Przejdź do treści
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
czwartek, 7 maja, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Copyright 2025 - All Right Reserved
AlbaniaPodziemia turystyczne w Europie Underground in Europe

Bunk’Art w Tiranie – podziemne tajemnice zimnej wojny

przez Redakcja 2026-03-12
Napisane przez Redakcja

  Albania jest znana ze swojej ogromnej liczby bunkrów, które można znaleźć w różnych częściach kraju: od tych ukrytych w górach, po tysiące betonowych konstrukcji wzdłuż dróg, a także te, które skrywają się pod ulicami miast. Dla pasjonatów historii, którzy chcą zgłębić tajemnice zimnej wojny i poznać życie pod reżimem totalitarnym, Bunk’Art w Tiranie to miejsce, które koniecznie trzeba odwiedzić. Bunk’Art to system schronów zbudowanych w czasach Envera Hodży, komunistycznego dyktatora Albanii, który w latach 1946-1985 rządził krajem, tworząc państwo oparte na silnym reżimie. Schrony, które miały służyć jako schronienie na wypadek ataku, dzisiaj stanowią fascynującą podróż w przeszłość tego zamkniętego i kontrolowanego kraju.

.

Bunk’Art 2

.

Bunk’Art 1 i Bunk’Art 2 to dwa ważne punkty, które przedstawiają historię Albanii w XX wieku, ukazując życie mieszkańców kraju pod panowaniem Hodży. Pierwszy z bunkrów, Bunk’Art 1, przekształcony w muzeum, ukazuje nie tylko polityczne aspekty tamtych czasów, ale także codzienne życie obywateli żyjących w totalitarnym reżimie. Wnętrza tego schronu kryją liczne wystawy, które szczegółowo przedstawiają historię zimnej wojny, propagandę rządową, a także strach i inwigilację, które towarzyszyły codziennemu życiu Albańczyków.

.

Bunk’Art 1

.

Bunk’Art 2, znajdujący się w podziemiach Tirany, to kolejny niezwykle fascynujący punkt na mapie Albanii. W tym bunkrze odwiedzający mogą odkrywać, jak wyglądało życie partyzanckie, jak zorganizowane były tajne służby i jakie metody stosowano do tłumienia opozycji. Zobaczymy tam eksponaty, które ukazują brutalność reżimu, ale również jego próby utrzymania władzy poprzez zastraszanie i kontrolowanie obywateli. To miejsce, które pozwala zgłębić nie tylko mechanizmy władzy, ale także cierpienie tych, którzy stali się jej ofiarami.

.

.

Odwiedzenie Bunk’Art to prawdziwa podróż w głąb zimnej wojny. To przestrzeń, w której historia staje się żywa. Czas nie zatrzymał się, lecz zamroził w przestrzeni tych schronów, które wciąż przechowują ślady przeszłości. Dzięki tym niezwykłym muzeom turyści mają możliwość poczuć, jak wyglądało życie pod dyktaturą, jak odczuwano strach, ale także jak rodził się opór wobec systemu, który rządził przez tak wiele lat.

.

.

Bunk’Art to nie tylko miejsce pełne historii, ale także symbol przeszłości, z której Albania wyciągnęła lekcje. Dziś schrony te stanowią świadectwo zmieniającego się świata. Miejsca, które nie tylko przypominają o przeszłości, ale także są otwarte na nowych ludzi, którzy chcą poznać prawdę o przeszłości, zrozumieć ją i wyciągnąć wnioski na przyszłość.

.

.

Bunkier MSW – tajemniczy tunel

W Albanii znajdują się także inne ważne schrony, jak Bunkier MSW w Tiranie, który stanowi jedno z ostatnich „wielkich dzieł” reżimu komunistycznego. Zbudowany w latach 1981–1986, jest przykładem systemu bunkrów, który rozwijał się w Albanii od początku lat 70., w ramach projektu „bunkrowania” całego kraju. Bunkier MSW jest jednym z 175 tysięcy tego typu obiektów zbudowanych w Albanii. Schron ten, wybudowany na zlecenie Ministerstwa Budownictwa, jest jednym z najlepszych przykładów „bunkrów dołów”, czyli tych, które zostały wykopane w ziemi i pokryte grubą warstwą żelbetu o grubości 240 cm.

.

.

Bunkier MSW, znany również jako „Obiekt Filarowy”, miał 24 pomieszczenia, w tym mieszkanie przeznaczone dla Ministra Spraw Wewnętrznych i dużą salę przeznaczoną do celów telekomunikacyjnych. Tak jak inne bunkry tego typu, obiekt został zaprojektowany, by wytrzymać atak chemiczny lub nuklearny. Choć nigdy nie użyto go do celów szkoleniowych, jego istnienie świadczy o paranoi reżimu, który obawiał się ataku z zewnątrz, a także wewnętrznej opozycji.

.

.

Bunkier MSW, podobnie jak inne schrony, stał się miejscem, które po upadku reżimu stało się symbolem nie tylko strachu, ale także prób obrony władzy, która nigdy nie opuściła ręki dyktatora. Dziś, dzięki renowacji i udostępnieniu dla turystów, stanowi jedno z kluczowych miejsc, które pokazuje brutalność systemu i jego metody przetrwania.

Bunk’Art i Bunkier MSW to miejsca, które otwierają drzwi do przeszłości. To przestrzenie, które przechowują wspomnienia tamtych lat, oferując współczesnym pokoleniom szansę na naukę i refleksję nad historią, którą trudno zapomnieć. W tych bunkrach wciąż widać echo minionych czasów – zamkniętych, pełnych strachu, ale także oporu, który pozwolił Albanii wyjść z cienia dyktatury.

.

.

.

Bunk’Art 2
Street Abdi Toptani, Tiranë, Albania
.

czynne od poniedziałku do niedzieli:
09.30 – 20.00
https://bunkart.al/

.

Bilety 9 euro od osoby, brak zniżek

..

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

 ..

.

Albania, Tirana, procedury lotniskowe i dojazd z lotniska do centrum

.

..

2026-03-12 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
CiekawostkiEuropaNajciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie

50 niezwykłych miejsc w Europie

przez KlubowiczAdmin 2026-03-12
Napisane przez KlubowiczAdmin
niezwykłe miejsca w Europie

Poznaj 50 niezwykłych i mało znanych miejsc w Europie – od tajemniczych piramid w Polsce po podziemne miasta i zapomniane twierdze.

 

  Europa pełna jest miejsc, które zna cały świat – od Wieży Eiffla po Koloseum. Jednak prawdziwa magia podróżowania często zaczyna się tam, gdzie kończą się przewodniki masowej turystyki. W wielu regionach kontynentu istnieją miejsca niezwykłe, ale niemal nieobecne w rankingach popularnych atrakcji.

Są to zapomniane zamki, niezwykłe formacje skalne, podziemne miasta, tajemnicze budowle czy krajobrazy przypominające inne planety.

Oto 50 niezwykłych miejsc w Europie, które wciąż pozostają poza głównym nurtem turystycznym – a często są bardziej fascynujące niż najbardziej znane atrakcje.

 

niezwykłe miejsca w Europie

niezwykłe miejsca w Europie

 


niezwykłe miejsca Europy Środkowej

 

1. Piramida w Rapie – Polska

Tajemniczy grobowiec z 1811 roku zbudowany w formie egipskiej piramidy w mazurskim lesie. Konstrukcja została zaprojektowana tak, aby sprzyjać naturalnej mumifikacji ciał.

2. Zamek Niedzica – Polska

Gotycka twierdza nad Jeziorem Czorsztyńskim związana z legendą o inkaskim skarbie ukrytym przez potomków rebelii Tupaca Amaru.

3. Skalne Miasto Adršpach – Czechy

Labirynt monumentalnych skalnych wież i wąwozów tworzących jedno z najbardziej surrealistycznych miejsc Europy.

4. Kopalnia uranu w Jáchymovie – Czechy

Historyczne podziemia związane z wydobyciem uranu i dramatyczną historią obozów pracy.

5. Zamek Predjama – Słowenia

Twierdza zbudowana bezpośrednio w ścianie skalnej nad jaskinią krasową.

6. Turda Gorge – Rumunia

Spektakularny wapienny kanion o długości około 3 km i ścianach dochodzących do 300 metrów wysokości.

7. Kościół Pokoju w Świdnicy – Polska

Jedna z największych drewnianych świątyń Europy zbudowana bez użycia gwoździ.

8. Tokajskie piwnice winne – Węgry

Setki kilometrów tuneli wykutych w tufie wulkanicznym.

9. Zamek Devin – Słowacja

Malownicze ruiny nad ujściem Morawy do Dunaju.

10. Bańska Szczawnica – Słowacja

Historyczne miasto górnicze z systemem sztucznych jezior zbudowanych w XVI wieku.


niezwykłe miejsca Bałkanów

 

11. Blagaj Tekke – Bośnia i Hercegowina

Klasztor derwiszów zbudowany u źródła rzeki Buna pod ogromną ścianą skalną.

12. Kamienne miasto Gjirokastra – Albania

Osmańskie miasto z kamiennymi dachami wpisane na listę UNESCO.

13. Kanion rzeki Tara – Czarnogóra

Jeden z najgłębszych kanionów Europy.

14. Most Mehmeda Pašy – Višegrad

Kamienny most z XVI wieku nad Driną.

15. Monastyr Ostrog – Czarnogóra

Klasztor wbudowany w pionową ścianę skalną.

16. Shala River – Albania

Dolina nazywana „tajlandią Europy”.

17. Kravica Waterfalls – Bośnia i Hercegowina

Szerokie wodospady wśród gęstej roślinności.

18. Kamienne piramidy w Kuklicy – Macedonia Północna

Naturalne formacje przypominające kamienne postacie.

19. Jezioro Prespa – Albania/Grecja/Macedonia

Jedno z najstarszych jezior Europy.

20. Twierdza Berat – Albania

Miasto „tysiąca okien”.


niezwykłe miejsca Europy Zachodniej

 

21. Rocamadour – Francja

Średniowieczne sanktuarium zawieszone na pionowej skale.

22. Aveyron – Francja

Region pełen średniowiecznych wiosek.

23. Most Rakotz – Niemcy

Most tworzący idealny kamienny okrąg z odbiciem w wodzie.

24. Wioska Rupit – Hiszpania

Kamienna osada nad kanionem.

25. Albarracín – Hiszpania

Jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych miast Hiszpanii.

26. Setenil de las Bodegas – Hiszpania

Miasto, którego ulice biegną pod ogromnymi skałami.

27. Monsanto – Portugalia

Domy wciśnięte między gigantyczne głazy granitowe.

28. Giola Lagoon – Grecja

Naturalny skalny basen na wyspie Thassos.

29. Civita di Bagnoregio – Włochy

Miasteczko na skale nazywane „umierającym miastem”.

30. Grotta della Poesia – Włochy

Naturalny basen morski w Apulii.


niezwykłe miejsca północnej Europy

 

31. The Burren – Irlandia

Księżycowy krajobraz krasowy pełen rzadkich roślin.

32. Skellig Michael – Irlandia

Monastyczna wyspa z kamiennymi chatami mnichów.

33. Fingal’s Cave – Szkocja

Jaskinia bazaltowa przypominająca katedrę.

34. Isle of Staffa – Szkocja

Wyspa z kolumnami bazaltowymi.

35. Kjeragbolten – Norwegia

Gigantyczny głaz zaklinowany między skałami.

36. Røros – Norwegia

Miasto górnicze z drewnianą zabudową.

37. Aurlandsdalen – Norwegia

Jedna z najpiękniejszych dolin trekkingowych Skandynawii.

38. Kvitsøy – Norwegia

Mała wyspa z jednym z najmniejszych kościołów Norwegii.

39. Heddal Stave Church – Norwegia

Największy drewniany kościół klepkowy w kraju.

40. Saaremaa – Estonia

Wyspa z kraterami meteorytowymi Kaali.


niezwykłe miejsca wschodniej Europy

 

41. Hill of Crosses – Litwa

Wzgórze z dziesiątkami tysięcy krzyży.

42. Twierdza Kamieniec Podolski – Ukraina

Jedna z najbardziej spektakularnych twierdz Europy.

43. Podziemne miasto Naours – Francja

System podziemnych schronów z czasów średniowiecza.

44. Derinkuyu – Turcja

Podziemne miasto zdolne pomieścić tysiące mieszkańców.

45. Salina Turda – Rumunia

Kopalnia soli przekształcona w podziemny park turystyczny odwiedzany przez setki tysięcy osób rocznie.

46. Sighișoara – Rumunia

Średniowieczne miasto Drakuli.

47. Monastyr Voroneț – Rumunia

Słynny z niezwykłego „błękitu Voroneț”.

48. Biertan – Rumunia

Warowny kościół otoczony murami obronnymi.

49. Wielkie Błota Polesia – Polska/Białoruś/Ukraina

Jedne z największych bagien Europy.

50. Twierdza Srebrna Góra – Polska

Największa górska twierdza Europy.

Europa wciąż kryje ogromną liczbę niezwykłych miejsc, które pozostają poza głównym nurtem turystyki. Często są to miejsca o wyjątkowej historii lub niezwykłym krajobrazie – od podziemnych miast po skalne klasztory i zapomniane twierdze.

Dla podróżników szukających autentycznych doświadczeń właśnie takie miejsca stają się największym odkryciem podróży.

polecamy także

Największe kopalnie soli w Europie – przewodnik dla podróżników

 

Największe kopalnie soli w Europie - Salina Turda Rumunia

https://www.klubpodroznikow.com/najwieksze-kopalnie-soli-w-europie-dostepne-turystycznie/

 

 

opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

Albin Marciniak – podróżnik, fotoreporter i dziennikarz turystyczny, twórca portalu Klub Podróżników Śródziemie. Od wielu lat dokumentuje zamki, twierdze, podziemia turystyczne oraz górskie szlaki Europy. Autor licznych fotoreportaży i przewodników powstających na podstawie własnych wypraw. Inicjator Alei Podróżników, Odkrywców i Zdobywców w Krakowie oraz założyciel Fundacji Klubu Podróżników Śródziemie, promującej turystykę, ochronę przyrody i dziedzictwo kulturowe.

 

 

2026-03-12 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe

Największe kopalnie soli w Europie – przewodnik dla podróżników

przez Albin Marciniak 2026-03-11
Napisane przez Albin Marciniak
Największe kopalnie soli w Europie

   Podziemne kopalnie soli to jedne z najbardziej niezwykłych atrakcji turystycznych Europy. Od Polski przez Rumunię i Austrię po Niemcy i Hiszpanię – turystycznie udostępnione wyrobiska przyciągają setki tysięcy zwiedzających rocznie. Podziemne jeziora, monumentalne komory, kaplice wykute w soli oraz trasy rekreacyjne sprawiają, że każda z tych kopalni to unikalne doświadczenie łączące historię, kulturę i przygodę.

W tym artykule przedstawiamy wszystkie najważniejsze kopalnie soli dostępne turystycznie w Europie, w tym słynne Wieliczkę, Bochnia, Kłodawę, Turda, Hallstatt i wiele innych.

 

 

Największe kopalnie soli w Europie

Największe kopalnie soli w Europie

 

 

Największe kopalnie soli w Europie dostępne turystycznie

 

Polska

Kopalnia Soli Wieliczka

Jedna z najsłynniejszych kopalni soli na świecie i najchętniej odwiedzana. Działa od XIII wieku, wpisana na listę UNESCO, zachwyca monumentalnymi kaplicami, podziemnymi jeziorami i rzeźbami solnymi.

Adres: Daniłowicza 10, 32-020 Wieliczka, Polska

Dane techniczne:

  • Głębokość: 327 m
  • Liczba poziomów: 9
  • Długość wyrobisk: ponad 240 km
  • Liczba komór: ponad 2000

Atrakcje:

  • Kaplica św. Kingi
  • Podziemne jeziora i chodniki z rzeźbami solnymi
  • Muzea i sale koncertowe

 

 

Największe kopalnie soli w Europie - Kopalnia soli Wieliczka

Największe kopalnie soli w Europie – Kopalnia soli Wieliczka

 

 

Kopalnia Soli  Bochnia

Najstarsza kopalnia soli w Polsce, założona w 1248 r., współtworząca historyczne żupy solne wpisane na listę UNESCO.

Adres: Campi 15, 32-700 Bochnia, Polska

Dane techniczne:

  • Głębokość: 468 m
  • Liczba poziomów: 16
  • Długość tras turystycznych: ok. 4,5 km

Atrakcje:

  • Podziemna kolejka turystyczna
  • Zalane wyrobiska z łodziami
  • Komory rekreacyjne i sanatoryjne

 

Największe kopalnie soli w Europie - Kopalnia Bochnia

Największe kopalnie soli w Europie – Kopalnia Bochnia

 

 

Kopalnia Soli Kłodawa

Największa czynna kopalnia soli w Polsce, słynąca z różowej i niebieskiej soli. Udostępniona w autentycznych wyrobiskach górniczych.

Adres: Aleja 1000-lecia 2, 62-650 Kłodawa, Polska

Dane techniczne:

  • Rozpoczęcie eksploatacji: 1956 r.
  • Głębokość: kilkaset metrów
  • Trasa turystyczna: 2–3 km

Atrakcje:

  • Podziemne jeziora solankowe
  • Ekspozycje minerałów i sprzętu górniczego

 

Największe kopalnie soli w Europie - Kopalnia Soli Kłodawa

Największe kopalnie soli w Europie – Kopalnia Soli Kłodawa

 


Rumunia

Salina Turda

Spektakularna kopalnia soli w Transylwanii, przekształcona w podziemny park rozrywki i rekreacji z jeziorem, amfiteatrem i diabelskim młynem.

Adres: Str.Aleea Durgaului.7, Judet:, Aleea Durgăului 7, 401106 Turda, Rumunia

Dane techniczne:

  • Głębokość: 120 m
  • Wielkość komory Terezia: 90 m wysokości, średnica 87 m
  • Udostępnienie turystyczne: od 1992 r.

Atrakcje:

  • Podziemne jezioro z łodziami
  • Amfiteatr i platformy widokowe
  • Diabelski młyn

 

Największe kopalnie soli w Europie - Salina Turda Rumunia

Największe kopalnie soli w Europie – Salina Turda Rumunia

 

Slănic Prahova

Ogromna kopalnia soli, znana z monumentalnych komór do 90 m wysokości, wykorzystywana również w speleoterapii.

Adres: Str.Aleea Durgaului.7, Judet:, Aleea Durgăului 7, 401106 Turda, Rumunia

Dane techniczne:

  • Głębokość: 90 m
  • Długość wyrobisk: kilkaset metrów
  • Modernizacja: 2010 r.

Atrakcje:

  • Spacer monumentalnymi komorami
  • Instalacje sanatoryjne i rekreacyjne
  • Wystawy minerałów

 

Największe kopalnie soli w Europie - Rumunia

Największe kopalnie soli w Europie – Salina Rumunia

 

Praid Salt Mine

Kopalnia z dużymi komorami turystycznymi i podziemnym centrum rekreacyjnym.

Adres: Strada Minei 44, 537240 Praid, Rumunia

Dane techniczne:

  • Głębokość: 120 m
  • Liczba poziomów: 3–4
  • Powierzchnia komór turystycznych: ponad 2000 m²

Atrakcje:

  • Kaplica podziemna
  • Podziemne jeziora
  • Trasy spacerowe i sanatorium

 

Największe kopalnie soli w Europie - Salina Rumunia

Największe kopalnie soli w Europie – Salina Rumunia

 


Austria

Hallstatt Salt Mine

Najstarsza kopalnia soli na świecie, z historią wydobycia ponad 7000 lat.

Adres: Salzbergstraße 21, 4830 Hallstatt, Austria

Dane techniczne:

  • Głębokość: 200 m
  • Liczba poziomów: 21

Atrakcje:

  • Podziemne jezioro
  • Drewniane zjeżdżalnie górnicze
  • Platformy widokowe i rekonstrukcje historyczne

strona: salzwelten.at

Największe kopalnie soli w Europie

Największe kopalnie soli w Europie

 

Hallein / Dürrnberg Salt Mine

Kopalnia z czasów celtyckich, dziś muzeum i trasa turystyczna.

Adres: Ramsaustraße 3, 5422 Bad Dürrnberg, Austria

Dane techniczne:

  • Głębokość: 120 m
  • Liczba poziomów: 4

Atrakcje:

  • Podziemne łodzie i jeziora
  • Pokazy dawnych technik wydobycia

 

Największe kopalnie soli w Europie

Największe kopalnie soli w Europie

 

Altaussee Salt Mine

Kopalnia znana z ukrycia dzieł sztuki podczas II wojny światowej.

Adres: Lichtersberg 25, 8992 Altaussee, Austria

Dane techniczne:

  • Głębokość: 140 m
  • Liczba poziomów: 3–4
  • Trasa turystyczna: 2 km

Atrakcje:

  • Podziemne jezioro i łodzie
  • Ekspozycje historyczne

strona: salzwelten.at

 

Największe kopalnie soli w Europie

Największe kopalnie soli w Europie

 


Niemcy

Berchtesgaden Salt Mine

Najstarsza czynna kopalnia soli w Niemczech, działająca od średniowiecza.

Adres: Parkplatz Salzburger Straße 24 Gästeeinfahrt, Bergwerkstraße 83, 83471 Berchtesgaden, Niemcy

Dane techniczne:

  • Głębokość: 1–500 m
  • Trasa turystyczna: 1,5 km

Atrakcje:

  • Podziemna kolejka
  • Zjeżdżalnie górnicze
  • Podziemne jezioro

 

Największe kopalnie soli w Europie

Największe kopalnie soli w Europie

 

Merkers Adventure Mines

Kopalnia soli i potasu z trasą turystyczną do 500 m pod ziemią.

Adres: Zufahrtstraße 1, 36460 Krayenberggemeinde, Niemcy

Dane techniczne:

  • Głębokość: 500 m
  • Trasa turystyczna: 1 km

Atrakcje:

  • Podziemne sale i jeziora
  • Ekspozycje historyczne

 

Największe kopalnie soli w Europie

Największe kopalnie soli w Europie

 


Hiszpania

Cardona Salt Mountain

Dawna kopalnia soli w Katalonii, obecnie atrakcja turystyczna z muzeum.

Adres: Carr. de la Mina, 6, 08261 Cardona, Barcelona, Hiszpania

Dane techniczne:

  • Głębokość: do 100 m
  • Powierzchnia turystyczna: kilkaset m²

Atrakcje:

  • Muzeum górnictwa
  • Trasy spacerowe wokół góry solnej

 


 

TOP 10 Podziemnych Atrakcji Turystycznych Świata

 

TOP 10 Podziemnych Atrakcji Turystycznych Świata

 


opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

Albin Marciniak – podróżnik, fotoreporter i dziennikarz turystyczny, twórca portalu Klub Podróżników Śródziemie. Od wielu lat dokumentuje zamki, twierdze, podziemia turystyczne oraz górskie szlaki Europy. Autor licznych fotoreportaży i przewodników powstających na podstawie własnych wypraw. Inicjator Alei Podróżników, Odkrywców i Zdobywców w Krakowie oraz założyciel Fundacji Klubu Podróżników Śródziemie, promującej turystykę, ochronę przyrody i dziedzictwo kulturowe.

2026-03-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

Farma Krokodyli w Djerba Explore – atrakcja dla całej rodziny na wyspie Djerba

przez Redakcja 2026-03-11
Napisane przez Redakcja
Farma Krokodyli 3

  Farma Krokodyli w Djerba Explore Park na Tunezyjskiej wyspie Djerba.

Egzotyczna atrakcja dla dzieci i dorosłych – krokodyle nilowe, karmienie i muzeum Lalla Hadria w jednym miejscu.

 .
 Djerba to nie tylko plaże, słońce i błękitne morze. Na tej tunezyjskiej wyspie znajduje się jedna z najbardziej oryginalnych atrakcji – Farma Krokodyli, będąca częścią kompleksu Djerba Explore Park w pobliżu Muzeum Lalla Hadria. To największe tego typu miejsce w regionie, gdzie żyje ponad 400 krokodyli nilowych sprowadzonych z Madagaskaru. Oprócz podziwiania tych imponujących gadów z bliska, odwiedzający mają okazję zobaczyć karmienie krokodyli, poznać ich środowisko życia oraz połączyć wizytę z odkrywaniem bogatej kultury i sztuki północnej Afryki w sąsiednim muzeum. To obowiązkowy punkt dla każdego, kto odwiedza Djerbę!

 Farma Krokodyli 3

 

Na wyspę Dżerba można dolecieć z Warszawy i Katowic a lot trwa do 3 godzin. 300 dni w roku świeci słońce a temperatura morza nawet poza sezonem, jest wyższa niż Bałtyku w najcieplejszym okresie.

 

 Farma Krokodyli 14

 

Zęby nawet takiego malca są już bardzo niebezpieczne. Dlatego każdorazowy pokaz i możliwość wzięcia do ręki, to zabezpieczenie przez kłapnięciem rzędem kłów ostrych jak szpilki.

 

 Farma Krokodyli 1

Route Touristique de Midoun | Park Djerba Explore, Midoun,
Wyspa Dżerba 4116, Tunezja

wwwdjerbaexplore.com

 

 Farma Krokodyli 2

 

 Farma Krokodyli 5

 

 Farma Krokodyli 6

 

 Farma Krokodyli 7

 

 Farma Krokodyli 9

 

 Farma Krokodyli 10

 

 Farma Krokodyli 11

 

 Farma Krokodyli 12

 

 Farma Krokodyli 13

 

 Farma Krokodyli 15

 

 Farma Krokodyli 16

 .

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

.

Farma Krokodyli na Tunezyjskiej wyspie Djerba

2026-03-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Zamek Krzyżacki w Malborku

przez Albin Marciniak 2026-03-11
Napisane przez Albin Marciniak

Zamek Krzyżacki w Malborku

największy gotycki zamek na świecie

W pierwszej połowie XIII wieku, na tereny położone nad środkowym biegiem Nogatu dotarły pierwsze misje chrystianizacyjne Zakonu Niemieckiego, zwanego także krzyżackim. Na początku lat 80-tych tego stulecia rozpoczęto budowę zamku zwanego przez braci zakonnych Grodem Marii (niem. Marienburg). W ciągu niespełna trzydziestu lat powstał czworoboczny dom konwentualny z kaplicą, kapitularzem, dormitorium, refektarzem, wewnętrznym dziedzińcem i podzamczem od strony północnej. Z naroża południowo-zachodniego poprowadzono długi i wysoki ganek do Gdaniska – wieży ustępowej i jednocześnie obronnej.

Zamek Krzyżacki w Malborku to największy zamek gotycki na świecie. Monumentalna budowla jest ogromną atrakcją turystyczną dla zwiedzających z całej Europy a nawet świata.

 

 

Powierzchnia, jaką zajmują wszystkie zamkowe zabudowania i dziedzińce, wynosi ponad 143 tys. m2. Spoglądając z wieży na Zamek górny i dolny, a także na przedzamcze, widać ogrom budowli. Można by się spierać czy np Wersal lub Praski zamek na Hradczanach jest większy. Należy jednak brać pod uwagę znaczenie określenia zamek i jego funkcje obronne, czego wielu innym obiektom brakuje. Zamek w Malborku rozciąga się na obszarze 18 hektarów, otoczony fosą zasilaną wodami Nogatu oraz z pobliskiego jeziora, skąd woda była doprowadzana szeregiem sztucznych kanałów.

 

 

Monumentalna warownia wzniesiona z ponad 30 mln cegieł z powierzchnią 143,591 m2 jest większa niż m.in. zamek Windsor. Czy jednak Windsor jest zamkiem czy pałacem, to temat do dyskusji. Zamek w Malborku był i jest twierdzą, która mogła prowadzić skuteczną obronę, co zresztą wielokrotnie miało miejsce.

 

Zamek w Malborku jest najpotężniejszą twierdzą średniowiecznej Europy i najznakomitszym przykładem ówczesnej architektury obronno-rezydencyjnej. Był symbolem potęgi Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, jednego z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, chrześcijańskich zakonów rycerskich – Zakonu Krzyżackiego. Wielki mistrz krzyżacki Konrad von Feuchtwangen, budowę  zamku rozpoczął w latach 1280 -1283 w miejscu starodawnego pruskiego grodu Zantyru. Zamek wznoszono w kilku etapach, od 1278 do 1457 roku. Początkowo zamek pełnił rolę konwentualnej siedziby komtura – zwierzchnika domu zakonnego.

 

 

W 1309 roku Malbork stał się stolicą Państwa Zakonnego. Wówczas to wraz z wielkim mistrzem do Malborka przybyła duża liczba braci zakonnych. Konieczna stała się przebudowa i rozbudowa istniejącego zamku. Do istniejącego Zamku Górnego dobudowano wówczas Zamek Średni z wielkim refektarzem, następnie pałac wielkiego mistrza, a w dalszej kolejności Zamek Niski. Całość budowli czyli zamek, klasztor i rezydencja, spełniały trzy podstawowe funkcje. Te zaś były uzupełnione o dobrze zorganizowane zaplecze gospodarcze i militarne.

 

Zdobycie zamku
Zamek Malbork był twierdzą nie do zdobycia, więc dogadano się z zaciężnymi krzyżackimi (głównie pochodzenia niemieckiego i czeskiego), którzy nie otrzymywali dłuższy czas żołdu, że to Polska wypłaci im ten zaległy żołd, a oni w zamian oddadzą zamki, w tym Malbork. Kupiono Malbork (a także zamki w Iławie i Tczewie) za 190 tysięcy florenów (złota moneta o masie około 3,5 g), co stanowiło równowartość 665 kg złota.

 

Potop Szwedzki
Podczas wojny trzydziestoletniej, w 1626 i 1629 r. zamek zajęły wojska szwedzkie. W 1626 roku Szwedzi pod dowództwem Gustawa II Adolfa, przy użyciu nowoczesnej artylerii, zdobyli zamek w ciągu dwóch dni i pozostali w nim na kilka dobrych lat. Szwedzi zamek zniszczyli, splądrowali i ograbili.

 

Napoleon
Bezpośrednio po wycofaniu się z miasta wojsk napoleońskich rozpoczęto opracowywanie projektów odbudowy obiektu.  W 1816 roku powołano Zarząd Odbudowy Zamku w Malborku.

 


Do roku 1900 zakończono zasadnicze prace na Zamku Wysokim. Odbudowano tu szereg najważniejszych wnętrz: kościół Najświętszej Marii Panny, kaplicę św. Anny, Kapitularz, Kuchnię, Jadalnię i Świetlicę konwentu. Roboty na Zamku Średnim trwały do 1918 roku i przyniosły efekt w postaci restauracji skrzydła wschodniego z kaplicą św. Bartłomieja, Wielkiej Komturii, Infirmerii i skrzydła zachodniego z Wielkim Refektarzem. Wyjątkiem były wnętrza Pałacu Wielkich Mistrzów, które pozostawiono w kształcie jaki uzyskały w pierwszej połowie XIX wieku. Jeszcze w 1922 roku zakończono odbudowę kaplicy św. Katarzyny. Cztery lata później zrekonstruowano mury i wieże bollwerku Plauena, zaś w 1931 roku sfinalizowano prace przy Bramie Nowej, zwanej też Bramą Hindenburga.

 

1 maja 1933 roku na wieży głównej zawisła flaga III Rzeszy. Obiekt stał się też miejscem częstych uroczystości z udziałem wysokich funkcjonariuszy partii nazistowskiej. W związku z podobnymi imprezami w 1934 roku powstał (na szczęście niezrealizowany) projekt budowy wielkiego amfiteatru po wschodniej stronie zamku. 1 września 1939 roku w Wielkim Refektarzu gauleiter Forster uroczyście ogłosił powrót do Niemiec terenów położonych na lewym brzegu dolnej Wisły a tym samym odtworzenie prowincji Prusy Zachodnie w jej dawnych granicach.

 

II Wojna Światowa
Sytuacja polityczna Niemiec w latach trzydziestych odbiła się także na życiu codziennym zamku. 1 maja 1933 roku na wieży głównej zawisła flaga III Rzeszy. Obiekt stał się też miejscem częstych uroczystości z udziałem wysokich funkcjonariuszy partii nazistowskiej. W związku z podobnymi imprezami w 1934 roku powstał (na szczęście niezrealizowany) projekt budowy wielkiego amfiteatru po wschodniej stronie zamku. W 1941 roku rozpoczęto zabezpieczanie obiektu przed skutkami nalotów bombowych. Aż do 1945 roku, zamek w Malborku praktycznie pozostał nietknięty działaniami wojennymi.

 


Zamek bardzo mocno ucierpiał w trakcie działań wojennych w 1945 roku. W wyniku ciężkich walk Grupy Bojowej Marienburg z jednostkami 2 rosyjskiej Armii Uderzeniowej, zniszczeniu uległo blisko 80 procent zabudowy Starego Miasta Malborka. Poważnie uszkodzone też zostały wschodnie partie zespołu zamkowego – prezbiterium kościoła Najświętszej Marii Panny z mozaikową figurą Marii z Dzieciątkiem, wieża główna, skrzydło wschodnie Zamku Średniego, zabudowa Przedzamcza. 8 marca wycofujące się oddziały niemieckie wysadziły w powietrze mosty na Nogacie.

 

Muzeum
1 stycznia 1961 roku utworzono Muzeum Zamkowe. Decyzję o jego powołaniu przyspieszył groźny pożar dachów skrzydeł zachodniego i północnego Zamku Średniego, jaki wybuchł 7 września 1959 roku.

 

Zamek Wysoki

Otoczony głębokimi fosami i kilkoma pierścieniami murów obronnych zawierał szereg reprezentacyjnych pomieszczeń, m.in.: kościół Najświętszej Marii Panny powiększony o nowe prezbiterium i położoną pod nim kaplicę św. Anny – miejsce pochówków wielkich mistrzów. Nad zamkiem wznosi się wieża, skąd rozpościera się spektakularny widok na cały kompleks zamkowy z przyległościami, rzeką Nogatem oraz miastem Malbork.

 




Zamek Średni

Dawne podzamcze które z biegiem lat uległo rozbudowie, stając się obszernym i funkcjonalnym Zamkiem Średnim dostępnym dla rycerzy – gości z Europy Zachodniej. Obecnie pełni funkcje głównie wystawiennicze i administracyjne. To właśnie tutaj, na rozległym dziedzińcu widać grupy turystów rozchodzących się w różnych kierunkach na zwiedzanie zamku. 

 

Zamek Niski (Dolny)

W XIV i pierwszej połowie XV wieku założono i rozbudowano trzecią część warowni – Zamek Niski zwany odtąd Przedzamczem. Umieszczono tu m.in. Karwan – wielką zbrojownię na działa i wozy bojowe, spichlerz nad brzegiem Nogatu oraz szereg budynków gospodarczych (ludwisarnię, stajnie, browar, etc). Przy jednym z nich znajdowała się kaplica św. Wawrzyńca, przeznaczona dla służby zamkowej. Całość otaczały fosy i mury obronne z licznymi wieżami, połączone z umocnieniami miasta Malborka.

 

 

Podziemia zamku w Malborku
Największy zamek w Polsce oraz na świecie, poza komnatami i rozległym terenem zewnętrznym, ma także wiele do zaoferowania w swoich podziemiach. W piwnicach prezentowane są elementy oryginalnych konstrukcji z drewna, sklepień piwnic czy posadzek z początków istnienia zamku. Także tutaj prezentowane są wystawy czasowe. 

 

 

Tajemnicze poddasza

Zamek kryje wiele mrocznych i tajemniczych miejsc w piwnicach, na poddaszach i w międzymurzu zamkowym.  Wiele z tych miejsc jest niedostępnych dla turystów.
Jednym z takich miejsc są poddasza Zamku Wysokiego, z gotycką windą w kształcie koła. Urządzenie wyciągowe napędzane było przez czterech rosłych mężczyzn, w sposób podobny jak robią to chomiki. Mechanizmem jest koło deptakowe o średnicy około czterech metrów. Jako siłę napędową wykorzystywano ludzi stąpających wewnątrz tego bębna. Urządzenie było w stanie podnieść ciężar kilkuset kilogramów na wysokość wielu metrów. Łacińska nazwa dźwigu – caranum.
Na podobnej zasadzie działał żuraw portowy w Gdańsku. Ten jednak był znacznie większy a służył przede wszystkim jako urządzenie portowe do załadunku towarów i balastu na statki oraz do stawiania masztów jednostek. Mechanizmem są dwie pary kół deptakowych o średnicy około sześciu metrów każde. Jako siłę napędową wykorzystywano ludzi stąpających wewnątrz tych bębnów. Urządzenie było w stanie podnieść ciężar dwóch ton na wysokość 27 metrów bądź, po sprzęgnięciu obu par kół, 4 t na wysokość 11 m.

 

 

Kościół Najświętszej Marii Panny przed i po rekonstrukcji

W 1881 roku, dzięki aktywnej postawie parlamentarzystów z Prus Wschodnich i Zachodnich, rząd zdecydował o rozpoczęciu odbudowy kościoła Najświętszej Marii Panny na Zamku Wysokim. Znalezione w gruzie średniowieczne detale, po drobiazgowych badaniach i inwentaryzacjach, zostały bezbłędnie dopasowane do swoich pierwotnych miejsc we wnętrzu sali. Na fasadzie budynku, we wnęce okiennej prezbiterium, umieszczono 8-metrową figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Była wykonana ze sztucznego kamienia i pokryta mozaiką ze szkła weneckiego. We wrześniu 1944 roku wykonano gipsowy odlew Madonny z kościoła Najświętszej Marii Panny i zdemontowano wszystkie witraże z tej świątyni. Figura, wraz ze wschodnią częścią kościoła, uległa zniszczeniu w 1945 roku, podczas ostrzału artyleryjskiego Armii Czerwonej. We wrześniu 2014 roku rozpoczęto jej rekonstrukcję, a jej uroczyste odsłonięcie nastąpiło w 2016 roku. Do rekonstrukcji mozaiki użyto 350 tys. kostek wykonanych z dwóch rodzajów szkła weneckiego oraz szkła, w którym zatopiono płatki złota.

 

przed

po

 

Gdanisko czyli wieża sanitarna

Gdanisko pełniło funkcję wieży ustępowej (latryny), a także funkcje obronne, ponieważ zaopatrzone było w ambrazury (otwory strzelnicze). Na zamku malborskim droga do gdaniska oznaczona była rzeźbionymi wspornikami w kształcie diabełków, których ogony wskazywały właściwy kierunek. Jako że gdanisko pełniło rolę toalety, nad nią można było znaleźć liście kapusty bądź siano, co zastępowało papier toaletowy. Gdanisko w Malborku zawierało również zapadnię, przy pomocy której pozbywano się niewygodnych braci korzystających z toalety. Trafiali oni wprost do fosy.

 

Ciekawostka
Fundament zamku w Malborku wykonany jest z drewna. W rzeczywistości cała konstrukcja stoi na stosach filarów i słupów umieszczonych w piasku. Zrobiono to, aby oprzeć się ciągłemu zwilżaniu piasku przez pobliską rzekę Nogat. Była to ta sama praktyka, którą Rzymianie stosowali przy budowie Wenecji.

 


W 1997 roku zamek w Malborku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako budowla autentyczna i integralna.

opracowanie & foto : Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Zamki w Polsce

Najpiękniejsze i najokazalsze obiekty obronne
ZAMKI W POLSCE baner
 

Zamek Krzyżacki w Malborku

 

 

 

 

 

 

 

2026-03-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Czechy

Kaplica czaszek w Brnie

przez Redakcja 2026-03-11
Napisane przez Redakcja
Kaplica czaszek Śmiertelnica w Brnie
 Kaplica czaszek w Brnie – Śmiertelnica
Kostnice u sv. Jakuba
 Kolejne miejsce mrocznych podziemi Brna. Po katakumbach w Paryżu, drugie co do wielkości takie miejsce w Europie.
Kościół św. Jakuba na dzisiejszym Rynku Jakubskim (Jakubské námesti) istniał już na początku XII wieku. Wokoło kościoła został w tym samym czasie założony jeden z głównych cmentarzy miejskich. Podobnie jak inne cmentarze miejskie, został założony wewnątrz fortyfikacji miejskiej, która umożliwiającego późniejszą rozbudowę. Wielkość przestała wkrótce wystarczać potrzebom rosnącego miasta, dlatego został wprowadzony wymienny system grzebania zwłok. Po upływie 10-12 lat od pogrzebu grób otwierano, szczątki wyjmowano a w tym samym miejscu został chowany kolejny zmarły. Zawartość pierwotnych grobów później układano do specjalnych podziemnych obiektów – osarii lub śmiertelnic.
Wprost pod posadzką kościoła św. Jakuba została w tym celu prawdopodobnie w XVII wieku założona trójkomorowa krypta. Z początku zapełniała się powoli, ale od połowy XVIII wieku zaczęły tu powstawać dwa duże systematyczne stosy układane ze szczątków zmarłych ze zlikwidowanych grobów kościelnych. Śmiertelnice szybko się zapełniały także z powodów częstych epidemii dżumy i cholery, które mieszkańców miasta wprost dziesiątkowały. Stały niedostatek przestrzeni do układania kości doprowadził w 1741 roku do rozbudowy śmiertelnicy. Nowa śmiertelnica jednak została zapełniona już po sześciu latach a rada miejska zaczęła rokować o jej kolejnej  rozbudowie poprzez przyłączenie do kaplicy zmarłych, która stała w pobliżu kościoła. Budowa korytarza połączeniowego jednak została w połowie swojej długości przedwcześnie zakończona a planowany zamiar nigdy nie został zrealizowany.
Po zapełnieniu krypty i śmiertelnicy pod cmentarzem, dostępem do podziemi była wejściowa klatka schodowa z głównej nawy kościoła zamknięta kamienną płytą. Reformy Józefińskie spowodowały w 1784 roku likwidację cmentarza kościelnego z powodów higienicznych. Szczątki z grobów zostały ułożone do krypty, mur cmentarny został zburzony a przestrzeń wokoło kościoła wyłożono niepotrzebnymi płytami nagrobnymi. Z biegiem lat o śmietelnicy, jej umiejscowieniu i wielkości zapomniano.
Dopiero badania w 2001 roku ponownie odkryły tą przestrzeń. Przed adaptacją Rynku Jakuba, odbywały się systematyczne badania podziemi. Kilka sond do głębokości czterech metrów potwierdziło istnienie obszernego kompleksu pogrzebowego. Poszczególne przestrzenie były często aż po sklepienie zapełnione dużą ilością szkieletów. Liczbę pochowanych szacuje się na powyżej 50 tysięcy. Dzięki tej liczbie niniejsza śmiertelnica dostaje się na drugie miejsce w Europie, po katakumbach w Paryżu.
otwarte od wtorku do niedzieli w godz. 9.30 – 18.00
Wejście do podziemi znajduje się kilka metrów na prawo od wejścia do Kościoła św. Jakuba
 
Także w Brnie znajdują się kolejne podziemia – Krypty Kapucynów
opracowanie & foto: Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
PODZIEMIA DOSTĘPNE TURYSTYCZNIE W POLSCE I EUROPIE

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

2026-03-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
HISZPANIA

Park Marii Luizy w Sewilli – pamiątka po wielkiej Wystawie Iberoamerykańskiej w 1929 roku

przez Albin Marciniak 2026-03-11
Napisane przez Albin Marciniak

Park Marii Luizy w Sewilli – zielone serce Andaluzji i świadek międzynarodowej historii

  Park Marii Luizy to jedno z tych miejsc, które łączą w sobie wszystko, czego można oczekiwać od podróży do Hiszpanii: barwną historię, majestatyczną architekturę, śródziemnomorską roślinność i przestrzeń pełną harmonii. Niezależnie od tego, czy jesteś w Sewilli po raz pierwszy, czy wracasz tu jak do ulubionego miasta – ten park warto odwiedzić za każdym razem.

Park Marii Luizy został podarowany miastu Sewilla w 1893 roku przez księżną Marię Luizę Fernandę de Borbón, siostrę królowej Izabeli II. Początkowo był częścią ogrodów pałacu San Telmo, jednak prawdziwa transformacja nastąpiła w latach 20. XX wieku, gdy Sewilla przygotowywała się do zorganizowania prestiżowej Wystawy Iberoamerykańskiej.

 

 

Miejsce, gdzie natura spotyka się z architekturą, a historia z kulturą całego świata

W samym sercu Sewilli, nad brzegiem rzeki Gwadalkiwir, rozciąga się Parque de María Luisa – jeden z najpiękniejszych i najbardziej reprezentacyjnych parków w całej Hiszpanii. Stworzony z myślą o wielkiej Wystawie Iberoamerykańskiej w 1929 roku, dziś jest obowiązkowym punktem na mapie każdego turysty odwiedzającego stolicę Andaluzji. To miejsce nie tylko relaksu i spacerów, ale również pełne muzeów, zabytków, pawilonów narodowych i niesamowitych ogrodów – prawdziwa podróż przez sztukę, historię i kultury Ameryki Łacińskiej, Hiszpanii i świata.

 

Historia parku: od królewskiego ogrodu do międzynarodowej wystawy

Pierwotnie teren ten należał do Pałacu San Telmo i służył jako prywatny ogród księżnej Marii Luizy Fernandy de Borbón. W 1893 roku podarowała ona park miastu Sewilla, a jego oficjalne otwarcie nastąpiło w 1914 roku. Jednak to właśnie Wystawa Iberoamerykańska w 1929 roku nadała temu miejscu wyjątkowy, międzynarodowy charakter. Park stał się głównym terenem ekspozycyjnym wystawy, skupiając architekturę reprezentacyjną wielu państw oraz monumentalne place i ogrody.

Wystawa miała na celu wzmocnienie więzi Hiszpanii z krajami Ameryki Łacińskiej oraz z Hiszpanoameryką, Portugalią, Brazylią i Stanami Zjednoczonymi. W przedsięwzięciu wzięły udział m.in. Argentyna, Meksyk, Kuba, Peru, Chile, Kolumbia, Dominikana, Gwatemala, Ekwador, Panama, Paragwaj, Urugwaj i Brazylia, a także Stany Zjednoczone i Portugalia. Każdy kraj wzniósł swoje narodowe pawilony – wiele z nich zachowało się do dziś jako muzea i instytucje kulturalne.

 

Międzynarodowa Wystawa Iberoamerykańska – kto uczestniczył?

W wydarzeniu wzięły udział państwa z Ameryki Łacińskiej oraz inne kraje o silnych powiązaniach kulturowych z Hiszpanią. Swoje narodowe pawilony zbudowały m.in.:

Argentyna

Meksyk

Peru

Kolumbia

Kuba

Chile

Brazylia

Portugalia

Stany Zjednoczone

Każdy z tych krajów przedstawił wspaniałą architekturę, tradycję i dziedzictwo kulturowe w indywidualnych pawilonach – wiele z nich do dziś zachowało się w świetnym stanie i pełni funkcje kulturalne lub muzealne.

 

Co warto dziś zobaczyć w Parku Marii Luizy? Najważniejsze atrakcje:

Plaza de España – ikona Sewilli

Najbardziej rozpoznawalny obiekt w całym parku i prawdziwy symbol miasta. Monumentalny półkolisty plac otoczony kanałem z mostkami, kolorową ceramiką i malowniczymi arkadami. Obecnie mieszczą się tu biura urzędów państwowych, a część pawilonów można zwiedzać.

? Warto wiedzieć: Plaza de España pojawiła się m.in. w filmie „Gwiezdne Wojny: Atak klonów”. Główny plac w Sewilli, był pałacem królowej Amidali, położonym w mieście Theed na planecie Naboo w drugiej odsłonie trylogii „Gwiezdnych Wojen” (wyjście z terminala kosmoportu). Ten słynny plac był także miejscem dla tak znanych starszych filmów, jak „Lawrence z Arabii”.

Park Marii Luizy to coś więcej niż ogród – to ogromny kompleks spacerowo-kulturalny z monumentalną architekturą, rzeźbami, fontannami i stawami. Romantyczne aleje, półkoliste łuki, drzewostan z całego świata, a także wspaniała mozaika ceramiczna – wszystko to tworzy niepowtarzalną atmosferę.

 

Plaza de América – trzy wyjątkowe budowle wśród palm i fontann:

– Pabellón Mudéjar – obecnie Muzeum Sztuki i Tradycji Ludowych

– Pabellón Real – dawny pawilon królewski, dziś wykorzystywany podczas wystaw czasowych

– Museo Arqueológico de Sevilla – Muzeum Archeologiczne, jedno z najważniejszych w Andaluzji

 

 

Ogrody i strefy spacerowe

Park Marii Luizy to przede wszystkim rozległy ogród botaniczny i rekreacyjny, pełen ścieżek, egzotycznych drzew, oczek wodnych, fontann i rzeźb. Wśród najpiękniejszych stref spacerowych znajdują się:

– Glorieta de Bécquer – romantyczne miejsce poświęcone poecie Gustavo Adolfo Bécquerowi

– Fontanna Lotosu

– Aleja Palmowa

– Jardines de los Leones – ogrody z charakterystycznymi lwami z marmuru

– Stawy z kaczkami i łabędziami – idealne dla rodzin z dziećmi

 

Zabytkowe pawilony i muzea – historia w pięknej architekturze

Wiele z pawilonów wzniesionych na potrzeby Wystawy Iberoamerykańskiej pełni dziś funkcję muzeów i instytucji kultury:

Muzeum Sztuk i Zwyczajów Ludowych (Museo de Artes y Costumbres Populares)

Mieści się w neomudejarskim Pawilonie Mudejar, na Placu Ameryki. W środku znajdują się ekspozycje poświęcone tradycyjnej andaluzyjskiej kulturze, rękodziełu, ceramice, tkaninom i zwyczajom życia codziennego.

Muzeum Archeologiczne w Sewilli (Museo Arqueológico de Sevilla)

Zlokalizowane naprzeciwko powyższego, również na Placu Ameryki. Zawiera bogatą kolekcję znalezisk z epoki rzymskiej, wizygockiej i arabskiej, w tym słynny Skarb z Carambolo – pozostałość po cywilizacji Tartessów.

Pawilon Stanów Zjednoczonych

Obecnie pełni funkcje związane z działalnością edukacyjną i naukową, będąc m.in. siedzibą międzynarodowych instytucji i stowarzyszeń.

Inne pawilony (m.in. Peru, Argentyna, Meksyk)

Część z nich jest nadal użytkowana jako ambasady, konsulaty lub instytuty kultury. Z zewnątrz stanowią zachwycające przykłady architektury narodowej z lat 20. XX wieku.

 

♂️ Spacer po Parku Marii Luizy – co warto wiedzieć?

Powierzchnia: ok. 34 hektary

Czas potrzebny na zwiedzanie: minimum 2–3 godziny (idealnie pół dnia)

Dostępność: park jest w pełni otwarty dla zwiedzających, wstęp do samego parku – bezpłatny.

Ceny biletów do muzeów (2025):

Muzeum Archeologiczne – wstęp wolny dla obywateli UE; dla pozostałych: ok. 1,5 €

Muzeum Sztuk i Zwyczajów Ludowych – podobnie: darmowe wejście dla obywateli UE, dla innych: ok. 1,5 €

 Zwiedzanie z przewodnikiem lub audioguide dostępne jest na miejscu i online (często także w języku polskim).

ℹ️ Zasady i praktyczne informacje

♀️ Na terenie parku można poruszać się pieszo, na rowerze, rikszą lub wypożyczonym elektrycznym pojazdem

 Możliwość piknikowania w wyznaczonych strefach

Park to jedno z najczęściej fotografowanych miejsc w Sewilli – nie zapomnij aparatu!

 Godziny otwarcia muzeów: zazwyczaj 9:00–20:00, ale warto sprawdzić aktualne informacje na oficjalnych stronach

 

 

Idealne na Instagram i do albumu

Plac Hiszpański z jego mostkami i kanałem to jedno z najczęściej fotografowanych miejsc w Hiszpanii – i nic dziwnego! Ale równie malownicze są ukryte ścieżki w parku, pawilony ukryte w cieniu palm oraz mozaiki przy fontannach. Pora roku nie ma znaczenia – Park Marii Luizy zachwyca zawsze.

 

Dlaczego warto odwiedzić Park Marii Luizy?

✅ Połączenie przyrody, historii i sztuki
✅ Przestrzeń idealna na rodzinne spacery, romantyczne chwile i odpoczynek
✅ Unikalna architektura reprezentująca style z całej Iberoameryki
✅ Możliwość zwiedzania muzeów i obiektów z czasów wystawy z 1929 roku
✅ Jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w Andaluzji

Park Marii Luizy to nie tylko park – to podróż przez historię, kontynenty i kultury.
Jeśli planujesz wizytę w Sewilli, nie może go zabraknąć na Twojej liście!

Lokalizacja: Parque de María Luisa, Av. de María Luisa, Sevilla
Dojazd: łatwy dostęp pieszo z centrum lub komunikacją miejską (tramwaj, autobus)

Z lotniska w Sewilli: autobusem EA do centrum, dalej pieszo (ok. 10–15 min)

Z centrum miasta: krótki spacer z okolic katedry i Alcázaru

Komunikacją miejską: linie autobusowe C1, C2, 1, 3

Plaza de España w Sewilli to jedno z najbardziej malowniczych i rozpoznawalnych miejsc w Hiszpanii – nic dziwnego, że wielokrotnie pojawiało się w filmach, szczególnie tych z efektowną scenografią. Oto najbardziej znane filmy, w których wykorzystano ten monumentalny plac jako plan filmowy:


1. Gwiezdne Wojny: Część II – Atak klonów (2002)
Plaza de España „zagrała” pałac na Naboo, ojczystej planecie Padmé Amidali. W scenie Anakin i Padmé spacerują alejkami przy placu, rozmawiając o polityce i przyszłości. Dzięki cyfrowym efektom dodano tylko kilka futurystycznych elementów – reszta to autentyczne otoczenie placu!


2. Lawrence z Arabii (1962)
W tym klasycznym filmie Davida Leana plac posłużył jako siedziba brytyjskiej armii w Kairze. Chociaż akcja toczy się na Bliskim Wschodzie, wiele scen nakręcono w Hiszpanii – a Plaza de España dzięki swojemu orientalno-historycznemu wyglądowi świetnie się tam wpisała.


3. Dyktator (2012)
W tej satyrycznej komedii Sachy Barona Cohena Plaza de España została wykorzystana jako pałac dyktatora Aladeena, czyli rezydencja fikcyjnego przywódcy kraju Wadiya. Mimo że akcja dzieje się rzekomo w Afryce Północnej, ujęcia kręcono właśnie w Sewilli.


4. Gra o tron (2015) – choć Plaza de España nie pojawia się bezpośrednio, warto wspomnieć, że Sewilla i pobliski Alkazar były szeroko wykorzystywane w serialu (jako m.in. pałac w Dorne). Ze względu na podobną estetykę, plac często bywa mylnie utożsamiany z lokacjami serialu.


✨ Bonus: Plaza de España pojawia się również w hiszpańskich produkcjach filmowych, reklamach, wideoklipach oraz materiałach promocyjnych turystycznych i artystycznych – to prawdziwy klejnot filmowej scenografii!

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-03-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

Synagoga EL Ghriba w Tunezji, najstarsza synagoga w Afryce

przez Redakcja 2026-03-10
Napisane przez Redakcja
synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 70

Synagoga EL Ghriba w Tunezji, najstarsza synagoga w Afryce

   Wyspa Dżerba u wybrzeży Tunezji, połączona z lądem „groblą rzymską” otoczona wodami Morza Śródziemnego, przyciąga turystów z całej Europy. Poza wygodnymi hotelami, piaszczystymi plażami, ciągle świecącym słońcem i najlepszymi daktylami na świecie, na wyspie jest także wiele zabytków i ciekawych miejsc które można zwiedzić. Jednym z takich obiektów będących żelaznym punktem każdej wycieczki jest Synagoga El Ghriba.

Najstarsza zachowana synagoga w Afryce Północnej, zbudowana w stylu mauretańskim, znajduje się na tunezyjskiej wyspie Dżerba, kilka kilometrów na południowy zachód od Haumat as-Suk. Zwiedzając czy wypoczywając na Dżerbie, warto odwiedzić kilka ważnych punktów na tej niewielkiej wyspie. Jednym z nich jest ta wyjątkowa synagoga. W miasteczku poza zwiedzeniem synagogi, warto przejść się uliczkami, gdzie kilka lat temu spotkali się artyści z całego świata a ściany wielu budynków do dzisiaj zdobią artystyczne graffiti.
 
Synagoga EL Ghriba, najstarsza synagoga w Afryce kandyduje do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 70

Synagogę prawdopodobnie założyli kapłani, którzy uciekli z Jerozolimy po zniszczeniu Świątyni Salomona przez Nabuchodonozora w 586 roku p.n.e. Kapłani mieli ze sobą zabrać drzwi i kamień z ołtarza zniszczonej świątyni. Dziś zwiedzający mogą zobaczyć ten kamień wmurowany w sklepienie synagogi.

Inne tradycje usiłują wyjaśnić znaczenie i świętość budowli. Jedna z nich mówi, że synagoga została zbudowana na miejscu, gdzie mieszkała pewna młoda obca dziewczyna (ghariba), która nie była akceptowana przez mieszkańców wyspy. Pewnego dnia zmarła w wyniku pożaru, który zniszczył jej szałas, ale nie uszkodził ciała. Wówczas Żydzi uznali ją za świętą i postanowili na tym miejscu wznieść synagogę. Inna wersja tradycji mówi, że dziewczyna była uchodźcą z Izraela, zabrała ze sobą zwój Tory i kamień ze Świątyni Jerozolimskiej. Synagoga zaś miała powstać w miejscu, gdzie zmarła z wyczerpania.

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 43

 

W szklanych gablotach eksponuje się srebro, podarowane przez odwiedzających.

Obecna synagoga powstała w XIX wieku na miejscu budowli z XVI wieku. W odróżnieniu od innych synagog na wyspie składa się z dwóch krytych sal.

adres : Errriadh, Hara Sghira Er Riadh, Tunezja

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 7

 

5 października 1985 roku arabski ochroniarz otworzył ogień do modlących się w synagodze Żydów. Zginęło 5 Żydów, a 2 osoby zostały ranne. 11 kwietnia 2002 doszło do zamachu – ciężarówka wypełniona gazem eksplodowała w pobliżu synagogi powodując śmierć 21 osób, w tym 14 niemieckich turystów. Do zamachu przyznała się Al-Ka’ida. W dniu święta Pesach synagoga jest celem pielgrzymek tunezyjskich Żydów.

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 59

 

na lewo wejście do synagogi a na prawo wejście do części klasztornej.

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 12

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 14

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 37

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 38

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 44

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 47

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 50

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 51

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 76

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 83

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 84 1

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 86

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 89

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 111

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 114

 

synagoga EL Ghriba w Tunezji najstarsza synagoga w Afryce 125

 

Klasztorna część przylegająca do synagogi którą można zobaczyć wyłącznie przy wyjątkowych okazjach.

Synagogue de la Ghriba 4 001

 

Synagogue de la Ghriba 2

Synagogue de la Ghriba 5
Synagogue de la Ghriba 6
Synagogue de la Ghriba 8
Synagogue de la Ghriba 15
Synagogue de la Ghriba 19
Synagogue de la Ghriba 20
Synagogue de la Ghriba 21
Synagogue de la Ghriba 22
Synagogue de la Ghriba 25
Synagogue de la Ghriba 27
Inne miejsce które warto zwiedzić na Dżerbie to Muzeum historii lokalnej i Farma Krokodyli.

Farma Krokodyli

2026-03-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Kościoły i obiekty sakralne

Kościół romański z przełomu XI/XII w Tropiu

przez Redakcja 2026-03-10
Napisane przez Redakcja
Kościół w Tropiu

 Kościół w Tropiu

 
Kościół romański z przełomu XI/XII w. Jeden z najstarszych w Małopolsce Pw. Świętych Pustelników Andrzeja Świerada i Benedykta w Tropiu. Położony na stromej skale nad brzegiem Dunajca, skąd z kolei widać Zamek w Tropiu. Wypoczywając nad Jeziorem Czchowskim czy Rożnowskim, warto zaplanować zwiedzanie choćby najbliższej okolicy, bo ciekawych miejsc i obiektów jest znacznie więcej.

Kościół należy do najstarszych w tej części Polski. Miał go fundować około 1045 roku Kazimierz Odnowiciel, a poświęcać ok. 1073 r. św. Stanisław męczennik. Według tradycji budynek powstał w miejscu gdzie znajdowała się pustelnia św. Świerada, mnicha benedyktyńskiego żyjącego na przełomie X i XI w. Z pierwotnej budowli pozostały jednak tylko mury prezbiterium, wtórnie podwyższone, oraz relikty północnej i zachodniej ściany nawy. Ukończenie budowy datuje się na przełom XI-XII w. W XIII w. do północnej ściany zostaje dobudowana zakrystia (teraz schowek). W XVI w. część murów prezbiterium nadmurowano i przesklepiono kopułką z latarnią oraz do południowej ściany nawy dobudowano kaplicę Matki Bożej, która obecnie pełni rolę zakrystii.
 
W dokumentach sprzedaży dóbr Tropsztyna z 1535, kościół wzmiankowany jest jako pw. św. Geralda, a od 1556 do 1603 służy protestantom jako zbór kalwiński. Na początku XVI w. kościół został przejęty na zbór ariański braci polskich. W XVII w., prawdopodobnie ok. 1634 zostaje dobudowana kruchta i „klasztorek”, znajdujące się na północnej ścianie nawy oraz następuje rozbudowanie nawy ku zachodowi.
Wymiary nawy: 6,3 m × 11,5 m, prezbiterium 3,2 m × 3 m.  We wnętrzu znajduje się ołtarz główny i dwa boczne. Nastawa głównego niearchitektoniczna, w formie prostokątnej ramy obrazowej, zdobionej ornamentem kwiatowym i uskrzydlonymi główkami w górnych rogach. W ramie umieszczony jest prostokątny, półkoliście zamknięty obraz z 1626, przedstawiający koronację Matki Bożej, adorowanej przez patronów kościoła, świętych pustelników Świerada i Benedykta, w strojach kamedulskich; u kolan św. Świerada widzimy herb rodu Ośmiorogów-Gierałtów, zapewne fundatorów obrazu. Mensa ołtarza z brązowego marmuru, została wykonana w 1627, ozdobiona herbem i inicjałami fundatora Jana Wiernka z Witowic. Powstanie bocznych ołtarzy datuje się na drugą połowę XVIII w. W lewym znajduje się obraz św. Benedykta, pustelnika i męczennika, datowany na 1765. W prawym, obraz Matki Bożej Różańcowej. Zdobione są ornamentami rocaille. Na południowej ścianie znajduje się obudowa chrzcielnicy, ze scenami Obrzezania, Chrztu Pańskiego oraz chrztu dziecka szlacheckiego i chłopskiego. Skrywa ona umieszczone wewnątrz muru kamienne naczynie chrzcielne, prawdopodobnie z XVI wieku. Z podobnego okresu pochodzi konfesjonał znajdujący się w kruchcie. Na płn. ścianie nawy znajduje się wykonane z brązowego marmuru epitafium Jana Wiernka, który był jednym z fundatorów rozbudowy kościoła. Obok znajduje się drugie epitafium, wykonane z białego marmuru, uczestnika powstania listopadowego w 1831 i zesłańca na Sybir, Adama Siedmiogrodzkiego. W połowie nawy po przeciwległych stronach wiszą XX w. przedstawienia św. Benedykta po płn. stronie i Matki Boskiej Częstochowskiej po południowej. W kościele znajdują się trzy relikwiarze: bł. Teresy z Kalkuty, z kością św. Świerada i Krzyża Świętego.

Polichromowany strop z II połowy XVII w. przemalowany w XIX w., przedstawia scenę Zesłania Ducha Świętego. Jest to kopia XVI w. malowidła, Giorgia Vasariego z Florencji. Starsza warstwa oryginalnego malowidła widoczna jest w sondzie konserwatorskiej (1982). W ościeżu północnego łuku tęczowego zachowały się fragmenty romańskiego malowidła w technice al fresco, z użyciem barwników niebieskiego i czerwonego. Przedstawiają postać węgierskiego władcy, św. Stefana, w koronie z berłem w prawej dłoni, który sprowadził św. Świerada znad Dunajca na węgierską wówczas Słowację. Pochodzi z I. Połowy XII w. i wiąże się z benedyktyńskim środowiskiem artystycznym środkowej i płd. Europy. W ościeżu południowym widnieje romański zacheusz w formie malowanego krzyża, obok późniejszego, gotyckiego – świadkowie wczesnych konsekracji tego kościoła, 1073 i po odbudowie kościoła po zniszczeniach tatarskich w XIII w.

W kościele znajdują się cztery okna zamknięte półkoliście. Zaślepione, na wschodniej ścianie prezbiterium oraz północnej ścianie nawy. Kolejne dwa na południowej ścianie prezbiterium, jedno pod drugim. Dolne z czasów budowy, górne z okresu nadbudowy prezbiterium. W XIX w. zostały połączone w jedno. Oprócz tego wysokie okno zamknięte ostrołukowo na południowej ścianie nawy. Z pierwotnej budowli pochodzi arkada łuku tęczowego wsparta na gzymsie impostowym o prostym profilu oraz pozostałości zach. portalu. Po stronie południowej nawy znajdują się odrzwia z herbem Pruskim prowadzące do obecnej zakrystii. Po przeciwległej stronie wejście do kaplicy. Nad wejściem znajduje się chór muzyczny.
Zabytkowa kropielnica
Fresk św. Stefana jest wg. wielu źródeł najstarszy w Polsce.

Dzwonnica murowana, wolnostojąca, na północny wschód od kościoła; wzniesiona w pierwszej połowie XIX w., w formie potrójnej arkady na zawieszenie dzwonów. W niej najstarszy dzwon z 1936 r., jako pamiątka 900-lecia śmierci św. Świerada, odlany z dawniejszego, zapewne z XVII w., poświęconego św. Urbanowi pustelnikowi.
 
 
 
 
Zabytkowe obiekty sakralne w Polsce

zabytki sakralne

 
opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-03-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Polska

Weekend nad Jeziorem Rożnowskim – woda, góry, zabytki, atrakcje

przez Redakcja 2026-03-10
Napisane przez Redakcja

Weekend nad Jeziorem Rożnowskim

woda, góry, zabytki, atrakcje

  Małopolska jest jednym z najbardziej atrakcyjnych regionów w Polsce, bo jest tutaj dosłownie wszystko. Są góry o charakterze alpejskim, czyli skaliste Tatry. Są także Beskidy, Gorce czy Pieniny, góry dostępne dla całych rodzin. Są dziesiątki zamków oraz wyjątkowe zabytki wpisane na listę UNESCO. Są także także sztuczne zbiorniki wodne przypominające jeziora. Jednym z nich jest Jezioro Rożnowskie zasilane wodami Dunajca.

 

Jezioro Rożnowskie zamknięte jest zaporą z elektrownią wodną, a wody przelewając się dają dalszy bieg Dunajca, by poniżej tworzyć kolejny zbiornik z zaporą i elektrownią wodną na Jeziorze Czchowskim. Całość daje ponad 30 km terenów dla wodniaków i wędkarzy. Tak, wędkarzy którzy na tych jeziorach czują się jak przysłowiowa ryba w wodzie. Ryb tutaj jest naprawdę dużo, o czym można się przekonać płynąc statkiem czy kajakiem, gdy co chwilę widać rzucające się taaakie sztuki. Na jeziorze obowiązuje strefa ciszy, a to podnosi komfort wypoczywających na brzegu jak i korzystających z jednostek pływających.

 

 

Wielkość Jeziora Rożnowskiego pozwala na wszelkie aktywności, co widać zarówno ja wodzie jak i na jego brzegach. Wędkarze znajdą spokojne miejsca do wpatrywania się w spławiki, kajakarze mają kilometry szlaków pod wiosłem a nie lubiący nadmiernego wysiłku mają do dyspozycji częste rejsy statkami wycieczkowymi po całym akwenie. Plaża w Gródku nad Dunajcem w sezonie jest bardzo popularna, podobnie jak coraz popularniejsze stają się pola biwakowe. Tutaj namioty oraz kampery ustawiać można w wielu miejscach, co pozwala na rozłożenie ciężaru na długim odcinku nabrzeża. Samo nabrzeże jest coraz lepiej zagospodarowywane i udostępniane wypoczywającym. Od strony Bartkowej, w zatoce kończy się duża inwestycja dająca jeszcze większe możliwości wypoczywających, z parkingami, alejkami spacerowymi a nawet tężnią solankową włącznie.

 

 

Miejsc noclegowych w gminie jest ponad 1500, ale by nie ograniczać wyboru wypoczywających wyłącznie do hoteli czy pensjonatów, do dyspozycji są stanowiska pod kampery oraz wiele miejsc gdzie można rozbić namiot w bliskim sąsiedztwie wody. Czy jest to region atrakcyjny? odpowiedź nasuwa Heron Live czyli pierwszy hotel pięciogwiazdkowy jaki powstał nad brzegiem Jeziora Rożnowskiego. Zatem wybór stał się jeszcze większy, i do namiotów, camperów, kwater prywatnych, i pensjonatów można dołożyć luksusowy hotel.

 

 

Nad jeziorem działa wiele wypożyczalni kajaków, rowerków wodnych a także żaglówek. Supy czyli deski z wiosłem na wodzie dotarły także i tutaj, co można zauważyć dosłownie wszędzie. Najpopularniejszą plażą i skupiskiem wypożyczalni jest oczywiście Gródek nad Dunajcem, a chodząc w sezonie uliczkami jego centrum, można się poczuć jak w popularnych ośrodkach na Mazurach. Restauracje, kawiarnie, fast foody są na całej długości centrum oraz plaży, choć właśnie od strony plaży generuje się główny ruch. Nie ma natomiast, i dobrze, sprzedawców na plaży, zawodzących: jagodziaaaanki,  kukuryyyydzaaa.

 

 

To o czym jednak warto pamiętać a nawet wziąć udział, to Fasolowe Żniwa w Rożnowie. Wyjątkowa fasola „Piękny Jaś” będąca sztandarowym produktem lokalnym w połączeniu z tradycyjnymi dożynkami, dają naprawdę imponujący efekt. Finał imprezy to festyn w amfiteatrze w Rożnowie, tuż obok ruin zamku Jana Amora Tarnowskiego. Całość poprzedzona jest mszą w drewnianym zabytkowym kościele św. Wojciecha w Rożnowie. Po mszy w asyście orkiestry i kapeli, cały orszak wędruje ulicami Rożnowa, na teren festynu przy amfiteatrze.

 

 

Winnica Gródek łamie stereotypy, jakoby to Zielona Góra dzierżyła palmę pierwszeństwa w jakości win wytwarzanych w Polsce. Całe Pogórze coraz śmielej poczyna sobie z winnicami, zdobywając uznanie nie tylko w regionie. To właśnie tutaj aż po Tarnów rozciągają się winnice połączone szlakiem winnym. Winnica Gródek ma ponadto ogromny atut a jest nim lokalizacja. Doskonałe wino z takimi widokami, na degustację przyciąga nawet osoby z pierwszych stron gazet.

 

 

Woda to podstawa ale jednak cała okolica oferuje znacznie więcej. Co zatem warto jeszcze zobaczyć nad Jeziorem Rożnowskim i w jego najbliższej okolicy? Dla miłośników zabytków wybór jest spory. Zamki nad Jeziorem Rożnowskim i Dunajcem, zabytkowe Kościoły nad Jeziorem Rożnowskim, zabytkowa osada młyńska Roztoka-Brzeziny. Lista może być znacznie dłuższa, ale to już zależy od indywidualnych upodobań, co jeszcze można dodać do listy życzeń. Do długiej wyliczanki atrakcji można dołożyć bardzo atrakcyjne, widokowe szlaki rowerowe oraz piesze. Grzybiarze także nie będą zawiedzeni.

 

 

Ruiny Zamku Górnego w Rożnowie zwanego Zamkiem Zawiszy Czarnego, Beluard z ruinami zamku Jana Amora Tarnowskiego, Kościół św. Wojciecha z 1662 r. w Rożnowie, a także perełka, czyli Parafia św. Pustelników Świerada i Benedykta. Legenda głosi, że kościół jest połączony z Zamkiem Tropsztyn. Oba obiekty łączyć ma podziemny tunel biegnący pod Dunajcem. O tym że w każdej legendzie jest odrobina prawdy, może świadczyć wejście do głębokich piwnic kościółka zalane wodą. Kościół romański pochodzi z przełomu XI/XII w. Jeden z najstarszych w Małopolsce Pw. Świętych Pustelników Andrzeja Świerada i Benedykta w Tropiu. Miał go fundować około 1045 roku Kazimierz Odnowiciel, a poświęcać ok. 1073 r. św. Stanisław męczennik. Według tradycji budynek powstał w miejscu gdzie znajdowała się pustelnia św. Świerada, mnicha benedyktyńskiego żyjącego na przełomie X i XI w. Z pierwotnej budowli pozostały jednak tylko mury prezbiterium, wtórnie podwyższone, oraz relikty północnej i zachodniej ściany nawy. Ukończenie budowy datuje się na przełom XI-XII w. W XIII w.

 

 

Osada Młyńska Roztoka-Brzeziny to z kolei coś dla miłośników tradycji. Osada Młyńska to urokliwe miejsce o bogatej historii, położone w Roztoce-Brzezinach na malowniczym Pogórzu Rożnowskim, w niedalekim sąsiedztwie rzeki Dunajec. Jej korzenie sięgają aż 1409 roku, gdy nazwa wsi Rostok (późniejsza Roztoka) pojawiła się w źródłach pisanych. Przez wieki przeszła przez różnych właścicieli, a w 2010 roku połączyła się administracyjnie z miejscowością Brzeziny, tworząc wspólną nazwę. Drewniana zagroda młyńska którą obecnie można zwiedzać, została wybudowana przez Józefa Winiarskiego pod koniec lat 20 XX wieku. Obecny skansen znajduje się w dolinie strumienia Kąty (Roztoczanka ), a takie dawało doskonałe warunki do budowy zagrody i młyna wodnego. Funkcjonował on do lat 60 XX wieku, kiedy to w wyniku elektryfikacji nastąpiła jego przebudowa, z wodnego stał się młynem elektrycznym gospodarczym.

 

 

Będąc nad Jeziorem Rożnowskim, warto pokusić się o krótką wycieczkę do Jamnej, a tutaj w jednym miejscu mamy Bacówkę Jamna, Chatka Włóczykija i Schronisko Dobrych Myśli, które położone są w sercu Cieżkowicko-Rożnowskiego Parku Krajobrazowego. To obiekty wręcz kultowe w których czas płynie znacznie wolniej. Mimo że obok siebie, to każdy obiekt ma swoich wielbicieli. Jeden dla rodzin z dziećmi szukających miejsc do zabawy, kolejny dla rodzinnego wypoczynku pośród drzew w ciszy, inny zaś dla lubiących wieczory z gitarą przy kominku, wpatrzeni w zachodzące słońce.

 

Schronisko Dobrych Myśli 8

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
więcej zdjęć

Dożynki – Fasolowe Żniwa w Rożnowie

Jezioro Rożnowskie

 

 

 

 

 

 

2026-03-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia

Podziemna Trasa Turystyczna w Bystrzycy Kłodzkiej – mroczne korytarze historii

przez Albin Marciniak 2026-03-10
Napisane przez Albin Marciniak

  Na pierwszy rzut oka Bystrzyca Kłodzka to urokliwe miasteczko o średniowiecznym rodowodzie, ciasno oplecione brukowanymi uliczkami i monumentalnymi murami obronnymi. Ale prawdziwe tajemnice kryją się głębiej – pod stopami przechodniów. To właśnie tam, w chłodnych korytarzach dawnych piwnic, browaru i więzienia, powstała Podziemna Trasa Turystyczna, która prowadzi wprost do serca burzliwej historii miasta.

.

.

Odkrycie, które zmieniło oblicze Starówki

Był rok 1999. W centrum Bystrzycy Kłodzkiej, w rejonie ulicy Kupieckiej, zaczęły pojawiać się niepokojące zapadliska. Początkowo wyglądało to jak zwykłe osunięcia gruntu, ale wkrótce okazało się, że ziemia kryje coś więcej. Ekspertyza naukowców z krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej potwierdziła – pod miastem istnieją nieznane dotąd podziemia.

W miejscu jednego z większych zapadlisk zgłębiono szyb. Na głębokości sześciu metrów oczom badaczy ukazało się ogromne sklepienie komory – fragment dawnego więzienia, które w latach 60. XX wieku zostało rozebrane. Odkrycie było sensacyjne: pod ulicami rozciągała się sieć korytarzy i wielopoziomowych piwnic. To właśnie wtedy narodził się pomysł, aby ocalić fragment tego unikatowego dziedzictwa i udostępnić go turystom w formie Podziemnej Trasy Turystycznej.

We wrześniu 2002 roku, podczas festynu średniowiecznego, mieszkańcy i przyjezdni mogli po raz pierwszy zejść do podziemi i poczuć klimat dawnej Bystrzycy.

.

.

Podziemia browaru i więzienia

Trasa, o powierzchni 350 m², prowadziła przez kilka komór – jedne należały do XIX-wiecznego browaru, inne do więzienia, którego mroczne mury widziały niejedno ludzkie cierpienie.

Historia browaru w Bystrzycy Kłodzkiej sięga średniowiecza. Początkowo drewniany, zlokalizowany przy ratuszu, był jednym z filarów miejskiej gospodarki. Warzono tu piwo, które konkurowało ze słynnym trunkiem ze Świdnicy. Uprawy chmielu znajdowały się prawdopodobnie na Górze Floriańskiej, zwanej dawniej Chmielową. Każdy właściciel domu w obrębie murów miejskich miał prawo do warzenia i wyszynku piwa – był to przywilej, który przez wieki budował tożsamość miasta.

W XIX wieku browar przeszedł burzliwe losy – zmiany właścicieli, reorganizacje, a nawet upadek wspólnoty browarniczej. Ostatecznie w 1852 roku rozpoczęto warzenie w nowym budynku przy ulicy Kupieckiej. Niespełna rok później do kompleksu dołączyło miejskie więzienie, którego rozbudowę planowano już w połowie XIX wieku.

Tak powstał charakterystyczny kwartał miejski, którego piwnice – po dekadach zapomnienia – dziś stanowią fragment Podziemnej Trasy Turystycznej.

.

.

Zamknięcie i powrót do życia

Choć trasa szybko zdobyła popularność wśród turystów, już po kilku latach pojawiły się problemy. Zawilgocenie i zły stan techniczny sprawiły, że w 2005 roku całość musiała zostać zamknięta. Przez lata podziemia popadały w zapomnienie, aż wreszcie w 2019 roku rozpoczęto prace rewitalizacyjne.

Do 2023 roku udało się odnowić część korytarzy i przygotować je na ponowne udostępnienie. Dziś turyści mogą zejść do kilku komór połączonych tunelem pod Biblioteką Publiczną, a w przyszłości – być może – trasa znów odzyska swój pełny blask.

.

.

Atmosfera podziemi

Spacer po Podziemnej Trasie Turystycznej to nie tylko zwiedzanie dawnych piwnic. To spotkanie z historią, którą czuć na każdym kroku. Chłodne powietrze, kamienne sklepienia, ślady po beczkach browarniczych i wyryte w ścianach inskrypcje dawnych więźniów – wszystko to tworzy klimat, w którym łatwo poczuć dreszcz emocji.

Miejscowi przewodnicy lubią powtarzać, że kto raz zszedł do bystrzyckich podziemi, już zawsze będzie spoglądał na rynek i ulice miasta z nieco innej perspektywy – bo wie, że pod nimi kryje się jeszcze jedno, ukryte miasto.

.

.

Dlaczego warto?

Bystrzycka trasa to nie tylko atrakcja turystyczna, ale także lekcja historii o tym, jak w jednym miejscu splatają się dzieje rzemiosła, browarnictwa i codziennego życia mieszczan z surową rzeczywistością więziennych lochów. To również symbol lokalnej determinacji – dzięki pracy archeologów, naukowców i pasjonatów udało się ocalić fragment dziedzictwa, który mógłby na zawsze pozostać pod ziemią.

.

.

Podziemna Trasa Turystyczna w Bystrzycy Kłodzkiej to miejsce, gdzie historia spotyka się z tajemnicą, a turysta staje się odkrywcą. W mroku piwnic można niemal usłyszeć gwar dawnych piwowarów i kroki więziennych strażników. To wyjątkowa podróż – nie tylko w głąb ziemi, ale i w głąb historii miasta, które od wieków żyło rytmem browaru, rzemiosła i opowieści zamkniętych dziś w chłodnych murach podziemi.

.

Podziemna Trasa Turystyczna
ul. Kupiecka 4a 

Godziny otwarcia:

poniedziałek – piątek 10:00 – 15:00,

sobota 10:00 – 15:00,

niedziela (czerwiec-sierpień) 10:00 – 15:00

Bilety: normalny 15 zł, ulgowy 10 zł

https://turystyka.bystrzycaklodzka.pl/224/podziemna-trasa-turystyczna.html

.

.

Bystrzyca Kłodzka to jedno z najbardziej malowniczych miasteczek Dolnego Śląska. Jej średniowieczne ulice, renesansowe kamienice i monumentalne mury obronne skrywają opowieści, które niejednego mogłyby przyprawić o dreszcz. Największe sekrety miasta ukryte są jednak pod ziemią – w chłodnych lochach dawnych piwnic, browaru i więzienia, gdzie od lat powstaje Podziemna Trasa Turystyczna. To podróż nie tylko w głąb korytarzy, ale i w głąb czasu, który zatrzymał się pod bystrzycką starówką.

.

.

Bystrzyca Kłodzka – miasto, które żyje historią

Podziemna Trasa Turystyczna to bez wątpienia najciekawsza atrakcja Bystrzycy, ale nie jedyna. Spacerując uliczkami miasta można poczuć atmosferę dawnych wieków – od średniowiecznych murów, przez barokowe rzeźby, aż po unikalne muzeum ognia. To miasto, które wciąż odkrywa przed turystami swoje kolejne oblicza – i pod ziemią, i na powierzchni.

.

.

Praktyczne informacje dla turystów

Lokalizacja

Bystrzyca Kłodzka leży w sercu Kotliny Kłodzkiej, w południowej części Dolnego Śląska. Miasto malowniczo wznosi się nad doliną Nysy Kłodzkiej, otoczone pasmami górskimi: Masywem Śnieżnika od południa i Górami Bystrzyckimi od zachodu. Dzięki temu stanowi doskonałą bazę wypadową zarówno do zwiedzania regionu, jak i górskich wędrówek.

..

.

Pod Bystrzycką starówką jest wiele podziemi a system komór i korytarzy przypomina te, jakie można oglądać pod ulicami Kłodzka, Sandomierza czy Lublina. Gdyby udało się kiedyś doprowadzić do ich połączenia i udostępnienia do zwiedzania, były by to jedne z najciekawszych podziemi miast w Polsce. 

Trasa i Plany na Przyszłość

Podziemna trasa turystyczna w Bystrzycy Kłodzkiej ukazuje autentyczne, surowe wnętrza dawnego browaru i więzienia. Zwiedzający mogą przejść przez korytarze pełne historii, odkrywając dawne funkcje tych miejsc. Trasa ta łączy elementy architektury przemysłowej z opowieściami o życiu miasta w przeszłości, co czyni ją wyjątkową atrakcją dla miłośników historii i nietypowych miejsc.

Samorząd planuje dalszą modernizację tego obiektu. W przyszłości podziemia mogą zyskać nowe funkcje – lokal gastronomiczny, winiarnię lub odrodzony browar, nawiązujący do tradycji piwowarskich miasta. Tego typu adaptacja pozwoliłaby nie tylko zachować dziedzictwo historyczne, ale również stworzyć przestrzeń dla lokalnej społeczności i turystów.

.

Dojazd i odległości

Z Wrocławia – ok. 110 km (ok. 2 h jazdy samochodem drogą krajową nr 8 i 33).

Z Kłodzka – 15 km (20 minut jazdy).

Z Polanicy-Zdroju – 20 km (ok. 25 minut).

Z Międzylesia – 15 km (ok. 20 minut).

Z Kudowy-Zdroju (przejście graniczne z Czechami) – 35 km (ok. 40 minut).

Z czeskiego Králíky – 20 km (ok. 25 minut).

Przez miasto przebiega droga krajowa nr 33, łącząca Kłodzko z Międzylesiem i czeską granicą. Bystrzyca Kłodzka posiada również stację kolejową – z połączeniami do Kłodzka, Międzylesia i Wrocławia.

.

.

Pobliskie atrakcje regionu

Bystrzyca Kłodzka to świetna baza do dalszych wycieczek po Dolnym Śląsku i Kotlinie Kłodzkiej. W promieniu kilkunastu–kilkudziesięciu kilometrów znajduje się wiele niezwykłych miejsc:

Kłodzko (15 km) – malownicze miasto z Twierdzą Kłodzką, podziemną trasą i gotyckim mostem św. Jana.

Polanica-Zdrój (20 km) – słynne uzdrowisko z pięknym Parkiem Zdrojowym i pijalnią wód mineralnych.

Duszniki-Zdrój (30 km) – uzdrowisko znane z tradycji muzycznych i Dworu Chopina, gdzie odbywają się koncerty.

Międzylesie (15 km) – urokliwe miasteczko z imponującym zamkiem.

Śnieżnik (1426 m n.p.m.) – najwyższy szczyt w okolicy, doskonały cel pieszych wędrówek.

Jaskinia Niedźwiedzia w Kletnie (25 km) – jedna z najpiękniejszych jaskiń w Polsce, z trasą turystyczną i bogatą szatą naciekową.

Lądek-Zdrój (30 km) – najstarsze uzdrowisko w Polsce, znane z renesansowego rynku i klasycystycznego Zakładu Przyrodoleczniczego „Wojciech”.

Czeskie Králíky (20 km) – miasteczko tuż za granicą, znane z barokowego klasztoru i sanktuarium górskiego Hora Matky Boží.

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

Fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Autor map i przewodników. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

.

.

.

TOP 10 Podziemnych Atrakcji Turystycznych w Polsce

.

https://klubpodroznikow.com/relacje/polska/podziemia/4385-top-10-podziemnych-atrakcji-turystycznych-w-polsce

2026-03-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

Atlas Studios – „marokańskie Hollywood” u bram Sahary

przez Redakcja 2026-03-09
Napisane przez Redakcja
Atlas Studio Ouarzazat Maroko

   Na południowym skraju gór Atlasu Wysokiego, kilka kilometrów od miasta Ouarzazate, znajduje się jedno z najbardziej niezwykłych miejsc związanych z kinem na świecie – Atlas Studios. Ten ogromny kompleks filmowy, często określany mianem „marokańskiego Hollywood”, uchodzi za największe studio filmowe na świecie pod względem powierzchni plenerowych dekoracji.

Od ponad czterech dekad powstają tu monumentalne produkcje historyczne, biblijne i przygodowe, które trafiają do kin na wszystkich kontynentach. W Atlas Studios nakręcono ponad 200 filmów i seriali telewizyjnych, a pustynne krajobrazy południowego Maroka wielokrotnie „udawały” starożytny Egipt, rzymskie prowincje, biblijną Jerozolimę czy miasta Bliskiego Wschodu.

Dla podróżników odwiedzających Maroko jest to miejsce wyjątkowe – ogromny plener filmowy na pustyni, w którym można spacerować po dekoracjach znanych z hollywoodzkich superprodukcji.


Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Ouarzazate – filmowa stolica Maroka

Miasto Ouarzazate leży na południe od gór Atlasu i od dziesięcioleci pełni rolę centrum produkcji filmowej w Maroku. Nazywane bywa niekiedy „Ouarzawood”, ponieważ właśnie tutaj powstaje większość międzynarodowych produkcji realizowanych w tym kraju.

Region przyciąga filmowców z kilku powodów. Po pierwsze, panuje tu wyjątkowo sprzyjający klimat – ponad 300 słonecznych dni w roku. Po drugie, okoliczne krajobrazy są niezwykle różnorodne: pustynie, skaliste płaskowyże, doliny rzeczne i oazy mogą z powodzeniem imitować wiele regionów świata. Po trzecie, w Ouarzazate powstała rozbudowana infrastruktura filmowa oraz lokalna baza statystów i ekip technicznych.

Dzięki temu południowe Maroko od lat jest jednym z najważniejszych plenerów filmowych poza Hollywood.


Jak powstało Atlas Studios

Historia filmowa regionu rozpoczęła się jeszcze przed powstaniem studia. Już w 1962 roku brytyjski reżyser David Lean kręcił w Maroku sceny do słynnego filmu Lawrence of Arabia. Produkcja ta pokazała, jak niezwykle fotogeniczne są pustynne krajobrazy południowego Maroka.

Rosnące zainteresowanie filmowców doprowadziło do powstania w 1983 roku Atlas Corporation Studios – dużego kompleksu produkcyjnego stworzonego specjalnie dla międzynarodowych ekip filmowych. Studio szybko zaczęło się rozrastać, a jego plenerowe dekoracje zajęły ogromne obszary pustyni na obrzeżach Ouarzazate.

Dziś Atlas Studios jest jednym z najważniejszych centrów produkcji filmowej w Afryce i jednym z najbardziej rozpoznawalnych plenerów filmowych na świecie.


 

 

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

 

Gigantyczne dekoracje na pustyni

Atlas Studios zajmuje rozległy obszar u podnóża gór Atlasu. W skład kompleksu wchodzą zarówno hale zdjęciowe, jak i monumentalne scenografie plenerowe, które mogą przedstawiać różne epoki i miejsca świata.

Na terenie studia można zobaczyć między innymi:

  • monumentalne świątynie stylizowane na starożytny Egipt

  • rzymskie ulice i areny

  • biblijne pustynne osady

  • średniowieczne miasta i twierdze

  • pałace i świątynie inspirowane architekturą Bliskiego Wschodu

Jednym z najbardziej imponujących planów filmowych jest ogromna scenografia zbudowana do filmu Kingdom of Heaven w reżyserii Ridley Scott. Na potrzeby tej produkcji powstała tu replika średniowiecznej Jerozolimy, która do dziś stoi na pustyni i bywa wykorzystywana w kolejnych produkcjach filmowych.


Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

 

Filmy i seriale kręcone w Atlas Studios

Atlas Studios pojawiało się w setkach produkcji filmowych i telewizyjnych. Szacuje się, że powstało tu ponad 200 filmów i seriali, znanych na całym świecie, w tym „Gladiator”, „Ben Hur”, „Królestwo Niebieskie”, „Mumia”, „Pasja”, hit serialu „Gra o tron”. To tutaj kręcono Królestwo niebieskie Ridleya Scotta a Atlas Studios ma trzy plany filmowe, z których jeden jest repliką Jerozolimy. Wizyta tutaj to uczta dla ciała i duszy dla kinomanów.

Filmy z serii „Gwiezdne Wojny” i „Indiana Jones” były kręcone w południowym Maroku, jednak nie wszystkie sceny powstawały bezpośrednio w samym Atlas Studios. Wiele z nich realizowano w okolicach Ouarzazate oraz w pobliskich plenerach, które należą do tego samego „zagłębia filmowego”.

Dzięki tym produkcjom pustynne krajobrazy Maroka są doskonale znane widzom na całym świecie.


Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

 

Zwiedzanie Atlas Studios

Atlas Studios jest dostępne dla turystów i należy dziś do najciekawszych atrakcji regionu. Zwiedzanie odbywa się zazwyczaj z lokalnym przewodnikiem, który prowadzi grupy przez poszczególne dekoracje filmowe i opowiada o kulisach realizacji wielkich produkcji. Można zwiedzać także indywidualnie.

Podczas wizyty można zobaczyć między innymi:

  • scenografie starożytnych miast

  • dekoracje egipskich świątyń

  • fragmenty rzymskich budowli

  • pustynne twierdze i pałace

  • rekwizyty i elementy scenografii wykorzystywane w filmach

Spacer po planach filmowych pozwala zrozumieć, jak powstają monumentalne sceny znane z kina historycznego i przygodowego.


 

Kasbah Taourirt – historyczna twierdza w Ouarzazate

Jednym z najważniejszych zabytków miasta jest Kasbah Taourirt, położona w samym centrum Ouarzazate.

Jest to rozległy kompleks ufortyfikowanych pałaców zbudowanych z gliny i cegły suszonej na słońcu. Kasbah była dawną rezydencją potężnego rodu Glaoui, który w pierwszej połowie XX wieku sprawował władzę nad dużą częścią południowego Maroka.

Budowla składa się z labiryntu dziedzińców, korytarzy i wież obronnych, stanowiąc jeden z najlepiej zachowanych przykładów tradycyjnej architektury kasb w regionie Atlasu.


Atlas Studio Ouarzazat Maroko

Atlas Studio Ouarzazat Maroko

 

Cinema Museum – muzeum filmu w Ouarzazate

Naprzeciwko Kasbah Taourirt znajduje się Cinema Museum Ouarzazate, muzeum poświęcone historii przemysłu filmowego w regionie.

Muzeum mieści się w dawnym studiu filmowym zbudowanym w 1981 roku przez włoską firmę produkcyjną, a jako instytucja muzealna zostało otwarte w 2007 roku.

Wśród eksponatów znajdują się między innymi:

  • historyczne kamery filmowe i sprzęt oświetleniowy

  • kostiumy oraz rekwizyty używane w produkcjach

  • fragmenty scenografii filmowych

  • plakaty filmów kręconych w regionie

Ekspozycja pokazuje kulisy produkcji filmowej i pozwala zobaczyć, w jaki sposób tworzone są dekoracje oraz efekty scenograficzne wykorzystywane w filmach historycznych.


 

 

Aït Ben Haddou – filmowa wioska UNESCO

Zaledwie około 30 kilometrów od Ouarzazate znajduje się jedna z najbardziej spektakularnych atrakcji Maroka – Aït Ben Haddou.

Jest to historyczna osada obronna typu ksar, złożona z wielu kasb otoczonych wspólnym murem obronnym. Miejscowość powstawała od średniowiecza przy dawnym szlaku karawanowym łączącym Saharę z Marrakeszem.

Dzięki niezwykłej architekturze z gliny i cegły suszonej na słońcu Aït Ben Haddou zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Osada ta była również planem filmowym dla wielu produkcji, w tym:

  • Gladiator

  • Lawrence of Arabia

  • The Mummy

  • Game of Thrones


 

 

Trasa z Marrakeszu przez Atlas do Ouarzazate

Wizyta w Atlas Studios najczęściej jest częścią podróży z miasta Marrakesh na południe Maroka.

Droga prowadzi przez spektakularną przełęcz Tizi n’Tichka Pass w górach Atlasu Wysokiego. Trasa ta należy do najbardziej malowniczych dróg w całym kraju i oferuje rozległe widoki na górskie krajobrazy.

Najczęściej odwiedzane miejsca na tej trasie to:

  • przełęcz Tizi n’Tichka

  • Aït Ben Haddou

  • Atlas Studios

  • Kasbah Taourirt

  • centrum Ouarzazate

Dla wielu podróżników jest to początek dalszej wyprawy w kierunku Sahary i pustynnych regionów południowego Maroka.


Atlas Studio Ouarzazat Maroko

Atlas Studio Ouarzazat Maroko

 

Informacje praktyczne

Lokalizacja:
Atlas Studios – ok. 5 km od centrum Ouarzazate

Km 5, BP 28 Route de Marrakech, Ouarzazate

Dojazd z Marrakeszu:
około 200 km przez przełęcz Tizi n’Tichka Pass

Czas przejazdu:
około 4–5 godzin

Czas zwiedzania studia:
około 1–2 godziny

Najlepszy okres podróży:
wiosna i jesień – latem temperatury na pustyni często przekraczają 40°C.

Ceny biletów Wizyta w Atlas Studios : 80 dhs na osobę

Połączona wizyta w Atlas Studios + Kingdom of Heaven 110 dhs za osobę

Wstęp wolny dla dzieci poniżej 5 roku życia

Dni i godziny otwarcia Od 8:30AM do zachodu słońca Otwarte od poniedziałku do niedzieli, nawet w święta.


Atlas Studio Ouarzazat Maroko

Atlas Studio Ouarzazat Maroko

 

Filmowa brama Sahary

Atlas Studios pozostaje jednym z najbardziej niezwykłych plenerów filmowych na świecie. Połączenie pustynnego krajobrazu, monumentalnych dekoracji i wieloletniej tradycji produkcji filmowej sprawia, że region Ouarzazate jest dziś jednym z najważniejszych centrów filmowych poza Hollywood.

Dla podróżników odwiedzających Maroko wizyta w tym miejscu jest wyjątkową okazją, by przejść się po planach hollywoodzkich superprodukcji – w samym sercu pustyni u stóp gór Atlasu.

opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-03-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • …
  • 299

Archiwa

  • maj 2026
  • kwiecień 2026
  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Błękitna Jaskinia – Modra Špilja na Adriatyku

    2026-05-06
  • Muzeum Architektury Ludowej – Bardejovské Kúpele, Słowacja

    2026-05-06
  • Bratysława na weekend – najwieksze atrakcje, zabytki, zwiedzanie

    2026-05-06
  • Gdzie w górach naprawdę odpoczniesz? Pomysły na udany urlop

    2026-05-06
  • Zatoka i plaża Stiniva na wyspie Vis, Chorwacja

    2026-05-05
  • Spływ kajakowy – Graniczne Meandry Odry

    2026-05-04

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek – Twierdza Rupea w Rumunii

2022-08-09

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

2024-01-23

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

FIND US

[icon_bar icon="icon-facebook" link="https://www.facebook.com/groups/betheme" target="" size="small" social="facebook"][icon_bar icon="icon-gplus" link="#" target="" size="small" social="google"][icon_bar icon="icon-x-twitter" link="#" target="" size="small" social="twitter"][icon_bar icon="icon-vimeo" link="#" target="" size="small" social="vimeo"][icon_bar icon="icon-play" link="https://www.youtube.com/@MuffinGroup" target="" size="small" social="youtube"]

Najnowsze komentarze

  1. KlubowiczAdmin - Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10
  2. Anonim - Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10
  3. KlubowiczAdmin - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  4. Artur - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  5. Marek - Najpiękniejsze zamki i obiekty obronne w Polsce polecane do zwiedzania

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Nasz magazyn

Vitae adipiscing turpis. Aenean ligula nibh in, molestie id viverra a, dapibus at dolor. Aenean ligula nibh in molestie id.

Reklama

SIGN UP FOR
NEWSLETTER

Aenean ligula nibh, mole stie id viverra a, dapibus ante lobortis

[button title="Subscribe" link="#"]

Tagi

Albin Marciniak Albin Marciniak podróżnik Chorwacja Czyste Góry Czyste Szlaki Czyste Tatry foto foto: Albin Marciniak góry jaskinie katakumby Klub Podróżników Klub Podróżników Śródziemie konkurs Konkurs fotograficzny kopalnie Kościoły i obiekty sakralne Kraków Kraków Airport mapa zamków maroko military mine muzeum najpiękniejsze podziemia w Europie do zwiedzania Orla Perć Piwnica pod Baranami podziemia podziemia w Polsce PODZIEMNA TRASA TURYSTYCZNA polska polska na weekend RYANAIR schronisko skansen slajdowisko szlaki w Tatrach słowacja tatry The Beauty Of This World The most beautiful underground in Europe to explore Underground cave UNESCO w Europie w Krakowie w Polsce

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie
dhosting

Polecane

Błękitna Jaskinia – Modra Špilja na Adriatyku
Muzeum Architektury Ludowej – Bardejovské Kúpele, Słowacja
Bratysława na weekend – najwieksze atrakcje, zabytki, zwiedzanie
Gdzie w górach naprawdę odpoczniesz? Pomysły na udany urlop

Ostatnio dodane

Błękitna Jaskinia – Modra Špilja na Adriatyku
Muzeum Architektury Ludowej – Bardejovské Kúpele, Słowacja
Bratysława na weekend – najwieksze atrakcje, zabytki, zwiedzanie
Gdzie w górach naprawdę odpoczniesz? Pomysły na udany urlop
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-04-10
  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-02-02
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2024-08-20
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
  • Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

    2024-08-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign