Przejdź do treści
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
poniedziałek, 3 sierpnia, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Copyright 2025 - All Right Reserved
alejapodroznikowCykliczne Spotkania PodróżnikówFestiwale

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

przez Redakcja 2026-08-03
Napisane przez Redakcja
Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

 Spotkanie miłośników gór, podróży i aktywnej turystyki

połączone z ogólnopolską akcją edukacyjno-ekologiczną „Czyste Góry Czyste Szlaki”

Piwniczna-Zdrój | 16–18 października 2026

 

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

 

Po osiemnastu latach działalności Klub Podróżników Śródziemie zaprasza na wyjątkowe wydarzenie, które połączy ludzi kochających góry, podróże i aktywny wypoczynek. W malowniczej Piwnicznej-Zdroju, w samym sercu Beskidu Sądeckiego, spotkają się turyści z całej Polski, aby wspólnie świętować jubileusz Klubu, poznawać jeden z najpiękniejszych regionów Małopolski i po raz kolejny pokazać, że odpowiedzialna turystyka może iść w parze z doskonałą zabawą.

To będzie znacznie więcej niż zwykły zlot. Chcemy wrócić do korzeni turystyki górskiej i przypomnieć atmosferę dawnych rajdów oraz zlotów turystycznych, podczas których najważniejsi byli ludzie, wspólna pasja i przygoda. Nie będzie komercyjnych atrakcji ani sztucznie tworzonego klimatu. Będą za to góry, ogniska, namioty, plecaki, gitary, śpiew i długie rozmowy do późnych godzin wieczornych.

Dla wszystkich chętnych przygotowane zostanie pole namiotowe, dzięki któremu będzie można poczuć klimat klasycznych zlotów turystycznych. Chcemy, aby każdy, kto zdecyduje się do nas dołączyć, choć na chwilę przeniósł się do czasów, kiedy najcenniejsze były wspólne wędrówki, proste życie pod namiotem i wieczory spędzane przy ognisku.

 

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

 

Trzy dni pełne przygód

Piątek – spotkajmy się przy ognisku

Już w piątkowy wieczór zaprosimy wszystkich uczestników na tradycyjne ognisko integracyjne. To właśnie tutaj rozpoczniemy wspólne świętowanie 18-lecia Klubu Podróżników Śródziemie. Nie zabraknie pieczonych kiełbasek, ziemniaków z ogniska, muzyki, gitar oraz podróżniczych rozmów, które od lat są nieodłącznym elementem naszych spotkań. Chcemy stworzyć atmosferę, w której każdy – niezależnie od wieku i doświadczenia – poczuje się częścią jednej turystycznej rodziny.

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

 

Sobota – dzień gór i ludzi, którzy je kochają

Sobotę poświęcimy górom. Pod opieką ratowników GOPR, lokalnych przewodników i przedstawicieli środowisk górskich wyruszymy na szlaki Beskidu Sądeckiego prowadzące z i do Piwnicznej-Zdroju. Przygotowane zostaną trasy o różnym stopniu trudności, aby każdy mógł wybrać odpowiednią dla siebie.

Jednocześnie będzie to dzień poświęcony największemu projektowi społecznemu realizowanemu od lat przez Klub Podróżników Śródziemie – „Czyste Góry Czyste Szlaki”.

Naszym celem nie jest organizowanie wielkiego sprzątania gór. Chcemy przede wszystkim edukować. Sam moment jednoczesnej obecności setek uczestników na beskidzkich szlakach ma charakter symboliczny. Pragniemy wykorzystać to wydarzenie, aby zwrócić uwagę opinii publicznej na odpowiedzialne korzystanie z uroków gór oraz przypominać, że przyroda nie jest miejscem, które możemy bezkarnie wykorzystywać.

Każdej jesieni tysiące turystów wyruszają na polskie szlaki. Chcemy, aby zanim założą plecak i rozpoczną swoją wędrówkę, dowiedzieli się, czym naprawdę są góry, jak funkcjonują ich ekosystemy, jakie zwierzęta są ich naturalnymi mieszkańcami oraz jak bezpiecznie przygotować się do wycieczki. Pragniemy przypominać, że w górach człowiek jest jedynie gościem, dlatego powinien zachowywać się z pokorą, rozwagą i szacunkiem wobec przyrody.

Niestety problem zaśmiecania szlaków wciąż pozostaje aktualny. Plastikowe butelki, puszki, opakowania czy chusteczki higieniczne nadal można spotkać nawet w najpiękniejszych zakątkach polskich gór. Dlatego musimy nieustannie mówić o tym głośno i pokazywać, że takie zachowania są niedopuszczalne.

Uczestnicy akcji zabiorą ze sobą worki na odpady i podczas wędrówek będą zbierać wszystko to, co nigdy nie powinno znaleźć się na łonie natury. Nie robimy tego po to, aby zastępować służby odpowiedzialne za utrzymanie szlaków. To przede wszystkim symboliczny gest, który ma zwrócić uwagę społeczeństwa na problem oraz pokazać, że każdy z nas może mieć realny wpływ na stan środowiska.

Liczymy, że kolejna edycja projektu stanie się ogólnopolską lekcją odpowiedzialnej turystyki i zachęci tysiące osób do bardziej świadomego korzystania z gór.

Po powrocie ze szlaków ponownie spotkamy się przy ognisku. Na uczestników czekać będą pieczone kiełbaski, ziemniaki z ogniska oraz kocioł legendarnej grochówki, przygotowanej przez lokalne Koło Gospodyń. Wieczór upłynie przy muzyce, gitarach, wspólnym śpiewaniu, podróżniczych opowieściach oraz konkursach z nagrodami.

Niedziela – rowery i Poprad

Ostatni dzień zlotu będzie należał do miłośników aktywnego wypoczynku.

Wspólnie z przewodnikami wybierzemy się na wycieczki rowerowe po malowniczych okolicach Piwnicznej-Zdroju. Dolina Popradu skrywa wiele niezwykłych miejsc, których nie sposób poznać podczas jednego spaceru, dlatego rower będzie doskonałym sposobem na odkrywanie regionu.

Na wszystkich, którzy wolą wodę od dwóch kółek, czekać będą kolejne atrakcje. Przygotowane zostaną spływy kajakowe oraz tratwy, dzięki którym wspólnie poznamy piękno Popradu z zupełnie innej perspektywy.

 

 

 

Czyste Góry Czyste Szlaki – projekt z misją

Projekt „Czyste Góry Czyste Szlaki” od kilkunastu lat udowadnia, że edukacja ekologiczna może być skuteczna, ciekawa i angażująca.

To cykl społecznych akcji edukacyjnych, których uczestnicy podczas górskich wędrówek pomagają przyrodzie, zbierając pozostawione przez innych odpady. Najważniejszym celem projektu nie jest jednak samo sprzątanie, lecz budowanie świadomości ekologicznej oraz promowanie odpowiedzialnej turystyki.

Przez lata odbyło się kilkadziesiąt akcji, w których uczestniczyło kilka tysięcy osób – turyści, szkoły, organizacje społeczne, samorządy, firmy i instytucje. Wspólnie zebrano tony śmieci, pokazując, że troska o środowisko może iść w parze z aktywnym wypoczynkiem i dobrą zabawą.

Akcje mają charakter całkowicie non-profit i są wyrazem wsparcia dla wszystkich, którym nie jest obojętny los polskiej przyrody.

Organizatorem projektu od kilkunastu lat jest Klub Podróżników Śródziemie, a jego inicjatorem i koordynatorem jest podróżnik, dziennikarz i fotografik Albin Marciniak. To właśnie Klub Podróżników Śródziemie był również inicjatorem i organizatorem największej w historii akcji sprzątania Tatr – „Czyste Tatry 2012”, która zapoczątkowała nowy rozdział społecznych działań na rzecz ochrony gór w Polsce.

17.10.2026
Beskid Sądecki
Pasmo Radziejowej i Pasmo Jaworzyny Krynickiej

Czyste Góry Czyste Szlaki

 

 

Spotkajmy się w Piwnicznej-Zdroju!

Przed nami trzy dni pełne górskich wędrówek, rowerowych wycieczek, spływów kajakowych, podróżniczych opowieści, konkursów z nagrodami, wspólnego śpiewania przy gitarach, ognisk, tradycyjnej grochówki i spotkań z ludźmi, których łączy pasja do podróżowania.

To będzie święto wszystkich, którzy wierzą, że najpiękniejsze przygody zaczynają się na górskim szlaku, a prawdziwa turystyka to nie tylko zdobywanie kolejnych szczytów, ale również odpowiedzialność za miejsca, które odwiedzamy.

Zapraszamy do Piwnicznej-Zdroju w dniach 16–18 października 2026 roku.

Podróżujmy. Odkrywajmy. Działajmy razem.

 

zapraszają:

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników

oraz

Tomasz Michałowski- Burmistrz Piwnicznej-Zdroju

 

Zapisy na poszczególne szlaki, spływ kajakowy oraz na pole namiotowe, uruchomimy od 15.08.

 

Tutaj wszystko się zaczęło

Tyrawa Solna 2008r. Zlot w Tyrawie Solnej wrzesień 2008r. a po nim 20.10.2028 zrobiliśmy pierwsze slajdowisko.

Za nami ponad 700 zorganizowanych slajdowisk nie tylko w Krakowie ale także na terenie Polski, oraz ponad 200 różnych akcji, imprez i wydarzeń.
o klubie i naszej działalności:
https://www.klubpodroznikow.com/o-klubie-fundacja-klubu-podroznikow-srodziemie-aleja-podroznikow/
Klub Podróżników Śródziemie
2026-08-03 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji

przez Redakcja 2026-08-03
Napisane przez Redakcja
sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 51

Sidi Bou Said – perła Tunezji z małomiasteczkowym klimatem

   Jedno z najbardziej uroczych miejsc w Tunezji, Sidi Bou Said, to magiczne miasteczko, które zachwyca turystów z całego świata swoim niezwykłym małomiasteczkowym klimatem, bogatą historią i niepowtarzalnym urokiem. Spacerując wąskimi, brukowanymi uliczkami, otoczonymi białymi domkami z niebieskimi okiennicami i drzwiami, można poczuć, jak czas zwalnia, a malownicze widoki na Zatokę Tuniską zapierają dech w piersiach. To miejsce, które łączy w sobie tradycję, kulturę i niepowtarzalną atmosferę, stając się obowiązkowym punktem na mapie każdego podróżnika odwiedzającego Tunezję.

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 41

 

Miasteczko Sidi Bou Said na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO — to już dziesiąty obiekt Tunezji

Podczas 48 Sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO, obradującego w Busan w Korei Południowej, w dniach 26-27 lipca 2026, jednogłośnie zaakceptowano wniosek Tunezji o wpisanie charakterystycznego, biało-niebieskiego miasteczka Sidi Bou Said na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Dossier zgłoszone przez tunezyjskie władze nosiło tytuł: „Sidi Bou Said: śródziemnomorskie centrum inspiracji kulturowej i duchowej”. Położone na malowniczym wzgórzu z rozległym widokiem na Zatokę Tuniską miasteczko słynie z tradycyjnej architektury w stylu arabsko-andaluzyjskim, urokliwych uliczek oraz roli, jaką od ponad wieku odgrywa jako mekka artystów, w szczególności malarzy oraz intelektualistów z całego świata. Osada rozwinęła się wokół grobu sufickiego mistrza Abou Saïd Khalaf Ibn Yahya El-Tamimi El-Béji z przełomu XII i XIII wieku, co nadaje jej dodatkowo wyjątkowy wymiar duchowy. To na cześć tegoż mistyka miasteczko zwie się dzisiaj Sidi Bou Said.

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 51

   

Sidi Bou Said to miasto w północnej Tunezji, będące dzielnicą Tunisu położone około 20 km od stolicy kraju. Nazwane zostało tak na cześć postaci która tam mieszkała, Abu Said al-Baji, wcześniej miasto nosiło nazwę Jabal el-Menar. W sąsiedztwie Sidi Bou Said tuż nad Morzem Śródziemnym znajdują się słynne Termy Antoniusza a nieco powyżej, Muzeum Narodowe w Kartaginie. Żadnego z tych miejsc nie można pominąć będąc w Tunisie. 

Kartagina była jedną z najpotężniejszych metropolii starożytności i rozciągała się aż po Sardynię i Hiszpanię. Kartagińczycy którzy długo rywalizowali z Grekami, byli znakomitymi żeglarzami, handlowcami i doświadczonymi rolnikami. Mimo legendarnych zwycięstw generała Hannibala Rzymianie podbili Kartaginę, która stała się najbardziej urodziwym miastem ich Imperium. Święty Augustyn, jeden z ojców Kościoła zachodniego, odbył tam swoje studia. W Muzeum Kartaginy znajdują się pozostałości domów i sanktuarium zwane Tophet. Liczne pozostałości rzymskie świadczą o wyjątkowości tamtej epoki.

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 50

Wybrzeża Kartaginy w tym i Sidi Bou Said są jednym z najbardziej znanych regionów Tunezji ze względu na gastronomię. Przebywały tu dawniej burżuazja Tunezji. W Sidi Bou Saïd, Kartaginie lub La Marsa wybór restauracji jest ogromny. Można skosztować tradycyjnych tunezyjskich potraw w pałacu w stylu osmańskim, wymyślnej kuchni śródziemnomorskiej w eleganckiej restauracji nad brzegiem morza, przekąsek serwowanych z koktajlem w modnym barze lub smacznych dań w luźnej atmosferze. Zwiedzając Sidi Bou Saïd, należy koniecznie spróbować bambalouni, ciepłego, tłustego pączka w kształcie pierścienia, a następnie napić się miętowej herbaty serwowanej z orzeszkami piniowymi w znanej kawiarni Café des Nattes.

 

sidi bou said port i plaza Tunezja Afryka Polnocna 11

Niespieszny spacer brukowanymi uliczkami, często wąskimi i wijącymi się pomiędzy domami miasteczka Sidi Bou Saïd i podziwiając niebieskie maszrabijje, różowe bugenwille i woluty z kutego żelaza. Warto zatrzymać się w kawiarni Café des Nattes, aby zaznać tradycyjnej atmosfery. Siedząc w kawiarni Sidi Chabaane, można rozkoszować się cudownym widokiem na morze, plażę i port. Dzięki takim widokom i tej niesamowitej atmosferze, wielu artystów zamieszkało w tym inspirującym miasteczku a wielu turystów lądując w tej części Afryki, Sidi Bou Saïd obiera jako jeden z głównych punktów wizyty w Tunezji.

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 4

Tuż obok portu jest szeroka plaża z dużą ilością leżaków i parasoli, wypożyczalniami wszelakiego sprzętu pływającego oraz kilkoma klubami i kawiarniami. Po zwiedzaniu miasta, można wybrać się na odpoczynek na plaży lub popływać w ciepłych wodach Morza Śródziemnego.

 

sidi bou said port i plaza Tunezja Afryka Polnocna 1

W Sidi Bou Saïd drzwi są uśmiechem domów. Pomalowane na niebieski lub jaskrawy żółty kolor, łukowate lub prostokątne, otoczone rzeźbionym kamieniem, ceramiczne lub z białego i czarnego marmuru… każde drzwi mają swój wyjątkowy styl. Te najpiękniejsze zdobione są grubymi, czarnymi gwoździami, tworzącymi kształt gwiazdy, rozety, cyprysa lub ryby. Warto zboczyć z głównej ulicy i przejść się małymi, wąskimi i krętymi uliczkami: z każdym krokiem jest się coraz bardziej zaskoczonym kolejnymi wyjątkowymi drzwiami. Sidi Bou Saïd było niegdyś ulubionym kierunkiem wakacyjnym dla zamożnych rodzin z Tunisu. Prowadziły one wyszukany tryb życia nad brzegiem morza i były chronione przez grób Sidi Abou Saïd, świętego z XIII wieku. Za bielonymi wapnem murami kryją się niekiedy prawdziwe pałace. Jeden z nich został wybudowany w 1912 roku przez Europejczyka, który zakochał się w tym miasteczku – barona Rudolfa d’Erlanger; pałac został przekształcony w muzeum, w którym grane są dzisiaj koncerty. Inne domy stały się galeriami sztuki lub pensjonatami. Wzdłuż głównych arterii otwarto wiele sklepików i kawiarni. 

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 18

TRANSPORT

Port lotniczy Tunis-Kartagina znajduje się ok 20 km od Sidi Bou Saïd. Mały pociąg TGM kursuje między La Marsa, Sidi Bou Saïd, Kartaginą, la Goulette i Tunisem. Linia szybkich autokarów zapewnia transport na terenie Tunisu w tym i Sidi Bou Saïd, będącego obecnie dzielnicą stolicy. Po wcześniejszym ustaleniu stawki, dojechać można także taksówką, która zawiezie nas w różne miejsca tego rozległego  miasta jakim jest Tunis.

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 1

Jednym z miejsc jakie warto odwiedzić poza turystyczną malowano na biało częścią miasta, jest Muzeum Instrumentów Muzycznych w pałacu Ennajma Ezzahra w Sidi Bou Saïd.

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 2

Nie brak tutaj sklepików z pamiątkami, wyrobami regionalnymi czy odzieżą. Warto jednak pamiętać że zazwyczaj nie ma widocznych cen i należy się targować. Nietaktem jest rozpoczęcie targowania a w efekcie rezygnacja z zakupu. Często możemy sporo zyskać targując się mądrze, lecz po uzyskaniu zadowalającej ceny grzeczność nakazuje dobicia targu.

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 5

 

Strona o Tunezji z obszernym tłumaczeniem na j. polski

https://www.discovertunisia.com/pl

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 8

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 13

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 14

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 15

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 16

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 17

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 20

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 23

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 26

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 27

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 31

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 34

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 38

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 42

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 43

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 44

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 45

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 47

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 49

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 52

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 53

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 54

 

sidi bou said Tunezja Afryka Polnocna 56

opracowanie & foto Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-08-03 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Zabytki sakralne

Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

przez Redakcja 2026-08-03
Napisane przez Redakcja
Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 27

Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

Najstarszy polski klasztor klauzurowy benedyktynek w Staniątkach znajduje się kilka kilometrów od Niepołomic. 

W zabudowaniach klasztornych prowadzone są prace renowacyjne. W 2016 roku w opactwie obchodzono 800-lecie fundacji klasztoru.

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 27

 

Klasztor mniszek w Staniątkach jest najstarszym klasztorem benedyktynek w Polsce. Ufundował go przed rokiem 1228 (około 1216) Klemens Jaksa Gryfita dla swojej córki Wizenny. Konsekracja kościoła miała miejsce w roku 1238, a ostateczne zatwierdzenie fundacji (przez papieża Innocentego III) w 1253. Jaksa wyposażył klasztor w całe swoje dziedzictwo, a więc w obszerne włości, z których obecnie nic już nie pozostało oprócz klasztornego ogrodu. Najprawdopodobniej już w średniowieczu przyjmowano tu dziewczęta na wychowanie, co dało początek szkole klasztornej. Szczególny rozkwit opactwa miał miejsce w XVII wieku, kiedy liczyło ono zwykle ponad 50 zakonnic. Po rozbiorach ten klasztor jako jedyny w zaborze austriackim uniknął naznaczenia mu limitu liczebności, toteż w XX wieku mógł wspomóc personelem odradzający się klasztor w Wilnie oraz zasiedlił ponownie skasowany klasztor w Nieświeżu. Po drugiej wojnie światowej władze PRL skasowały szkołę, odebrały resztę posiadanej jeszcze ziemi i czasowo (1954-1956) przesiedliły zgromadzenie do klasztoru w Alwerni. Ani po powrocie sióstr, ani po zmianie ustroju szkoła nie została reaktywowana. Część dawnej ziemi klasztornej (bardzo małą) udało się odzyskać już w czasach III Rzeczypospolitej, ale została natychmiast sprzedana dla opłacenia najkonieczniejszych remontów w kościele.
Reguła św. Benedykta została napisana we Włoszech w wieku VI. Już więc od piętnastu stuleci jest zachowywana przez liczne wspólnoty zakonnic, takich jak bene-dyktynki, benedyktynki sakramentki, cysterski i inne. W Polsce szczególny rozkwit zakonu benedyktynek przypada na wieki XVII-XVIII, kiedy istniało w Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim łącznie 24 klasztory. Większość z nich została jednak w wieku XIX skasowana przez rządy zaborcze. Obecnie klasztorów benedyktynek jest w Polsce dziewięć; tworzą one związek zwany Kongregacją p. w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Mniszek Benedyktynek w Polsce. Zgromadzenie liczy 18 zakonnic.

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 25

Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

     W obrębie murów klasztornych w budynku dawnej szkoły znajduje się Dom gości i dlatego dodatkową atrakcją dla przybywających tutaj jest możliwość zagłębienia się w zabytkowym ogrodzie zakonnym. Oprócz modlitewnej kontemplacji czy wypoczynku daje to możliwość pracy w tym malowniczym otoczeniu. Dzięki temu gość zostaje wprowadzony w życie mnisze, którego jednym z haseł jest „Ora at labora” (Módl się i pracuj). Do dyspozycji gości mamy 5 dwuosobowych pokoi z własnymi łazienkami oraz 16 pokoi 3-6 osobowych z łazienkami na korytarzu. Można też skorzystać z wyżywienia z klasztornej kuchni.

Klasztor posiada też muzeum i bibliotekę, a w nich bogate zbiory sprzętów liturgicznych, ksiąg (w tym starych druków), rękopisów (też muzycznych) oraz dokumentów (w tym bulle papieskie z XIII w.). Klasztor został uszkodzony podczas działań wojennych w listopadzie 1914 r. – pamiątką są pociski artyleryjskie wbite w północny mur kościoła.
Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 2

Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

 

    W Staniątkach księgozbiór narastał od chwili fundacji; przez pierwsze wieki były to rękopisy, przepisywane na miejscu albo kupowane, a od wieku XVI pojawiają się już i druki. Niestety w samym początku tegoż wieku oraz pod jego koniec miały miejsce pożary klasztoru i żaden z najwcześniejszych rękopisów nie ocalał. Z zachowanych druków najstarszy jest psałterz z końca XV wieku, inkunabuł (tj. druk zdobiony ręcznie).
Przez następne wieki, mimo wojen i zniszczeń, księgozbiór rósł, głównie przez zakup książek oraz dary i zapisy testamentalne. Jeszcze w roku 1762 biblioteka mieściła się w jednej celi, zastawionej regałami. Kiedy zaraz potem zaczęto książki katalogować (jest to najstarszy zachowany katalog, ukończony w roku 1774), było ich ponad półtora tysiąca. Kolejne katalogi spisywano w latach 1886, 1900 (już około 10 tysięcy tomów) i 1909.
Uporządkowana była głównie tematycznie, wyróżniono prawie 40 działów (m. in. 1. Życie Pana Jezusa, 2. O naśladowaniu P. Jezusa, 3. O Najświętszym Sakramencie, 4. O Najświętszym Sercu P. Jezusa, 5. O męce Pana Jezusa, 6. Inne książki o Panu Bogu, 7. Książki na miesiąc maj, 8. O Najświętszej Pannie Maryi, 9. Rozmyślania, 10. Rekolekcje, 11. O śmierci, 12. O wieczności, 13. Książki duchowne do czytania wiek XVII, 14. Wiek XVIII, 15. Wiek XIX, 16. Wiek XX, 17. Książki duchowne niemieckie, 18. Książki duchowne francuskie, 19. O świętym Józefie, 20. Żywoty różnych świętych razem, 21. Żywoty świętych mężów, 22. Żywoty świętych niewiast, 23. Teologia, Pismo św., 24. Ewangelie, 25. Psałterze. Istnienie przyklasztornej szkoły spowodowało, że powstał także duży księgozbiór literatury pięknej, stanowiącej lekturę szkolną.
W roku 1954 przymusowa i bardzo pośpieszna ewakuacja sióstr do Alwerni spowodowała duże straty w bibliotece i przemieszanie zbiorów. Po powrocie wszystkie stare katalogi były już mało aktualne. Ostatecznie w latach siedemdziesiątych XX wieku oddzielono rękopisy od druków i przeniesiono je do archiwum; oddzielono też starodruki od wydań nowszych i umieszczono je osobno. Starodruki uszeregowano według miejsca wydania, a w obrębie takiego działu chronologicznie. Druki nowsze ustawiono tematycznie. W sumie klasztor posiada kilkanaście tysięcy tomów, ale mimo kilku prób cząstkowego przynajmniej katalogowania wciąż jeszcze nie ma ogólnego, pełnego katalogu.
Do najczęściej wykorzystywanych przez badaczy książek należą rękopisy muzyczne, zwłaszcza XVI- i XVII-wieczne kancjonały, czyli zbiory pieśni i kolęd.

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 24

 

Opactwo staniąteckie dzięki swej nieprzerwanej historii zachowało bogaty zbiór zabytków: dokumentów, rękopisów, starodruków oraz przedmiotów i szat liturgicznych, w przeciwieństwie do Tyńca, który skasowany w XIX w., utracił większość ze swoich dawnych zbiorów. Staniątki, które uniknęły kasaty, ocaliły szczęśliwie kilka z tynieckich pamiątek, w tym m.in. siedemnastowieczny cykl obrazów przedstawiających sceny z życia Kazimierza Odnowiciela. W kościele staniąteckim znajduje się sala muzealna, gdzie można zobaczyć bogate zbiory szat i sprzętów kościelnych, w tym monstrancję późnogotycką z 1543 r., obrazy, rzeźby, zabytki piśmiennictwa – inkunabuły, czy kolekcje figurek woskowych, które produkowano w klasztorze.

 informacje: strona klasztoru

Zwiedzanie muzeum

Możliwość zwiedzania w każdą niedzielę po Mszy Św., która zaczyna się o godz. 11.00 lub po wcześniejszym zgłoszeniu na furcie lub przez telefon.

Staniątki 299  tel. 12 281 80 58

https://www.benedyktynki.eu

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 3

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 31

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 4

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 30

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 5

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 29

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 6

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 28

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 7

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 26

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 8

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 23

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 9

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 22

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 11

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 12

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 13

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 15

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 17

 

Opactwo Benedyktynek w Staniątkach 18

2026-08-03 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrze

Nowy ILS w Kraków Airport

przez Albin Marciniak 2026-08-03
Napisane przez Albin Marciniak
Wymiana systemu ILS na lotnisku Kraków Airport

Wymiana systemu ILS/DME „KRW” w Krakowie

Postęp prac, kluczowe terminy i znaczenie dla operacji lotniczych

  Port lotniczy Kraków Airport realizuje jedną z kluczowych inwestycji nawigacyjnych ostatnich lat – wymianę systemu ILS/DME „KRW”, odpowiedzialnego za precyzyjne naprowadzanie statków powietrznych podczas podejścia do lądowania. Projekt ten ma fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa operacji lotniczych, regularności rejsów oraz odporności lotniska na niekorzystne warunki atmosferyczne.

Wymiana systemu ILS

Wymiana systemu ILS

 

 

Nowy ILS w Krakowie uzyskał dopuszczenie do pracy operacyjnej

 

  Obloty kontrolne nowego systemu ILS/DME „KRW” zostały zakończone z wynikiem pozytywnym. Zgodnie z zapowiedziami Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej oraz Kraków Airport system rozpocznie pracę 1 października br.

Zakończone 28 lipca br. szczegółowe pomiary prowadzone z powietrza potwierdziły zgodność parametrów pracy urządzenia z wymaganiami oraz zaleceniami Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

Równolegle przeprowadzona kontrola wdrożeniowa Urzędu Lotnictwa Cywilnego wykazała spełnienie wymagań bezpieczeństwa zdefiniowanych w ocenie bezpieczeństwa dla przedmiotowej zmiany. 30 lipca br. PAŻP otrzymała pozytywną decyzję ULC o wdrożeniu zmiany w systemie funkcjonalnym – zatwierdzającej wdrożenie operacyjne nowej pomocy radionawigacyjnej ILS/DME „KRW”.

Należy zaznaczyć, że urządzenie spełnia wymagania CAT II, co potwierdził oblot oraz pracuje w reżimach CAT II. W związku z powyższym rozpoczęty został proces certyfikacji w celu wykorzystania go w przyszłości w CAT II. Od 1 października br. tj. od momentu rozpoczęcia pracy operacyjnej będzie wykorzystywany w CAT I. Natomiast w I kwartale 2027 r., po zakończeniu procesu certyfikacyjnego oraz modernizacji  infrastruktury lotniskowej przez MPL Kraków-Balice, a także spełnieniu wszystkich wymogów formalnych i operacyjnych, planowane jest jego wdrożenie operacyjne w CAT II.

Tym samym zakończono kluczowy etap realizacji inwestycji polegającej na wymianie ILS/DME w porcie lotniczym Kraków, potwierdzając jego gotowość do pracy operacyjnej w deklarowanym wcześniej terminie od 1 października.

Równocześnie PAŻP rozpoczęła standardowy proces publikacji informacji lotniczej poprzez przekazanie danych do AIP Polska w celu ich weryfikacji, walidacji oraz publikacji. Od 28 lipca urządzenie ILS/DME „KRW” pracuje w trybie testowym do czasu aktualizacji zapisów w AIP Polska. W tym czasie urządzenie nie może być wykorzystywane operacyjnie.

Proces ten realizowany jest zgodnie z obowiązującymi procedurami zarządzania informacją lotniczą i ma na celu zapewnienie jakości, dokładności, integralności oraz spójności danych niezbędnych do utrzymania bezpieczeństwa, regularności i efektywności żeglugi powietrznej.

Przekazanie informacji do AIP Polska na tym etapie jest niezbędne ze względu na obowiązujące terminy publikacyjne oraz wymogi cyklu AIRAC. Zgodnie z zasadami zarządzania informacją lotniczą każda zmiana mająca wpływ na użytkowników przestrzeni powietrznej musi zostać odpowiednio wcześniej zgłoszona, zweryfikowana i opublikowana, aby zapewnić dostęp do informacji wszystkim zainteresowanym podmiotom – załogom statków powietrznych, przewoźnikom lotniczym, organom służb ruchu lotniczego oraz dostawcom baz danych nawigacyjnych. Dlatego operacyjne uruchomienie ILS/DME  „KRW” nie może nastąpić wcześniej niż deklarowany od początku termin.

Równocześnie w Kraków Airport trwa proces dostosowywania infrastruktury i procedur obowiązujących na lotnisku do wymagań CAT II. W drugiej połowie sierpnia planowane są prace związane z modernizacją oświetlenia nawigacyjnego na drodze startowej, a następnie rozpoczęcie procesu certyfikacji lotniska do CAT II.

Zakończenie modernizacji infrastruktury wraz z procesem certyfikacji do wymagań CAT II planowane jest na I kwartał 2027r.

system ILS/DME w Międzynarodowym Porcie Lotniczym w Krakowie

system ILS/DME w Międzynarodowym Porcie Lotniczym w Krakowie

 

Czym jest system ILS/DME?

ILS (Instrument Landing System) to naziemny system radiowy umożliwiający samolotom bezpieczne lądowanie przy ograniczonej widzialności.
DME (Distance Measuring Equipment) uzupełnia go o dokładną informację o odległości statku powietrznego od progu pasa startowego.

Nowy system w Krakowie docelowo pozwoli na realizację operacji w niższych minimach pogodowych, zwiększając niezawodność lotniska w sezonach jesienno-zimowych.

system ILS/DME w Międzynarodowym Porcie Lotniczym w Krakowie

system ILS/DME w Międzynarodowym Porcie Lotniczym w Krakowie

Harmonogram operacyjny ILS/DME Kraków

04.05.2026 r. – planowane wyłączenie obecnie pracującego systemu ILS/DME „KRW”;

01.10.2026 r. – planowane uruchomienie nowego systemu ILS/DME „KRW” w kategorii CAT I;

I kwartał 2027 r. – planowane podwyższenie kategorii do CAT II (po spełnieniu wszystkich wymogów formalnych i infrastrukturalnych).

Certyfikacja nowego systemu – jak to działa?

Zgodnie z wytycznymi ICAO EUR DOC 012 („European Guidance Material on Continuity of Service Evaluation in Support of the Certification of ILS & MLS Ground Systems”), nowy system ILS/DME w początkowej fazie eksploatacji musi pracować w CAT I.

– Certyfikacja do CAT I potrwa 1 dzień;

– Gotowość systemu CAT I zostanie osiągnięta przed 01.10.2026 r.;

– Zastosowany zostanie tryb skrócony, ponieważ PAŻP posiada doświadczenie z identycznym systemem (ILS/DME Bydgoszcz, 2025 r.).

Uzyskanie wyższych kategorii – dwa tryby certyfikacji

1. Tryb skrócony (CAT II / CAT III)
Wymaga:

– 30 dni nieprzerwanej pracy urządzenia;

– doświadczenia z danym typem systemu;

– wcześniejszej pracy urządzenia przez 8800 godzin (ok. 1 rok).

2. Tryb standardowy

CAT II – 135 dni (ok. 4,5 miesiąca) pracy bez wyłączeń;

CAT III – 270 dni (ok. 9 miesięcy) pracy bez wyłączeń.

Każde nieplanowane wyłączenie wydłuża proces certyfikacyjny.

Dlaczego CAT II dopiero w 2027 roku?

Podwyższenie kategorii do CAT II wymaga nie tylko sprawnego systemu ILS/DME, lecz także:

– dostosowania infrastruktury lotniskowej do operacji LVO (Low Visibility Operations),

– wdrożenia odpowiednich procedur operacyjnych,

– uzyskania odrębnej decyzji administracyjnej Prezesa ULC.

Z tych względów realnym i bezpiecznym terminem wdrożenia CAT II jest I kwartał 2027 r.


Różnice pomiędzy kategoriami ILS (ICAO Annex 6)

Kategoria ILS Decision Height (DH) Runway Visual Range (RVR)
CAT I ≥ 200 ft (60 m) ≥ 550 m lub widzialność ≥ 800 m
CAT II < 200 ft i ≥ 100 ft (30 m) ≥ 300 m
CAT III < 100 ft lub brak DH < 300 m lub brak

Znaczenie inwestycji dla pasażerów i regionu

Modernizacja systemu ILS/DME w Krakowie:

– zwiększy regularność operacji lotniczych przy złej pogodzie,

– ograniczy liczbę przekierowań i opóźnień,

– podniesie standard bezpieczeństwa portu lotniczego,

– wzmocni pozycję Krakowa jako kluczowego lotniska regionalnego w Europie Środkowej.

To inwestycja, która – choć techniczna – realnie wpływa na komfort podróżnych i konkurencyjność całego regionu.

Port lotniczy Kraków Airport realizuje strategiczną modernizację systemu naprowadzania samolotów ILS/DME „KRW”. Inwestycja, której kluczowe etapy zaplanowano na lata 2026–2027, znacząco zwiększy bezpieczeństwo operacji lotniczych oraz niezawodność lotniska w warunkach ograniczonej widzialności. Nowy system umożliwi docelowo operacje w kategorii CAT II, co przełoży się na mniejszą liczbę opóźnień i przekierowań lotów, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym.

2026-08-03 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie

Polskie długodystansowe szlaki piesze

przez Albin Marciniak 2026-08-01
Napisane przez Albin Marciniak
Polskie długodystansowe szlaki piesze

  Polska ma tysiące kilometrów znakowanych tras, którymi można wędrować przez wiele dni, poznając kraj z perspektywy niedostępnej zza szyby samochodu. Od Bałtyku, przez pojezierza, niziny i wyżyny, po Sudety, Beskidy i Bieszczady prowadzą długodystansowe szlaki piesze pokazujące niezwykłą różnorodność krajobrazu, przyrody, historii i kultury. Główny Szlak Beskidzki, Główny Szlak Sudecki, Szlak Nadmorski, Szlak Orlich Gniazd czy współczesne The Loop, Via Sacra i Złota Pętla Ziemi Kłodzkiej to tylko część tej ogromnej sieci. Zebraliśmy je w jednym miejscu, tworząc wykaz polskich długodystansowych szlaków pieszych.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Polska na długim szlaku

   Długodystansowa wędrówka pozwala poznawać kraj zupełnie inaczej. Nie przez pojedyncze atrakcje zaznaczone na mapie i weekendowe wypady do najpopularniejszych miejsc, lecz kilometr po kilometrze – przez góry, lasy, wsie, małe miasta, doliny rzek, wybrzeże, miejsca historyczne i obszary, do których wielu turystów nigdy nie dociera.

Polska ma pod tym względem ogromny potencjał i tradycję sięgającą pierwszej połowy XX wieku. Obok historycznych tras, takich jak Główny Szlak Beskidzki czy Główny Szlak Sudecki, istnieją setki kilometrów mniej znanych szlaków regionalnych, krajobrazowych i historycznych. Są też współczesne projekty wykorzystujące istniejącą sieć znakowanych tras i nadające jej nową opowieść – jak The Loop, Via Sacra czy Złota Pętla Ziemi Kłodzkiej.

Ten wykaz powstał po to, aby zebrać je w jednym miejscu. Uwzględniamy rzeczywiste długodystansowe szlaki piesze – wytyczone, opisane i funkcjonujące jako konkretne trasy. Podstawowym kryterium jest długość co najmniej 100 km, z uzasadnionymi wyjątkami dla historycznych tras o szczególnym znaczeniu, takich jak Główny Szlak Świętokrzyski.

Nie włączamy szlaków samochodowych, rowerowych, kajakowych i żeglarskich ani turystycznych „szlaków” będących w rzeczywistości zbiorem rozproszonych obiektów. Europejskie trasy długodystansowe, takie jak E3 czy E9, traktujemy jako informację dodatkową – podstawą wykazu pozostają konkretne polskie szlaki piesze.

To nie jest ranking. Każdy z tych szlaków prowadzi przez inny fragment Polski i opowiada inną historię. Jeden zabiera w najwyższe partie Beskidów, drugi ciągnie się kilometrami wzdłuż Bałtyku, kolejny prowadzi śladami zamków, dawnych granic, wydarzeń historycznych czy dziedzictwa kulturowego. Łączy je jedno: żeby naprawdę je poznać, trzeba założyć plecak i ruszyć przed siebie.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Główny Szlak Beskidzki im. Kazimierza Sosnowskiego – 519 km

Pasmo / region: Beskid Śląski, Beskid Żywiecki, Gorce, Beskid Sądecki, Beskid Niski, Bieszczady
Województwa: śląskie, małopolskie, podkarpackie
Początek – koniec: Ustroń → Wołosate
Długość: 519 km według aktualnych danych COTG PTTK
Kolor / oznakowanie: czerwony
Charakter / status: główny historyczny długodystansowy szlak górski

Najważniejszy i obecnie najdłuższy polski znakowany szlak górski. Z Ustronia przecina kolejne pasma polskich Karpat, prowadząc przez Beskid Śląski i Żywiecki, Gorce, Beskid Sądecki i Niski aż w Bieszczady. Kończy się w Wołosatem. COTG PTTK podaje obecnie 519 km, dlatego tę wartość przyjmujemy zamiast często powtarzanych w starszych opracowaniach 496–500 km. PTTK ustanowiło również osobną odznakę za przejście GSB.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Główny Szlak Sudecki im. Mieczysława Orłowicza – ok. 440 km

Pasmo / region: Góry Izerskie, Karkonosze, Rudawy Janowickie, Góry Kamienne, Góry Sowie, Ziemia Kłodzka, Sudety Wschodnie
Województwa: dolnośląskie, opolskie
Początek – koniec: Świeradów-Zdrój → Prudnik
Długość: ok. 440 km; wartości różnią się w zależności od aktualnego przebiegu i sposobu pomiaru
Kolor / oznakowanie: czerwony
Charakter / status: główny historyczny długodystansowy szlak górski

Jedna z dwóch wielkich historycznych osi polskiej turystyki górskiej. Ze Świeradowa-Zdroju prowadzi przez znaczną część Sudetów, m.in. Góry Izerskie, Karkonosze, Rudawy Janowickie, Góry Kamienne i Sowie oraz Ziemię Kłodzką, kończąc się w Prudniku. GSS jest traktowany przez PTTK jako jedna trasa długodystansowa i posiada własną odznakę za przejście całości.

 

Niebieski Szlak Karpacki Rzeszów – Grybów – ok. 420 km

Pasmo / region: Pogórze Dynowskie, Pogórze Przemyskie, Góry Sanocko-Turczańskie, Bieszczady, Beskid Niski
Województwa: podkarpackie, małopolskie
Początek – koniec: Rzeszów → Grybów
Długość: ok. 420 km według współczesnych danych PTTK
Kolor / oznakowanie: niebieski
Charakter / status: klasyczny długodystansowy szlak karpacki

Jeden z najdłuższych znakowanych szlaków pieszych w Polsce i zdecydowanie mniej popularny od GSB. Prowadzi z Rzeszowa przez rozległe pogórza południowo-wschodniej Polski, okolice Kalwarii Pacławskiej, Góry Sanocko-Turczańskie, Bieszczady oraz Beskid Niski do Grybowa. Jego przebieg pozwala przejść dużą część polskiego łuku Karpat trasą znacznie mniej uczęszczaną niż czerwony GSB.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Niebieski Szlak Sudecki – ok. 393 km

Pasmo / region: Sudety Zachodnie i Środkowe
Województwo: dolnośląskie
Początek – koniec: Szklarska Poręba → Pasterka
Długość: ok. 393 km
Kolor / oznakowanie: niebieski
Charakter / status: długodystansowy znakowany szlak górski

Druga wielka długodystansowa trasa sudecka, prowadząca innym przebiegiem niż Główny Szlak Sudecki. Przecina m.in. Karkonosze, Rudawy Janowickie, Góry Wałbrzyskie, Kamienne i Stołowe. Fragmenty jego przebiegu są związane z europejskim szlakiem E3, jednak w naszym wykazie Niebieski Szlak Sudecki traktujemy jako samodzielny polski szlak pieszy.

 

Szlak Nadmorski im. dr. Czesława Piskorskiego – ok. 378 km

Region: wybrzeże Bałtyku
Województwa: zachodniopomorskie, pomorskie
Początek – koniec: Świnoujście → Żarnowiec
Długość: ok. 378 km
Kolor / oznakowanie: czerwony
Charakter / status: historyczny długodystansowy szlak pieszy polskiego wybrzeża

Najważniejszy długodystansowy szlak pieszy polskiego wybrzeża. Prowadzi ze Świnoujścia na wschód przez nadbałtyckie miejscowości, kompleksy leśne, wydmy, klify oraz okolice jezior przymorskich aż do Żarnowca. Stanowi część europejskiego szlaku E9, ale nie należy utożsamiać go z całym polskim przebiegiem E9, który wykorzystuje również inne szlaki.

 

The Loop – Wielka Pętla Beskidzka – 224,17 km

Pasmo / region: Beskid Śląski, Beskid Żywiecki, Beskid Mały
Województwo: śląskie
Początek – koniec: Bielsko-Biała → Bielsko-Biała
Długość: 224,17 km według oficjalnego śladu; projekt promowany jest również jako trasa licząca blisko 250 km
Kolor / oznakowanie: przebieg wykorzystuje istniejące znakowane szlaki turystyczne
Charakter / status: współczesna długodystansowa pętla piesza

The Loop tworzy wielką pętlę przez trzy beskidzkie pasma, rozpoczynającą się i kończącą w Bielsku-Białej. Nie posiada jednego koloru, lecz wykorzystuje istniejącą sieć szlaków, które zostały połączone w konkretną, oficjalnie określoną trasę. Jest przykładem współczesnego podejścia do tworzenia polskich szlaków długodystansowych.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Czerwony szlak Modlin – Zaborów – 209,5 km

Region: Mazowsze
Województwo: mazowieckie
Początek – koniec: Modlin PKP → Zaborów – Szkoła
Długość: 209,5 km
Kolor / oznakowanie: czerwony
Kod PTTK: MZ-146-c
Charakter / status: długodystansowy znakowany szlak pieszy PTTK

Komisja Turystyki Pieszej ZG PTTK umieszcza trasę MZ-146-c bezpośrednio w wydzielonej kategorii „Szlaki długodystansowe”. Oficjalny wykaz podaje 209,5 km i pełną relację Modlin PKP – Zaborów.

 

Szlak Tarnów – Wielki Rogacz – ok. 185 km

Pasmo / region: Pogórze Ciężkowickie, Beskid Wyspowy, okolice Pienin i Beskid Sądecki
Województwo: małopolskie
Początek – koniec: Tarnów → Wielki Rogacz
Długość: ok. 185 km
Kolor / oznakowanie: niebieski
Charakter / status: długodystansowy znakowany szlak pieszy

Szlak prowadzi z Tarnowa na południe, stopniowo przechodząc z krajobrazu pogórzy w coraz wyższe partie Karpat. Przecina kolejne regiony Małopolski, prowadząc w kierunku Beskidu Sądeckiego i Wielkiego Rogacza. Jest jednym z najdłuższych ciągłych szlaków pieszych województwa małopolskiego.

 

Szlak Powstańców Śląskich – 182,1 km

Region: Górny Śląsk, Opolszczyzna
Województwa: śląskie, opolskie
Początek – koniec: Bytom → Gliwice
Długość: 182,1 km; oficjalny ślad ok. 181,2 km
Kolor / oznakowanie: niebieski
Charakter / status: długodystansowy pieszy szlak historyczny

Szlak prowadzi przez miejsca związane z historią powstań śląskich i plebiscytu. Z Bytomia wiedzie m.in. przez Piekary Śląskie, Tarnowskie Góry, Strzelce Opolskie, Górę Świętej Anny i Kędzierzyn-Koźle, po czym kieruje się z powrotem na Górny Śląsk do Gliwic. Powstał na przełomie lat 60. i 70. XX wieku jako rozległa trasa historyczno-krajoznawcza.

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Żółty szlak Warszawa-Gocław – Warszawa-Gocław – 176,8 km

Region: Mazowsze, aglomeracja warszawska i jej otoczenie
Województwo: mazowieckie
Początek – koniec: Warszawa-Gocław → Warszawa-Gocław
Długość: 176,8 km
Kolor / oznakowanie: żółty
Kod PTTK: MZ-5106-y
Charakter / status: długodystansowy znakowany szlak pieszy PTTK w formie pętli

Via Sacra – polski przebieg pieszy – ponad 170 km

Pasmo / region: Dolny Śląsk, Sudety Zachodnie i ich przedgórza
Województwo: dolnośląskie
Początek – koniec: Krzeszów → rejon Zgorzelca/Görlitz
Długość: ponad 170 km polskiego przebiegu pieszego
Kolor / oznakowanie: oznaczenia projektu oraz istniejąca sieć znakowanych szlaków
Charakter / status: długodystansowa trasa piesza będąca częścią transgranicznego projektu Polska–Czechy–Niemcy

Polska część Via Sacra rozpoczyna się w Krzeszowie i prowadzi przez zachodnią część Dolnego Śląska w kierunku polsko-niemieckiego pogranicza. Łączy krajobrazy sudeckie z miejscami o wyjątkowym znaczeniu historycznym, kulturowym i sakralnym. W wykazie uwzględniamy konkretny polski przebieg pieszy, a nie rowerowe czy samochodowe warianty projektu.

opis z pierwszego przejścia szlaku: https://www.klubpodroznikow.com/via-sacra-odkryj-dolny-slask-pieszo-w-rytmie-ciszy-i-natury/

Via Sacra – odkryj Dolny Śląsk pieszo w rytmie ciszy.

Via Sacra – odkryj Dolny Śląsk pieszo w rytmie ciszy.

Szlak Orlich Gniazd – ok. 162–169 km

Region: Wyżyna Krakowsko-Częstochowska
Województwa: małopolskie, śląskie
Początek – koniec: Kraków → Częstochowa
Długość: ok. 162–169 km, zależnie od źródła i sposobu pomiaru
Kolor / oznakowanie: czerwony
Charakter / status: historyczny długodystansowy szlak pieszy i krajoznawczy

Jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich szlaków pieszych. Łączy Kraków z Częstochową przez charakterystyczny wapienny krajobraz Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Po drodze prowadzi obok średniowiecznych zamków i ruin warowni tworzących system Orlich Gniazd, a także przez skalne doliny, ostańce i rozległe tereny leśne.

 

Szlak Husarii Polskiej – ok. 157 km

Region: Górny Śląsk
Województwo: śląskie
Początek – koniec: Będzin → Krzanowice
Długość: ok. 157 km
Kolor / oznakowanie: znakowany szlak pieszy
Charakter / status: długodystansowy szlak historyczno-krajoznawczy

Szlak nawiązuje do przemarszu wojsk Jana III Sobieskiego zmierzających w 1683 roku na odsiecz Wiednia. Prowadzi z Będzina przez centralną i zachodnią część Górnego Śląska, m.in. okolice Bytomia, Piekar Śląskich, Tarnowskich Gór, Gliwic, Rud i Raciborza, kończąc się w Krzanowicach.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Szlak Warowni Jurajskich – 152 km

Region: Wyżyna Krakowsko-Częstochowska
Województwa: małopolskie, śląskie
Początek – koniec: Rudawa → Mstów
Długość: 152 km według oficjalnego opisu; pomiary cyfrowego śladu mogą dawać ok. 155 km
Kolor / oznakowanie: niebieski
Charakter / status: długodystansowy pieszy szlak krajoznawczy

Druga obok Szlaku Orlich Gniazd wielka trasa piesza Jury. Prowadzi przez zamki, ruiny i pozostałości mniejszych strażnic obronnych, a także charakterystyczne wapienne formacje Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Jej przebieg uzupełnia czerwony Szlak Orlich Gniazd, prowadząc do wielu miejsc przez niego omijanych.

 

Złota Pętla Ziemi Kłodzkiej – 152 km

Pasmo / region: Ziemia Kłodzka, Sudety
Województwo: dolnośląskie
Początek – koniec: trasa w formie pętli przez Ziemię Kłodzką
Długość: 152 km
Kolor / oznakowanie: wykorzystuje istniejącą sieć znakowanych szlaków pieszych
Charakter / status: współczesna długodystansowa pętla piesza

Trasa została opracowana jako wielodniowa wędrówka pozwalająca przemierzyć Ziemię Kłodzką w formule jednego ciągłego przejścia. Wykorzystuje istniejące znakowane szlaki, które tworzą wspólnie 152-kilometrową pętlę prowadzącą przez zróżnicowany krajobraz jednego z najciekawszych regionów górskich Dolnego Śląska.

szczegółowy opis z przejścia szlaku: https://www.klubpodroznikow.com/zlota-petla-ziemi-klodzkiej-najwieksze-atrakcje/

 

Złota Pętla Ziemi Kłodzkiej

Złota Pętla Ziemi Kłodzkiej

 

 

Główny Szlak Beskidu Wyspowego „Beskidzkie Wyspy” – ok. 152 km

Pasmo / region: Beskid Wyspowy
Województwo: małopolskie
Początek – koniec: przebieg przez główne masywy Beskidu Wyspowego
Długość: ok. 152 km
Kolor / oznakowanie: trasa wykorzystująca sieć istniejących szlaków
Charakter / status: regionalna długodystansowa trasa górska

Szlak został pomyślany jako wielodniowe przejście przez charakterystyczne „wyspy” Beskidu Wyspowego – odizolowane masywy oddzielone głębokimi dolinami. Łączy najważniejsze szczyty i miejscowości regionu, tworząc rozbudowaną trasę pozwalającą poznać całe pasmo.

 

Szlak Zamków Piastowskich – 146 km

Pasmo / region: Góry Wałbrzyskie, Pogórze Bolkowsko-Wałbrzyskie, Rudawy Janowickie, Kotlina Jeleniogórska, Pogórze Kaczawskie
Województwo: dolnośląskie
Początek – koniec: Zamek Grodno → Zamek Grodziec
Długość: 146 km według danych PTTK
Kolor / oznakowanie: zielony
Charakter / status: historyczny długodystansowy szlak pieszy i krajoznawczy

Szlak łączy jedne z najważniejszych zamków i ruin warowni Dolnego Śląska. Od Zamku Grodno prowadzi m.in. przez okolice Książa, Zamku Cisy, Świn, Bolkowa, Niesytna, Bolczowa, Jeleniej Góry, Siedlęcina i Wlenia do Zamku Grodziec. PTTK określa pełną trasę jako pieszy szlak turystyczny o długości 146 km.

 

Szlak Stulecia Turystyki – ok. 143 km

Region: Górny Śląsk
Województwo: śląskie
Początek – koniec: Rybnik → Tarnowskie Góry
Długość: 142,9 km według opisu; współczesny ślad ok. 141,9 km
Kolor / oznakowanie: znakowany szlak pieszy
Charakter / status: długodystansowy regionalny szlak krajoznawczy

Szlak przecina zachodnią część Górnego Śląska, prowadząc przez miasta, mniejsze miejscowości, kompleksy leśne i tereny związane z historią turystyki oraz przemysłowym dziedzictwem regionu. Jego pełne przejście jest wielodniową wędrówką przez jeden z najbardziej zróżnicowanych krajobrazowo obszarów województwa śląskiego.

Centralny Szlak Roztocza – 143 km

Region: Roztocze
Województwo: lubelskie
Początek – koniec: Bełżec → Szastarka
Długość: 143 km
Kolor / oznakowanie: niebieski
Charakter / status: długodystansowy znakowany szlak pieszy przecinający polskie Roztocze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Szlak Kaszubski – 139,5 km

Region: Pojezierze Kaszubskie
Województwo: pomorskie
Początek – koniec: Sierakowice → Gołuń
Długość: 139,5 km według oficjalnej bazy szlaków PTTK Pomorza
Kolor / oznakowanie: czerwony
Charakter / status: regionalny długodystansowy szlak pieszy

Jeden z najważniejszych szlaków pieszych Kaszub. Prowadzi przez Lasy Mirachowskie, okolice Jezior Raduńskich, centralną część Pojezierza Kaszubskiego, Kościerzynę i tereny jezior wdzydzkich. Pozwala poznać charakterystyczny krajobraz morenowych wzgórz, lasów i jezior oraz kulturę kaszubską.

 

Szlak Okrężny Wokół Gliwic – ok. 137 km

Region: Górny Śląsk, okolice Gliwic
Województwo: śląskie
Początek – koniec: pętla wokół Gliwic
Długość: ok. 136–137 km
Kolor / oznakowanie: żółty
Charakter / status: regionalna długodystansowa pętla piesza

Szlak tworzy rozległą pętlę prowadzącą przez miejscowości, kompleksy leśne i tereny krajoznawcze otaczające Gliwice. Mimo bliskości dużej aglomeracji znaczna część przebiegu prowadzi poza zwartą zabudową. Oficjalne materiały regionalne opisują przejście całej trasy jako wielodniową wędrówkę.

 

Mały Szlak Beskidzki – 137 km

Pasmo / region: Beskid Mały, Beskid Makowski, Beskid Wyspowy
Województwa: śląskie, małopolskie
Początek – koniec: Bielsko-Biała Straconka → Luboń Wielki
Długość: 137 km
Kolor / oznakowanie: czerwony
Charakter / status: klasyczny długodystansowy szlak górski

Mały Szlak Beskidzki jest krótszym odpowiednikiem wielkiego GSB, ale pozostaje pełnoprawną wielodniową trasą przez kilka beskidzkich pasm. Ze Straconki prowadzi przez Beskid Mały, następnie przez tereny Beskidu Makowskiego i Beskidu Wyspowego, kończąc się na Luboniu Wielkim.

 

Szlak Trzech Pogórzy – 132,8 km

Pasmo / region: Pogórze Dynowskie, Pogórze Strzyżowskie, Pogórze Ciężkowickie
Województwa: podkarpackie, małopolskie
Początek – koniec: Dynów → Siedliska
Długość: 132,8 km
Kolor / oznakowanie: żółty
Charakter / status: długodystansowy szlak pieszy Pogórza Karpackiego

Szlak prowadzi przez trzy rozległe jednostki Pogórza Karpackiego, rozpoczynając się w Dynowie i kończąc w Siedliskach. Przejście całości zajmuje około 38–39 godzin marszu, co przekłada się zwykle na cztery – pięć dni wędrówki. Suma podejść wynosi około 3376 m, dlatego mimo niewielkich wysokości jest to wymagająca trasa długodystansowa.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Szlak Wzgórz Szymbarskich – 131,5 km

Region: Pojezierze Kaszubskie, Wzgórza Szymbarskie
Województwo: pomorskie
Początek – koniec: Sopot → Sierakowice
Długość: 131,5 km według oficjalnej bazy PTTK Pomorza
Kolor / oznakowanie: czarny
Charakter / status: regionalny długodystansowy szlak pieszy

Z Sopotu prowadzi w głąb Kaszub, przecinając najbardziej urozmaiconą wysokościowo część Pojezierza Kaszubskiego. Trasa obejmuje okolice Wzgórz Szymbarskich, Wieżycy, Jezior Raduńskich i Lasów Mirachowskich, kończąc się w Sierakowicach.

 

Szlak Polskiej Miedzi – 123,8 km

Region: Dolny Śląsk, Legnicko-Głogowski Okręg Miedziowy
Województwo: dolnośląskie
Początek – koniec: Złotoryja → Głogów
Długość: 123,8 km według aktualnej bazy PTTK
Kolor / oznakowanie: niebieski
Charakter / status: długodystansowy pieszy szlak historyczno-przemysłowy

Szlak prowadzi ze Złotoryi do Głogowa przez obszary związane z wielowiekową historią wydobycia i przetwarzania miedzi oraz współczesnym Zagłębiem Miedziowym. Oficjalna baza PTTK wykazuje jego przebieg w dwóch kolejnych częściach: Złotoryja – Głuchowice 41,5 km oraz Głuchowice – Głogów 82,3 km, co daje łącznie 123,8 km.

 

Szlak 25-lecia PTTK – 116,8 km

Region: Górny Śląsk, Zagłębie Dąbrowskie i okolice Jaworzna
Województwa: śląskie, małopolskie
Początek – koniec: Chorzów → Dąbrowa Górnicza, przez Jaworzno
Długość: 116,8 km; współczesny ślad ok. 116,1 km
Kolor / oznakowanie: znakowany szlak pieszy
Charakter / status: długodystansowy regionalny szlak PTTK

Szlak prowadzi przez centralną część konurbacji górnośląskiej i Zagłębia, następnie przez okolice Jaworzna i ponownie w kierunku Dąbrowy Górniczej. Łączy tereny silnie zurbanizowane z kompleksami leśnymi, zbiornikami wodnymi i obszarami o znaczeniu historycznym oraz przemysłowym.

 

Szlak Długodystansowy Beskidu Wyspowego Węglówka – Gruszowiec – 102 km

Pasmo / region: Beskid Wyspowy
Województwo: małopolskie
Początek – koniec: Węglówka → Przełęcz Gruszowiec
Długość: 102 km według regulaminu PTTK
Kolor / oznakowanie: zielony
Charakter / status: znakowany długodystansowy szlak górski PTTK

Trasa prowadzi przez znaczną część Beskidu Wyspowego, łącząc m.in. Lubomir, Ciecień, okolice Szczyrzyca, Kostrzy, Tymbarku, Limanowej, Skiełka, Ostrej, Cichonia, Mogielicy, Łopienia i Śnieżnicy. Oddział PTTK „Lubomir” w Myślenicach posiada osobny regulamin odznaki wymagający pieszego przejścia całego zielonego szlaku Węglówka – Gruszowiec.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Szlak Tysiąclecia – ok. 101 km

Region: Górny Śląsk, Jura Krakowsko-Częstochowska
Województwo: śląskie
Początek – koniec: Bytom → Zawiercie-Skarżyce
Długość: ok. 101 km; oficjalny ślad ok. 101,6 km
Kolor / oznakowanie: zielony
Charakter / status: regionalny długodystansowy szlak pieszy

Szlak prowadzi z silnie zurbanizowanego Bytomia w kierunku coraz bardziej otwartych krajobrazów północnej części województwa śląskiego i Jury. Przebiega m.in. przez okolice Piekar Śląskich, Siewierza, Łaz i Podzamcza, kończąc się w Zawierciu-Skarżycach.

 

Główny Szlak Świętokrzyski im. Edmunda Massalskiego – tradycyjnie 105 km

Pasmo / region: Góry Świętokrzyskie
Województwo: świętokrzyskie
Początek – koniec: Gołoszyce → Kuźniaki
Długość: tradycyjnie 105 km; współczesny pomiar PTTK ok. 92,4 km
Kolor / oznakowanie: czerwony
Charakter / status: główny historyczny długodystansowy szlak górski; świadomy wyjątek od przyjętego progu 100 km

Najważniejsza długodystansowa trasa Gór Świętokrzyskich. Z Gołoszyc prowadzi przez Pasmo Jeleniowskie, Łysogóry i kolejne pasma zachodniej części Gór Świętokrzyskich do Kuźniaków. Tradycyjnie długość GSŚ określano na około 105 km, natomiast aktualna baza PTTK podaje 92,4 km.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

Polska, której nie zobaczymy zza szyby samochodu

Im więcej kilometrów przemierzam pieszo, tym bardziej jestem przekonany, że Polska pozostaje jednym z najbardziej niedocenianych turystycznie krajów Europy. Nie dlatego, że brakuje nam znanych miejsc. Przeciwnie – Kraków, Wieliczka, Zakopane czy Tatry są markami rozpoznawalnymi daleko poza naszymi granicami. Problem w tym, że dla wielu zagranicznych turystów właśnie na tych kilku punktach mapa Polski się kończy.

A przecież to dopiero początek.

Przez lata podróżowania, wędrówek z plecakiem i tworzenia własnych tras miałem okazję patrzeć na turystykę z różnych perspektyw. Wytyczając Złotą Pętlę Ziemi Kłodzkiej, chciałem pokazać, że istniejące szlaki można połączyć w wielodniową opowieść o całym regionie. Podobna idea towarzyszyła powstaniu rowerowego szlaku Zamki w Dolinie Dunajca, który został nagrodzony w konkursie Turystyczne Skarby Małopolski. Przechodząc Via Sacra przez Dolny Śląsk poznawałem z kolei trasę, w której krajobraz staje się tłem dla wielowiekowego dziedzictwa kulturowego i sakralnego.

Jeszcze innym doświadczeniem była Via Adriatica Trail. Jako pierwszy Polak przeszedłem samotnie cały ten ponad 1200-kilometrowy szlak przez Chorwację – od Istrii po południowy kraniec kraju. Taka droga uczy przede wszystkim jednego: kraju nie poznaje się przez liczbę odwiedzonych atrakcji, lecz przez przestrzeń pomiędzy nimi. Przez setki kilometrów drogi, zmieniający się krajobraz, spotkania z ludźmi i miejsca, których wcześniej nie było nawet w planie.

Patrząc z tej perspektywy na Polskę, widzę kraj wręcz stworzony do turystyki pieszej.

Można wyruszyć znad Bałtyku, przemierzać pojezierza i wielkie kompleksy leśne, przechodzić przez niziny, jurajskie wapienne ostańce, pogórza, Sudety i Karpaty. Można wędrować śladami zamków, dawnych warowni, historii przemysłowej, wydarzeń sprzed stuleci albo po prostu iść przez góry przez kolejnych kilkanaście dni. Co kilkadziesiąt kilometrów zmienia się krajobraz, architektura, historia, przyroda, a często także lokalna kuchnia i kultura.

I właśnie dlatego jestem przekonany, że turysta, który zdecyduje się przemierzyć Polskę pieszo i z plecakiem, nie będzie zawiedziony pokonanymi setkami kilometrów. Każdy kolejny dzień może pokazywać inną Polskę.

Mamy przy tym coś, czego nie da się stworzyć kampanią reklamową – wielowiekową historię, niezwykle różnorodny krajobraz i ogromne dziedzictwo kulturowe skupione w samym centrum Europy. Mamy również tradycję znakowania szlaków i turystyki pieszej budowaną przez pokolenia.

Nie powinniśmy więc sprowadzać turystycznej Polski do kilku ikon oglądanych podczas kilkudniowej wycieczki. Kraków, Wieliczka czy Zakopane mogą być początkiem podróży, ale nie jej końcem.

Polskę warto przejść.

Kilometr po kilometrze, z plecakiem na ramionach. Dopiero wtedy widać, jak wiele mamy do zaoferowania.

 

 

 Udostępnianie powyższego materiału mile widziane, by zwiększyć świadomość społeczną o istnieniu tak wyjątkowych szlaków w Polsce.

 

Polskie długodystansowe szlaki piesze

Polskie długodystansowe szlaki piesze

 

 

opracowanie & foto – Albin Marciniak.

Autor map-przewodników Zamki w Polsce, Polska na weekend, Podziemia Turystyczne w Polsce, Orla Perć oraz opracowania „Zamki i obiekty obronne w Małopolsce”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin

 

 

 

Małopolski szlak rowerowy Zamki w Dolinie Dunajca

Jeden z najpiękniejszych szlaków rowerowych w Polsce

 

Małopolski szlak rowerowy Zamki w Dolinie Dunajca

Małopolski szlak rowerowy Zamki w Dolinie Dunajca

2026-08-01 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

przez Redakcja 2026-07-30
Napisane przez Redakcja
Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

   Nocleg pod namiotem w górach wciąż pozostaje jedną z najprostszych i najbardziej niezależnych form wędrowania. Pozwala przejść wielodniowy szlak bez konieczności schodzenia do miejscowości, zatrzymać się przy schronisku albo spędzić noc w studenckiej bazie ukrytej gdzieś na polanie, w dolinie czy wysoko na górskim grzbiecie.

Przygotowaliśmy możliwie kompletną Listę pól i baz namiotowych w polskich górach 2026 – miejsc przeznaczonych przede wszystkim dla turystów górskich podróżujących z własnym namiotem. Zestawienie obejmuje pola przy schroniskach, studenckie bazy namiotowe oraz samodzielne pola i miejsca biwakowe położone w górach i przy szlakach.

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

 

Nie jest to katalog zwykłych kempingów w popularnych kurortach. Szukamy miejsc dla tych, którzy przemierzają góry pieszo lub z plecakiem i potrzebują legalnego miejsca na rozbicie namiotu – od Bieszczadów i Beskidu Niskiego przez Gorce, Pieniny i Beskidy Zachodnie po Sudety.

Lista została przygotowana na sezon 2026 i obejmuje zarówno całoroczne miejsca przy schroniskach, jak i bazy działające tylko przez kilka tygodni wakacji. Przed wyruszeniem warto sprawdzić aktualną dostępność wybranego miejsca, szczególnie w przypadku sezonowych baz namiotowych.

Gdzie legalnie rozbić namiot podczas górskiej wędrówki? Lista pól i baz namiotowych w polskich górach 2026 obejmuje pola przy schroniskach, studenckie bazy namiotowe oraz samodzielne miejsca biwakowe – od Bieszczadów po Sudety. Bez miejskich kempingów i przypadkowych noclegów, za to z miejscami stworzonymi dla turystów przemierzających góry z plecakiem i namiotem.
Baza namiotowa w górach ZEA, foto Albin Marciniak

Baza namiotowa w górach ZEA, foto Albin Marciniak

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 2026 – praktyczny wykaz miejsc, w których można zatrzymać się z własnym namiotem podczas górskiej wędrówki. Zestawienie obejmuje pola przy schroniskach górskich, sezonowe studenckie bazy namiotowe oraz samodzielne pola i miejsca biwakowe w Beskidach, Bieszczadach, Gorcach, Pieninach i Sudetach. Przy każdym miejscu podajemy pasmo górskie, lokalizację, krótki opis oraz stronę internetową, jeśli jest dostępna.

 

ogólnopolski wykaz górskich miejsc noclegowych, w których legalnie i oficjalnie można spać we własnym namiocie

 

Poniższy wykaz ograniczony został do pól przy schroniskach, studenckich baz namiotowych oraz samodzielnych pól/biwaków związanych z turystyką górską. Nie uwzględniamy zwykłych kempingów w miejscowościach turystycznych.

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

 

Bieszczady

1. Bacówka PTTK Jaworzec

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Jaworzec, 38-608 Kalnica
Pole przy bacówce w dolinie Wetliny, dostępne dla turystów z własnym namiotem.
Strona: jaworzec.pl

 

2. Bacówka PTTK pod Honem

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Cisna 82, 38-607 Cisna
Pole przy bacówce położonej nad Cisną, przy Głównym Szlaku Beskidzkim.
Strona: Bacówka pod Honem

 

3. Bacówka PTTK pod Małą Rawką

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Przełęcz Wyżniańska, 38-714 Ustrzyki Górne
Miejsce namiotowe przy bacówce u podnóża Małej Rawki.

 

4. Koliba na Przysłupie Caryńskim

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Caryńskie 1, 38-713 Lutowiska
Możliwość noclegu we własnym namiocie przy schronisku.

 

5. Studencka Baza Namiotowa Rabe

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Rabe koło Baligrodu, dolina Rabiańskiego Potoku
Sezonowa baza z miejscami w namiotach bazowych i dla własnych namiotów.

 

6. Studencka Baza Namiotowa Łopienka

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: dolina Łopienki, gmina Cisna
Sezonowa baza w dolinie dawnej wsi Łopienka.
Strona: lopienka.com

 

7. Baza namiotowa w Brzegach Górnych

SAMODZIELNE POLE / BIWAK
Lokalizacja: Brzegi Górne 1, 38-713 Brzegi Górne
Baza położona przy ważnym węźle bieszczadzkich szlaków. Baza namiotowa

 

8. Baza namiotowa Przełączenie

SAMODZIELNE POLE / BIWAK
Lokalizacja: Dwernik, dolina Sanu
Baza prowadzona przez Stowarzyszenie Inicjatyw Bieszczadzkich „Przełączenie”; w 2026 r. zasadniczy sezon trwa od końca kwietnia do końca października.  

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

 

Beskid Niski

9. Studencka Baza Namiotowa Radocyna

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Radocyna, dolina Wisłoki, gmina Sękowa
Klasyczna sezonowa baza SKPG Kraków.
Strona: Baza Radocyna

 

10. Studencka Baza Noclegowa Nieznajowa

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Nieznajowa, dolina Wisłoki
Baza w miejscu dawnej łemkowskiej wsi.

 

11. Baza SKPB Warszawa w Regetowie

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Regietów, rejon Rotundy
Sezonowa baza SKPB Warszawa z możliwością nocowania we własnym namiocie.
Strona: SKPB Warszawa

 

12. Studencka Baza Namiotowa Zawadka Rymanowska

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Zawadka Rymanowska, gmina Dukla
Baza SKPB Lublin połączona z zapleczem chatkowym.

 

13. Baza namiotowa w Zyndranowej

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Zyndranowa, gmina Dukla
Baza związana ze środowiskiem SKPB Rzeszów.

 

14. Pole biwakowe Jasiel

SAMODZIELNE POLE / BIWAK
Lokalizacja: dolina dawnej wsi Jasiel, gmina Jaśliska
Teren biwakowy w jednym z najbardziej odludnych fragmentów Beskidu Niskiego.

 

15. Pole biwakowe Drymak

SAMODZIELNE POLE / BIWAK
Lokalizacja: Tylawa 4, 38-454 Tylawa
Pole w rejonie szlaków Beskidu Niskiego. Pole biwakowe Drymak

 

16. Pole biwakowe w Rudawce Rymanowskiej

SAMODZIELNE POLE / BIWAK
Lokalizacja: przełom Wisłoka, Rudawka Rymanowska
Teren biwakowy nad Wisłokiem, poza typową infrastrukturą kempingową. (Bieszczady)

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

 

Beskid Sądecki

17. Schronisko PTTK na Hali Łabowskiej

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Łabowiec 14, 33-336 Łabowa
Pole namiotowe przy schronisku na Hali Łabowskiej.
Strona: Schronisko PTTK na Hali Łabowskiej

 

18. Schronisko PTTK na Przehybie

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Przehyba, Pasmo Radziejowej
Pole namiotowe przy schronisku.
Strona: Schronisko PTTK na Przehybie

 

19. Chata Górska Cyrla

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Cyrla nad Rytrem, Pasmo Jaworzyny Krynickiej
Miejsce dla własnych namiotów przy chacie górskiej.
Strona: Cyrla

 

20. Studencka Baza Namiotowa Muszyna-Złockie

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Złockie, Muszyna
Sezonowa baza na polanie Koziejówka, z miejscami dla własnych namiotów.
Strona: SKPB Łódź – Muszyna-Złockie

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

 

Gorce

21. Studencka Baza Namiotowa Gorc

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Hale Gorcowskie, Ochotnica Górna
Baza SKPG Kraków; w 2026 r. przyjmuje również turystów z własnymi namiotami bez wcześniejszego zgłoszenia.
Strona: Baza Gorc

 

22. Studencka Baza Namiotowa Lubań

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Wierch Lubania, Ochotnica Dolna
Sezonowa baza na grzbiecie Lubania.
Strona: Baza Lubań

 

23. Schronisko PTTK na Turbaczu

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja:  Hala Długa pod Turbaczem
Możliwość nocowania pod namiotem w rejonie schroniska – dostępność należy potwierdzić przed wyjściem.

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

 

Beskid Wyspowy

24. Studencka Baza Namiotowa Polana Wały

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Polana Wały pod Krzystonowem, gmina Kamienica
Sezonowa baza SKPB Katowice pomiędzy Mogielicą a Jasieniem.

 

Pieniny i Małe Pieniny

25. Bacówka PTTK pod Bereśnikiem

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Bereśnik nad Szczawnicą,
Pole namiotowe przy bacówce.

 

26. Studencka Baza Namiotowa Pod Wysoką

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: dolina Kamionki, Jaworki
Sezonowa baza SKPB Łódź pod Wysoką.
Strona: Baza Pod Wysoką

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

 

Beskid Żywiecki

27. Bacówka PTTK na Rycerzowej

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Soblówka 450,
Pole namiotowe przy bacówce. Bacówka PTTK na Rycerzowej
Strona: Rycerzowa

 

28. Schronisko PTTK na Rysiance

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Hala Rysianka,  Złatna
Oficjalne pole namiotowe; w 2026 r. nocleg we własnym namiocie i możliwość korzystania z infrastruktury schroniska. Pole działa do końca września.
Strona: Schronisko PTTK na Rysiance

 

29. Schronisko PTTK na Hali Miziowej

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Hala Miziowa, Korbielów
Nocleg we własnym namiocie przy schronisku.
Strona: Hala Miziowa

 

30. Studencka Baza Namiotowa Przysłop Potócki

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Przełęcz Przysłop Potócki, Rycerka Górna
Sezonowa baza w Worku Raczańskim. Studencka Baza Namiotowa Przysłop Potócki
Strona: Przysłop Potócki

 

31. Studencka Baza Noclegowa Zagroń

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Zapolanka nad Rajczą
Baza turystyczna na grzbiecie Zapolanki.

 

32. Studencka Baza Namiotowa Hala Górowa

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Hala Górowa pod Pilskiem, Sopotnia Wielka
Baza SKPB Katowice. Sezon 2026: 27 czerwca–28 sierpnia; własne namioty są przyjmowane.
Strona: Hala Górowa – SKPB Katowice

 

33. Studencka Baza Namiotowa Głuchaczki

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: Przełęcz Głuchaczki, Przyborów
Sezonowa baza przy GSB między Pilskiem a Babią Górą.

 

34. Baza Namiotowa Madejowe Łoże

STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA
Lokalizacja: dolina Bębeńskiego Potoku, Podwilk
Sezonowa baza Studenckiego Klubu Górskiego.

 

Beskid Makowski

35. Schronisko PTTK na Kudłaczach

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Pcim 1210,
Pole namiotowe przy schronisku.
Strona: Schronisko PTTK na Kudłaczach

 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

Pola i bazy namiotowe w polskich górach

 

Beskid Śląski

36. Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Czarna Wisełka 8, Wisła
Oficjalna oferta noclegowa obejmuje nocleg pod własnym namiotem przy schronisku.
Strona: Schronisko PTTK Przysłop

 

Góry Suche – Sudety Środkowe

37. Schronisko PTTK Andrzejówka

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Rybnica Leśna 27,  Mieroszów
Pole namiotowe przy schronisku.
Strona: Andrzejówka

 

Góry Stołowe

38. Schronisko PTTK Pasterka

POLE PRZY SCHRONISKU
Lokalizacja: Pasterka 18,  Kudowa-Zdrój
Pole namiotowe przy schronisku. W sezonie 2026 dostępność dla turystów indywidualnych jest okresowo ograniczona przez pobyty zorganizowane.
Strona: Schronisko Pasterka

 

 

39. Chata SKPB w Teodorówce

SAMODZIELNE POLE / BIWAK
Pasmo: Beskid Niski
Lokalizacja: Teodorówka koło Dukli
Obiekt SKPB Warszawa z terenem związanym z turystyką namiotową. Sezon letni 2026 trwa od 27 czerwca do 5 września.
Strona: Chata SKPB

 

 

Lista obejmuje 39 obiektów:

POLE PRZY SCHRONISKU – 15
STUDENCKA BAZA NAMIOTOWA – 18
SAMODZIELNE POLE / BIWAK – 6

 

Noclegi w Tatrach pod namiotem

od 21 czerwca do 30 sierpnia – na Polanie Szałasiska
 od 27 czerwca do 20 września – na Polanie Rogoźniczańskiej

Szałasiska w Dolinie Rybiego Potoku

Taborem kieruje: Julian Kubowicz (tel. +48 666 386 898)
Rezerwacje proszę przesyłać SMS-em lub e-mailem ([email protected]) podając imię i nazwisko osoby rezerwującej, liczbę osób i termin pobytu.

Przyjęcie rezerwacji będzie każdorazowo potwierdzane SMS-em. W razie braku miejsc również zostaną wysłane powiadomienia.

Ceny noclegów:
xx zł – dla członków PZA (xx zł dla uczestników akcji „Junior” i „Senior”),
xx zł – dla osób niezrzeszonych w PZA, członkowie honorowi PZA – bez opłat.

Polana Rogoźniczańska nieopodal Kir Kościeliskich

Taborem kieruje Ewa Libera (tel. +48 609 677 756).
Ceny noclegów:
xx zł – dla członków PZA (xx zł dla uczestników akcji „Junior” i „Senior”),
xx zł – dla osób niezrzeszonych w PZA, członkowie honorowi PZA – bez opłat.

ceny należy sprawdzać bezpośrednio u taborowych, gdyż na ich wysokość ma wpływ wiele elementów. 

Jeżeli powyższe informacje wymagają uaktualnienia, prosimy o takie informacje na maila [email protected]

 

 

Wykaz schronisk górskich w Polsce

 

SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz

2026-07-30 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia turystyczne w PolsceSpływy kajakowe

Podziemne spływy łodziami oraz podziemne kolejki w Polsce

przez Albin Marciniak 2026-07-29
Napisane przez Albin Marciniak
Kopalnia Soli Bochnia 6

Podziemne spływy łodziami oraz podziemne kolejki w Polsce 

   Zwiedzając Polskę warto zwrócić także uwagę na to co kryje się pod ziemią. Nasz kraj to wciąż odkrywane bogactwo podziemnych atrakcji turystycznych. To setki jaskiń, dziesiątki kopalń, setki schronów a także kilometry piwnic i lochów.

Miliony turystów każdego roku w sezonie wakacyjnym szuka nowych, ciekawych miejsc by je zwiedzić. Podziemia pozwalają na zwiedzanie nie tylko w wakacje. Wiele z obiektów  wygodniej jest zobaczyć poza sezonem wakacyjnym, bez tłoku, kolejek czy konieczności wcześniejszych rezerwacji. Nasz kraj ma wiele do zaoferowania także poza sezonem, jesienią a nawet w zimie. Sztolnie, kopalnie, jaskinie czy też obiekty militarne do których można a nawet warto wejść, by zobaczyć jak ciekawy i różnorodny jest świat, nie tylko na powierzchni ale także pod ziemią.

Kopalnia Soli Bochnia 6

   Żaglówki na Bałtyku czy na jeziorze a także spływy kajakowe na Mazurach czy na wielu rzekach w Polsce to oczywiście przyjemność którą zna wielu z nas. Jednak popływać na łódkach można także i pod ziemią. W Polsce takich miejsc jest kilka i podobnie w kilku miejscach możemy się przejechać podziemnym pociągiem. Przy okazji zwiedzania wyjątkowego świata jakim są podziemia, warto także spróbować i tych przyjemności. Gdzie możemy spłynąć lub przejechać się pod ziemią ? Oto miejsca w których możemy zrobić to bezpiecznie i legalnie.

Nie czekając na wakacje, zejdźmy do magicznego świata podziemi i spłyńmy łodziami

lub przejedźmy się podziemnymi kolejkami

 

 

 

Kopalnia Soli Bochnia

Spływ łodzią w solnych podziemiach


Na VI poziomie bocheńskiej kopalni w połowie 2008 roku udostępniono odcinek trasy turystycznej, który został zalany roztworem solanki. Dzięki temu powstała możliwość obejrzenia tego fragmentu kopalni w formie oryginalnego spływu łodzią. Jest to doskonałe uzupełnienie zwiedzania  podziemnej trasy turystycznej. Spływ odbywa się w komorze, która znajduje się 230 metrów pod ziemią. Uczestnicy wraz z przewodnikiem przeprawiają się  łodziami przemierzając 120 metrowy odcinek solnego jeziora. Rejs podziemną łodzią z pewnością pozostanie na długo w pamięci, każdego śmiałka. Jako ciekawostkę warto podkreślić, że w tej wodzie nie można utonąć. Zasolenie jest tak duże jak w Morzu Martwym a co za tym idzie, wyporność jest także bardzo duża.

Podziemne spływy łodziami w Polsce 5

Kopalnia Złota Złoty Stok

Trasa turystyczna „Kopalnia Złota” to około 1,5 km korytarzy, wiodąca dwoma chodnikami starej kopalni; sztolnia „GERTRUDA” i sztolnia „CZARNA”. Spływ odbywa się w zalanej wodą części Sztolni Gertruda i wiedzie przez odcinek 200 m. Jest to tajemniczy tunel, częściowo zalany wodą i ten odcinek pokonuje się łodzią. Na jego końcu jest „zawał”, a co kryje się za dalszą zasypaną częścią ? Tego jeszcze nie wiadomo. Być może to właśnie tam schowano legendarny skarb którego do dzisiaj nie odnaleziono ?…

Tutaj także spotykają się pasjonaci morsowania i to przez cały rok. Tak, przez cały rok bo woda w tej sztolni ma podobną temperaturę bez względu na warunki panujące na powierzchni.  W tak zimnej wodzie czasami można spotkać morsującą Elżbietę Szumską, właścicielkę tej kopalni.

Kopalnia Złota w Złotym Stoku 16

 

RIESE – Kompleks podziemi Włodarza

Centrum Muzealno-Turystyczne „Olbrzym” 

Wędrując tajemniczymi wyrobiskami podziemi w pewnym momencie woda nie pozwala kontynuować dalszej wędrówki. Część podróży odbywa się łódką. Płyniemy 10-15 m i nagle po prawej stronie pojawia się światło dzienne. Podpływamy bliżej…  Nad nami znajduje się 40-metrowy szyb wentylacyjny. Woda pod nami jest krystalicznie czysta. Widzimy leżące na dnie podkłady kolejowe, deski, jakieś śruby, kawałki rur. Właściwie to nic dziwnego, przecież tu trwała budowa. Jeszcze kilkadziesiąt metrów i wpływamy do hali. Świadomie nie użyłem tu słów: gigantycznej, olbrzymiej, monumentalnej. Podam tylko jej wymiary: długość 80 m, szerokość 15 m, wysokość 10 m. Płyniemy w lewo i dobijamy do brzegu. Wchodzimy parę metrów pod górę, skręcamy w lewo i znowu jesteśmy w szerokiej na 5-6 m oraz wysokiej na 3 m sztolni. Przechodzimy kilka metrów i trafiamy na szyb wydrążony w spągu. 4-5 m pod nami widać lustro wody. Idąc dalej spotykamy kilkanaście takich szybów. Przez nie zrzucano urobek powstały podczas drążenia górnej sztolni. Pod nami rozciąga się labirynt zalanych korytarzy. Warstwę skał pomiędzy górnym a dolnym poziomem wysadzano, uzyskując w ten sposób hale o dużej szerokości i wysokości. Schodzimy na dolny poziom w miejscu, gdzie woda ustępuje i sztolnią numer III wychodzimy na zewnątrz.

Riese podziemia Włodarz 15

Sztolnia Królowa Luiza

Trasa Wodna w Sztolni Królowa Luiza

To jedna z najbardziej zróżnicowanych wyjątkowych ofert w całym kompleksie. Trasa Wodna to przede wszystkim dwa żywioły – ognia i wody – to podziemne pożary i zalewane wyrobiska, z którymi zmagali się ówcześni górnicy. Prawdziwą sztuką okazało się jednak ich ujarzmienie i wykorzystanie dla celów turystycznych. Najdłuższy w Polsce, podziemny spływ łodziami w wyrobiskach Sztolni. Trasa toru wodnego wynosi ponad 1100 metrów i kończy się w samym centrum Zabrza. Podziemne porty, panujący w całych podziemiach światłocień i autentyczne, historyczne wyrobiska z pewnością dostarczą niezapomnianych wrażeń. W Sztolni Królowa Luiza jest do zwiedzania oczywiście znacznie więcej.

 Sztolnia Królowa Luiza Zabrze 27

Zabytkowa Kopalnia Srebra w Tarnowskich Górach

Zwiedzanie Kopalni Srebra odbywa się w podziemnych korytarzach położonych 40m pod powierzchnią ziemi. Część trasy pokonuje się łodziami. Z przystani chodnika wodnego, przepłyniemy łodziami do trzeciego szybu zwanego „Żmiją”. Długość trasy wodnej wynosi 270 m, a głębokość koryta chodnika wodnego około 80 cm. Temperatura wody około 7 stopni. Po drodze można obserwować różnorodność wydrążonego tunelu.

Sztolnia Czarnego Pstrąga

Ten wyjątkowy 600 metrowy fragment starej sztolni pomiędzy szybami „Ewa” i „Sylwester” zwiedza się za pomocą łodzi. Przewodnik, niczym mityczny Charon przeprawia turystów od jednego do drugiego szybu, pchając łodzie, a zarazem snując opowieści górnicze.  Sztolnia Czarnego Pstrąga znajduje się na terenie parku w Reptach Śląskich ul. Jana Śniadeckiego 1 Zwiedzanie odbywa się ruchem wahadłowym z szybów Ewa lub Sylwester.

Podziemne kolejki w Polsce

Kopalnia Soli Bochnia

Trasę turystyczną Kopalni Soli Bochnia można zwiedzać nie tylko pieszo ale także podziemną kolejką kursującą 176 m pod ziemią. Kolejka przejeżdża także przez podziemny kościół, znajdujący się w Kopalni Soli w Bochni. Trasa ma długość około 1000 metrów i prowadzi podłużnią August od szybu Campi aż do szybiku łączącego komorę Ważyn z poziomem August. Kolejka posiada trzy stacje: „Campi”, „Kinga” oraz „Sutoris”. Podziemne wyrobiska ciągną się przez wiele kilometrów a taka forma ułatwia zwiedzanie tych wyjątkowych podziemi.

 Kopalnia Soli Bochnia 6

 

Złoty Stok

Przejazd podziemnym Złotym Tramwajem w Kopalni Złota w Złotym Stoku

Szacuje się, że podczas tysiącletniej eksploatacji kopalni istniało 320 km chodników. W chwili obecnej można spenetrować jedynie 20 km tych chodników. Trasa turystyczna jest jednak znacznie krótsza a z jednego z szybów na powierzchnie wyjeżdża się Złotym Tramwajem który pokonuje ok 400 m. Po zwiedzaniu kopalni to frajda nie tylko dla najmłodszych.

Kopalnia Złota w Złotym Stoku 8

Kopalnia Guido

Przejażdżka jedyną w swoim rodzaju elektryczną kolejką podwieszaną

Część trasy na poziomie 320 m pokonuje się elektryczną kolejką podwieszaną. Jest to jedyna tego typu kolejka górnicza na świecie udostępniona dla turystów! Kolejką dojedzie się w rejon pracy dwóch kombajnów górniczych, chodnikowego i ścianowego. Tam z bliska można zobaczyć jak pracują te potężne maszyny do urabiania skał i węgla. Choć Kopalnia Guido od lat nie wydobywa węgla, to na trasie turystycznej go nie brakuje. Podczas zwiedzania można zobaczyć go wielokrotnie i to w zupełnie surowej formie pokładu o grubości nawet do dwóch metrów. Długość trasy jaką pokonuje podwieszana kolejka wynosi ok 320 metrów.

 

Kopalnia Węgla w Nowej Rudzie

Turystyczna Trasa Podziemna  i Muzeum Górnictwa

W 1995 roku zlikwidowano część podziemną, pozostawiając kompleks wyrobisk długości około 750 m przy sztolni Lech, w którym uczniowie Zespołu Szkól Górniczych odbywali praktyki, podczas których uczyli się przyszłego zawodu. Po likwidacji szybów i naturalnym ich zalaniu przez wodę prawie wszystkich podziemnych chodników w 1996 roku na polu górniczym Piast powstało Muzeum Górnictwa, które po znacznych zmianach organizacyjnych i własnościowych udostępnione jest obecnie jako Podziemna Trasa Turystyczna „Kopalnia Węgla Kamiennego w Nowej Rudzie”. Turystów na powierzchnię wywozi kolejka, ta sama jaka dawniej służyła górnikom. Choć długość trasy jest niewielka to jednak wrażenia z jazdy takimi wagonikami pozostają na długo.

Kopalnia Węgla w Nowej Rudzie 5

 

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

 

Podziemia Turystyczne w Polsce


To sposób na zwiedzanie przez cały rok. Bez względu na pogodę, w podziemiach temperatura utrzymuje się na  podobnym poziomie przez cały rok.
Polecamy wyselekcjonowane i opisane obiekty dostępne dla zwiedzających, o różnym stopniu trudności.
NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA W POLSCE I EUROPIE

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

 

2026-07-29 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Zamek Miecz w Świeciu na Dolnym Śląsku

przez Redakcja 2026-07-29
Napisane przez Redakcja
Zamek Miecz w Swieciu 1

Zamek Miecz w Świeciu

Ruiny średniowiecznego zamku z XIV w. we wsi Świecie na Dolnym Śląsku

   Zwiedzając zamki Dolnego Śląska, wielu z nas dociera na Zamek Czocha, co jest oczywiste, bo jest to jeden z najokazalszych zamków w Polsce. Jednak zdecydowana większość pomija inny zamek, znajdujący się zaledwie kilka kilometrów dalej. Mowa o ruinach pomijanych ale i jeszcze częściej mylonych z zamkiem Świecie leżącym nad Wisłą kilkaset kilometrów dalej.

Warto jednak odbić te kilka kilometrów, by zwiedzić ruiny zamku  będącego obecnie w rękach prywatnych. Na szczęście nie jest to kolejny przejęty i zapomniany zabytek, jakich wiele w całym kraju. Tutaj widać postępy i zaangażowanie małżeństwa pasjonatów. Ona, historyk on właściciel zakładu kamieniarskiego działającego u stóp zamku. Tą symbiozę widać w postępach trwającej odbudowy oraz w sposobie podejścia do oprowadzanych turystów. Widać i czuć także pasję obecnych gospodarzy, a to daje nadzieję na lepsze czasy dla obecnych ruin tego zamczyska.

Zamek Miecz w Swieciu 1

Zamek zbudowano prawdopodobnie w XIV w. na polecenia księcia świdnicko-jaworskiego Bernarda w celu ochrony szlaku biegnącego z Łużyc do Lubania i Jeleniej Góry. Był jedną z warowni tzw. Okręgu Kwisy. Wzmiankowany po raz pierwszy w 1329 roku jako castrum Sweta. Utracił znaczenie militarne po włączeniu Górnych Łużyc do korony czeskiej.

Po pożarze w 1527 roku zamek odbudowano w stylu renesansowym. Ponownie przebudowany po pożarze w pierwszej połowie XVIII w., gdy powstał we wschodniej części barokowy pałac. W 1827 r. ponownie spłonął i od tego czasu był już zrujnowany, choć w XX wieku jeszcze częściowo użytkowany, gdy urządzono w nim gospodę. Po II w. św. w części wschodniej utworzono mieszkania socjalne, od 1960 roku pozostaje niezamieszkane. Obecnie trwa odbudowa zamku.

Bryła zamku ma nieregularnie owalny kształt o dł. ok. 27 m i szerokości 11 m. W skład zamku wchodziły: wieża (zachowana do dziś), budynek mieszkalny w części północno-zachodniej, kaplica i dziedziniec w części wschodniej. Całość umocniona była obwodowym murem obronnym, z bramą od strony zachodniej i fosą, a od południa przylegało do niego podzamcze. W XVIII wieku po kolejnym pożarze zbudowano od strony wschodniej pałac w stylu barokowym.

Tyle wikipedia, lecz każdy kto zdecyduje się zwiedzić zamek, wysłucha znacznie obszerniejszej historii, a że obecna właścicielka Pani Żaneta Ganuszewicz jest historykiem, można mieć nadzieję na porządną porcję informacji o zamku, jego historii na przestrzeni wielu wieków oraz o jego mieszkańcach.

Zamek Miecz w Swieciu 4

 

Zamek Miecz w Swieciu 3

 

Zamek Miecz w Swieciu 2

 

Zamek Miecz w Swieciu 5

 

Zamek Miecz w Swieciu 7

 

Zamek Miecz w Swieciu 9

 

Zamek Miecz w Swieciu 6

 

Zamek Miecz w Swieciu 10

 

Zamek Miecz w Swieciu 11

 

Zamek Miecz w Swieciu 13

 

Zamek Miecz w Swieciu 12

 

Zamek Miecz w Swieciu 14

.
2026-07-29 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

Maroko z plecakiem, na własną rękę

przez Albin Marciniak 2026-07-29
Napisane przez Albin Marciniak
Maroko z plecakiem, na własną rękę

Maroko z plecakiem – dwa tygodnie włóczęgi na własną rękę.

  Bez biur podróży, sztywnych ram czasowych czy innych wymogów organizatorów wyjazdów. Tanimi liniami z bagażem podręcznym dwa tygodnie na dwóch kontynentach. Tak, da się bez wyrzeczeń i problemów. 

 

 

  Maroko od lat jest popularnym kierunkiem osób z całego świata. Kraj różnorodny i zachwycający widokami, kulturą, zabytkami, z wieloma plenerami największych produkcji filmowych. Maroko będące w ofercie wielu biur podróży i oferujących zarówno luksusowe pobyty w nadmorskich kurortach, po wyprawy w góry Atlasu.
Maroko leżące w Afryce a będące bliskim sąsiadem Europy, jest także popularnym kierunkiem pośród backpackersów z różnych stron świata. Polacy także należą do sporej grupy turystów przemierzających Maroko z plecakiem. Na ulicach każdego z większych miast, spotkać i usłyszeć można rodaków. Oczywiście najprościej jest wykupić wycieczkę w jednym z wielu biur podróży i poza olejkiem do opalania nie martwić się o nic. Co jednak zrobić by podróż do tego jakże różnorodnego kraju wyszła po jak najniższych kosztach? 

Możliwości jest kilka, jak choćby podróż lądem do Gibraltaru na południu Hiszpanii i promem do Port de Tanger Med II ( do samego Tangeru jest ok 45 km). Prom do samego Tangeru odpływa z Tarify a do tego portu z lotniska w Gibraltarze jest także ok 45 km. Ta opcja przeprawy promowej jest dobra dla osób podróżujących po południowej części Hiszpanii i przy okazji chcą zobaczyć Maroko. Pokonanie cieśniny promem zajmuje ok 1,5 h. Z Gibraltaru do większych miast można podróżować komunikacją zbiorową i z tym nie ma problemu. Znacznie gorzej jest z połączeniami mniejszych miejscowości. Teoretycznie istnieją, ale jak to w krajach, rozkłady jazdy nie istnieją.

 


  

Ta najprostsza wersja podróży do Maroko to oczywiście lot tanimi liniami z bagażem podręcznym. Maroko to Afryka i także w marcu jest tam całkiem ciepło. Na tyle ciepło aby nie martwić się o cieplejszą odzież, więc to co założymy na siebie plus kilka niezbędnych rzeczy mieszczących się w bagażu podręcznym, w zupełności wystarczy. Zanim jednak zaczniecie sprawdzać połączenia lotnicze z Polski do Tangeru, Agadiru, Fezu, Rabatu, Casablanki czy Marrakeszu, warto poszukać opcji z przesiadką. W marcu, październiku czy listopadzie, czyli miesiącach w których jest najkorzystniej podróżować do tego kraju, znaleźć można najtańsze połączenia lotnicze, znacznie tańsze noclegi i wycieczki fakultatywne a co istotne, upały nie są aż tak dokuczliwe jak w wakacje.  

 

Wspominając o przesiadce, warto sprawdzić loty do Sewilli, i dopiero z tego pięknego miasta na południu Hiszpanii, zaplanować lot do Maroko. Bilety lotnicze z bagażem podręcznym z Sewilli do Rabatu, Tangeru czy Marrakeszu zaczynają się już od 12,99 euro. Powrót jest w podobnej cenie.   
Z Sewilli także warto sprawdzać połączenia łączone, co w moim przypadku okazało się dodatkowym zwiedzaniem Palmy na Majorce. (Sewilla – Palma 19,90 euro i Palma – Wrocław także 19,90 euro). Samolot z Marrakeszu do Sewilli przylatuje w nocy a nad ranem jest wylot z Sewilli do Palmy, więc 3-4 h na lotnisku nie jest dużym problemem. Z kolei z Palmy do Wrocławia samolot startuje pod wieczór, a to pozwala na spokojne zwiedzanie tego popularnego i ładnego miasta. Ja skorzystałem z okazji i wcześniej zabukowałem sobie nocleg, co pozwoliło mi spędzić w Palmie dwa pełne dni, a jest tam co zwiedzać.

Lecąc w kilka osób warto wziąć pod uwagę jeden bagaż rejestrowany, do którego zapakujecie wszystko to co jest potrzebne dla całej grupy. Wówczas koszt za bagaż podzielony na ilość osób będzie niewielki a 20 kg w ciepłym kraju to bardzo dużo. W ten sposób można sobie pozwolić także na zakup pamiątek. Tutaj uwaga, aby nie brać tradycyjnej walizki na kółkach, a miękką torbę którą potem można zrolować a bagaż rozdzielić pomiędzy uczestników.

 

Przylecieliśmy do Marrakeszu w Maroko i co dalej?

Zacznijmy od dojazdu z lotniska do centrum miasta. Transport publiczny jest i można skorzystać z miejskich linii autobusowych, gdzie koszt biletu jest znikomy. Również niewielki jest koszt taksówek, ale zanim wsiądziemy należy uzgodnić cenę z kierowcą. Targowanie się jest tutaj obowiązkiem. 10 euro zazwyczaj załatwia sprawę a odległość z lotniska do centrum to ok 12 km.  Podobnie wygląda transport w samym Marrakeszu gdzie taksówki w jednakowym żółto beżowym kolorze wypełniają wszystkie ulice. Transport w centrum czyli pierwszej strefy to koszt ok 2 euro, natomiast z nowych dzielnic do centrum czyli z drugiej strefy  wzrasta do 5 euro. Podaję ceny w euro bo to znacznie ułatwia płacenie i nie stwarza problemów z wydawaniem reszty. Zdarzało mi się że płacąc banknotem 100 dirhamów (ok 10 euro), kierowca miał problemy z wydaniem reszty i biegał po ulicy próbując rozmienić banknot.

 

W Maroko walutą obowiązującą jest dirham marokański a w przeliczeniu to ok 0,4 zł. Płatności kartą tylko w dużych centach handlowych, hotelach, stacjach benzynowych i popularnych miejscach turystycznych (w większych miastach). Ogólnie należy mieć ze sobą gotówkę i najlepiej w mniejszych nominałach. Wypłaty z bankomatów zazwyczaj obciążone są prowizją (30-35 dirhamów). Nie ma problemu z wymianą euro na dirhamy w kantorach. Na zdjęciu poniżej kantor w centrum Marrakeszu na placu Dżami al-Fana (kurs z marca 2023). Kantory wymiany walut znajdują się także na każdej większej ulicy oraz w większych hotelach. Sumując: można płacić kartą w w części miejsc, ale na wyjazd warto zabrać euro i wymienić na miejscu w kantorze.

 

Noclegi.

Z Sewilli lecieliśmy w trzy osoby i przed wylotem do Maroko zrobiliśmy rezerwację noclegów przez Booking. Za „apartament” w hotelu Citta Rossa ok 1,5 km od placu Dżami al-Fana, składający się z dwóch sypialni, salonu, kuchni, łazienki i balkonu, za 4 noce zapłaciliśmy 140 euro (za 3 osoby). Wracając z dwudniowej wycieczki na pustynię, także rezerwując przez Booking, za 3 noce zapłaciliśmy 90 euro (ok 10 euro za noc za osobę). Owszem, można jeszcze taniej ale i znacznie drożej, w zależności od lokalizacji i standardu. Dla nas miało to być miejsce do odświeżenia się i odpoczynku po całodziennych aktywnościach w terenie.

 

Internet.

Na takim wyjeździe internet to oczywiście podstawa i nie ma co opierać się wyłącznie na dostępie do wi-fi w hotelach czy dworcach. Planując kolejne wycieczki czy zwiedzanie miasta, warto mieć dostęp do may i neta. Roaming tutaj nie działa jak w krajach Unii a każde użycie telefonu mocno nadwyręża kieszeń. Stacje benzynowe, sklepy, kioski itp to miejsca gdzie można kupić lokalną kartę telefoniczną (20 dirhamów). Do karty należy dokupić także doładowanie (zdrapkę). Ja kupując doładowanie za 50 dirhamów miałem na 4 dni przy pełnym użyciu map Google i wrzucaniu zdjęć na fb. Kupując kartę, warto poprosić sprzedawcę o aktywację, co ułatwia wysłuchiwanie komunikatów w języku lokalnym i wklepywanie kolejnych cyferek (20 dirhamów napiwku dla sprzedawcy załatwia sprawę z uśmiechem na twarzy).

Wycieczki fakultatywne.

Ofert lokalnych biur, oferujących wyjazdy do najpopularniejszych miejsc poza miastem jest wiele. Ceny za te same wycieczki są bardzo zbliżone, ale jak to w Maroko, warto się targować. Nam udało się wynegocjować cenę za dwudniową wycieczkę w góry z noclegiem na pustyni, wieczornym ogniskiem z poczęstunkiem oraz skromnym śniadaniem – 70 euro za osobę. Jako że kolejną wycieczkę także rezerwowaliśmy w tej samej firmie, całodzienna wycieczka (3,5 h jazdy w jedną stronę)  do wodospadów Uzud, płaciliśmy po 30 euro za osobę. Ustalając cenę warto uzgodnić wcześniej i ew. niewiele dopłacić, by transport był wraz z transferem z waszego hotelu i podobnie powrót. To znacznie ułatwia poranne szukanie właściwego miejsca, oraz busa jakim macie jechać na wycieczkę. Jak wygląda trzeci co do wysokości wodospad w Afryce, odsyłam do reportażu w linku poniżej.

  Jedna z większych atrakcji w Maroko w regionie Marrakeszu to Szallalat Uzud – wodospad na rzece Wadi Uzud, ok. 150 kilometrów na północny wschód od Marrakeszu

 

 

W Marrakeszu działa wypożyczalnia rowerów miejskich. Na takie stojaki natrafiłem przy ogrodach Jardin Majorelle i muzeum kultury berberyjskiej.

 

 

Tuż obok murów otaczających zabytkowe centrum Marrakeszu, na zamkniętym placu jest dworzec autobusowy (bilety w kasie dworca lub przez aplikacje danych przewoźników). Obok dworca ale już przy głównej ulicy jest przystanek autobusów i busów lokalnych oraz komunikacji miejskiej (numerowane linie na konkretnych kierunkach). Bilety kupuje się u kierowcy.

 

W Marrakeszu poza sklepami lokalnymi, funkcjonują także duże sieci międzynarodowe. Ja na trasie z centrum do hotelu korzystałem z Carrefoura. Wybór całkiem duży a jakość świeżego pieczywa i serów dużo lepsza niż tej samej sieci w Polsce. Mimo że to kraj muzułmański, jest także duże wewnętrzne stoisko z alkoholami. Ceny zupełnie normalne. Jedyny problem to oczywiście czas ramadanu. Wówczas to stoisko przestaje istnieć.   

 

Dla uzależnionych od jedzenia śmieciowego jest także i ta sieciówka.

Dla poszukujących czegoś lokalnego, wybór jest ogromny. Od ulicznych barów, straganów czy sklepików, po wielkie żarcie na jednym z kilkudziesięciu restauracji, jakie pojawiają się po zachodzie słońca na placu Dżami al-Fana. Warto tutaj przyjść wieczorem choćby dla samego klimatu. Czystość pozostawia tutaj wiele do życzenia, ale jest ta magia nocnego Marrakeszu.

 

 

Ceny w Mc’ Donalds

 

Ceny w jednej z wielu niewielkich restauracji

 

 

ceny wycieczek z Marrakeszu

 

Wycieczka z noclegiem na pustyni ok 170 km od Marrakeszu.

 

W drodze na pustynię zwiedzanie kilku bardzo ciekawych miejsc, miasteczek gdzie kręcone były filmy oraz wielkie studia filmowe (obecnie muzea).

 

 

 

 

W materiale zawarłem linki ułatwiające Wam bezpośrednie wyszukiwanie. Nie są to jakiekolwiek linki afiliacyjne czy sponsorowane.

 

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-07-29 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Muzea

Zobacz 20 najpopularniejszych atrakcji turystycznych w Polsce

przez Redakcja 2026-07-29
Napisane przez Redakcja

  Gdzie w Polsce pojawia się najwięcej turystów? Sprawdź najnowszy ranking TOP 20 najczęściej odwiedzanych atrakcji turystycznych w Polsce! W zestawieniu znajdziesz zarówno miejsca kultu religijnego, jak i największe parki rozrywki, zabytkowe zamki oraz światowej klasy muzea. Na podstawie oficjalnych danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), Polskiej Organizacji Turystycznej (POT) oraz raportów poszczególnych instytucji, prezentujemy obiekty, które w 2024 roku przyciągnęły rekordowe liczby odwiedzających – od Jasnej Góry po Kopalnię Soli „Wieliczka” i Centrum Nauki Kopernik. Dowiedz się, gdzie warto zaplanować kolejną podróż!

.

 .

.

TOP 20 NAJPOPULARNIEJSZYCH ATRAKCJI W POLSCE (2024)

..

1️⃣ Jasna Góra (Częstochowa)
 4,1 mln odwiedzających
⛪ Najważniejsze sanktuarium maryjne w Polsce i jedno z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w Europie. Dom Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.

2️⃣ Zamek Królewski na Wawelu (Kraków)
 2,7 mln odwiedzających
 Symbol polskiej historii i dawna rezydencja królewska. Jeden z najważniejszych kompleksów muzealnych w kraju.

3️⃣ Pałac w Wilanowie (Warszawa)
 2,5 mln odwiedzających
 Barokowa rezydencja Jana III Sobieskiego z pięknymi ogrodami, jednym z najlepiej zachowanych pałaców w Polsce.

4️⃣ Zamek Królewski w Warszawie
 2,3 mln odwiedzających
 Odbudowany po wojnie zamek, dawna siedziba królów Polski, obecnie muzeum sztuki, historii i kultury.

5️⃣ Muzeum Narodowe w Warszawie (w tym gmach główny)
 ponad 2 mln odwiedzających
 Największa instytucja muzealna w Polsce. W samym gmachu głównym odnotowano 1,5 mln gości.

6️⃣ Energylandia (Zator)
 ponad 2 mln odwiedzających
 Największy park rozrywki w Polsce i jeden z największych w Europie. Atrakcje dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

7️⃣ Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau (Oświęcim)

 ponad 1,8 mln odwiedzających
 Miejsce pamięci i muzeum na terenie byłego niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego.

8️⃣ Kopalnia Soli „Wieliczka”
 1,73 mln odwiedzających
⛏️ Unikalna atrakcja wpisana na listę UNESCO. Trasa turystyczna prowadzi przez podziemne komory i kaplice wykute w soli.

9️⃣ Centrum Nauki Kopernik (Warszawa)
 1 378 726 odwiedzających
 Interaktywne centrum nauki dla dzieci, młodzieży i dorosłych. W 2024 roku – rekordowa frekwencja!

 Muzeum Narodowe w Krakowie
 1,3 mln odwiedzających
 Bogata kolekcja malarstwa, sztuki sakralnej, zbroi i rzemiosła. Jeden z filarów polskiego muzealnictwa.

.

.

11 Muzeum II Wojny Światowej (Gdańsk)
 ok. 870 tys. odwiedzających
 Nowoczesne muzeum narracyjne, opowiadające o wojnie z perspektywy cywilów i polskich doświadczeń.

12 Zamek w Malborku
 638 963 odwiedzających
 Największy gotycki zamek w Europie i perła architektury ceglanej. Dawna siedziba zakonu krzyżackiego.

13 Łazienki Królewskie (Warszawa)
 ponad 600 tys. odwiedzających
 Zespół pałacowo-parkowy, z Pałacem na Wyspie i pomnikiem Chopina. Zielona oaza Warszawy.

14 Muzeum Powstania Warszawskiego (Warszawa)
 ok. 550 tys. odwiedzających
 Dynamiczne muzeum dokumentujące heroiczny zryw mieszkańców stolicy w 1944 roku.

15 Kopalnia Soli „Bochnia”
 360 tys. odwiedzających
⛏️ Najstarsza kopalnia soli w Polsce, również na liście UNESCO. Atrakcje podziemne i multimedialne.

16 Panorama Racławicka (Wrocław)
 ponad 300 tys. odwiedzających
 Monumentalne malowidło bitwy pod Racławicami. Unikat na skalę europejską.

17 Zamek Książ (Wałbrzych)
 ok. 290 tys. odwiedzających
 Jeden z najbardziej tajemniczych i malowniczych zamków w Polsce. Piękna okolica i historia.

18 Muzeum Śląskie (Katowice)
 ponad 270 tys. odwiedzających
 Muzeum w zrewitalizowanych budynkach kopalnianych. Sztuka współczesna i dziedzictwo Górnego Śląska.

19 Muzeum Narodowe w Poznaniu
 ponad 250 tys. odwiedzających
 Jedno z najstarszych muzeów w Polsce. Kolekcje malarstwa europejskiego i polskiego.

20 Zamek w Łańcucie
 221 946 odwiedzających
 Pałac magnacki z zachowanymi wnętrzami i słynną kolekcją powozów. Perła architektury rezydencjonalnej.

,

 Muzeum Powstania Warszawskiego 2

.

Z danych GUS wynika, że w 2024 roku polskie muzea i oddziały muzealne odwiedziło aż 44,4 mln osób, co oznacza wzrost o 4,9% względem roku poprzedniego.
Największą popularnością cieszyły się:

– muzea sztuki (16,5 mln zwiedzających),

– muzea historyczne, szczególnie podczas Nocy Muzeów.

Zorganizowano 4,6 tys. wystaw czasowych i 152 tys. wydarzeń, z których skorzystało 7,6 mln uczestników. Zbiory muzealne w Polsce liczyły 21,7 mln eksponatów.
Szczególnie duży ruch odnotowano w województwach mazowieckim i małopolskim, które przyciągnęły łącznie ponad 60% wszystkich zwiedzających.

.

Zestawienie powstało w oparciu o oficjalne dane GUS, Ministerstwa Sportu i Turystyki, Polskiej Organizacji Turystycznej i bezpośrednie raporty obiektów.

.

zebranie danych, opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

.

 kopiowanie zabronione

.

.

TOP 10 najczęściej odwiedzanych muzeów na świecie w 2024 roku – ranking, liczby i porady dla podróżnych

.

Museum, Pyramid, Louvre image pixabay

.

.

Najważniejsze i najdroższe dzieła sztuki w Polsce

 .

Dama z gronostajem, Leonardo da Vinci, foto Albin Marciniak

2026-07-29 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Muzea

Czakram Wawelski i kościół św. Gereona.

przez Albin Marciniak 2026-07-29
Napisane przez Albin Marciniak
Czakram Wawelski i kościół św. Gereona pod Zamkiem Królewskim na Wawelu

  Czakram Wawelski. Zszedłem do podziemi Wawelu, by zobaczyć miejsce jednej z największych legend Krakowa

Kościół św. Gereona, legendarne miejsce mocy i tajemnicza wizyta premiera Indii

 

Kościół św. Gereona

Kościół św. Gereona

 

  Są na Wawelu miejsca, które zna niemal każdy, nawet jeśli nigdy nie był w Krakowie. Katedra, Dzwon Zygmunta, królewskie komnaty czy renesansowy Dziedziniec Arkadowy należą do symboli polskiej historii. Są jednak również takie przestrzenie, które przez dziesięciolecia pozostawały ukryte pod powierzchnią wzgórza, niedostępne dla większości odwiedzających i znane przede wszystkim archeologom, historykom oraz osobom zawodowo związanym z Wawelem.

Jednym z nich jest kościół św. Gereona – jedna z najważniejszych budowli romańskiego Wawelu, a jednocześnie miejsce związane z jedną z najbardziej niezwykłych krakowskich legend. To właśnie tutaj ma znajdować się słynny Czakram Wawelski, przez jego zwolenników uznawany za jedno z 7 najpotężniejszych miejsc mocy na świecie.

Miałem okazję zobaczyć to miejsce podczas zwiedzania i przygotowywania reportażu „Wawel Zaginiony – podziemia Zamku Królewskiego na Wawelu”. Tym razem nie była to opowieść zasłyszana od przewodnika ani legenda znana z książek. Zszedłem do zachowanych reliktów kościoła, zobaczyłem miejsce uznawane jako Czakram Wawelski. Nieco wcześniej miałem okazję być na Dziedzińcu Batorego, pod którym znajduje się dalsza część dawnej świątyni.

Co szczególnie istotne, dzisiaj nie jest to już przestrzeń zarezerwowana wyłącznie dla archeologów. W ramach trasy „Podziemia Zamku” każdy zainteresowany może zejść pod Wawel i zobaczyć kościół św. Gereona osobiście.

I właśnie tam zaczyna się ta historia.

 

Kościół św. Gereona

Kościół św. Gereona

 

Kościół św. Gereona – Wawel sprzed niemal tysiąca lat

Schodząc pod współczesny Zamek Królewski, zostawiamy za sobą Wawel Jagiellonów, renesansowe krużganki i reprezentacyjne komnaty. Kilka metrów niżej znajdujemy się w zupełnie innym świecie – w czasach pierwszych Piastów, kiedy królewskie wzgórze dopiero stawało się jednym z najważniejszych ośrodków politycznych i religijnych państwa.

Właśnie z tym okresem związany jest kościół św. Gereona.

Romańska świątynia powstała około połowy XI wieku. Jej budowę wiąże się z panowaniem Kazimierza Odnowiciela i odbudową monarchii piastowskiej po jednym z najpoważniejszych kryzysów młodego państwa. Nie była to niewielka kaplica ukryta gdzieś na obrzeżach grodu. Kościół stanowił element książęcej rezydencji i należał do najbardziej znaczących budowli ówczesnego Wawelu.

Była to trójnawowa bazylika z transeptem, wschodnim prezbiterium oraz kryptą. Sama forma architektoniczna pokazuje, że powstała budowla o znaczeniu daleko wykraczającym poza potrzeby niewielkiej wspólnoty. Znajdowała się w bezpośrednim sąsiedztwie siedziby władcy i prawdopodobnie pełniła funkcję kościoła pałacowego.

 

Kościół sw Gereona na Wawelu

Kościół sw Gereona na Wawelu

 

Dzisiaj trudno odtworzyć tę przestrzeń wyłącznie na podstawie tego, co widzimy pod ziemią. Późniejsze przebudowy Wawelu przecięły dawną świątynię, a jej relikty znalazły się pod zachodnim skrzydłem zamku oraz obecnym Dziedzińcem Batorego.

Kościół z czasem stracił swoje pierwotne znaczenie. Znaczna część budowli przestała istnieć, a kolejne epoki pozostawiły w tym miejscu własne warstwy architektury. W XIV wieku na części dawnego założenia powstała gotycka kaplica św. Marii Egipcjanki. Zmieniały się budowle, funkcje i poziomy użytkowe wzgórza, aż romański kościół praktycznie zniknął z krajobrazu Wawelu.

Pozostał pod ziemią.

Dopiero badania archeologiczne prowadzone w XX wieku pozwoliły ponownie odsłonić jego mury i zrekonstruować układ świątyni. Szczególną rolę odegrał Adolf Szyszko-Bohusz, architekt i konserwator Wawelu, którego badania doprowadziły do odkrycia wielu reliktów najstarszej zabudowy wzgórza.

Dziś stojąc wśród tych murów, nie oglądamy rekonstrukcji stworzonej dla turystów. Patrzymy na autentyczne pozostałości architektury sprzed niemal tysiąca lat.

Właśnie to zrobiło na mnie największe wrażenie.

Chłód podziemi, kamienne mury wyłaniające się z półmroku i świadomość, że nad nami znajduje się jeden z najbardziej rozpoznawalnych zamków Europy, sprawiają, że historia przestaje być abstrakcyjną datą zapisaną w podręczniku. W tym miejscu można dosłownie zobaczyć kolejne warstwy Wawelu.

Ale kościół św. Gereona ma również drugą historię. Znacznie młodszą, niepotwierdzoną archeologicznie, za to od dziesięcioleci przyciągającą ludzi z całego świata.

Historię Czakramu Wawelskiego.

 

Kościół sw Gereona na Wawelu

Kościół sw Gereona na Wawelu

 

Czakram Wawelski – legenda, która wciąż żyje

O Czakramie Wawelskim słyszałem wiele razy, długo zanim zobaczyłem miejsce, z którym jest utożsamiany. To jedna z tych krakowskich historii, które funkcjonują gdzieś pomiędzy przewodnikiem turystycznym, miejską legendą i opowieścią przekazywaną przez kolejne pokolenia mieszkańców.

Według najbardziej rozpowszechnionej wersji Wawel ma być jednym z siedmiu najpotężniejszych miejsc energetycznych na Ziemi. Legenda mówi o siedmiu kamieniach lub punktach mocy rozmieszczonych w różnych częściach świata, a jeden z nich miał znaleźć się właśnie tutaj.

W różnych wersjach opowieści pojawiają się odmienne miejsca pozostałych czakramów. Sam fakt, że nie istnieje jedna ustalona lista, jest istotny. Nie mamy do czynienia z historycznym przekazem o określonym pochodzeniu, lecz z legendą, która rozwijała się i zmieniała wraz z kolejnymi opowiadającymi ją ludźmi.

Równie ważne jest inne rozróżnienie: legenda o siedmiu światowych czakramach nie jest częścią klasycznej doktryny hinduizmu. Pojęcie czakr ma głębokie korzenie w tradycjach religijnych i filozoficznych Indii, ale przeniesienie tego systemu na mapę świata i wskazanie siedmiu konkretnych punktów energetycznych jest znacznie późniejszą koncepcją.

W przypadku Wawelu historia ta zaczęła nabierać popularności w XX wieku. Nie znajdziemy średniowiecznej kroniki opisującej czakram pod książęcym kościołem. Nie wspomina o nim Jan Długosz ani dawne źródła dotyczące królewskiego wzgórza.

A jednak legenda przetrwała.

Przez lata osoby poszukujące wawelskiego miejsca mocy zatrzymywały się w pobliżu zachodniego skrzydła zamku, przykładały dłonie do ścian, medytowały albo po prostu próbowały odczuć energię, o której opowiadali inni. Jedni traktowali to bardzo poważnie, inni jako krakowską ciekawostkę. Z czasem Czakram Wawelski stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych nieoficjalnych symboli wzgórza.

Dzisiaj sytuacja jest szczególna. Zamiast stać na powierzchni i zastanawiać się, co znajduje się kilka metrów niżej, możemy zejść do reliktów kościoła św. Gereona. Na ekspozycji znajduje się również miejsce utożsamianego z Czakramem Wawelskim.

 

Kościół sw Gereona na Wawelu

Kościół sw Gereona na Wawelu

 

Po raz pierwszy zobaczyłem więc nie miejsce wskazywane gdzieś za zamkową ścianą, lecz przestrzeń, wokół której przez dziesięciolecia narastała legenda.

Czy czułem niezwykłą energię?

Nie szukałem jej. Bardziej interesowało mnie samo miejsce i to, jak niewielka przestrzeń ukryta pod ogromnym kompleksem zamkowym potrafiła stworzyć opowieść znaną daleko poza Krakowem.

Wtedy pojawia się jeszcze jedna historia – znacznie bardziej zagadkowa, ponieważ w przeciwieństwie do legendy o kamieniu mocy dotyczy konkretnych osób i wydarzenia, którego część możemy potwierdzić.

W czerwcu 1955 roku Polskę odwiedził premier Indii Jawaharlal Nehru. Towarzyszyła mu córka Indira Gandhi, która kilkanaście lat później sama stanęła na czele indyjskiego rządu. Ich pobyt w Polsce, przyjazd do Krakowa i wizyta na Wawelu należą do wydarzeń historycznych.

Ale wokół krakowskiego etapu tej wizyty funkcjonuje od lat jeszcze jeden przekaz.

Według relacji ustnych po przybyciu do Krakowa indyjscy goście mieli poprosić o odwiedzenie miejsca utożsamianego z wawelskim czakramem. Życzenie miało być na tyle istotne, że konieczna była zmiana wcześniej ustalonego programu i protokołu wizyty. Wawel – a według przekazu właśnie miejsce czakramu – miał stać się jednym z pierwszych i najważniejszych punktów ich pobytu w Krakowie.

Ta opowieść powraca w różnych relacjach od dziesięcioleci.

 

Kościół sw Gereona na Wawelu

Kościół sw Gereona na Wawelu

 

Trzeba jednak wyraźnie oddzielić to, co wiemy, od tego, co zostało zapamiętane i przekazane ustnie. Pobyt Nehru i Indiry Gandhi w Krakowie oraz ich obecność na Wawelu można dokumentować źródłami historycznymi. Nie mamy natomiast dokumentu, który potwierdzałby, że premier Indii zażądał zmiany programu właśnie z powodu czakramu albo że celem wizyty było konkretne miejsce przy kościele św. Gereona.

Czy taki dokument kiedyś istniał? Czy informacja została świadomie pominięta w oficjalnych relacjach? A może historia narodziła się później i została połączona z prawdziwą wizytą indyjskiej delegacji?

Tego obecnie nie sposób rozstrzygnąć.

Kontekst roku 1955 czyni jednak tę opowieść jeszcze bardziej interesującą. W Polsce Ludowej oficjalna narracja państwa nie sprzyjała publicznemu eksponowaniu zjawisk związanych z ezoteryką czy niewytłumaczalną „energią”. Gdyby zagraniczny przywódca rzeczywiście poprosił o możliwość odwiedzenia takiego miejsca, trudno oczekiwać, aby właśnie ten element wizyty znalazł się na pierwszych stronach ówczesnych gazet.

Nie jest to dowód, że wydarzenie miało miejsce. Jest natomiast jednym z powodów, dla których brak prasowej relacji nie wystarcza, aby definitywnie zamknąć sprawę.

I właśnie dlatego historia Nehru, Indiry Gandhi i wawelskiego czakramu pozostaje fascynująca. Znajduje się na granicy udokumentowanej historii i przekazu ustnego. Możemy wskazać moment, osoby i miejsce, ale ostatniego elementu układanki wciąż brakuje.

 

Kościół sw Gereona na Wawelu

Kościół św Gereona na Wawelu – wejście i ściana przez wiele lat będąca jedynym miejscem dostępnym dla wierzących w Czakram.

 

 

Dziedziniec Batorego – druga część historii kościoła św. Gereona

Po wyjściu z podziemi warto zrobić jeszcze jedną rzecz. Nie kończyć historii kościoła św. Gereona na tym, co zobaczyliśmy kilka metrów pod powierzchnią.

Świątynia była większa.

Jej pozostała część znajdowała się na obszarze zajmowanym obecnie przez Dziedziniec Batorego, niewielką przestrzeń pomiędzy zabudowaniami Zamku Królewskiego a katedrą.

 

Dziedziniec Batorego

Dziedziniec Batorego

To miejsce zupełnie inne od monumentalnego Dziedzińca Arkadowego. Niewielkie, zamknięte pomiędzy historycznymi murami i pozostające poza codziennym ruchem turystycznym. Większość osób odwiedzających Wawel przechodzi bardzo blisko, nie zdając sobie sprawy, co znajduje się za kratą i pod powierzchnią dziedzińca.

Dziedziniec Batorego nie jest obecnie przestrzenią dostępną na co dzień dla zwiedzających. Można jednak zobaczyć jego fragment przez kratę oddzielającą go od głównej sieni, którą tysiące turystów każdego dnia przechodzą w stronę Dziedzińca Arkadowego.

Sam również tam zajrzałem.

Dopiero wtedy układ dawnego kościoła zaczyna być czytelny. To, co oglądałem wcześniej pod zamkiem, jest tylko zachowaną częścią większej budowli. Dalszy fragment romańskiej świątyni znajdował się tam, gdzie dziś widzimy Dziedziniec Batorego.

W jego nawierzchni zaznaczono przebieg dawnego muru kościoła. Nie potrzeba więc komputerowej rekonstrukcji, aby spróbować wyobrazić sobie skalę świątyni. Wystarczy połączyć relikty widziane wcześniej pod ziemią z liniami dawnej budowli widocznymi na powierzchni.

 

Dziedziniec Batorego

Dziedziniec Batorego

 

To niezwykłe zestawienie.

Pod ziemią – XI wiek i romański kościół związany z książęcą rezydencją.

Nad nim – późniejsze zabudowania królewskiego Wawelu.

A pomiędzy nimi niemal tysiąc lat historii.

Dziedziniec ma jeszcze jedną opowieść, tym razem związaną z najtragiczniejszym okresem XX wieku. Według przekazów właśnie tutaj podczas II wojny światowej spadła bomba lotnicza. W niektórych relacjach pojawia się twierdzenie, że była to jedyna bomba, która w czasie wojny trafiła Wawel. Sam epizod pozostaje jednak kolejną częścią historii niewielkiej przestrzeni, pod którą przetrwały relikty znacznie starszego Wawelu.

I właśnie Dziedziniec Batorego okazał się dla mnie brakującym fragmentem tej opowieści.

Gdybym zakończył zwiedzanie na reliktach dostępnych pod zamkiem, zobaczyłbym tylko część kościoła św. Gereona. Dopiero spojrzenie na dziedziniec pozwoliło mi zrozumieć, jak dawna świątynia wpisywała się w przestrzeń wzgórza.

Dzisiaj każdy zainteresowany może przeżyć pierwszą część tej historii samodzielnie. Trasa „Podziemia Zamku” prowadzi przez „Wawel Zaginiony”, kościół św. Gereona i Lapidarium. Możemy zejść pod królewską rezydencję, zobaczyć relikty świątyni, odnalezione artefakty oraz miejsce oznaczone jako Czakram Wawelski.

 

Dziedziniec Batorego

Dziedziniec Batorego

 

Później wystarczy wrócić na powierzchnię i spojrzeć w stronę Dziedzińca Batorego.

Historia i legenda znajdują się tutaj wyjątkowo blisko siebie. Z jednej strony mamy kamienne mury, archeologiczne odkrycia i pozostałości świątyni sprzed niemal tysiąca lat. Z drugiej – opowieść o jednym z siedmiu miejsc mocy na świecie oraz historię wizyty premiera Indii, której najbardziej tajemniczej części do dzisiaj nie udało się potwierdzić dokumentami.

Po zejściu do kościoła św. Gereona wiem jedno: niezależnie od tego, czy ktoś wierzy w Czakram Wawelski, warto zobaczyć to miejsce.

Nie dlatego, że znajdziemy tam odpowiedź na pytanie o tajemniczą energię Wawelu. Znacznie ciekawsze jest to, że możemy stanąć w miejscu, gdzie pod jednym z najważniejszych zabytków Polski zachował się świat starszy od zamku, który znamy dzisiaj.

Czakram może pozostać legendą.

Kościół św. Gereona jest prawdziwy. Jego mury nadal znajdują się pod Wawelem. A od niedawna możemy zejść do nich osobiście.

 

Dziedziniec Batorego

Dziedziniec Batorego

 

To trzeba zobaczyć!

 

Podziemia Wzgórza Wawelskiego – Wawel Podziemny, Wawel Zaginiony, Międzymurze

Archeologiczna podróż pod zamkiem – fascynujące relikty przeszłości.

 

 

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

Wawelem i Krakowem w młodości zaraził mnie prof. Wiktor Zin. Jego genialny program „Piórkiem i Węglem” przyciągał przed telewizor jak magnes. To on sprawił że w 1983r. przeprowadziłem się do Krakowa. Do dzięki Zinowi moja fascynacja wzgórzem Wawelskim i zabytkami trwa już ponad 40 lat. Zamek Królewski na Wawelu jak i całe Wzgórze Wawelskie, to wyjątkowe i bardzo ważne miejsce na mapie Polski i Europy. Dla mnie najważniejsze i najcenniejsze na świecie. Dziękuję Ci Profesorze Zin.

2026-07-29 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Świat

Wadi Wurayah w ZEA wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO

przez Redakcja 2026-07-29
Napisane przez Redakcja
Wadi Wurayah w ZEA wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO

   Wadi Wurayah, jeden z najcenniejszych przyrodniczo obszarów Zjednoczonych Emiratów Arabskich, został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Położony w górach Hadżar, w emiracie Fudżajra, chroni niezwykły jak na Półwysep Arabski krajobraz górskich dolin, kanionów i stałych źródeł słodkiej wody. To pierwszy naturalny obiekt ZEA na prestiżowej liście UNESCO.

Decyzja zapadła podczas 48. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO, odbywającej się w dniach 19–29 lipca 2026 roku w Busan w Korei Południowej. Wadi Wurayah zostało wpisane jako obiekt przyrodniczy, stając się trzecim obiektem Zjednoczonych Emiratów Arabskich na Liście Światowego Dziedzictwa i pierwszym reprezentującym dziedzictwo naturalne kraju.

 

Wadi Wurayah w ZEA

Wadi Wurayah w ZEA foto Wadi Al Wurayah – Fujairah Tourism

 

Zielona enklawa pośród gór Hadżar

Wadi Wurayah znajduje się w emiracie Fudżajra, we wschodniej części ZEA, pośród surowego krajobrazu gór Hadżar. Obszar wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa obejmuje 22 000 hektarów, czyli około 220 km², a otacza go dodatkowa strefa buforowa o powierzchni 4500 ha.

To miejsce wyjątkowe przede wszystkim ze względu na wodę. W suchym klimacie Półwyspu Arabskiego Wadi Wurayah chroni jeden z nielicznych zachowanych systemów górskich, w których występują stałe źródła, strumienie, naturalne baseny i wodospady. Woda płynąca pomiędzy skalnymi ścianami tworzy niewielkie słodkowodne ekosystemy, które kontrastują z otaczającym je pustynnym i skalistym krajobrazem.

Najbardziej rozpoznawalnym miejscem jest wodospad Wadi Wurayah wraz z naturalnymi basenami skalnymi. Nie jest to jednak wyłącznie malownicza atrakcja. Stała obecność wody stworzyła warunki do rozwoju ekosystemu o znaczeniu wyjątkowym w skali całego Półwyspu Arabskiego.

Ponad tysiąc gatunków roślin i zwierząt

Według UNESCO na terenie Wadi Wurayah stwierdzono 1099 gatunków – 883 gatunki fauny oraz 216 gatunków flory. Co najmniej dziesięć występujących tutaj gatunków uznawanych jest za zagrożone w skali globalnej.

Obszar wyróżnia się szczególnie bogactwem górskiej fauny, gadów oraz organizmów związanych ze środowiskiem słodkowodnym. Występują tu m.in. tahr arabski, lis afgański oraz rzadkie gatunki ptaków. Wcześniejsze badania wykazały obecność 114 gatunków ptaków, czyli ponad jednej czwartej awifauny notowanej w ZEA.

Znaczenie Wadi Wurayah wykracza jednak poza samą liczbę gatunków. Góry Hadżar należą do obszarów o wysokim poziomie endemizmu, a izolowane źródła i naturalne zbiorniki wodne są ostoją organizmów przystosowanych do życia w bardzo specyficznych warunkach.

 

Wadi Wurayah w ZEA

Wadi Wurayah w ZEA foto Wadi Al Wurayah – Fujairah Tourism

 

Od pierwszego górskiego rezerwatu ZEA do UNESCO

Wadi Wurayah było pierwszym górskim obszarem chronionym w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Formalną ochroną objęto je w 2009 roku. Rok później znalazło się na liście mokradeł o znaczeniu międzynarodowym konwencji Ramsar.

Kolejnym etapem było uznanie Wadi Wurayah w 2018 roku za rezerwat biosfery UNESCO w ramach programu „Człowiek i biosfera” (MAB). W 2021 roku obszar trafił na emiracką listę informacyjną kandydatów do Światowego Dziedzictwa UNESCO.

W lipcu 2026 roku proces zakończył się wpisem na Listę Światowego Dziedzictwa.

Wadi Wurayah stało się tym samym pierwszym obiektem przyrodniczym ZEA posiadającym status Światowego Dziedzictwa UNESCO. Pozostałe dwa emirackie obiekty – kulturowe miejsca Al Ain oraz paleokrajobraz Faya – reprezentują dziedzictwo kulturowe.

Dlaczego Wadi Wurayah jest tak wyjątkowe?

O wartości tego miejsca decyduje niezwykłe połączenie suchego krajobrazu górskiego z trwałymi ekosystemami słodkowodnymi. Wadi Wurayah chroni system suchych gór i dolin rzecznych, w którym źródła i naturalne zbiorniki pozwoliły przetrwać wyjątkowo bogatej faunie i florze.

Same góry Hadżar mają również ogromne znaczenie geologiczne. Znajdują się tutaj rozległe i dobrze zachowane odsłonięcia sekwencji ofiolitowych, będących fragmentami dawnej skorupy oceanicznej i górnego płaszcza Ziemi wyniesionymi na powierzchnię w wyniku procesów tektonicznych w późnej kredzie.

Wpis Wadi Wurayah pokazuje więc zupełnie inne oblicze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Z dala od wieżowców Dubaju i Abu Zabi znajduje się świat głębokich kanionów, skalnych ścian, górskich źródeł i naturalnych basenów, w których woda potrafi utrzymywać się przez cały rok.

To właśnie ten krajobraz – oraz związana z nim wyjątkowa bioróżnorodność – został w 2026 roku uznany za dziedzictwo o wartości dla całej ludzkości.

 

Wadi Wurayah w ZEA

Wadi Wurayah w ZEA foto Wadi Al Wurayah – Fujairah Tourism

 

Wadi Wurayah – podstawowe informacje

Lokalizacja: góry Hadżar, emirat Fudżajra, Zjednoczone Emiraty Arabskie
Typ obiektu UNESCO: przyrodniczy
Rok wpisu na Listę Światowego Dziedzictwa: 2026
Powierzchnia obiektu UNESCO: 22 000 ha (220 km²)
Strefa buforowa: 4500 ha
Rezerwat biosfery UNESCO: od 2018 roku
Główne walory: górskie kaniony, stałe źródła słodkiej wody, naturalne baseny, wodospady, geologia gór Hadżar i wysoka bioróżnorodność
Liczba stwierdzonych gatunków: 1099, w tym 883 gatunki fauny i 216 gatunków flory

 

 

Wadi Wurayah w ZEA wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO

 

Informacje dla zwiedzających – Wadi Wurayah

Wadi Wurayah znajduje się w emiracie Fudżajra, w północno-wschodniej części Zjednoczonych Emiratów Arabskich, około 42 km na północ od miasta Fudżajra. To chroniony obszar górski, dlatego przed wizytą warto sprawdzić aktualne zasady dostępu do rezerwatu i poszczególnych jego części.

Lokalizacja: góry Hadżar, emirat Fudżajra, ZEA
Odległość od Fudżajry: około 42 km
Godziny: 9:00–18:00 – zgodnie z informacją Fujairah Tourism
Czas zwiedzania: około 3 godzin
Charakter terenu: górskie wadi, skaliste kaniony, naturalne źródła i zbiorniki wodne
Przygotowanie: obuwie trekkingowe, odpowiedni zapas wody, nakrycie głowy i ochrona przeciwsłoneczna
Najlepsza pora: chłodniejsze miesiące roku oraz godziny poranne; latem temperatury mogą być bardzo wysokie
Bezpieczeństwo: podczas opadów i bezpośrednio po nich należy uwzględnić ryzyko gwałtownych wezbrań wody w wadi
Ochrona przyrody: Wadi Wurayah jest obszarem chronionym – nie należy schodzić w miejsca objęte ograniczeniami, niszczyć roślinności, płoszyć zwierząt ani pozostawiać odpadów.

Ze względu na szczególną wartość przyrodniczą dostęp do niektórych fragmentów Wadi Wurayah może podlegać ograniczeniom. Przed wyjazdem należy sprawdzić aktualne komunikaty dotyczące możliwości zwiedzania, godzin otwarcia oraz obowiązujących zasad.

Aktualne informacje dla odwiedzających: Wadi Al Wurayah – Fujairah Tourism

 

 

Dżabal al-Dżajs, najwyższa góra w Zjednoczonych Emiratach Arabskich

 

2026-07-29 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • 2
  • 3
  • …
  • 288

Archiwa

  • sierpień 2026
  • lipiec 2026
  • czerwiec 2026
  • maj 2026
  • kwiecień 2026
  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

    2026-08-03
  • Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji

    2026-08-03
  • Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

    2026-08-03
  • Nowy ILS w Kraków Airport

    2026-08-03
  • Polskie długodystansowe szlaki piesze

    2026-08-01
  • Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

    2026-07-30

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Kopalnia złota Rosia Montana w Rumunii

2024-08-17

Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

2024-08-17

FIND US

[icon_bar icon="icon-facebook" link="https://www.facebook.com/groups/betheme" target="" size="small" social="facebook"][icon_bar icon="icon-gplus" link="#" target="" size="small" social="google"][icon_bar icon="icon-x-twitter" link="#" target="" size="small" social="twitter"][icon_bar icon="icon-vimeo" link="#" target="" size="small" social="vimeo"][icon_bar icon="icon-play" link="https://www.youtube.com/@MuffinGroup" target="" size="small" social="youtube"]

Najnowsze komentarze

  1. KlubowiczAdmin - Najpiękniejsze zamki i obiekty obronne w Polsce polecane do zwiedzania
  2. KlubowiczAdmin - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  3. Maciej - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  4. krzysiek - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  5. KlubowiczAdmin - Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Nasz magazyn

Vitae adipiscing turpis. Aenean ligula nibh in, molestie id viverra a, dapibus at dolor. Aenean ligula nibh in molestie id.

Reklama

SIGN UP FOR
NEWSLETTER

Aenean ligula nibh, mole stie id viverra a, dapibus ante lobortis

[button title="Subscribe" link="#"]

Tagi

afryka Albin Marciniak Albin Marciniak podróżnik azja Chorwacja Czyste Góry Czyste Szlaki Czyste Tatry foto: Albin Marciniak góry jaskinie katakumby Klub Podróżników Klub Podróżników Śródziemie konkurs Konkurs fotograficzny kopalnie Kościoły i obiekty sakralne Kraków Kraków Airport mapa zamków maroko military mine muzeum najpiękniejsze podziemia w Europie do zwiedzania Orla Perć Piwnica pod Baranami podziemia w Polsce podziemia świata polska polska na weekend RYANAIR schronisko skansen slajdowisko słowacja tatry The most beautiful underground in Europe to explore Underground cave w Krakowie w Polsce wyprawa zamek Zamki Polskie Zamki w Polsce

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie

Polecane

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026
Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji
Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach
Nowy ILS w Kraków Airport

Ostatnio dodane

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026
Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji
Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach
Nowy ILS w Kraków Airport
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2026-06-22
  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-06-18
  • Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

    2026-05-29
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-04-10
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign