piątek, 7 sierpnia, 2026
Schroniska górskie w Polsce

Schronisko PTTK Pasterka w Górach Stołowych

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

 Schronisko PTTK „Pasterka”

  Schronisko PTTK w miejscowości Pasterka, w Sudetach Środkowych, w Górach Stołowych, w województwie dolnośląskim. Schronisko położone jest na wysokości 700 m n.p.m., na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych, w północno-zachodniej części Gór Stołowych u stóp Szczelińca Wielkiego (919 m n.p.m.). W odremontowanej część jest 47 miejsc noclegowych o standardzie turystycznym – to znaczy sale są wieloosobowe a łóżka piętrowe. Również odremontowane łazienki znajdują się na piętrze. Do dyspozycji ciepła i zimna woda przez całą dobę.
 
 

Schronisko PTTK Pasterka
Pasterka 18
57-350 Kudowa-Zdrój

 

szlak zielony –  z Kudowy-Zdroju do Karłowa

Pasterka

Góry Stołowe to magiczny rejon do którego warto wracać, dlatego polecam wizytę w małej miejscowości leżącej w cieniu Szczelińca.
Kultowe miejsce na Końcu Świata to Schronisko Pasterka powstało w latach 60. XX w. w budynku dawnej strażnicy WOP. a sam budynek zbudowano kilkadziesiąt lat wcześniej. Jedno z niewielu miejsc w górach, gdzie nawet w środku zimy można zażyć kąpieli w tradycyjnej bali, by z wielkiej beczki wyskoczyć prosto do śniegu. Wiata i miejsce na ognisko pozwalają stworzyć klimat dla lubiących gitarę i śpiew. Takie spotkania i koncerty, organizowane są także w sali na poddaszu schroniska. To tutaj od niedawna oglądać można największą ruchomą SZOPKĘ Z KLOCKÓW Lego, zbudowaną przez gospodarzy obiektu i ich dzieci. Od kilku lat w połowie lutego schronisko współorganizuje także Biwak Zimowy. Jest to dobra okazja by przeżyć namiastkę tego co obecnie mają nasi himalaiści na Narodowej Zimowej Wyprawie pod szczytem K2 . Nocleg w namiocie zakopanym w śniegu czy szkolenia lawinowe połączone ze spotkaniami z wielkimi himalaistami. Schronisko jest idealną bazą wypadową na Szczeliniec, Błędne Skały czy na stronę słowacką.

 

 

Schronisko od wielu lat znajduje się na szczycie listy rankingu schronisk górskich, a jest to zasługą pasjonatów prowadzących ten obiekt. Jeden z nich to Piotr Hercog, zwycięzca wielu ultramaratonów na całym świecie i organizator biegów górskich w Górach Stołowych. Drugi natomiast to doskonale znany górołazom Maciej Sokołowski, dyrektor Festiwalu Filmów Górskich w Lądku Zdrój. 

Albin Marciniak

 

Schronisko PTTK Pasterka

 

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Błędne Skały w Górach Stołowych

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Błędne Skały w Górach Stołowych

Błędne Skały  (skalne miasto)

w Górach Stołowych na Dolnym Śląsku

Tam gdzie baśń przeplata się z magią  a czary same się dzieją…

 Obszar mający powierzchnię ok. 21 ha jest rezerwatem przyrody. Skały powstały jako wypiętrzone dno dawnego morza. Na dnie powstały piaskowce, które na skutek nierównej odporności skał na wietrzenie utworzyły głębokie do 10 m korytarze. Obecnie pomiędzy różnorodnymi formami skalnymi takimi, jak skalne maczugi, grzyby, czy słupy przebiega kilkusetmetrowa trasa turystyczna.

Błędne Skały w Górach Stołowych

 

Jest takie miejsce w Polsce, miejsce magią i czarami pachnące. Tu Harry Potter czułby się jak w domu  a producenci z Hollywood nie muszą ingerować w scenerię by nakręcić film z akcją dziejącą się na innej planecie. To miejsce nie znajduje się tysiące kilometrów od nas i nie musimy poświęcać sporych kwot i całego urlopu by tam się udać…  to miejsce to nasze niedoceniane Góry Stołowe, a w nich magiczne Błędne Skały.
Albin M.

Duch Liczyrzepy Błędne Skały

 
Liczyrzepa czyli Duch Gór

Błędne Skały – zespół bloków skalnych tworzący malowniczy labirynt typu miasto skalne, położony w Górach Stołowych i obejmujący szczyt Skalniaka (915 m n.p.m.).

Obszar mający powierzchnię ok. 21 ha jest rezerwatem przyrody. Skały powstały jako wypiętrzone dno dawnego morza. Na dnie powstały piaskowce, które na skutek nierównej odporności skał na wietrzenie utworzyły głębokie do 10 m korytarze. Obecnie pomiędzy różnorodnymi formami skalnymi takimi, jak skalne maczugi, grzyby, czy słupy przebiega kilkusetmetrowa trasa turystyczna. Niektóre ze skał posiadają własne nazwy takie jak Stołowy Głaz, Tunel, Kuchnia czy Kurza Stopka. W najwęższych miejscach turyści muszą przeciskać się pomiędzy skalnymi szczelinami wąskimi na kilkadziesiąt centymetrów. Sam rezerwat położony jest na wysokości 852 m n.p.m. Dawniej Błędne Skały nazywane były Dzikimi Dołami (kalka od przedwojennej nazwy niemieckiej Wilden Löcher).

Rezerwat położony jest między Kudową-Zdrój a Karłowem, w pobliżu granicy z Czechami.

 
 
Błędne Skały 1

 

Inne miejsca jakie warto odwiedzić to także fantazyjne i magiczne formacje skalne

 
 

widok ze Szczelińca na kotlinęi w oddali Góry Sowie 3
 
Widok z Błędnych Skał na Góry Sowie
 
 
Błędne Skały 2
 
Błędne Skały 3
 
Błędne Skały 4
 
Błędne Skały 5
 
Błędne Skały 6
 
Błędne Skały 7
 
Błędne Skały 8
 
Błędne Skały 9
 
Błędne Skały 10
 
 
 
foto Albin Marciniak
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Skanseny w Polsce

Muzeum Wsi Opolskiej – skansen

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Muzeum Wsi Opolskiej – skansen

   Skansen został utworzony w 1961 roku; w 1965 rozpoczęto prace związane z budową ekspozycji stałej, a w 1970 roku udostępniono tereny muzeum zwiedzającym. Zasadniczą część ekspozycji stanowią przeniesione i odbudowane obiekty architektury wiejskiej ilustrujące warunki życia ludności wiejskiej w okresie od XVIII do początków XX wieku: budynki mieszkalne, stodoły, spichlerze, a także młyny i wiatraki, kuźnia, kościół, karczma i szkoła. Stworzona została również kolekcja prawie 7000 muzealiów z zakresu kultury materialnej obejmująca zabytkowe przedmioty z dziedziny gospodarki rolniczej, hodowlanej, rzemiosła i życia codziennego mieszkańców wsi opolskiej. 

Na obszarze zajmowanym przez Muzeum, liczącym nieco ponad 10 ha, odtworzono pełny krajobraz kulturowy wsi opolskiej. Zagrody czy pojedyncze obiekty architektoniczne otacza, skrupulatnie rekonstruowana, bogata roślinność. W zbiorach Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu znajdują się 23 budynki zabytkowe kryte gontem.

 

 

Ekspozycję muzeum na wolnym powietrzu tworzą zabytkowe budynki, ich wnętrza oraz otoczenie przyrodnicze – odtwarzane są dawne sposoby uprawy, ogródki przydomowe i sady, dzięki czemu można zobaczyć stare odmiany drzew, krzewów owocowych, kwiatów i warzyw. Część budynków przedstawia wnętrza z lat międzywojennych i powojennych. Dzięki temu można dostrzec zmiany, jakie zachodziły w wyposażeniu i umeblowaniu domów. Po I wojnie światowej kontakty z miastem nasiliły się i wzory miejskie na dobre przyjęły się na wsi. Ekspozycje w skansenie przedstawiają obejścia zamożnych gospodarzy – gburów, mniej zasobnych zagrodników, chałupników i bezrolnych komorników. W ten sposób przedstawiono warunki życia różnych grup społeczno-ekonomicznych zamieszkujących śląską wieś.

Najstarsze drewniane budynki, odbudowane na terenie Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu, pochodzą najprawdopodobniej z początków XVII w. Jednym z nich jest spichlerz dworski ze Sławięcic (1610 ?), który stanowi egzemplarz o unikalnych już dziś walorach budowlanych, historycznych i etnograficznych.

 

 

Skansen znajduje się w Opolu-Bierkowicach (ul. Wrocławska 174), dokąd można dotrzeć autobusami miejskimi linii nr 5 i 9. 

Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu

https://muzeumwsiopolskiej.pl/

 

 

Muzeum Wsi Opolskiej jest parkiem etnograficznym, w którym eksponowane są budynki drewniane wraz z wyposażeniem. Zespoły budynków są odtworzone w taki sposób, aby reprezentowały subregion, z którego pochodzą. Sposób tego rozmieszczenia odpowiada geografii regionu, tj. rejon oleski, znajdujący się w północno-wschodniej części Opolszczyzny odtworzony został w północno-wschodniej części skansenu, region nyski – w południowej, zaś opolski – w części centralnej. Dzięki temu można zauważyć różnice i podobieństwa w rozwiązaniach architektonicznych i wyposażeniu obiektów z różnych części regionu. Poszczególne subregiony oddzielone są od siebie „kurtynami” zieleni, czyli pasami drzew i krzewów. Budynki zgrupowane są w zagrodach, tworzących zespół ogrodzonych budynków użytkowanych przez rodzinę. Zagroda stanowi całość pod względem mieszkalnym i gospodarczym, dlatego w jej skład obok domu wchodzą budynki gospodarcze – stodoły, spichlerze i chlewy (na Śląsku chlewami [chlywami] nazywano też stajnie i obory). Oprócz zagród w skansenie odtworzono kościół, obiekty przemysłu wiejskiego (wiatraki, młyn wodny, kuźnia), budynki użyteczności publicznej (szkoła, sklep, karczma) oraz duże spichlerze dworskie.

 

 

 

Skanseny i muzea plenerowe w Polsce

 

Opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Top 10 największych atrakcji w Dubaju

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Dubai Frame

W Dubaju oprócz imponujących drapaczy chmur, światowej klasy hoteli i luksusowych samochodów, na turystów czeka również malowniczy, pustynny krajobraz oraz jedyne w swoim rodzaju atrakcje. Czy wszystkie z nich są warte naszej uwagi? Z których zdecydowanie warto skorzystać? W poniższym artykule przedstawiamy dziesięć atrakcji w Dubaju, które trzeba zobaczyć.

1. Burj Khalifa – najwyższy budynek na świecie

Ta imponująca budowla mierzy aż 828 metrów, uznawana jest za ikonę Dubaju i prawdziwy cud architektoniczny. Z dostępnego na 124. i 125. piętrze tarasu widokowego “At The Top” można zobaczyć całe miasto, Zatokę Perską, a także magiczny, pustynny krajobraz. Burj Khalifa to zdecydowanie jedna z najważniejszych i najbardziej popularnych atrakcji w Dubaju.

2. Dubai Fountain – największe fontanny świata

Jeśli mielibyśmy oceniać darmowe atrakcje w Dubaju, to na samym szczycie listy znalazłaby się ogromna instalacja fontann, położona tuż obok Burj Khalifa. Miejsce to jest połączeniem efektów świetlnych i dźwiękowych, przy których strumienie wody wyrzucane są na ponad 152 metry zapewniając spektakularne widowisko. Spektakle te możemy oglądać codziennie od 18:00 do 23:00, co pół godziny. Przygotujmy się jednak na dzikie tłumy, gdyż dubajskie fontanny przyciągają codziennie dziesiątki tysięcy sympatyków.

3. Pustynne Safari

Pustynne Safari zdecydowanie cieszy się ogromnym zainteresowaniem wśród przyjezdnych. Wycieczki na piaszczyste tereny łączą ze sobą emocjonującą jazdę jeepami lub quadami po osuwających się wydmach, przejażdżki na wielbłądach, pokazy lokalnych tańców brzucha, czy zwiedzanie tradycyjnych wiosek beduińskich. To świetny sposób na to, by doświadczyć magii arabskiej pustyni i poznać elementy kultury tego miejsca…

4. Rejs jachtem

Pływając po wodach Zatoki Perskiej można zobaczyć Dubaj z całkiem innej perspektywy, dlatego wiele osób decyduje się na prywatny lub zorganizowany rejs luksusowym jachtem. Podczas takiej wycieczki można się zrelaksować i podziwiać niezwykłą architekturę miasta – np. słynny hotel Burj Al Arab, Atlantis, The Palm, czy wyspę Palm Jumeirah. Firmy organizujące tego typu atrakcje często oferują rejsy o różnych porach dnia, dzięki czemu możemy podziwiać Dubaj w pełnym słońcu, jak i w towarzystwie nocnych świateł miasta.

5. The View at The Palm

Znajdujący się na 52. piętrze taras widokowy The View at The Palm oferuje niesamowity widok na jedną z najbardziej znanych konstrukcji stworzonych przez człowieka – Palm Jumeirah. Wejście na punkt widokowy poprzedzone jest interaktywną wystawą, która opowiada niezwykłą historię powstawania sztucznej wyspy w kształcie palmy. 

6. Dubai Frame

Dubai Frame to stosunkowo nowa atrakcja, która z jednej strony oferuje widok na stare dzielnice miasta, a z drugiej daje możliwość podziwiania nowoczesnej architektury Dubaju. W budynku umieszczona została szklana, przezroczysta podłoga, po której można spacerować, zapewniając sobie dodatkowy dreszczyk emocji.

 

Dubai Frame

Źródło: unsplash.com

7. Dubai Marina

Dubai Marina to jedna z najbardziej popularnych dzielnic w Dubaju, w której znaleźć można mnóstwo drapaczy chmur, restauracji, sklepów i różnych atrakcji. Ta część miasta słynie również z uwielbianej przez turystów i mieszkańców Dubaju promenady Dubai Marina Walk. Mnogie atrakcje i świetna lokalizacja sprawia, że dzielnica ta tętni życiem zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy.

8. Lot helikopterem

Dla kochających wysokość idealną atrakcją może okazać się lot helikopterem. To niezapomniane przeżycie, które pozwala nam podziwiać miasto z zupełnie nowej perspektywy. Loty trwają zazwyczaj od 12 do 30 minut, a trasy obejmują najważniejsze atrakcje Dubaju. To świetna okazja, aby dostrzec skalę i ambicję wielu architektonicznych projektów.

9. Dubai Mall

Dubai Mall to jedno z największych centrów handlowych na świecie. Oferuje ono ponad 1200 sklepów, wiele atrakcji, restauracji oraz punktów usługowych. Znaleźć możemy tu ogromne akwarium o wielkości 10 milionów litrów, lodowisko, nowoczesne kino z obsługą kelnerską, a także park rozrywki VR i wiele więcej. Oprócz znanych sieciówek, w Dubai Mall znajdziemy również luksusowe marki, takie jak np. Louboutin, Prada, czy Louis Vuitton.

10. Muzeum Przyszłości

Otwarte w 2022 roku Muzeum Przyszłości jest jedną z najczęściej wybieranych atrakcji przez turystów. Miejsce to oferuje wiele interaktywnych wystaw, prezentacji, czy wizji dotyczących przyszłych osiągnięć w dziedzinie nauki i technologii. Budynek zaprojektowany został w wyjątkowy sposób. Kształtem przypomina on torus, a jego elewacja została ozdobiona arabską kaligrafią. 

Dubaj rozwija się w niezwykle szybkim tempie, ciągle zaskakując nowymi atrakcjami, projektami i odważnymi realizacjami. Miasto to oferuje unikalne doświadczenia zarówno dla wielbicieli relaksu i luksusu, jak i poszukiwaczy przygód i miłośników adrenaliny. Mamy nadzieję, że niezależnie od preferencji, przedstawione przez nas atrakcje spełnią oczekiwania nawet najbardziej wymagających podróżników.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
HISZPANIA

Malaga, Costa del Sol, Andaluzja, Hiszpania

przez Karolina Zięba-Kulawik
Napisane przez Karolina Zięba-Kulawik
Malaga Andaluzja 1

Malaga, Costa del Sol, Andaluzja, Hiszpania

  Największa po Sewilli metropolia regionu Andaluzja. Położona nad Morzem Śródziemnym. Góry Sierra Nevada widziane z okien samolotu tuż przed lądowanie, zapowiadają niesamowitą przygodę z tym pięknym miejsce. Region zachwyca już w powietrzu. Malaga wciąga różnorodnością i ogromem zabytków.
 
 
 
Malaga Andaluzja 1

 
  

Malaga to 600-tysięczne miasto w regionie Andaluzja. Zlokalizowane jest w malowniczym zakątku pomiędzy Morzem Śródziemnym, a Górami Betyckimi. Miasto jest stolicą prowincji o tej samej nazwie, ważnym ośrodkiem przemysłowym, głównie włókienniczym, cementowym i chemicznym. Klimat sprzyja uprawom drzewek pomarańczowych, bananów, bawełny, fig, winorośli i trzciny cukrowej. Ze względu na lokalizację nad morzem jest to również ważny port rybacki i handlowy, wraz ze stocznią oraz bazą marynarki wojennej. Malaga to również ośrodek turystyczny oferujący przyjezdnym piękne plaże oraz zabytki. Niemal przez okrągły rok tłumy Europejczyków zjeżdżają tu na wakacje. Jesteśmy przecież na Costa del Sol, wybrzeżu z 320 słonecznymi dniami w roku i średnią roczną temperaturą 18 stopni C. Taką stolicą jest właśnie Malaga.

 
 
W Święta Wielkanocne miasto przeżywa przeobrażenie. Od Niedzieli Palmowej do Wielkiego Piątku liczą się tylko procesje. Organizuje je blisko 50 bractw – najdłuższe trwają nawet osiem godzin i kończą się nad ranem. Semana Santa (zwana też Semana Mayor czy Semana de Pasion) to najważniejsze i najbardziej ekscytujące wydarzenie w całym roku. Miasto przenika cudowny zapach kwitnących drzewek pomarańczowych i jaśminów wymieszany z duszną wonią kadzideł i wosku. Ulice zamieniają się w sceny spektakli łączących widowisko z religijną żarliwością.

 


 
 
Z Malagi polecamy dojazd pociągiem do Sierra Nevada National Park. Wybierając sięw ten region, z uwagi na jego atrakcyjność ale także na specyfikę terenu, warto zabrać w podróż drona. Zdecydowanie ułatwia to nie tylko fotografowanie, kręcenie filmów ale i podziwianie widoków z planowaniem dalszej trasy włącznie. Drony DJI znacznie ułatwiają życie w podróży.
 
 
 
Historia miasta

W IX w p.n.e. rozpoczęła się kolonizacja południowych wybrzeży płw. Iberyjskiego przez Fenicjan z Tyru. Jako pierwszy powstał Kadyks (Gadir) – źródła literackie datują ten fakt na 1100 r. p.n.e., ale z badań archeologicznych wynika, że w rzeczywistości nastąpiło to między 800 a 775 r. p.n.e. Później powstawały kolejne fenickie kolonie: Sexi (dziś Almuñécar), Abdera (Abra) i
wreszcie Malaka. Nazwa pochodziła prawdopodobnie od fenickiego słowa oznaczającego sól. W przypadku fenickich kolonii trudno jednak mówić o założeniu miasta. Były to raczej faktorie handlowe, zresztą w znacznym stopniu opierające się na zamieszkałej tu już wcześniej ludności iberyjskiej. Równolegle z kolonizacją fenicką rozwijała się grecka. Płw. Iberyjski pozostawał jednak terenem niejednorodnym politycznie, do czasu jej podboju przez Kartaginę. Po II wojnie punickiej i klęsce Kartaginy pod Zamą w 202 r. p.n.e. południowe wybrzeże płw. Iberyjskiego przeszło we władanie Rzymu. Municipium Malacitanum było częścią tzw. Hispanii Ulterior, a od czasów Oktawiana Augusta – Betyki (łac. Hispania Baetica). Panowanie Rzymian to okres gwałtownego rozwoju miasta. Malacitanum leżało na trasie tzw. Via Herculea lub później Via Augusta, czyli traktu łączącego Kadyks z Barceloną i dalej z Rzymem. To zapewniało miastu komunikację z innymi ważnymi osiedlami i katalizowało postęp ekonomiczny i kulturalny. To z tego okresu pochodzi teatr rzymski, który, choć niewielki, należy do najstarszych tego typu zabytków w Hiszpanii. Zachowały się również rzeźby, przechowywane dziś w miejscowym muzeum archeologicznym. Jednym z najciekawszych reliktów tej epoki jest jednak odnaleziona w 1851 r. brązowa tablica, na której zapisano Lex Flavia Malacitana, czyli statut definiujący Malacitanum jako miasto skonfederowane, o rozwiniętej samorządności. W połowie VI w., Malaga, podobnie jak całe południowe wybrzeże półwyspu, przeszła we władanie Bizancjum Justyniania. Wraz z objęciem korony wizygockiej przez Leowigilda, rozpoczęła się ekspansja Wizygotów na południe. Malaga została zdobyta w 571 r. Ten okres to czas silnego konfliktu religijnego między rdzenną, katolicką ludnością, a ariańskimi Wizygotami. Przeciw arianizmowi występował Sewer, biskup Malagi. To pierwsza znana z imienia osoba związana z miastem. Konflikty zakończyły się wraz z koronacją syna Leowigilda – Rekkareda, który zdecydował o przejściu na katolicyzm.

 

 

W 711 712 Musa (muzułmański gubernator Afryki Północnej) i jego dowódca, berberyjski wyzwoleniec Tarik, przekroczyli Gibraltar i rozpoczęli muzułmańską inwazję Płw. Iberyjskiego. Malaga padła podczas wojennej ekspedycji syna Musy, Abd al-Aziza w 716, i od tego czasu aż do XV stulecia znajdowała się pod władaniem muzułmanów. Ten czas to wielki rozkwit miasta, otoczonego murami z pięcioma dużymi bramami oraz licznymi przedmieściami. Malaga była wówczas najważniejszym portem na południowym wybrzeżu dzisiejszej Hiszpanii. Po rozpadzie kalifatu Umajjadów stała się stolicą niewielkiej taify pod panowaniem berberyjskiej dynastii Hammudi. W 1237 r., po upadku Almohadów, wraz z innymi miastami regionu dostała się we władanie grenadzkich Nasrydów i stało się stolicą jednej z trzech prowincji zwanych coras – Rajja. Królestwo zaludnione było wówczas przez muzułmanów i tzw. trybutariuszy, tj. ludność nieislamską, ale płacącą podatki. W Maladze szczególnie licznie reprezentowani byligenueńczycy, obdarzeni zresztą licznymi przywilejami. Miasto było wówczas centrum rzemiosła stoczniowego, tkactwa i handlu afrykańskim złotem. Pod koniec XV w. katoliccy królowie Hiszpanii postanowili skończyć z muzułmańskim królestwem na Płw. Iberyjskim. Malaga upadła w 1487 r. W przeciwieństwie do innych, zdobytych wcześniej twierdz broniła się zaciekle, toteż po jej zdobyciu królowie wzięli do niewoli wszystkich żywych mieszkańców miasta. Pięć lat później padła Grenada i ta data uznawana jest za koniec rekonkwisty. Na pamiątkę zwycięstwa w Maladze wzniesiono klasztory de la Victoria(zwycięstwa) i de la Trinidad (Trójcy Św.). Malaga katolicka pełniła ważną funkcję handlową po odkryciu Nowego Świata. W XVII w. rozpoczął się jednak powolny upadek miasta. Spory wpływ miało na to wygnanie Morysków po edykcie z 1609, a także epidemie oraz klęski żywiołowe, które regularnie nawiedzały miasto – głównie powodzie wywołane przez Guadalmedinę. 24 sierpnia 1704, podczas wojny o sukcesję hiszpańską doszło do bitwy morskiej pod Malagą. 14-15 października 1810, podczas wojen napoleońskich doszło do zwycięskiej obrony nieodległej twierdzy w Fuengiroli – 30 km na południowy zachód od Malagi wzdłuż wybrzeża, dowodzonej przez kpt. Franciszka Młokosiewicza siłami 4 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego przed korpusem brytyjskim lorda Blayneya. Kryzys zaczął przechodzić w XVIII stuleciu, a już w XIX rozpoczął się kolejny rozkwit. Malaga szybko stała się jednym z najintensywniej rozwijających się miast Hiszpanii. Na zachodzie miasta powstały liczne zakłady przemysłowe, rozbudował się port, a w mieście osiedlili się liczni handlowcy z Kastylii i zagranicy. We wschodniej części miasta zbudowano wówczas liczne wille i hotele w stylu belle époque. W tym czasie Malaga, podobnie jak inne miasta Hiszpanii, była też jednak świadkiem burzliwych wystąpień przeciwko absolutystycznym rządom Ferdynanda VII. Na plaży pod miastem rozstrzelano w 1831 r. powstańca José Maríę Torrijosa i jego 52 towarzyszy. Koniec XIX w. to kolejny kryzys w historii miasta – zamykane były kolejne fabryki, okoliczne winnice dotknęła plaga filoksery. Miasto powoli zamierało. Dodatkowym ciosem były intensywne bombardowania Malagi przez siły frankistowskie podczas wojny domowej 1936-39.
W latach 60. XX stulecia dzięki turystycznej modzie na Hiszpanię i Costa del Sol rozpoczął się kolejny rozkwit gospodarczy miasta.

 

 


 
Semana Santa



Jakie były początki? Gdy w 1487 r. Królowie Katoliccy – Izabela i Ferdynand – odbili Malagę z rąk Maurów, zaczęły powstawać liczne konwenty i religijne bractwa. Zajmowały się grzebaniem zmarłych i opieką nad chorymi; z czasem zaczęto odgrywać Pasję, wykorzystując ruchome drewniane figury. Jedną z nich jest Jezus błogosławiący lud – do dziś niesiony w procesji.
W orszaku idzie nawet kilka orkiestr (dęte i perkusyjne), grają uroczystą muzykę pisaną specjalnie na tę okazję. Prócz nich ciągną w dwóch szeregach nazarenos – członkowie bractwa, od kilkudziesięciu do nawet 900, w wysokich na metr spiczastych kapturach.Penitentes niosą świece, wśród nich jest sporo dzieci. Poprzedzają tron z figurą Jezusa i drugi z Matką Boską. Taki wędrujący ołtarz waży kilka ton, niesie go na barkach nawet kilkuset hombres de trono. Czasem Jezusowi towarzyszą inne rzeźbione w drewnie postaci – apostołowie z Ostatniej Wieczerzy (siedzą przy stole), rzymscy legioniści (na koniach), oprawcy (biczują Jezusa). Niektóre trony są bardzo stare, barokowe, a autorami figur są znani rzeźbiarze. Wszystkie zdobią przebogate baldachimy i kandelabry, haftowane płaszcze i dywany z tysięcy żywych kwiatów, głównie z goździków (jak dowiedziałam się z gazet, malagueno Baltasar Ponce z bractwa Penas dostał medal za to, że od 40 lat układa dywan dla Matki Boskiej). Niektóre procesje rozrzucają pachnące gałązki rozmarynu, a przypadkowi śpiewacy intonują saetas – religijne pieśni, które brzmią jak płacz.

 

 

Wielki Tydzień wymaga żelaznej kondycji – wiele godzin spędza się, wyczekując w gęstniejącym tłumie (i upale) na moment pojawienia się paso, a potem przebijając się ku innym miejscom. Niektórzy wykupili numerowane miejsca na krzesełkach po mniej więcej 30 euro (trybuny honorowe droższe), w ciągu dnia krzesełka leżą poskładane na stosach, rozstawia się je przed wymarszem procesji.

 

 
 

Wszyscy malaguenos noszą przy sobie małe książeczki z procesyjnym „rozkładem jazdy” (oczywiście chodzi się pieszo, stara część Malagi jest wtedy wyłączona z ruchu). Nie ma tu żadnej improwizacji – ów „rozkład” jest precyzyjnie rozpisany na dni, godziny i miejsca. W końcu przygotowania trwają cały rok, a historia sięga pięciu wieków wstecz.

 

 
 
Zabytki

 
Najbardziej interesującym zabytkiem w hiszpańskiej Maladze jest La Alcazaba. Jest to słynna, wznosząca się nad miastem forteca, budowana od VII do XI wieku naszej ery. Wejście do fortecy stanowiła brama Puerta del Christo. Ta brama miała szczególne znaczenie historyczne, ponieważ właśnie przy niej odprawiano pierwszą msze po chrześcijańskim zwycięstwie. La Alcazaba to największa w całej Hiszpanii budowla warowna wzniesiona przez muzułmanów.

 
 

 
 
Kolejnym interesującym zabytkiem jest Castillo de Gibralfaro zbudowany w XIV wieku, z którego do dziś zachowały się jedynie solidne baszty obronne. Zamek jest znany z faktu, że miało tu miejsce 3-miesięczne oblężenie mieszkańców Malagi przeciwko katolickim monarchom Ferdynandowi i Izabeli.
 


 

 
 

 

 

 
 

 

 
 

 
 
Z kolei przez 200 lat od 1528 roku budowano katedrę w Maladze. Pierwotny plan zakładał zbudowanie dwóch wież, niestety z przyczyn finansowych powstała tylko jedna z nich. Katedra nazywana jest La Manquita, co w luźnej interpretacji znaczy „jednoręka kobieta”. Malaga szczyci się swoją architekturą sakralną, którą reprezentują: Kościół de los Martires, Kościół de Santiago, Kościół del Santo Christo de la Salud, Kościół San Juan Bautista.

 
 

 

 
 
Muzea

Najciekawszym muzeum w maladze jest Muzeum Picassa. Malarz właśnie w tym mieście się urodził i został ochrzczony w katedrze. Muzeum zostało założone przez Junta de Andalucia. Można tu podziwiać wiele prac Picassa, reprezentujących wszystkie etapy malarstwa, przez które przeszedł artysta – od czasów młodości aż po dzieła stworzone w ostatnim etapie życia artysty. Drugim wartym odwiedzenia muzeum jest Muzeum Archeologiczne. Znajdują się w nim ważne, archeologiczne zbiory od czasów panowania Fenicjan po epokę Maurów, w tym rzymskie rzeźby i mozaiki, arabska ceramiką oraz eksponaty z czasów prehistorycznych.

 

 
Spacer uliczkami Malagi:

 
 

 

 
Costa del Sol

Słoneczne Wybrzeże, bo tak tłumaczy się nazwę Costa del Sol to największa atrakcja Malagi poza zabytkami. Słońce świeci tu przez 300 dni w roku, a region uważany jest za najcieplejszy w całej Hiszpanii. Pomijając urokliwe drzewka pomarańczowe i fantastyczny w sensie turystycznym klimat, dodatkowym atutem są plaże. Większość z nich jest bardzo szeroka i czysta, a lokalizacja w pięknych zatoczkach dodatkowo sprawia, że są komfortowe. Niestety ich urok doceniają turyści, stąd zwykle jest tu sporo plażowiczów. Łączna długość plaż na Costa del Sol to około 15 kilometrów. Przed sezonem można znaleźć tu jednak wytchnienie.

 

 
 
Na Costa del Sol znajduje się ponad 30 pól golfowych, uważanych za najlepsze w Europie. Niebywałą atrakcją turystyczną jest również znajdujący się w pobliżu Gibraltar, który znajduje się zaledwie krok od Maroka. W Andaluzji narodziło się flamenco, stąd wywodzi się tradycja ludowych zabaw i festynów, corrida. Kto dziś nie słyszał lub chociażby ukradkiem oka nie widział gdziekolwiek walki torreadora z bykiem? Corrida de Toros czyli walka z bykiem potocznie zwana corridą posiada swoje wielowiekowe tradycje. Zwyczaj ten przywędrował prawdopodobnie z Półwyspu Iberyjskiego sprowadzony przez Arabów. Inne wersje wskazują na Rzymian lub Kartagińczyków. Natomiast po raz pierwszy corrida odbyła się około roku 1300. Obecnie jest to jeden z symboli Hiszpanii.

 

 
Arena corridy w Maladze
 

Poza plażami, górzysta prowincja ma bardzo interesujące miejsca do odwiedzenia, jak wąwóz El Chorro. Jest miejscem docelowym wielu wycieczek i wypraw. Wszystko dzięki idealnym warunkom do wspinaczki skalnej. Amatorzy i profesjonaliści zjeżdżają tu z różnych stron świata, by zmierzyć się z wysokimi na kilkaset metrów urwiskami. Mowa o El Chorro – Europejskiej Mekce nie tylko wspinaczki, ale także kolarstwa górskiego i wędrówek pieszych.


 

 
 
 
El Chorro to właściwa nazwa małej wsi, która znajduje się w malowniczej części Malagi. Od samego miasta oddalona jest o zaledwie 60 kilometrów, zatem chcąc odwiedzić ją można równie dobrze zatrzymać się w samej Maladze, co w przyjmującym gości przez cały rok El Chorro. Bliskość wybrzeża sprzyja wypoczynkowi biernemu w jednym z tutejszych kurortów, natomiast samo El Chorro to wybór dla aktywnych.
Miejscowość położona jest w malowniczym, górskim terenie. Okoliczne jeziora i rzeki w swoisty sposób zdobią tereny w okolicach El Chorro, ale to nie one są przyczyną zainteresowania aktywnych turystów. Największą atrakcją tego rejonu jest bowiem wąwóz, utworzony przez rzekę spływającą ze szczytów pobliskich gór. To cenione w międzynarodowym środowisku alpinistów miejsce stało się miejscem docelowym wielu wypraw.

 

 

 
 

 
 

 
 
W roku 1921 wybudowano tutaj linię kolejową wiodącą systemem tuneli i mostów wzdłuż jednej ze ścian wąwozu, a także, w celach pomocniczych w stosunku do prowadzonych prac, wykuto w skałach system tuneli wodnych oraz poprowadzono ścianami wąwozu ścieżkę opartą na betonowych platformach, nazwaną el Caminito del Rey, na cześć króla Alfonso XIII który nadzorował prace i dokonał uroczystego otwarcia ścieżki. Ścieżka wybudowana została przez więźniów na początku XX wieku w latach 1914-1921. Jak mówi legenda, król Alfonso XII nie był w pełni władz umysłowych ,niezależnie od tego czy to prawda, czy nie, ścieżka jest dzisiaj rzeczywiście miejscem nieco szalonym. Nieremontowana od lat jest bardzo niebezpieczna. Skruszały, cienki beton sprawia wrażenie przetartego materiału, czasem jest dziurawy, a miejscami całkiem go brak. Ścieżka prowadzi przez wąwóz którego ściany osiągają 700 m wysokości. Z kolei w górnej części wąwozu odległość pomiędzy jego ścianami (każda o wysokości ponad 100 m) mierzona w połowie ich wysokości jest rzędu kilkunastu metrów, dzięki czemu jest to jeden z najbardziej stromych wąwozów skalnych w Europie. Okolice wąwozu są jednym z najbardziej znanych regionów wspinaczkowych Europy – w promieniu kilku kilometrów od miejscowości El Chorro znajduje się ponad 1500 ubezpieczonych dróg wspinaczkowych w pełnym zakresie trudności. Ścieżkę przejść może każdy z zachowaniem szczególnej ostrożności i asekuracji. Na trasie „spaceru” znajdują się specjalne liny przymocowane do skał, do których należy się przypiąć podczas przejścia przez niebezpieczne odcinki.

 

 
 

 
 

 
 

Aż do 2000 roku ścieżką króla przechadzali się co odważniejsi turyści. Wszystko z powodu niebezpiecznego położenia i wypadków, które zdarzały się tu zbyt często. Kilka osób wejście na ścieżkę przepłaciło własnym życiem, stąd zapadła decyzja o zamknięciu ścieżki.

 
 
W drodze do El Chorro:

 
 

 

 
Kuchnia hiszpańska


Hiszpania ma dostęp do Morza Śródziemnego i Oceanu Atlantyckiego, dzięki czemu bogactwa tych zbiorników znalazły swoje miejsce w kuchni Hiszpanii. W przepisach tego kraju znaleźć można mnóstwo pomysłów na dania m.in. z ryb, ośmiornic i wodorostów.

Owoce: Tamtejszy klimat sprzyja uprawie południowych warzyw i owoców, takich jak cytrusy, daktyle, bakłażany, cukinie i pomidory. Kraj słynie z produkcji wina i oliwek, które Hiszpanie chętnie wzbogacają rozmaitymi farszami, np. serem, cytrynami i anchovis. Hoduje się także bydło i owce.

Tradycyjne potrawy: Wiele dań występujących niemal w całej Hiszpanii rozpoznawalnych jest jako typowe potrawy hiszpańskie na świecie. Do nich zaliczyć należy ryżową paellę, chłodnik gazpacho, ziemniaczaną tortillę (tortilla de patats) i krem kataloński. Jednak każdy z regionów może poszczycić się własnymi, spotykanymi tylko na danym obszarze specjałami. Spowodowane jest to faktem, że prawie każdy region był niegdyś niezależnym państewkiem z własnymi tradycjami. Mimo późniejszego zjednoczenia pod jedną flagą, mieszkańcy poszczególnych części kraju zachowali swoje zwyczaje i tradycje kulinarne.

 
 

 

Warzywny chłodnik gazpacho zmiksowany z chlebem to typowe danie andaluzyjskie

 


 
Paella z owocami morza i mięsem

 

 

Smażone kalmary

 

 

Tortilla

 


 
 

Przystawki: W Hiszpanii zazwyczaj jako przystawkę przed głównym posiłkiem podaje się tzw. tapas. Zwyczajowo serwuje się ją na niewielkich talerzykach, od których wzięła się ich nazwa. Najpopularniejsze tapas to: kawałki hiszpańskich szynek jamon serrano i jamon iberico, ostre kiełbaski chorizo lub oliwki. Tapas podaje się także w tawernach jako zakąski do wina.

 

 

 
Napoje: Na stole hiszpańskim nie może zabraknąć dzbana Sangrii z lodem i kawałkami świeżych owoców. W ten sposób podane wino wprawdzie bardziej przypomina kompot, za to świetnie gasi pragnienie i nie wpływa negatywnie na trzeźwość umysłu. Popularne jest również tinto de verano – czerwone wino z dodatkiem lodu, wody sodowej i wermutu. Wszędobylska jest także kawa i ciastka

 

 
 
Tradycyjny deser: churros

 
 
 
Natijas

 
 
krem kataloński

 
 
I oczywiście świeży sok z pomarańczy

 

 

 

 Dojazd z lotniska do centrum Malagi pociągiem podmiejskim to koszt 1.8 euro. Bilet kukuje się w automacie przy zejściu do tunelu kolejki, identycznie jak np wejście do metra w Warszawie. Bilet (ten sam) potrzebny jest także przy bramkach wyjściowych. Do Malagi z Krakowa lata m.in. KLM a bilet w normalnej cenie to ok 600 pln. Oczywiście są okazje na tanie loty u innych przewoźników. Z łatwością można polecieć za ok 200 pln w obie strony.

 

 Malaga Andaluzja 2

 

 

Warto wydać 10 euro na bilet i zrobić zdjęcia z diabelskiego młyna. Panorama na całe miasto oraz na Sierra Nevada.

Mogłoby się wydawać, że w dzisiejszych czasach lornetka jest przyrządem zupełnie zbędnym, jednak jak się okazuje – miłośników obserwowania dzikich ptaków czy gwiazd na niebie wciąż nie brakuje. Także i tutaj lornetka bardzo się przyda by zobaczyć znacznie więcej ponad miastem i wzgórzami. Także ze wzgórza zamkowego obserwowanie przez lornetkę miasta i okolic wciągnie na długo.

 

Malaga Andaluzja 7

 
 
 
Noclegi nie muszą być drogie. Oczywiście można wybrać droższy hotel, lub znacznie tańszy hostel.  Sprawdzony hostel to La Casa Mata Central, https://lacasamatacentral.com/ w bocznej uliczce w samym centrum Malagi. Do dyspozycji jest kuchnia z pełnym wyposażeniem, kawą, herbatą i innymi napojami. Jest także wypożyczalnia rowerów. Pokój 1 osobowy na dwie noce to koszt € 52.
 

Malaga jedzenie i noclegi 2

 

 

Ceny jedzenia w pizzeriach czy innych szybkich barach, zaczynają się od 2 euro. Takich miejsc jest bardzo dużo.

 

Malaga jedzenie i noclegi 1

 

 

 Karolina Zięba-Kulawik

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Tanie loty

Najtańszy sposób na podróżowanie po Europie – tanie loty

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
tanie loty ryanair

Tanie podróżowanie po Europie

  Tanie loty działają mimo zapowiedzi i straszeń konkurencji, ale należy pamiętać że tanie loty to przywilej i okazja a nie norma, więc nie można oczekiwać i wymagać zbyt wiele, otrzymując możliwość lotu kilka tys kilometrów, za ułamek wartości takiego lotu. 

Znajdź najtańsze taryfy na loty do setek miejsc docelowych za mniej niż 20 euro

 

tanie loty ryanair

 

 

   Wiele osób zastanawia się jak jest możliwe tanie podróżowanie, nie ograniczając się do autostopu. W 2022 i 2023 r. podróżowanie po terenie Niemiec było możliwe dzięki wprowadzeniu promocyjnego biletu w cenie 9 euro. Jednak Europa to nie tylko Niemcy a podróże to nie tylko pociągi czy wspomniany autostop. Jak zatem podróżować niskobudżetowo nie zważając na granice i odległości ?

 

 

Mimo wzrostu cen paliw i ogólnej inflacji, tanie loty nadal mają się dobrze. Na terenie Europy działa kilka linii, ale w oparciu na własne doświadczenia posłużę się przykładami Irlandzkiego przewoźnika Ryanair z którego często korzystam. Jako lotnisko początkowe wybieram Kraków – Balice, jako że z centrum miasta jest bardzo dobre połączenie. Kolej podmiejska kursuje średnio co 30 minut a koszt biletu to 14 pln https://kolejemalopolskie.com.pl/pl/rozklad-jazdy

Z Dworca Głównego jedzie pociąg podmiejski na samo lotnisko a na każdym peronie oznaczony jest jako pociąg – Airport Lotnisko
Bilet jednorazowy na odcinku Kraków Główny – Kraków Lotnisko (Kraków Airport) : 17,00 zł
Bilet można zakupić w jednym z wielu automatów na dworcu lub u konduktora w pociągu, tylko po wejściu do pociągu musi od razu podejść do konduktora i zgłosić że chce kupić bilet (bez dodatkowej dopłaty) W pociągu także znajduje się automat biletowy.

Czas jazdy pociągu na trasie Kraków Główny – Lotnisko Balice – 17 minut

Warto także zaplanować z wyprzedzeniem dojazd pomiędzy lotniskami a centrum miast do których planujemy dolecieć. Tutaj dużym ułatwieniem są mapy Google. Na ogół przy dużym zbliżeniu pojawiają się symbole transportu publicznego a po kliknięciu w symbol pociągu czy autobusu/busa pojawia się numer linii, godziny odjazdów i przekierowanie do strony przewoźnika gdzie mamy wszystkie informacje oraz możliwość zakupu biletu na telefon.

 

 

Dojazd na lotnisko mamy już za sobą ale aby był sens jazdy na lotnisko, musimy mieć bilet. Najlepiej by był to bardzo tani bilet lub oferta na city break. Poniżej kilka popularnych stron, gdzie zamieszczane są gotowe oferty, ale… warto wziąć pod uwagę że każdy tego typu pośrednik, ma za zadanie reklamować i zarabiać na pośrednictwie, dlatego warto poświęcić trochę czasu by poszukać tanich lotów samemu.

 

Popularne wyszukiwarki tanich lotów

https://www.skyscanner.pl/

https://fly.pl/bilety-lotnicze/

https://www.esky.pl/wyszukiwarka-lotow

https://www.kayak.pl/flights

https://www.kiwi.com/pl/

https://www.momondo.pl/

https://www.fru.pl/

https://www.google.com/travel/flights?hl=pl

oraz bezpośrednio na stronach przewoźników, gdzie znajdziemy ceny aktualne i bez ukrytych kosztów pośrednich:

https://www.ryanair.com/pl/pl/tanie-loty

https://wizzair.com/pl-pl/tanie-loty

 

Planujemy podróż:

Wchodzimy bezpośrednio na stronę Ryanair tanie loty bezpośrednio, gdyż ze strony głównej ciężko jest dostrzec taką możliwość.

W polu „lotnisko” wybieramy miejsce z którego chcemy wylecieć. Ten krok stosujemy także na dalszych etapach naszej podróży. Pole „Do” zostawiamy puste. Za każdym razem ustawiamy najniższą wartość w polu „Budżetowe”. Pamiętajmy też o zaznaczeniu pola „w jedną stronę” (algorytmy dbają o to byśmy w opcji „w dwie strony” zapłacili znacznie więcej).

 

 

Jak to wygląda w praktyce, widać na poniższym zdjęciu. W moim przypadku wyświetliły się 3 strony propozycji biletów poniżej 20 euro. Wybrałem Paryż-Beauvais za 69 zł. Datę początkową wybieramy jak widać poniżej, choć wybór dni z tanimi lotami jest spory.

 

tanie loty ryanair

 

Skoro jestem w Paryżu, to dlaczego miałbym nie zwiedzić innych miast w Europie korzystając z tanich połączeń ?… Ponawiam kroki z wyszukiwaniem, tym razem w polu wylotu wpisuję Paryż-Beauvais i ustawiam pole najniższej ceny. A dlaczego by nie wyskoczyć na Ibizę ?… za 13 euro ?

 

tanie loty ryanair

 

Lubię Malagę a skoro jestem tak blisko to dlaczego by nie ? Tam życie toczy się przez całą dobę a 9 euro za bilet ? Grzech nie skorzystać. Daty wylotów pozwalają mi na szybkie odwiedziny lub pozostanie na nieco dłużej w poszczególnych miastach.

 

 

 

Malaga to południowy brzeg Hiszpanii a stamtąd rzut beretem do Maroko. Skoro tak, to może by do Tangeru? Wybór dat i cen jest elastyczny. 

 

tanie loty ryanair

 

 

Prosto z gorącego Maroko wracać do zimnego Krakowa? No chyba nie… A może by tak Koloseum po sezonie bez tłumów turystów? Cena wygląda groźnie, ale to Dirham marokański którego kurs obecnie wynosi 0,095 euro a więc 109 dirham = 10,35 euro.

 

tanie loty ryanair

 

Z Rzymu do Bari możemy sobie latać kiedy chcemy i to za 8 euro a z Bari mamy rzut beretem do Chorwacji, Bułgarii, Serbii, Węgier i in. Czy wracamy do Krakowa czy też planujemy dalsze podróże po kilka euro ?

 

tanie loty ryanair

 

Nie ma co się obawiać że lecimy z bagażem podręcznym. Wsiadając do samolotu większość rzeczy możemy założyć na siebie a pozostałe przedmioty w bagażu zgodnie z limitem. Plecak czy torba kompresowana pozwala na zapakowanie wszystkiego a „poduszka” jaką możemy zabrać na pokład może pomieścić nasze koszulki na zmianę czy inne rzeczy. Na każdym lotnisku mamy nieograniczony dostęp do toalet czy nawet kabin prysznicowych.

 

 

Wchodzimy bezpośrednio na stronę

https://www.ryanair.com/pl/pl/tanie-loty

bezpośrednio, gdyż ze strony głównej ciężko jest dostrzec taką możliwość.

 

Podobnie rzecz ma się z WIZZAIR

 

WizzAir także oferuje tanie loty, lecz wyszukiwarka nieco się różni od tej Ryanaira. Tanie loty można wyszukiwać samodzielnie lub można skorzystać z podpowiedzi na stronie przewoźnika. Tutaj także wchodzimy bezpośrednio na tanie-loty 

 

 

Należy jednak zwracać uwagę na szczegóły, jak choćby ten, iż pomimo że wpisujemy wylot z Krakowa, to odpowiedzi na to pytanie owszem, pokazują się jako Kraków, ale drobnym druczkiem jesteśmy informowani że wylot odbywa się z Katowic. Podobnie jest z lotem powrotnym.

 

 

Jeżeli bagaż podręczny okaże się niewystarczający, zawsze można zmienić opcje, lub lecąc w kilka osób, bagaż rejestrowany dokupić dzieląc się kosztami. Do walizki zmieści się całkiem sporo a różnica dzielona na kilka osób nie będzie zbyt odczuwalna. Drobna podpowiedź dla grupy wyruszającej np na wędrówkę z plecakami i namiotem. Cały sprzęt można zapakować do zwykłego worka i dodatkowo owinąć folią. Na miejscu całość rozpakować, podzielić się plecakami a worek do kosza na plastyk. W sklepach budowlanych takie worki „na gruz budowlany” są bardzo wytrzymałe a kosztują kilka zł. Waży także niewiele i drugi worek na drogę powrotną można mieć w plecaku. Poniższy przykład pokazuje, że bagaż rejestrowany jest droższy o ok 300 zł. Dzieląc to na np grupę 4 osób, w obie strony, da koszt dodatkowy ok 150 zł.

 

 

Wyszukiwarka https://wizzair.com/pl-pl/tanie-loty

 

#tanieloty

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
unesco

Obiekty UNESCO w Polsce

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Polskie obiekty na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO

Polskie obiekty na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO

Obiekty UNESCO w Polsce

   Przechodzimy obok, nie mając świadomości co kryje się za wysokim murem, za ścianą gęstego lasu czy za wzniesieniem. Przemierzamy nasz kraj autostradami, oddzieleni ekranami akustycznymi od tego co piękne i tajemnicze. Zachwycamy się tym co zobaczymy w trakcie wakacyjnych wyjazdów poza granice naszego kraju. Nie mając świadomości o tym co nas otacza, nie doceniamy i pomijamy wszytko to, co ma do zaoferowania nasz kraj. Polska jest wyjątkowa pod wieloma względami. Nie tylko na wakacyjne wojaże ale i na weekendowe wycieczki, warto poznawać uroki kraju leżącego pomiędzy morzem a górami. Na którego terenie są prawdziwe tysiącletnie bory i niezliczona ilość zabytków. Cudze chwalicie, swego nie znacie. Powiedzenie jakże trafne w przypadku naszego kraju. Polska, od gór aż po morze, zachęca do odwiedzania i zwiedzania wielu pięknych miejsc. Poniższe zestawienie ma na celu uświadomienie, jak wiele nasz kraj ma do zaoferowania dla zwiedzających. Zaśnieżone tatrzańskie szczyty, zieleń i cisza Borów Tucholski, Mazury, czy bałtyckie plaże, zamki i pałace, skanseny i wiele miejsc wyjątkowych czekających na turystów. Tak to wszystko się zgadza, ale Polska to także wyjątkowe miejsca i obiekty wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Różnorodność miejsc do których można zaplanować zwiedzanie jest wielka. Miliony osób każdego roku szuka ciekawych miejsc. Wiele z proponowanych miejsc czy obiektów, można zwiedzać także w pochmurne jesienne dni czy zimowe weekendy. To sposób na zwiedzanie bez względu na pogodę. Przed sezonem nie utkniemy przed kasami w długich kolejkach. Na trasie zwiedzania nie będziemy popędzani przez przewodników w otoczeniu głośnych wycieczek szkolnych.
 

 

 Obecnie na Liście UNESCO znajduje się 17 obiektów z Polski  

 

 Polskie obiekty na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO mapa

 

 

Od 22 kwietnia 2021 Polska wzbogaciła się o kolejny wpis na liście UNESCO.

 

Geopark Świętokrzyski, „Geonatura Kielce” wraz z gminami Chęciny, Morawica, Nowiny i Piekoszów, zostały wpisane na listę Światowego Geoparku UNESCO.

 

 

 Polskie obiekty na Liście UNESCO

 

 

 

Muzeum Archeologiczne i Rezerwat Krzemionki 16 obiektem na Światowej Liście Dziedzictwa UNESCO

 

6 lipca 2019 r w stolicy Azerbejdżanu w Baku, podczas obrad 43. Komitetu UNESCO, Krzemionki zostały wpisane na Światową Listę Dziedzictwa UNESCO!
 

Muzeum Archeologiczne i Rezerwat Krzemionki

 

 

 

 

Stare Miasto w Krakowie


Wpis na podstawie kryterium IV

Miejsce wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa w 1978 r., czyli jako jedno z pierwszych 12 obiektów na świecie. Obszar wpisany obejmuje Stare Miasto w obrębie dawnych murów, Wzgórze Wawelskie oraz dzielnicę Kazimierz ze Stradomiem. W 2010 r. została utworzona strefa buforowa dla obszaru wpisanego.

Stare Miasto Krakowa, dawnej stolicy Polski, rozciąga się u stóp Zamku Królewskiego na Wawelu. XIII-wieczne miasto kupieckie posiada największy w Europie rynek, liczne zabytkowe kamienice oraz bogato wyposażone pałace i kościoły. O świetnej przeszłości Krakowa świadczą fragmenty XIV-wiecznych murów miejskich, położona na południu miasta średniowieczna dzielnica Kazimierz, z zabytkowymi synagogami, Uniwersytet Jagielloński oraz katedra gotycka, w której pochowani są królowie Polski.

 

 Kraków Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

Królewskie Kopalnie Soli w Wieliczce i Bochni


Wpis na podstawie kryterium IV

Podobnie jak Stare Miasto w Krakowie, Kopalnia Soli w Wieliczce została wpisana w 1978 r., jako jeden z pierwszych 12 obiektów na świecie. W 2013 roku wpis rozszerzono o Kopalnią Soli w Bochni i Zamek Żupny w Wieliczce, zmieniając nazwę wpisu. Królewskie Kopalnie Soli w Wieliczce i Bochni są wpisem seryjnym.

Pokłady soli kamiennej w Wieliczce eksploatowane są od XIII w. Kopalnia rozciąga się na 9 poziomach i liczy 360 km chodników, w których znajdują się wyrzeźbione w soli ołtarze, posągi i inne dzieła sztuki; etapy pasjonującej pielgrzymki ku przeszłości tego zakrojonego na szeroką skalę przedsięwzięcia przemysłowego.

Strefę Zabytkową Kopalni w Bochni stanowią 3 szyby: Sutoris (z połowy XIII w.), Campi (z połowy XVI w.) i Trinitatis (z początku  XX w.) oraz 9 poziomów, usytuowanych pod  powierzchnią. Cenną spuściznę kultury duchowej bocheńskich górników stanowią podziemne kaplice i miejsca kultu religijnego.

 

 wieliczka Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

Auschwitz-Birkenau. Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady (1940-1945)

Tereny byłych obozów Auschwitz-Birkenau zostały wpisane w 1979 r. na podstawie kryterium VI. Na Liście Światowego Dziedzictwa reprezentują wszystkie obozy koncentracyjne i obozy zagłady na świecie.

Ogrodzenia, druty kolczaste, wieże strażnicze, baraki, szubienice, komory gazowe oraz krematoria świadczą o warunkach, w jakich odbywało się hitlerowskie ludobójstwo na terenie dawnego obozu koncentracyjnego i obozu zagłady Auschwitz-Birkenau, największego w III Rzeszy. Badania historyczne wykazały, że w obozie tym, stanowiącym symbol okrucieństwa ludzi wobec ludzi w XX wieku, systematycznie głodzono, torturowano i wymordowano 1, 5 miliona ludzi, w przeważającej części Żydów.

 

 Auschwitz Birkenau Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

Puszcza Białowieska


Obiekt transgraniczny polsko-białoruski
Wpis na podstawie kryteriów IX i X

Puszcza Białowieska położona na terytorium Polski i Białorusi jest rozległą połacią pierwotnego lasu, w którym występują zarówno drzewa iglaste, jak i liściaste. Obszar wpisany rozciąga się na powierzchni liczącej 141 885 ha. Jest to miejsce unikalne z punktu widzenia zachowania różnorodności biologicznej. Występuje tu najliczniejsza populacja żubra europejskiego, gatunku, który symbolizuje Puszczę Białowieską.

W 1979 r. na Listę Światowego Dziedzictwa została wpisana część obszaru Białowieskiego Parku Narodowego. Białoruska część Puszczy Białowieskiej została wpisana w 1992 r. jako rozszerzenie wpisu. Od 1992 r. obie części Puszczy stanowią jeden obiekt transgraniczny. W 2014 roku miejsce Światowego Dziedzictwa zostało rozszerzone, przede wszystkim po stronie polskiej (z powierzchni 5.069 ha do 59.576,09 ha). Nastąpiła również zmiana nazwy (ang. Białowieża Forest, przedtem: Białowieża Forest/Belovezhskaya Pushcha) i zmiana kryteriów wpisu (poprzednio: kryterium VII).

 

 Puszcza Białowieska Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

Stare Miasto w Warszawie


Wpis w 1980 r. na podstawie kryterium II i VI.

W sierpniu 1944, w czasie Powstania Warszawskiego, przeszło 85% zabudowy Starego Miasta zostało zniszczone przez oddziały hitlerowskie. Po wojnie, z woli społeczeństwa, podjęto trwające pięć lat dzieło odbudowy, pieczołowicie restaurując kościoły, pałace oraz Rynek Starego Miasta. Jest to wyjątkowy przykład niemal całkowitej odbudowy zabytków pochodzących z nieprzerwanego ciągu historycznego, od XIII do XX wieku.

 

 Warszawa Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

 

Stare Miasto w Zamościu


Zespół urbanistyczny wpisany w 1992 r. na podstawie kryterium IV

Miasto zostało założone w XVI wieku przez kanclerza Jana Zamoyskiego, na szlaku handlowym łączącym Europę Zachodnią i Północną z Morzem Czarnym. Zamość, wzorowany na włoskim modelu miasta idealnego, zbudowany przez pochodzącego z Padwy architekta Bernardo Morandiego, stanowi doskonały przykład miasta renesansowego z końca XVI w., które zachowało pierwotny plan, fortyfikacje oraz liczne budowle, łączące włoskie i środkowoeuropejskie tradycje architektoniczne.

 

 Stare Miasto w Zamościu Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

Średniowieczny zespół miejski Torunia


Obszar wpisany w 1997 r. na podstawie kryteriów II i IV.

Toruń zawdzięcza swe początki Zakonowi Krzyżackiemu, który w połowie XIII w. zbudował tu zamek, mający służyć za bazę wypadową do podboju i ewangelizacji Prus. Miasto, należące do Hanzy, wkrótce zaczęło odgrywać istotną rolę handlową. O jego randze świadczą liczne okazałe, XIV i XV-wieczne budowle publiczne i prywatne (m.in. Dom Kopernika), wznoszące się na Starym i na Nowym Mieście.

 

 Toruń Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

 

Zamek krzyżacki w Malborku


Wpis w 1997 r. na podstawie kryteriów II, III i IV.

XIII-wieczny, warowny klasztor Zakonu Krzyżackiego został znacznie rozbudowany i upiększony po 1309 roku, kiedy przeniesiono tu z Wenecji siedzibę Wielkiego Mistrza. Ten znakomity przykład średniowiecznego zamku ceglanego popadł następnie w ruinę, ale został pieczołowicie odrestaurowany na przełomie XIX i XX w. To właśnie w Malborku powstało wiele obowiązujących dzisiaj technik konserwatorskich. Po poważnych zniszczeniach w czasie II Wojny Światowej, zamek został ponownie odrestaurowany na podstawie szczegółowej dokumentacji opracowanej przez jego wcześniejszych konserwatorów.

 

 Malbork Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

 

Kalwaria Zebrzydowska: manierystyczny zespół architektoniczny i krajobrazowy oraz park pielgrzymkowy

 
Zespół wpisano w 1999 r. na podstawie kryteriów II i IV.

W Kalwarii Zebrzydowskiej uderza malowniczy krajobraz kulturowy o wymowie duchowej. Otoczenie naturalnei, w które wpisują się symboliczne miejsca odnoszące się do Męki Pańskiej oraz do życia Matki Boskiej, pozostało prawie niezmienione od XVII w. Kalwaria Zebrzydowska nadal stanowi cel pielgrzymek.

 

Klasztor w Kalwarii Zebrzydowskiej Obiekty UNESCO w Polsce  

 

 

 

 

Kościoły Pokoju w Jaworze i Świdnicy


Kościoły zostały wpisane w 2001 r. na podstawie kryteriów III, IV i VI.

Kościoły Pokoju w Jaworze i Świdnicy, największe w Europie budowle sakralne o konstrukcji szkieletowej, zostały wzniesione na Śląsku w połowie XVII w., w następstwie Pokoju Westfalskiego, regulującego kwestie religijne. Ograniczone warunkami politycznymi i materiałowymi, świadczą o poszukiwaniu wolności religijnej i przyjmują formy wyrazu właściwe kościołom katolickim, lecz mało rozpowszechnione w tradycji luterańskiej. 

 

  Kościół w Jaworze Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

 

Drewniane kościoły południowej Małopolski
Binarowa, Blizne, Dębno, Haczów, Lipnica Murowana, Sękowa


Wpis w 2003 r. na podstawie kryteriów III i IV.

Drewniane kościoły południowej Małopolski stanowią wyjątkowy przykład różnych aspektów tradycji budowlanych kościołów średniowiecznych w kulturze rzymsko-katolickiej. Do ich budowy wykorzystano technikę zrębową, rozpowszechnioną w Europie Północnej i Wschodniej od średniowiecza. Kościoły powstawały z fundacji rodzin szlacheckich i były symbolem prestiżu. Stanowiły interesującą alternatywę dla budowli murowanych, powstających w miastach.

 

zabytkowy Kościół drewniany w Sękowej Obiekty UNESCO w Polsce  

 

 

 

 

 

Park Mużakowski


Obiekt transgraniczny polsko-niemiecki
Wpis w 2004 r. na podstawie kryterium I i IV.

Park krajobrazowy o powierzchni 559,90 hektarów, rozciągający się po obu stronach Nysy Łużyckiej, wzdłuż której przebiega granica polsko-niemiecka, został stworzony przez księcia Hermanna von Pückler-Muskau w latach 1815-1844. Park, harmonijnie wpisany w wiejski krajobraz, zapoczątkował nowe podejście w projektowaniu krajobrazu i wpłynął na rozwój architektury krajobrazu w Europie i Ameryce. Zaprojektowany jako „obraz malowany za pomocą roślin” nie miał nawiązywać do klasycystycznego krajobrazu, wyobrażenia Edenu czy utraconej doskonałości, ale wykorzystywał miejscową roślinność do podkreślenia walorów istniejącego krajobrazu. Ten „zintegrowany krajobraz” rozciąga się aż do miasta Muskau, poprzez pasy zieleni tworzące parki miejskie otaczające obszary zabudowane. Miasto stało się w ten sposób jednym z elementów utopijnego krajobrazu. W skład obiektu wchodzi również odbudowany zamek, mosty i arboretum.

 

 Park Mużakowski Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

 

 

Hala Stulecia we Wrocławiu


Wpis w 2006 r. na podstawie kryteriów I, II i IV.

Hala Ludowa we Wrocławiu została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO pod swoją pierwotną nazwą, jako Hala Stulecia (Centennial Hall in Wrocław). Jest to nazwa znana powszechnie i stosowana przez badaczy architektury od chwili wzniesienia tej monumentalnej budowli do czasów obecnych.

Jest to budowla przełomowa w historii architektury wykorzystującej żelazobeton. Wzniesiona została w latach 1911-1913 przez architekta Maxa Berga na terenach Wystawy Stulecia jako budowla wielofunkcyjna służąca rekreacji. Zbudowana na planie koła z czterema absydami, Hala mieści ogromną cylindryczną widownię na około 6000 osób. Wznosząca się na wysokość 23 metrów kopuła zwieńczona jest latarnią ze stali i szkła. Hala Stulecia jest rozwiązaniem pionierskim pod względem architektonicznym i inżynierskim, dokumentującym przenikanie się różnych wpływów we wczesnych latach XX wieku i stanowiącym zasadniczy punkt odniesienia dla dalszego rozwoju budownictwa w dziedzinie dużych konstrukcji zbrojonych.

 

 Hala Stulecia we Wrocławiu Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

 

 

 

Drewniane cerkwie w polskim i ukraińskim regionie Karpat


Seryjny wpis transgraniczny polsko-ukraiński na podstawie kryterium III i IV / 2013.

Wpis obejmuje 16 wybranych cerkwi, z których osiem znajduje się na terytorium Polski i osiem na Ukrainie. Są to: cerkiew św. Paraskiewy w Radrużu, cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy w Chotyńcu, cerkiew św. Michała Archanioła w Smolniku, cerkiew św. Michała Archanioła w Turzańsku (Podkarpacie) i cerkiew św. Jakuba Młodszego Apostoła w Powroźniku, cerkiew Opieki Bogurodzicy w Owczarach, cerkiew św. Paraskiewy w Kwiatoniu, cerkiew św. Michała Archanioła w Brunarach Wyżnych (Małopolska) i osiem na Ukrainie (cerkiew Zesłania Ducha Świętego w Potyliczu, cerkiew św. Dymitra w Matkowie, cerkiew Świętej Trójcy w Żółkwi, cerkiew św. Jerzego w Drohobyczu (obwód lwowski), cerkiew Św. Ducha w Rohatyniu i cerkiew Narodzenia Theotokos w Werbiążu Niżnym (obwód iwanofrankowski), cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego w Jasinie i cerkiew św. Michała w Użoku (obwód zakarpacki).

Cerkwie są budowlami o konstrukcji zrębowej. Zostały wzniesione w okresie od XVI do XIX wieku jako świątynie społeczności wyznania prawosławnego i grecko-katolickiego. Według typów architektonicznych wyróżnia się cerkwie halickie, łemkowskie, bojkowskie i huculskie. Obrzędowość, ikonografia i technika związane z kulturą poszczególnych grup etnicznych rozwijały się na przestrzeni dziejów. Świątynie są świadectwem odrębnych tradycji budowlanych, zakorzenionych w tradycji Kościoła Wschodniego. Zawierają elementy lokalnego budownictwa i symboliczne odniesienia do kosmogonii danej społeczności. Trójdzielne świątynie wieńczą namiotowe lub cebulaste hełmy. W obrębie obszarów wpisanych, poza cerkwiami znajdują się drewniane dzwonnice, cmentarze i bramy, wewnątrz cerkwi – ikonostasy i polichromie.

 

 Cerkiew grekokatolicka Owczary Unesco Malopolska Polska zabytkowy kosciol drewniany 16

 

 

 

 

 

Kopalnia rud ołowiu, srebra i cynku w Tarnowskich Górach oraz system gospodarowania wodami podziemnymi


Wpis w 2017 r. na podstawie kryteriów I, II, IV

Kopalnia rud ołowiu, srebra i cynku znajduje się na Górnym Śląsku, w jednym z głównym obszarów wydobywczych w Europie Środkowej. Obiekt obejmuje w całości podziemną kopalnię wraz ze sztolniami, szybami, galeriami oraz systemem gospodarowania wodami podziemnymi. Na powierzchni zachowała się XIX- wieczna przepompownia parowa, która jest świadectwem ciągłości prac nad odprowadzaniem wody z kopalni od ponad 300 lat. Dzięki specjalnemu systemowi zbędną wodę wykorzystywano do zaopatrywania miasta w wodę pitną i do użytku przemysłowego. Kopalnia w Tarnowskich Górach miała znaczący udział w światowej produkcji ołowiu i cynku.

 

kopalnia Srebra Tarnowskie Góry Obiekty UNESCO w Polsce

 

 

Opisy obiektów http://www.unesco.pl

na podstawie informacji opublikowanych w portalu UNESCO: whc.unesco.org

 

 

 

Od 22 kwietnia 2021 Polska wzbogaciła się o kolejny wpis na liście UNESCO.

Geopark Świętokrzyski, „Geonatura Kielce” wraz z gminami Chęciny, Morawica, Nowiny i Piekoszów, zostały wpisane na listę Światowego Geoparku UNESCO. Na ich terenie występują m.in. unikatowe rezerwaty przyrody nieożywionej: Jaskinia Raj, Kadzielnia, Wietrznia czy Góra Miedzianka. Dziedzictwo geologiczne powiązane jest z wartościami historycznymi i kulturowymi w tym tradycjami górniczymi – liczne pozostałości historycznego górnictwa kruszcowego i skalnego. W 1996 roku znaczna część tego obszaru została objęta ochroną jako Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy. Obecnie w Światowej Sieci Geoparków UNESCO jest 147 placówek z 41 krajów. Jedynym geoparkiem z Polski należącym do sieci był dotychczas Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa w województwie lubuskiem.

 

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski

Od 22 kwietnia 2021 Polska wzbogaciła się o kolejny wpis na liście UNESCO.

Geopark Świętokrzyski, „Geonatura Kielce” wraz z gminami Chęciny, Morawica, Nowiny i Piekoszów.

 

 

 

https://klubpodroznikow.com/https://www.klubpodroznikow.com/wp-content/uploads/2024/09/Rezerwat_przyrody_Wietrznia_Geopark_Swietokrzyski_1-4a5.jpg

 

 

 

 

Geopark Łuk Mużakowa

(dodany do listy w 2011 r.)

 „Światowy Geopark UNESCO” niemiecko-polski Geopark Łuk Mużakowa

 

 

https://klubpodroznikow.com/https://www.klubpodroznikow.com/wp-content/uploads/2024/09/Swiatowy_Geopark_UNESCO_Park_Muzakowski-ef4.jpg

 

 

Geopark Kraina Wygasłych Wulkanów

Światowy Geopark UNESCO dodany do listy 27 marca 2024 r.

Pogórze Kaczawskie to wyróżniający się geologicznie region. Znajdujące się tu, wyjątkowe na skalę europejską rezerwaty przyrody bazują w dużej mierze na pozostałościach wulkanicznych.

 
 
 

 

Szkoda że Stawy Milickie i Dolina Baryczy jako największy w Polsce rezerwat przyrody, zaliczany do najcenniejszych ekosystemów na świecie, nie ma swoich lobbystów i promotorów. Ten rezerwat powinien otwierać naszą listę. 

Milicz i Dolina Baryczy

Milicz i Dolina Baryczy Stawy Milickie 6
 
 
 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

 

#ObiektyUNESCOwPolsce

 

Reprezentatywna Lista Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO:

Po szopkarstwie krakowskim wpisanym na listę UNESCO w 2018 r. i kulturze bartniczej wpisanej w 2020 r.,  16.12.2021 r została wpisana tradycja dywanów kwiatowych na procesji Bożego Ciała.

8 sierpnia 2024 r. zostało wpisane na Krajową Listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego “Tradycyjne malarstwo Zalipia i Powiśla Dąbrowskiego”.

Rozszerzono także o sześć państw: Polskę, Irlandię, Chorwację, Holandię, Kirgistan i Słowację wpis sokolnictwa na Reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. Obecnie wpis obejmuje 24 państwa.

 Obecnie Krajowa Lista, tworzona przy współpracy z Narodowym Instytutem Dziedzictwa, zawiera łącznie 103 wpisy dotyczące elementów dziedzictwa stanowiących wyraz żywej tradycji i kultury Polski (m.in. „Szopkarstwo krakowskie”, „Pochód Lajkonika”, „Bobowska koronka klockowa”).

 Zgodnie z zapisami Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego z 2003 roku niematerialne dziedzictwo kulturowe: „oznacza praktyki, wyobrażenia, przekazy, wiedzę i umiejętności – jak również związane z nimi instrumenty, przedmioty, artefakty i przestrzeń kulturową – które wspólnoty, grupy i, w niektórych przypadkach, jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego. To niematerialne dziedzictwo kulturowe, przekazywane z pokolenia na pokolenie, jest stale odtwarzane przez wspólnoty i grupy w relacji z ich otoczeniem, oddziaływaniem przyrody i ich historią oraz zapewnia im poczucie tożsamości i ciągłości, przyczyniając się w ten sposób do wzrostu poszanowania dla różnorodności kulturowej oraz ludzkiej kreatywności”. Polska jako sygnatariusz ww. konwencji od 2013 roku prowadzi Krajową Listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Decyzję o wpisie podejmuje Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 

 

 

Krajowa Lista Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego

Obecnie na liście znajdują się 103 wpisy.

2014
1. Rusznikarstwo artystyczne i historyczne – wyroby według tradycyjnej szkoły cieszyńskiej
2. Szopkarstwo krakowskie
3. Pochód Lajkonika
4. Flisackie tradycje w Ulanowie
5. Procesja Bożego Ciała w Łowiczu
6. Język esperanto jako nośnik kultury esperanckiej
7. Umiejętność wytwarzania instrumentu i praktyka gry na kozie (dudach podhalańskich)

2015
8. Hafciarstwo kaszubskie szkoły żukowskiej
9. Sokolnictwo – żywa tradycja
10. Polskie tańce narodowe
11. Uroczystości odpustowe ku czci Św. Rocha z błogosławieństwem zwierząt w Mikstacie
12. Tradycyjna technika ludwisarska stosowana w ludwisarni Felczyńskich w Taciszowie

2016
13. Gwara warmińska jako nośnik tradycji ustnych
14. Przywołówki dyngusowe w Szymborzu
15. Zabawkarstwo żywiecko-suskie
16. Bartnictwo
17. Perebory – nadbużańskie tradycje tkackie
18. Krakowska koronka klockowa
19. Tradycje kulturowe Biskupizny
20. Kolędowanie dziadów noworocznych na Żywiecczyźnie

2017
21. „Turki” Grodziskie
22. Tradycje wytwarzania koronki koniakowskiej
23. Tradycje dudziarskie w Wielkopolsce
24. Umiejętność wyplatania kosza „kabłącoka” w Lucimi na Radomszczyźnie
25. Tradycje weselne z Szamotuł i okolic
26. Wyścigi kumoterek
27. Umiejętność gry na dudach żywieckich oraz sposób ich wytwarzania

2018
28. Procesja Bożego Ciała z tradycją kwietnych dywanów w Spycimierzu
29. Gajdy – umiejętność wytwarzania instrumentu i praktyka gry
30. Barbórka górników węgla kamiennego na Górnym Śląsku
31. Plecionkarstwo w Polsce
32. Tradycje kulturowe Bambrów Poznańskich

2019
33. Kroszonkarstwo opolskie
34. Umiejętność ręcznego malowania wzoru opolskiego
35. Zwyczaj wodzenia niedźwiedzia na Śląsku Opolskim
36. Polonez – taniec polski
37. Kaszubska Gwiôzdka

2020
38. Wycinankarstwo kurpiowskie z Puszczy Zielonej
39. Krzyżoki w Borkach Małych
40. Babski comber na Śląsku Opolskim
41. Procesja Bożego Ciała z tradycją układania kwietnych dywanów w Kluczu, Olszowej, Zalesiu Śląskim i Zimnej Wódce
42. Pisanie pisanek techniką batikową na Śląsku Opolskim
43. Zwyczaj dunajowania w Łukowej i okolicach
44. Tradycyjne święcenie pokarmów w Dąbrowie Chotomowskiej
45. Wysiewanie serc i krzyży na polach w okolicach Strzelec Opolskich
46. Wypiek byśków i nowych latek Kurpiów Puszczy Zielonej
47. Carillonowa muzyka w Gdańsku
48. Chodzenie z kozą na Kujawach
49. Hafciarstwo z nadwiślańskiego Urzecza

2021
50. Bziuki – wielkanocny zwyczaj dmuchania ogni w Koprzywnicy
51. Umiejętność wytwarzania czepców warmińskich
52. Tradycyjne szkutnictwo Pucka
53. Brodacze ze Sławatycz – zwyczaj pożegnania starego roku
54. Tradycje kulturowe Bukówca Górnego
55. Demoscena – kultura twórców dem

2022
56. Bursztyniarstwo kurpiowskie z Puszczy Zielonej
57. Snutka golińska – hafciarstwo południowej Wielkopolski
58. Hafciarstwo kurpiowskie z Puszczy Białej
59. Krzyżyki z palmy wielkanocnej – zwyczaj z terenów Opolszczyzny
60. Wielkanocne procesje konne na Górnym Śląsku
61. Barbórka górników węgla kamiennego w Wałbrzychu
62. Skubanie pierza na Śląsku Opolskim
63. Bacowanie
64. Tkanie rękawic furmańskich przez Czarnych Górali

2023
65. Koszyk wikowy – tradycja wyplatania w gminie Ciężkowice
66. Wyplatanie z korzeni świerkowych w Beskidzie Śląskim
67. Tradycje Barbórkowe oraz kult Św. Kingi wśród górników solnych kopalni w Bochni i Wieliczce
68. Zwyczaje związane z kultem Św. Barbary oraz tradycje górników kruszcowych na ziemi tarnogórskiej
69. Tradycje kulturowe górniczych orkiestr dętych z Górnego Śląska
70. Bobowska koronka klockowa
71. Plecionkarstwo na Śląsku Opolskim
72. Zielarstwo i ziołolecznictwo na Śląsku Opolskim
73. Tradycje hafciarskie w Dobrzeniu Wielkim
74. Tradycja wykonywania, ubierania i noszenia żywieckiego stroju mieszczańskiego
75. Tradycje flisackie na Dunajcu w Pieninach
76. Tradycje rzeźbiarskie ośrodka w Kutnie
77. Hafciarstwo kurpiowskie z Puszczy Zielonej
78. Garncarstwo w Medyni Głogowskiej, Medyni Łańcuckiej, Pogwizdowie i Zalesiu
79. Barabanienie wielkanocne w Iłży
80. Wyplatanie koron żniwnych w Gogolinie
81. Wawrzyńcowe hudy
82. Hafciarstwo kaszubskie
83. Cymbały – umiejętność budowania i praktyka gry w Polsce południowo-wschodniej
84. Tkactwo dwuosnowowe powiatu węgrowskiego
85. Tradycyjna hodowla i loty gołębi pocztowych

2024
86. Pochód inauguracyjny Uniwersytetu Jagiellońskiego
87. Procesja z figurami podczas odpustu św. Rocha w Dobrzeniu Wielkim
88. Święto Ogniowe w Żorach
89. Warszawska pielgrzymka piesza na Jasną Górę
90. Pokłony feretronów podczas pielgrzymek na Kalwarię Wejherowską
91. Zabawkarstwo drewniane ośrodka Łączna – Ostojów
92. Tradycja wykonywania palm wielkanocnych Kurpiów Puszczy Zielonej
93. Oklejanka kurpiowska z Puszczy Białej
94. Pochód Gwarkowski w Tarnowskich Górach
95. Obchody Dnia Hutnika i tradycje hutnicze
96. Tradycje kulturowe regionu opoczyńskiego
97. Wycinanka świętokrzyska
98. Tradycje kulturowe Chazów/Hazów
99. Wykonywanie krywulek łemkowskich według tradycji z Komańczy i okolic
100. Tradycja wykonywania ozdób świątecznych z opłatka w Dolinie Liwca
101. Tradycja kwestowania na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie jako element obchodów Dnia Wszystkich Świętych oraz Dnia Zadusznego
102. Tradycyjne malarstwo Zalipia i Powiśla Dąbrowskiego
103. Sobótka w Jastarni

0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Dolny Śląsk

Mauzoleum w Wałbrzychu

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Mauzoleum w Wałbrzychu

Mauzoleum w Wałbrzychu – Schlesier Ehrenmal

Jedyne nazistowskie mauzoleum na świecie

  Będąc w Wałbrzychu lub odwiedzając pobliski Zamek Książ, warto wspiąć się na pobliskie wzgórze i odwiedzić popadające w ruinę mauzoleum. Mauzoleum upamiętniające 170 tys. Ślązaków, którzy zginęli podczas I wojny światowej, ofiary wypadków w kopalniach oraz 25 lokalnych bojowników ruchu narodowo-socjalistycznego. Budowla znajduje się na wschód od centrum miasta, na północnym zboczu Niedźwiadków przy niebieskim szlaku turystycznym na wysokości ok. 510-530 m n.p.m.

Mauzoleum w Wałbrzychu

„Totenburg-  „martwy gród”. Nieoficjalnie miało być miejscem związanym z okultystycznymi rytuałami przeprowadzanymi przez członków SS.  Jest to jedyne mauzoleum, które przetrwało upadek ideologii Hitlera.”
 

 
Niemieckie Mauzoleum w Walbrzychu
 
Mauzoleum w Wałbrzychu powstało w latach 1936–1938 według projektu Roberta Tischlera z inicjatywy Ludowego Związku Opieki nad Niemieckimi Grobami Wojennymi. Wykonane zostało przez wałbrzyskie firmy i kamieniarzy, którzy pracowali także przy wznoszeniu mauzoleum na Górze świętej Anny.

Niemieckie Mauzoleum w Walbrzychu

 
 
{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d385.27285677987294!2d16.29708559738076!3d50.76485281092635!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x470e51ab80dce4f9%3A0xaf4c5b05c34cd7f9!2sMauzoleum%20Totenburg%20w%20Wa%C5%82brzychu!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1611652010555!5m2!1spl!2spl” width=”800″ height=”640″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

Niemieckie Mauzoleum w Walbrzychu

Budynek mauzoleum ma kształt zbliżony do kwadratowej warowni o wymiarach ok. 24×27 m i wysokości ok. 6 m. Wejście wiodło do zamkniętego portyku okalającego kwadratowy, arkadowy dziedziniec. Portyk i krużganki były podpiwniczone. Dodatkowe wejścia były umieszczone w bocznych ścianach portyku i prowadziły do niewielkich kwadratowych mastab, które zwieńczono rzeźbami zrywających się do lotu orłów spoczywających na kamiennych kulach ze swastykami. Elewacje budowli oraz arkady wykonano z wapienia triasowego z rejonu Gogolina, natomiast gzymsy i portale z piaskowca górnokredowego z Łącznej.

 

Sklepienie krużganka pokrywała marmurowo-złota mozaika zaprojektowana przez H. Mühlena z Monachium. Posadzkę krużganków wyłożono granitem karkonoskim, a dziedziniec kocimi łbami. W centrum dziedzińca stanęła metalowa kolumna ze zniczem zaprojektowana przez Ernsta Geigera i odlana w zakładach Würtembergische Metallwarenfabrik Geislingen-Steige. Na cokole znajdowały się cztery lwy z otwartymi paszczami inspirowane rzeźbą Lwa Brunszwickiego. Były to lwy ryczące i oznajmiające zmartwychwstanie poległych w dniu Sądu Ostatecznego. Kolumna była zdobiona ornamentem sieciowym i liśćmi dębu – germańskim symbolem zwycięstwa. Znicz podtrzymywały rzeźby trzech nagich młodzieńców. Bogata ikonografia wałbrzyskiej kolumny wyróżniała się na tle rzeźby III Rzeszy, operującej prostą symboliką. Przed mauzoleum znajdował się plac defiladowy z masztami na flagi.

Po II wojnie światowej mauzoleum popadło w ruinę. Kolumna się nie zachowała. Istniały niezrealizowane plany wykorzystania budowli na cele rekreacyjne.

 
 
Wejście do rozległych podziemi – niestety często w takim stanie

 
Mauzoleum nazistów
 
 
 
 
opracowanie & foto: Albin Marciniak
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia turystyczne w Polsce

Kopalnia Soli Wieliczka bez tajemnic

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

.

Kopalnia Soli „Wieliczka” – nie tylko trasa turystyczna

   Kopalnia Soli „Wieliczka” jest jedną z najstarszych na świecie kopalń soli kamiennej. To także obok Wawelu, najbardziej rozpoznawany na świecie, polski produkt turystyczny. Kryształy ukryte przed ludzkim wzrokiem w Grotach Kryształowych są wielkie i piękne, wyjątkowe w skali świata. Bogata historia i niemal 700-letni dorobek kopalni został uznany za szczególne dobro i od 1978 roku znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
.

.

To około 245 km wydrążonych pod ziemią korytarzy z czego udostępniona zwiedzającym Trasa Turystyczna to niespełna 3,5 km. Pokonanie takiego odcinka zajmuje średnio 2-3 h, a pod ziemią podziwiać można solankowe jeziora i przepiękne podziemne komory, w tym niepowtarzalną Kaplicę św. Kingi. Na trasie zobaczyć można także dawne narzędzia i maszyny górnicze. Można również poznać stosowane w przeszłości metody wydobycia i transportu soli. Wszystko to na głębokości od 64 do 135 m pod ziemią.

Czy w Wieliczce nadal wydobywana jest sól ?

Czy potrawy przyrządzane 135 metrów pod ziemią smakują inaczej ?

Czy kucharze gotując potrawy w kopali soli, muszą te potrawy doprawiać solą?
Czy w podziemiach Wieliczki można nocować ?
Na te i wiele innych pytań, odpowiedzi znajdziecie poniżej.

Zabytkowa Kopalnia Soli w Wieliczce stanowi drugi (obok Bochni) obiekt górniczy na świecie, czynny bez przerwy od średniowiecza do chwili obecnej. Jej oryginalne wyrobiska (chodniki, pochylnie, komory eksploatacyjne, jeziora, szyby, szybiki) zostały wydrążone na 9 poziomach i sięgają do głębokości 327 m. Ukazują wszystkie etapy rozwoju techniki górniczej w poszczególnych epokach historycznych. 30 VI 1996 r. w wielickiej kopalni zaprzestano całkowicie eksploatacji złoża. Zainteresowanie Wieliczką nie słabnie od wielu lat i corocznie przyciąga tysiące turystów.

 Wielickie złoże zajmuje obszar o długości 10 km i szerokości 1,5 km. Po jego wyeksploatowaniu pod ziemią pozostało ponad 2000 komór. Jeszcze na początku lat 90. wydobywano w Wieliczce ok. 160 tys. t soli rocznie.

Od najdawniejszych czasów sól stanowiła podstawę ekonomiczno-gospodarczą państwa. Służyła jako środek płatniczy.

.
Kopalnia Soli Wieliczka 2

.

W nazwie Wieliczki upatrywać należy oznaczenia wielkiej kopalni – w przeciwieństwie do Bochni, którą w średniowiecznych dokumentach nazywano też małą kopalnią soli. Pierwsze nadania solne na rzecz klasztoru tynieckiego pochodzą od fundatora tego klasztoru, którym był Bolesław Chrobry. Są one zawarte w dyplomie z roku 1105, wraz z zatwierdzającym je aktem legata papieskiego, biskupa tuskulańskiego, kardynała Egidiusza (Idziego). Już za panowania Bolesława Chrobrego (995-1025) istniało więc w Polsce dobrze rozwinięte górnictwo solne, którego centrum była Wieliczka, prowadząca bardzo zróżnicowaną produkcję na wielką skalę . Produkowano tu kilka rodzajów warzonki oraz sól kamienną w ciosanych blokach różnej wielkości. 

Władcy ówczesnej Polski szybko docenili wartość białego kruszcu. Dlatego też wprowadzono monopol nie tylko na eksploatację, ale nawet na dystrybucję soli. Zdawano sobie sprawę, że sól jest artykułem pierwszej potrzeby niezbędnym człowiekowi do życia. Duże jej ilości zużywano do konserwacji mięsa, masła, ryb, garbowania skór, produkcji prochu strzelniczego.

 

 

Kopalnia Soli Wieliczka trasa turystyczna 7

 

Miliony osób każdego roku w sezonie wakacyjnym szuka ciekawych miejsc. Podziemia można zwiedzać także w pochmurne jesienne dni czy zimowe weekendy. To sposób na zwiedzanie bez względu na pogodę. W podziemiach temperatura utrzymuje się na  podobnym poziomie przez cały rok. Jesienią czy w zimie nie utkniemy przed kasami w długich kolejkach. Na trasie zwiedzania unikniemy gwaru wycieczek. Także grupy są znacznie mniejsze niż w sezonie wakacyjnym.

 Nie czekając na wakacje, zejdźmy do magicznego świata podziemi.

Kopalnia Soli Wieliczka trasa turystyczna 8

.

Trasa Turystyczna Kopalni Soli Wieliczka

 Trasa Turystyczna (Szyb Paderewskiego)

ul. Daniłowicza 10  Wieliczka

https://www.kopalnia.pl

 

.

Kopalnia Soli Wieliczka trasa turystyczna 1

.

Trasa Turystyczna to główny szklak zwiedzania wielickiej kopalni. Wytyczono go w zabytkowej, najcenniejszej pod względem przyrodniczo-geologicznym i kulturowym części kopalni. To ponad 20 wyjątkowej urody komór i niemal dwa kilometry krętych korytarzy. W usytuowanych na głębokości 64-135 m pod ziemią wyrobiskach podziwiać można m.in. unikatowe solankowe jeziorka, solne rzeźby i dawne urządzenia górnicze oraz wykute w soli kaplice, w tym tę najsłynniejszą – kaplicę św. Kingi.

Kaplica św. Kingi to najbardziej rozpoznawalne miejsce na Trasie Turystycznej oraz największa w Europie podziemna świątynia, do dziś pełniąca funkcje sakralne. Komora jest niemal tak długa, jak Kościół Mariacki w Krakowie, i w połowie tak szeroka. Wszystkie rzeźby i zdobienia, nawet pieczołowicie wykonana posadzka, zostały wykute w soli przez utalentowanych górników-rzeźbiarzy.

Kaplica powstała w komorze wyeksploatowanej w drugiej połowie XIX wieku, w olbrzymiej bryle soli zielonej. Najważniejsze rzeźby i detale architektoniczne powstawały na przestrzeni 68 lat. Prace nad wystrojem kaplicy trwają do dziś. Ostatnie rzeźby, w tym pomnik św. Jana Pawła II, powstały na przełomie XX i XXI wieku.

.
Kopalnia Soli Wieliczka podziemia trasa turystyczna Kaplica sw. Kingi 2
.
Kopalnia Soli Wieliczka 12
.

.

.

 Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka

Po zakończeniu zwiedzania Trasy Turystycznej, osoby odwiedzające wielicką kopalnię mogą zdecydować się, by przejść jeszcze Trasę Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka. Zdecydowanie warto to zrobić – Trasa Muzeum pozwala bowiem ujrzeć obiekty i miejsca, jakich nie spotkamy na Trasie Turystycznej. Zwiedzanie Muzeum nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi kosztami – wystarczy podstawowy bilet do Kopalni.
Co można zobaczyć na Trasie Muzeum? Jedną z jej największych atrakcji są kieraty – gigantyczne górnicze machiny. Jeden z nich, zwany kieratem polskim, to prawdopodobnie największa drewniana maszyna górnicza na świecie! Wiele osób z pewnością zachwycą także oryginalne obrazy Jana Matejki, cenny Róg Bractwa Kopaczy czy luksusowa kolejka przeznaczona dla najważniejszych urzędników Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Na Trasie Muzeum wystawiane są również mniejsze obiekty, związane zarówno z pracą dawnych wielickich górników, jak również z ich tradycjami i życiem codziennym. Osoby, które najbardziej doceniają piękno natury, również znajdą tu atrakcje dla siebie – m.in. wystawę kryształów soli ze słynnych Grot Kryształowych czy niesamowite solne formy, które wyglądają niczym wyciągnięte wprost ze świata baśni. Niezapomniane wrażenia zapewnią również potężne, przepiękne komory, w tym największa w całej kopalni komora Maria Teresa oraz uważana już w XIX wieku za najpiękniejszą komora Saurau.
Trasa Muzeum położona jest w całości na III poziomie kopalni, zaś jej długość wynosi około 1,5 kilometra. Zwiedzanie tej Trasy trwa około 1 godziny.

Po wyjściu z kopalni na powierzchnię, warto odwiedzić także muzeum w Zamku Żupnym a jest to największe górnicze muzeum na świecie. W dwóch obiektach UNESCO: w Kopalni Soli i w Zamku Żupnym w Wieliczce. Miejsca te wchodziły w skład – Żup Krakowskich. Na dziedzińcu zamkowym znajduje się najstarszy w Wieliczce szyb poszukiwawczy z połowy XIII w., baszta z XIV w. oraz fragmenty murów obronnych z XIV w.

Muzeum Żup Krakowskich

Wieliczka ul. Zamkowa 8

https://muzeum.wieliczka.pl/

.

Muzeum Żup Solnych Wieliczka 1

 

Róg Bractwa Kopaczy – symbol bogactwa Kopalni Soli

Do najcenniejszych obiektów w zbiorach Muzeum należy Róg Bractwa Kopaczy – wykonany w 1534 roku na zamówienie żupnika Seweryna Bonera (zarządcy kopalni) i podarowany górnikom wielickim. Symbolizuje bogactwo kopalni i trud pracujących tu osób, które uosabia klęczący Herkules. Na okazałym rogu tura oprawionym w srebro widnieją: godło Bractwa Kopaczy Wielickich oraz herby Jagiellonów, Sforzów i fundatora. Ten skarb prezentowano niegdyś tylko podczas największych uroczystości w Wieliczce, zawieszany był wówczas na łańcuchu noszonym przez starszego bractwa. Dziś róg to najbardziej „eksportowy” zabytek ze zbiorów muzeum.

.

Muzeum Żup Solnych Wieliczka 4

.

Unikatową w skali świata częścią Trasy Muzeum jest kolekcja drewnianych kieratów – maszyn poruszanych przed wiekami przez zatrudniane w kopalni konie. Te skarby górniczej techniki – jak XVII-wieczny kierat polski czy znacznie młodsze kieraty saski i węgierski – mogły udźwignąć jednorazowo dwie tony ładunku, a w ruch wprawiało je osiem koni. Dopiero w 2. połowie XIX stulecia zastąpiły je maszyny parowe, a potem – elektryczne. 16-metrowy kierat polski to najstarsza i największa taka maszyna, która przetrwała do naszych czasów.

.

Kopalnia Soli Wieliczka 22

.

Kopalnia Soli Wieliczka 24

.
.
.

Uzdrowisko

Od 2011 roku w Kopalni Soli „Wieliczka” funkcjonuje jedyne w Polsce podziemne Uzdrowisko.

Uzdrowisko Kopalnia Soli ”Wieliczka” jest unikatowym w skali świata ośrodkiem medycznym, który prowadzi działalność leczniczą w podziemnych wyrobiskach górniczych, na głębokości 135 metrów pod ziemią. Pobyt w podziemnym uzdrowisku działa kojąco na schorzenia układu oddechowego i dolegliwości alergiczne. Lecznicze powietrze pozytywnie wpływa zarówno na nastrój, jak i kondycję całego organizmu.

Uzdrowisko świadczy usługi medyczne o profilu pulmonologicznym, laryngologicznym oraz alergologicznym, zarówno dla dorosłych jak i dzieci. Specjalizuje się w leczeniu astmy oskrzelowej o różnej etiologii, POCHP oraz wszelkich nawracających, przewlekłych chorób górnych i dolnych dróg oddechowych Uzupełnieniem oferty leczniczej jest rehabilitacja innych towarzyszących dolegliwości, takich jak zaburzenia emisji głosu czy schorzenia ściany klatki piersiowej i kręgosłupa oraz chorób nerwowo-mięśniowych.
Uzdrowisko w swojej działalności leczniczej wykorzystuje przede wszystkim właściwości dobroczynnego mikroklimatu podziemnych komór solnych.

Bioklimat komór leczniczych cechuje wyjątkowa czystość powietrza pod względem bakteriologicznym, brak alergenów i zanieczyszczeń, stała niska temperatura (13-14.5°C), wysoka wilgotność względna (60-80 %) oraz wysoki poziom jonizacji, w szczególności nasycenie jonami chloru i sodu, ale również magnezu i wapnia. Dodatkowo, Uzdrowisko Kopalnia Soli „Wieliczka”  jest jedynym miejscem w Polsce, gdzie leczenie i rehabilitacja jest wzbogacana o zabiegi z wykorzystaniem naturalnej solanki, pochodzącej z wielickiego złoża solnego, znajdującego się na głębokości 255 m oraz jedynym podziemnym ośrodkiem w Polsce, w którym prowadzona jest rehabilitacja pulmonologiczna po infekcji COVID-19.

.
Uzdrowisko Kopalnia Soli Wieliczka 1
.
Uzdrowisko Kopalnia Soli Wieliczka 4
.
Kopalnia Soli Wieliczka trasa turystyczna 4
.
Uzdrowisko Kopalnia Soli Wieliczka 3
.
.

.

Trasa Górnicza w Kopalni Soli „Wieliczka”

Trasa Górnicza (Szyb Regis)

ul. Kościuszki 9, Wieliczka

 Obecnie Trasa Górnicza jest nieczynna.

Trasa Górnicza prowadzi przez wyrobiska położone na głębokości od 57 do 101 m pod ziemią. Rozpoczyna się w XIV – wiecznym Szybie Regis – do podziemi kopalni zjeżdża się windą. Trasa Górnicza to przy tym zupełnie inny sposób na zwiedzanie wielickich podziemi. To propozycja dla tych, którzy chcieliby wcielić się w rolę górników i przeżyć niezapomnianą przygodę. Wędrówka trwa tyle samo czasu co na Trasie Turystycznej, czyli około 3 godziny, ale trasa zwiedzania nie prowadzi przez najpopularniejsze wyrobiska, takie jak kaplica św. Kingi. Wytyczono ją w bardziej surowej części podziemi, przez wyrobiska, których historia sięga nawet średniowiecza – trasa o długości 1,9 km obejmuje takie wyrobiska, jak Boczaniec, Rzepki, Tanecznica, Zamtus, Gospoda, Fortymbark, Janik czy Srotyk. Turyści, którzy zdecydują się na taką formę aktywnego zwiedzania otrzymują specjalny górniczy ekwipunek – kombinezon, kask, pochłaniacz i lampę. Grupa zwiedza kopalnię pod okiem wykwalifikowanego przewodnika, który nie tylko opowiada o historii Wieliczki czy pracy górników, ale także wyznacza uczestnikom różne górnicze zadania. Są to między innymi wspólne wyszukiwanie i transportowanie soli, badanie stężenia metanu czy skręcanie liny. Szlak przeznaczony jest dla wszystkich, którzy ukończyli 10 lat.

.
Kopalnia Soli Wieliczka trasa turystyczna 5
.
Kopalnia Soli Wieliczka trasa turystyczna 6
.
.
.

Mistrzowska kuchnia pod ziemią

Głęboko pod ziemią znaleźć można menu na naprawdę wysokim poziomie. To właśnie tu można poczuć prawdziwy smak Kopalni. Solne komory posiadają zaplecza kuchenne, a kucharze gotują na miejscu, wyłącznie ze świeżych produktów.

Czy potrawy przyrządzane 135 metrów pod ziemią smakują inaczej ? Czy kucharze gotując potrawy w kopali soli, muszą te potrawy doprawiać solą?

Specyficzny mikroklimat i czyste powietrze pozwalają w pełni docenić smak każdej potrawy, lecz i tutaj szef kuchni używa soli do potraw. Cała przestrzeń kopalni jest odpowiednio przewietrzana, a powietrze jest suche. Stąd wszechobecna sól nie ma żadnego wpływu na smak potraw. Woda w podziemnych jeziorkach jest jednak bardzo słona, wręcz do granic możliwości zasolenia. Tej próbować pić nie warto, podobnie jak nie warto ulegać pokusie lizania ścian, by osobiście przekonać się czy faktycznie są słone.

Doznania kulinarne można poszerzyć o kolację oraz śniadanie w podziemnej restauracji wraz z noclegiem w Komorze Słowackiego, 125 m pod ziemią.

.
Kopalnia Soli Wieliczka kuchnia i restauracja podziemia trasa turystyczna 5
.
.
.

Groty Kryształowe

Dostęp do nich jest ściśle ograniczony, możliwy jedynie w celach naukowych lub dydaktycznych.

.

Poza ekspozycją udostępnianą turystom znajdują się Groty Kryształowe, w których występują wyjątkowo cenne kryształy halitu.

Kryształy ukryte przed ludzkim wzrokiem w Grotach Kryształowych położonych tylko kilkadziesiąt metrów pod ziemią są okazałe i piękne, wyjątkowe w skali świata – o ich istnieniu nikt do niedawna jeszcze nie wiedział. Odkrycia tego miejsca dokonano bowiem dopiero w drugiej połowie XIX w., w czasie intensywnych prac w północno-wschodnim rejonie kopalni. I jak wiele tego typu zdarzeń – znalezienie Grot Kryształowych było przypadkowe i niespodziewane.Groty znajdują się na głębokości 70-114 m, pomiędzy poziomami I i II niższym. Kryształy w nich obecne są znacznie młodsze niż wielickie złoże, co oznacza, że powstały w wyniku wtórnej krystalizacji soli. Groty stanowią obecnie rezerwat przyrody nieożywionej, na który składa się Grota Kryształowa Dolna o objętości 706 m3 oraz Grota Kryształowa Górna o objętości 1000 m3.

W XIX wieku okazy stąd trafiły do kolekcji czołowych muzeów świata, gdzie do dziś są przechowywane (np. Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu). W Krakowie są dostępne do obejrzenia dwie tafle, o wymiarach ponad metr na metr, każda z kilkudziesięcioma kryształami, mającymi krawędzie długości od kilku do kilkunastu centymetrów. Obecnie znajdują się w holu uniwersyteckiego budynku Collegium Geologicum, przy ul. Oleandry 2a, w gablocie ściennej. Większość Grot zachowała się nieuszkodzona, ze względu na ochronę konserwatorską udostępniana jest sporadycznie tylko specjalistom.

.
Wieliczka krysztaly soli kamiennej w Grocie Krysztalowej rezerwat przyrody 5

.

Warto wiedzieć, że:

– Odkrycie pierwszej z Grot Kryształowych nastąpiło w 1860 r.

– W jaskiniach występują kryształy halitu, najczystszej na świecie soli kamiennej.

– Największe kryształy halitu mają nawet kilkadziesiąt centymetrów długości.

– Miejsce to jest niezwykle cennym zabytkiem przyrodniczym, ponieważ nigdzie na świecie nie odkryto podobnych grot w mioceńskich warstwach geologicznych.

– Groty Kryształowe stanowią niezwykłe dziedzictwo przyrodnicze, które objęto ochroną w roku 2000, tworząc pierwszy w Polsce podziemny rezerwat przyrody nieożywionej.

.

Wieliczka krysztaly soli kamiennej w Grocie Krysztalowej rezerwat przyrody 6

Wiesław Wiewiórka – nadsztygar górniczy w trakcie kontroli warunków technicznych w Grocie Kryształowej

.
Wieliczka krysztaly soli kamiennej w Grocie Krysztalowej rezerwat przyrody 1
.
Wieliczka krysztaly soli kamiennej w Grocie Krysztalowej rezerwat przyrody 2
.
.
.
.

Warzelnia Soli Wieliczka

Wydobycie soli zakończono w Wieliczce w roku 1996. Dzisiaj nie pozyskuje się już „białego złota” metodami górniczymi – jednak sól jest tu nadal pozyskiwana. Jak to możliwe?

Pod ziemią istnieje wiele cieków wodnych, które przesączają się do kopalni. Naturalne właściwości wody są takie, że drąży ona nawet najtwardszą skałę. Słodka woda rozpuszcza sól i z tego powodu w kopalni nie może płynąć swobodnie przez nikogo nie kontrolowana. Każdy wyciek jest odpowiednio oznaczony, opisany i skatalogowany, a woda jest zbierana i odprowadzana w wyznaczone miejsce – do ogromnych zbiorników na poziomie VIII.

Solanka jest następnie wypompowana na powierzchnię i dostarczana do Zakładu Utylizacji Wód Zasolonych, zwanego potocznie „warzelnią”. W tym nowoczesnym zakładzie, uruchomionym w 2003 roku, słona woda w warunkach bardzo niskiego ciśnienia jest podgrzewana i odparowywana. W efekcie tego procesu, jako produkt uboczny odsalania wody, uzyskuje się czystą sól warzoną. Trafia ona na stoły domowe, ale ma również inne zastosowania, produkuje się z niej np. kosmetyki.

.

Warto wiedzieć:

– W Wieliczce nie wydobywa się już soli kamiennej, wciąż jednak sól warzona jest produkowana z solanki.
– Odprowadzanie wody z terenu Kopalni jest konieczne, ponieważ słodka woda rozpuszcza sól.
– Produkcja soli w Wieliczce to kilkanaście tysięcy ton rocznie.

.
Warzelnia Soli Wieliczka 2
.
Wazelnia soli Wieliczka proces produkcji 2
.
.
.

Tężnia Solankowa Kopalni Soli „Wieliczka”

Po wyjściu na powierzchnię lub zupełnie niezależnie od zwiedzania podziemi kopalni można korzystać z Tężni Solankowej. Ponad  3 200 m2 powierzchnia tarninowej konstrukcji z wieżą widokową o 22,5 m wysokości stawia ją w grupie największych tężni solankowych w Polsce. Otaczający ją Park św. Kingi to duży teren rekreacyjny, idealny na spacery dla całych rodzin.
.
Tężnia Solankowa Kopalni Soli Wieliczka 1
.
Tężnia Solankowa Kopalni Soli Wieliczka 2
.
Podziękowania za pomoc w realizacji materiału dla Działu Marketingu i Komunikacji Korporacyjnej Kopalni Soli „Wieliczka” S.A. oraz dla Rafała Stachurskiego z którym spędziliśmy pod ziemią 8 godzin, przemierzając kilkanaście km chodników i wyrobisk.
.
.
.

Podziemia Wielickiej Kopalni Soli

Muzeum Żup Solnych Wieliczka 5
.

Kopalnia Soli Wieliczka 7

.
Kopalnia Soli Wieliczka trasa turystyczna 3
.

Kopalnia Soli Wieliczka 8

.

 


Kopalnia Soli Wieliczka 9

.


Kopalnia Soli Wieliczka 10

.
.
.

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA W POLSCE I EUROPIE

.

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

.

Kopalnia Soli Wieliczka 19

.

Kopalnia Soli Wieliczka 17

.

Kopalnia Soli Wieliczka 16

.

Kopalnia Soli Wieliczka 15

. 

.

.
masz pytanie ? napisz do autora:

opracowanie & foto: Albin Marciniak

.

.

Underground in Europe

Underground in Europe explore maps

.
.

.

1 komentarz
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

W Air France KLM coroczne wyprzedaże biletów

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

W Air France KLM do wyboru dziesiątki egzotycznych miast na całym świecie.

Atrakcyjne ceny na wyloty z pięciu miast w Polsce.

Wraz z końcem wakacji tradycyjnie ruszyła wielka akcja wyprzedażowa w Air France KLM, która jest jedną z dwóch największych promocji lotów w roku. Obie linie obniżyły ceny na wielu interesujących trasach w swojej siatce połączeń – zwłaszcza tej międzykontynentalnej. Taniej odwiedzimy dziesiątki miast na 5 kontynentach, a oferty dotyczą podróży z wylotem z Warszawy, Krakowa, Gdańska, Wrocławia i Poznania. Bilety można rezerwować na stronach przewoźników od dziś – 10 września 2024. Promocja potrwa do 30 września b.r., na loty nawet do końca czerwca 2025 r.* Oferty Air France pod hasłem „Rendez-vous” można sprawdzić tutaj, a informacje o promocji KLM pod hasłem „Kliknij, rezerwuj, leć” są dostępne tutaj, z listą kierunków tutaj.

Wśród ofert znajdziemy zarówno popularne turystyczne hity, te dalekie i bliskie, jak i kierunki mniej znane i unikalne. Obie linie mają do dyspozycji loty na wyjątkowe wyspy, a wśród między innymi Kubę (Hawana w promocji Air France). W dobrej cenie polecimy do Tajlandii (Bangkok w promocji Air France) i Argentyny (Buenos Aires w promocji KLM). Te kierunki to sprawdzony wakacyjny mix wyjątkowej kultury, zabytków, zachwycającej przyrody i doskonałej kuchni. Wśród promocji nie mogło też zabraknąć licznych miast w Stanach Zjednoczonych, od popularnych celów podróży jak Nowy Jork (w promocji Air France) po te mniej oczywiste, jak Orlando, czy Tampa (oba w promocji KLM).

Dla tych, którzy szukają dalekiej egzotyki, w otoczeniu parków narodowych i wielkich starych cywilizacji lub poza utartym szlakiem, linie mają propozycje lotów między innymi do Limy (w promocji Air France), Kostaryki (Liberia w promocji KLM), czy Kolumbii (Cartagena w promocji KLM) i wiele innych.

Dzięki bogatej siatce połączeń – zwłaszcza KLM – z Polski, nasze podróże możemy wygodnie rozpocząć z Warszawy, Krakowa, Gdańska, Poznania, a także z Wrocławia.** Wszystkie loty Air France KLM odbywają się z przesiadką w portach bazowych linii – w Paryżu lub Amsterdamie.

Promocyjnych ofert przelotów należy szukać na stronach airfrance.pl oraz klm.pl w dedykowanych sekcjach pod hasłem „Kliknij, rezerwuj, leć” w KLM oraz „Rendez-vous” w Air France.

Ponieważ obniżone ceny dotyczą lotów w bardzo długim okresie czasu, w przypadku niektórych destynacji – aż do końca czerwca przyszłego roku, to dobra okazja, aby już teraz upolować bilety na przyszłoroczne ferie zimowe, Wielkanoc, długie weekendy i inne wypady.

Bilety można kupować do 30 września b.r., choć warto pamiętać, że w pierwszych dniach promocji jest zawsze większa szansa na najniższą cenę i więcej terminów do wyboru.

*Terminy lotów zależą od poszczególnych kierunków i mogą się różnić, szczegóły i warunki promocji można sprawdzić na airfrance.pl oraz klm.pl.

**KLM lata z Polski z 5 miast: Warszawy, Krakowa, Gdańska, Poznania i Wrocławia, natomiast Air France – z 2 miast w Polsce: Warszawy i Krakowa.

info prasowe Air France KLM

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Śnieżka szlak z Karpacza na najwyższy szczyt Karkonoszy

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Śnieżka

 Śnieżka – szlak na szczyt

    Szlak z Karpacza na Śnieżkę. Po szlakach w Tatrach, jest jednym z najpopularniejszych szlaków górskich w Polsce. Kolejne miejsca popularności przypadają na Trzy Korony w Pieninach i Tarnicę w Bieszczadach. Na terenie Parku jest 112 km szlaków turystycznych pieszych, są także szlaki narciarskie, w tym 17 km nartostrad. Część szlaków pieszych udostępniono dla rowerzystów. W sezonie wakacyjnym w ciągu jednego dnia w stronę Śnieżki wyrusza nawet 7 tys osób. Dużym ułatwieniem jest wygodna brukowana droga, która prowadzi od Świątyni Wang. Można także sobie znacznie ułatwić trudy wędrówki i można wjechać  wyciągiem krzesełkowym z Karpacza aż na Kopę (1377 m n.p.m. Stąd jest zaledwie 15 minut podejścia do schroniska Dom Śląski. Pod schroniskiem łączą się pozostałe szlaki. Od schroniska na szczyt Śnieżki mamy 30 minut podejścia wygodnym szlakiem zabezpieczonym poręczami i łańcuchami. Na sam szczyt można także wjechać drogą letnią zwaną Drogą Jubileuszową. Jest to droga transportowa wiodąca do Obserwatorium Meteorologicznego IMGW.

 

Śnieżka
 
 Dla chcących i lubiących piesze wędrówki, polecam szlak niebieski prowadzący od Świątyni Wang. 
 
 
1a droga na sniezke
 
Wejście na szlak przy Świątyni Wang. Bilet wstępu na teren Karkonoskiego Parku Narodowego 8 zł, Bilet 3 dniowy 20 zł. 
 
 
2 droga na sniezke
 
 
Od wejścia na teren KnPN aż do końcowego szlaku na Śnieżkę, prowadzi brukowana droga. Niestety, wprowadzanych jest także bardzo dużo psów. Przed sezonem w środku tygodnia, na krótkim odcinku było 26 psów, z czego 7 na smyczy i ani jeden w kagańcu (także duże psy).
Zaledwie 1,15h  dzieli nas od początku szlaku do schroniska Samotnia.
 
 
3 Samotnia

 
Zdjęcia archiwalne Samotni
 
 
4 Karkonoski Park Narodowy

Dnem doliny wiedzie szlak od Świątyni Wang aż do schroniska Samotnia w Kotle Małego Stawu.

 

 

5 Karkonoski Park Narodowy

Szlak biegnący obok Wielkiego Stawu bywa czasowo zamknięty, z uwagi na ochronę gatunkową (tokowanie cietrzewi)

 

6 droga na sniezke

Droga brukowana jest na całym odcinku, od wejścia w Karpaczu aż po sam szczyt Śnieżki. Jeżeli nie ma zamieci śnieżnej, nie można zabłądzić. Tutaj w miejscu rozwidlenia niebieskiego i czerwonego szlaku tzw „Spalona Strażnica”.

 

7 droga na sniezke

350 od Domu Śląskiego – rozwidlenie szlaków: czerwony, niebieski i czarny oraz na prawo Droga im. dr. M. Orłowicza

 

8 dom slaski

Schronisko Dom Śląski w którym warto zostać na noc. Wieczór lub wschód słońca na Śnieżce na wyciągnięcie ręki. Bufet (oraz cała część jadali) czynne od 8.00 do 20.00. Dla nocujących w schronisku, na korytarzach są dostępne czajniki.

 

9 Dom Śląski

Dla szukających nieco wygody, są także pokoje 1 i 2 osobowe z łazienkami w cenie 65 zł / os wraz z pościelą.

 

10 Śnieżka Karkonosze

Od schroniska prowadzi droga lewym zboczem góry, oraz szlak trawersujący prawym grzbietem. Szlak jest wygodny, zabezpieczony poręczami i łańcuchami a po drodze są dwie galeryjki widokowe.

 

11 obserwatorium meteorologiczne na Śnieżce

Końcowy odcinek szlaku na Śnieżkę oraz znane wszystkim „spodki” Obserwatorium Meteorologicznego. W obiekcie najniżej położonym działał bufet. Niestety obecnie zamknięty bez oznak na zmianę tego stanu.

 

12 obserwatorium meteorologiczne na Śnieżce

Obserwatorium Meteorologiczne IMGW na Śnieżce

 

13 kaplica na Śnieżce

Na szczycie Śnieżki jest także kaplica…

 

14 poczta na Śnieżce

oraz poczta, mały bar i sklepik z pamiątkami

 

14 a poczta

 

 

15 kolej linowa na śnieżce lanovka

Nieco poniżej szczytu, po stronie Czeskiej jest stacja kolejki, bufet (piwo 15 zł) z napojami i WC (automat wc 5 zł) . W Czeskich obiektach można swobodnie płacić złotówkami.

 

 

16 dom slaski

Widok na Dom Śląski ze Śnieżki

 

17 Karkonoski Park Narodowy

Czarny Grzbiet czyli grań odchodząca od Śnieżki w stronę Karpacza.

 

18 Karkonoski Park Narodowy

Wracając ze Śnieżki, warto zmienić nieco trasę. Po ok 30 minutach wędrówki od Domu Śląskiego, odbijamy w lewo czerwony szlakiem przy rozwidleniu „Spalona Strażnica’. Nasza trasa wiedzie malowniczymi torfowiskami po których wiedzie drewniana kładka.

 

19 Karkonoski Park Narodowy

Na Śnieżkę szliśmy doliną. Wracamy natomiast górą, powyżej Kotła Małego i Wielkiego Stawu.

 

20 schronisko Samotnia

Z pierwszego punktu widokowego mamy taką niesamowitą panoramę na Mały Staw, Samotnię, Strzechę Akademicką i rozległą panoramę na Karpacz, Jelenią Górę i dalsze równiny Dolnego Śląska.

 

21 schronisko Samotnia

Schronisko Samotnia 

 

22 strzecha akademicka

Schronisko Strzecha Akademicka

 

23 schronisko Samotnia

Samotnia i Strzecha Akademicka, które dzieli 15 minut wędrówki

 

24 wielki staw

Kolejny punkt widokowy. Tym razem nad Wielkim Stawem

 

25 wielki staw

Wielki Staw a na prawo, w głębi Karpacz. Nieco na lewo Hotel Gołębiewski. Za nami 4 km od wyjścia ze schroniska Dom Śląski.

 

26 Pielgrzymy skaly

Pielgrzymy obok których będziemy przechodzili a w głębi zapora – Zbiornik Sosnówka

 

26 Słonecznik w KPN 1

Po pokonaniu kolejnych 700 metrów docieramy do formacji skalnej o nazwie Słonecznik.

 

 

27 Słonecznik w KPN

Dalej na wprost wiedzie czerwony – Główny Szlak Sudecki, my natomiast odbijamy na prawo i podążamy żółtym szlakiem. Tuż obok w kosodrzewinie stoi  kamienna ławka z 1906r.

 

28 szlak w Karkonoszach

Słonecznik zostawiamy z tyłu, a przed nami takie oto widoki i szlak wiodący w dół… 1200 m dzieli nas od kolejnych wyjątkowych skał.

 

29 Karkonoski Park Narodowy

Zejście jest bardzo wygodne, gdyż prowadzi cały czas takim pomostem chroniącym ekosystem…

 

30 Pielgrzymy skaly

Docieramy do Pielgrzymów. Trzy formacje skalne stojące w bliskiej odległości.

 

31 Pielgrzymy KPN

Pielgrzymy

 

32 szlak w Karkonoszach

Na terenie KnPN cały czas coś się dzieje i prowadzone są jakieś prace. Szlak przez Upłaz był także zamknięty…

 

33 Karkonoski Park Narodowy 1

600 m od Pielgrzymów wychodzimy na rozległą polanę. Widok przypominający Beskidy a nawet Podtatrze…

 

34 Karkonoski Park Narodowy

Mokradła, zieleń i śpiewające ptaki… wędrówka z ogromną dawką przyjemności…

 

35 Karkonoski Park Narodowy

 

36 Karkonoski Park Narodowy

Przechodząc przez Polanę, po lewej stronie mijamy jeszcze jedną skałę, o nazwie Kotki.

 

37 Karkonoski Park Narodowy

Docieramy do polany w miejscu gdzie kiedyś stało schronisko a obecnie są to ruiny schroniska im. Bronka Czecha. Turystów którzy dopiero podążają w stronę Śnieżki jest coraz więcej. My już schodzimy 🙂

 

38 droga na sniezke

Kto rano wstaje… ten nie musi iść w tłumie … 🙂 Nocleg w schronisku daje tą przewagę, że gdy inni dopiero wyruszają na szlak, my już zaczynamy wędrówkę w drogę powrotną, ciesząc się ciszą …

 

39 droga na sniezke

Ostatnia prosta przed końcem szlaku.

 

40 droga na sniezke

Od porannego wyjścia ze schroniska Dom Śląski, przeszliśmy 9 km. Cała pętla wraz z przejściem doliną przez Samotnię i wyjściem na Śnieżkę, to w sumie 19 km. Owszem, można to z powodzeniem przejść w jeden dzień, ale wówczas mamy „odfajkowane” zdobycie Śnieżki. Dzieląc natomiast przyjemność na małe części, niespieszną kontemplację na szlaku wraz z klimatycznym noclegiem w cieniu góry, Śnieżka będzie nam się miło kojarzyć jeszcze przez wiele lat…

 
 
 

Schroniska górskie w Polsce

oraz hotele górskie na jakie przekształcone zostało część schronisk

 

SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz

 

 
 
Albin Marciniak
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Małopolskie

Lanckorona Miasto Aniołów

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Lanckorona nazywana Miastem Aniołów 

  Lanckorona to miasto do 13 VII 1933, obecnie wieś, siedziba gminy. Znana szczególnie w kręgach artystycznych, miejscowość letniskowa. Gościła tu cała plejada znanych polskich malarzy, artystów, reżyserów, pisarzy a zdjęcia wielu z nich tworzą swoistą galerię w Cafe Pensjonat – Kawiarni Artystycznej na Lanckorońskim Rynku. Unikatowy w skali kraju małomiasteczkowy układ urbanistyczny, swoisty mikroklimat, a przede wszystkim cisza i spokój, które dają możliwość dobrego wypoczynku od zgiełku współczesnej cywilizacji. Lanckorona jest też dobrym punktem wypadowym do wycieczek na wielokilometrowe Dróżki Kalwaryjskie.
 
 

Spacer po Lanckoronie rozpoczynamy na malowniczym zabytkowym Rynku. Zachowały się tutaj XIX-wieczne drewniane domy charakteryzujące się budownictwem zrębowym, ze stromymi dachami konstrukcji przyczółkowej, z wysuniętymi poddaszami i szerokimi mieczowanymi bramami wjazdowymi. Stylowe latarnie i ławeczki dopełniają całości. Rynek w Lanckoronie należy do jednych z niewielu w naszym kraju, który oparł się wszechobecnej betonozie. Ilość zieleni jest niewątpliwie ogromnym atutem tej niewielkiej wsi a dawniej miasteczka.

 
 
Na Rynku, przyjeżdżający mogą zobaczyć tablicę informacyjną z planem zabudowy Lanckorony, lokalizacją XIV-wiecznego zamku oraz rozmieszczeniem sieci alejek i ścieżek spacerowych na północnych zalesionych stokach Góry Lanckorońskiej.
Niestety, komunikacja zbiorowa łącząca Kraków z Lanckoroną nie istnieje i chyba nadal funkcjonuje nastawienie włodarzy, tak jak poprzedniego Wójta Gminy Lanckorona, Tadeusza Łopaty, który przed odbudową zamku mówił otwarcie: „Mnie turystyka nie jest potrzebna…”. A szkoda, bo wiele osób mogło by choćby w weekendy odwiedzić Lanckoronę, bez konieczności siadania za kierownica a co ważne, bez dodatkowego nadmiaru pojazdów w Lanckoronie. Ilość samochodów na rynku w słoneczne dni jest tego doskonałym przykładem.
 
 
Opuszczając Rynek, wędrujemy w stronę Góry Zamkowej ulicą św. Jana. Po drodze zwiedzamy zabytkowy XIV-wieczny kościół św. Jana Chrzciciela, pamiętający czasy Kazimierza Wielkiego, i pniemy się pod górę, podziwiając piękne widoki, które rozciągają się aż po Babią Górę i Tatry.

 
 

Zespół urbanistyczny

W Lanckoronie mamy do czynienia z jednym z najciekawszych na terenie Polski zespołów urbanistyczno – krajobrazowych. Tworzą go charakterystyczne domy drewniane typu małomiasteczkowego.

 
 
Ośrodek założenia urbanistycznego stanowi rozległy, prostokątny plac o wymiarach 90 x 110 metrów, powstały w okresie lokacji (XIV wiek). Pierwotnie z każdego rogu rynku odchodziła jedna ulica, tworząc tzw. układ turbinkowy lub wiatrakowy. W późniejszym czasie układ ten się zatarł poprzez wytyczenie kolejnych dróg. Ograniczona ilość działek lokacyjnych przy rynku narzuciła typ zabudowy zwartej, szczytowej. Prostokątne, tynkowane domy parterowe konstrukcji zrębowej, powstałe głównie w latach 1868 – 1872 tworzą niezwykle malowniczy i charakterystyczny zespół, naruszony nieznacznie nowszymi budowlami. Dachy kryte są gontem, dwuspadowe (siodłowe) z naczółkami i daleko wysuniętymi okapami, tworzącymi z frontu rodzaj podcieni, jednak bez słupów wspierających. Poszczególne budynki rozdzielone są miedzuchami, nad którymi gdzieniegdzie zachowały się drewniane rynny. Domy są dwudzielne lub trójdzielne, z sienią przejazdową z boku lub na osi. Daty ich powstania podane są na sosrębach. Najlepiej zachowała się wschodnia pierzeja rynku oraz domy przy ulicach: Świętokrzyskiej, Zamkowej, Krakowskiej i Piłsudskiego. Domy, prostokątne i parterowe, ustawione są szczytami do ulic.

 
 
Muzeum Regionalne im. prof. Antoniego Krajewskiego

Muzeum powstało kilkadziesiąt lat temu, z inicjatywy profesora Antoniego Krajewskiego, w jednej z nielicznych chałup, jakie przetrwały pożar z 1869 r. Znajduje się w stylowym, narożnym domu podcieniowym w Rynku nr 133. Dwie części drewnianego, krytego gontem budynku, przedzielone są szeroką sienią. Pełno tu teraz sprzętów – potrzebnych niegdyś w gospodarstwie – sita, cepy, sieczkarnie, kołowrotki. w izbach zobaczyć można „święte obrazy” zawieszone ponad posłaniem, kołyskę i liczne – typowe dla dawnej Lanckorony – sprzęty.
 
 
 

Zamek gotycki w Lanckoronie

 
 
 
 
 
 
zdjęcia archiwalne
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
opracowanie & foto: Albin Marciniak
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign