czwartek, 6 sierpnia, 2026
Zamki i pałace

Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

 

   Jednym z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych zabytków Olsztyna jest Zamek Kapituły Warmińskiej – monumentalna, XIV-wieczna warownia gotycka, której nie sposób pominąć podczas wizyty w stolicy Warmii i Mazur. Usytuowany nad doliną rzeki Łyny, w bezpośrednim sąsiedztwie historycznego Starego Miasta, zamek od wieków stanowi symbol miasta oraz materialne świadectwo jego bogatej, wielokulturowej historii.

Zamek został wzniesiony w drugiej połowie XIV wieku jako siedziba administratora dóbr Kapituły Warmińskiej – jednego z najważniejszych podmiotów kościelnych i administracyjnych w tej części Prus. Pełnił funkcję zarówno rezydencjonalną, jak i obronną, chroniąc strategiczny odcinek szlaku komunikacyjnego oraz granice kapitulnych posiadłości. Jego masywne mury, baszty oraz charakterystyczny dziedziniec do dziś oddają surowy, ale zarazem harmonijny charakter gotyckiej architektury obronnej.

 

Szczególne miejsce w historii zamku zajmuje Mikołaj Kopernik, który w latach 1516–1519 pełnił funkcję administratora dóbr kapituły warmińskiej w Olsztynie. To właśnie tutaj prowadził obserwacje astronomiczne i prace administracyjne, a na zamkowym krużganku do dziś można zobaczyć unikatową tablicę astronomiczną, służącą mu do wyznaczania momentów równonocy. Obecność Kopernika nadaje zamkowi rangę nie tylko regionalną, lecz także ogólnoeuropejską.

Obecnie Zamek Kapituły Warmińskiej pełni funkcję muzealną i kulturalną. Mieści się w nim Muzeum Warmii i Mazur, prezentujące bogate zbiory archeologiczne, historyczne i artystyczne, ukazujące dzieje regionu od czasów pradziejowych po współczesność. Stałe i czasowe wystawy, zabytkowe wnętrza oraz dziedziniec zamkowy sprawiają, że zwiedzanie jest atrakcyjne zarówno dla miłośników historii, jak i rodzin z dziećmi.

 

 

Sam Olsztyn to miasto wyjątkowo malownicze i zadbane, harmonijnie łączące zabytkową architekturę z rozległymi terenami zielonymi. Poza zamkiem warto odwiedzić urokliwe Stare Miasto z Wysoką Bramą, gotycką konkatedrę św. Jakuba, liczne mosty i parki nad Łyną, a także jeziora miejskie, takie jak Ukiel czy Kortowskie. Olsztyn zachwyca spokojnym tempem, bliskością natury i atmosferą sprzyjającą odkrywaniu historii regionu.

Zamek Kapituły Warmińskiej jest zatem nie tylko kluczowym punktem na mapie turystycznej Olsztyna, ale również doskonałym wprowadzeniem do poznawania Warmii – krainy o wyjątkowym dziedzictwie kulturowym, historycznym i przyrodniczym. To miejsce, w którym przeszłość pozostaje żywa, a historia naturalnie wpisuje się w krajobraz współczesnego miasta.

W latach 1516-1521 funkcję administratora pełnił tu Mikołaj Kopernik. Do dziś na ścianie krużganka pozostała unikalna pamiątka po jego pobycie – własnoręcznie wykonana doświadczalna tablica astronomiczna, a w zbiorach Biblioteki przechowywany jest inkunabuł medyczny z którego korzystał. Muzeum gromadzi pamiątki przeszłości regionu z zakresu archeologii, historii i numizmatyki, sztuki dawnej i współczesnej, rzemiosła artystycznego, piśmiennictwa, kultury ludowej.





Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie
ul. Zamkowa 2 Olsztyn

strona zamku
http://muzeum.olsztyn.pl/1031,Zamek-Kapituly-Warminskiej.html

Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie 2

Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie 3

Niepowtarzalny charakter zbiorów tworzą m.in. kolekcje: rzeźby gotyckiej, malarstwa religijnego Warmii, portretu holenderskiego, wyrobów konwisarskich i ludwisarskich, grafiki współczesnej.

Największa sala ekspozycyjna to dawny refektarz z finezyjnym sklepieniem kryształowym z ok. 1520.

 

 

widok na Olsztyn z wieży zamkowej

Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie 4

Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie 5

Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie 7

Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie 8

Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie 9

 

opracowanie & foto : Albin Marciniak

Zamki w Polsce

Najpiękniejsze i najokazalsze obiekty obronne
ZAMKI W POLSCE baner

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Parowozownie

Muzeum Parowozów Wolsztyn

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Stoi na stacji lokomotywa,
ciężka, ogromna i pot z niej spływa,…

 
Z tych lokomotyw nie tylko tylko czasami popłynie pot i buchnie para. Koła także pójdą w ruch. Majestatyczne lokomotywy stoją na stacji w Wolsztynie jako eksponaty muzealne otoczone zabytkowymi wagonami ale i działają. Jedną z okazji by pod kotłem buchnął ogień i para poszła w tłoki, jest Parada parowozów w Wolsztynie ale nie tylko. Parowozownia Wolsztyn to jedyny w Europie obiekt, gdzie parowozy obsługują ruch planowy.
Znajduje się tutaj ok. 30 sztuk tych pojazdów, m.in. unikalna lokomotywa Ok1, Ok22, oraz zabytkowe wagony. Najcenniejszym eksponatem jest parowóz Pm36, z 1937 r. wyprodukowany w fabryce w Chrzanowie, który potrafi osiągać szybkość do 130 km/h. Parowozy prowadzą codziennie planowe pociągi do Poznania, a czasami także składy retro i pociągi okolicznościowe. Każdego dnia dla zwiedzających pod parą jest przynajmniej jeden parowóz. Parowozownia jest dostępna dla turystów całorocznie. Co roku na przełomie kwietnia i maja ma miejsce „Parada Parowozów”. Jubileuszową paradę w 2007 roku obejrzało ponad 20 tysięcy turystów

 

 
„Załoga tego parowozu dla uczczenia urodzin Prez. R.P. tow. B. Bieruta i święta 1-go maja zobowiązuje się zaoszczędzić w miesiącu kwietniu 5 ton węgla „

 
Wagony wykończone w drewnie

 
Takimi składami nawet przed wojną pociągi jeździły szybciej niż obecnie InterCity czy inne pseudo ekspresowe

 
Parowozy prowadzą codziennie planowe pociągi do Leszna, a czasami także składy retro i pociągi okolicznościowe. Parowozownia jest dostępna dla turystów przez cały rok. Co roku na przełomie kwietnia i maja ma miejsce „Parada Parowozów”.

 
Popularyzacji parowozowni służy organizowany od 2004 konkurs piękności – Miss Świata Parowozów.

Parowozownia codziennie udostępnia lokomotywę do obsługi połączenia Poznań Główny – Wolsztyn. Kursuje on według rozkładu zamieszczonego na stronie Kolei Wielkopolskich.

 
 
Parowozownia Wolsztyn jest nadal czynną lokomotywownią, z której codziennie wydawane są parowozy do prowadzenia planowych pociągów pasażerskich na trasie do Poznania. Jest to jedyne takie miejsce gdzie można obejrzeć warsztaty, maszyny i urządzenia oraz inne obiekty zaplecza technicznego służące utrzymaniu i naprawie parowozów. Nie jest to skansen ani muzeum specjalnie utworzone dla prezentacji parowozów i ich zaplecza, ale czynna od ponad 100 lat prawdziwa parowozownia. Tylko tutaj codziennie można zobaczyć gorący, buchający parą parowóz.

Zwiedzanie parowozowni możliwe jest codziennie od godziny 8:00 – 15:00.
Wykupienie biletu upoważnienia jednocześnie do fotografowania parowozów i obiektów na terenie parowozowni.
Izba muzealna czynna od poniedziałku do piątku w godz. 8:00 – 15:00.

http://www.parowozowniawolsztyn.pl/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Portugalia

Portugalia przewodnik po Algarve

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Portugalia 

   Algarve – słoneczna kraina położona na krawędzi Europy od kilku lat cieszy się dużą popularnością wśród Polaków. Przyciągają ich zwłaszcza plaże otoczone malowniczymi klifami, uznane za jedne z najpiękniejszych na świecie. Poza złotym piaskiem, największym skarbem tej części Portugalii są położone tu miasta i miasteczka, skrywające wiele atrakcji. Wspólnie z biurem podróży Rainbow, przygotowaliśmy dla Was krótki przegląd tych najważniejszych. Zobaczcie co warto zwiedzić i jakie piękne plaże czekają w pobliżu!
Zobacz wspaniałe zachody słońca w Lagos
Wiele pięknych miast i miasteczek Algarve zostało w większym lub mniejszym stopniu zniszczone podczas trzęsienia ziemi w 1755r. Ucierpiało, między innymi wiele budynków Lagos, które z tego powodu utraciło swój status stolicy regionu. Kataklizm oszczędził jednak kilka ciekawych obiektów, jak Fort Ponta da Bandeira z XVII-wieku, a powstały już w późniejszym okresie Kościół św. Antoniego (Igreja de Santo António) uchodzi za architektoniczny klejnot. 
Największym atutem miasta jest jego położenie. Część Algarve w której znajduje się Lagos uznawana jest za najpiękniejszą, głównie ze względu na malownicze wybrzeże i słynne plaże. To tutaj znajduje się stworzona do wypoczynku, szeroka i piaszczysta Meia Praia. Porto do Mos, otoczona przez skalne klify, to z kolei idealne miejsce do podziwiania wspaniałych zachodów słońca. A złociste Praia Dona Ana, Camilo, czy Meia Praias oblane przez krystaliczne wody kameralnych zatoczek, słyną z zapierających dech w piersi skalnych formacji tworzących malownicze labirynty i przejścia pośród błękitnych wód. Niesamowitych widoków dostarczy także skalisty cypel Ponta da Piedade. Świadomość tego, że stoi się na krawędzi nad oceanem to naprawdę niezapomniane wrażenie.
Podziwiaj dziką przyrodę w Faro
Dzisiejsza stolica całego regionu, którą najlepiej odkrywać podczas spacerów. Ponieważ Faro podczas osiemnastowiecznego trzęsienia ziemi ucierpiało znacznie mniej niż inne miasta regionu, zachowała się tam wyjątkowa architektura. Stare miasto, zwane Cidade Velha jest bogate w zabytki, jak choćby charakterystyczna brama miejska Arco da Vila z IX wieku, choć na turystach chyba największe wrażenie robi Kaplica Kości (Capela dos Ossos), której ściany i sklepienie pokryte są ludzkimi szczątkami pochodzącymi z pobliskiego cmentarza. Przechadzając się wśród miejskich murów można przy okazji poznać całą historię miasta, zapisaną na licznych, misternie zdobionych kafelkach, które przedstawiają najważniejsze wydarzenia, które rozegrały się na przestrzeni dziejów.
Będąc w Faro koniecznie trzeba też spróbować tamtejszego jedzenia.
– W całym regionie nie znajdziecie tak pysznego jedzenia jak w Faro. Warto tu spróbować miejscowych owoców morza, a przede wszystkim grillowanych sardynek, z których miasto słynie na całą Europę – mówi Piotr Wilk z biura podróży Rainbow.
Nie można także pominąć pobliskiego naturalnego rezerwatu Rio Formosa, który rozciąga się wzdłuż przyległego do Faro wybrzeża, aż do Taviry. Zobaczyć tam można wiele rzadkich przedstawicieli zwierząt, wyjątkowe gatunki roślin i przede wszystkim mnóstwo ptaków. Tamtejsze przepiękne laguny, upodobały zaś sobie delfiny i wieloryby. To idealne miejsce do wypoczynku, zwłaszcza dla osób kochających naturę i ciszę.
Jeżeli chcemy zadbać o opaleniznę, koniecznie odwiedźmy pobliskie plaże. Warto odkryć leżącą nieopodal miasta wyspę Ilha do Farol, która skrywa najsłynniejszą w okolicy plażę – Praia da Ilha da Barreta ou Deserta. Dopłyniemy tam promem, podobnie jak na Ilha Deserta – bezludną wyspę o niekończących się białych plażach. 
Odkryj najpiękniejsze miasto wybrzeża – Tavirę
Wspomniana wcześniej Tavira uchodzi za najpiękniejsze miasto Algarve. Znajduje się na terenie Parku Narodowego Rio Formosa. Z jednej strony otoczona przez piękne wybrzeże, z drugiej przez gaje pomarańczowe, drzewa migdałowe i figowce. Nie ma tam wielkich hoteli, za to pełno jest starych malowniczych kościółków. Architektura miasta to zaś mieszanka różnorodnych stylów. Odnaleźć można zarówno ślady starożytnych Fenicjan, wpływy barkowe, renesansowe i muzułmańskie.
Jednym ze znaków rozpoznawczych miasta jest średniowieczny most na rzece Gilao, wybudowany przez Maurów w XII wieku. Pozostałe ważne zabytki miasta to m.in. okazały XIII wieczny gotycki kościół Najświętszej Marii Panny (Igreja de Santa Maria do Castelo), renesansowy kościół Miłosierdzia (Igreja da Misericórdia), ruiny dawnego mauretańskiego zamku, wzniesiony pod koniec XIII wieku kościół Santiago (Igreja de Santiago) oraz liczne zabytkowe domy z charakterystycznymi trójkątnymi dachami (tesouro) i rzędami balkonów.
Jedno jest pewne – to miasto najlepiej poznawać niespiesznie. Jest w nim bowiem mnóstwo rzeczy, które potrafią przykuć naszą uwagę i pochłonąć nas całkowicie. Czy to chwila relaksu na jednym z sennych placów miejskich, która potrafi przeciągnąć się na cały dzień, filiżanka kawy w jednej z magicznych kawiarenek, spacer wśród zabytków czy błogi wypoczynek na pięknym wybrzeżu – każda chwila tam spędzona to celebracja wypoczynku – w najlepszym stylu. 
Miłośnikom kąpieli wodnych i słonecznych polecamy zwłaszcza Cabanę i Pedras del Rey – pobliskie małe wioski, które mogą poszczycić się cudownymi plażami. A szukając samotności warto udać się promem na Ilha da Tavira, na której znajdują się najpiękniejsze plaże na całym wschodnim Algarve, w tym słynna Barril – można tam wsiąść w pociąg turystyczny, który podczas ośmiominutowej przejażdżki umożliwi zobaczenie, między innymi, Parku Ria Formosa. 
Poczuj klimat prawdziwej Portugali w Silves
Leżące nieopodal Faro Silves, to jedno z najstarszych tutejszych miast, które w czasie gdy region znajdował się pod okupacja Maurów, było stolicą regionu. Dziś jest to miejsce, które przypomina głównie o czasach panowania muzułmanów i sięga VIII wieku. Nie ma tu zbyt wielu turystów – głównie dlatego, że do morza jest stąd około piętnastu kilometrów. Warto jednak odwiedzić to miejsce, ponieważ pozwala poczuć klimat dawnej Portugalii. 
Znakiem rozpoznawczym Silves jest czerwony zamek – fortyfikacja została wzniesiona przez Maurów w VII wieku i mimo upływu czasu oraz burzliwej historii, budowla przetrwała w zaskakująco dobrym stanie. Do dziś góruje nad całym miasteczkiem, przypominając o jego dziejach, ale też zapewniając doskonały widok na całą okolicę. 
Przy okazji wizyty w tym miejscu można udać się też do pobliskiego Ferragudo – małego, rybackiego miasteczka, położonego naprzeciw Portimão. Tutaj, na świeżym powietrzu restauracje serwują świeżo złowione z grilla sardynki. W okolicy znajduje się też przepiękna Praia da Rocha – piękno tej plaży docenicie zwłaszcza o zachodzie słońca, kiedy to skały wypiętrzające się pośród piasku mienią się w różnych odcieniach czerwieni. 
Zrelaksuj się w kurorcie Vilamoura
Vilamoura typowym miastem nie jest – założona niewiele ponad pięćdziesiąt lat temu, w 1964 roku, szybko stała się ekskluzywnym kurortem, dziś uważanym za portugalski odpowiednik Cannes.
To wyjątkowe miejsce, w którym wakacyjną atmosferę można poczuć przez cały rok. Bogata infrastruktura hotelowa i sportowa, liczne pola golfowe, knajpki, sklepiki, ekscytujące życie nocne a także uśmiechy towarzyszące nam dookoła i portugalska gościnność w najlepszym wydaniu – wszystko to sprawia, że bez trudu tam wypoczywamy. 
Największą atrakcją tego miejsca jest Marina de Vilamoura, czyli największy w południowej Europie port, który może pomieścić około 1000 jednostek! Zobaczycie tu najpiękniejsze i zapewne najdroższe jachty w całym Algarve.  Turyści doceniają także tutejsze plaże o złotym piasku, oblane krystalicznie czystą wodą. Miejska Vilamoura beach może poszczycić się Błękitną Flagą. W okolicy godna polecenia jest również Olhos de Água, z trzech stron otoczona przez klify porośnięte sosnami, a także Falésia, gdzie można podziwiać klify o nietypowej, czerwonej barwie.
Źródło: r.pl/portugalia
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Czerwone Wierchy, szlak Kuźnice-Małołączniak-Krzesanica-Ciemniak-Kiry

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Czerwone Wierchy, szlak z Kuźnic do Doliny Kościeliskiej

Kopa Kondracka – Małołączniak – Krzesanica – Ciemniak – Kiry, z wariantem skrócenia i zejścia przez Kobylarzowy Żleb i Przysłop Miętusi do Gronika.

    Jesień sprzyja górskim wędrówkom a Czerwone Wierchy przyciągają jak magnes. Lato to oczywiście najpopularniejsza pora roku a po szlakach wędrują tysiące osób.  Dlaczego ten rejon Tatr ? Bo tutaj szczególnie jesień maluje krajobraz na wiele kolorów, a w połączeniu z bielą resztek śniegu zalegającego w żlebach i zielenią w dolinach, tworzy niesamowite kadry. Czerwień traw pokrywających łagodne zbocza Kopy Kondrackiej, Małołączniaka, Ciemniaka czy całej Doliny Kondratowej, to widok który przyciąga turystów w Tatry jesienią, niczym pszczoły do wiosennych kwiatów na łąkach. Szczyt który dla wielu osób jest głównym celem wędrówek to oczywiście Małołączniak (2096 m n.p.m.) mimo że to Krzesanica oddzielona Litworową Przełęczą wznosi się nieco wyżej (2122 m n.p.m.) a tuż obok, oddzielony Mułową Przełęczą wznosi się Ciemniak o identycznej wysokości co Małołączniak.

.

Tam, gdzie Tatry płoną czerwienią – jesień na Czerwonych Wierchach

.

.

.

.

Szlak Czerwonych Wierchów – przewodnik po trasie z Kuźnic do Kir

 .

Z Ciemniaka dwa szlaki prowadzą do Doliny Kościeliskiej, ale można nieco skrócić i zrobić wariant na trasie: Kuźnice – Kondratowa Dolina – Przełęcz pod Kopą Kondracką – Kondracka Kopa – Małołączniak – Kobylarzowy Żleb – Wyżnia Miętusia Rówień – Miętusi Przysłop – Gronik – Rondo w Kuźnicach. Jeżeli nie latem, to warto zaplanować ten rejon Tatr na jesienną wędrówkę.

    Przejście całego szlaku wymaga nieco kondycji i odpowiedniego wyposażenia plecaka, ale widoki wynagradzają każdy wysiłek. Na całym odcinku przechodzimy wszystkimi rodzajami szlaków jakie występują w Tatrach. W Kuźnicach mamy „kocie łby” by zamienić je na typowy leśny szlak pośród plątaniny korzeni drzew. Kondratowa Dolina to spacer alejką pośród traw a podejście na wierchy to w większości ułożone płyty skalne czy kamienie. Dla lubiących kontakt ze stalą łańcuchów, taki fragment skały z ubezpieczeniem czeka w Kobylarzowym Żlebie. Tutaj także mamy nieprzyjemny rumosz, po którym chodzenie wymaga koncentracji, by nie zsunąć się po nim kilkadziesiąt metrów w nieplanowanym zjeździe skalistego zbocza. Odcinek leśny to szlak zabezpieczony belkami z drewna a ostatni odcinek jaki pokonujemy dochodząc do Gronika, to płaska droga utwardzona żwirem.

   Aby lepiej zobrazować to co nas czeka na szlaku, przedstawia poniższa galeria zdjęć ułożonych chronologicznie. W Kuźnicach rozpoczynamy podejście z wysokości ok 1025 m a Małołączniak to 2096 m n.p.m. więc mamy do pokonania ponad tysiąc metrów różnicy wzniesień, a odległość jaką musimy pokonać to ponad 18 km. Warto mieć jednak na uwadze że w/g endomondo spalimy 1 623 kcal 🙂 choć moim zdaniem stracimy znacznie więcej.

Z Kuźnic na Polanę Kalatówki idziemy niebieskim szlakiem, po drodze mijając Hotel Górski, by dalej kierować się na Kondratową Polanę. Jesteśmy na wysokości 1333 m n.p.m. obok najmniejszego schroniska w Tatrach.

Tutaj szlaki się rozdzielają. Niebieski wiedzie na Kondracką Przełęcz i dalej na Giewont, natomiast zielony prowadzi na Przełęcz pod Kondracką Kopą. Rozległa Kondratowa Dolina a na wprost Przełęcz pod Kondracką Kopą. Na prawo Kondracka Kopa, Piekło i Wielkie Szerokie.

Spoglądając do tyłu, widzimy Kondratową Dolinę, schronisko oraz zbocze Długiego Giewontu. Ostatnie fragmenty podejścia na Przełęcz pod Kondracką Kopą.

Po godzinie i 30 minutach od wyruszenia spod schroniska na Polanie Kondratowej, stajemy na Przełęczy pod Kondracką Kopą.

Z przełęczy rozpościerają się już piękne widoki. Tutaj na Tomanową Przełęcz i Tomanowy Wierch po lewej, a w środku Bystra i Błyszcz.

W drugą stronę mamy widok na Świnicę i zbocza opadające do Cichej Doliny. Bardziej na prawo niemal na wyciągnięcie ręki jest symbol Słowacji, czyli Krywań.

Przed nami szlak wiodący na Kopę Kondracką. Po 20 minutach spokojnego podejścia stajemy na wierzchołku.

Tutaj można usiąść na dłuższą chwilę, bo i widoki zachęcają do spokojnej kontemplacji panoramy 360 stopni.

Widać zdobywców Giewontu, oraz żółty szlak prowadząc z Kondrackiej Przełęczy do Doliny Małej Łąki czy czerwony szlak wiodący z Wyżniej Kondrackiej Przełęczy na Przełęcz na Grzybowcu.

Mamy także widok na Niżnią Świstówkę, gdzie znajduje się wiele otworów wejściowych do systemu jaskiń. Jedną z jaskiń jakiej otwór wejściowy znajduje w tym miejscu, jest Jaskinia Wielka Śnieżna, będąca największą jaskinią w Tatrach.

Przez Małołącką Przełęcz (1924 m n.p.m.) idziemy na Małołączniak (2096 m n.p.m.) To zaledwie 35 minut podejścia czerwonym szlakiem.

Czerwone Wierchy 26

Stajemy na Małołączniaku, czyli celu wielu wycieczek (2096 m n.p.m.) Z wierzchołka rozpościerają się piękne, nieograniczone widoki na Tatry, Beskidy, Małopolskę a także na Słowację. Tutaj możemy zdecydować czy podążamy dalej grzbietem Czerwonych Wierchów, czy też schodzimy w doliny (jeden z wariantów). Trasa prowadzi jednak z Małołączniaka przez Czerwony Grzbiet w stronę Kobylażowego Żlebu.

 

 

Wariant 1 – zejście z Małołączniaka do Zakopanego

Czerwone Wierchy 34

Rozpoczynamy zejście do Kobylarzowego Żlebu. Z wierzchołka Małołączniaka to 45 minut spokojnego spaceru. Początkowy odcinek szlaku to typowe dla Tatr ułożone kamienie.

Czerwone Wierchy 36

Odcinek wiodący samym żlebem to już jednak rumosz, skały i łańcuchy, a to wymaga rozważnego stawiania każdego kroku, by nie poczuć bolesnego kontaktu z … Kilka odcinków łańcucha, ułatwiających zejście rynną skalną.

Czerwone Wierchy 38

Kobylarzowy Żleb za nami. Od górnej części żlebu, do rozwidlenia szlaków na Przysłopie Miętusim mamy do przejścia niebieskim szlakiem nieco ponad 2 godziny. Na rozwidleniu szlaków nadal idziemy niebieskim szlakiem, by Doliną Małej Łąki wzdłuż Małołąckiego Potoku dojść do parkingu w Groniku. Tutaj biegnie droga z Chochołowa czyli trasa busów jadących z Polany Chochołowskiej czy Kościeliskiej do Zakopanego. Za nami parę kilometrów marszu i sporo spalonych kalorii. Jest oczywiście zmęczenie, jednak widoki, wspomnienia i zdjęcia pozostaną na długo.

Wariant 2 – przez Krzesanicę do Kir
Dla tych co jednak chcą nieco więcej, Z Małołączniaka podążamy dalej w stronę Krzesanicy.

Z Małołączniaka na Krzesanicę (2122 m n.p.m.) dzieli nas zaledwie 45 minut drogi (1,5h w obie strony)

Tuż za Krzesanicą, oddzieloną Mułową Przełęczą jest Ciemniak (2096 m n.p.m.) Z Ciemniaka szlak czerwony (3 h) lub zielony (3,1 h) prowadzi do Doliny Kościeliskiej.

Z Mułowej Przełęczy mamy piękny widok na Mułową Dolinę, Wielką Świstówkę, Miętusią Rówień, szlak Nad Reglami i w oddali Kościelisko. Po lewej stronie końcowy fragment Doliny Kościeliskiej, dokąd zmierzamy.
Po zejściu z Ciemniaka przed nami Szerokie Siodło, Twarda Kopa, Twardy Grzbiet i Chuda Przełączka. Tutaj mamy do wyboru dwie możliwości: odbicie w lewo i zejście przez Polanę Tomanową do schroniska na Hali Ornak, lub podążanie na wprost i zejście do Doliny Kościeliskiej i zakończenie wędrówki w Kirach. Tak czy inaczej, zakończenie wędrówki w obu przypadkach zweryfikuje naszą kondycję i przypomni o wielu mało używanych mięśniach. Da nam ogromną satysfakcję z dużą dawką endorfin, a przy dobrej pogodzie setki zdjęć i tematów do długich opowieści. Bez wątpienia to piękny, legendarny szlak dający owszem, dużo zmęczenia ale jeszcze więcej przyjemności.
opracowanie & foto: Albin Marciniak

 

Wykaz schronisk górskich w Polsce

SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz

 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrze

Kraków – Genewa, nowe połączenie EasyJet z krakowskiego lotniska

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Kraków Airport inaugurował  nowe połączenie do Genewy z easyJet

7.09 na krakowskim lotnisku odbyła się uroczysta inauguracja nowego połączenia Genewa–Kraków obsługiwanego przez linię easyJet. Tradycyjnie przecięto wstęgę, załoga otrzymała okolicznościowy tort, a pasażerowie  pierwszego rejsu zostali poczęstowani słodkościami.

Nowe połączenie lotnicze z Krakowa do Genewy realizowane będzie dwa razy w tygodniu –  oferując pasażerom szybkie i wygodne  podróże z Małopolski do Szwajcarii.

.

.

„Loty do Genewy spełniają oczekiwania naszych pasażerów i otwierają przed nimi nowe możliwości podróży. Kierunek ten ma duże znaczenie zarówno dla biznesu, jak i turystyki – od  międzynarodowych spotkań po wypoczynek w Alpach i odkrywanie uroków Jeziora Genewskiego. Dzięki współpracy
z easyJet oferujemy szybkie i wygodne podróże, które ułatwią wyjazdy i jednocześnie wzmocnią pozycję Kraków Airport jako najważniejszego portu w regionie.” – zaznaczył Łukasz Strutyński, prezes zarządu Kraków Airport.

EasyJet obsługiwał trasę Kraków – Genewa już w latach 2016–2020. Wówczas korzystało z niej około 37 tysięcy pasażerów rocznie, przy częstotliwości 2–3 lotów tygodniowo. W związku z rosnącym zainteresowaniem podróżami lotniczymi można się spodziewać, że nowa oferta easyjet  będzie cieszyć się jeszcze większą popularnością.

.

info prasowe Kraków Airport

foto Albin Marciniak

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Dolny Śląsk

Bystrzyca Kłodzka – atrakcje turystyczne i przewodnik po zabytkach

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Bystrzyca Kłodzka – średniowieczne miasto królewskie pełne tajemnic i zabytków

  Bystrzyca Kłodzka to jedno z najbardziej malowniczo położonych miast Dolnego Śląska. Usytuowana na stromym zboczu, nad ujściem Bystrzycy do Nysy Kłodzkiej, zachowała unikatowy średniowieczny układ urbanistyczny z murami obronnymi, wieżami i zabytkowym rynkiem. Miasto słynie nie tylko z architektury i historii, lecz także z niepowtarzalnej atmosfery, która sprawia, że turyści chętnie tu wracają.

.

.

Historia miasta – od czeskiej osady do królewskiego grodu

Początki Bystrzycy sięgają wczesnego średniowiecza. W XI wieku istniała tu niewielka osada czeska, która w kolejnych stuleciach przekształciła się w prężny ośrodek handlowy i rzemieślniczy. W XIII wieku miasto otrzymało prawa miejskie i szybko zaczęło odgrywać ważną rolę w regionie.

Przez wieki Bystrzyca Kłodzka przechodziła pod panowanie czeskie, habsburskie i pruskie, co pozostawiło trwały ślad w jej architekturze i kulturze. Miasto doświadczało pożarów, powodzi i epidemii, ale zawsze się odradzało. Dziś zachwyca unikalnym układem tarasowym i wciąż widocznymi fragmentami dawnych fortyfikacji.

Bystrzyca Kłodzka zachowała średniowieczny układ urbanistyczny i wyjątkowy klimat dawnego miasta królewskiego. Otoczona murami obronnymi, z malowniczym rynkiem, basztami i klimatycznymi uliczkami, stanowi jedną z największych pereł Kotliny Kłodzkiej. To miejsce, które łączy bogatą historię z nowoczesną ofertą turystyczną.

.

.

.

XIV-wieczne mury obronne

ul. Wojska Polskiego, ul. Międzyleśna

Mury miejskie powstały w XIV wieku z inicjatywy króla Jana Luksemburskiego, który w 1319 roku nadał Bystrzycy prawa miejskie i pozwolił na ich budowę. Kamienne, metrowej grubości, pierwotnie zwieńczone były blankami i furtami. Choć częściowo włączono je w późniejsze zabudowania, wciąż imponują. W latach 2011–2016 odrestaurowano je i dodano iluminację nocną, dzięki czemu po zmroku tworzą magiczną oprawę miasta.

.

.

.

Baszta Rycerska – strażniczka z XIV wieku

ul. Rycerska

Jedna z najlepiej zachowanych baszt obronnych. Nazywana była dawniej Rzeźniczą. Jej ceglany ostrosłupowy hełm z 1608 roku góruje nad starówką. W XIX wieku pełniła funkcję dzwonnicy pobliskiego zboru ewangelickiego, a dziś jest częścią Muzeum Filumenistycznego. Po remoncie w latach 2012–2013 udostępniono ją zwiedzającym.
Godziny otwarcia: V–IX 10:00–16:45, X–IV 10:00–15:45
74 811 76 76 (IT), 74 811 76 77 (obsługa baszt)

.

.

.

Baszta Kłodzka – pamiątka po Bramie Kłodzkiej

ul. S. Okrzei

Powstała na początku XIV wieku i przylegała do nieistniejącej już Bramy Kłodzkiej – głównego wjazdu do miasta. Jej kamienna sylwetka z ostrosłupowym hełmem z 1568 roku przypomina o dawnym systemie obronnym. Po rewitalizacji w latach 2016–2017 udostępniono ją jako punkt widokowy.
Godziny otwarcia: V–IX 10:00–16:45, X–IV 10:00–15:45

.

.

.

Brama Wodna – wizytówka Bystrzycy

ul. Podmiejska

Brama Wodna to jeden z symboli miasta. Wzniesiona w XIV wieku, w 1508 roku została nadbudowana wieżą z krenelażem i ceglanym hełmem. W przeszłości zamykana była opuszczaną kratą, a w jej wnętrzu pobierano opłaty za wjazd do miasta. Po renowacji udostępniono w niej makietę historyczną Bystrzycy, lunety widokowe i ekspozycję dokumentów.
Godziny otwarcia: V–IX 10:00–16:45, X–IV 10:00–15:45

.

.

.

Podziemna Trasa Turystyczna

wejście od ul. Podmiejskiej (przy Bramie Wodnej)

Jedna z najnowszych atrakcji Bystrzycy Kłodzkiej, prowadząca przez system dawnych piwnic i korytarzy pod starówką. Zwiedzanie pozwala poznać tajemnice średniowiecznego miasta – od historii obronności, przez życie codzienne mieszczan, aż po legendy związane z podziemiami. Trasa została przygotowana tak, by była atrakcyjna zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. To obowiązkowy punkt dla każdego, kto chce odkryć mniej znane oblicze Bystrzycy.

Podziemna Trasa Turystyczna

.

.

.

Muzeum Filumenistyczne – jedyne takie w Polsce

Mały Rynek 1

Powstało w 1964 roku w dawnym kościele ewangelickim. To unikatowe muzeum poświęcone historii ognia, zapałek i zapalniczek. Ekspozycja obejmuje też etykiety zapałczane z całego świata oraz dział regionalny, w którym można poznać dzieje miasta i okolic.
 https://www.muzeum-filumenistyczne.pl

.

.

Izba pamięci rolnictwa gmin Masywu Śnieżnika

 ul. Kolejowa 5
To miejsce ukazujące dawne życie wsi sudeckiej. W zbiorach znajdują się wozy, narzędzia gospodarcze, maszyny rolnicze i przedmioty codziennego użytku z XVIII–XIX wieku. Perełką jest wóz drabiniasty, który pojawił się w filmach „Sami Swoi”, „Pierwszy dzień wolności” i „Boża Podszewka”. Kolekcja eksponatów związanych z rolnictwem, gromadzonych od 30 lat przez Władysława Węglarza na terenie gospodarstwa rolnego w Bystrzycy Kłodzkiej. Zbiory te liczą około 1500 przedmiotów, a najstarszy z nich pochodzi z 1563 roku.
Czynne codziennie 10:00–17:00
Tel. 74 811 25 27

https://historycznewieze.bystrzycaklodzka.pl/37/atrakcje-turystyczne.html

.

.

.

Góra Parkowa i kaplica św. Floriana

ul. Międzyleśna – dojście żółtym szlakiem
Nad miastem wznosi się Góra Parkowa (387 m n.p.m.), dawniej zwana Chmielową. To rozległy park krajobrazowy z XIX wieku, kryjący kaplicę św. Floriana (1725–1727), kapliczkę Habla oraz figurkę Matki Bożej z Lourdes. Tarasy i punkty widokowe oferują panoramę na Góry Bystrzyckie, Orlickie oraz Masyw Śnieżnika. Przez park przebiega fragment szlaku św. Jakuba i żółty szlak pieszy do Międzygórza.

.

.

.

Kościół pw. św. Michała Archanioła

Plac M. Skłodowskiej-Curie
Dominująca nad miastem gotycka świątynia o skomplikowanej bryle. Jej historia sięga XIII wieku – pierwsza wzmianka pochodzi z 1336 roku. Wnętrze kryje wiele cennych zabytków: gotycką rzeźbę Matki Boskiej z Dzieciątkiem, kamienną chrzcielnicę z 1577 roku, barokowe figury i neogotycki ołtarz. Kościół przeszedł wiele przebudów, co sprawia, że dziś jego architektura jest niezwykle różnorodna i intrygująca.

.

.

.

Miejska Trasa Turystyczna – przykładowy spacer

(trasa trwa ok. 3 h, długość ok. 1 km) — rozpoczyna się przy Baszcie Rycerskiej i prowadzi przez:

Mały Rynek (Muzeum Filumenistyczne, pręgierz),

ul. Okrzei (Baszta Kłodzka, podziemia biblioteczne),

Plac Wolności (ratusz, kamienice z XVIII w.),

ul. Podmiejska (Brama Wodna),

ul. Przyjaciół (mury),

Plac M. Skłodowskiej-Curie (kościół św. Michała),

ul. Wojska Polskiego i ul. Międzyleśna (mury, szlak spacerowy),

ul. Kupiecka (Podziemna Trasa Turystyczna),

dalej ul. Kolejowa – Góra Parkowa (widoki, kaplica)

.

.

.

Informacje praktyczne dla turystów

Dojazd: Bystrzyca Kłodzka leży przy drodze krajowej nr 33. Można tu dojechać samochodem z Kłodzka w około 15 minut. Miasto ma też stację kolejową na linii Wrocław – Międzylesie – Praga.

Parking: Najwygodniej zatrzymać auto na rynku lub przy ulicy Wojska Polskiego.

Czas zwiedzania: Sam spacer po mieście zajmuje około 2–3 godzin, a z odwiedzeniem muzeów i parku – pół dnia.

Dostępność: Centrum jest kameralne i zwarte, choć teren bywa pagórkowaty. Osoby z ograniczoną mobilnością powinny wybrać główne trakty spacerowe.

Sezon turystyczny: Najpiękniej jest tu wiosną i latem, kiedy można podziwiać widoki z punktów widokowych, ale także zimą miasto ma wyjątkowy klimat.

.

.

.

Gdzie warto zjeść?

Choć miasto słynie głównie z zabytków i malowniczych widoków, to także tutaj można dobrze i smacznie zjeść. Jednym z ulubionych adresów mieszkańców i turystów jest Bar Kaktus – niepozorny lokal przy bocznej uliczce obok rynku. Za cenę popularnego kebaba można tu dostać solidny, domowy obiad w przyjemnej atmosferze. A jeśli ktoś woli słodsze klimaty, idealnym miejscem będzie kawiarniany ogródek na rynku, tuż przy barokowym pomniku Trójcy Świętej – świetne miejsce na filiżankę kawy i kawałek ciasta z widokiem na serce miasta.

.

.

.

Dojazd do Bystrzycy Kłodzkiej

Bystrzyca Kłodzka leży przy DK33, posiada stację kolejową na trasie Wrocław–Międzylesie–Praga. Peron znajduje się ok 100 m od murów miasta.

Parking: dostępny przy rynku i ul. Wojska Polskiego.

Bystrzyca Kłodzka jako baza wypadowa

Miasto stanowi świetny punkt startowy do dalszych podróży po Ziemi Kłodzkiej:

– Kłodzko z monumentalną twierdzą i podziemną trasą turystyczną – 20 km,

– Międzylesie i zamek renesansowy – 18 km,

– Kopalnia Uranu w Kletnie i Jaskinia Niedźwiedzia – 21 km,

– Lądek-Zdrój – jedno z najstarszych uzdrowisk w Polsce – 24 km.

Dzięki dogodnym połączeniom drogowo-kolejowym można z łatwością planować krótkie wycieczki w góry i sąsiednie miejscowości.

Dlaczego warto odwiedzić Bystrzycę Kłodzką?

To miasto nie jest typową turystyczną atrakcją pełną zgiełku. Bystrzyca urzeka spokojem, historycznym klimatem i autentycznością. To doskonałe miejsce dla osób, które cenią sobie kontakt z historią, architekturą i naturą. Spacerując wąskimi uliczkami, można poczuć ducha dawnych czasów, a jednocześnie odpocząć od codziennego pośpiechu.

Centrum Informacji Turystycznej: Pl. Wolności 17, tel. 74 811 76 76, 74 811 76 77

https://turystyka.bystrzycaklodzka.pl/

.

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

Fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Autor map i przewodników. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

.

.

.

.

.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Kościoły i obiekty sakralnePodziemia turystyczne w Polsce

Zobacz 800-letnie podziemia dominikanów we Wrocławiu

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

   Spacerując ulicami Wrocławia, łatwo zachwycić się kolorowymi kamienicami rynku, monumentalnymi mostami czy gotyckimi wieżami kościołów. Ale to, co najcenniejsze, często kryje się nie w górze, lecz pod naszymi stopami. Miasta mają swoje podziemne życie – piwnice, schrony, tunele, krypty – które przez stulecia gromadziły ślady historii i tajemnice mieszkańców.

Właśnie w takim miejscu, w samym sercu stolicy Dolnego Śląska, otworzyły się dla turystów drzwi do niezwykłego świata – 800-letnich podziemi dominikanów. To nie jest zwykła atrakcja turystyczna. To podróż do przeszłości, w której każdy kamień, epitafium czy sarkofag opowiada osobną historię.

..

..

Kościół św. Wojciecha, wzniesiony w XIII wieku, od początku związany był z dominikanami – zakonem, który na trwałe wpisał się w dzieje Wrocławia. Tu, na placu Dominikańskim, od wieków toczyło się życie religijne i społeczne miasta, a pod posadzką świątyni rozciąga się sieć krypt, do niedawna dostępnych jedynie dla duchownych i badaczy.

Dziś każdy może zejść do tych wnętrz i zobaczyć, jak historia zamknięta w kamieniu spotyka się z ciszą i tajemnicą. Sarkofagi z XVII i XVIII wieku, płyty nagrobne sprzed setek lat, architektoniczne detale średniowiecznego kościoła – wszystko to tworzy mozaikę pamięci, której nie da się znaleźć na powierzchni.

Ale podziemia dominikanów to nie tylko przestrzeń sepulkralna. To również skarbiec sztuki liturgicznej, gdzie przez wieki gromadzono relikwiarze, kielichy i wota dziękczynne. Każdy z tych przedmiotów to świadectwo wiary, rzemiosła i kultury dawnych pokoleń.

Wrocławianie i turyści mają wyjątkową okazję, by poznać tę część miasta od zupełnie innej strony. Wejście do krypt to nie tylko lekcja historii – to także spotkanie z duchowością i opowieść o Wrocławiu, którego nie zobaczymy w przewodnikach czy na pocztówkach.

.

.

Schodząc w mrok podziemi dominikanów

  Pierwsze, co czuje się przy wejściu, to chłód. Nie ten zwykły, jak w cieniu ulicy, lecz głęboki, przeszywający chłód, który zdaje się wydobywać z samego kamienia. Wąskie schody prowadzą w dół – każdy krok to jak cofnięcie się w czasie o kolejne dziesiątki lat. Światło dzienne szybko zostaje za plecami, a w ciszy słychać tylko echo własnych kroków.

Naszym oczom ukazuje się przestrzeń krypt. Mrok rozprasza światło lamp, wydobywające z cienia sarkofagi. Ich zdobienia, wyryte dłutem kilkaset lat temu, zachowały się mimo wojen, pożarów i zawieruch dziejowych. Pomiędzy nimi – płyty nagrobne, niektóre wytarte niemal do nieczytelności. Najstarsza z nich pochodzi z 1461 roku. Każda to nie tylko kamień – to opowieść o człowieku, jego losach i roli w historii miasta.

W jednej z krypt zachowały się fragmenty murów średniowiecznego kościoła, odkryte podczas prac archeologicznych w latach 60. XX wieku. Patrząc na nie, można niemal zobaczyć, jak przez stulecia świątynia rosła i zmieniała się wraz z miastem.

Atmosfera zmienia się, gdy wchodzi się do krypty loretańskiej. Tutaj, zamiast ciszy śmierci, czeka blask skarbów – złoconych kielichów, misternie zdobionych relikwiarzy, wot dziękczynnych. To „skarbiec dominikański”, świadectwo duchowego bogactwa i sztuki, które przetrwało wieki. Każdy z tych przedmiotów kryje w sobie historię: o wdzięczności, o modlitwie, o wierze ludzi, którzy składali je w darze.

Najważniejszym punktem pozostaje jednak kaplica błogosławionego Czesława. To miejsce szczególne – pełne barwnych malowideł i symbolicznych rzeźb, gdzie religia spotyka się z kulturą i legendą. Marmurowy sarkofag otoczony jest ornamentami pełnymi znaczeń. To tutaj historia staje się niemal namacalna, a duchowość – żywa i obecna.

Spacer po podziemiach kończy się w ciszy. Wychodząc na powierzchnię, na ruchliwy plac Dominikański, trudno oprzeć się wrażeniu, że za chwilę zamykają się za nami nie tylko drzwi do krypt, ale i drzwi do zupełnie innego świata. Świata, w którym czas płynie wolniej, a kamienie opowiadają historie, jakich nie przeczytamy w żadnym podręczniku.

.

Kościół pw. św. Wojciecha należy do jednych z najstarszych świątyń we Wrocławiu. Od XIII wieku związany jest z zakonem dominikanów, którzy do dziś opiekują się tym miejscem. Podziemia i skarbiec otwarte są dla zwiedzających, co stanowi rzadką okazję do poznania duchowego dziedzictwa miasta.

.

.

Krypty – sztuka sepulkralna i historia

W kryptach kościoła zobaczymy:

– sarkofagi z XVII i XVIII wieku – bogato zdobione, należące zarówno do zakonników, jak i osób świeckich (np. nadburmistrza Poznania),

– najstarszą płytę nagrobną z 1461 roku,

– epitafia ocalałe ze zniszczeń wojennych,

– relikty średniowiecznych murów i architektonicznych detali odkrytych podczas prac archeologicznych w latach 60. XX w.

Każdy element opowiada fragment historii Wrocławia, a zwiedzający poznają biografie ważnych dla miasta i regionu postaci.

.

.

Skarbiec dominikański

W tzw. krypcie loretańskiej mieści się ekspozycja „Skarbiec dominikański”. Zobaczyć tu można:

– zdobne naczynia liturgiczne,

– relikwiarze,

– wota dziękczynne,

– dzieła sztuki sakralnej przechowywane od wieków w klasztorze.

Każdy z tych przedmiotów ma nie tylko wartość artystyczną, lecz także głęboką symbolikę związaną z historią i duchowością dominikanów.

.

.

Kaplica błogosławionego Czesława

Jednym z najważniejszych punktów zwiedzania jest kaplica grobowa bł. Czesława. Wnętrze kaplicy zdobi marmurowy sarkofag, bogato zdobione malowidła i rzeźby o symbolice religijnej i historycznej. Uwagę przyciągają niezwykłe detale, jak postać wąsatego Turka czy sylwetka psa z pochodnią – tradycyjny symbol dominikanów.

.

.

Osoby pochowane w kryptach

Nicolaus Paschkowitz (+ 1461)
Matteo Moncada
Johann Christoph von Fragstein (1629-1683)
Franz von Schlegenberg (1625-1697)
Georg Friedrich von Schliebenheim (1639-1700)
Peter Paul Zerbst (1650-1724)
Elżbieta Malchrowiczowa (1673-1707)
Maria Eleonora von Haugwitz (1714-1736)
Hedwig von Württemberg (1667-1713)
Eleonora Charlotte von Württemberg (1656-1743)
Ceslaus Schmal OP (+ 1746)

.

Osoby upamiętnione w kryptach
Benigna Lindner (1597-1654)
Balthasar Heinrich von Oberg (1600-1654)
Johann Franz von Würben und Freudenthal (1634-1705)
Anna Maria Magdalena de Backer (+ 1733)

.

.

Ciekawostki z podziemi

– Krypta przez wieki pełniła również funkcję spiżarni – przechowywano w niej m.in. beczki z żywnością aż do lat 80. XX w.

– Podczas prac archeologicznych odkryto ślady dawnej osady sprzed przybycia dominikanów na teren obecnego placu Dominikańskiego.

Renowatorzy zadbali o zachowanie autentycznego charakteru wnętrz, zamawiając ręcznie wykonane płytki u rzemieślnika, by idealnie dopasować je do wystroju.

.

.

Informacje praktyczne – bilety i godziny zwiedzania

Zwiedzanie do końca września 2025 r
Świątynia nie jest dostępna w czasie mszy i nabożeństw.

Godziny zwiedzania

Kościół:
pon.–sob. 9:00–12:00, 12:30–17:00, 17:30–19:00
niedz. 13:00–16:00, 17:00–18:30

Krypty i skarbiec:
pon.–sob. 10:00–11:15, 13:30–16:30
niedz. 13:30–15:30, 17:30–18:30

.

.

Ceny biletów

Kościół: 15 zł (normalny), 10 zł (ulgowy)

Krypty i skarbiec: 15 zł (normalny), 10 zł (ulgowy)

Pakiet – kościół, krypty i skarbiec: 24 zł (normalny), 18 zł (ulgowy)

Zniżki: Karta Dużej Rodziny – 20%

Dostępne są audioprzewodniki ze słuchawkami.

strona https://dominikaniewroclaw.pl/krypty-skarbiec/

.

.

.

.

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

Fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Autor map i przewodników. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Azja

Korea Południowa – trekking w górach Seoraksan, Jirisan i Hallasan

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Korea Południowa jesienią – trekking w górach Seoraksan, Jirisan i Hallasan

Gdy w Polsce kończy się lato, Korea Południowa otwiera drzwi do jednej z najpiękniejszych przygód podróżniczych w Azji – jesiennego trekkingu w górach. Wrzesień to idealny moment, by odkryć malownicze szlaki narodowych parków Korei, zanim lasy rozbłysną pełną paletą jesiennych barw.

.

.

Seoraksan – majestat północno-wschodniej Korei

Lokalizacja: prowincja Gangwon, około 2,5 godziny jazdy od Seulu, w pobliżu miasta Sokcho.

Charakterystyka: Seoraksan to druga co do wysokości góra Korei (1708 m n.p.m.). Park Narodowy Seoraksan słynie z granitowych szczytów przypominających „zęby smoka”, krystalicznych potoków oraz urokliwych dolin.

Najciekawsze szlaki:

– Dolina Cheonbuldong – najpopularniejsza trasa, z bajkowymi formacjami skalnymi.

– Ulsanbawi Rock – słynna formacja skalna z sześcioma granitowymi blokami i spektakularnym widokiem na Morze Japońskie.

– Daecheongbong – najwyższy szczyt Seoraksan, idealny dla bardziej doświadczonych wędrowców.

– Dodatkowe atrakcje: świątynia Sinheungsa z ogromnym posągiem Buddy, kolejka linowa na szczyt Gwongeumseong, gorące źródła w Sokcho.

.

.

Jirisan – serce południa i kolebka duchowości

Lokalizacja: rozciąga się przez trzy prowincje – Jeollanam-do, Jeollabuk-do i Gyeongsangnam-do.

Charakterystyka: Jirisan to największy park narodowy w Korei i drugi najwyższy masyw (Cheonwangbong – 1915 m n.p.m.). Uważany jest za „świętą górę”, pełną legend i duchowości.

Najciekawsze szlaki:

– Cheonwangbong Peak Trail – wymagająca wędrówka na najwyższy szczyt, z panoramicznym widokiem na południe kraju.

– Baekmu-dong Valley Trail – szlak prowadzący przez malownicze doliny, szczególnie piękny o poranku we mgle.

Fragmenty szlaku Baekdu-daegan – koreańskiego „kręgosłupa górskiego”.

Dodatkowe atrakcje: klasztory buddyjskie Hwaeomsa i Ssanggyesa, gdzie można wziąć udział w programie „Temple Stay”; lokalne gorące źródła; jesienią – możliwość spróbowania tradycyjnych herbat i potraw z kasztanów, za które słynie region.

.

.

 Hallasan – wulkaniczne serce wyspy Jeju

Lokalizacja: centralna część wyspy Jeju, wpisanej na listę UNESCO.

Charakterystyka: Hallasan to wygasły wulkan i najwyższy szczyt Korei (1950 m n.p.m.). Wyróżnia się różnorodnością ekosystemów – od subtropikalnych lasów u podnóża po górskie tundry na szczycie.

Najciekawsze szlaki:

– Seongpanak Trail (9,6 km, ok. 4–5 godzin w jedną stronę) – dłuższy, ale łagodniejszy szlak na szczyt.

– Gwaneumsa Trail (8,7 km, bardziej stromy) – trudniejsza, ale oferująca piękniejsze widoki trasa.

Liczne krótsze szlaki wokół kraterów wulkanicznych i jeziora Baengnokdam.

Dodatkowe atrakcje: pola herbaty zielonej i mandarynkowe sady na Jeju, jaskinie lawowe Manjanggul, tradycyjna kultura kobiet-nurek haenyeo, wpisana na listę UNESCO.

.

.

Korea jesienią – trekking z kulturą i smakiem

Trekking w Korei to nie tylko kontakt z naturą. Po zejściu ze szlaku na turystów czekają:

– regionalne potrawy – zupa z kraba w Sokcho, herbaty ziołowe i kasztany w Jirisan, mandarynki i owoce morza z Jeju,

– gościnność w tradycyjnych hanokach (domach gościnnych),

– spokojne chwile w świątyniach, gdzie można zatrzymać się na noc w ramach programu „Temple Stay”.

Jesień 2025 to idealny czas, aby odkryć inne oblicze Korei Południowej – nie tylko dynamiczne miasta i nowoczesną kulturę, ale również góry, które od wieków stanowią duchowe centrum kraju.

Koreańska Organizacja Turystyczna zaprasza: spakuj wygodne buty, termos z herbatą i ruszaj na górskie szlaki Korei – tam, gdzie historia spotyka się z naturą.

.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrze

Ryanair wprowadza większe wymiary bagażu podręcznego

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

  Ryanair od czwartku, 4 września, wprowadza większe mierniki bagażu we wszystkich portach lotniczych. Pasażerowie mogą zabrać na pokład nową bezpłatną torbę podręczną o wymiarach 40 × 30 × 20 cm, która jest aż o 33% większa niż standardowa torba obowiązująca dotychczas w Unii Europejskiej. To zmiana, która ułatwi podróżowanie i pozwoli zmieścić więcej rzeczy bez dodatkowych opłat.

Ryanair, największa linia lotnicza w Europie, potwierdziła dzisiaj (czwartek, 4 września), że zakończyła wdrażanie większych wymiarów bagażu podręcznego w 235 portach lotniczych w całej Europie. Od czwartku 4 września, wszyscy pasażerowie Ryanair mogą zabrać ze sobą większą, bezpłatną torbę osobistą (40 x 30 x 20 cm), która jest o 33% większa niż standardowa bezpłatna torba podręczna UE (40 x 30 x 15 cm). 

Ryanair zezwala każdemu pasażerowi na zabranie na pokład 1 sztuki bagażu podręcznego bezpłatnie, ale bagaż ten musi zmieścić się pod fotelem pasażera. Pasażerowie, którzy chcą zabrać dodatkowy bagaż podręczny, mogą to zrobić, wykupując usługę Priority Boarding oferowaną przez Ryanair. 

Dara Brady Chief Marketing Officer w Ryanair powiedział:

„Od dzisiaj (czwartek, 4 września) nowa bezpłatna torba podręczna Ryanair jest o 33% większa niż standard UE. Nasze urządzenia do pomiaru rozmiarów bagażu we wszystkich portach lotniczych zostały „przeskalowane”, aby pomieścić tę większą, bezpłatną torbę podręczną. Wszyscy pasażerowie, którzy chcą zabrać ze sobą drugą torbę podręczną, mogą to zrobić, korzystając z naszej usługi Priority. Podróżni jeśli chcą mogą również wykupić bagaż rejestrowany podczas korzystania z procesu rezerwacji. Mamy nadzieję, że nasi klienci będą zadowoleni z większych rozmiarów bezpłatnego bagażu podręcznego, natomiast każdy pasażer, który nie zastosuje się do nowych limitów, będzie musiał uiścić opłatę za bagaż rejestrowany przy bramce wejściowej.”

informacja prasowa: Ryanair

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrze

Koniec limitu pojemności płynów w bagażu podręcznym!

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Od 3.09.2025 bez limitu pojemności płynów w bagażu podręcznym!

Kraków Airport  jako pierwsze lotnisko w Polsce znosi limit przewozu płynów w bagażu podręcznym. Dziesięć nowoczesnych skanerów CT, które działają na bramkach kontroli bezpieczeństwa spowoduje, że zniknie jedno z najbardziej uciążliwych ograniczeń dla pasażerów. 

  9 lipca 2025 r. Komisja Europejska oficjalnie zatwierdziła zniesienie limitu 100 ml na lotniskach wyposażonych w nowoczesne skanery CT, które umożliwiają m.in. przewożenie płynów w opakowaniach nawet do 2 litrów.

Kraków Airport należy do grona pierwszych portów lotniczych w Polsce, które od wielu miesięcy testują tę technologię. Już od jutra pasażerowie korzystający z krakowskiego lotniska  nie będą musieli martwić się o dotychczasowe ograniczenia w przewozie płynów w bagażu kabinowym.

Pierwszy nowoczesny skaner zaczęliśmy testować przed długim weekendem majowym – przypomina Łukasz Strutyński, prezes zarządu Kraków Airport. – Mimo obowiązujących jeszcze wtedy formalnie limitów, sam fakt, że pasażerowie nie musieli z bagażu podręcznego wyjmować elektroniki oraz małych butelek z płynami był bardzo dużym udogodnieniem dla podróżnych i jednocześnie znacząco przyspieszył samą kontrolę bezpieczeństwa. Szacujemy, że czas potrzebny na skontrolowanie jednej osoby  skrócił się o blisko 30%! Dzięki temu rozwiązaniu nawet w dniach, gdy pobijamy kolejne rekordy ruchu pasażerskiego, a zdarza się, że jednego dnia korzysta z usług naszego lotniska nawet 48 tysięcy pasażerów, czas oczekiwania na kontrolę, dla większości z nich nie przekracza 10 minut.

Dzięki wdrożeniu skanerów CT kontrola bezpieczeństwa staje się  szybsza, bardziej precyzyjna i komfortowa dla podróżnych, a jednocześnie znacząco usprawnia pracę służb odpowiedzialnych za kontrolę bagażu podręcznego. Dla  pracowników to przede wszystkim inna technologia obrazów analizowanych bagaży  oraz szereg dodatkowych funkcji dzięki czemu bagaż nie musi być otwierany w razie wątpliwości co do jego zawartości. Skanery CT tworzą trójwymiarowy obraz bagażu i umożliwiają jego „cyfrowe rozpakowanie”.

 

Jakie zmiany czekają pasażerów?

– Możliwość przewożenia większych butelek i opakowań płynów w bagażu podręcznym – nawet do 2 litrów (np. wody, kosmetyków, perfum).

– Brak konieczności wyjmowania płynów i sprzętu elektronicznego (laptopów, tabletów, telefonów) podczas kontroli bezpieczeństwa.

– Szybsza i bardziej płynna odprawa, a tym samym krótsze kolejki do kontroli.

Nowe rozwiązania sprawią, że podróż stanie się bardziej komfortowa i mniej stresująca. To także ogromne ułatwienie dla rodzin z dziećmi (np. mleko, soczki) oraz osób podróżujących służbowo, które często zabierają ze sobą jedynie bagaż podręczny, a potrzebują przewieźć np. kosmetyki w standardowych opakowaniach.

Ograniczenia związane z przewozem płynów – przez lata najbardziej uciążliwe dla pasażerów –  przejdą na krakowskim lotnisku do historii. Wciąż jednak tymczasowo zostaną pozostawione 3 punkty kontroli wyposażone w starsze skanery, na których limit będzie wciąż obowiązywał,  ale będą one uruchamiane jedynie w sytuacjach awaryjnych.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Z jakiego materiału wybrać walizkę i jak dobrać wielkość do podróży?

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

  Podróżowanie stało się bardzo modne, ale też dosyć tanie. Coraz więcej osób korzysta z tanich linii lotniczych, gdzie można zakupić bilety w promocyjnej cenie. Dodatkowo można też wybrać citybreak, ale też inne promocyjne oferty, choćby wakacje last minute. Oczywiście trzeba właściwie się spakować, stąd niezbędny jest wybór walizki. Dziś przedstawimy rodzaje materiałów, a także ich zalety. Dowiesz się również jaka wielkość walizki będzie odpowiednia. 

.

.

Walizki dla wymagających, czyli modele z poliwęglanu, ABS lub polipropylenu

Jeżeli planujesz dalszy wyjazd, to koniecznie wybierz walizkę, która jest wytrzymała, odporna na uszkodzenia, a jednocześnie lekka. Możesz zdecydować się na model z poliwęglanu, który spełnia te wytyczne. Dobrze sprawdzą się poliwęglanowe walizki na kółkach. Rzeczywiście takie modele są odporne na zarysowania, uszkodzenia mechaniczne, a do tego nie przemakają. Warto jeszcze wiedzieć, że poliwęglan lekko się odkształca, ale po chwili wraca do pierwotnego kształtu. Elastyczność tego materiału ma wpływ na trwałość walizki. Jeżeli interesuje Cię walizka o przyzwoitej wytrzymałości, która dodatkowo jest stosunkowo tania, to możesz zdecydować się na model z ABS. Jest on niedrogi, a przy tym posiada całkiem dobrą odporność na zarysowania czy uszkodzenia mechaniczne. Taka walizka nie jest tak mocna jak poliwęglanowa, ale również sprawdzi się podczas podróży samolotem. Są też walizki z polipropylenu, które są lekkie i wytrzymałe. To co je wyróżnia, to fakt, że wykazują bardzo dużą odporność na wilgoć oraz skrajne temperatury. Jeżeli preferujesz podróżowanie, choćby zimą bądź w czasie dużych upałów, to rzeczywiście taka walizka będzie optymalna.

Miękkie walizki – jakie mają zalety?

Alternatywą dla twardych i odpornych na uszkodzenia walizek są modele typu soft case. Są to walizki miękkie, które przede wszystkim są stosunkowo tanie. Możesz zdecydować się na model z poliestru, który szczególnie dobrze sprawdzi się podczas krótkich podróży, choćby weekendowych. Bardziej wytrzymały jest nylon, szczególnie balistyczny, który wykazuje lepszą odporność na wodę czy wilgoć. Ponadto jest zdecydowanie bardziej odporny na rozdarcia niż poliester. Jeżeli poszukujesz miękkiej walizki, która jednak jest dosyć wytrzymała, to lepszym wyborem jest nylon. Dostępne są też walizki skórzane, które przede wszystkim cenione są za elegancję. Trzeba wiedzieć, że takie modele nie są wytrzymałe i niestety szybko widać na nich zarysowania czy pęknięcia.

Jaka wielkość walizki jest optymalna?

Niewątpliwie walizki na kółkach są dobrym rozwiązaniem, szczególnie gdy posiadają kółka z dodatkiem kauczuku, który jest niezawodny i sprawia, że cicho pracują. Takie walizki łatwo się prowadzi nawet w trudniejszych warunkach, gdyż dobrze tłumią drgania. Wbrew pozorom nie tylko duże walizki powinny posiadać kółka. Jeżeli niekoniecznie masz ochotę na noszenie walizki, to model z kółkami będzie dla Ciebie optymalny. Koniecznie zdecyduj się na model, które wyposażone są w kółka obracające się wokół własnej osi. Właśnie to rozwiązanie umożliwia wygodne podróżowanie czy prowadzenie walizki nawet po nieutwardzonej drodze i to bez obaw o uszkodzenie. Zwróć też uwagę na wielkość walizki, którą trzeba dobrać pod kątem długości podróży, indywidualnych potrzeb, ale też rodzaju bagażu. Jeżeli preferujesz weekendowe wyjazdy czy loty tanimi liniami, to optymalna będzie walizka kabinowa, która posiada pojemność na poziomie 30-40 l. Możesz ją wziąć na pokład samolotu jako bagaż podręczny za dodatkowo opłatą. Średnia walizka, czyli o pojemności do 75 l zalecana jest podczas tygodniowych wakacji czy citybreak. Jeżeli planujesz wakacje z rodziną, to postaw na walizkę o pojemności od 90 do 120 l.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrze

Historyczne rekordy w Kraków Airport

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Statystyki i rekordy sierpnia w Kraków Airport

Sierpień na krakowskim lotnisku przyniósł kolejny historyczny rekord – z usług Kraków Airport skorzystało 1 322 680 pasażerów. 

   To właśnie sierpień jest z reguły miesiącem, w którym obsługujemy najwięcej pasażerów.
W tym rok przekroczyliśmy po raz pierwszy w historii próg 1 300 000 obsłużonych pasażerów w ciągu miesiąca – mówi  Łukasz Strutyński, prezes Kraków Airport. – Dla porównania: w sierpniu ubiegłego roku, który również był najlepszym miesiącem 2024 r., liczba pasażerów przekroczyła nieco 1 100 000.”

Od początku roku lotnisko obsłużyło łącznie 8 656 206 pasażerów. Dla porównania – przez 8 miesięcy ubiegłego roku zanotowano 7 277 917 pasażerów. 

Rekordowym sierpniowym dniem, a jednocześnie rekordowym dniem w historii lotniska był 22 sierpnia. Tego dnia z usług Kraków Airport skorzystało 48 383 pasażerów. Z kolei rekord tygodniowy został ustanowiony pomiędzy 10 a 17 sierpnia z wynikiem 303 676 obsłużonych pasażerów.

 Przed nami wrzesień, kolejny miesiąc letniego sezonu w branży lotniczej. To czas, gdy wielu podróżnych wybiera naszą siatkę połączeń, ponieważ pogoda wciąż sprzyja wypoczynkowi – temperatury są łagodniejsze, a plaże nie tracą swojego uroku, pozwalając w pełni cieszyć się ostatnimi chwilami lata. Serdecznie zapraszamy do skorzystania z bogatej oferty Kraków Airport – zachęca prezes Łukasz Strutyński.

informacja prasowa Kraków Airport

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign