Przejdź do treści
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
wtorek, 3 listopada, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Copyright 2025 - All Right Reserved
Góry

zobacz 10 rzeczy, o których pamięta wytrawny turysta.

przez Redakcja 2026-08-18
Napisane przez Redakcja
Giewont a legendary mountain in Poland the Western Tatras autumn in the Tatra National Park TPN 24

zasady dobrego zachowania w górach – 10 rzeczy, o których pamięta wytrawny turysta.

  Jak co roku zarówno w zimie jak i latem na górskich szlakach spotkamy wielu turystów. O czym pamiętać, by wypoczynek był przyjemnością? Na co uczulać znajomych a także swoje pociechy, by od najmłodszych lat poznawały najlepsze standardy wędrowania? O czym należy pamiętać, oczywiście zaczynając od siebie, dając dobry przykład.

Giewont a legendary mountain in Poland the Western Tatras autumn in the Tatra National Park TPN 24

1. Życzliwość prosta i łatwa jak: dzień dobry!:
Zwyczaj witania się na szlaku zanika. Faktycznie trudno wymagać, by witać się z każdym z np. 30-osobowej wycieczki, którą właśnie mijamy. Warto jednak kultywować to, co sprawia, że wędruje się po prostu przyjemniej. Zwyczajowo to ten, kto schodzi powinien się przywitać jako pierwszy, jednak nadmierna etykieta w tym względzie jest raczej zbędna. Nie ma sensu także zastanawiać się czy pierwszy powinien powiedzieć starszy czy młodszy. Po prostu pierwsi powiedzmy cześć lub dzień dobry. Sam obyczaj jest pożądany, tradycyjny i przyjazny, więc kultywujmy go.

Buty górskie AKU 13

 

2. Porządek musi być:

Plastikowa butelka rozkłada się około 400 lat. Szklana trochę krócej. Podobnie jak wszelkie opakowania po batonach. Brak szacunku do przyrody to w tym przypadku również brak szacunku dla pozostałych użytkowników szlaków. Najlepsze są zasady najprostsze, więc zwyczajnie miejmy zawsze ze sobą torebkę lub pojemnik, który posłuży nam jako tymczasowy magazyn na nasze odpadki, lub jakkolwiek doniesiemy je do miejsca, gdzie się ich pozbędziemy z czystym sumieniem. Niedopałki i palacze na szlakach to także duży problem.
Problemem są także resztki jedzenia, skórki po owocach czy papierki po słodyczach. Te pozostałości w krzakach to nie tylko brak kultury ale i stwarzanie zagrożenia dla nas samych. Zapach zachęca zwierzęta do podchodzenia w takie miejsca. Podchodzą także duże drapieżniki jak np. niedźwiedzie. To jeden z powodów dla których nie można stawiać koszy na śmieci na szlakach w Tatrach.
Pamiętajmy że nasze śmieci to nasza sprawa i zabierzmy je ze sobą w doliny.

Klubowa akcja Czyste Góry, Czyste Szlaki – Babia Góra, n/z Marta, Tomek i Krystian


 https://klubpodroznikow.com/https://www.klubpodroznikow.com/wp-content/uploads/2023/10/zakaz_palenia_w_Tatrach-d7d.JPG

USTAWA
z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
(Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2004 r.)
(WYCIĄG) Art. 15.1.

3. Dostosuj tempo do najsłabszych:

Wędrowanie jest przyjemnością, jednak czysto rekreacyjne jest wówczas, gdy pozbawione jest rywalizacji i emocji, które nie służą budowaniu dobrej atmosfery. Warto więc wędrować razem, dostosowując tempo do „najsłabszego ogniwa” dzięki temu nikt z uczestników wycieczki, nawet najsłabszy bądź najmniej zorientowany w terenie, nie zgubi się po drodze. Jeżeli tego nie akceptujemy i zawsze musimy być daleko z przodu, nie proponujmy wspólnych wypadów.

Przelecz pod Kondracką Kopą 4

4. Pamiętaj o termosie i napojach:

Warunki w górach potrafią się zmienić diametralnie bardzo szybko. W zimie wyjście na ośnieżone szlaki bez termosu z gorącą kawą czy herbatą jest mało rozsądne. To właśnie gorący napój rozgrzewa i pobudza nasz organizm najskuteczniej. Nawet podczas słonecznej pogody warto mieć ze sobą coś, co rozgrzeje nas, gdy ulegnie ona zmianie, zaskakując nas na szlaku. Gdy promienie słoneczne zamieniają się w potężną ulewę, łyk ciepłej herbaty po burzy będzie smakował wyjątkowo dobrze. Butelka z napojem także powinna być podstawowym elementem w torbie czy plecaku.

5. Pogoda jak kobieta zmienną jest:

Ponieważ ciepłą herbatą nie sposób ogrzać całego ciała, zawsze warto mieć przy sobie ubiór przewidziany na zmiany pogodowe. Im wyższe góry, tym gwałtowniej mogą one przebiegać. Nieprzemakalna i wiatroodporna kurtka oraz czapka, rękawice i sweter to zestaw obowiązkowy każdego turysty. W trakcie wędrówki i wysiłku jest nam ciepło, natomiast przy odpoczynku czy choćby chwilowym zatrzymaniu się, organizm szybko się ochładza. To zawsze należy brać pod uwagę podczas ubierania się i pakowania plecaka. Odpowiedź na odwieczne pytanie jak najlepiej ubierać się zimą w góry jest jedna i prosta – na cebulkę. To pozwala na skuteczniejsze dostosowanie warstw odzieży do warunków w danej chwili. Warto także pamiętać o niedopuszczeniu do przepocenia tego co mamy na sobie. Wędrówka w mokrej odzieży może skończyć się bardzo źle dla naszego zdrowia.

Czerwone Wierchy jesiennie Biała Tęcza zwana fog bow 1

 

6. Miej coś w plecaku poza powietrzem:

Im bardziej wymagający szlak, tym bardziej można sprawdzić swój charakter, także jako przywódca wycieczki. Nawet najbardziej efektywny przywódca musi jeść. Na szlaku zatem trzeba zapewnić sobie dostęp do posiłku, który choć niewielki rozmiarami, zapewni niezbędną dawkę energii. Standardem są tabliczki czekolady, batony czy owoce a także suszona wołowina. Przy dłuższych wędrówkach w miejsca oddalone od schronisk, coraz popularniejsze stają się liofilizaty. Rozsądny i szanujący się turysta nie zapomina o spakowaniu do plecaka mapy, latarki, folii NRC. Waży niewiele a rozwiązuje problemy braku zasięgu, zmroku który nas zaskoczył czy nagłego ochłodzenia.

7. Pokrzyczeć można na boisku:

W górach obowiązują takie same zasady dobrego wychowania jak wszędzie indziej. Cisza to podstawa. Zdecydowana większość osób wybiera się w góry by obcować z przyrodą, by w ciszy odpocząć od miejskiego zgiełku. Głośne rozmowy czy słuchanie muzyki absolutnie nie powinno mieć miejsca w takich okolicznościach. Jeśli krzyczymy, to tylko by wezwać pomoc. Bądźmy także odpowiedzialnymi rodzicami, nie bagatelizując w takich sytuacjach jakże znanymi słowami „przecież to tylko dziecko”…

turysci w Dolinie Gasienicowej Tatry 2020 8

8. W góry tylko w dobrym obuwiu:

Każdego roku media społecznościowe podbijają wykonane w górach zdjęcia japonek, sandałów, kaloszy, czyli obuwia, które na pewno się tam nie sprawdzi. Są jednak tacy, którzy z jakichś przyczyn właśnie tam sprawdzić je postanowili. Naprawdę nie warto wygrywać w kategorii: „obciach na szlaku”. Nie chodzi o samą estetykę, ale i przede wszystkim o bezpieczeństwo. To zapewni tylko odpowiednio dobrane obuwie. Wysokie (za kostkę) o dobrym bieżniku, zapewni lepszą stabilizację i w dużym stopniu eliminuje skręcenia kostki. Na szlakach płaskich ważne jest by podeszwa była sztywna i nie pozwalała wyczuwać każdego kamyka na jakim stajemy.

Jak dobrać i prawidłowo wiązać buty trekkingowe w góry (kliknij banerek)

Buty górskie AKU 10

9. Trzymaj się szlaku:

Jeśli dostrzegasz, że nagle oznaczenia zniknęły, to znaczy, że one są, tylko gdzie indziej. Najbezpieczniej będzie zawrócić i dalej podróżować wyznaczonym szlakiem. Schodzenie z wyznaczonych szlaków zwłaszcza w Parkach Narodowych jest podyktowane przede wszystkim względami bezpieczeństwa. W Tatrach także ochroną przyrody i dbałością o zwierzęta, czyli ich prawowitych mieszkańców. W górach to zwierzęta są u siebie w domu a my jesteśmy tylko gośćmi. To dotyczy także zrywanie runa leśnego. Grzyby, jagody, maliny itp to pokarm mieszkańców lasów. Mowa tutaj głównie o Tatrach  gdzie zwierzęta mają ograniczone możliwości. Niewiele osób ma świadomość, że zrywając owoce w takich miejscach narażają się na zarażenie chorobą odzwierzęcą jaką jest bąblowica.

Turysta na Czerwonych Wierchach 1

10. Pamiętaj o telefonie:

Naładuj telefon przed wyjściem: Po prostu, na wypadek gdybyś musiał wezwać pomocy lub poinformować rodzinę czy znajomych o zmianach planów.
Pamiętajmy również o numerach alarmowych w razie wypadku. Numery 601 100 300 lub 985 warto także wpisać w pamięci telefonu. Wybierając się w góry w sprawdzajmy prognozy pogody i mówmy przed wyjściem ze schroniska czy pensjonatu, gdzie zamierzamy się udać oraz kiedy planujemy wrócić. W niższych partiach gór także bądźmy ostrożni i pamiętajmy o zachowaniu elementarnych zasad bezpieczeństwa. Rozsądnym i pomocnym jest zainstalowanie w telefonie aplikacji „Ratunek”.

 

 

Najważniejsze zasady bezpieczeństwa w górach

 

Orla Perć lonża asekuracja 3

Profile szlaków w Tatrach

Najpopularniejsze szlaki w Tatrach. Profile – wysokości – odległości – czasy przejść.

 

smiglowiec TOPR w akcji Tatry 2020 3

aplikacja ratunek

Wykaz schronisk górskich w Polsce

SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz

 

 

Tak się NIE ubieramy idąc w góry  🙂
https://www.klubpodroznikow.com/images/stories/relacje/tatry4dzien/3562DSC_1209.JPG
opracowanie & foto Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
Views: 450
2026-08-18 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Dolina Białego w Tatrach Zachodnich

przez Redakcja 2026-08-18
Napisane przez Redakcja
Dolina Białego w Tatrach Zachodnich

Dolina Białego w Tatrach Zachodnich

   Każda pora roku zachęca do wędrówek takimi malowniczymi szlakami. Spacer doliną zachwyci każdego, wiosną, latem, jesienią a nawet w zimie. Przebieg szlaku wąwozem nie jest wymagający i dostępny praktycznie dla każdego. Jesienią jest tutaj szczególnie uroczo i kolorowo. W jednej z piękniejszych dolin Tatr są miejsca gdzie jesienią i wiosną można się wyciszyć. W zimie bywają dni, gdy nikt tutaj nie zagląda.
DSC_1155-HDR(1)
Dolina Białego – dolina reglowa w Tatrach Zachodnich o długości 2,5 km i powierzchni 300 ha, położona pomiędzy Krokwią i Sarnią Skałą.

Wylot Doliny Białego znajduje się na wysokości około 910 m n.p.m. przy Drodze pod Reglami, blisko 0,5 km na zachód od Wielkiej Krokwi, na południowym skraju Lasu Białego. W swej górnej części Dolina Białego rozdzielona jest krótką grańką z Zameczkami i Igłą na dwa, podobnej wielkości odgałęzienia – Dolinę Suchą na zachodzie i bezimienną dolinkę na wschodzie, która wyżej przekształca się w Żleb pod Wrótka. Do Doliny Suchej uchodzi Potargany Żleb, do wschodniej gałęzi Żleb pod Patyki (z Niżniej Przełęczy Białego), a do głównej części Siwarowy Żleb (z Siwarowego Siodła) – wszystkie z orograficznie prawej strony.

Dolina Białego Tatry 11

Górna część Doliny Białego należała niegdyś do Hali Białe. Na jej terenie znajdowała się (w Dolinie Suchej, u stóp Czerwonej Przełęczy) Polana Białe. Droga na pastwiska omijała Kotły (prowadząc przez Kopę nad Białem), których przejście, zwłaszcza przy wysokim stanie wody, stanowiło wtedy poważny problem. Obecnie istniejącą drogę nad potokiem zbudowano ok. 1905 roku. Na początku lat 50. XX wieku prowadzono w dolinie poszukiwania rud uranu, wykuwając w jej prawym zboczu dwie sztolnie, o długości ok. 500 metrów każda. Otwór dolnej z nich znajduje się przy żółto znakowanym szlaku turystycznym. W triasowych łupkach znajdowały się wulkaniczne tufity często zawierające rudy uranu. W czasie prowadzenia tych prac dolina była zamknięta dla turystów i pilnie strzeżona.

Dolina Białego Tatry 4
Szlaki turystyczne
Czasy przejścia podane na podstawie mapy.
 – żółty szlak wiodący od wylotu doliny wzdłuż Białego Potoku i zboczami Igły do Ścieżki nad Reglami. Czas przejścia: 1:10 h, ↓ 55 min
 – znakowana czarno Ścieżka nad Reglami, prowadząca z Kuźnic przez Przełęcz Białego do skrzyżowania ze szlakiem żółtym i dalej przez Czerwoną Przełęcz na Polanę Strążyską.

  • Czas przejścia z Kalatówek do szlaku żółtego: 1:10 h, z powrotem tyle samo
  • Czas przejścia od szlaku żółtego na Czerwoną Przełęcz: 15 min, ↓ 10 min

 

Dolina Białego Tatry 17

Na krótki niedzielny spacer można wybrać się  także od strony Zakopanego idąc obok skoczni i następnie oznakowaną ścieżką z prawej strony ogrodzenia docieramy do wejścia Doliny Białego.
Dolina Białego Tatry 7
Dolina Białego Tatry 16
Dolina Białego Tatry 14

Dolina Białego Tatry 12

 

Dolina Białego Tatry 9

 

Dolina Białego Tatry 6

Dolina Białego Tatry 3

Dolina Białego Tatry 2

 

Ciekawą alternatywą jest przejście szlaku z Dol. Kościeliskiej przez Sarnią Skałę, Dolinę Białego do Zakopanego, lub w odwrotnym kierunku. Wersja znacznie krótsza to Dolina Białego – Sarnia Skała – Dolina Strążyska. 

 

DSC_1143-HDR(1)

DSC_1149-HDR(1)-HDR(1)

DSC_1152-HDR(1)

DSC_1159-HDR(1)

DSC_1161-HDR(1)

DSC_1176-HDR(1)

DSC_1193-HDR(1)

DSC_1196-HDR(1)

DSC_1198-HDR(1)

DSC_1203-HDR(1)

DSC_1217-HDR(1)

DSC_1219-HDR(1)

DSC_1220-HDR(1)

DSC_1222-HDR(1)

DSC_1238-HDR(1)

opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

 

Najpiekniejsze Miejsca w Tatrach baner
Views: 612
2026-08-18 0 komentarze/y
3 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Wspomaganie w terenie czy miejska wygoda?

przez Redakcja 2026-08-18
Napisane przez Redakcja
Elektryczne MTB

  Rower może służyć wielu celom. To wcale nie musi być tylko rekreacyjna wycieczka po okolicy. Jedne konstrukcje pomagają zdobywać górskie szczyty, inne można złożyć i zabrać ze sobą, a jeszcze inne stawiają głównie na wygodę. Wybierz więc rower dopasowany do tego, jakie zadania przed nim stawiasz.

Elektryczne MTB – gdy chcesz zapuścić się dalej

Długi podjazd potrafi skutecznie uszczuplić zapasy energii. I to często jeszcze, zanim dojedziesz do najciekawszej części trasy. Właśnie w takich warunkach rower elektryczny MTB pokazuje pełnię swoich możliwości. Wspomaganie ułatwia pokonywanie stromych wzniesień i pozwala oszczędzać siły na kolejne kilometry. Silnik oczywiście nie wykonuje całej pracy za Ciebie. Nadal to Ty pedałujesz i decydujesz o tempie, ale możesz zaplanować dłuższą wyprawę w miejsca, które na zwykłym rowerze były zbyt wymagające.

Elektryczne wspomaganie to jednak tylko część możliwości tego roweru. Podczas jazdy w terenie ogromne znaczenie mają także amortyzacja, opony zapewniające dobrą przyczepność oraz skuteczne hamulce. Nie można jednak zapominać o dodatkowej masie silnika i akumulatora. Odczujesz ją zwłaszcza w momencie, kiedy trzeba wnieść rower po schodach. W zamian zyskujesz jednak sprzęt, który poszerzy Twoje „terenowe możliwości”.

Składany elektryk – mały rower do wielkiego miasta

Nie każda rowerowa podróż musi zaczynać się przed drzwiami domu. Jeżeli część trasy pokonujesz samochodem lub pociągiem, rower elektryczny składany może znacznie ułatwić Ci transport. Po dotarciu na miejsce wystarczy go rozłożyć i ruszyć dalej. Ale łatwiejsze podróżowanie to niejedyny plus tego typu jednośladu. Kompaktowe rozmiary po złożeniu są też sporą zaletą w niewielkim mieszkaniu lub biurze.

Przed zakupem warto jednak sprawdzić, jak łatwo działa mechanizm składania oraz ile miejsca rower zajmuje po złożeniu go. Tak samo, jak w przypadku MTB, trzeba też zwrócić uwagę na masę jednośladu. To, że elektryk jest kompaktowy, nie oznacza, że będzie lekki. Innymi czynnikami, które warto rozważyć przed zakupem, są zasięg wspomagania oraz wyposażenie przydatne w trakcie jazdy po mieście. Zwłaszcza jeśli jednoślad ma Ci służyć do codziennych dojazdów.

Najważniejsze, aby rower był dobrze dopasowany do Twoich potrzeb

Niezależnie od tego, czy planujesz górskie wyprawy, czy jazdę po mieście, rower ma dobrze odpowiadać Twoim potrzebom. W kategorii jednośladów miejskich wyróżniają się rowery damskie, które oferują obniżoną ramę, rozwiązania ułatwiające wsiadanie oraz wygodną pozycję w trakcie jazdy. Nie warto patrzeć na nie jedynie przez pryzmat nazwy. Rower damski może być śmiało użytkowany także przez mężczyzn. Najważniejsze w tym wszystkim jest postawienie na funkcjonalny sprzęt.

Rower do zadań specjalnych? Wybierz taki, który odpowiada Twoim potrzebom!

Każdy z nas ma nieco inne oczekiwania względem jednośladu. Dla jednego rower to sprzęt, który służy do długich i wymagających wypraw. Dla innego natomiast będzie to po prostu środek codziennego transportu. Do tego pierwszego zadania znakomicie sprawdzi się rower elektryczny w wersji klasycznej lub składanej. Do jazdy po mieście lepszym wyborem będzie rower miejski damski, który zapewnia pełną wygodę.

Artykuł Sponsorowany

Views: 161
2026-08-18 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Głazy Krasnoludków w Górach Stołowych

przez Redakcja 2026-08-17
Napisane przez Redakcja
Rezerwat przyrody Głazy Krasnoludków
Rezerwat przyrody „Głazy Krasnoludków”
Zwane inaczej Gorzeszowskie Skałki

   W Zaworach – północnej, rzadko odwiedzanej, części Gór Stołowych znajduje się pas bardzo ciekawych skałek owianych legendami. Rezerwat przyrody nieożywionej w południowo-zachodniej Polsce, w woj. dolnośląskim. Gorzeszowskie Skałki wypiętrzają się na długości około 1,5 km na szerokość 100-200 metrów. Cały grzbiet skałek porasta czysty bór świerkowy. Teren został objęty ochroną w 1970 roku poprzez utworzenie tu rezerwatu „Głazy Krasnoludków”.

 

Głazy Krasnoludków

Głazy Krasnoludków

  Większość turystów odwiedzających Góry Stołowe kieruje się prosto na Szczeliniec Wielki albo do labiryntu Błędnych Skał. Tymczasem w północnej, znacznie rzadziej odwiedzanej części pasma czeka miejsce, które potrafi zaskoczyć – Głazy Krasnoludków.

To niezwykłe skupisko fantazyjnie ukształtowanych skał, z którymi związane są lokalne legendy. Formacje przypominają postacie, zwierzęta i przedmioty, tworząc naturalną skalną galerię, którą można odkrywać podczas spokojnego spaceru z dala od największych tłumów.

A to nie koniec. W niedalekiej okolicy znajdują się również Skalne Grzyby – kolejny ciekawy zespół piaskowcowych formacji skalnych, które natura wyrzeźbiła w charakterystyczne kształty.

Góry Stołowe to zdecydowanie nie tylko Szczeliniec i Błędne Skały. Warto zejść z najbardziej uczęszczanych tras i odkryć mniej oczywiste zakątki tego niezwykłego pasma.

Rezerwat położony jest w Zaworach – północno-zachodniej części Gór Stołowych, w Sudetach Środkowych, na zboczu zalesionego wzniesienia, nad potokiem Jawiszówka, około 2,0 km na południowy wschód od Gorzeszowa.
Został utworzony w 1970 roku zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego (Monitor Polski z 1970 r., nr 25, poz. 210 9). Jest to rezerwat o powierzchni 9,04 ha, utworzony dla ochrony form skalnych i rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony naturalnych form wietrzenia piaskowca wieku górnokredowego. Znajdują się tu Gorzeszowskie Skałki, tworzące formy przypominające postacie, ściany, wieże, grzyby, zwierzęta, zbudowane z piaskowców i margli wyżłobionych przez wodę.
Powstanie określa się na czas górnej kredy, a więc 70-100 mln lat temu. Podobnie jak inne okoliczne wychodnie skalne, także i Głazy Krasnoludków są bryłami piaskowca zerodowanego przez słońce, wodę i wiatr. Przy skałkach jest parking oraz wiata.
Zwiedzanie Gorzeszowskich Skałek nie wymaga większych umiejętności technicznych.

Czas przejścia skałek: 1-1:30 h.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Views: 483
2026-08-17 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Łódzkie

Łódź na weekend. Co warto zobaczyć w Łodzi

przez Redakcja 2026-08-17
Napisane przez Redakcja

 

Łódź na weekend. Co warto zobaczyć w Łodzi
Będąc w Łodzi na weekend czy też przejazdem na kilka godzin, warto odwiedzić kilka wyjątkowych miejsc.
Okolice Łodzi także zachęcają do odwiedzenia wieloma ciekawymi miejscami i obiektami..

Muzeum Kinematografii w Łodzi
klubpodroznikow.com/relacje/polska/muzea…uzeum-kinematografii

 

Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi

klubpodroznikow.com/relacje/polska/muzea/1758-biala-fabryka

Muzeum Kanału – „Dętka”
https://klubpodroznikow.com/relacje/podziemia/1530-muzeum-kanau

Rezerwat Przyrody Niebieskie Źródła

klubpodroznikow.com/relacje/polska/polsk…74-niebieskie-zrodla

Skansen Rzeki Pilicy w Tomaszowie Mazowieckim.

klubpodroznikow.com/relacje/polska/skans…skansen-rzeki-pilicy

 

 

Groty Nagórzyckie

klubpodroznikow.com/relacje/polska/podzi…76-groty-nagorzyckie

Schron kolejowy w Konewce

 

czyli jeden z czterech schronów kolejowych na terenie Polski
https://klubpodroznikow.com/relacje/podziemia/1485-bunkier-w-konewce
oraz wiele innych ciekawych miejsc i obiektów. m.in:
Manufaktura w części muzealnej. Dawna Fabryka. Na terenie Manu jest muzum sztuki nowoczesnej ms^2, i mini muzeum włókiennictwa.

Muzeum Miejskie, galeria i wnętrza rezydencji Poznańskich.

Plac Wolności: cztery muzea w jednym miejscu: Archeologiczne i Etnograficzne Miasta Łodzi, Farmaceutyczne,  Kanału Dętka.

Przy Placu Wolności znajduje się kościół św. Ducha z przepięknymi freskami, a także bierze tu swój początek ul. Piotrkowska. Oprócz kamienic będących pozostałością po łódzkich, przedwojennych fabrykantach, na Pietrynie na całej długości można oglądać instalacje (brąz) wykonane i umieszczone z inicjatywy Marcela Szytenchelma – Łódzcy Fabrykanci, Fortepian Artura Rubinsteina, Ławeczka Tuwima, Fotele Jaracza.

Piotrkowska 282, Fabryka Geyera, zwana także Białą Fabryką. Duża kolekcja maszyn włókienniczych, galeria sztuki, zrekonstruowane (przeniesione) domy włókienników.

  Plac Zwycięstwa przy Piłsudskiego – Muzeum Kinematografii. Zorganizowane w dawnej rezydencji Karola Scheiblera, posiada jeden z dwóch istniejących na świecie fotoplastikonów, oryginału wynalezionego i zbudowanego w 1912 przez pana Fuhrmana. W nim kręcono scenę filmu Vabank. Orchestron,  ten łódzki jest jednym z najstarszych, i jednocześnie najbardziej zaawansowany technicznie

W Muzeum Kinematografii jest także winda przywieziona z targów techniki w Paryżu w 1900 przez młodego Scheiblera – pierwsza w Łodzi, i jedna z pierwszych w Polsce.  Obecnie jedyna taka w kraju. 

Muzeum Kinematografii: jest jedyną w Łodzi placówką kulturalną, która nie korzysta z budżetu Państwa, a będąca samodzielną jednostką gospodarczą, samofinansująca się.

Koło placu zwycięstwa jest Palmiarnia i Sekularium (kaktusiarnia). Szczególnie polecam wystawkę rosiczek, i innych owadożernych roślinek.
Ul Przędzalniana – oryginalne, po-Rosenbergowskie Lofty.

Warto także zobaczyć Muzeum Martyrologii na Radogoszczu, i Stację Radegast (przy ul. Inflandzkiej)

ul. Narutowicza I budynek Teatru Wielkiego, będący największą sceną operową w Polsce.

Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne im. Arego Sternfelda Pomorska 16A,
Park „Na zdrowiu” podobno jest to jeden z największych w Europie
Czy jest jeszcze coś co warto zobaczyć w Łodzi ?
https://www.facebook.com/marciniak.albin
moje obszerne felietony w RMF Classic
Adres gdzieś na szlaku
Tatry na Śniadanie
Polska Na Śniadanie
Polska od spodu
W Polskę na rowerze
Wyjątkowe miejsca w Polsce
Polska nie tylko w weekend – miejsca niezwykłe, szczególne, wyjątkowe, rekordowe i mało znane.
 

 mapy zestaw

.
Views: 483
2026-08-17 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Woda

Zapora w Dobczycach nad Jeziorem Dobczyckim

przez Redakcja 2026-08-17
Napisane przez Redakcja

Zapora w Dobczycach

Jezioro Dobczyckie (Zbiornik Dobczycki) – zbiornik zaporowy (zbiornik retencyjny) jest zbiornikiem wody pitnej dla Krakowa.

  Przez wiele lat wstęp na koronę zapory był niemożliwy. To zmieniło się przed kilkoma laty, gdy wybudowany został specjalny pomost, ułatwiający dojście od strony parku oraz wzgórza zamkowego. W ten sposób samo wzgórze oraz korona zapory stały się miejscem bardzo popularnym nie tylko dla mieszkańców gminy Dobczyce, ale także celem wycieczek mieszkańców Krakowa. To dobry przykład wykorzystania potencjału turystycznego, a będący zachętą do udostępnienia także zapory w Rożnowie.

Zbiornik utworzony w 1986 roku poprzez spiętrzenie wód Raby przez zaporę, która ma 30 m wysokości i 617 m długości. Jezioro ma powierzchnię ok. 10,7 km² i pojemność całkowitą 127 mln m3. Poniżej zbiornika funkcjonuje elektrownia wodna o mocy 2,5 MW. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie zdecydował się 1 czerwca na otwarcie zapory dla ruchu turystycznego. Gmina przygotowała ścieżkę zabezpieczającą, co pozwoliło na wykorzystanie zbiornika dobczyckiego do celów rekreacyjnych.

Wstęp na koronę zapory ułatwia specjalny pomost, zbudowany od strony zamku. Już z samego pomostu widok na zaporę i zbiornik jest imponujący. To także pozwala na podziwianie zapory i zbiornika, bez względu na godziny otwarcia bramy na samej koronie zapory.
Nie tylko pomost na zaporę ale i spora część wzgórza zamkowego została przystosowana do spacerów i odpoczynku. Warto przejść się dookoła wzgórza, po zwiedzeniu zamku i skansenu. Łącząc zaporę, zamek, skansen, zabytkowy kościół, zabytkowe mury z odtworzoną bramą w ciągu murów jak i całe wzgórze, można tutaj spędzić sporą część dnia. To dobra opcja dla mieszkańców Krakowa na jednodniową wycieczkę.
Po analizach i opracowaniu nowego planu zabezpieczeń Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie zdecydował się 1 czerwca 2014 r. na ponowne otwarcie zapory dla ruchu turystycznego. Wejście dla turystów na koronę zapory odbywa się furtką przy bramie od strony ul. Góra Jałowcowa, furtką przy bramie od strony ul. Braci Kowalskich oraz kładką pieszo-rowerową łączącą koronę zapory ze wzgórzem zamkowym.

GODZINY OTWARCIA ZAPORY

od 1 stycznia do 30 kwietnia oraz od 1 października do 31 grudnia (tylko w soboty i niedziele) w godz. od 11:00 do 16:00
od 1 maja do 31 sierpnia codziennie w godz od 11:00 do 21:00
od 1 września do 30 września codziennie w godz od 11:00 do 20:00

Powyżej zapory znajduje się skansen oraz zamek

opracowanie & foto: Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

 

Views: 1291
2026-08-17 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Zachodniopomorskie

Latarnia Morska – Kołobrzeg

przez Redakcja 2026-08-13
Napisane przez Redakcja

Atrakcje Polskiego wybrzeża – Latarnia Morska w Kołobrzegu

Światło latarni morskich jak zwiastun dobrej nadziei ,albatros, jest dla żeglarzy świadectwem bliskości brzegu i bezpiecznego, zacisznego postoju przed dalszą wędrówką po morzach i oceanach.

 

W Kołobrzegu, choć atrakcji i miejsc które każdy chce zobaczyć jest wiele, to jednak prawie wszyscy zaczynają zwiedzanie od latarni morskiej. Zbudowana  w 1770 roku, znajduje się przy wejściu do portu, na ujściu Parsęty do Bałtyku. Ma wysokość 26m i jest udostępniona do zwiedzania. Z góry można podziwiać piękny widok na morze i kołobrzeski port wojenny i handlowy oraz panoramę miasta.

Wieża latarni wznosi się na wysokość 26 m nad terenem a jej zasięg dochodzi do 16 Mm. Źródłem światła jest obrotowy aparat optyczny o dziesięciu ścianach świetlnych, a w każdej ścianie umieszczone są dwie żarówki, każda o mocy 200 W. Światło latarni wznosi się na wysokości 36,5 m. Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Niechorze (ok. 34 km na zachód), a Latarnią Morską Gąski (około 22 km na wschód).

 

Pierwsze światło latarni morskiej w Kołobrzegu zapalono w 1666 roku. Świeciło ono jednak okresowo, wyłącznie w czasie oczekiwania na przybycie statków. Na stałe światło latarni kołobrzeskiej zapalono dopiero 200 lat później, służył temu maszt z wysięgnikiem zamontowanym na stacji pilotów. Palono na nim lampy Fresnela na olej rzepakowy, zużywając rocznie 77 kg tego paliwa. W 1899 roku podwyższono światło latarni poprawiając tym samym jej widzialność. Kolejną zmianę wprowadzono w 1909 roku, zastosowano wówczas gazowe źródło światła na wysokości 25 metrów w nowo wybudowanej wieży murowanej. Zasięg latarni wzrósł wówczas do 12 Mm. Zniszczona w czasie działań wojennych w 1945 roku latarnia wkrótce została odbudowana. Wieżę jej wzniesiono wykorzystując konstrukcję dawnego fortu stojącego u wejścia do portu w Kołobrzegu.

 

Kołobrzeg | ul. Morska 1

http://www.latarnia.kolobrzeg.pl/

Godziny otwarcia: 10:00 – 17:00
(lipiec – sierpień do zachodu słońca)

 

W 1945 roku latarnię wysadzili niemieccy saperzy, ponieważ stanowiła doskonały punkt orientacyjny dla polskich artylerzystów podczas walk o Kołobrzeg w marcu 1945. Wkrótce po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do budowy nowej latarni, którą ukończono najpóźniej w listopadzie 1945 roku. Wybudowano ją w nieco innym miejscu, wykorzystując fundamenty potężnych zabudowań fortecznych (poprzednia latarnia stała przed fortem, obecna stoi na jego głównej platformie) i stanowi jednocześnie pomnik zwycięstwa nad Niemcami, co sugeruje znajdująca się na niej tablica ze słowami: „Bohaterom poległym w walce z najeźdźcą hitlerowskim o wolność i niepodległość…” W latach 1979–1981 dokonano kapitalnego remontu latarni, wymieniając między innymi laternę oraz schody na metalowe.

 

W 2022 roku z kołobrzeskiej latarni morskiej zdjęto płaskorzeźbę, przedstawiającą pepeszę i sztandar z sierpem i młotem. Latarnia ma zostać przekształcona w Pomnik Żołnierzy Polskich, poległych w walkach o Kołobrzeg w marcu 1945 roku.

18 marca 1945 roku Fort Ujście w porcie był ostatnim punktem oporu wojsk niemieckich w czasie obrony Twierdzy Kołobrzeg

 

W połowie wysokości wieży latarni znajduje się mini muzeum oraz sklepik z pamiątkami. Ilość eksponatów potrafi zatrzymać na nieco dłużej. Imponująca jest ekspozycja muszli morskich z całego świata.

 

 

 

 

 

 

 

 

foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Views: 413
2026-08-13 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Skanseny w Polsce

Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach

przez Redakcja 2026-08-08
Napisane przez Redakcja
Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach

Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach

Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach

  Odwiedzając Wielkopolskę, wiele osób kieruje się do Gniezna będącego jedną z pierwszych stolic Polski. Tuż pod Gnieznem leżą Dziekanowice. Sama nazwa wsi może niewiele mówić, ale jeżeli dodamy do tego Jezioro Lednica i  Ostrów Lednicki wraz z ruinami palatium z X wieku, jest szansa że wiele osób prawidłowo wskaże lokalizację. Wszak to w palatium mieszczącym się na wyspie, miał odbyć się chrzest Mieszka I a więc miejsce bardzo istotne w historii naszego kraju. Tę część muzeum także należy zobaczyć, ale na początek proponuję Wielkopolski Park Etnograficzny, leżący ok 2,5 km od Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy.

Skansen wsi wielkopolskiej w Dziekanowicach (oddział Muzeum Pierwszych Piastów) położony jest nad brzegiem jeziora Lednica ok 10 km od Gniezna. Na obszarze ponad 24 ha gromadzone, zabezpieczone i eksponowane są przedmioty oraz obiekty architektoniczne z obszaru Wielkopolski. Wyróżniające się elementy skansenu to m.in. drewniany kościół, kaplica, barokowy dwór z folwarkiem, karczma, wiatraki, młyn wodny. Najmłodszy budynek pochodzi z 1935 roku a najstarsze elementy datowane są na rok 1602.

Poszczególne budynki i zagrody tworzące muzealną wieś wyposażone są w sprzę­ty, naczynia, narzędzia i odzież, które ilustrują warunki i sposób życia rodzin nie tylko utrzymujących się z pracy na roli, ale też i rzemieślników wiejskich: szew­ca, kołodzieja, garncarza. Wszystko to stanowi zaś wspa­niałą atmosferę przeszłości pozwalającą bezpośrednio zapoznać się z tym jak dawniej budowano, mie­szkano i mimo trudów pracy odpoczywano.

Rekonstrukcja wsi wielkopolskiej

Stałą wystawę muzeum stanowią obecnie 53 (docelowo 70) obiek­ty architek­tury wiejskiej: głównie chałupy, budynki inwen­tar­skie i stodoły zestawione wokół owalnego placu w różnej wiel­ko­ści zagrody, które na obszarze 21 ha — wraz z ze­społem dwor­sko-folwarcznym, osiemnastowiecznym kościołem i pojedynczymi obiek­tami rzemiosła wiejskiego — tworzą układ przestrzenny zbli­żo­ny do naturalnej wsi wielkopolskiej z połowy XIX wieku. Na dzień dzi­siej­szy jest to jeden z najbar­dziej czytelnych układów tra­dy­cyjnej wsi nie tylko wśród skansenów polskich, ale i europejskich.

 

Prezentowane obiekty przeniesiono do muzeum z różnych stron Wielkopolski (m.in. okolic Cho­dzieży, Gniezna, Kalisza, Krotoszyna, Leszna, Nowego Tomyśla, Poz­na­nia, Trzemeszna, Uniejowa, Wit­kowa). Każdy z nich przybył tu ze swoją wła­s­ną historią udokumentowaną zazwyczaj krótkim zapi­sem (data powstania i naz­wis­ko fundatora) umieszczonym na którymś z jego elementów konstruk­cyjnych. Naj­starszy taki zapis pochodzi z 1602 r., najmłodszy zaś z 1935 r.

 

 

 Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach

Oddział Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy

Dziekanowice  23, Lednogóra, Wielkopolska

https://lednicamuzeum.pl

 

 

Wielkopolski Park Etnograficzny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Skansen Budownictwa Ludowego Zachodniej Wielkopolski

 

 

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
.
Views: 754
2026-08-08 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Skanseny w Polsce

Polska jest jednym z najważniejszych krajów świata pod względem muzeów plenerowych i skansenów etnograficznych.

przez Albin Marciniak 2026-08-07
Napisane przez Albin Marciniak
skanseny w polsce na tle swiata

 

 

Dlaczego polskie muzea plenerowe nie mają globalnego odpowiednika?

 

Fenomen, którego nie da się skopiować

Skanseny etnograficzne i muzea plenerowe budownictwa ludowego w Polsce należą do absolutnej światowej czołówki – i nie jest to opinia oparta na patriotycznym sentymencie, lecz na faktach. Żaden inny kraj nie może pochwalić się tak dużą liczbą rozległych, autentycznych i kompleksowo wyposażonych skansenów, prezentujących jednocześnie ogromną różnorodność regionalną.

W skali globalnej Polska stanowi ewenement: to państwo, w którym ochrona dziedzictwa wsi została potraktowana systemowo, konsekwentnie i długofalowo.

Żaden kraj na świecie nie posiada tak licznej, tak rozproszonej i jednocześnie tak dobrze zachowanej sieci skansenów etnograficznych i muzeów plenerowych, jak Polska, zwłaszcza jeśli uwzględnimy jednocześnie:

  • liczbę obiektów,
  • ich autentyczność,
  • kompletność zespołów zabudowy,
  • bogactwo wyposażenia wnętrz,
  • dostępność dla zwiedzających,
  • ciągłość tradycji regionalnych.

Polska na tle świata – kluczowe wyróżniki

1. Skala i zagęszczenie

Polska posiada kilkadziesiąt dużych skansenów regionalnych oraz dziesiątki mniejszych muzeów plenerowych, często o powierzchni kilkunastu lub kilkudziesięciu hektarów, prezentujących:

  • pełne wsie,
  • przysiółki,
  • zespoły dworskie,
  • zagrody chłopskie,
  • młyny wodne i wiatrowe,
  • kuźnie, karczmy, szkoły, cerkwie i kościoły.

W żadnym innym kraju tak duża liczba kompleksów tej klasy nie funkcjonuje jednocześnie i w tak dobrym stanie zachowania.

2. Autentyczność zabudowy

Polskie skanseny wyróżnia fakt, że:

  • większość obiektów to oryginalne budynki przeniesione z terenu, a nie rekonstrukcje,
  • zachowane są oryginalne technologie budowlane (zrąb, konstrukcja sumikowo-łątkowa, słupowa),
  • obiekty często pochodzą z XVIII–XIX wieku.

W wielu krajach (np. USA, Japonia, Korea Południowa) muzea plenerowe opierają się w dużej mierze na rekonstrukcjach, a nie na autentycznych obiektach.

3. Wyposażenie wnętrz

Polskie skanseny należą do najbogatszych na świecie pod względem wyposażenia:

  • meble,
  • narzędzia rolnicze,
  • sprzęty codziennego użytku,
  • stroje ludowe,
  • wyposażenie sakralne i rzemieślnicze.

W wielu krajach Europy Zachodniej i Skandynawii wnętrza są symbolicznie zaaranżowane, podczas gdy w Polsce często prezentują pełne, historycznie udokumentowane wyposażenie.

4. Różnorodność regionalna

Polska ma wyjątkowo dużą liczbę regionów etnograficznych:

  • Kurpie,
  • Podhale,
  • Kaszuby,
  • Lubelszczyzna,
  • Roztocze,
  • Śląsk,
  • Łowickie,
  • Mazowsze,
  • Podlasie,
  • Pogórza karpackie.

Każdy region ma odmienną architekturę, układ wsi, zdobnictwo, układ wnętrz i tradycje, co sprawia, że polskie skanseny nie są do siebie podobne, nawet w obrębie jednego województwa.

 

.

 

Porównanie z innymi krajami

Skandynawia (Szwecja, Norwegia)

  • bardzo wysokiej jakości skanseny,
  • mniejsza liczba kompleksów,
  • często mniejsza skala zabudowy,
  • ograniczona liczba wnętrz dostępnych do zwiedzania.

Niemcy

  • dobre muzea regionalne,
  • mniejsza liczba obiektów,
  • częściej stosowane rekonstrukcje,
  • mniej zachowanych pełnych zespołów wiejskich.

Francja, Włochy, Hiszpania

  • pojedyncze, rozproszone obiekty,
  • brak rozbudowanej sieci skansenów,
  • nacisk raczej na zabytki miejskie niż wiejskie.

USA i Kanada

  • bardzo duże kompleksy (np. Colonial Williamsburg),
  • w większości rekonstrukcje,
  • brak ciągłości kulturowej porównywalnej z Europą Środkową.

Japonia

  • wysoka jakość konserwacji,
  • niewielka liczba skansenów,
  • ograniczony dostęp do wnętrz,
  • inne założenia muzealne (bardziej ekspozycyjne niż „żywe”).

 

 

 

 

Najpiękniejsze skanseny w Polsce na tle świata

Polska jest światowym liderem w dziedzinie skansenów etnograficznych i muzeów plenerowych budownictwa ludowego, jeśli brać pod uwagę:

  • liczbę,
  • autentyczność,
  • kompletność zabudowy,
  • bogactwo wyposażenia,
  • dostępność dla zwiedzających,
  • różnorodność regionalną.

To nie jest kwestia opinii, lecz efekt unikalnej historii, późnej industrializacji wsi oraz bardzo silnej tradycji ochrony dziedzictwa ludowego w Polsce po II wojnie światowej.

Skala i gęstość sieci skansenów – przewaga Polski

W Polsce funkcjonuje:

  • kilkadziesiąt dużych skansenów regionalnych,
  • dziesiątki mniejszych muzeów plenerowych,
  • setki hektarów zagospodarowanych ekspozycji na wolnym powietrzu.

Co kluczowe – nie są to pojedyncze obiekty, lecz całe zespoły:

  • pełne wsie,
  • przysiółki,
  • zagrody chłopskie,
  • młyny wodne i wiatraki,
  • kuźnie, karczmy, szkoły,
  • obiekty sakralne (kościoły, cerkwie, kaplice),
  • zespoły dworskie i folwarczne.

W żadnym innym kraju europejskim – ani poza Europą – nie występuje jednocześnie tak duża liczba, tak duża powierzchnia i tak wysoki poziom zachowania muzeów plenerowych.

Autentyczność: oryginały zamiast rekonstrukcji

Jedną z najważniejszych różnic między Polską a resztą świata jest autentyczność zabudowy.

Polska

  • zdecydowana większość obiektów to oryginalne budynki przeniesione z terenu,
  • zachowane są historyczne technologie budowlane,
  • obiekty często pochodzą z XVIII i XIX wieku,
  • widoczna jest ciągłość użytkowania i ślady codziennego życia.

Świat

  • USA, Kanada: dominują rekonstrukcje,
  • Europa Zachodnia: często makiety lub uproszczone formy,
  • Azja: ekspozycje bardziej symboliczne niż użytkowe.

Polskie skanseny są zbiorem realnych świadków historii, a nie jej rekonstrukcji.

Wyposażenie wnętrz – detal, który robi różnicę

To właśnie wnętrza sprawiają, że polskie skanseny są wyjątkowe.

W Polsce zwiedzający może zobaczyć:

  • kompletne wyposażenie izb,
  • oryginalne meble, naczynia, sprzęty,
  • narzędzia rzemieślnicze i rolnicze,
  • stroje ludowe,
  • elementy obrzędowości i religijności.

W wielu zagranicznych muzeach plenerowych wnętrza:

  • są zamknięte,
  • zawierają jedynie symboliczne elementy,
  • pełnią funkcję tła, a nie narracji.

W Polsce wnętrze jest tak samo ważne jak architektura.

Różnorodność regionalna – unikat na skalę światową

Polska posiada wyjątkowo dużą liczbę regionów etnograficznych, z których każdy wykształcił:

  • własny styl architektoniczny,
  • inne układy wsi,
  • odmienne zdobnictwo,
  • charakterystyczne wnętrza i wyposażenie.

Skanseny prezentujące Kurpiów, Podhale, Kaszuby, Śląsk, Podlasie, Lubelszczyznę, Roztocze czy Pogórza Karpackie nie są do siebie podobne, mimo że znajdują się w jednym kraju.

W skali światowej tak duże zróżnicowanie na relatywnie niewielkim obszarze jest zjawiskiem rzadkim.

Skanseny jako „żywe muzea”

Polskie muzea plenerowe to nie tylko statyczne ekspozycje. To miejsca żywe:

  • warsztaty rzemiosła,
  • festyny ludowe,
  • rekonstrukcje obrzędów,
  • wydarzenia sezonowe,
  • aktywne uczestnictwo zwiedzających.

W wielu krajach skanseny są „oglądane”.
W Polsce są przeżywane.

Polska jest jednym z najważniejszych krajów świata pod względem muzeów plenerowych i skansenów etnograficznych.
Żadne inne państwo nie łączy w jednym systemie:

  • takiej liczby obiektów,
  • tak wysokiej autentyczności,
  • tak bogatego wyposażenia,
  • takiej dostępności dla zwiedzających,
  • takiej różnorodności regionalnej.

To sprawia, że polskie skanseny są nie tylko atrakcją turystyczną, ale dziedzictwem o randze światowej.

Kraj Liczba skansenów Autentyczność Skala Wyposażenie Różnorodność
Polska bardzo wysoka bardzo wysoka bardzo duża bardzo bogate wyjątkowa
Szwecja wysoka wysoka średnia ograniczona umiarkowana
Niemcy średnia umiarkowana średnia uproszczona regionalna
Francja niska umiarkowana mała symboliczna niewielka
USA średnia niska (rekonstrukcje) duża rekonstrukcyjna ograniczona

 

 

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

 

 

Skanseny i muzea plenerowe w Polsce

https://www.klubpodroznikow.com/skanseny-i-muzea-plenerowe-w-polsce/
Views: 697
2026-08-07 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Materiał zewnętrznyReklama

Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju

przez Redakcja 2026-08-07
Napisane przez Redakcja
Karaiby dla koneserów

Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju

 

  Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju

  Kiedy ktoś mówi „Karaiby”, większość osób wyobraża sobie ten sam obraz: biały piasek, palmy pochylające się nad turkusową wodą i drink z parasolką. Tymczasem ten region świata jest znacznie bardziej różnorodny. Każda wyspa ma własną historię, kulturę i rytm życia. Niektóre przypominają Francuską Riwierę przeniesioną na Morze Karaibskie, inne pachną świeżo zmieloną gałką muszkatołową, a jeszcze inne zaskakują brytyjską elegancją i różowymi plażami.

Jeżeli marzą się Państwu wakacje na Karaibach, które nie ograniczają się wyłącznie do hotelowego leżaka, warto spojrzeć poza najbardziej oczywiste kierunki. Saint Barth, Grenada i Bermuda należą do tych wysp, które od lat wybierają doświadczeni podróżnicy z biurem CARTER https://carter.eu/ . Każda oferuje zupełnie inne emocje, ale wszystkie łączy wysoka jakość hoteli, kameralna atmosfera i poczucie, że czas płynie tutaj nieco wolniej.

Saint Barth – francuska elegancja w karaibskim wydaniu

Saint Barthélemy, znana po prostu jako Saint Barth, jest jedną z najmniejszych wysp Karaibów, ale od lat pozostaje jednym z najbardziej pożądanych adresów na świecie. To właśnie tutaj zimowe miesiące spędzają właściciele światowych marek, projektanci mody, aktorzy i miłośnicy żeglarstwa. Nie przyjeżdżają jednak wyłącznie dla prestiżu. Wracają przede wszystkim dla atmosfery, której nie udało się zatracić mimo ogromnej popularności wyspy.

Luksusowe wakacje w hotelu Rosewood na St Barth https://www.youtube.com/watch?v=4nxBZ-q_AkE 

Już po wyjściu z niewielkiego lotniska można odnieść wrażenie, że wszystko dzieje się tu spokojniej. Gustavia nie przypomina typowej karaibskiej stolicy. Kameralny port pełen superjachtów sąsiaduje z eleganckimi butikami, galeriami sztuki i niewielkimi kawiarniami, w których rano słychać głównie język francuski. Zamiast wielkich centrów handlowych znajdziemy luksusowe butiki Hermès, Cartier czy Louis Vuitton, ale równie łatwo można trafić do rodzinnej piekarni pachnącej świeżymi croissantami.

Najpiękniejsze plaże wyspy różnią się od siebie charakterem. Saline Beach pozostaje niemal dzika i zachwyca naturalnym krajobrazem, Gouverneur Beach uchodzi za jedną z najbardziej fotogenicznych na Karaibach, a St. Jean Beach od lat jest ulubionym miejscem osób obserwujących lądujące samoloty oraz życie towarzyskie wyspy. Wieczorem warto wybrać się do restauracji Bonito, Le Tamarin lub na kolację przy plaży w Nikki Beach, gdzie karaibski luz spotyka się z francuską kuchnią.

Jednym z symboli Saint Barth pozostaje Cheval Blanc St-Barth. Hotel położony przy plaży Flamands oferuje eleganckie wille, znakomite spa Guerlain oraz jedną z najlepszych restauracji na wyspie. Równie cenione są Eden Rock St Barths i Le Barthélemy Hotel & Spa, które od lat należą do czołówki karaibskich hoteli butikowych.

Najlepszym okresem na podróż jest czas od grudnia do kwietnia. Pogoda sprzyja żeglowaniu, nurkowaniu i rejsom katamaranem pomiędzy niewielkimi zatokami, a temperatura utrzymuje się na poziomie około 27–29°C.

 

Karaiby dla koneserów

 

Grenada – wyspa, która pachnie przyprawami

Grenada pokazuje zupełnie inne oblicze Karaibów. Nie dominuje tu świat jachtów ani modnych klubów plażowych. Zamiast tego podróżnych witają zielone wzgórza, lasy deszczowe, plantacje kakao i zapach przypraw unoszący się w powietrzu niemal przez cały rok.

Nie bez powodu Grenadę nazywa się „Wyspą Przypraw”. Jest jednym z największych producentów gałki muszkatołowej na świecie, a także cynamonu, goździków i kakao. Podczas przejazdu przez wyspę mieszkańcy często suszą przyprawy tuż przy drodze, dlatego już po kilku kilometrach można poczuć charakterystyczny aromat, którego nie sposób pomylić z żadnym innym miejscem na Karaibach.

Najbardziej znaną plażą pozostaje Grand Anse Beach – ponad trzykilometrowy pas jasnego piasku otoczony palmami i spokojnym morzem. To jednak dopiero początek atrakcji. W głębi wyspy czekają wodospady Annandale i Seven Sisters, jezioro Grand Etang ukryte w wygasłym kraterze wulkanu oraz liczne szlaki prowadzące przez tropikalny las deszczowy.

Grenada od lat przyciąga również miłośników nurkowania. Kilka minut łodzią od wybrzeża znajduje się Underwater Sculpture Park – pierwsze na świecie podwodne muzeum rzeźby stworzone przez brytyjskiego artystę Jasona deCairesa Taylora. Zanurzenie pomiędzy rzeźbami porośniętymi koralowcami należy do najbardziej niezwykłych doświadczeń, jakie można przeżyć podczas wakacji na Karaibach.

Warto odwiedzić także Belmont Estate, gdzie od ponad trzystu lat produkuje się kakao i czekoladę, oraz River Antoine Rum Distillery – najstarszą działającą destylarnię rumu na Karaibach, która do dziś wykorzystuje tradycyjne metody produkcji.

Najbardziej wyczekiwanym otwarciem ostatnich lat był Six Senses La Sagesse. Hotel doskonale wpisuje się w naturalny krajobraz wyspy i zamiast dominować nad otoczeniem, harmonijnie wtapia się w tropikalną roślinność. Wille z prywatnymi basenami, rozbudowana oferta wellness oraz kuchnia oparta na lokalnych produktach sprawiają, że pobyt staje się czymś więcej niż klasycznym wypoczynkiem.

Najlepszy okres na podróż przypada od grudnia do maja, kiedy dni są słoneczne, a wilgotność pozostaje przyjemnie niska.

 

Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju

 

Bermuda – brytyjski szyk i różowe plaże

Choć Bermuda geograficznie leży na północnym Atlantyku, od lat zaliczana jest do najbardziej prestiżowych kierunków karaibskich. Wyróżnia ją zupełnie inny klimat niż pozostałe wyspy regionu. Zamiast palmowych barów dominują eleganckie kluby golfowe, pastelowe wille z białymi wapiennymi dachami i zadbane ogrody przypominające południe Anglii.

Najbardziej rozpoznawalnym symbolem Bermudów pozostaje Horseshoe Bay. To właśnie tutaj różowy piasek tworzy niezwykły kontrast z intensywnie turkusową wodą Atlantyku. Charakterystyczny kolor plaż nie jest efektem filtrów fotograficznych, lecz drobnych fragmentów czerwonych koralowców i muszli, które przez setki lat mieszały się z jasnym piaskiem.

Stolica Hamilton zachwyca eleganckimi restauracjami, butikami i mariną pełną żaglówek. Warto poświęcić dzień na spacer po historycznym St. George’s – najstarszym angielskim mieście w Nowym Świecie wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Miłośnicy aktywnego wypoczynku chętnie wybierają Bermuda Railway Trail – dawną linię kolejową zamienioną w jedną z najpiękniejszych tras spacerowych i rowerowych prowadzących wzdłuż wybrzeża.

Bermuda od lat uchodzi również za raj dla golfistów. Mid Ocean Club oraz Port Royal Golf Course należą do najlepszych pól golfowych na Atlantyku, a organizowane tutaj turnieje przyciągają zawodników z całego świata.

Najbardziej prestiżowym adresem pozostaje Rosewood Bermuda położony w ekskluzywnej dzielnicy Tucker’s Point. Kameralne apartamenty z widokiem na ocean, prywatny klub plażowy, pole golfowe oraz rozbudowane spa sprawiają, że hotel od lat znajduje się w ścisłej czołówce najlepszych obiektów na wyspie.

Na Bermudę najlepiej wybrać się od maja do października. Latem temperatura oceanu osiąga około 27°C, a warunki sprzyjają zarówno plażowaniu, jak i nurkowaniu na licznych wrakach statków rozsianych wokół archipelagu.

 

Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju

 

Trzy wyspy, trzy zupełnie różne historie

Choć wszystkie należą do świata Karaibów, trudno znaleźć trzy bardziej różniące się od siebie kierunki. Saint Barth zachwyca francuskim stylem życia, butikowymi hotelami i atmosferą śródziemnomorskiej elegancji. Grenada pozostaje jedną z najbardziej zielonych wysp regionu, gdzie dzień można rozpocząć trekkingiem przez las deszczowy, a zakończyć degustacją rumu i czekolady. Bermuda natomiast oferuje spokojniejszy rytm, kolonialną architekturę, znakomite pola golfowe i jedne z najbardziej charakterystycznych plaż na świecie.

To właśnie ta różnorodność sprawia, że Karaiby nie są jednym kierunkiem, lecz zbiorem niezwykłych światów. Dla jednych będą wymarzonym miejscem na podróż poślubną, dla innych inspiracją do rejsu jachtem, wyprawy nurkowej czy kulinarnej podróży przez smaki francuskiej i kreolskiej kuchni. Największy luksus nie polega tutaj na liczbie gwiazdek hotelu, ale na możliwości odkrywania wysp, które mimo swojej światowej sławy wciąż potrafią zaskakiwać.

 

Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju

 

Inspiracje podróżnicze: https://carter.eu/karaiby-luksusowe-hotele-i-wakacje-marzen/ 

Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju

 

Więcej informacji o powyższych wycieczkach i rezerwacja: 22 392 60 16/17, [email protected]

https://www.instagram.com/carter_luksusowe_wakacje/

Views: 194
2026-08-07 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
HISZPANIA

Park Marii Luizy w Sewilli – pamiątka po wielkiej Wystawie Iberoamerykańskiej w 1929 roku

przez Albin Marciniak 2026-08-07
Napisane przez Albin Marciniak

Park Marii Luizy w Sewilli – zielone serce Andaluzji i świadek międzynarodowej historii

  Park Marii Luizy to jedno z tych miejsc, które łączą w sobie wszystko, czego można oczekiwać od podróży do Hiszpanii: barwną historię, majestatyczną architekturę, śródziemnomorską roślinność i przestrzeń pełną harmonii. Niezależnie od tego, czy jesteś w Sewilli po raz pierwszy, czy wracasz tu jak do ulubionego miasta – ten park warto odwiedzić za każdym razem.

Park Marii Luizy został podarowany miastu Sewilla w 1893 roku przez księżną Marię Luizę Fernandę de Borbón, siostrę królowej Izabeli II. Początkowo był częścią ogrodów pałacu San Telmo, jednak prawdziwa transformacja nastąpiła w latach 20. XX wieku, gdy Sewilla przygotowywała się do zorganizowania prestiżowej Wystawy Iberoamerykańskiej.

 

 

Miejsce, gdzie natura spotyka się z architekturą, a historia z kulturą całego świata

W samym sercu Sewilli, nad brzegiem rzeki Gwadalkiwir, rozciąga się Parque de María Luisa – jeden z najpiękniejszych i najbardziej reprezentacyjnych parków w całej Hiszpanii. Stworzony z myślą o wielkiej Wystawie Iberoamerykańskiej w 1929 roku, dziś jest obowiązkowym punktem na mapie każdego turysty odwiedzającego stolicę Andaluzji. To miejsce nie tylko relaksu i spacerów, ale również pełne muzeów, zabytków, pawilonów narodowych i niesamowitych ogrodów – prawdziwa podróż przez sztukę, historię i kultury Ameryki Łacińskiej, Hiszpanii i świata.

 

Historia parku: od królewskiego ogrodu do międzynarodowej wystawy

Pierwotnie teren ten należał do Pałacu San Telmo i służył jako prywatny ogród księżnej Marii Luizy Fernandy de Borbón. W 1893 roku podarowała ona park miastu Sewilla, a jego oficjalne otwarcie nastąpiło w 1914 roku. Jednak to właśnie Wystawa Iberoamerykańska w 1929 roku nadała temu miejscu wyjątkowy, międzynarodowy charakter. Park stał się głównym terenem ekspozycyjnym wystawy, skupiając architekturę reprezentacyjną wielu państw oraz monumentalne place i ogrody.

Wystawa miała na celu wzmocnienie więzi Hiszpanii z krajami Ameryki Łacińskiej oraz z Hiszpanoameryką, Portugalią, Brazylią i Stanami Zjednoczonymi. W przedsięwzięciu wzięły udział m.in. Argentyna, Meksyk, Kuba, Peru, Chile, Kolumbia, Dominikana, Gwatemala, Ekwador, Panama, Paragwaj, Urugwaj i Brazylia, a także Stany Zjednoczone i Portugalia. Każdy kraj wzniósł swoje narodowe pawilony – wiele z nich zachowało się do dziś jako muzea i instytucje kulturalne.

 

Międzynarodowa Wystawa Iberoamerykańska – kto uczestniczył?

W wydarzeniu wzięły udział państwa z Ameryki Łacińskiej oraz inne kraje o silnych powiązaniach kulturowych z Hiszpanią. Swoje narodowe pawilony zbudowały m.in.:

Argentyna

Meksyk

Peru

Kolumbia

Kuba

Chile

Brazylia

Portugalia

Stany Zjednoczone

Każdy z tych krajów przedstawił wspaniałą architekturę, tradycję i dziedzictwo kulturowe w indywidualnych pawilonach – wiele z nich do dziś zachowało się w świetnym stanie i pełni funkcje kulturalne lub muzealne.

 

Co warto dziś zobaczyć w Parku Marii Luizy? Najważniejsze atrakcje:

Plaza de España – ikona Sewilli

Najbardziej rozpoznawalny obiekt w całym parku i prawdziwy symbol miasta. Monumentalny półkolisty plac otoczony kanałem z mostkami, kolorową ceramiką i malowniczymi arkadami. Obecnie mieszczą się tu biura urzędów państwowych, a część pawilonów można zwiedzać.

? Warto wiedzieć: Plaza de España pojawiła się m.in. w filmie „Gwiezdne Wojny: Atak klonów”. Główny plac w Sewilli, był pałacem królowej Amidali, położonym w mieście Theed na planecie Naboo w drugiej odsłonie trylogii „Gwiezdnych Wojen” (wyjście z terminala kosmoportu). Ten słynny plac był także miejscem dla tak znanych starszych filmów, jak „Lawrence z Arabii”.

Park Marii Luizy to coś więcej niż ogród – to ogromny kompleks spacerowo-kulturalny z monumentalną architekturą, rzeźbami, fontannami i stawami. Romantyczne aleje, półkoliste łuki, drzewostan z całego świata, a także wspaniała mozaika ceramiczna – wszystko to tworzy niepowtarzalną atmosferę.

 

Plaza de América – trzy wyjątkowe budowle wśród palm i fontann:

– Pabellón Mudéjar – obecnie Muzeum Sztuki i Tradycji Ludowych

– Pabellón Real – dawny pawilon królewski, dziś wykorzystywany podczas wystaw czasowych

– Museo Arqueológico de Sevilla – Muzeum Archeologiczne, jedno z najważniejszych w Andaluzji

 

 

Ogrody i strefy spacerowe

Park Marii Luizy to przede wszystkim rozległy ogród botaniczny i rekreacyjny, pełen ścieżek, egzotycznych drzew, oczek wodnych, fontann i rzeźb. Wśród najpiękniejszych stref spacerowych znajdują się:

– Glorieta de Bécquer – romantyczne miejsce poświęcone poecie Gustavo Adolfo Bécquerowi

– Fontanna Lotosu

– Aleja Palmowa

– Jardines de los Leones – ogrody z charakterystycznymi lwami z marmuru

– Stawy z kaczkami i łabędziami – idealne dla rodzin z dziećmi

 

Zabytkowe pawilony i muzea – historia w pięknej architekturze

Wiele z pawilonów wzniesionych na potrzeby Wystawy Iberoamerykańskiej pełni dziś funkcję muzeów i instytucji kultury:

Muzeum Sztuk i Zwyczajów Ludowych (Museo de Artes y Costumbres Populares)

Mieści się w neomudejarskim Pawilonie Mudejar, na Placu Ameryki. W środku znajdują się ekspozycje poświęcone tradycyjnej andaluzyjskiej kulturze, rękodziełu, ceramice, tkaninom i zwyczajom życia codziennego.

Muzeum Archeologiczne w Sewilli (Museo Arqueológico de Sevilla)

Zlokalizowane naprzeciwko powyższego, również na Placu Ameryki. Zawiera bogatą kolekcję znalezisk z epoki rzymskiej, wizygockiej i arabskiej, w tym słynny Skarb z Carambolo – pozostałość po cywilizacji Tartessów.

Pawilon Stanów Zjednoczonych

Obecnie pełni funkcje związane z działalnością edukacyjną i naukową, będąc m.in. siedzibą międzynarodowych instytucji i stowarzyszeń.

Inne pawilony (m.in. Peru, Argentyna, Meksyk)

Część z nich jest nadal użytkowana jako ambasady, konsulaty lub instytuty kultury. Z zewnątrz stanowią zachwycające przykłady architektury narodowej z lat 20. XX wieku.

 

Spacer po Parku Marii Luizy – co warto wiedzieć?

Powierzchnia: ok. 34 hektary

Czas potrzebny na zwiedzanie: minimum 2–3 godziny (idealnie pół dnia)

Dostępność: park jest w pełni otwarty dla zwiedzających, wstęp do samego parku – bezpłatny.

Ceny biletów do muzeów (2025):

Muzeum Archeologiczne – wstęp wolny dla obywateli UE; dla pozostałych: ok. 1,5 €

Muzeum Sztuk i Zwyczajów Ludowych – podobnie: darmowe wejście dla obywateli UE, dla innych: ok. 1,5 €

 Zwiedzanie z przewodnikiem lub audioguide dostępne jest na miejscu i online (często także w języku polskim).

Zasady i praktyczne informacje

Na terenie parku można poruszać się pieszo, na rowerze, rikszą lub wypożyczonym elektrycznym pojazdem

 Możliwość piknikowania w wyznaczonych strefach

Park to jedno z najczęściej fotografowanych miejsc w Sewilli – nie zapomnij aparatu!

 Godziny otwarcia muzeów: zazwyczaj 9:00–20:00, ale warto sprawdzić aktualne informacje na oficjalnych stronach

 

 

Idealne na Instagram i do albumu

Plac Hiszpański z jego mostkami i kanałem to jedno z najczęściej fotografowanych miejsc w Hiszpanii – i nic dziwnego! Ale równie malownicze są ukryte ścieżki w parku, pawilony ukryte w cieniu palm oraz mozaiki przy fontannach. Pora roku nie ma znaczenia – Park Marii Luizy zachwyca zawsze.

 

Dlaczego warto odwiedzić Park Marii Luizy?

✅ Połączenie przyrody, historii i sztuki
✅ Przestrzeń idealna na rodzinne spacery, romantyczne chwile i odpoczynek
✅ Unikalna architektura reprezentująca style z całej Iberoameryki
✅ Możliwość zwiedzania muzeów i obiektów z czasów wystawy z 1929 roku
✅ Jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w Andaluzji

Park Marii Luizy to nie tylko park – to podróż przez historię, kontynenty i kultury.
Jeśli planujesz wizytę w Sewilli, nie może go zabraknąć na Twojej liście!

Lokalizacja: Parque de María Luisa, Av. de María Luisa, Sevilla
Dojazd: łatwy dostęp pieszo z centrum lub komunikacją miejską (tramwaj, autobus)

Z lotniska w Sewilli: autobusem EA do centrum, dalej pieszo (ok. 10–15 min)

Z centrum miasta: krótki spacer z okolic katedry i Alcázaru

Komunikacją miejską: linie autobusowe C1, C2, 1, 3

Plaza de España w Sewilli to jedno z najbardziej malowniczych i rozpoznawalnych miejsc w Hiszpanii – nic dziwnego, że wielokrotnie pojawiało się w filmach, szczególnie tych z efektowną scenografią. Oto najbardziej znane filmy, w których wykorzystano ten monumentalny plac jako plan filmowy:

1. Gwiezdne Wojny: Część II – Atak klonów (2002)
Plaza de España „zagrała” pałac na Naboo, ojczystej planecie Padmé Amidali. W scenie Anakin i Padmé spacerują alejkami przy placu, rozmawiając o polityce i przyszłości. Dzięki cyfrowym efektom dodano tylko kilka futurystycznych elementów – reszta to autentyczne otoczenie placu!

2. Lawrence z Arabii (1962)
W tym klasycznym filmie Davida Leana plac posłużył jako siedziba brytyjskiej armii w Kairze. Chociaż akcja toczy się na Bliskim Wschodzie, wiele scen nakręcono w Hiszpanii – a Plaza de España dzięki swojemu orientalno-historycznemu wyglądowi świetnie się tam wpisała.

3. Dyktator (2012)
W tej satyrycznej komedii Sachy Barona Cohena Plaza de España została wykorzystana jako pałac dyktatora Aladeena, czyli rezydencja fikcyjnego przywódcy kraju Wadiya. Mimo że akcja dzieje się rzekomo w Afryce Północnej, ujęcia kręcono właśnie w Sewilli.

4. Gra o tron (2015) – choć Plaza de España nie pojawia się bezpośrednio, warto wspomnieć, że Sewilla i pobliski Alkazar były szeroko wykorzystywane w serialu (jako m.in. pałac w Dorne). Ze względu na podobną estetykę, plac często bywa mylnie utożsamiany z lokacjami serialu.

Bonus: Plaza de España pojawia się również w hiszpańskich produkcjach filmowych, reklamach, wideoklipach oraz materiałach promocyjnych turystycznych i artystycznych – to prawdziwy klejnot filmowej scenografii!

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Views: 832
2026-08-07 0 komentarze/y
3 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Jak wybierać ubezpieczenia turystyczne? Kluczowe cechy bezpiecznej opcji

przez Redakcja 2026-08-07
Napisane przez Redakcja
Jak wybierać ubezpieczenia turystyczne

Ubezpieczenia turystyczne warto wybierać według zakresu ochrony, a nie tylko według ceny lub kierunku wyjazdu. Ochrona ubezpieczeniowa powinna działać wtedy, gdy problem jest realny: choroba za granicą, wypadek na stoku, zgubiony bagaż, szkoda w hotelu albo konieczność transportu medycznego do Polski. Zobacz, jak zawrzeć umowę ubezpieczenia korzystną dla siebie i bliskich osób.

Dlaczego zakres ochrony jest ważniejszy niż cena i kierunek wyjazdu?

Najtańsze ubezpieczenia podróżne mogą wyglądać dobrze tylko do pierwszego rachunku ze szpitala. Tanie ubezpieczenie turystyczne ma sens wyłącznie wtedy, gdy nie ogranicza najważniejszych świadczeń. Niska składka nie pomoże, jeśli limit kosztów leczenia skończy się po jednej dobie hospitalizacji.

Cena zwykle wynosi tylko kilka złotych dziennie. To mały koszt w porównaniu z ceną lotu, noclegu i wyżywienia. Problem zaczyna się wtedy, gdy ochrona ma zbyt niskie sumy ubezpieczenia. Złamanie nogi na nartach we Włoszech może wiązać się z kosztami sięgającymi kilkudziesięciu tysięcy złotych. Zanim zdecydujesz się na konkretną ofertę, warto wziąć pod uwagę:

  • sumę kosztów leczenia,
  • zakres Assistance,
  • zasady transportu medycznego do Polski,
  • limity OC w życiu prywatnym, NNW i bagażu,
  • potrzebne rozszerzenia, np. na wyczynowe uprawianie sportu czy pracę wysokiego ryzyka.

Ubezpieczenie podróżne trzeba dobrać do realnego ryzyka. Inaczej będzie wyglądać wyjazd na weekend do Pragi a inaczej trekking w Alpach.

Główne filary ubezpieczenia: KL, Assistance i transport medyczny

Podstawą jest KL, czyli koszty leczenia. Ten element pokrywa m.in. wizyty lekarskie, pobyt w szpitalu, leki, badania, zabiegi i transport medyczny na miejscu. Jeżeli limit jest za niski, część rachunku może zostać po stronie podróżnego.

Tabela 1: Sumy ubezpieczenia dla kosztów leczenia w mtu24.pl.

Kierunek podróży Dostępne sumy ubezpieczenia KL Dlaczego to bezpieczny wybór?
Europa i świat (z wyłączeniem USA, Kanady, Chin i Japonii) Od 80 000 zł do 300 000 zł Kwoty są dopasowane do realnych kosztów hospitalizacji, zabiegów oraz zakupu leków za granicą, gwarantując spokojną głowę.

Drugim filarem jest Assistance 24/7. To nie tylko infolinia, ale też m.in. organizacja pomocy, wskazanie placówki, kontakt z lekarzem, tłumacz lub pomoc w razie utraty dokumentów. W stresie taka obsługa jest często ważniejsza niż sama wypłata pieniędzy po fakcie.

Trzecim elementem jest transport medyczny do kraju, gdy stan zdrowia uniemożliwia powrót zgodnie z planem. Musi być jasno wpisany w zakres ochrony. Powrót do Polski karetką, eskortą medyczną albo specjalnym samolotem może kosztować setki tysięcy złotych.

Ubezpieczenie wakacyjne powinno odpowiadać na jedno pytanie: czy w razie poważnego zdarzenia ktoś zorganizuje pomoc i zapłaci za nią w realnych kwotach? Jasne warunki w mtu24.pl dają Ci pewność, że w razie potrzeby otrzymasz sprawnie zorganizowaną i odpowiednio dopasowaną pomoc medyczną.

Dodatkowe elementy pakietu: NNW, OC w życiu prywatnym oraz bagaż

Bezpieczny pakiet ochrony powinien działać także wtedy, gdy ucierpisz Ty, ktoś trzeci albo Twoje rzeczy. Znaczenie mają zakres świadczeń w ramach NNW, OC w życiu prywatnym i ochrona bagażu.

  1. NNW zapewnia wypłatę świadczenia za trwały uszczerbek na zdrowiu lub śmierć wskutek nieszczęśliwego wypadku. Nie pokrywa kosztów leczenia, ponieważ stanowi odrębne świadczenie wypłacane np. po złamaniu, urazie kolana albo poważniejszym uszkodzeniom ciała.
  2. OC w życiu prywatnym chroni przed kosztami szkód wyrządzonych innym osobom. Przykład jest prosty: potrącasz narciarza na stoku, Twoje dziecko niszczy sprzęt w hotelu albo Twój pies gryzie kogoś podczas wyjazdu. Bez OC rachunek za wyrządzone szkody może trafić bezpośrednio do Ciebie.
  3. Bagaż warto ubezpieczyć szczególnie przy lotach, przesiadkach i droższym sprzęcie przewożonym w walizce. Sprawdź jednak limity. Ochrona bagażu zabezpiecza m.in. Twój laptop czy aparat fotograficzny podczas lotów i przesiadek (warto pamiętać, że sprzęt sportowy podlega osobnym zasadom ochrony).

W witrynie mtu24.pl znajdziesz przejrzyste rodzaje ubezpieczeń turystycznych, które łączą w sobie koszty leczenia, Assistance, OC, NNW oraz bagaż. Taki pakiet pozwala precyzyjnie ocenić, jakiej ochrony realnie potrzebujesz przed wyjazdem.

Rozszerzenia ochrony dopasowane do planu podróży

Standardowa umowa ubezpieczenia na podróż nie musi obejmować wszystkich zdarzeń. To ważne, bo wiele problemów wynika nie z samego kierunku wyjazdu, ale z zaplanowanych aktywności. Innego zakresu ubezpieczenia wymaga plażowanie, innego praca za granicą, a innego nurkowanie lub jazda poza trasą.

Podstawowa umowa ubezpieczenia na podróż w mtu24.pl chroni Cię w wielu niespodziewanych sytuacjach. Co ważne, koszty leczenia i Assistance obejmują pomoc w przypadku nagłego zachorowania, a po rozszerzeniu ochrony, również w wyniku zdiagnozowanej wcześniej astmy oskrzelowej czy nadciśnienia (jeśli pozostajesz pod opieką lekarza i stosujesz się do jego zaleceń). Jeśli planujesz aktywny wypoczynek – np. nurkowanie do 30 metrów – jest ono traktowane jako standardowy sport rekreacyjny, który mieści się w podstawowym zakresie ubezpieczenia. Dodatkowe rozszerzenia ochrony są potrzebne głównie wtedy, gdy planujesz pracę wysokiego ryzyka lub wyczynowe uprawianie sportu.

Podsumowując, najbezpieczniej wybierać ochronę ubezpieczeniową według prostego schematu: kierunek, plan aktywności, stan zdrowia, środek transportu i realne limity świadczeń. Wtedy składka nie jest przypadkowym kosztem, tylko zabezpieczeniem finansowym przed nieprzewidzianym wydatkiem, który może zniszczyć budżet całego wyjazdu.

Materiał marketingowy Sopockiego Towarzystwa Ubezpieczeń ERGO Hestia S.A. Szczegółowe informacje, w tym wyłączenia i ograniczenia odpowiedzialności, znajdziesz w aktualnych Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia Podróżuj z mtu24.pl, dostępnych na stronie www.mtu24.pl.

 

Views: 220
2026-08-07 1 komentarz
1 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • …
  • 291

Archiwa

  • listopad 2026
  • październik 2026
  • wrzesień 2026
  • sierpień 2026
  • lipiec 2026
  • czerwiec 2026
  • maj 2026
  • kwiecień 2026
  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • jarmarki bożonarodzeniowe w Europie
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Follow Us

Top Selling Multipurpose WP Theme

Recent Posts

  • Dom Zdrojowy w Świeradowie-Zdroju – Hala Spacerowa i Pijalnia Wód

    2026-11-03
  • Zamek Wleń (Lenno) Najstarszy murowany zamek w Polsce – śladami Piastów Śląskich

    2026-11-02
  • Europejskie lotniska położone najbliżej centrum miasta

    2026-11-01
  • Słowacja rozpoczyna sezon narciarski 2026/2027

    2026-11-01
  • Jak dojechać z lotniska do centrum miasta w Polsce?

    2026-11-01
  • Najdłuższy wiszący most na świecie powstanie na Słowacji

    2026-10-31

Social Feed

Social Feed

Editors’ Picks

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

2024-08-17

Jaskinia Meziad, Peşteră

2024-08-20

FIND US

[icon_bar icon="icon-facebook" link="https://www.facebook.com/groups/betheme" target="" size="small" social="facebook"][icon_bar icon="icon-gplus" link="#" target="" size="small" social="google"][icon_bar icon="icon-x-twitter" link="#" target="" size="small" social="twitter"][icon_bar icon="icon-vimeo" link="#" target="" size="small" social="vimeo"][icon_bar icon="icon-play" link="https://www.youtube.com/@MuffinGroup" target="" size="small" social="youtube"]

Najnowsze komentarze

  1. Veckio - Góry tęczowe
  2. KlubowiczAdmin - Czyste Góry Czyste Szlaki, Beskid Sądecki
  3. Barbara - Czyste Góry Czyste Szlaki, Beskid Sądecki
  4. odkryjnepal - Ferie zimowe z dziećmi – gdzie warto wyjechać?
  5. png2icon - Góry tęczowe

CATEGORIES

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • jarmarki bożonarodzeniowe w Europie
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

OUR MAGAZINE

Vitae adipiscing turpis. Aenean ligula nibh in, molestie id viverra a, dapibus at dolor. Aenean ligula nibh in molestie id.

ADVERT

SIGN UP FOR
NEWSLETTER

Aenean ligula nibh, mole stie id viverra a, dapibus ante lobortis

[button title="Subscribe" link="#"]

TAGS

Albin Marciniak Albin Marciniak podróżnik Chorwacja Czyste Góry Czyste Szlaki Czyste Tatry Dolny Śląsk foto: Albin Marciniak góry jaskinie Karolina Zięba-Kulawik katakumby Klub Podróżników Klub Podróżników Śródziemie konkurs Konkurs fotograficzny kopalnie Kościoły i obiekty sakralne Kraków Kraków Airport mapa zamków maroko military mine muzeum najpiękniejsze podziemia w Europie do zwiedzania Orla Perć Piwnica pod Baranami podziemia w Polsce podziemia świata polska polska na weekend RYANAIR schronisko skansen slajdowisko słowacja tatry The most beautiful underground in Europe to explore Underground cave w Krakowie w Polsce wyprawa zamek Zamki Polskie Zamki w Polsce

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie

Polecane

Dom Zdrojowy w Świeradowie-Zdroju – Hala Spacerowa i Pijalnia Wód
Zamek Wleń (Lenno) Najstarszy murowany zamek w Polsce – śladami Piastów Śląskich
Europejskie lotniska położone najbliżej centrum miasta
Słowacja rozpoczyna sezon narciarski 2026/2027

Ostatnio dodane

Dom Zdrojowy w Świeradowie-Zdroju – Hala Spacerowa i Pijalnia Wód
Zamek Wleń (Lenno) Najstarszy murowany zamek w Polsce – śladami Piastów Śląskich
Europejskie lotniska położone najbliżej centrum miasta
Słowacja rozpoczyna sezon narciarski 2026/2027
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Editor’s Picks

  • Kopalnia złota Rosia Montana w Rumunii

    2026-09-18
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-08-24
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2026-06-22
  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-06-18
  • Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

    2026-05-29
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign