Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie

przez Albin Marciniak 2026-03-21

Napisane przez Albin Marciniak

Jaskinia Mylna w Dolinie Kościeliskiej 25

Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie

Mówiąc o Tatrach na myśl przychodzi nam oczywiście Giewont, Rysy, Orla Perć czy też doliny, w sezonie bardzo zatłoczone a pod szczytami tworzące się kolejki. Tymczasem w Tatrach mamy także inne ciekawe miejsca, do których warto się wybrać. Takie miejsca to tatrzańskie jaskinie, dostępne turystycznie a przez kilka z nich wytyczone są szlaki.

Jaskinie idealnie nadają się jako alternatywa w razie niepogody. To także świetne miejsca na rozpoczęcie swojej przygody w eksplorację podziemi. By poczuć się jak Indiana Jones nie potrzeba zbyt wiele. Odpowiednia odzież którą możemy nieco pobrudzić i oczywiście dobre światło a najlepiej czołówka która nie ogranicza nam ruchów. Każda z jaskiń ma inną specyfikę i inny jest jej przebieg, każda z nich dostarcza innych wrażeń. Jako że schodzimy pod ziemię a dokładnie w głąb góry, nie polecamy takiej formy zwiedzania dla osób mających klaustrofobię czy problemy z poruszaniem się. Ciemność, duża wilgotność, wąskie korytarze przez które niejednokrotnie należy się czołgać, to w zasadzie norma dla podziemi. Co oczywiste, do tych jaskiń nie wejdziemy ze zwierzętami czy z małymi dziećmi. Planując wejście do każdej z nich, należy indywidualnie dostosować swoje możliwości do ich specyfiki. Po przejściu wszystkich 6 czyli Mroźna (płatna, dostępna okresowo), Mylna, Raptawicka, Obłazkowa, Smocza Jama i Dziura, będziemy mieć lepszy obraz tego, jak wyglądają Tatry nie tylko z pozycji piechura na szlaku.

Dobre oświetlenie to podstawa i o tym należy pamiętać zawsze, wybierając się do jaskiń.

Praktycznie każdy, kto chodzi po Tatrach, dochodzi do momentu w którym zaczyna schodzić także do jaskiń. W wysokim sezonie najlepiej sobie odpuścić i zaczekać do końcówki sezonu, lub wybrać się pod koniec dnia. Jednak najlepszy moment na zwiedzanie bez wakacyjnego tłumu, to paskudna pogoda. Im gorsza pogoda tym mniej turystów w Tatrach, a na jaskinie nie ma znaczenia czy leje czy wieje.

Zejdźmy zatem do podziemi.

Jaskinia Mylna w Dolinie Kościeliskiej 15

Jaskinia Mroźna

Na początek Jaskinia Mroźna przez którą prowadzi wytyczony szlak a także zamontowane są ułatwienia, czyli schody, podesty, poręcze czy łańcuchy. Wejście do jaskini możliwe jest od kwietnia do października. Jest to jedyna jaskinia do której obowiązują bilety wstępu.

Przemierzając Tatry, prędzej czy później każdy dotrze do Jaskini Mroźnej. Jaskinia została odkryta przez Stefana Zwolińskiego i Tadeusza Zahorskiego w 1934 r. Pierwotnie znano jedynie niewielki odcinek liczący nieco ponad 60 metrów, dopiero po wojnie odkryto główny korytarz. Na początku lat 50. przystosowano ją do ruchu turystycznego i udostępniono zwiedzającym 12 lipca 1953 r. W pierwotnym stanie miała wąskie przejścia i była w znacznej części zamulona. Do 1956 zwiedzanie jaskini odbywało się przy świetle lamp karbidowych, świec i latarek. Po 3-letnim remoncie jaskinię otwarto ponownie już oświetloną elektrycznie. 29 października 2000 r. Jakub Nowak odkrył boczny korytarz jaskini, odgałęziający się w kierunku Jaskini Zimnej. Dzięki temu odkryciu długość Jaskini Mroźnej wzrosła o 60 metrów. Jaskinia jest udostępniona turystycznie od końca kwietnia do końca października. Od 1959 do 2020 roku oświetlana elektrycznie za pomocą agregatu spalinowego. Także jako jedyna wymaga zakupu biletu wstępu. Długość korytarzy jaskini: 773 m. Długość trasy turystycznej: 511 m. Jaskinia we wschodnim zboczu Doliny Kościeliskiej w Tatrach, w masywie Organów, 120 m ponad dnem doliny.

obszerna fotorelacja

Jaskinia Mroźna

Jaskinia Smocza Jama w Wąwozie Kraków

Smocza Jama podobnie jak pozostałe jaskinie dostępne do zwiedzania, znajduje się w Tatrach Zachodnich w dolnej części Wąwozu Kraków w Dolinie Kościeliskiej. Jaskinia to właściwie krótki, stromy korytarz jaskiniowy przebijający skałę na wylot. Jaskinia ma długość 37 m i jest tunelem wznoszącym się o 16,5 m. Otwór wejściowy znajduje się na wysokości ok. 1100 m n.p.m. Wejście do jaskini znajduje się na końcu dostępnej części Wąwozu Kraków. Otwór wejściowy znajduje się kilkanaście metrów powyżej dna doliny a podejście prowadzi drabiną i łańcuchami. W samej jaskini przejście na całej długości również jest ubezpieczone łańcuchem. Smocza Jama mimo iż nie jest długa, to jednak jest kręta i ciemna a do zwiedzania potrzebne jest oświetlenie. Zimą szlak bywa bardzo oblodzony, co znacznie utrudnia przejście. Raki czy choćby „raczki” znacznie ułatwią strome podejście. Smocza Jama od dawna jest znana i użytkowana turystycznie. Pierwsza pisana wzmianka pochodzi z przewodnika Kolbenheyera z 1876 r. Początkowo była odwiedzana w odwrotną stronę, co zwiększało efektowność przejścia. Pierwotnie szlak był ubezpieczony drewnianymi konstrukcjami, w 1949 r. zmieniono je na stalowe. Przez jaskinię przechodzi żółty szlak turystyczny z Polany Pisanej przez Wąwóz Kraków z powrotem na Polanę Pisaną. Jest to trasa jednokierunkowa, czas przejścia całego szlaku ok. 55 min.

obszerna fotorelacja

Jaskinia Smocza Jama w Wąwozie Kraków

Jaskinia Ku Dziurze

„Dziura” znana jest od dawna a była odwiedzana masowo już w pierwszej połowie XIX wieku. Według legendy górali, przez jakiś czas ukrywał się w niej Wojtek Mateja czyli ostatni tatrzański zbójnik. Otwór wejściowy jaskini, o szerokości 3 m i wysokości 2 m, znajduje się u stóp „Ściany nad Dziurą”. Jej długość to 175 m, a deniwelacja 40,4 m. Jaskinia składa się z jednej dużej sali, na której końcu w stropie znajduje się drugi otwór, 16 m wyżej od głównego. Jaskinia jest przeznaczona do indywidualnego zwiedzania. Dno zasłane jest butwiejącymi liśćmi bukowymi, próchnicą, gliną i gruzem, co utrudnia poruszanie się po stromych korytarzach dolnej części jaskini. W zimie wewnątrz tworzą się okazałe lodospady. Przydatne własne źródło światła.

Doliną ku Dziurze do Jaskini ku Dziurze wzdłuż koryta potoku, prowadzi niebieski szlak turystyczny z Drogi pod Reglami. Czas przejścia: 25 min. Początek szlaku znajduje się nieopodal wejścia do Doliny Strążyskiej. Jest to dobra opcja dla wybierających się właśnie do Strążyskiej i Wodospadu Siklawica.

Jaskinia Raptawicka

Szlak prowadzący do jaskini znajduje się w odległości 4,5 km od Kir w Raptawickiej Turni, po zachodniej stronie doliny. Otwór jaskini, znajdujący się na wysokości ok. 180 m powyżej koryta Potoku Kościeliskiego. Jaskinię można zwiedzać samodzielnie, bez przewodnika. Główny wejściowy otwór ma średnicę ok. 2 m. i aby się do niego dostać, należy pokonać ok 10-metrowe skalne podejście ubezpieczone łańcuchami. Do głównej komory prowadzi zejście pionową 4-metrową stalową drabiną. Jest to pojedyncza, duża sala o wysokości do 15 m i rozmiarach 10 × 40 m. W jej stropie znajdują się otwory dwóch małych studzienek, dzięki czemu do tej części jaskini dociera światło słoneczne. Od tej sali prowadzi kilka bocznych, ślepych korytarzy. Po lewej stronie od wejścia widoczny jest 20 metrowy, opadający w dół korytarz prowadzący do ciasnej szczeliny, którą można się przecisnąć do następnej mniejszej sali, a z niej z kolei do innego szerszego korytarza, w którym znajduje się mała kapliczka. Ten fragment wymaga większych umiejętności w poruszaniu się w jaskiniach oraz musimy liczyć się w mocnym pobrudzeniu ubrania.

Jaskinia Raptawicka stanowi część skomplikowanego systemu Jaskini Mylnej a powstała w wyniku zapadnięcia się leżących poniżej komór. Jej dno pokryte jest skałami wapiennymi, otoczakami i namuliskiem, w którym znaleziono szczątki zwierząt z okresu plejstocenu.

obszerna fotorelacja

Jaskinia Raptawicka

Początkowy odcinek szlaku z Doliny Kościeliskiej prowadzący do Jaskini Mylnej, Raptawickiej i Obłazkowej.

Jaskinia Obłazkowa

Wejście do Jaskini Obłazkowej znajduje się kilkanaście metrów przed wejściem do systemu komór i Okien Pawlikowskiego. Tam też znajduje się wejście do Jaskini Mylnej. Otwór jaskini, znajdujący się na wysokości ok. 130 m powyżej koryta Potoku Kościeliskiego. 50 metrów powyżej, znajduje się wejście do Jaskini Raptawickiej.

Otwór wejściowy ma wysokość 2 m i szerokość 9 m. Za nim znajduje się główna komora, zwana Wstępną. Tę część jaskini można zwiedzać bez latarki, natomiast do zwiedzania dalszych części konieczne jest światło. Z końca Komory Wstępnej odchodzi ciasny 18-metrowy korytarz, który na końcu rozdziela się. Na lewo znajduje się korytarz kończący się ślepo, natomiast idąc prosto, kilka metrów za obniżeniem stropu odchodzi w lewo pierwsze z trzech przejść do Przekopu prowadzącego do Komory Końcowej. Drugie i trzecie przejście znajduje się 5 metrów dalej. Korytarz kończy się po kolejnych kilku metrach w ciasnej szczelinie. Idąc drugim przejściem, po 6 metrach, dochodzi się do Przekopu. Czołgając się nim jeszcze przez około 5 metrów wychodzi się w Komorze Końcowej. Komora Końcowa posiada wymiary 6 × 10 m i wysokość do 6 m. Na jej końcu znajduje się Jędrusiowy Przełaz łączący Jaskinię Obłazkową z Jaskinią Mylną. W sali jest też wejście do 7-metrowej szczeliny. Znaczną część jaskini pokonuje się na czworaka. W ciasnych korytarzach nie ma możliwości zawrócenia czy wyminięcia się.

Jaskinia Mylna

Jaskinia Mylna dla odważnych. Bądź jak Indiana Jones

Dla przeciętnej rodziny ta jaskinia to przygoda lepsza od najlepszych parków rozrywki. Pochyłe komory, wąskie labirynty, ciasne korytarze przez które trzeba iść na kolanach. Bez sztucznych ułatwień, światła i przewodnika. Jaskinia w Tatrach Zachodnich do samodzielnego zwiedzania, przez którą prowadzi wytyczony szlak turystyczny.

Jaskinia jest położona w Dolinie Kościeliskiej na wysokości około 1098 m n.p.m. Jest jedną z ciekawszych jaskiń tatrzańskich, którą można zwiedzać bez przewodnika. Łączna długość korytarzy wynosi 1080 m, jednak dla turystów została udostępniona tylko 300-metrowa trasa. Jaskinia została po raz pierwszy zbadana w roku 1885 przez Jana Gwalberta Pawlikowskiego. Jest to poziomy ciąg korytarzy i niedużych komór. Korytarze tworzą liczne rozgałęzienia.

Biała Ulica czy Ulica Pawlikowskiego, to bardzo ciasne odcinki które pokonuje się na kolanach czy wręcz czołgając się. Pokonywanie tych korytarzy u wielu osób powoduje szybsze bicie serca. Niestety u osób z klaustrofobią może doprowadzić do bardzo niebezpiecznych sytuacji. Takie osoby nie powinny nawet próbować swoich sił w tej jaskini. Należy także brać pod uwagę że system korytarzy umożliwia poruszanie się wyłącznie w jednym kierunku. Nie ma możliwości zawrócenia i wyjścia z jaskini otworem wejściowym. To stworzyłoby bardzo niebezpieczną sytuację dla osób wchodzących i poruszających się ciasnymi korytarzami bez możliwości zawrócenia.

Przejście tej jaskini dostarczy wielu wrażeń, lecz należy to robić z dużą rozwagą.

obszerna fotorelacja

Jaskinia Mylna w Dolinie Kościeliskiej

Dobre oświetlenie to podstawa

Na tym schemacie widać jak skomplikowany jest system podziemi rozciągający się praktycznie pod całymi Tatrami. Tutaj pokazany jest mały fragment a widoczny jest przebieg wyznaczonej trasy turystycznej w Jaskini Mylnej i Jaskini Obłazkowej. Mimo że jest tam poprowadzony szlak turystyczny, nie należy bagatelizować zaleceń. Odpowiednie oświetlenie to podstawa i zdecydowanie, latarka w Waszym telefonie absolutnie nie wystarczy, a niestety i z takimi przypadkami spotykałem się w tej jaskini. Pozostałe jaskinie są łatwiejsze w ich poznawaniu, lecz do Jaskini Mylnej nie należy wybierać się samotnie. Elektronika jest zawodna a także nasz organizm może różnie zareagować.

Należy także pamiętać, że wewnątrz nie ma żadnego zasięgu telefonów a dźwięk tłumiony jest przez gmatwaninę skał. Pod ziemią jesteśmy zdani wyłącznie na siebie oraz osoby które wiedzą gdzie się wybieramy. To dotyczy wszystkich podziemi nie będących zorganizowaną i nadzorowaną trasą turystyczną.

Pod ziemią nie musi być szaro, buro i nijako. To świat wielu form i kolorów.

Jaskinia Mroźna

Jaskinia Smocza Jama

Jaskinia Ku Dziurze

Jaskinia Raptawicka

Jaskinia Obłazkowa

Jaskinia Mylna

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Polecam podziemia w Polsce dostępne do zwiedzania.

Wyselekcjonowane i opisane obiekty dostępne dla zwiedzających, o różnym stopniu trudności. To sposób na zwiedzanie przez cały rok. Bez względu na pogodę, w podziemiach temperatura utrzymuje się na podobnym poziomie przez cały rok.

Polska to także magia podziemnego świata. Sztolnie ciągnące się wiele kilometrów, kopalnie złota, srebra, czy uranu, jaskinie, schrony i obiekty militarne. Różnorodność miejsc do których można zejść pod ziemie jest także wielka. Miliony osób każdego roku w sezonie wakacyjnym szuka ciekawych miejsc. Podziemia można zwiedzać także w pochmurne jesienne dni czy zimowe w dni.

To sposób na zwiedzanie bez względu na pogodę. W podziemiach temperatura utrzymuje się na podobnym poziomie przez cały rok. Jesienią czy w zimie nie utkniemy w długich kolejkach. Na trasie zwiedzania nie będziemy popędzani przez przewodników w otoczeniu głośnych wycieczek szkolnych.

Nie czekając na wakacje czy słoneczną pogodę, zejdźmy do magicznego świata podziemi.

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA W POLSCE I EUROPIE

podziemne trasy turystyczne w Polsce

Podziemia w Europie

Underground in Europe explore maps

2026-03-21 0 komentarze/y

Góry

zwierzęta w Tatrach jakie spotkasz na szlaku

przez Redakcja 2026-03-21

Napisane przez Redakcja

Zwierzęta w Tatrach

Mieszkańcy Tatr jakich spotkasz na szlaku

Na tablicach informacyjnych przy każdym wejściu na teren TPN, możemy dowiedzieć się jacy mieszkańcy Tatr dominują na danym terenie. Jednak wędrując szlakami, wielu turystów ma wątpliwości co do własnych obserwacji. Często można usłyszeć powątpiewania zawiedzionych, a to brakiem napotkanej kozicy czy nawet niedźwiedzia. Nic w tym dziwnego, gdyż mieszkańcy Tatr na ogół unikają kontaktu z człowiekiem, zwłaszcza z grupami lub osobami dającymi znać wszem i wobec o swojej obecności na szlaku. Często spotykam się z sytuacjami, gdy idące obok siebie osoby, rozmawiają tak głośno że słyszę je już z kilkuset metrów. Zwierzęta w Tatrach słyszą takich turystów jeszcze lepiej. Jak więc nie schować się przed takimi osobami ?. Jak turyści mają zobaczyć cokolwiek, gdy np. w Dolinie Pięciu Stawów Polskich mijam grupę prowadzoną przez przewodnika, lecz połowa z jej uczestników wpatrzona jest w ekrany telefonów a część ma słuchawki na uszach… Rodzina idąca szlakiem woli opowiadać o wspomnieniach z wycieczki do Grecji sprzed kilku lat, niż obserwować spektakl jaki dzieje się tuż obok. Będąc jednym z takich turystów, nie oczekuj że świstak wyjdzie z nory i powita Cię przeciągłym gwizdem, niedźwiedź nie stanie na szlaku machając łapą a Ryś będzie mruczał zalotnie, paradując na powalonej kłodzie drewna machając zalotnie ogonem. Chcesz spotkać zwierzęta w Tatrach ? Daj im szansę a przede wszystkim sobie. Zachowuj się tak, jak na gościa w obcym domu przystało. Należy pamiętać że wchodząc na teren Tatr, wchodzimy do świata zwierząt, wchodzimy do ich domu. My jesteśmy tam gośćmi a wielokrotnie jesteśmy intruzami. Cisza w Tatrach to podstawa. Mając na uwadze także to, że wiele osób idzie w Tatry właśnie po to, by napawać się ciszą i cieszyć pięknem przyrody, uszanujmy to. Tatry nie są przedłużeniem Krupówek.

lis w Tatrach zima

Zakaz chodzenia po Tatrach po zmroku także ma swoje pełne uzasadnienie. Mowa tutaj o sezonie od wiosny do jesieni gdy w Tatrach przyroda budzi się do życia a zwierzęta dbają o wychowywanie swojego potomstwa. To także jest powód dla którego nie można wprowadzać na teren TPN zwierząt domowych. Już sam zapach psa czy nawet kota działa na zwierzęta tatrzańskie mocno stresująco. Taki zapach jest wyczuwalny na wiele metrów i nie ważne że pies idzie szlakiem. Tym samym szlakiem po zmroku wędrują prawowici mieszkańcy Tatr.

Nie trzeba być geniuszem by sobie wyobrazić, jak wyglądałyby Tatry już po jednym sezonie, gdyby wolno było kąpać się w stawach, plażować nad brzegami, łowić ryby, grillować, palić ogniska czy rozbijać namioty ? Wchodząc na teren Tatrzańskiego Parku Narodowego wchodzimy do świata zwierząt jako goście ! I zachowujmy się jak goście !

wschód słońca w Tatrach 2

Wędrując po Tatrach od wielu lat, miałem okazję spotkać już wszystkich jej mieszkańców. Zawsze spotykam jakieś zwierze i za każdym razem jestem na takie spotkanie gotowy. Przykładem niech będzie jeden z dni w Tatrach Zachodnich. Wyjście na szlak wcześnie rano, gdy wszyscy jeszcze smacznie śpią. Słońce wstaje już po 4 a dzień jest bardzo długi. Ptaki słyszane zewsząd są dodatkiem do spektaklu jaki daje wschodzące słońce. W takich okolicznościach spotykam stado kozic. Na stromych zboczach Starorobociańskiego Wierchu pasie się blisko 35 sztuk. Podążając na Błyszcz, na półce skalnej siedzi sobie spokojnie kozioł, dając się fotografować bez przeszkód. Nieco dalej, nad urwiskiem wygrzewa się świstak. Kilka godzin później spotykam niedźwiedzia, który bez niepokoju buszuje sobie na zboczu a ja mogę uwiecznić jego na zdjęciach. Oddziela nas potok a ja nie staram się manifestować swojej obecności i nie krzyczę do niego by zrobić sobie z nim selfie.

świstak Marmot Tatry 2

Wędrując w takich warunkach i okolicznościach, patrzmy także pod nogi, gdyż nietrudno spotkać na szlaku żmije. Tych w Tatrach jest dosyć dużo i nie warto beztrosko schodzić ze szlaku by położyć się w trawie.

Absolutnie nie dokarmiamy zwierząt w Tatrach. One sobie doskonale dają radę bez nas. Substancje zawarte w naszych produktach, często zawierają substancje będące bardzo szkodliwe dla zwierząt, żywiących się wyłącznie tym co stworzyła natura. Próba karmienia zwierząt może także być niebezpieczna. Obserwujmy, zachowując bezpieczne odległości. Nie ingerujmy w ich życie i środowisko.

Absolutnie negatywnym zachowaniem by nie nazwać tego bardziej dosadnie, jest głośne słuchanie muzyki. To że taki delikwent nie ma szansy na spotkanie jakiegokolwiek zwierzęcia w Tatrach to jedno, ale to przeszkadza także innym osobom będącym na szlaku. Podobnie rzecz się ma z przyjaciółkami głośno rozprawiającymi o ostatnich zakupach czy rodzina dyskutująca o problemach domowych tak, by byli słyszani 200 m dalej.

wschód słońca w Tatrach 3

Tuż po wschodzie słońca, to najlepszy moment na obserwowanie zwierząt nie tylko w Tatrach. Oczywiście absolutna cisza to podstawa bo zwierzęta słyszą z daleka nawet nasz głębszy oddech a tym bardziej rozmowy. Idąc na takie obserwacje nie warto korzystać z jakichkolwiek dezodorantów bo zwierzęta wyczuwają to z bardzo daleka i na pewno nas ominą w bezpiecznej odległości.

zwierzęta w Tatrach 17

Śpiew ptaków najpiękniej brzmi o poranku. Wówczas słychać je wszystkie. Warto przysiąść na chwilę by wsłuchać się w ten koncert.

zwierzęta w Tatrach Orzechówka

Orzechówkę najłatwiej spotkać można przy schroniskach, zwłaszcza przy stołach na zewnątrz nad Morskim Okiem. Wyjadają resztki wprost z talerzy.

zwierzęta w Tatrach niedźwiedź

Niedźwiedź w bezpiecznej odległości od szlaku, unika kontaktu z turystami. Nie zaczepiany i nie atakowany, nie stwarza problemów. Nie próbujmy, krzyczeć, dokarmiać czy zachęcać w inny sposób by spojrzał do zdjęcia w naszą stronę. Takie sytuacje miały już miejsce i niestety zawsze kończyły się źle dla turysty. Niedźwiedź nie lubi selfie.

zwierzęta w Tatrach Ryś 1

Rysie w Tatrach to rzadkość. Jednak bacznie obserwują co się dzieje na szlakach.

zwierzęta w Tatrach Ryś 2

To zwierzęta są u siebie a my jesteśmy wyłącznie gośćmi i tak też należy się zachowywać. Część osób to rozumie ale niestety, zdecydowana większość zachowuje się roszczeniowo i za nic ma zasady panujące w relacjach człowiek – przyroda. Tutaj jaskrawymi przykładami jest śmiecenie, dokarmianie zwierząt w Tatrach czy też wprowadzane swoich pupili do tego naturalnego świata zwierząt. Nie istotne że piesek jest w domu bardzo spokojny i nikomu nic nie zrobi. Ten piesek samym zapachem stwarza stres i zagrożenie dla dzikiej zwierzyny. Pies to naturalny drapieżnik i instynkt nakazuje mu polować. Pogoń za sarną, kozicą, lisem czy świstakiem to naturalna kolej rzeczy. Nie trudno sobie wyobrazić jak wyglądałby ten świat zwierząt w Tatrach, gdyby nagle można było wprowadzać zwierzęta domowe. Wyobraźmy sobie kilka tysięcy psów na szlakach w Tatrach … no bo skoro wolno to i ja zabiorę swojego Azora w góry i niech sobie pobiega… Absolutnie złym przykładem jest Dolina Chochołowska czy nasi sąsiedzi Czesi. To walka ze zwierzętami w Tatrach. Nie bądźmy egoistami i pozwólmy prawowitym mieszkańcom żyć im w swoim naturalnym środowisku bezstresowo. Przyglądajmy się im z boku w ciszy i bez ingerencji.

zwierzęta w Tatrach świstak 2

Świstaków w Tatrach jest sporo i jest kilka dużych kolonii. Jedne z większych to Dolinka za Mnichem, Dolina Pięciu Stawów Polskich czy też Siwa Przełęcz.

zwierzęta w Tatrach świstak 1

Ten świstak pozował o poranku, na zboczach Koziego Wierchu. Świstaków w Tatrach jest wiele a wypatrzyć je jest bardzo łatwo. Wystarczy przysiąść na chwilę i poczekać w ciszy i bezruchu. Często przechodzimy obok nie mając świadomości że one przyglądają się nam, wystawiając głowy znad kamieni czy wręcz wylegując się na nasłonecznionych głazach.

zwierzęta w Tatrach lis

Lis ze zdobyczą w pysku, mijany na szlaku z Doliny Roztoki do Doliny Pięciu Stawów Polskich. Tutaj możemy przytoczyć kolejny negatywny przykład jakim jest dokarmianie lisów przy schroniskach. Lisy pozbawione instynktu samozachowawczego nie są w stanie poradzić sobie w zimie i najczęściej zdychają. Tak też było z lisem który wręcz jadł z ręki a wiele osób robiło sobie z nim zdjęcia. Lis oczywiście nie przeżył.

zwierzęta w Tatrach żmija 2

Żmija na szlaku w Dolinie Kościeliskiej. Wystarczy ominąć by obyło się bez problemów. Zaczepianie czy próba bliskiego kontaktu może zakończyć się bardzo boleśnie z wizytą w szpitalu włącznie.

zwierzęta w Tatrach żmija 1

Żmija „Miedzianka” na szlaku na Grzesia. Na polanie Stoły spotkać też można żmije błękitne (szare).

zwierzęta w Tatrach kozice 1

Kozica o poranku spotkana na Wołowcu.

zwierzęta w Tatrach kozice 11

Kozica na półce skalnej pod Błyszczem.

zwierzęta w Tatrach kozice 9

Kozica na zboczach Starorobociańskiego Wierchu.

zwierzęta w Tatrach kozice 7

Kozice na zboczach Starorobociańskiego Wierchu.

zwierzęta w Tatrach kozice 10

Duże stado kozic na zboczach Starorobociańskiego Wierchu, przed Siwą Przełęczą.

zwierzęta w Tatrach kozice 8

Gdy ja robiłem zdjęcia stada, kozioł bacznie przyglądał się i pilnował, bym zanadto się nie zbliżył do jego podopiecznych.

zwierzęta w Tatrach kozice 12

Kierdel kozic liczący ponad 35 sztuk (także poza kadrem)

konik polny

Konik polny, bardzo duży (8-9 cm) usiadł mi na plecaku, gdy przysiadłem na chwilę na Boczaniu. Nie niepokojony nie zwracał na mnie uwagi.

nietoperz

Jaskinie w Tatrach to oczywiście miejsce zimowania dużej ilości nietoperzy żyjących na tym terenie.

żaba

Tatry to nie tylko skały. To także rozległe łąki, wykroty i mokradła. Są miejsca gdzie na wiosnę toczy się niesamowity spektakl w wykonaniu tysięcy żab.

Pamiętajmy – to zwierzęta są u siebie a my jesteśmy tylko gośćmi. Gośćmi którzy w większości nie potrafią tego uszanować.

świstak Marmot Tatry 1

masz pytanie ? napisz do autora:

[email protected]

Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

#Tatry #TPN

autor mapy

Orla Perć krok po kroku

2026-03-21 0 komentarze/y

Różne media Świat

Turystyka w cieniu kolejnych globalnych kryzysów

przez Albin Marciniak 2026-03-20

Napisane przez Albin Marciniak

Obecne załamanie ruchu turystycznego na Bliskim Wschodzie nie jest zjawiskiem oderwanym od szerszego kontekstu ostatnich lat. Globalna turystyka dopiero co zaczęła odbudowywać się po bezprecedensowym kryzysie wywołanym pandemią COVID-19, która w latach 2020–2021 praktycznie zatrzymała międzynarodowy ruch podróżnych. Proces powrotu do normalności był długotrwały i kosztowny – zarówno dla linii lotniczych, jak i całego sektora turystycznego. W 2022 roku kolejne uderzenie przyniosła rosyjska agresja na Ukrainę, która zaburzyła ruch lotniczy w Europie Wschodniej, wymusiła zamknięcie przestrzeni powietrznej i zmieniła główne korytarze przelotowe między Europą a Azją. Dziś branża mierzy się z kolejnym wstrząsem. Konflikt na Bliskim Wschodzie nie tylko ponownie destabilizuje turystykę, ale uderza w sam fundament globalnej mobilności – system transportu lotniczego. To pokazuje, że współczesna turystyka funkcjonuje w warunkach permanentnej niepewności, a każdy kolejny kryzys nie tylko ją spowalnia, lecz zmienia jej strukturę i kierunki rozwoju.

Gwałtowne załamanie ruchu do Zatoki Perskiej i Bliskiego Wschodu zmienia globalną mapę podróży

Gwałtowne załamanie ruchu do Zatoki Perskiej i Bliskiego Wschodu, foto Albin Marciniak

Konflikt na Bliskim Wschodzie wywołuje jeden z najpoważniejszych wstrząsów w globalnej turystyce od czasu pandemii COVID-19. Masowe odwołania lotów, zamykanie przestrzeni powietrznej oraz gwałtowny spadek rezerwacji sprawiają, że ruch turystyczny do regionu Zatoki Perskiej praktycznie zamiera. W jego miejsce pojawia się nowy układ sił – a świat podróży po raz kolejny musi dostosować się do rzeczywistości, w której geopolityka staje się czynnikiem decydującym.

TURYSTYKA W CZASIE NIEPEWNOŚCI

Turystyka jest jednym z najbardziej wrażliwych barometrów globalnej stabilności. Reaguje szybciej niż wiele innych sektorów gospodarki – niemal natychmiast na konflikty, kryzysy polityczne czy zakłócenia transportowe. W 2026 roku obserwujemy kolejny taki moment przełomowy.

Bliski Wschód, jeszcze niedawno jeden z najdynamiczniej rozwijających się regionów turystycznych świata, znalazł się w centrum kryzysu. Destynacje takie jak Dubaj, Doha czy Abu Zabi przez lata budowały swoją pozycję jako globalne huby luksusowej i całorocznej turystyki. Dziś ich przewaga – oparta na dostępności lotniczej i stabilności – została podważona.

Dane są jednoznaczne: liczba turystów w regionie może spaść w 2026 roku o 11–27%, co oznacza utratę nawet 38 milionów podróżnych. Straty finansowe liczone są w dziesiątkach miliardów dolarów. Ale za tymi liczbami kryje się coś więcej niż tylko spadki – to gwałtowne zatrzymanie całego systemu turystycznego.

TURYSTYKA PO PANDEMII – KOLEJNY CIOS DLA GLOBALNEGO SYSTEMU

Obecny kryzys nie pojawia się w próżni. Globalna turystyka dopiero niedawno zaczęła podnosić się po jednym z najtrudniejszych okresów w swojej historii.

Pandemia COVID-19 w latach 2020–2021 praktycznie zatrzymała ruch międzynarodowy. Granice zostały zamknięte, floty lotnicze uziemione, a miliony pracowników branży turystycznej straciły pracę. Odbudowa tego sektora była powolna, kosztowna i rozciągnięta na lata.

Gdy rynek zaczął wracać do równowagi, w 2022 roku pojawił się kolejny wstrząs – rosyjska agresja na Ukrainę. Zamknięcie przestrzeni powietrznej nad dużą częścią Europy Wschodniej i Rosji zmieniło globalne korytarze lotnicze, wydłużyło trasy między Europą a Azją i podniosło koszty operacyjne przewoźników.

Dziś, w 2026 roku, branża turystyczna mierzy się z trzecim uderzeniem – konfliktem na Bliskim Wschodzie, który uderza nie tylko w turystykę jako sektor, ale w sam fundament globalnej mobilności.

– To już nie jest pojedynczy kryzys – to ciąg zdarzeń, które trwale zmieniają sposób podróżowania.

Gwałtowne załamanie ruchu do Zatoki Perskiej i Bliskiego Wschodu, foto Albin Marciniak

PARALIŻ LOTNICZY – SYSTEM POD PRESJĄ

Najbardziej widocznym skutkiem konfliktu jest chaos w transporcie lotniczym.

Od początku eskalacji:

odwołano ponad 21 tysięcy lotów
zamknięto lub ograniczono działanie kluczowych hubów
zmieniono główne trasy przelotów między Europą a Azją

Bliski Wschód to nie tylko cel podróży – to jeden z najważniejszych węzłów globalnego systemu lotniczego, odpowiadający za około 14% ruchu tranzytowego na świecie.

Gdy ten system zostaje zakłócony:

loty stają się dłuższe
koszty paliwa rosną
ceny biletów idą w górę
dostępność połączeń spada

W praktyce oznacza to jedno: światowa turystyka traci swoją płynność.

TURYSTYKA „NA PAUZIE”

Równolegle do problemów transportowych następuje gwałtowny spadek popytu.

w Dubaju anulowano dziesiątki tysięcy rezerwacji
touroperatorzy wstrzymują sprzedaż wyjazdów do regionu
podróżni masowo zmieniają plany

Branża nie pozostawia złudzeń. W wypowiedziach operatorów pojawiają się określenia:

– „podróże zostały praktycznie wstrzymane

– „klienci rezygnują i przenoszą wyjazdy”

To nie jest klasyczny spadek popytu. To sytuacja, w której cały kierunek turystyczny zostaje czasowo wyłączony z globalnego obiegu.

EFEKT DOMINA – KRYZYS ROZLEWA SIĘ NA ŚWIAT

Konsekwencje nie ograniczają się do Zatoki Perskiej.

słabnie ruch w krajach sąsiednich
spadki odczuwa wschodnie Morze Śródziemne
ceny w niektórych destynacjach spadają gwałtownie, by przyciągnąć turystów

To pokazuje fundamentalną zasadę współczesnej turystyki:

turysta reaguje nie tylko na fakty, ale przede wszystkim na poczucie bezpieczeństwa

Gwałtowne załamanie ruchu do Zatoki Perskiej i Bliskiego Wschodu, foto Albin Marciniak

TURYSTYKA NIE ZNIKA – ZMIENIA KIERUNEK

Mimo skali kryzysu jedno pozostaje niezmienne:

– ludzie nie przestają podróżować

Zmienia się jedynie kierunek ich podróży.

Obserwujemy klasyczny mechanizm rynkowy:

odpływ turystów z regionów ryzyka
wzrost zainteresowania kierunkami stabilnymi
powrót do turystyki regionalnej

Szacuje się, że każdego dnia konflikt „uwalnia” setki milionów euro wydatków turystycznych, które trafiają do innych regionów świata.

NOWA MAPA PODRÓŻY

Na naszych oczach powstaje nowa geografia turystyki:

większe znaczenie Europy
wzrost turystyki krótkodystansowej
spadek popularności kierunków wymagających skomplikowanej logistyki

Zmienia się również sam turysta:

bardziej świadomy
bardziej ostrożny
mniej skłonny do ryzyka

Dubai, United Arab Emirates, foto Albin Marciniak

WNIOSKI – TURYSTYKA W NOWEJ ERZE

Wydarzenia ostatnich lat – pandemia, wojna w Ukrainie i obecny konflikt na Bliskim Wschodzie – pokazują jednoznacznie:

turystyka weszła w epokę permanentnej niepewności

To oznacza:

większą zmienność rynku
większą rolę geopolityki
konieczność szybkiej adaptacji

KONKLUZJA

to nie jest kryzys turystyki – to kryzys kierunku

Ruch turystyczny nie znika.
On się przemieszcza.

A jego nowa mapa – tworzona w czasie rzeczywistym – prowadzi dziś w stronę miejsc, które oferują nie tylko atrakcje, ale przede wszystkim coś znacznie cenniejszego:

– poczucie bezpieczeństwa.

TOP kierunki turystyczne 2026 – gdzie jechać zamiast Dubaju i Bliskiego Wschodu

TOP kierunki turystyczne 2026 – gdzie jechać zamiast Dubaju i Bliskiego Wschodu

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-03-20 0 komentarze/y

Polska

Polska — turystyczna perła i kraj niezwykłych możliwości

przez Albin Marciniak 2026-03-20

Napisane przez Albin Marciniak

Polska. Twoja podróż zaczyna się tutaj

Polska to kraj o wyjątkowej atrakcyjności, który zachwyca zarówno różnorodnością przyrody, jak i bogactwem kulturowym oraz historycznym. Jej dogodne położenie geograficzne w sercu Europy pozwala na pełne doświadczenie wszystkich czterech pór roku. Każda z nich wnosi do krajobrazu odmienną paletę barw i emocji — od wiosennej, soczystej zieleni budzącej przyrodę do życia, przez słoneczne lato sprzyjające wakacyjnym podróżom, po złotą, nostalgicznie piękną jesień oraz śnieżną, malowniczą zimę.

Polska oferuje idealne warunki do wypoczynku nad wodą — od szerokich, piaszczystych plaż Bałtyku, przez malownicze polodowcowe jeziora Mazur, aż po urokliwe, meandrujące rzeki, idealne do spływów kajakowych. Miłośnicy natury znajdą tu jedne z najstarszych kompleksów leśnych w Europie, z Puszczą Białowieską na czele — prawdziwą perłą światowego dziedzictwa przyrody.

To właśnie w Polsce turyści mogą wędrować po wszystkich głównych formacjach górskich znanych na świecie: od łagodnych pasm Sudetów, przez malownicze Beskidy, aż po majestatyczne, skaliste szczyty Tatr — jedyne góry typu alpejskiego w tej części Europy.

Polska wyróżnia się także niezwykłym bogactwem zabytków architektury drewnianej. Wiele z nich, jak choćby drewniane kościoły Małopolski czy cerkwie wschodniego pogranicza, zostało wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Na terenie całego kraju znajdują się liczne skanseny — żywe muzea pod gołym niebem, które przenoszą odwiedzających w czasy naszych przodków. W całej Polsce mamy ponad 50 skansenów z ogromną kolekcją zabytków nieruchomych i jeszcze większą tych ruchomych.

Miłośnicy historii i architektury znajdą w Polsce setki zamków i pałaców, od gotyckich warowni po barokowe rezydencje, które zachwycają nie tylko kunsztem wykonania, ale także bogatą historią. Nie ograniczajmy się tylko do Wawelu, Malborka czy Książa, choć to oczywiście sztandarowe punkty przyciągające niczym magnes.

Polska zachwyca również podziemnym światem — niezwykłymi atrakcjami turystycznymi ukrytymi pod ziemią. Kopalnia Soli w Wieliczce oraz Kopalnia Soli w Bochni, obie wpisane na Listę UNESCO, stanowią wyjątkowe przykłady dziedzictwa górniczego, łącząc historię, sztukę i inżynierię w niezapomniane doświadczenie. Pozycji jakie czekają na śmiałków podziemnego świata w naszym kraju mamy blisko setkę, a do zwiedzania tego barwnego, innego świata zachęcam od wielu lat.

Na długiej liście polskich obiektów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO znajdują się nie tylko zabytki architektury i techniki, ale także unikalne krajobrazy naturalne oraz tradycje kulturowe. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje Flisacki Spływ Dunajcem, od wieków przyciągający turystów z całego świata swoją niezwykłą atmosferą i pięknem przyrody.

Nie sposób mówić o Polsce, nie wspominając o jej kuchni — bogatej, różnorodnej i cenionej na całym świecie. Tradycyjne polskie potrawy, tworzone z naturalnych składników i według receptur przekazywanych z pokolenia na pokolenie, zachwycają smakiem i aromatem. Bigos, pierogi czy żurek to początek długiej listy nad którą pochylają się turyści w restauracjach od morza do Tatr.

Polska to także kraj ludzi niezwykle utalentowanych, którzy od wieków mają ogromny wpływ na rozwój kultury, nauki i sztuki na całym świecie. Wielu wybitnych Polaków — od naukowców, poprzez artystów, aż po sportowców — zapisuje się złotymi zgłoskami w historii ludzkości. Nie sposób wymienić tutaj wszystkich, bo lista postaci i ich dokonań jest naprawdę imponująca.

Zanim wyruszymy na odległe kontynenty w poszukiwaniu niezwykłych miejsc, warto uświadomić sobie, w jak wyjątkowym kraju żyjemy. Polska nie potrzebuje obcych porównań ani nawiązań — nasze zabytki, krajobrazy i tradycje są unikalne i niepowtarzalne. To do nich powinniśmy odnosić inne miejsca świata, z dumą pokazując je wszędzie tam, dokąd zaprowadzi nas podróżnicza pasja.

Pamiętajmy — Polska to kraj niezwykły, bogaty w piękno, historię i kulturę. A my, Polacy, zwłaszcza podróżujący i oglądający świat, mamy niepowtarzalną okazję, by być ambasadorami tej wyjątkowej opowieści. Opowieści o wyjątkowym kraju w sercu Starego Kontynentu.

Jestem dumnym Polakiem i parafrazując Kubę Sienkiewicza mogę nucić „Jestem z Polski, to widać słychać i czuć”, a będąc gdziekolwiek poza granicami kraju, chętnie i z dumą to podkreślam. Wyruszając na kolejną wyprawę by pokazać i opisać miejsca które będę eksplorować, nie omieszkam przy okazji opowiadać o miejscach jakie widziałem w swoim kraju, bo Polska ma tak wiele do pokazania…

Sloganów promocyjnych można ułożyć wiele a każdy z nich będzie dobry i absolutnie nie przesadzony. Zwiedzając świat, nie zapominajmy promować tego w którym żyjemy. Zapraszajmy do nas:

Polska — Serce Europy, Skarbnica Świata

Polska. Odkryj kraj czterech pór roku

Polska — Tradycja, Przyroda, Gościnność

Polska — Tam, gdzie historia spotyka naturę

Polska. Piękno, które zachwyca o każdej porze roku

Polska — W rytmie tradycji i nowoczesności

„Polska — więcej niż możesz sobie wyobrazić.”

„Zanurz się w historii, odkryj naturę, poczuj smaki Polski.”

„Polska. Kraj ludzi z pasją, miejsc z duszą.”

„Polska — podróż życia zaczyna się bliżej niż myślisz.”

„Odwiedź Polskę. Poczuj magię każdego miejsca i chwili.”

„Polska — perła Europy.”

„Twój czas, Twoja przygoda, Twoja Polska.”

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

ps. zdjęcia nie są wygenerowane przez AI, nie są także sztucznie przerabiane przez programy graficzne, by pokazać to co nas otacza tak jak je widzimy, bez zbędnych przebarwień.

Poland — A Land of Extraordinary Possibilities

Poland is a country of exceptional attractiveness, captivating visitors with its natural diversity, rich cultural heritage, and fascinating history. Its strategic geographical location in the heart of Europe allows visitors to experience the beauty of all four seasons, each bringing a unique palette of colors and emotions — from the lush, vibrant greens of spring and the sunny, carefree days of summer, through the golden nostalgia of autumn to the magical, snowy landscapes of winter.

Poland offers perfect conditions for relaxation by the water — from the wide, sandy beaches of the Baltic Sea, through the picturesque post-glacial lakes of the Masurian region, to charming, meandering rivers ideal for canoeing and rafting. Nature enthusiasts will find here some of the oldest and most pristine forests in Europe, with the Białowieża Forest standing out as a true jewel of global natural heritage.

In Poland, tourists can explore a variety of mountain formations found across the globe: from the gentle slopes of the Sudetes, through the scenic Beskids, to the majestic, alpine peaks of the Tatra Mountains — the only range of its kind in this part of Europe.

Poland is also renowned for its outstanding wooden architecture. Many of its wooden churches and Eastern Orthodox tserkvas have been inscribed on the UNESCO World Heritage List. Across the country, numerous open-air museums — living history skansens — bring the past vividly to life, offering a glimpse into traditional lifestyles and craftsmanship.

For history and architecture enthusiasts, Poland offers an impressive array of castles and palaces, ranging from Gothic fortresses to Baroque residences, each bearing witness to the nation’s rich and eventful past.

Beneath the surface, Poland reveals another world of wonder: its remarkable underground tourist attractions. The Wieliczka and Bochnia Salt Mines — both UNESCO World Heritage Sites — are masterpieces of human ingenuity, combining history, art, and technology into unforgettable experiences.

The extensive list of Poland’s UNESCO World Heritage Sites includes not only architectural and technical marvels but also natural landscapes and unique cultural traditions. Among them, the Dunajec River Gorge rafting trips, conducted by traditional raftsmen, are a highlight, delighting visitors from around the globe with their authenticity and scenic beauty.

No visit to Poland would be complete without experiencing its cuisine — rich, diverse, and celebrated worldwide. Traditional Polish dishes, crafted from natural ingredients and recipes passed down through generations, enchant with their flavors and aromas.

Poland is also a land of exceptionally talented individuals whose achievements have shaped and enriched global science, culture, and art. From world-renowned scientists and artists to outstanding athletes, Polish contributions to humanity are profound and far-reaching.

Before we seek distant, exotic destinations across continents, it is worth recognizing the extraordinary land we call home. Poland needs no foreign comparisons — its monuments, landscapes, and traditions are unique and unparalleled. Instead of likening our treasures to those abroad, let us proudly present them to the world.

Let us always remember — Poland is an exceptionally beautiful country, and we, the Polish people, are exceptionally talented. Examples of this greatness can be found at every step — all we need to do is look closer.

2026-03-20 0 komentarze/y

Spływy kajakowe Woda

Pieniński spływ przełomem Dunajca

przez Redakcja 2026-03-20

Napisane przez Redakcja

Pieniński spływ przełomem Dunajca

Pieniny piękne są o każdej porze roku, o czym przekonują się wszyscy, którzy zawitają w ten magiczny zakątek Polski. Wycieczka na Trzy korony i Sokolicę, czy wędrówka Drogą Pienińską to niemal obowiązek każdego miłośnika Pienin. Jedną z największych atrakcji tego niewielkiego Parku Narodowego, jest spływ tratwami wartkim nurtem Dunajca. Nieco krótsza trasa spływu jest także organizowana po stronie Słowackiej.

Sezon flisacki trwa od 1 kwietnia do 31 października. Spływy odbywają się codziennie z wyjątkiem pierwszego dnia Świąt Wielkanocnych i święta Bożego Ciała. Flis rozpoczyna się na przystani flisackiej w Sromowcach Katach lub na przystani w Sromowcach Niżnych. Bilety można nabyć w kasach na obu przystaniach. Istniej możliwość skorzystania z parkingów, toalet, restauracji, kiosków z pamiątkami.

Spływ rozpoczyna się na przystani flisackiej w Sromowcach Kątach lub na przystani w Sromowcach Niżnych. Bilety można nabyć w kasach na obu przystaniach.

Istnieją dwie przystanie docelowe po stronie Polskiej:

Szczawnica – długość trasy ok. 18 km, czas trwania spływu – ok. 2 godz. 15 min. ze Sromowiec Niżnych ok.12 km czas trwania ok. 1 godzina 35 minut

spływ przełomem Dunajca 9

Ceny biletów do Szczawnicy:

https://flisacy.pl/bilety

spływ przełomem Dunajca 11

KROŚCIENKO – długość trasy ok. 23 km, czas trwania spływu ok. 2 godz. 45 min

spływ przełomem Dunajca 13

Dodatkowe opłaty

Za przewóz rzeczy i zwierząt nie przewidzianych w podstawowym cenniku ( rower, bagaż o wadze powyżej 5 kg lub o dużych gabarytach, sakwy rowerowe, duży pies itp.) obowiązuje „opłata dodatkowa”.

Dla grup z inną ilością uczestników opłata uzgadniana jest każdorazowo w kasie spływu.

spływ przełomem Dunajca 19

Dodatkowa opłata za przewóz roweru.

Za przewóz rzeczy i zwierząt nie przewidzianych w podstawowym cenniku (bagaż o wadze powyżej 5 kg lub o dużych gabarytach, sakwy rowerowe, duży pies itp.) obowiązuje „opłata dodatkowa”.

Przy podwyższonym stanie wody (tj. pow. 240 cm na wodowskazie Sromowce-Kąty) ulgi nie obowiązują.

Przystań w Sromowcach Niżnych

Widok na przełom Dunajca i przystani w Sromowcach Niżnych, ze szlaku na Trzy Korony.

spływ przełomem Dunajca 6

Spływ rozpoczyna się na przystani flisackiej w Sromowcach Kątach. Tratwy można podziwiać z mostu przyjaźni łączącego Polskę i Słowację w Sromowcach Niżnych

Flisactwo wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO

Przebieg spływu Dunajcem

spływ przełomem Dunajca 8

Tutaj kończy się trasa spływu po stronie Słowackiej.

spływ przełomem Dunajca 31

Miejsce gdzie flisacy mijają przeprawę przed Dunajec, dla osób idących bądź wracających ze szlaku ze Szczawnicy na Sokolicę.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce

2026-03-20 0 komentarze/y

Góry Różne media

Gerlach – najwyższy szczyt Tatr. Nowe zasady wejścia i rosnące zagrożenia na Słowacji

przez Albin Marciniak 2026-03-19

Napisane przez Albin Marciniak

Gerlach pod presją. Najwyższy szczyt Tatr Wysokich między wolnością a bezpieczeństwem

Coraz więcej turystów chce zdobywać najwyższe szczyty Europy samodzielnie — bez przewodników, ograniczeń i formalności. Na Słowacji ten trend zderza się jednak z restrykcyjnymi przepisami i realnym ryzykiem górskim. W centrum dyskusji znalazł się Gerlach — najwyższy szczyt Tatr Wysokich, który przyciąga jak magnes, ale wciąż pozostaje symbolem napięcia między dostępnością a bezpieczeństwem.

Gerlach Tatry Słowackie foto Albin Marciniak

Tatry Wysokie: wolność czy kontrola?

W całej Europie obserwujemy wyraźny trend: rośnie liczba turystów podejmujących samodzielne wejścia na najwyższe i najbardziej rozpoznawalne szczyty. Dotyczy to zarówno alpejskich gigantów, jak i gór Skandynawii czy Bałkanów.

Na Słowacji problem ten koncentruje się wokół Gerlacha — góry, która nie tylko dominuje krajobraz, ale także staje się symbolem sporów o przyszłość turystyki wysokogórskiej.

Dla wielu turystów, zwłaszcza z Polski, różnice w zasadach poruszania się po górach są zaskoczeniem. Po północnej stronie Tatr, w Tatrzańskim Parku Narodowym, można samodzielnie poruszać się po wszystkich znakowanych szlakach, nawet tych bardzo wymagających, jak Orla Perć.

Po stronie słowackiej sytuacja wygląda inaczej — dostęp do wielu obszarów, w tym na Gerlach, jest reglamentowany i uzależniony od obecności licencjonowanego przewodnika.

Najpopularniejsze szczyty: liczby mówią same za siebie

Letnie pomiary ruchu turystycznego pokazują skalę zainteresowania Tatrami:

Rysy – około 2000 osób dziennie (łącznie po stronie polskiej i słowackiej)
Krywań – około 750 osób dziennie
Łomnica – około 250 osób dziennie

W przypadku Gerlacha brak jest dokładnych danych, jednak wszystko wskazuje na to, że to właśnie ten szczyt budzi największe zainteresowanie — szczególnie wśród turystów z Polski, Czech i Węgier.

Gerlach — góra mitów i ryzyka

Problemem nie jest wyłącznie liczba turystów, ale sposób, w jaki próbują zdobywać szczyt. Internet i media społecznościowe pełne są uproszczonych, często niebezpiecznych instrukcji wejścia, podawanych przez osoby do tego nieuprawnione.

Efekt? Turyści trafiają w teren wysokogórski bez odpowiedniego przygotowania, często balansując na granicy bezpieczeństwa.

Jednocześnie, paradoksalnie, wiele trudniejszych technicznie szczytów Europy pozostaje dostępnych bez takich ograniczeń. Wśród nich znajdują się m.in.:

Matterhorn
Mont Blanc
Grossglockner
Triglav
Galdhøpiggen

W większości przypadków nie ma obowiązku korzystania z przewodnika — decyzja należy do turysty.

Nowa koncepcja: kontrolowana dostępność

Przełomem może okazać się propozycja stworzenia nowej, zabezpieczonej trasy turystycznej na Gerlach. Projekt zakłada:

wytyczenie szlaku od południa, od rejonu Śląski Dom
kontrolowany limit wejść (ok. 300 osób dziennie)
wprowadzenie opłaty administracyjnej (od 10 euro)
zarządzanie ruchem turystycznym w określonych przedziałach czasowych (do południa tylko wejścia, po południu tylko zejścia).
uzależnienie wejścia od warunków pogodowych

Za koncepcją stoi słowacki instruktor wspinaczki Martin Murár, który od lat rozwija bezpieczne drogi w Tatrach. Co istotne — na jego trasach nie odnotowano dotąd żadnego wypadku.

Projekt wpisuje się w szerszą reformę zasad odwiedzania Tatr Wysokich, realizowaną przez administrację TANAP.

Gerlach Tatry Słowackie foto Albin Marciniak

Między anarchią a systemem

Kluczowe pytanie brzmi: jak pogodzić dostępność z bezpieczeństwem?

Proponowany model nie zakłada pełnej swobody. Wręcz przeciwnie — opiera się na:

limitach wejść
zarządzaniu ruchem
odpowiedzialności turysty
wsparciu infrastrukturalnym

To rozwiązanie bliższe modelowi alpejskiemu niż obecnym restrykcjom słowackim.

Statystyki wypadków i realne zagrożenia

Dane słowackiego Horská záchranná služba wskazują na utrzymujący się wysoki poziom interwencji w Tatrach:

rocznie HZS przeprowadza ponad 2000 akcji ratunkowych w całej Słowacji
znacząca część zdarzeń dotyczy Tatr Wysokich
najczęstsze przyczyny wypadków to:
zejścia z trasy i zgubienie orientacji
nagłe załamanie pogody
upadki w eksponowanym terenie
brak odpowiedniego sprzętu
w sezonie letnim dominują wypadki turystyczne, zimą — lawinowe i skialpinistyczne
każdego roku dochodzi również do kilkunastu wypadków śmiertelnych w słowackich górach

W kontekście Gerlacha szczególnym zagrożeniem jest jego charakter: brak znakowanego szlaku, skomplikowana orientacja w terenie i ekspozycja.

Wnioski: przyszłość Gerlacha zdecyduje o kierunku zmian

Gerlach stał się czymś więcej niż tylko celem górskich ambicji. To pole testowe dla nowego modelu zarządzania turystyką wysokogórską w Europie Środkowej.

Jeśli projekt kontrolowanego dostępu się powiedzie, Słowacja może stać się przykładem nowoczesnego podejścia — łączącego wolność, bezpieczeństwo i ochronę przyrody.

Jeśli nie — presja turystyczna i liczba wypadków będą nadal rosły.

na podstawie informacji: https://www.denniksport.sk/ostatne-sporty/c/moze-vzniknut-nova-vystupova-linia-pre-turistov-na-vrchol-gerlachu

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-03-19 0 komentarze/y

Różne media

Austria w światowej czołówce gastronomii: MICHELIN Guide 2026

przez Redakcja 2026-03-19

Napisane przez Redakcja

Austria w światowej czołówce gastronomii: MICHELIN Guide 2026

• 101 restauracji w Austrii wyróżnionych łącznie 124 gwiazdkami MICHELIN
• 22 nowe restauracje zdobywają swoją pierwszą gwiazdkę
• Jedna restauracja awansuje do wyższej kategorii
• Ponad 13 gwiazdek MICHELIN na milion mieszkańców – Austria w światowej czołówce

Austria umacnia swoją pozycję jako jedna z najważniejszych destynacji kulinarnych świata. Najnowsza selekcja MICHELIN Guide 2026 przynosi rekordowe wyniki: 101 restauracji zostało wyróżnionych łącznie 124 gwiazdkami MICHELIN – o 20 więcej niż rok wcześniej.

Austria w światowej czołówce gastronomii: MICHELIN Guide 2026

Na szczególne podkreślenie zasługuje dynamika rozwoju sceny gastronomicznej – aż 22 restauracje po raz pierwszy zdobyły gwiazdkę, a jedna awansowała do wyższej kategorii. Równocześnie rośnie znaczenie zrównoważonej kuchni: liczba Zielonych Gwiazdek MICHELIN wzrosła do 41, w tym 8 nowych wyróżnień.

Austria nie tylko zwiększa liczbę nagród, ale także wzmacnia swoją pozycję w ujęciu międzynarodowym. Z wynikiem ponad 13 gwiazdek MICHELIN na milion mieszkańców kraj należy do ścisłej światowej czołówki pod względem koncentracji wyróżnionych restauracji.
Nowa selekcja potwierdza kluczowy trend: austriacka gastronomia rozwija się w oparciu o wysoką jakość regionalnych produktów, rzemiosło kulinarne oraz odważne, nowoczesne koncepty. To połączenie tradycji z innowacją buduje silny i rozpoznawalny profil Austrii jako destynacji kulinarnej premium.

– Wybór MICHELIN Guide 2026 pokazuje, że Austria skutecznie konkuruje na arenie międzynarodowej. To sukces całej branży i istotny element wzmacniania wizerunku kraju jako wysokiej jakości kierunku turystycznego – podkreśla Elisabeth Zehetner, sekretarz stanu ds. energii, startupów i turystyki.

– Wiele krajów ma piękne krajobrazy. My mamy krajobrazy, które również doskonale smakują. Nowe wyróżnienia MICHELIN Guide potwierdzają globalną atrakcyjność naszej kuchni – dodaje Astrid Steharnig-Staudinger, dyrektor zarządzająca Österreich Werbung.

Siła austriackiej gastronomii opiera się na regionach. Od dużych miast po obszary alpejskie powstaje kuchnia na najwyższym poziomie, bazująca na lokalnych produktach, precyzji wykonania i autentycznej pasji.
Najwięcej gwiazdek zdobyły Tyrol i Wiedeń – po 26, a następnie Salzburg (18) i Styria (17). W sumie w Austrii działa obecnie 2 restauracje z trzema gwiazdkami, 19 z dwiema oraz 80 z jedną gwiazdką MICHELIN.
Wśród wyróżnień znalazły się także nagrody specjalne, m.in. dla młodego szefa kuchni, sommeliera oraz za serwis, co dodatkowo podkreśla kompleksową jakość austriackiej sceny gastronomicznej.

Powrót MICHELIN Guide do Austrii to efekt szerokiej współpracy Österreich Werbung, regionalych organizacji turystycznych – Burgenland Tourismus, Niederösterreich Werbung, Oberösterreich Tourismus, Steirische Tourismusmarketing GmbH, Kärnten Werbung, SalzburgerLand Tourismus, Tirol Werbung i Vorarlberg Tourismus – a także przedstawicieli branży zrzeszonych w Austriackiej Izbie Gospodarczej. Istotną rolę w procesie przywrócenia przewodnika odegrał również partner sektora prywatnego – METRO.
Nowe restauracje z gwiazdkami zostaną uhonorowane podczas wydarzenia „The Heart of Food”, które w dniach 21–23 marca 2026 zgromadzi międzynarodową scenę kulinarną w regionie Schladming-Dachstein.

Lista wyróżnionych 2026.

Pełne zestawienie można znaleźć ma stronie MICHELIN Guide

Gwiazdki wg krajów związkowych

Burgenland – 3 * (2 restauracje)
Karyntia – 5 * (5 restauracji)
Dolna Austria – 8 * (7 restauracji)
Górna Austria – 13 * (12 restauracji)
Salzburg – 18 * (13 restauracje)
Styria – 17 * (16 restauracji)
Tyrol – 26 * (22 restauracje)
Vorarlberg – 8 * (6 restauracji)
Wiedeń – 26 * (18 restauracji)

Neue MICHELIN * 2026 (Neueinsteiger)

22 restauracje erhalten erstmals einen MICHELIN Stern

Burgenland– 1 restuaracja
Karyntia– 1 restauracja
Dolna Austria– 4 restauracje
Górna Austria– 2 restauracje
Salzburg– 1 restauracja
Styria– 4 restauracje
Tyrol– 4 restauracje
Vorarlberg– 1 restauracja
Wiedeń– 4 restauracje

Awans 2026

Jedna z restauracji podniosła swoją ocenę w MICHELIN Guide, zdobywając dodatkową gwiazdkę i awansując do prestiżowej kategorii dwóch gwiazdek MICHELIN.

Styria – Die Weinbank – Restaurant, Ehrenhausen

Przegląd wg kategorii:

3* MICHELIN: 2 restauracje
2* MICHELIN: 19 restauracji
1* MICHELIN *: 80 restauracji
Zielona * MICHELIN za zrównoważoną kuchnię: 41 restauracji (z tego 8 nowych)
Bib Gourmand: 61 restauracji (z tego 26 nowych)
MICHELIN Young Chef Award: Sebastian Stock – Bergried – Chef’s Table
MICHELIN Service Award: Monika Müller – Die Forelle
MICHELIN Sommelier Award: Christian Zach – Die Weinbank
Opening of the year: Genießerei am Markt – Steiermark(t)dinner by Alexander Posch

informacja prasowa: Narodowe Biuro Promocji Austrii press.austria.info

2026-03-19 0 komentarze/y

Albania

Albania, Tirana, procedury lotniskowe i dojazd do centrum

przez Redakcja 2026-03-19

Napisane przez Redakcja

Albania, staje się z roku na rok coraz popularniejsza i wiele osób wybiera ten kierunek. Główne cele są dwa: miasto Durres nad morzem z piaszczystymi plażami i oczywiście stolica Albani – Tirana.

Choć Albania leży w Europie, oddzielona cieśniną od Włoch, a sąsiadująca m.in. z Macedonią i Grecją, aspirująca do bycia częścią Unii Europejskiej, to jednak należy się liczyć z pewnymi procedurami na lotnisku, innymi niż te, do jakich przywykliśmy na terenie Unii.

Procedury lotniskowe

Do Albanii możemy wybrać się z dowodem osobistym, podobnie jak do wszystkich krajów Unii Europejskiej choć Albania do niej nie należy. Tutaj jednak nie będzie niespodzianką, że na lotnisku przechodzimy nie tylko przez strefę bezpieczeństwa ale i także przez kontrolę paszportową. Półwysep Bałkański i leżąca na nim Albania, choć znajdują się w Europie, to jednak opuszczamy Strefę Schengen. Podobnie jest z powrotem i procedurami na lotnisku w Tiranie.

Aby uniknąć niepotrzebnych nieporozumień i stresu na lotnisku w Tiranie, warto zapamiętać ten punkt. Lecąc z bagażem podręcznym oczywistym jest że odprawę dokonujemy w aplikacji mobilnej w ciągu 24 h przed wylotem. Na telefonie czy tablecie mamy także aplikację ze wszystkimi informacjami o locie i miejscu w samolocie. To na ogół wystarcza w większości krajów nie tylko w Europie, ale nie w Tiranie. Mając kartę pokładową w aplikacji i dowód osobisty (lub paszport) na lotnisku udajemy się do bramek automatycznych, by po schodach przejść do strefy bezpieczeństwa. Tutaj jednak czeka nas niespodzianka. Pan uprzejmie informuje nas że, by przejść prze te bramki, należy posiadać wersję papierową… sic!…

W tym celu należy udać się do punktu odprawy, tam gdzie nadajemy bagaże, mimo że mamy tylko bagaż podręczny. Na szczęście ten punkt jest to tuż obok, więc nie musimy biegać po terminalu w poszukiwaniu odpowiedniego punktu. Podajemy dokument tożsamości oraz pokazujemy odprawę na telefonie. Otrzymujemy drukowaną kartę pokładową i z nią wracamy do bramki, by przejść kolejne procedury bezpieczeństwa.

Wskazówka dla osób lecących do Albani. Warto zabrać ze sobą paszport biometryczny, mimo że możemy podróżować do tego kraju z samym dowodem osobistym. Paszport biometryczny zdecydowanie przyspiesza procedurę kontroli paszportowej. Osoby posługujące się dowodem osobistym muszą kierować się do okienek i kontroli przez celnika. Natomiast posiadając paszport biometryczny udajemy się do bramek automatycznych. To dotyczy kontroli w Albanii. Natomiast na lotniskach w Polsce z bramek automatycznych można korzystać także z dowodem osobistym, oczywiście biometrycznym.

dojazd z lotniska do centrum i odwrotnie

Lądujemy w Tiranie i po przejściu przez strefę kontroli i ew. odebraniu bagaży, wychodzimy ze strefy do gł holu terminalu. Wychodzimy na wprost dwóch punktów sprzedaży kart telefonicznych i internetu mobilnego, Vodafone jest zdecydowanie najtańszą opcją. Odwracamy się w lewo i już jesteśmy na zewnątrz terminala. Z lewej strony mamy restaurację a z prawej KFC. Przed główną ścianą terminala stoją żółte taksówki lotniskowe, natomiast chcąc skorzystać z autobusu lokalnego, podążamy dokładnie na wprost. Czerwonym kółkiem zaznaczone są autobusy. Idąc tym chodnikiem, mijamy kantory, wypożyczalnie samochodów i lokalnych taksówkarzy, tych legalnych jak i nieoznakowanych.

Autobus jest najprostszą i najtańszą opcją. Jak widać, każdy bus czy autobus jest dobrze oznaczony i można wyruszyć stąd w wielu kierunkach. Do Tirany odjeżdżają duże autobusy, kursujące średnio co godzinę, ale w sezonie zapewne częściej. Nie martwimy się o nic i po prostu wsiadamy do środka. Gdy autobus ruszy, wsiada „konduktor” i przechodząc przez cały autobus, sprzedaje bilety. Można płacić lokalną walutą ale oczywiście można płacić kartą co jest najwygodniejsze. Bilet kosztuje 4 euro. Tak, euro, mimo że w Albanii obowiązująca waluta to lek albański. Autobus z lotniska do centrum Tirany jedzie ok 20-25 minut i zatrzymuje się na przystanku końcowym przy parku, ok 150 m od gł. Placu Skanderbega.

Powrót na lotnisko rozpoczyna się z tego samego miejsca i tutaj także sprawdzamy oznaczenie na autobusie i wsiadamy by zająć miejsce. Bywa że nie wszyscy się zmieszczą, więc należy czekać na następny. W sezonie wakacyjnym jest zwiększona ilość kursów. Na lotnisku wysiadamy w tym samym miejscu, na placu skąd ruszają autobusy w stronę miasta.

Gwiazdki oznaczają ważniejsze zabytki i miejsca które warto zobaczyć. Niebieskim kółkiem zaznaczone jest przystanek autobusowy z i na lotnisko. Poza widocznym obszarem (prawa góra) znajduje się bunkier Nr 1 oraz kolejka gondolowa (ok 4 km od centrum).

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Tirana, stolica Albanii – wschodząca gwiazda turystyczna nad Adriatykiem. Co warto zobaczyć…

2026-03-19 0 komentarze/y

Chorwacja Kuchnia Różne media

Polskie małżeństwo docenione przez Gault&Millau Croatia

przez Albin Marciniak 2026-03-18

Napisane przez Albin Marciniak

W świecie wysokiej gastronomii pojawił się kolejny polski akcent o międzynarodowym znaczeniu. Podczas uroczystej gali premiery 9. edycji chorwackiego przewodnika Gault&Millau Croatia, która odbyła się w prestiżowym hotelu Esplanade Zagreb Hotel w Zagrzeb, wyróżniona została butikowa restauracja Konoba Maslina, prowadzona przez polskie małżeństwo – Justynę i Przemysława Adamskich.

Inspektorzy przewodnika przyznali restauracji wysoką ocenę 14 punktów oraz dwa toques (toky) – jedno z najbardziej cenionych wyróżnień w europejskiej gastronomii. W uzasadnieniu podkreślono:
„Za pierwszorzędne jedzenie i wybitną prezentację dań na poziomie wysokiej gastronomii konoba Maslina wchodzi do przewodnika z wysoką oceną 14 punktów i zasłużonymi dwoma tokami.”

Prvić Island

Czym jest wyróżnienie Gault&Millau?

Gault&Millau to jeden z najważniejszych i najbardziej opiniotwórczych przewodników gastronomicznych na świecie, powstały we Francji w latach 60. XX wieku. W przeciwieństwie do innych systemów ocen, koncentruje się on nie tylko na prestiżu restauracji, ale przede wszystkim na:

jakości składników i kreatywności kuchni,
technice kulinarnej i spójności koncepcji,
prezentacji potraw,
autorskim charakterze szefa kuchni.

Restauracje oceniane są w skali punktowej (do 20), a wyróżnienia przyznawane są w formie tzw. „toków” (czapek szefa kuchni). Otrzymanie 2 toków i 14 punktów oznacza wejście do grona bardzo dobrych restauracji o wyraźnym potencjale fine diningowym i wysokim poziomie wykonania.

Konoba Maslina – polska pasja na chorwackiej wyspie

Restauracja Konoba Maslina znajduje się na kameralnej wyspie Prvić, położonej u wybrzeży Šibenik. To miejsce wyjątkowe – wolne od masowej turystyki, zachowujące autentyczny, śródziemnomorski charakter.

Za konceptem stoją Justyna i Przemysław Adamscy – polskie małżeństwo, które po latach doświadczeń gastronomicznych zdecydowało się stworzyć własne miejsce łączące:

lokalne, sezonowe produkty,
autorską interpretację kuchni śródziemnomorskiej,
estetykę i techniki wysokiej gastronomii.

Konoba Maslina to restauracja butikowa – niewielka, dopracowana w każdym detalu, gdzie kluczową rolę odgrywa bezpośredni kontakt z gościem oraz dbałość o doświadczenie kulinarne jako całość.

Konoba Maslina Prvić Island

Kuchnia doceniona przez inspektorów

W recenzji przewodnika szczególnie wyróżniono dania, które stały się wizytówką restauracji:

dzikie ostrygi,
tatar z dorady na młodych buraczkach,
filet z brancina z chrupiącą skórką podany z winogronami,
škartoceti z mięsa autochtonicznego bydła buša,
autorskie tiramisù w doniczce – serwowane od pierwszego sezonu działalności.

Inspektorzy zwrócili również uwagę na starannie dobraną kartę win, opartą na regionalnych winnicach, oraz wysoki poziom obsługi, za który odpowiada Justyna Adamska.

Konoba Maslina Prvić Island

Historia powstania – od marzenia do uznania

Historia Konoby Maslina to przykład konsekwentnie realizowanej wizji. Adamscy postawili na:

autentyczność miejsca zamiast masowej lokalizacji,
współpracę z lokalnymi dostawcami i rybakami,
budowanie kuchni opartej na świeżych, sezonowych produktach,
połączenie polskiej wrażliwości kulinarnej z dalmatyńską tradycją.

Od pierwszego sezonu działalności restauracja rozwijała się organicznie – zdobywając uznanie gości, a następnie uwagę międzynarodowych krytyków kulinarnych.

Podczas odbierania wyróżnienia Przemysław Adamski podkreślił:

„To wyróżnienie jest ogromną radością, ale jeszcze większą mobilizacją do dalszej pracy.
To również efekt zaufania gości, wsparcia rodziców i przyjaciół, ludzi, z którymi pracowaliśmy w ostatnich latach, a także naszych partnerów — dostawców świeżych lokalnych produktów oraz regionalnych winnic.
Gault&Millau Croatia dziękujemy za zaufanie i docenienie naszej pracy. To wyróżnienie traktujemy jako początek dalszego rozwoju. Wracamy na Prvić z jeszcze większą motywacją.”

Justyna i Przemysław Adamscy – Konoba Maslina Prvić Island

Znaczenie wyróżnienia

Otrzymanie 14 punktów i dwóch toków w Gault&Millau Croatia to nie tylko prestiż, ale również:

potwierdzenie wysokiego poziomu kuchni i obsługi,
wzmocnienie pozycji restauracji na międzynarodowej mapie gastronomicznej,
promocja Chorwacji jako kierunku turystyki kulinarnej,
istotny sukces polskich restauratorów za granicą.

Konoba Maslina Prvić Island

Sukces Konoby Maslina na wyspie Prvić to dowód na to, że pasja, konsekwencja i szacunek do lokalnych produktów mogą zaowocować uznaniem na najwyższym poziomie. To także inspirująca historia polskich restauratorów, którzy zbudowali markę w jednym z najbardziej wymagających segmentów rynku – fine diningu.

Wyróżnienie przyznane przez Gault&Millau to nie zwieńczenie, lecz początek kolejnego etapu rozwoju – zarówno dla restauracji, jak i dla ich twórców.

Jeżeli wybieracie się do Chorwacji i będziecie w Szybeniku, polecam krótki rejs promem na wyspę Prvić leżąca tuż obok, by zasmakować w kuchni chorwackiej serwowanej przez polskich pasjonatów.

https://www.facebook.com/konobamaslina

http://maslinaprvic.eu/

foto Przemysław Adamski & Konoba Maslina Prvić Island

opracowanie : Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

2026-03-18 0 komentarze/y

Różne media

Leo Express i Lux Express łączą siły – do krajów bałtyckich pociągiem i autobusem

przez KlubowiczAdmin 2026-03-17

Napisane przez KlubowiczAdmin

Międzynarodowy przewoźnik Leo Express ogłasza nawiązanie współpracy z Lux Express, wiodącym przewoźnikiem autobusowym dysponującym rozbudowaną siatką połączeń do krajów bałtyckich. Dzięki nowemu partnerstwu pasażerowie mogą wygodnie podróżować aż do Estonii, Łotwy i Litwy na jednym bilecie i w maksymalnym komforcie.

Nowe połączenia przesiadkowe z Czech i Polski do krajów bałtyckich oraz w kierunku powrotnym są już dostępne w sprzedaży na stronach internetowych obu przewoźników: leoexpress.com i luxexpress.eu, a także we wszystkich punktach sprzedaży, w tym w kasie biletowej Leo Express w Warszawie. Po raz pierwszy pasażerowie mogą w prosty i przejrzysty sposób zaplanować międzynarodową podróż z jedną przesiadką w Warszawie.

„Nieustannie poszerzamy ofertę dla naszych pasażerów i szukamy nowych sposobów, by umożliwić im odkrywanie atrakcyjnych kierunków na korzystnych warunkach” – mówi Peter Köhler, CEO Leo Express. „Dzięki współpracy z Lux Express otwieramy drzwi do przygód w krajach bałtyckich, które są kulturowym i przyrodniczym skarbem Europy” – dodaje.

Prostsza podróż do krajów bałtyckich bez kompromisów

Nowa współpraca umożliwia zakup biletów w ramach jednej rezerwacji, co znacząco upraszcza zarówno proces zakupu, jak i samą podróż. Połączenia do krajów bałtyckich odpowiadają na rosnące zapotrzebowanie na proste i niezawodne podróżowanie zarówno w celach turystycznych, edukacyjnych, jak i zawodowych.

Pasażerowie mogą przesiąść się z pociągu Leo Express na autobus na stacji Warszawa Zachodnia. Oferta połączeń przesiadkowych będzie stopniowo rozszerzana, z uwzględnieniem obowiązujących rozkładów jazdy obu przewoźników. W przyszłości celem jest pełna integracja wszystkich połączeń oraz zapewnienie gwarantowanych przesiadek między pociągiem a autobusem w obu kierunkach.

„Współpraca z Leo Express to dla nas naturalny krok, który pozwala przybliżyć bałtyckie destynacje, takie jak Wilno, Ryga i Tallinn, szerszemu gronu podróżnych z Europy Środkowej. Cieszy nas, że dzięki partnerstwu pasażerowie mogą podróżować wygodniej, szybciej i z większą elastycznością niż kiedykolwiek wcześniej” – mówi Ingmar Roos, CEO Lux Express Group.

Zarówno Leo Express, jak i Lux Express od lat stawiają na wysoki komfort podróżowania. Pasażerowie przyzwyczajeni do wygody nowoczesnych pociągów Leo Express znajdą porównywalny standard również w dalekobieżnych autobusach Lux Express. Oznacza to spójny poziom komfortu i przyjazne warunki podróży niezależnie od środka transportu, co przekłada się na płynne i przyjemne doświadczenie na całej trasie.

Nowe połączenia z przesiadką z pociągu na autobus w Warszawie i z powrotem

Praga – Kraków – Warszawa – Tallinn

Praga – Kraków – Warszawa – Ryga

Praga – Kraków – Warszawa – Wilno

informacja prasowa Leo Express

2026-03-17 0 komentarze/y

Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie Slowenia

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

przez Albin Marciniak 2026-03-15

Napisane przez Albin Marciniak

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Słowenia to jeden z najbardziej niezwykłych, a jednocześnie wciąż niedocenianych krajów turystycznych Europy. Na stosunkowo niewielkiej powierzchni spotykają się tu trzy wielkie krainy geograficzne – Alpy, krasowe płaskowyże oraz wybrzeże Adriatyku. Dzięki temu wędrując pieszo można w ciągu kilku dni przejść od wysokogórskich krajobrazów Alp Julijskich, przez doliny turkusowej rzeki Soča i alpejskie jeziora, aż po winnice i śródziemnomorskie krajobrazy nad Adriatykiem. Dla miłośników trekkingu oznacza to jedną z najbardziej różnorodnych sieci szlaków pieszych w Europie – od wielotygodniowych transwersali górskich po spektakularne trasy prowadzące przez Park Narodowy Triglav.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Słowenia należy do najmniejszych państw Europy, ale jednocześnie oferuje niezwykłe bogactwo krajobrazów i szlaków turystycznych. Na obszarze wielkości niewiele przekraczającej 20 tysięcy kilometrów kwadratowych znajdują się wysokie pasma alpejskie, głębokie doliny rzeczne, rozległe lasy bukowe, krasowe jaskinie oraz fragment wybrzeża Adriatyku.

Sercem słoweńskich gór jest Alpy Julijskie oraz chroniony obszar Triglav National Park – jedyny park narodowy kraju i jeden z najcenniejszych przyrodniczo regionów Alp. To właśnie tutaj wznosi się najwyższy szczyt kraju – Triglav (2864 m n.p.m.), będący symbolem narodowym Słowenii.

Słowenia od dziesięcioleci rozwija bardzo dobrze oznakowaną sieć szlaków górskich zarządzaną przez Alpine Association of Slovenia. Dzięki temu powstała gęsta infrastruktura trekkingowa obejmująca setki kilometrów szlaków oraz ponad 150 schronisk górskich.

. Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najbardziej spektakularne krajobrazy można zobaczyć w dolinie turkusowej rzeki Soča, w wysokogórskich dolinach Alp Julijskich oraz na krasowych płaskowyżach regionu Primorska. Wędrując po słoweńskich szlakach można zobaczyć polodowcowe jeziora, wapienne turnie, wodospady, wąwozy rzeczne oraz rozległe alpejskie pastwiska.

Mimo ogromnych walorów przyrodniczych Słowenia wciąż pozostaje krajem stosunkowo mało znanym wśród turystów pieszych w porównaniu z Alpami Austrii czy Szwajcarii. Tymczasem tutejsze szlaki oferują często równie spektakularne krajobrazy, a jednocześnie znacznie mniejsze natężenie ruchu turystycznego.

Właśnie dlatego coraz więcej podróżników odkrywa słoweńskie trasy długodystansowe – od legendarnego Slovenian Mountain Trail przecinającego całe państwo, przez międzynarodowy Alpe-Adria Trail, aż po malowniczą pętlę wokół Alp Julijskich – Juliana Trail.

Poniżej znajduje się przewodnik po najciekawszych szlakach pieszych Słowenii – od wielotygodniowych trekkingów wysokogórskich po spektakularne jednodniowe trasy prowadzące przez najpiękniejsze krajobrazy Alp Julijskich.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

1. Slovenian Mountain Trail

Najstarszy i najdłuższy szlak górski Słowenii

Długość: ok. 599–617 km
Liczba etapów: ok. 43 etapy
Start: Maribor
Meta: Ankaran nad Adriatykiem
Trudność: trudny (wysokogórski)
Czas przejścia: ok. 35–40 dni

Organizacja: Alpine Association of Slovenia – https://en.pzs.si

Najważniejszy słoweński szlak długodystansowy prowadzi przez niemal wszystkie główne pasma górskie kraju: Pohorje, Karawanki, Alpy Kamnicko-Sawińskie, Alpy Julijskie oraz krasowe płaskowyże aż do Adriatyku. Trasa została otwarta w 1953 roku i należy do najstarszych znakowanych szlaków długodystansowych w Europie.

Szlak posiada ok. 80 punktów kontrolnych, którymi są głównie szczyty górskie, schroniska oraz obiekty historyczne. Wzdłuż trasy znajduje się ponad 50 schronisk górskich, co umożliwia klasyczny trekking hut-to-hut.

Najbardziej spektakularne odcinki przebiegają przez:

grzbiety Karawanków (Stol, Golica),
Alpy Kamnicko-Sawińskie z masywem Grintovca,
najwyższe partie Alp Julijskich z widokami na Triglav National Park.

Po przejściu wysokogórskiej części trasa prowadzi przez krasowy region Primorska aż do wybrzeża Adriatyku. Szlak jest dobrze oznakowany charakterystycznym znakiem Knafelca – czerwone koło z białą kropką.

Na trasie znajdują się m.in. schroniska:

Dom na Komni
Češka koča
Cojzova koča
Koča na Golici

To klasyczny transalpejski trekking Słowenii, przeznaczony dla doświadczonych turystów górskich.

Schroniska na szlaku Slovenian Mountain Trail

Na całej trasie znajduje się ponad 50 schronisk, z których najważniejsze to:

Mariborska koča (Pohorje)
Ruška koča na Arehu
Dom na Uršlji gori
Dom na Peci
Prešernova koča na Stolu
Koča na Golici
Dom na Zelenici
Češka koča na Spodnjih Ravneh
Cojzova koča na Kokrskem sedlu
Kamniška koča na Kamniškem sedlu
Dom Planika pod Triglavom
Triglavski dom na Kredarici
Vodnikov dom na Velem polju
Koča pri Triglavskih jezerih
Dom na Komni
Pogačnikov dom na Kriških podih
Koča na Doliču
Vojkova koča na Nanosu
Tumova koča na Slavniku

Schroniska umożliwiają klasyczny trekking hut-to-hut przez wszystkie główne pasma górskie kraju.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

2. Alpe-Adria Trail

Międzynarodowy szlak trekkingowy z Alp do Adriatyku

Długość całkowita: ok. 750 km
Liczba etapów: 43
Start: masyw Grossglockner (Austria)
Meta: Muggia koło Triestu (Włochy) nad Adriatykiem
Odcinek w Słowenii: ok. 150–200 km (ok. 8 etapów)
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia całości: ok. 35–40 dni

Organizacja: Alpe-Adria Trail Management / regiony Austrii, Słowenii i Włoch
Oficjalna strona: https://www.alpe-adria-trail.com

Alpe-Adria Trail należy do najbardziej znanych szlaków trekkingowych Europy Środkowej. Trasa łączy wysokogórskie krajobrazy Alp z wybrzeżem Adriatyku i prowadzi przez trzy kraje: Austrię, Słowenię oraz Włochy. Została zaprojektowana jako szlak krajobrazowy, który unika trudnych odcinków wysokogórskich, dzięki czemu dostępny jest dla szerokiego grona turystów pieszych.

Słoweński fragment prowadzi przez jedne z najpiękniejszych krajobrazów Alp Julijskich oraz dolinę rzeki Soča.

Najważniejsze miejsca na słoweńskim odcinku trasy:

Kranjska Gora u podnóża Alp Julijskich
Park Narodowy Triglav
dolina rzeki Soča
Bovec
Kobarid
krasowy płaskowyż Karst

Charakterystyczną cechą szlaku jest to, że każdy etap kończy się w miejscowości z noclegami, restauracjami i komunikacją publiczną. Dzięki temu trekking można realizować bez namiotu i ciężkiego sprzętu.

Na trasie dostępne są:

pensjonaty i małe hotele
gospodarstwa agroturystyczne
campingi
schroniska górskie

Alpe-Adria Trail uchodzi za jeden z najciekawszych europejskich trekkingów krajobrazowych, prowadzący przez bardzo zróżnicowane środowiska – od lodowców i alpejskich dolin po winnice i krajobraz śródziemnomorski.

schroniska na szlaku Alpe-Adria Trail

Szlak prowadzi głównie przez miejscowości, dlatego noclegi zapewniają:

schroniska i domy górskie

Erjavčeva koča (Vršič)
Koča v Krnici
Dom v Trenti

inne noclegi

pensjonaty w Kranjskiej Gorze
campingi w dolinie Soča
gospodarstwa agroturystyczne w regionie Karst

Alpe-Adria-Trail – długodystansowy szlak pieszy od Grossglocknera do Adriatyku

Alpe-Adria-Trail – długodystansowy szlak pieszy od Grossglocknera do Adriatyku

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

3. Juliana Trail

Długodystansowa pętla wokół Alp Julijskich

Długość: ok. 270 km
Liczba etapów: 16
Start i meta: Kranjska Gora
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: ok. 16–20 dni

Organizacja: Slovenian Tourist Board / Julian Alps Tourism
Oficjalna strona: https://www.julian-alps.com/juliana-trail

Juliana Trail jest jedną z najciekawszych nowoczesnych tras trekkingowych w Europie. Szlak prowadzi okrężną pętlą wokół Alp Julijskich i Parku Narodowego Triglav, umożliwiając poznanie gór z poziomu dolin i tradycyjnych alpejskich miejscowości.

Trasa została zaprojektowana jako alternatywa dla trudnych szlaków wysokogórskich. Zamiast zdobywania szczytów prowadzi przez krajobrazy kulturowe regionu: wioski, pastwiska, doliny rzeczne oraz historyczne miasteczka.

Najważniejsze miejsca na szlaku:

jezioro Bled
jezioro Bohinj
dolina rzeki Sava
dolina rzeki Soča
Tolmin Gorges
region winiarski Goriška Brda

Średnia długość etapu wynosi około 17–20 km, a dzienny czas marszu zwykle 5–7 godzin.

Na trasie dostępne są:

pensjonaty i małe hotele
gospodarstwa agroturystyczne
campingi
schroniska górskie

Dzięki dobrej komunikacji publicznej wiele etapów można rozpoczynać lub kończyć w różnych miejscach pętli. Juliana Trail uchodzi za jeden z najlepiej przygotowanych logistycznie szlaków trekkingowych w Alpach.

schroniska na szlaku Juliana Trail

Ponieważ szlak prowadzi przez doliny, dominują noclegi w miejscowościach.

Najważniejsze punkty noclegowe:

schronisko Dom na Komni
Koča na Planini pri Jezeru
Koča pri Triglavskih jezerih
pensjonaty w Bohinj
pensjonaty w Kobarid
gospodarstwa agroturystyczne w Goriška Brda

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

4. Walk of Peace (Pot miru - Szlak pokoju)

Szlak historyczny wzdłuż frontu I wojny światowej

Długość: ok. 230 km
Liczba etapów: ok. 11
Start: Log pod Mangartom
Meta: Triest
Trudność: średni
Czas przejścia: ok. 10–12 dni

Organizacja: Walk of Peace Foundation
Oficjalna strona: https://www.potmiru.si

Walk of Peace to unikalny szlak historyczno-krajobrazowy prowadzący przez miejsca związane z walkami na froncie Isonzo podczas I wojny światowej. Trasa biegnie wzdłuż doliny rzeki Soča i przez krasowe wzgórza aż do wybrzeża Adriatyku.

Szlak łączy liczne obiekty historyczne:

fortyfikacje i linie obronne
stanowiska artyleryjskie
cmentarze wojenne
muzea plenerowe

Najważniejsze miejsca na trasie:

twierdza Kluže
Muzeum I wojny światowej w Kobaridzie
grzbiet Kolovrat
krasowy region Karst

Trasa prowadzi przez doliny, wzgórza i płaskowyże, dlatego nie wymaga doświadczenia wysokogórskiego. W wielu miejscach zachowały się fragmenty dawnych okopów i umocnień.

Na trasie dostępne są:

schroniska górskie
pensjonaty
gospodarstwa agroturystyczne
campingi

Szlak jest jednocześnie ważnym projektem edukacyjnym i historycznym, upamiętniającym wydarzenia jednego z najcięższych frontów I wojny światowej.

schroniska na szlaku Pot miru

Noclegi znajdują się głównie w dolinie Soča.

Najważniejsze:

Dom v Trenti
Planinski dom pri Krnskih jezerih
schroniska w Kobarid
pensjonaty i campingi w Bovcu i Tolminie

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

5. Loka Trail

Szlak okrężny w regionie Škofja Loka

Długość: ok. 188 km
Liczba etapów: 12
Start i meta: Škofja Loka
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: ok. 8–10 dni

Organizacja: Tourism Škofja Loka
Oficjalna strona: https://www.lokatrail.com

Loka Trail to malownicza pętla trekkingowa prowadząca przez wzgórza i doliny regionu Gorenjska. Trasa biegnie przez trzy charakterystyczne obszary krajobrazowe:

Škofja Loka Hills
Cerkno Hills
Idrija Hills

Szlak prowadzi głównie leśnymi drogami i górskimi ścieżkami, oferując rozległe panoramy Alp Julijskich oraz Kotliny Lublany.

Najważniejsze miejsca na trasie:

historyczne centrum Škofja Loka
pasmo Blegoš
dolina rzeki Sora
tradycyjne wsie i gospodarstwa alpejskie

Etapy mają długość od 8 do 26 km, a dzienny czas marszu wynosi zwykle 4–7 godzin.

Na trasie dostępne są:

schroniska górskie
gospodarstwa agroturystyczne
pensjonaty
lokalne gospody

Szlak pozwala poznać mniej znane, ale bardzo malownicze regiony Słowenii, w których zachowała się tradycyjna architektura alpejska oraz regionalna kultura.

schroniska na szlaku Loka Trail

Na trasie funkcjonują m.in.:

Ermanovčeva koča
Koča na Blegošu
Koča na Hleviški planini

Dodatkowo wiele gospodarstw agroturystycznych i małych pensjonatów w regionie Škofja Loka.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

6. Via Dinarica – odcinek w Słovenii

Bałkański szlak trekkingowy przez krasowe góry Słowenii

Długość odcinka w Słowenii: ok. 160 km
Liczba etapów: ok. 7
Start: płaskowyż Nanos (okolice Razdrto)
Meta: Babno Polje – granica z Chorwacją
Trudność: średni
Czas przejścia: ok. 7–9 dni

Organizacja: Via Dinarica Association
Oficjalna strona: https://viadinarica.com

Via Dinarica to jeden z największych projektów trekkingowych Europy Południowo-Wschodniej. Szlak prowadzi przez pasmo Alp Dynarskich i łączy Słowenię, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę, Czarnogórę, Serbię oraz Albanię.

Słoweński odcinek jest najkrótszy, ale jednocześnie niezwykle różnorodny krajobrazowo. Trasa prowadzi przez krasowe płaskowyże, rozległe lasy oraz odosobnione pasma górskie południowej części kraju.

Najważniejsze miejsca na trasie:

płaskowyż Nanos Plateau
zamek Predjama w skalnej ścianie
krasowa dolina Rakov Škocjan
jezioro okresowe Cerknica Lake
masyw Snežnik (1796 m)

Szlak prowadzi przez jedne z najbardziej dzikich regionów Słowenii. W wielu miejscach można spotkać rozległe lasy bukowe oraz krasowe doliny z licznymi jaskiniami.

Na trasie dostępne są:

schroniska górskie
małe pensjonaty
gospodarstwa agroturystyczne
pola namiotowe

Via Dinarica jest atrakcyjna dla turystów szukających bardziej dzikich i mniej uczęszczanych tras trekkingowych, z dala od najbardziej popularnych regionów alpejskich.

schroniska na szlaku Via Dinarica – (Slovenia)

Najważniejsze miejsca noclegowe:

Vojkova koča na Nanosu
Tumova koča na Slavniku
schroniska w rejonie Snežnik
gospodarstwa agroturystyczne w regionie Notranjska

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

7. Karavanke Long Distance Trail

Szlak grzbietowy wzdłuż granicy Słowenii i Austrii

Długość: ok. 140 km
Liczba etapów: ok. 7–9
Start: Jezersko
Meta: Kranjska Gora
Trudność: średni – trudny
Czas przejścia: ok. 7–10 dni

Organizacja: Alpine Association of Slovenia (PZS)

Karavanke Trail prowadzi głównym grzbietem pasma Karawanków, które stanowi naturalną granicę między Słowenią a Austrią. Jest to jeden z najbardziej panoramicznych szlaków trekkingowych północnej Słowenii.

Trasa prowadzi przez liczne szczyty i przełęcze, oferując rozległe widoki na Alpy Julijskie, Alpy Kamnicko-Sawińskie oraz dolinę Drawy.

Najważniejsze miejsca na trasie:

masyw Stol (2236 m) – najwyższy szczyt Karawanków
Golica znana z wiosennych pól narcyzów
przełęcz Ljubelj Pass
grzbiety nad doliną Sava

Szlak ma charakter wysokogórski. Na niektórych odcinkach prowadzi eksponowanymi grzbietami i wymaga dobrej kondycji oraz doświadczenia w wędrówkach górskich.

Na trasie znajdują się liczne schroniska alpejskie, m.in.:

Koča na Golici
Dom na Zelenici
Prešernova koča na Stolu

Dzięki gęstej sieci schronisk szlak można przejść klasycznym stylem hut-to-hut.

schroniska na szlaku Karavanke

Najważniejsze schroniska:

Prešernova koča na Stolu
Valvasorjev dom pod Stolom
Koča na Golici
Dom na Zelenici

Schroniska te obsługują główne przejście grzbietowe Karawanków.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

8. Zasavje Long Distance Trail

Szlak krajobrazowy przez środkową Słowenię

Długość: ok. 200 km
Liczba etapów: ok. 10–12
Start: Bizeljsko (region winiarski)
Meta: Kum (1220 m)
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: ok. 10 dni

Organizacja: Regionalna organizacja turystyczna Zasavje

Zasavje Trail prowadzi przez środkową część Słowenii i łączy liczne wzgórza, doliny rzeczne oraz regiony winiarskie. Szlak ma charakter krajobrazowo-kulturowy i pozwala poznać mniej znane obszary kraju.

Trasa prowadzi przez:

dolinę rzeki Sava
wzgórza regionu Zasavje
obszary rolnicze i winnice

Najważniejsze miejsca na szlaku:

geometryczny środek Słowenii GEOSS
tradycyjne piwnice skalne repnice
góra Kum (1220 m) – jeden z najlepszych punktów widokowych w regionie

Szlak prowadzi głównie drogami leśnymi, lokalnymi szlakami turystycznymi oraz ścieżkami między wioskami.

Na trasie dostępne są:

gospodarstwa agroturystyczne
pensjonaty
małe hotele
schroniska górskie

Dzięki łagodnemu charakterowi trasy jest to dobry szlak dla turystów zainteresowanych trekkingiem krajobrazowym i kulturowym.

schroniska na szlaku Zasavje

Szlak prowadzi głównie przez regiony zamieszkane, dlatego noclegi zapewniają:

schronisko na górze Kum
pensjonaty w regionie Zasavje
gospodarstwa agroturystyczne

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

9. Pohorje Trail

Szlak przez zalesione pasmo Pohorje

Długość: ok. 65 km
Liczba etapów: 3–4
Start: Maribor
Meta: Slovenj Gradec
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: 3–4 dni

Organizacja: Alpine Association of Slovenia

Pohorje Trail prowadzi przez łagodne, zalesione pasmo Pohorje w północno-wschodniej części Słowenii. Region ten różni się od alpejskich krajobrazów Alp Julijskich – dominują tu rozległe lasy świerkowe, torfowiska oraz łagodne grzbiety.

Najważniejsze miejsca na trasie:

torfowiskowe jeziora Lovrenška Lakes
jezioro Črno jezero
schronisko Ribniška koča
widokowe grzbiety nad doliną Drawy

Trasa prowadzi głównie szerokimi drogami leśnymi oraz łagodnymi ścieżkami grzbietowymi. Dzięki niewielkim przewyższeniom szlak jest dostępny także dla mniej doświadczonych turystów.

Na trasie znajdują się:

schroniska górskie
pensjonaty w górskich miejscowościach
gospodarstwa agroturystyczne

Pohorje Trail jest szczególnie atrakcyjny dla osób szukających spokojnych wędrówek przez naturalne lasy i torfowiska.

schroniska na szlaku Pohorje

Najważniejsze schroniska:

Mariborska koča
Ruška koča na Arehu
Ribniška koča
Grmovškov dom pod Veliko Kopo

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

10. Soča Trail

Szlak wzdłuż jednej z najpiękniejszych rzek Alp

Długość: ok. 25 km
Start: źródła rzeki Soča
Meta: Bovec
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: 1–2 dni

Organizacja: Triglav National Park

Soča Trail to jeden z najbardziej malowniczych szlaków w Alpach Julijskich. Trasa prowadzi wzdłuż turkusowej rzeki Soča od jej źródeł w pobliżu przełęczy Vršič Pass aż do miejscowości Bovec.

Szlak biegnie przez liczne wąwozy, mosty wiszące i leśne doliny.

Najważniejsze miejsca na trasie:

źródło rzeki Soča
wąwozy Mala Korita Soče
mosty wiszące nad rzeką
dolina Trenta Valley

Szlak ma charakter krajobrazowy i jest jednym z najpopularniejszych trekkingów jednodniowych w Parku Narodowym Triglav.

Na trasie znajdują się:

schronisko Dom v Trenti
campingi w dolinie Trenta
pensjonaty i małe hotele w Bovcu

schroniska na szlaku Soča

Najważniejsze miejsca noclegowe:

Dom v Trenti
schroniska w dolinie Trenta
campingi w Bovcu

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

11. Triglav Lakes Valley Route

Szlak przez Dolinę Siedmiu Jezior

Długość: ok. 20–25 km (w zależności od wariantu)
Start: okolice jeziora Bohinj
Meta: wysokogórska dolina Triglav Lakes Valley
Trudność: średni – wysokogórski
Czas przejścia: 1–2 dni

Organizacja: Triglav National Park / Alpine Association of Slovenia

Dolina Siedmiu Jezior jest jednym z najbardziej spektakularnych obszarów Alp Julijskich. Szlak prowadzi przez wysokogórski krajobraz jezior polodowcowych otoczonych wapiennymi szczytami.

Najważniejsze miejsca na trasie:

Lake Bohinj
Triglav Lakes Valley
Double Lake (Dvojno jezero)
Veliko jezero

Szlak prowadzi przez wysokogórskie doliny i alpejskie płaskowyże. Na wielu odcinkach oferuje spektakularne panoramy na masyw Triglav (2864 m) – najwyższy szczyt Słowenii.

Na trasie znajdują się schroniska:

Koča pri Triglavskih jezerih
Dom na Komni

Dolina Siedmiu Jezior jest jednym z najważniejszych obszarów przyrodniczych Parku Narodowego Triglav i jednym z najbardziej znanych celów trekkingowych w Alpach Julijskich.

schroniska na szlaku Triglav Lakes Valley Route

Najważniejsze schroniska wysokogórskie:

Koča pri Triglavskih jezerih
Zasavska koča na Prehodavcih
Dom na Komni
Dom Planika pod Triglavom
Triglavski dom na Kredarici

Schronisko Koča pri Triglavskih jezerih znajduje się w samym sercu Doliny Siedmiu Jezior i należy do najbardziej znanych hut w Alpach Julijskich.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Porównanie wszystkich opisanych szlaków

Szlak	Długość	Liczba etapów	Trudność	Czas przejścia
Slovenian Mountain Trail	617 km	ok. 43	trudny	35–40 dni
Alpe-Adria Trail	750 km	43	łatwy–średni	35–40 dni
Juliana Trail	270 km	16	łatwy–średni	16–20 dni
Walk of Peace	230 km	11	średni	10–12 dni
Zasavje Trail	ok. 200 km	ok. 10–12	łatwy–średni	10 dni
Loka Trail	188 km	12	łatwy–średni	8–10 dni
Via Dinarica (Słowenia)	ok. 160 km	7	średni	7–9 dni
Karavanke Trail	ok. 140 km	7–9	średni–trudny	7–10 dni
Pohorje Trail	ok. 65 km	3–4	łatwy–średni	3–4 dni
Triglav Lakes Valley Route	20–25 km	1–2	średni	1–2 dni
Soča Trail	25 km	1–2	łatwy	1–2 dni

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najtrudniejsze trekkingi w Słowenii

Slovenian Mountain Trail
Karavanke Trail
Via Dinarica

Najpiękniejsze krajobrazowo

Juliana Trail
Soča Trail
Triglav Lakes Valley

Najlepsze dla początkujących

Juliana Trail
Pohorje Trail
Soča Trail

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

50 niezwykłych miejsc w Europie

które wciąż pozostają poza głównym nurtem turystycznym – a często są bardziej fascynujące niż najbardziej znane atrakcje

opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

Albin Marciniak – podróżnik, fotoreporter i dziennikarz turystyczny, twórca portalu Klub Podróżników Śródziemie. Od wielu lat dokumentuje zamki, twierdze, podziemia turystyczne oraz górskie szlaki Europy. Autor licznych fotoreportaży i przewodników powstających na podstawie własnych wypraw. Inicjator Alei Podróżników, Odkrywców i Zdobywców w Krakowie oraz założyciel Fundacji Klubu Podróżników Śródziemie, promującej turystykę, ochronę przyrody i dziedzictwo kulturowe.

2026-03-15 0 komentarze/y

Czechy

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

przez Redakcja 2026-03-15

Napisane przez Redakcja

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

Wielkanoc w pałacu Pardubice

Tydzień przed Wielkanocą dziedziniec pałacu w Pardubicach zamienia się w tętniące życiem centrum wiosennej atmosfery pełnej zapachów, smaków i tradycji. Jarmark wielkanocny oferuje bogaty wybór stoisk z dekoracjami tematycznymi, lokalnymi produktami oraz tradycyjnymi przysmakami.

Możesz wziąć udział w kreatywnych warsztatach, gdzie spróbujesz:

plecenia rózg wielkanocnych (pomlázki),

To tradycyjny czeski (i słowacki) zwyczaj wielkanocny. Pomlázka to pleciona rózga z młodych gałązek wierzby, często ozdobiona kolorowymi wstążkami.

W Poniedziałek Wielkanocny chłopcy symbolicznie „smagają” nią dziewczęta – według tradycji ma to przynieść zdrowie, młodość i urodę na cały rok.

tworzenia kompozycji kwiatowych,
zdobienia pierników i pisanek.

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

Rodziny z dziećmi docenią bogaty program towarzyszący – od zajęć plastycznych i konkursów po kontakt ze zwierzętami. Na najmłodszych czekają m.in. kozy z koźlętami, owce, kury, kaczki, indyki oraz pokazy „króliczego hopu”.

Miłośnicy jedzenia znajdą tu tradycyjne wielkanocne wypieki (mazance, jidáše, drożdżowe wieńce), placki ziemniaczane czy trdelník. Nie zabraknie też lokalnych produktów: serów, twarogów, jogurtów, wędlin, miodów, miodów pitnych, herbat ziołowych, wina i kawy.

Termin: 29 marca 2026, godz. 10:00–17:00

Więcej na Velikonoce

Wielkanoc w Muzeum w przyrodzie Vysočina – Veselý Kopec

Program wielkanocny na Veselým Kopcu przenosi w świat dawnych tradycji i pokazuje, jak nasi przodkowie przeżywali okres postu oraz święta wiosny.

Czekają na Ciebie:

prezentacje ludowych zwyczajów i wierzeń,
autentyczne wnętrza i dekoracje,
tradycyjne potrawy,
pokazy rzemiosła (pisanki, plecenie palm),
możliwość własnoręcznego spróbowania dawnych technik.

Każdy dzień oferuje inny program i nowe spojrzenie na wielkanocne tradycje.

Termin: 3.04.2026 (9:30) – 6.04.2026 (16:00)

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

Wielkanoc w Betlém w miasteczku Hlinsko

Chcesz zobaczyć, jak wyglądały przygotowania do Wielkanocy dawniej? W skansenie Betlém w Hlinsku poznasz cały proces – od wielkich porządków, przez gotowanie i pieczenie, aż po świąteczne dekoracje i przygotowanie podarków dla kolędników.

Zwiedzanie z przewodnikiem przybliży tradycje, zwyczaje oraz religijne znaczenie Wielkanocy.

Dodatkową atrakcją jest wielkanocne rękodzieło w Wielką Sobotę (4 kwietnia), gdzie wykonasz własne dekoracje.

Termin: 14.03–12.04.2026
Godziny: wtorek–niedziela 9:00–16:00

Więcej na: https://www.hlinsko.cz

2026-03-15 0 komentarze/y

Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie

Jaskinia Mroźna

Zwierzęta w Tatrach

Mieszkańcy Tatr jakich spotkasz na szlaku

TOP kierunki turystyczne 2026 – gdzie jechać zamiast Dubaju i Bliskiego Wschodu

Polska. Twoja podróż zaczyna się tutaj

Poland — A Land of Extraordinary Possibilities

Pieniński spływ przełomem Dunajca

Przebieg spływu Dunajcem

Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce

Gerlach pod presją. Najwyższy szczyt Tatr Wysokich między wolnością a bezpieczeństwem

Tatry Wysokie: wolność czy kontrola?

Najpopularniejsze szczyty: liczby mówią same za siebie

Gerlach — góra mitów i ryzyka

Nowa koncepcja: kontrolowana dostępność

Między anarchią a systemem

Statystyki wypadków i realne zagrożenia

Wnioski: przyszłość Gerlacha zdecyduje o kierunku zmian

Tirana, stolica Albanii – wschodząca gwiazda turystyczna nad Adriatykiem. Co warto zobaczyć…

Czym jest wyróżnienie Gault&Millau?

Konoba Maslina – polska pasja na chorwackiej wyspie

Kuchnia doceniona przez inspektorów

Historia powstania – od marzenia do uznania

Znaczenie wyróżnienia

1. Slovenian Mountain Trail

Schroniska na szlaku Slovenian Mountain Trail

2. Alpe-Adria Trail

schroniska na szlaku Alpe-Adria Trail

Alpe-Adria-Trail – długodystansowy szlak pieszy od Grossglocknera do Adriatyku

3. Juliana Trail

schroniska na szlaku Juliana Trail

4. Walk of Peace (Pot miru - Szlak pokoju)

schroniska na szlaku Pot miru

5. Loka Trail

schroniska na szlaku Loka Trail

6. Via Dinarica – odcinek w Słovenii

schroniska na szlaku Via Dinarica – (Slovenia)

7. Karavanke Long Distance Trail

schroniska na szlaku Karavanke

8. Zasavje Long Distance Trail

schroniska na szlaku Zasavje

9. Pohorje Trail

schroniska na szlaku Pohorje

10. Soča Trail

schroniska na szlaku Soča

11. Triglav Lakes Valley Route

schroniska na szlaku Triglav Lakes Valley Route

Porównanie wszystkich opisanych szlaków

Najtrudniejsze trekkingi w Słowenii

Najpiękniejsze krajobrazowo

Najlepsze dla początkujących

50 niezwykłych miejsc w Europie

Wielkanoc w pałacu Pardubice

Wielkanoc w Muzeum w przyrodzie Vysočina – Veselý Kopec

Wielkanoc w Betlém w miasteczku Hlinsko

Polecane

Ostatnio dodane