Przejdź do treści
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
środa, 5 sierpnia, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Copyright 2025 - All Right Reserved
Chorwacja

Park Narodowy Jezior Plitwickich – fenomen przyrodniczy w Chorwacji

przez Redakcja 2026-06-01
Napisane przez Redakcja

Jeziora Plitwickie

jeden z najważniejszych punktów turystycznych w Chorwacji

  Jeziora Plitwickie to fenomen przyrodniczy nie tylko w Chorwacji ale i w Europie, odwiedzany przez turystów z całego świata. W sezonie wakacyjnym tłumy chętnych wędruje alejkami, pomiędzy formacjami skalnymi i imponującymi wodospadami. Jednak najlepszy czas na podziwianie Jezior Plitwickich to wiosna i jesień. Wiosną soczysta zieleń przeplata się z turkusowymi kolorami jezior, natomiast jesienią kolor wody podkreślają barwy jesieni. Wówczas na drzewach wszystkie kolory tęczy wzmacniane są światłem odbijanym od tafli jezior, czy milionów kropel opadających kaskad tworzących naturalne tęcze. Jesień to także czas, gdy w odleglejszych regionach parku można spacerować alejkami w zupełnej samotności i ciszy podkreślanej szumem wody.

 

Jeziora Plitwickie to najstarszy i największy park narodowy w Republice Chorwacji. Park położony jest w górzystym regionie Chorwacji, pomiędzy pasmem górskim Mala Kapela na zachodzie i północnym zachodzie, a pasmem górskim Lička Plješivica na południowym wschodzie. Administracyjnie park należy do dwóch powiatów: Lika-Senj (90,7%) i Karlovac (9,3%).

Dzięki wyjątkowemu pięknu naturalnemu obszar ten zawsze przyciągał miłośników przyrody i już 8 kwietnia 1949 roku został ogłoszony pierwszym parkiem narodowym w Chorwacji.

 

Proces powstawania tufu, w wyniku którego powstają bariery z tufu, czyli trawertynu, i w wyniku którego powstają jeziora, jest wyjątkową uniwersalną wartością, za którą Jeziora Plitwickie zostały uznane na arenie międzynarodowej 26 października 1979 r. poprzez wpisanie ich na na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. W 1997 roku poszerzono granice parku narodowego i obecnie zajmuje on powierzchnię blisko 300 km2.

 

Park porośnięty jest głównie roślinnością leśną, z mniejszymi obszarami pokrytymi łąkami. Najatrakcyjniejsza część parku – jeziora – zajmują niecałe 1% całkowitej powierzchni parku.

System jezior składa się z 16 nazwanych i kilku mniejszych, nienazwanych jezior, łączących się kaskadami. Ze względu na podłoże geologiczne i charakterystyczne warunki hydrogeologiczne, system jezior został podzielony na Jeziora Górne i Dolne.

 

Dwanaście jezior tworzących Jeziora Górne to: Prošćansko jezero, Ciginovac, Okrugljak, Batinovac, Veliko jezero, Malo jezero, Vir, Galovac, Milino jezero, Gradinsko jezero, Burgeti i Kozjak. Jeziora te powstały na nieprzepuszczalnej skale dolomitowej i są większe, z bardziej wciętymi i łagodniejszymi brzegami niż Jeziora Dolne. Jeziora Dolne, składające się z jezior Milanovac, Gavanovac, Kaluđerovac i Novakovića Brod, powstały na przepuszczalnym podłożu wapiennym, wciętym w głęboki kanion ze stromymi klifami. Jeziora kończą się imponującymi wodospadami Sastavci, a rzeka Korana wypływa pod spodem wodospadów.

 

Obszar Parku Narodowego Jezior Plitwickich jest częścią regionu krasowego Dinarides, jednego z najbardziej imponujących krajobrazów krasowych na świecie, charakteryzującego się specyficznymi właściwościami geologicznymi, geomorfologicznymi i hydrologicznymi. Rzeźba krasowa związana jest przede wszystkim ze skałami węglanowymi (skałami wapiennymi i dolomitowymi) ze względu na ich dużą wrażliwość na zużycie chemiczne i mechaniczne oraz wpływ tektoniki (uskoki, zmarszczki, szczeliny itp.). Woda wzbogacona w dwutlenek węgla przenika przez szczeliny w skale węglanowej, rozpuszczając skałę podczas jej przepływu, tworząc różne formy krasowe powierzchniowe (takie jak lejki, zagłębienia, pola krasowe, wieże, kolumny i inne) i podpowierzchniowe (jaskinie i doły).

 

Obszar Jezior Plitwickich zbudowany jest ze skał węglanowych (głównie wapienia i dolomitu) z ery mezozoicznej, na których ukształtowały się tereny krasowe bogate w formy powierzchniowe i podziemne. Część z nich można zobaczyć jadąc samochodem lub przechadzając się po Parku, jednak wiele z nich kryje się pod ziemią, czekając na odkrycie i zbadanie.

Park Narodowy Jezior Plitwickich to obszar o wyjątkowej różnorodności biologicznej i geologicznej, który rocznie odwiedza ponad milion osób. Ścieżki spacerowe w parku są stosunkowo wąskie i prowadzą przez nierówny teren i drewniane mosty wzdłuż brzegów jeziora. Dlatego też w trosce o bezpieczeństwo zwiedzających i ochronę charakterystycznego krajobrazu zabrania się opuszczania wyznaczonych szlaków spacerowych. Biorąc pod uwagę specyfikę terenu, zaleca się noszenie odpowiedniej odzieży i obuwia oraz, w razie potrzeby, ochrony przeciwsłonecznej/deszczowej.

 

Istniejące szlaki biegnące przez strefę jeziora nie są przystosowane dla osób niepełnosprawnych (na wózkach inwalidzkich, pojazdach silnikowych i innym sprzęcie), wózki dziecięce również nie są zalecane. Aby ułatwić poruszanie się po strefie jezior, odwiedzający wchodzący do parku od wejścia nr 1 mają do wyboru cztery trasy, zaznaczone na zielono na tablicach informacyjnych. Cztery trasy rozpoczynające się przy wejściu 2 są zaznaczone na pomarańczowo.

Trasy zwiedzania

A
Czas trwania – 2 do 3 godzin
Długość szlaku – 3 500 m

Zaczyna się przy północnym wejściu (wejście 1). Wycieczka ma charakter okrężny i daje możliwość podziwiania „Wielkiego Wodospadu” – największego wodospadu Jezior Plitwickich i Chorwacji. Ścieżka prowadzi w górę rzeki, przez kanion „Jezior Dolnych”, wzdłuż jezior „Novakovića brod”, „Kaluđerovac”, „Gavanovac” i „Milanovac” do punktu przy „Moście Kozjak”, gdzie szlak zaczyna wznosić się w kierunku wschodnia strona kanionu. Z tej części wracamy do punktu wyjścia (Wejście 1).

 

B
Czas trwania – 3 do 4 godzin
Długość szlaku – 4 000 m

Punkt wyjścia znajduje się przy północnym wejściu do parku (wejście 1). Zwiedzanie ma charakter okrężny i obejmuje spacer wapiennym kanionem „Jezior Dolnych”, przejażdżkę elektryczną łodzią po największym z Jezior Plitwickich – Jezioro „Kozjak”, przejażdżkę panoramicznym pojazdem oraz spacer po szczycie Góry wschodnią stronę kanionu aż do punktu początkowego przy „Wejściu 1”. Zobaczysz także imponujący „Wielki Wodospad” i „Sastavci”, piękne ciemnoniebieskie jeziora „Novakovića Brod”, „Kaluđerovac”, „Gavanovac” i „Milanovac”, a także ogrom jeziora Kozjak.

 

C 
Czas trwania – 4 do 5 godzin
Długość szlaku – 8 000 m

Punkt wyjścia znajduje się przy północnym wejściu do parku (wejście 1). Zwiedzanie ma charakter okrężny i obejmuje obszar Jeziora Dolnego i Górnego, a także połączenie spacerów i przejażdżek łodzią elektryczną, natomiast powrót do punktu początkowego będzie odbywał się głównie pojazdem panoramicznym. Ciesz się pięknem największych i najbardziej atrakcyjnych wodospadów („Wielki Wodospad”, „Veliki Prštavac” i „Mali Prštavac”) oraz niezliczonych mniejszych wodospadów, a także jezior.

 

E 
Czas trwania – 2 do 3 godzin
Długość szlaku – 5 100 m

Zaczyna się przy południowym wejściu (wejście 2). Trasa ma charakter okrężny i obejmuje część „Jeziora Górne”. Wycieczka obejmuje krótki rejs łodzią po „Jeziorze Kozjak”, a następnie spacer w górę rzeki, aż do „Jeziora Prošćansko”. Jest kolejka widokowa, którą można wrócić do punktu początkowego. Poczuj magiczny spokój i ogrom „Górnych Jezior” z ich zalesionymi brzegami i godnymi podziwu wodospadami „Wielkiego i Małego Prštavci”, a także niezliczoną liczbą mniejszych wodospadów.

 

F 
Czas trwania – 3 do 4 godzin
Długość szlaku – 4 600 m

Punkt wyjścia znajduje się przy południowym wejściu do parku (wejście nr 2). Po krótkim spacerze i przejażdżce łodzią elektryczną po jeziorze Kozjak, wycieczka zabierze Cię na spacer przez wapienny kanion Jezior Dolnych aż do „Wielkiego Wodospadu”. Od „Wielkiego Wodospadu” do panoramicznej stacji pojazdów prowadzi stroma serpentyna prowadząca na wschodnią stronę kanionu, gdzie znajdują się liczne punkty widokowe oferujące spektakularne widoki na krystalicznie czyste, ciemnoniebieskie jeziora i przyległe wysokie klify. Wróć do punktu początkowego pojazdem panoramicznym. Zwiedzanie ma charakter kołowy.

 

H 
Czas trwania – od 4 do 6 godzin
Długość szlaku – 8 900 m

Punkt wyjścia znajduje się przy południowym wejściu do parku (wejście nr 2). Po krótkim spacerze i panoramicznej przejażdżce pojazdem będziesz kontynuować pieszo wzdłuż Jezior Górnych, popłyniesz łodzią przez Jezioro Kozjak i przejdziesz przez kanion Jezior Dolnych aż do „Wielkiego Wodospadu”, wzdłuż szczytu kanionu wschodniej stronie i ponownie przejedź się pojazdem panoramicznym. Ten okrężny program daje możliwość cieszenia się pięknem całego obszaru jeziornego Parku.

 

K1 
Czas trwania – 6 do 8 godzin
Długość szlaku – 16 500 m

Program rozpoczyna się przy wejściu północnym (Wejście 1) i obejmuje piesze zwiedzanie dużej części strefy jeziornej w Parku Narodowym Jezior Plitwickich. Wędrowcy zobaczą Wielki Wodospad, przejdą przez kanion Jezior Dolnych i wzdłuż zachodniego wybrzeża jeziora Kozjak, dalej do wodospadów Prštavci, największych i najpiękniejszych wodospadów Jezior Górnych, i odwiedzą niedawno otwarty punkt widokowy Tomićevo Pogledalo. W drodze powrotnej spacerowicze mogą podziwiać wspaniałe Jeziora Górne i spacerować wzdłuż wschodniego brzegu jeziora Kozjak, do którego można dotrzeć krótką przejażdżką łodzią elektryczną. Kontynuacja programu obejmuje spacer po wschodniej stronie kanionu Lower Lakes, aż do punktu początkowego przy wejściu 1.

 

K2 
Czas trwania – 6 do 8 godzin
Długość szlaku – 17 500 m

Program rozpoczyna się przy wejściu południowym (Wejście 2) i obejmuje piesze zwiedzanie dużej części strefy jezior w Parku Narodowym Jezior Plitwickich. Wędrowcy zobaczą Wielki Wodospad, przejdą przez kanion Jezior Dolnych i wzdłuż zachodniego wybrzeża jeziora Kozjak, dalej do wodospadów Prštavci, największych i najpiękniejszych wodospadów Jezior Górnych, i odwiedzą niedawno otwarty punkt widokowy Tomićevo Pogledalo. W drodze powrotnej spacerowicze mogą podziwiać wspaniałe Jeziora Górne i spacerować wzdłuż wschodniego brzegu jeziora Kozjak, do którego można dotrzeć krótką przejażdżką łodzią elektryczną. Kontynuacja programu obejmuje spacer po wschodniej stronie kanionu Lower Lakes, aż do punktu początkowego przy wejściu 2.

 

 

UWAGI

– Każdy zwiedzający zobowiązany jest mieć zawsze przy sobie ważny bilet wstępu do parku (ważny na zwiedzanie strefy jeziora i szlaki turystyczne)
– Kosze na śmieci są dostępne w wielu miejscach na terenie parku, a odwiedzający proszeni są o nie pozostawianie śmieci wzdłuż szlaków.
– Warunki pogodowe w parku są bardzo zmienne, dlatego niektóre szlaki mogą zostać zamknięte lub wjazd pojazdów ograniczony. Proszę wcześniej sprawdzić warunki pogodowe na stronie internetowej lub w centrach informacji parkowej.
– Skały są wyjątkowo śliskie, gdy są mokre, dlatego należy zachować ostrożność podczas chodzenia (szczególnie w jaskini Šupljara).
– Zachowaj szczególną ostrożność podczas spaceru szlakami przebiegającymi po stromych zboczach i nad kanionem.
– Psy mogą przebywać w parku wyłącznie na smyczy (muszą być na smyczy również na łodziach i pociągach).

 

Aplikacja NP Plitvicka jezera

Ta aplikacja pozwoli łatwiej odnaleźć się w Parku Narodowym Jezior Plitwickich. Zawiera wiele przydatnych informacji: programy wycieczek i punkty ważnych lokalizacji, możliwość oznaczenia miejsca parkingowego, informacje o zakwaterowaniu i restauracjach, ogólne informacje o parku, a także treści edukacyjne o walorach największych i najstarszych Park Narodowy w Chorwacji.
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.plitvicemobile

 

Interaktywna mapa Jezior Plitwickich 

oraz regionu wraz z wybranymi i polecanymi atrakcjami

https://np-pj.maps.arcgis.com/apps/Shortlist/index.html?appid=1ff7239e36fc459b90d57e8c8191e6be

Szczegółowe opisy poszczególnych tras oraz mapy interaktywne Parku:
https://np-plitvicka-jezera.hr/en/plan-your-visit/istrazite-jezera/activities/hiking/#

 

Na terenie Parku Narodowego surowo zabrania się:

– Zbieranie surowców roślinnych, czyli zabranie ze sobą jakichkolwiek „pamiątek” pochodzenia naturalnego
– Karmienie zwierząt
– Pływanie w jeziorach
– Wyrzucanie śmieci wzdłuż ścieżek lub w inne miejsce, z wyjątkiem pojemników na śmieci zainstalowanych na terenie parku
– Zbaczanie z wyznaczonych szlaków

 

Zalecenia

– Noszenie odpowiedniej odzieży i obuwia
– Zabierz ze sobą odpowiednią ochronę przed deszczem i słońcem (parasol, płaszcz przeciwdeszczowy, okulary przeciwsłoneczne, nakrycie głowy, krem przeciwsłoneczny – w zależności od pory roku)
– Przed przyjściem do parku sprawdź prognozę pogody
– Pamiętaj, aby sprawdzić informacje podane na naszej stronie internetowej dotyczące długości niektórych szlaków, aby upewnić się, że masz wystarczająco dużo czasu na ukończenie wybranej wycieczki

 

Dbajcie o środowisko naturalne, które odwiedzacie, bo jeśli dzisiaj nie zadbamy o nie, jutro nasze dzieci nie będą miały czego odwiedzić!

 

Park Narodowy Jeziora Plitwickie w Chorwacji

https://np-plitvicka-jezera.hr/en/

 

Park Narodowy Jezior Plitwickich to jedno z najbardziej spektakularnych miejsc przyrodniczych w Europie i absolutny „must see” podczas podróży do Chorwacja. System turkusowych jezior połączonych setkami kaskad i wodospadów tworzy krajobraz, który wygląda jak z innego świata. Drewniane kładki prowadzą tu tuż nad taflą wody, a każdy krok odsłania nowe, zapierające dech w piersiach widoki. To miejsce wpisane na listę UNESCO, przyciągające rocznie miliony turystów – zarówno miłośników natury, fotografii, jak i aktywnego zwiedzania.

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

 

 

Kemping Korana, położony nad kanionem rzeki Korana w bliskiej odległości Jezior Plitwickich, uważany jest za jeden z najpiękniejszych kempingów w kontynentalnej Chorwacji.

 

Camping Korana jeden z najpiękniejszych kempingów w kontynentalnej Chorwacji

 

 

2026-06-01 0 komentarze/y
3 FacebookTwitterPinterestEmail
NIEMCY

Most Rakotzbrücke w Kromlau – Niemcy

przez Redakcja 2026-06-01
Napisane przez Redakcja

Nazywany także mostem Rakoczego lub Diabelskim

  
  Most bazaltowy nad jeziorem Rakotzsee, przeszedł gruntowny remont trwający trzy lata. Od połowy roku 2021 most wraz jeziorkiem i najbliższym otoczeniem obejmującym alejki i małą architekturę, ponownie został udostępniony dla turystów odwiedzających to urokliwe miejsce.  
Efekt końcowy inwestycji został przyjęty pozytywnie przez spacerowiczów. Wiele osób powraca tego parku i mostu by porównać stan przed a także po remoncie. Inni zaś mają okazję podziwiać Diabelski most po raz pierwszy, co w połączeniu z kwitnącymi rododendronami, różanecznikami i azaliami nie tylko wokoło stawu, ale także na dużym obszarze liczącego 200 h parku, daje naprawdę piękny efekt. Drewniane barierki zastąpiono metalowym ogrodzeniem z kratami i kolcami, które mają powstrzymać śmiałków przed wchodzeniem na most.
Czy na taką inwestycję było potrzebne aż trzy lata ? Nawet biorąc pod uwagę pierwszy rok gdy spuszczono wodę i czekano na osuszenie niecki stawu. Ujarzmianie i poprawianie natury poprzez wyłożenie całej niecki membranami, także chyba nie do końca jest w zgodzie z naturą…
No cóż, zrobiono jak zrobiono i jest jak jest, choć Hermann Rötschke stworzył dzieło doskonałe, którego nie powinno się poprawiać a jedynie utrzymywać w pierwotnych założeniach.

Most znajduje się na terenie 200 hektarowego parku krajobrazowego, który jest ukształtowany przez bujne różaneczniki i azalie. Ciągła zmiana wizerunku krajobrazu fascynuje o każdej porze roku. Historyczne budowle, takie jak most Rakotzbrücke, Dom Kawaleryjski oraz Zamek majątku nadają założeniu parkowemu, stworzonemu przez właściciela ziemskiego Hermanna Rötschke w XIX wieku, szczególny urok.

Most został w całości zbudowany z elementów przywiezionych z innego miejsca. Jedyne co stworzyła natura, to bazaltowe słupki, będące budulcem mostu i iglicy wystającej z jeziora

Ogród zapoczątkowany w 1844 r. przez Friedricha Hermanna Rötschke z Kromlau, i kontynuowany przez kolejnych właścicieli. Inspiracją dla Rötschke był Park Pücklera w Muskau znajdujący się zaledwie kilka kilometrów dalej w stronę granicy i Nysy Łużyckiej.

 Z Łęknicy można dojechać na rowerze, a odcinek ok 8 km pokonuje się malowniczo położonymi ścieżkami rowerowymi.
Altes Schloß 11, 02953 Gablenz, Niemcy

opracowanie & foto
Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

W galerii poniżej znajdują się zdjęcia wykonane tuż przed remontem. Można więc porównać stan przed i po trzyletniej inwestycji.

.

Na terenie parku znajduje się także pałacyk w którym mieści się hotel i restauracja. Zabytkowy obiekt znajduje się przy drodze, tuż obok parku.

.

.

.

 
,

.

opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-06-01 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Muzea

Największe i najważniejsze muzea motoryzacji w Polsce

przez Redakcja 2026-05-30
Napisane przez Redakcja
Największe i najważniejsze muzea motoryzacji w Polsce

  Polska motoryzacja to znacznie więcej niż kultowy Fiat 126p, Syrena czy motocykle Junak. To również niezwykle bogate dziedzictwo techniczne, które przez dekady ratowali prywatni kolekcjonerzy, mechanicy, pasjonaci i społecznicy. W czasach, gdy w Europie Zachodniej zabytkowe samochody już trafiały do muzeów, w Polsce wiele historycznych pojazdów kończyło na złomowiskach lub rozpadało się w stodołach i garażach. Paradoksalnie właśnie dzięki pasji prywatnych kolekcjonerów udało się zachować ogromną część motoryzacyjnej historii kraju.

Dziś Polska posiada jedną z najbardziej różnorodnych i najdynamiczniej rozwijających się scen muzealnictwa motoryzacyjnego w Europie Środkowej. Obok wielkich muzeów państwowych działają dziesiątki prywatnych ekspozycji prezentujących samochody przedwojenne, klasyki PRL, motocykle, rowery, autobusy, pojazdy wojskowe oraz unikalne maszyny techniczne. W wielu przypadkach są to kolekcje o ogromnej wartości historycznej, których próżno szukać nawet w renomowanych muzeach Europy Zachodniej.

Szczególnym fenomenem polskiego muzealnictwa motoryzacyjnego jest autentyczność. W przeciwieństwie do sterylnych, korporacyjnych muzeów tworzonych przez wielkie koncerny motoryzacyjne, wiele polskich placówek zachowało klimat dawnych warsztatów, garaży i zakładów mechanicznych. Dzięki temu zwiedzanie staje się nie tylko oglądaniem pojazdów, ale prawdziwą podróżą przez historię codziennej motoryzacji XX wieku.

Od luksusowych Rolls-Royce’ów i przedwojennych Mercedesów, przez kultowe Warszawy i Syreny, po motocykle SHL, Junak i WSK – Polska posiada dziś jedne z najciekawszych prywatnych kolekcji motoryzacyjnych w Europie Środkowej. W tym przewodniku Klubu Podróżników Śródziemie prezentujemy najważniejsze muzea samochodów, motocykli, rowerów i techniki paliwowej w Polsce – od ogromnych nowoczesnych ekspozycji po klimatyczne kolekcje tworzone przez pasjonatów przez całe życie.

 

muzea motoryzacji w Polsce

 

Muzeum Motoryzacji i Techniki w Otrębusach

Lokalizacja: Otrębusy, województwo mazowieckie
Adres: ul. Warszawska 21, 05-805 Otrębusy
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacji
Oficjalna strona: https://www.muzeum-motoryzacji.com.pl

Ekspozycja obejmuje:

  • samochody przedwojenne,
  • luksusowe limuzyny,
  • samochody PRL,
  • motocykle i motorowery,
  • autobusy,
  • ciężarówki,
  • pojazdy militarne,
  • rowery historyczne,
  • warsztat rekonstrukcji pojazdów.

Do najcenniejszych eksponatów należą:

  • ZIS Józefa Stalina,
  • Mercedes Lody Halamy,
  • historyczne autobusy,
  • przedwojenne Mercedesy i Fiaty,
  • amerykańskie klasyki,
  • wojskowe pojazdy gąsienicowe.

To jedna z największych i najbardziej znanych placówek motoryzacyjnych w Polsce oraz jeden z najważniejszych prywatnych skansenów techniki w Europie Środkowej. Muzeum powstało z pasji kolekcjonerskiej i przez lata rozrosło się do ogromnej kolekcji obejmującej setki pojazdów. To muzeum wyróżnia niezwykła różnorodność zbiorów. Obok luksusowych limuzyn stoją tu autobusy komunikacji miejskiej, motocykle, rowery i sprzęt techniczny. Placówka posiada również własne zaplecze renowacyjne i od lat zajmuje się profesjonalną odbudową pojazdów historycznych.

.

muzea motoryzacji w Polsce

.

Muzeum Motoryzacji i Techniki Zamek Topacz

Lokalizacja: Ślęza koło Wrocławia, województwo dolnośląskie
Adres: ul. Templariuszy 1, 55-040 Ślęza
Kategoria: prywatne
Oficjalna strona: https://muzeum.topacz.pl

Najważniejsze działy muzeum:

  • motoryzacja polska,
  • luksusowe samochody brytyjskie,
  • motocykle europejskie,
  • samochody sportowe,
  • klasyki PRL,
  • pojazdy użytkowe.

Największe atrakcje:

  • największa w Polsce kolekcja Rolls-Royce i Bentley,
  • luksusowe Jaguary i Mercedesy,
  • klasyczne motocykle,
  • polskie pojazdy z okresu PRL.

To muzeum bardziej przypomina ekskluzywną galerię sztuki niż klasyczny skansen motoryzacyjny. Ogromne wrażenie robi poziom aranżacji ekspozycji i jakość odrestaurowanych pojazdów. Jedno z najbardziej eleganckich muzeów motoryzacyjnych w Polsce. Placówka mieści się w kompleksie Zamku Topacz i prezentuje historię polskiej oraz europejskiej motoryzacji XX wieku na poziomie najlepszych muzeów zachodnioeuropejskich.

.

Muzeum Motoryzacji Wena w Oławie

Lokalizacja: Oława, województwo dolnośląskie
Adres: ul. Zielna 1B, 55-200 Oława
Kategoria: prywatne
Oficjalna strona: https://muzeumwena.pl

Ekspozycja obejmuje:

  • samochody zabytkowe,
  • motocykle,
  • rowery historyczne,
  • traktory i maszyny rolnicze,
  • pojazdy PRL,
  • klasyki amerykańskie,
  • youngtimery,
  • warsztaty z epoki PRL.

Jedna z największych nowych ekspozycji motoryzacyjnych w Polsce i jedna z najgłośniejszych prywatnych inwestycji muzealnych ostatnich lat. Szczególnie imponujący jest dział jednośladów i codziennej motoryzacji Polski Ludowej. To obecnie jedna z największych prywatnych ekspozycji motoryzacyjnych Europy Środkowej.

.

Gdyńskie Muzeum Motoryzacji

Lokalizacja: Gdynia, województwo pomorskie
Adres: ul. Żwirowa 2C, 81-010 Gdynia
Kategoria: prywatne
Oficjalna strona: https://gdyniamotormuseum.pl

Najważniejsze zbiory:

  • samochody przedwojenne,
  • motocykle międzywojenne,
  • polskie motocykle Sokół,
  • klasyki amerykańskie,
  • luksusowe samochody europejskie.

Największe atrakcje:

  • Indian policyjny,
  • motocykl Raleigh z 1918 roku,
  • Ford V8 Super Deluxe,
  • DKW Super Roadster,
  • przedwojenne motocykle europejskie.

Jedno z najlepszych muzeów motoryzacji międzywojennej w Polsce. Placówka posiada wyjątkowo klimatyczną ekspozycję samochodów i motocykli z pierwszej połowy XX wieku.

 

Muzeum Techniki i Komunikacji – Zajezdnia Sztuki w Szczecinie

Lokalizacja: Szczecin, województwo zachodniopomorskie
Adres: ul. Niemierzyńska 18A, 71-441 Szczecin
Kategoria: miejskie / publiczne
Oficjalna strona: https://muzeumtechniki.eu

Najważniejsze działy:

  • polska motoryzacja,
  • motocykle Junak,
  • samochody Stoewer,
  • komunikacja miejska,
  • tramwaje i autobusy,
  • prototypy motocykli.

Jedno z najważniejszych muzeów transportu i techniki w Polsce. Placówka mieści się w dawnej zajezdni tramwajowej i dokumentuje historię motoryzacji Pomorza Zachodniego. Muzeum posiada największą ekspozycję związaną z historią marki Stoewer oraz bardzo bogaty dział motocykli Junak produkowanych w Szczecinie.

.

Muzeum Inżynierii i Techniki w Krakowie

.

Muzeum Inżynierii i Techniki w Krakowie

Lokalizacja: Kraków, województwo małopolskie
Adres: ul. św. Wawrzyńca 15, 31-060 Kraków
Kategoria: państwowe
Oficjalna strona: https://www.mit.krakow.pl

Jedno z najważniejszych muzeów techniki w Polsce mieszczące się w zabytkowej zajezdni tramwajowej.

Najważniejsze działy:

  • samochody,
  • motocykle,
  • tramwaje,
  • rowery,
  • silniki,
  • historia komunikacji miejskiej,
  • technika przemysłowa.

To jedna z najważniejszych państwowych placówek dokumentujących historię polskiej techniki transportowej.

.

Muzeum Motoryzacji SKARB NARODU

Lokalizacja: Nowy Dwór Mazowiecki, województwo mazowieckie
Adres: ul. Generała Józefa Bema 200C, 05-160 Nowy Dwór Mazowiecki
Kategoria: prywatne / fundacyjne
Oficjalna strona: https://muzeumskarbnarodu.pl

Jedna z najgłośniejszych nowych inicjatyw motoryzacyjnych w Polsce poświęcona przede wszystkim historii polskiej motoryzacji.

Najważniejsze działy:

  • FSO,
  • Syreny,
  • Warszawy,
  • Żuki i Nysy,
  • motocykle,
  • pojazdy użytkowe.

Muzeum skupia się przede wszystkim na codziennej motoryzacji Polski Ludowej i pojazdach, które przez dekady były symbolem polskich dróg.

 

 

Automobil Muzeum Nieborów

Lokalizacja: Nieborów, województwo łódzkie
Adres: ul. Heleny Radziwiłłowej 3, 99-416 Nieborów
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacji
Oficjalna strona: https://automobilmuzeum.pl

Automobil Muzeum Nieborów należy do najbardziej stylowych i eleganckich muzeów motoryzacyjnych w Polsce. Placówka znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie słynnego pałacu Radziwiłłów w Nieborowie, dzięki czemu świetnie wpisuje się w historyczny i arystokratyczny klimat regionu.

Muzeum specjalizuje się przede wszystkim w klasycznej motoryzacji europejskiej oraz pojazdach przedwojennych. Dużą część ekspozycji stanowią luksusowe samochody z pierwszej połowy XX wieku, kiedy automobil był symbolem prestiżu, nowoczesności i bogactwa.

Najważniejsze działy muzeum:

  • samochody przedwojenne,
  • luksusowe auta europejskie,
  • klasyczne Mercedesy,
  • motocykle zabytkowe,
  • samochody kolekcjonerskie,
  • motoryzacja powojenna.

Największe atrakcje:

  • przedwojenne Mercedesy i BMW,
  • klasyczne samochody niemieckie i francuskie,
  • zabytkowe motocykle europejskie,
  • perfekcyjnie odrestaurowane pojazdy kolekcjonerskie.

To jedno z najbardziej klimatycznych muzeów klasycznej motoryzacji w Polsce. Połączenie zabytkowej architektury Nieborowa z eleganckimi samochodami przedwojennymi tworzy atmosferę przypominającą europejskie muzea motoryzacyjne z Francji czy Włoch.

 

 

Muzeum Motoryzacji i Techniki w Białymstoku

Lokalizacja: Białystok, województwo podlaskie
Adres: ul. Węglowa 8, 15-121 Białystok
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacji i techniki / stowarzyszeniowe
Oficjalna strona: Muzeum na Węglowej – Moto Retro

To jedno z najciekawszych i najbardziej niedocenianych muzeów motoryzacyjnych północno-wschodniej Polski. Placówka powstała dzięki pasjonatom ze Stowarzyszenia Miłośników Starej Motoryzacji i Techniki „Moto Retro”, którzy od lat ratują zabytkowe pojazdy oraz historyczny sprzęt techniczny. Muzeum mieści się w dawnym wojskowym magazynie na terenie historycznej „Węglówki”, co dodatkowo podkreśla jego industrialny i autentyczny charakter.

Ekspozycja obejmuje nie tylko klasyczne samochody i motocykle, ale również rowery, sprzęt wojskowy, urządzenia RTV, technikę użytkową oraz elementy dawnej komunikacji miejskiej. Dzięki temu jest to bardziej muzeum historii techniki niż klasyczna kolekcja samochodów.

Najważniejsze działy muzeum:

  • samochody zabytkowe,
  • motocykle z lat 20.–80.,
  • prototypy polskiej motoryzacji,
  • rowery historyczne,
  • militaria,
  • dawna komunikacja miejska,
  • sprzęt radiowy i telewizyjny,
  • technika użytkowa XX wieku.

Największe atrakcje:

  • prototyp Fiata 126p 650NP z silnikiem z przodu,
  • Warszawa M20,
  • Fiat 1100 z 1939 roku,
  • jeden z trzech zachowanych na świecie kabrioletów Adler Trumpf,
  • odrestaurowany Opel P-4,
  • zabytkowe motocykle europejskie,
  • kolekcja historycznych rowerów.

To jedno z niewielu muzeów w Polsce prezentujących tak szeroki przekrój techniki codziennej XX wieku. Szczególną wartość mają bardzo rzadkie prototypy polskiej motoryzacji oraz eksponaty, które nie trafiły do wielkich muzeów państwowych, lecz zostały uratowane przez prywatnych kolekcjonerów. Na tle Polski wyróżnia się także bardzo silnym działem techniki użytkowej i przemysłowej.

 

 

Strefa Historii Świdnik

Lokalizacja: Świdnik, województwo lubelskie
Adres: ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego 17, 21-040 Świdnik
Kategoria: muzeum historyczne i motocyklowe
Oficjalna strona: Strefa Historii Świdnik

To jedno z najważniejszych miejsc związanych z historią polskiego przemysłu motocyklowego. Strefa Historii w Świdniku dokumentuje dzieje miasta, ale jednym z jej najcenniejszych elementów pozostaje ekspozycja poświęcona legendarnym motocyklom WSK produkowanym przez Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku.

Dla miłośników polskiej motoryzacji jest to miejsce o znaczeniu porównywalnym z ekspozycjami Junaka w Szczecinie. To właśnie tutaj można prześledzić historię jednego z najbardziej rozpoznawalnych motocykli produkowanych w Polsce Ludowej.

Najważniejsze działy muzeum:

  • historia WSK Świdnik,
  • motocykle produkcyjne,
  • motocykle prototypowe,
  • rozwój przemysłu motocyklowego PRL,
  • historia Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego,
  • dokumentacja techniczna i przemysłowa.

Największe atrakcje:

  • pierwszy egzemplarz motocykla WSK z 1954 roku,
  • prototyp WSK 50,
  • M19 Kos,
  • Sarenka III,
  • rzadkie modele rozwojowe i eksperymentalne,
  • dokumenty oraz materiały archiwalne związane z produkcją motocykli.

To prawdopodobnie najważniejsza ekspozycja poświęcona historii motocykli WSK w Polsce. Wiele prezentowanych motocykli to egzemplarze prototypowe lub bardzo rzadkie konstrukcje, które nigdy nie trafiły do masowej produkcji. Dzięki temu placówka ma ogromną wartość nie tylko muzealną, ale również dokumentacyjną dla historii polskiej myśli technicznej.

.

.

Muzeum Motoryzacji w Poznaniu

Lokalizacja: Poznań, województwo wielkopolskie
Adres: Międzynarodowe Targi Poznańskie, ul. Głogowska 14, 60-748 Poznań
Kategoria: muzeum motoryzacji / ekspozycja targowa
Status: ekspozycja funkcjonowała na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich; obecnie należy zweryfikować aktualny status działalności, ponieważ pojawiają się informacje o zamknięciu stałej ekspozycji.

Przez lata była to jedna z najbardziej interesujących ekspozycji motoryzacyjnych zachodniej Polski. Muzeum funkcjonowało na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich i prezentowało pojazdy ze zbiorów Automobilklubu Wielkopolski oraz Muzeum Narodowego Rolnictwa w Szreniawie.

Placówka koncentrowała się na klasycznej motoryzacji europejskiej i amerykańskiej, prezentując przekrój rozwoju samochodów i motocykli XX wieku.

Najważniejsze działy muzeum:

  • samochody zabytkowe,
  • motocykle polskie i zagraniczne,
  • motoryzacja europejska,
  • klasyki amerykańskie,
  • historia targów motoryzacyjnych,
  • rowery historyczne.

Największe atrakcje:

  • Mercedes 190 SL,
  • replika bicykla z 1865 roku,
  • model Tarpana wykonany w skali 1:1,
  • klasyczne samochody europejskie,
  • kolekcjonerskie motocykle polskie i zagraniczne.

Poznań od dekad stanowi jedno z najważniejszych centrów targowych i motoryzacyjnych Polski. Muzeum doskonale wpisywało się w tę tradycję, prezentując historię motoryzacji w miejscu od lat związanym z największymi wydarzeniami motoryzacyjnymi kraju. Szczególnie interesująca była obecność eksponatów związanych z historią polskich konstrukcji użytkowych, w tym Tarpana – jednego z najbardziej charakterystycznych samochodów użytkowych produkowanych w Polsce.

 

Rust Diamonds Ustroń

Lokalizacja: Ustroń, województwo śląskie
Adres: ul. Kościelna 21, 43-450 Ustroń
Kategoria: prywatna galeria motoryzacyjna
Oficjalna strona: https://rustdiamonds.pl

Rust Diamonds to jedna z najbardziej nowoczesnych i efektownych wizualnie ekspozycji motoryzacyjnych w Polsce. Muzeum zostało stworzone w stylistyce współczesnej galerii sztuki i koncentruje się przede wszystkim na klasycznej motoryzacji sportowej oraz luksusowych samochodach europejskich.

Placówka prezentuje starannie wyselekcjonowane samochody kolekcjonerskie, youngtimery i klasyczne motocykle w bardzo nowoczesnej aranżacji multimedialnej.

Najważniejsze działy muzeum:

  • klasyczne samochody sportowe,
  • luksusowe auta europejskie,
  • youngtimery,
  • motocykle klasyczne,
  • samochody kolekcjonerskie,
  • motoryzacja premium.

Największe atrakcje:

  • sportowe Porsche,
  • klasyczne BMW,
  • luksusowe Mercedesy,
  • włoskie samochody sportowe,
  • perfekcyjnie odrestaurowane youngtimery.

Rust Diamonds bardziej przypomina ekskluzywną galerię sztuki nowoczesnej niż tradycyjne muzeum motoryzacji. To miejsce stworzone przede wszystkim dla miłośników estetyki, designu i luksusowej motoryzacji.

 

 

Muzeum Motoryzacji w Bielsku-Białej

Lokalizacja: Bielsko-Biała, województwo śląskie
Adres: ul. Kazimierza Wielkiego 1, 43-300 Bielsko-Biała
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacji
Oficjalna strona: https://muzeummotoryzacji.bielsko.pl

To jedna z najciekawszych prywatnych ekspozycji klasycznej motoryzacji południowej Polski. Muzeum mieści się w dawnych halach przemysłowych i posiada bardzo różnorodną kolekcję samochodów, motocykli oraz historycznych rowerów.

Placówka specjalizuje się głównie w motoryzacji europejskiej pierwszej połowy XX wieku oraz pojazdach z okresu PRL.

Najważniejsze działy muzeum:

  • samochody przedwojenne,
  • motocykle zabytkowe,
  • rowery historyczne,
  • klasyczne auta europejskie,
  • pojazdy PRL,
  • motoryzacja niemiecka i włoska.

Największe atrakcje:

  • przedwojenne BMW,
  • Mercedesy z okresu międzywojennego,
  • Opel z lat 30.,
  • zabytkowe motocykle europejskie,
  • przedwojenny rower Opel z kompletnym wyposażeniem.

Muzeum doskonale pokazuje początki europejskiej motoryzacji i historię marek, które rozpoczynały działalność od produkcji rowerów i motocykli. Bardzo mocnym elementem ekspozycji jest klimat dawnych warsztatów i garaży motoryzacyjnych.

 

 

Muzeum Polskiej Motoryzacji w Puszczykowie

Lokalizacja: Puszczykowo, województwo wielkopolskie
Adres: ul. Klasztorna 7, 62-040 Puszczykowo
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacji
Oficjalna strona: https://www.facebook.com/muzeumpolskiejmotoryzacji

To jedno z najważniejszych muzeów poświęconych codziennej polskiej motoryzacji okresu PRL. Placówka koncentruje się przede wszystkim na samochodach i motocyklach, które przez dekady były nieodłącznym elementem polskich ulic i dróg.

Ekspozycja została stworzona z ogromnym sentymentem do motoryzacji Polski Ludowej i stanowi wyjątkową podróż do świata peerelowskich garaży, warsztatów i rodzinnych podróży.

Najważniejsze działy muzeum:

  • Warszawy,
  • Syreny,
  • Fiaty PRL,
  • motocykle,
  • motorowery,
  • samochody użytkowe,
  • wyposażenie warsztatowe.

Największe atrakcje:

  • Fiaty 125p i 126p,
  • Syreny w różnych wersjach,
  • Warszawy M20,
  • motorowery Romet,
  • motocykle WSK i SHL.

To jedno z najbardziej autentycznych muzeów polskiej codziennej motoryzacji. Placówka nie skupia się na luksusowych pojazdach, lecz na samochodach i motocyklach, które przez dekady były marzeniem zwykłych Polaków.

 

 

Metamuzeum Motoryzacji w Paczkowie

Lokalizacja: Paczków, województwo opolskie
Adres: ul. Kościuszki 4C, 48-370 Paczków
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacyjne
Oficjalna strona: https://metamuzeum.pl

Metamuzeum Motoryzacji należy do najbardziej nowoczesnych muzeów motoryzacyjnych w Polsce. Placówka łączy klasyczną ekspozycję zabytkowych pojazdów z multimediami, nowoczesnym designem i elementami sztuki współczesnej.

To muzeum stworzone bardziej jako immersyjna przestrzeń opowiadająca historię motoryzacji niż tradycyjny skansen pojazdów.

Najważniejsze działy muzeum:

  • klasyczne samochody,
  • motocykle,
  • motoryzacja sportowa,
  • ekspozycje multimedialne,
  • design motoryzacyjny,
  • historia sportów motorowych.

Największe atrakcje:

  • klasyczne auta sportowe,
  • nowoczesne aranżacje świetlne,
  • interaktywne ekspozycje,
  • kolekcjonerskie motocykle,
  • przestrzenie multimedialne.

To jedno z najbardziej nowoczesnych muzeów motoryzacyjnych w Europie Środkowej. Łączy klasyczne eksponaty z nowoczesną formą prezentacji i narracji wizualnej.

 

 

Muzeum Motoryzacji Biała Olecka

Lokalizacja: Biała Olecka, województwo warmińsko-mazurskie
Adres: Biała Olecka 9, 19-400 Biała Olecka
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacji
Oficjalna strona: https://www.facebook.com/muzeummotoryzacjibialaolecka

To jedna z najciekawszych prywatnych kolekcji motoryzacyjnych północno-wschodniej Polski. Muzeum rozwijane jest przez pasjonatów klasycznej motoryzacji i techniki wojskowej.

Ekspozycja obejmuje bardzo różnorodne pojazdy – od samochodów cywilnych po motocykle, sprzęt techniczny i pojazdy militarne.

Najważniejsze działy muzeum:

  • samochody zabytkowe,
  • motocykle,
  • pojazdy militarne,
  • sprzęt techniczny,
  • pojazdy użytkowe,
  • motoryzacja PRL.

Największe atrakcje:

  • wojskowe samochody terenowe,
  • klasyczne motocykle PRL,
  • samochody użytkowe,
  • zabytkowe maszyny techniczne,
  • pojazdy terenowe i militarne.

To miejsce wyróżnia się bardzo autentycznym charakterem i dużą różnorodnością pojazdów. Obok klasycznej motoryzacji cywilnej można zobaczyć tutaj również historyczny sprzęt wojskowy i technikę użytkową, która przez dekady pracowała w gospodarstwach i służbach technicznych Polski północno-wschodniej.

 

Muzeum Forda Model T

Lokalizacja: Warszawa, województwo mazowieckie
Kategoria: prywatna kolekcja motoryzacyjna
Status: kolekcja prezentowana okresowo podczas wydarzeń motoryzacyjnych i wystaw historycznych

Muzeum Forda Model T należy do najbardziej unikalnych kolekcji związanych z historią początków światowej motoryzacji w Polsce. Ekspozycja koncentruje się wokół legendarnego Forda Model T – samochodu, który zmienił historię transportu i stał się symbolem narodzin masowej motoryzacji XX wieku.

Ford Model T był pierwszym samochodem produkowanym na ogromną skalę przy wykorzystaniu linii montażowej Henry’ego Forda. To właśnie dzięki temu modelowi samochód przestał być luksusem dla elit i zaczął trafiać do zwykłych obywateli.

Najważniejsze działy kolekcji:

  • Ford Model T różnych roczników,
  • części i wyposażenie historyczne,
  • dokumenty motoryzacyjne,
  • historia produkcji Forda,
  • początki masowej motoryzacji,
  • eksponaty związane z rozwojem przemysłu samochodowego.

Największe atrakcje:

  • oryginalne egzemplarze Forda Model T,
  • zabytkowe elementy wyposażenia warsztatowego,
  • dokumentacja techniczna,
  • pojazdy z pierwszych dekad XX wieku.

Ford Model T jest jednym z najważniejszych samochodów w historii świata. Niewiele muzeów w Polsce posiada ekspozycje tak silnie skoncentrowane na początkach przemysłowej produkcji samochodów. To miejsce szczególnie cenne dla osób zainteresowanych narodzinami nowoczesnej motoryzacji.

.

Muzeum Zabytkowych Aut w Mścicach

Lokalizacja: Mścice, województwo zachodniopomorskie
Adres: ul. Koszalińska 1A, 76-031 Mścice
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacji
Oficjalna strona: https://verde.pl

Muzeum Aut Zabytkowych w Mścicach należy do najbardziej eleganckich prywatnych kolekcji samochodowych północnej Polski. Placówka mieści się przy Hotelu Verde i prezentuje starannie wyselekcjonowaną kolekcję klasycznych samochodów europejskich i amerykańskich.

Ekspozycja skupia się przede wszystkim na luksusowej motoryzacji XX wieku, pokazując rozwój stylistyki, technologii i designu samochodowego od okresu międzywojennego po lata powojenne.

Najważniejsze działy muzeum:

  • samochody luksusowe,
  • klasyczne Mercedesy,
  • Jaguary,
  • samochody kolekcjonerskie,
  • auta europejskie,
  • motoryzacja powojenna.

Największe atrakcje:

  • zabytkowe Mercedesy,
  • klasyczne Jaguary,
  • eleganckie limuzyny XX wieku,
  • samochody reprezentujące złotą epokę motoryzacji.

To jedna z najbardziej stylowych ekspozycji motoryzacyjnych Pomorza Zachodniego. Muzeum koncentruje się bardziej na elegancji, designie i historii luksusowej motoryzacji niż na masowych pojazdach codziennego użytku.

.

Muzeum Dawnej Motoryzacji w Warszawie

Lokalizacja: Warszawa, województwo mazowieckie
Kategoria: prywatne ekspozycje i kolekcje motoryzacyjne związane z historią FSO
Powiązane ekspozycje: Klasyki w FSO / Muzeum w Fabryce
Oficjalna strona: https://wystawaklasykow.pl

Warszawa od lat pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków historii polskiej motoryzacji. To właśnie tutaj działały Fabryka Samochodów Osobowych oraz liczne kolekcje związane z historią pojazdów PRL. W ostatnich latach najważniejszą ekspozycją tego typu stały się „Klasyki w FSO”, czyli ogromna wystawa mieszcząca się w dawnych halach fabrycznych warszawskiego Żerania.

Ekspozycja prezentuje setki pojazdów związanych z historią polskiej motoryzacji i należy obecnie do największych tego typu wystaw w Polsce.

Najważniejsze działy muzeum:

  • Warszawy,
  • Syreny,
  • Fiaty 125p,
  • Fiaty 126p,
  • Polonezy,
  • Żuki,
  • motocykle PRL,
  • skutery i motorowery,
  • rowery produkowane w Polsce.

Największe atrakcje:

  • ponad 300–400 pojazdów,
  • ekspozycja w autentycznej hali FSO,
  • kompletne wnętrza z epoki PRL,
  • unikalne pojazdy użytkowe,
  • samochody związane z historią polskiej motoryzacji.

To obecnie jedna z największych ekspozycji związanych z historią polskiej motoryzacji. Dodatkową wartość stanowi lokalizacja w dawnej fabryce FSO, gdzie przez dekady produkowano najbardziej znane polskie samochody.

.

Muzeum Samochodów Zabytkowych w Jasienicy Rosielnej

Lokalizacja: Jasienica Rosielna, województwo podkarpackie
Adres: Jasienica Rosielna 330, 36-220 Jasienica Rosielna
Kategoria: prywatne muzeum motoryzacji
Oficjalna strona: https://samochodyzabytkowe.eu

To jedna z najbardziej zaskakujących prywatnych kolekcji samochodowych południowo-wschodniej Polski. Muzeum powstało przy Fundacji Pomocy Dzieciom im. Stanisławy Bieńczak i łączy działalność edukacyjną z ochroną zabytków techniki.

Placówka prezentuje ponad 70 samochodów reprezentujących ponad 100 lat historii motoryzacji – od pionierskich konstrukcji początku XX wieku po samochody sportowe i luksusowe drugiej połowy stulecia.

Najważniejsze działy muzeum:

  • samochody przedwojenne,
  • klasyczne auta amerykańskie,
  • luksusowe limuzyny,
  • motoryzacja sportowa,
  • historia konstruktorów motoryzacji,
  • edukacja techniczna.

Największe atrakcje:

  • Fuller B z 1909 roku,
  • Chevrolet Bel Air z 1959 roku,
  • Stutz Blackhawk VI z 1976 roku,
  • kolekcjonerskie samochody europejskie,
  • unikalne eksponaty motoryzacyjne.

To jedno z niewielu muzeów w Polsce prezentujących tak szeroki przekrój światowej motoryzacji XX wieku. Wiele eksponatów należy do bardzo rzadkich pojazdów kolekcjonerskich spotykanych głównie w największych muzeach Europy.

 

MUZEA MOTOCYKLI W POLSCE

Muzeum Motocykli w Drohiczynie

Lokalizacja: Drohiczyn, województwo podlaskie
Adres: ul. Mikołaja Kopernika 9, 17-312 Drohiczyn
Kategoria: prywatne
Oficjalna strona: https://www.facebook.com/muzeummotocykli

Jedna z najlepszych kolekcji polskich motocykli i motorowerów w Polsce.

Najważniejsze zbiory:

  • Junak,
  • SHL,
  • WSK,
  • WFM,
  • Osa,
  • motocykle przedwojenne.

To jedno z najbardziej autentycznych muzeów polskiej motoryzacji jednośladowej.

 

Wystawa Starych Motocykli – Folwark Cyziówka

Lokalizacja: Kamionka, województwo podkarpackie
Adres: Kamionka 286, 39-122 Kamionka
Kategoria: prywatne
Oficjalna strona: https://folwarkcyziowka.pl

Jedna z najbardziej klimatycznych ekspozycji motocykli w Polsce, połączona z historycznym folwarkiem.

Najważniejsze zbiory:

  • motocykle polskie,
  • Jawy,
  • motorowery,
  • warsztat historyczny,
  • pamiątki motoryzacyjne.

Całość przypomina podróż do świata prowincjonalnej motoryzacji PRL.

.

Muzeum Motocykli Zabytkowych w Stężycy

Lokalizacja: Stężyca, województwo pomorskie
Adres: ul. Marii Konopnickiej 4, 83-322 Stężyca
Kategoria: prywatne
Oficjalna strona: https://muzeumsteczyca.pl

Specjalistyczna ekspozycja motocykli polskich i europejskich.

Najważniejsze zbiory:

  • motocykle PRL,
  • motocykle przedwojenne,
  • motocykle europejskie,
  • motorowery.

To jedna z najciekawszych ekspozycji motocyklowych Pomorza.

.

.

Kolekcja motocykli Józefa Gucwy w Bobowej

Wśród największych prywatnych kolekcjonerów i społeczników zajmujących się ratowaniem lokalnego dziedzictwa kulturowego szczególne miejsce zajmuje Józef Gucwa z Bobowej. Choć jego działalność wykracza daleko poza klasyczne muzealnictwo motoryzacyjne, to stworzone przez niego zbiory należą do najbardziej niezwykłych prywatnych kolekcji historycznych w Małopolsce i bez wątpienia zasługują na uwzględnienie w przewodniku po najciekawszych prywatnych ekspozycjach w Polsce.

Józef Gucwa od wielu lat znany jest jako kolekcjoner zabytkowych motocykli, pasjonat historii regionalnej, społecznik oraz strażnik pamięci o dawnych mieszkańcach Bobowej. Z biegiem lat stworzył niezwykle różnorodny zbiór obejmujący zarówno zabytki motoryzacyjne, militaria, pamiątki historyczne, jak i unikalne eksponaty związane z historią społeczności żydowskiej regionu.

Jednym z najbardziej imponujących elementów zbiorów Józefa Gucwy jest kolekcja zabytkowych motocykli, którą przez lata budował praktycznie samodzielnie.

Wśród motocykli znajdują się między innymi:

  • DKW NZ 350-1,
  • DKW SB 200,
  • Excelsior,
  • Junak M07,
  • Junak M10,
  • Miele,
  • NSU OSL 351,
  • Peugeot,
  • Phanomen,
  • Wanderer,
  • Welorex.

Są to maszyny reprezentujące zarówno motoryzację niemiecką, czeską, francuską, jak i polską. Wiele z nich należy dziś do bardzo rzadkich egzemplarzy kolekcjonerskich.

Największą wartością zbioru nie jest wyłącznie liczba motocykli, ale ich różnorodność oraz historia związana z każdym egzemplarzem. To kolekcja tworzona przez pasjonata, który przez dziesięciolecia ratował motocykle często skazane na zniszczenie lub złomowanie.

.

.

.

MUZEUM ROWERÓW I TECHNIKI ROWEROWEJ

Muzeum Nietypowych Rowerów w Gołębiu

Lokalizacja: Gołąb, województwo lubelskie
Adres: ul. Puławska 1, 24-100 Gołąb
Kategoria: prywatne
Oficjalna strona: https://muzeumrowerow.pl

Jedno z najbardziej niezwykłych muzeów rowerowych Europy.

Najważniejsze zbiory:

  • bicykle,
  • rowery eksperymentalne,
  • rowery cyrkowe,
  • konstrukcje wieloosobowe,
  • historyczne rowery europejskie.

Placówka prezentuje najbardziej nietypowe i zaskakujące konstrukcje rowerowe świata.

 

Skansen Przemyslu Naftowego Magdalena w Gorlicach 5

 

MUZEA ZWIĄZANE Z PRZEMYSŁEM NAFTOWYM I ROZWOJEM MOTORYZACJI

 

Skansen Przemysłu Naftowego w Bóbrce

Lokalizacja: Bóbrka koło Krosna, województwo podkarpackie
Kategoria: muzeum przemysłowe
Oficjalna strona: https://bobrka.pl

Najstarsza działająca kopalnia ropy naftowej na świecie założona przez Ignacego Łukasiewicza.

Najważniejsze działy:

  • szyby naftowe,
  • urządzenia wydobywcze,
  • dawne rafinerie,
  • maszyny przemysłowe,
  • historia przemysłu paliwowego.

To jedno z najważniejszych miejsc światowej historii przemysłu paliwowego i motoryzacji.

.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza

Lokalizacja: Gorlice, województwo małopolskie
Adres: ul. Lipowa 3, 38-300 Gorlice
Kategoria: muzeum branżowe
Oficjalna strona: https://www.gorlice.art.pl/muzeum-lukasiewicza

Placówka poświęcona historii wydobycia ropy, rafinacji i przemysłu paliwowego.

Najważniejsze zbiory:

  • lampy Łukasiewicza,
  • urządzenia rafineryjne,
  • dokumenty przemysłowe,
  • historia polskiego przemysłu naftowego.

To muzeum pokazuje ogromny wkład Polski i Ignacego Łukasiewicza w narodziny światowego przemysłu paliwowego.

 

 

Skansen Przemysłu Naftowego „Magdalena” w Gorlicach

Lokalizacja: Gorlice, województwo małopolskie
Adres: ul. Kopalniana, 38-300 Gorlice
Kategoria: skansen przemysłowy / muzeum techniki naftowej
Strona: Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach

Skansen Przemysłu Naftowego „Magdalena” należy do najciekawszych i najbardziej niedocenianych miejsc związanych z historią światowego przemysłu naftowego w Polsce. Obiekt znajduje się na terenie dawnej kopalni ropy naftowej „Magdalena”, działającej od XIX wieku w Gorlicach – regionie uznawanym za jedno z najważniejszych miejsc narodzin światowego przemysłu naftowego.

To właśnie okolice Gorlic, Bóbrki i Krosna stały się jednym z fundamentów rozwoju przemysłu paliwowego oraz późniejszej motoryzacji opartej na silnikach spalinowych. Skansen „Magdalena” pokazuje techniczne zaplecze wydobycia ropy naftowej oraz rozwój technologii naftowych od końca XIX wieku.

Najważniejsze działy i ekspozycje:

  • historyczne urządzenia wydobywcze,
  • kiwony naftowe,
  • zabytkowe szyby naftowe,
  • maszyny przemysłowe,
  • urządzenia transportu ropy,
  • instalacje techniczne dawnej kopalni,
  • historia gorlickiego zagłębia naftowego.

Największe atrakcje:

  • autentyczne urządzenia wydobywcze z przełomu XIX i XX wieku,
  • zachowane elementy dawnej infrastruktury kopalnianej,
  • ekspozycja techniki naftowej w naturalnym terenie przemysłowym,
  • możliwość zobaczenia, jak wyglądały początki przemysłowego wydobycia ropy naftowej.

Skansen „Magdalena” posiada ogromną wartość historyczną i techniczną, ponieważ prezentuje autentyczne miejsca związane z początkami światowego przemysłu naftowego. To właśnie dzięki rozwojowi wydobycia ropy w rejonie Gorlic, Bóbrki i Krosna możliwy stał się późniejszy rozwój motoryzacji, przemysłu paliwowego i transportu samochodowego.

Na tle Europy jest to miejsce wyjątkowe, ponieważ niewiele krajów posiada zachowane i udostępnione do zwiedzania historyczne kopalnie ropy naftowej związane bezpośrednio z pionierskim okresem światowego przemysłu paliwowego.

 

 

muzea motoryzacyjne

 

Polska na tle Europy – czy nasze muzea motoryzacyjne mają znaczenie?

Wbrew stereotypom Polska nie jest motoryzacyjną prowincją Europy. Choć nie posiadamy wielkich narodowych muzeów marek takich jak niemieckie Mercedes-Benz Museum w Stuttgarcie, BMW Welt w Monachium czy Museo Ferrari w Maranello, to pod wieloma względami polskie kolekcje są wyjątkowe i wyróżniają się na tle Europy.

Polska specjalizuje się w tym, czego Zachód już nie ma

Największą siłą polskich muzeów motoryzacyjnych są:

  • autentyczne pojazdy codzienne,
  • motoryzacja Europy Wschodniej,
  • motocykle PRL,
  • pojazdy użytkowe,
  • zachowane warsztaty i wyposażenie epoki,
  • unikalne pojazdy socjalistycznej Europy.

W wielu krajach Europy Zachodniej takie samochody i motocykle były masowo złomowane już w latach 70. i 80. Tymczasem w Polsce zachowały się tysiące eksponatów związanych z codzienną motoryzacją XX wieku.

To właśnie dlatego zagraniczni kolekcjonerzy bardzo często odwiedzają polskie muzea w poszukiwaniu:

  • motocykli Junak,
  • SHL i WSK,
  • Syren,
  • Warszaw,
  • Fiatów PRL,
  • autobusów Jelcz,
  • samochodów dostawczych Żuk i Nysa.

muzea motoryzacyjne

.

Polska należy dziś do liderów prywatnego muzealnictwa motoryzacyjnego

W Europie Zachodniej dominują ogromne muzea korporacyjne należące do producentów samochodów. W Polsce wyjątkową rolę odgrywają prywatni kolekcjonerzy.

To właśnie dzięki nim powstały:

  • Muzeum Motoryzacji w Otrębusach,
  • Muzeum Wena w Oławie,
  • Zamek Topacz,
  • Gdyńskie Muzeum Motoryzacji,
  • kolekcje motocykli w Drohiczynie i Stężycy,
  • dziesiątki mniejszych ekspozycji regionalnych.

Pod tym względem Polska przypomina bardziej Włochy lub Francję niż kraje Europy Wschodniej. Prywatne muzealnictwo motoryzacyjne rozwija się tu niezwykle dynamicznie.

Polska jest jednym z najważniejszych miejsc historii przemysłu paliwowego świata

Ogromnym i często niedocenianym atutem Polski są miejsca związane z Ignacym Łukasiewiczem i narodzinami przemysłu naftowego.

Skansen Przemysłu Naftowego w Bóbrce to:

  • najstarsza działająca kopalnia ropy naftowej na świecie,
  • jedno z najważniejszych miejsc historii przemysłu paliwowego,
  • miejsce narodzin światowej rafinacji ropy naftowej.

To właśnie dzięki działalności Ignacego Łukasiewicza możliwy był późniejszy rozwój motoryzacji i silników spalinowych. W tym aspekcie Polska posiada obiekty absolutnie unikalne w skali świata.

Czy polskie muzea mogą konkurować z największymi muzeami świata?

Pod względem skali i budżetów trudno porównywać polskie placówki z:

  • Mercedes-Benz Museum w Stuttgarcie,
  • Museo Ferrari we Włoszech,
  • Cité de l’Automobile we Francji,
  • British Motor Museum,
  • Petersen Automotive Museum w Los Angeles.

Jednak polskie muzea posiadają coś, czego często brakuje wielkim muzeom korporacyjnym:

  • autentyczność,
  • klimat dawnych warsztatów,
  • codzienną historię motoryzacji,
  • pojazdy „zwykłych ludzi”,
  • ogromną różnorodność PRL i Europy Wschodniej.

To właśnie dlatego wielu zagranicznych pasjonatów uważa polskie muzea za jedne z najbardziej interesujących i „żywych” w Europie.

Polska motoryzacja jako dziedzictwo kulturowe

Polskie muzea motoryzacyjne są dziś czymś znacznie więcej niż tylko zbiorami samochodów. To opowieść o:

  • historii techniki,
  • codziennym życiu Polaków,
  • podróżach,
  • przemyśle,
  • marzeniach motoryzacyjnych kilku pokoleń.

Warszawa, Syrena czy Fiat 126p były dla milionów Polaków symbolem wolności, awansu społecznego i rodzinnych podróży. Motocykle WSK, SHL i Junak stały się ikonami polskiej kultury technicznej. Z kolei rowery, motorowery i autobusy pokazują historię codziennego transportu, który przez dekady budował rzeczywistość kraju.

 

 

Polska posiada dziś jedną z najciekawszych i najbardziej autentycznych scen muzealnictwa motoryzacyjnego w Europie Środkowej. Szczególną siłą polskich muzeów jest ogromna różnorodność zbiorów oraz fakt, że wiele z nich powstało z prywatnej pasji i wieloletniego ratowania zabytków techniki.

Na tle Europy wyróżniamy się przede wszystkim:

  • motoryzacją PRL,
  • motocyklami Europy Wschodniej,
  • zachowanymi pojazdami codziennymi,
  • prywatnymi kolekcjami tworzonymi przez pasjonatów,
  • autentycznym klimatem dawnych warsztatów,
  • dziedzictwem przemysłu naftowego Ignacego Łukasiewicza.

Choć Polska nie posiada wielkich muzeów korporacyjnych marek premium, to wiele naszych placówek oferuje coś znacznie cenniejszego – prawdziwą historię motoryzacji widzianą oczami zwykłych ludzi, mechaników, kierowców i kolekcjonerów.

To właśnie dlatego polskie muzea motoryzacyjne coraz częściej stają się celem podróży nie tylko krajowych turystów, ale także kolekcjonerów i miłośników klasycznej motoryzacji z całej Europy.

Prywatne kolekcje pojazdów militarnych w Polsce

Polska należy dziś do europejskich liderów prywatnego kolekcjonerstwa pojazdów wojskowych. W całym kraju działają dziesiątki prywatnych muzeów i skansenów prezentujących:

  • czołgi,
  • transportery opancerzone,
  • samochody terenowe,
  • ciężarówki wojskowe,
  • motocykle wojskowe,
  • sprzęt armii Układu Warszawskiego i NATO.

Najbardziej znane kolekcje znajdują się między innymi:

  • w Bornem Sulinowie,
  • Drzonowie,
  • Podrzeczu,
  • Kłaninie,
  • Bielsku-Białej,
  • Otrębusach,
  • Białej Oleckiej.

Polska posiada ogromną liczbę zachowanych pojazdów wojskowych po armiach PRL, ZSRR i państw bloku wschodniego. W wielu przypadkach są to eksponaty niezwykle rzadkie w Europie Zachodniej.

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-05-30 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

W Zakopanem znikną reklamy szpecące krajobraz

przez KlubowiczAdmin 2026-05-29
Napisane przez KlubowiczAdmin
W Zakopanem znikną reklamy szpecące krajobraz

  Rada Miasta Zakopane podjęła 28 maja uchwałę w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, na terenie Gminy Miasto Zakopane. Uchwała została przyjęta na podstawie art. 37a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

 

Zakopane

 

Celem uchwały jest przede wszystkim ochrona unikatowych walorów krajobrazowych Zakopanego, tradycji miejsca oraz cennych historycznie i kulturowo obiektów i układów urbanistycznych. Nowe przepisy mają również służyć poprawie jakości przestrzeni publicznej, ograniczeniu chaosu reklamowego oraz uporządkowaniu zasad sytuowania reklam i ogrodzeń w mieście.

Uchwała obejmuje generalnie teren całej Gminy Miasto Zakopane w jej granicach administracyjnych. Dokument wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące m.in. dopuszczalnych form reklam, ich liczby, gabarytów, standardów jakościowych, zasad sytuowania, a także obiektów małej architektury oraz ogrodzeń.

Przyjęta uchwała ma na celu wyważenie potrzeb mieszkańców, przedsiębiorców i ochrony krajobrazu miasta. Zakłada ograniczenie najbardziej ingerujących w przestrzeń nośników reklamowych, w szczególności reklam wielkoformatowych, banerów, reklam migających oraz reklam sytuowanych w sposób zakłócający odbiór krajobrazu Zakopanego. Jednocześnie pozostawia możliwość prowadzenia działalności gospodarczej i stosowania szyldów informujących o prowadzonej działalności — na zasadach określonych w uchwale.

Projekt uchwały był przygotowywany w ramach wieloletniej procedury planistycznej. W toku prac dokument został zaopiniowany i uzgodniony przez wszystkie właściwe organy i instytucje, pięciokrotnie wykładany do publicznego wglądu oraz poddany dodatkowym konsultacjom społecznym.

Uchwała wejdzie w życie 30 dni po publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego. Generalny termin dostosowania istniejących nośników reklamowych do przepisów uchwały wynosi 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

informacja: Biuro Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta Zakopane

foto: Albin Marciniak

2026-05-29 0 komentarze/y
3 FacebookTwitterPinterestEmail
Rumunia

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

przez Redakcja 2026-05-29
Napisane przez Redakcja
Wąwóz Cheile Turzii 2

Rezerwat Cheile Turzii w Rumunii – monumentalny wąwóz, pionowe ściany i jedna z największych przyrodniczych atrakcji Siedmiogrodu

   Są miejsca, które już od pierwszych kroków robią ogromne wrażenie skalą krajobrazu. Takim miejscem bez wątpienia jest Cheile Turzii – jeden z najbardziej spektakularnych rezerwatów przyrody w Rumunii i prawdziwa perła Transylwanii. Monumentalny wapienny wąwóz, wyrzeźbiony przez rzekę Hășdate, przecina masyw skalny niczym gigantyczna kamienna brama prowadząca w sam środek dzikiej natury.

To miejsce zachwyca zarówno miłośników spokojnych spacerów, fotografii krajobrazowej i rodzinnej turystyki, jak i osoby szukające mocniejszych emocji. Pionowe ściany osiągające nawet 250 metrów wysokości, liczne jaskinie, wiszące skały, mostki nad górskim potokiem oraz możliwość wejścia na widowiskowe punkty widokowe sprawiają, że Cheile Turzii należy do najpiękniejszych cudów natury całej Rumunii.

Wąwóz Cheile Turzii 2

Kamienny kanion w sercu Siedmiogrodu

Rezerwat Przyrody Cheile Turzii położony jest w historycznym regionie Transylwanii, niedaleko miasta Turda. Sam wąwóz ma około 1650 metrów długości i został naturalnie wyrzeźbiony przez wodę na przestrzeni milionów lat. Wąska dolina wcina się głęboko pomiędzy wapienne ściany tworzące jeden z najbardziej charakterystycznych krajobrazów Karpat rumuńskich.

Wysokie, niemal pionowe urwiska robią ogromne wrażenie szczególnie rano oraz późnym popołudniem, gdy światło podkreśla fakturę skał i wydobywa ich niezwykłe formacje. Prawy stok wąwozu określany jest mianem „Church Hill”, natomiast lewy nosi nazwę „South Hill”. Oba zbocza są rajem dla wspinaczy i fotografów krajobrazu.

To właśnie tutaj natura stworzyła niezwykły labirynt skalnych ścian, turni, szczelin i wapiennych baszt. W całym rezerwacie odkryto dziesiątki jaskiń oraz nisz skalnych, a lokalny mikroklimat sprzyja występowaniu wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt.

 

Wąwóz Cheile Turzii 3

Rumunia zachwyca na każdym kroku. Warto poznać ten różnorodny i przyjazny kraj.

 

strona rezerwatu

http://turism-cheile-turzii.ro

Wąwóz Cheile Turzii 5

Spacer przez wąwóz – jedna z najpiękniejszych tras Rumunii

Największą atrakcją rezerwatu jest oczywiście przejście dnem samego wąwozu. Trasa prowadzi wygodną ścieżką biegnącą wzdłuż potoku, a liczne drewniane mostki umożliwiają wielokrotne przekraczanie strumienia. Spacer przez Cheile Turzii nie wymaga specjalistycznego przygotowania ani wyjątkowej kondycji fizycznej, dlatego miejsce jest dostępne praktycznie dla każdego turysty.

Już po kilku minutach marszu człowiek czuje się tutaj bardzo mały wobec potęgi otaczających skał. Ściany wąwozu miejscami niemal zamykają się nad głową, tworząc niezwykle widowiskowy naturalny korytarz. W wielu punktach można dostrzec wspinaczy zawieszonych wysoko nad ziemią na pionowych ścianach.

Szum potoku, echo odbijające się od skał i wszechobecna cisza natury sprawiają, że przejście przez kanion ma niemal mistyczny charakter. To jedno z tych miejsc, gdzie trudno się spieszyć. Każdy zakręt odsłania bowiem nowe panoramy i kolejne niezwykłe formacje skalne.

 

 

Wąwóz Cheile Turzii 6

trochę humoru na szlaku 🙂

 

Via ferrata i wspinaczka dla miłośników adrenaliny

Choć sam spacer przez wąwóz jest stosunkowo łatwy, Cheile Turzii od lat przyciąga także osoby poszukujące bardziej ekstremalnych wrażeń. Na kilku ścianach przygotowano trasy typu via ferrata, które pozwalają podziwiać kanion z zupełnie innej perspektywy.

Stalowe liny, klamry oraz zabezpieczenia umożliwiają pokonywanie pionowych odcinków skalnych nawet mniej doświadczonym turystom, oczywiście przy zachowaniu odpowiednich zasad bezpieczeństwa i wykorzystaniu profesjonalnego sprzętu.

Rezerwat jest również jednym z najbardziej znanych rumuńskich rejonów wspinaczkowych. Setki dróg wspinaczkowych o różnym stopniu trudności sprawiają, że miejsce cieszy się ogromną popularnością wśród wspinaczy z całej Europy.

 

Wąwóz Cheile Turzii 7

 

Panorama wąwozu z góry – widok, którego się nie zapomina

Po przejściu przez wąwóz warto poświęcić dodatkowy czas na wejście ścieżką prowadzącą na prawe zbocze kanionu. To właśnie stamtąd rozciągają się najbardziej widowiskowe panoramy całego rezerwatu.

Z góry doskonale widać, jak głęboko rzeka przecięła wapienny masyw. Wąska szczelina otoczona gigantycznymi ścianami wygląda momentami niczym krajobraz z parków narodowych Ameryki Północnej. Przy dobrej pogodzie można dostrzec także rozległe wzgórza i zielone tereny Transylwanii.

To idealne miejsce dla fotografów oraz osób szukających spektakularnych punktów widokowych. Szczególnie pięknie prezentuje się tutaj zachód słońca, gdy wapienne skały przybierają złote i pomarańczowe barwy.

Wąwóz Cheile Turzii 8

Idealne połączenie z kopalnią soli Salina Turda

Ogromnym atutem rezerwatu jest jego położenie. Zaledwie około 14 kilometrów dzieli Cheile Turzii od jednej z największych atrakcji całej Rumunii – słynnej Salina Turda.

To wyjątkowa kopalnia soli zamieniona w futurystyczny kompleks turystyczny, uznawany za jeden z najbardziej niezwykłych obiektów podziemnych Europy. W ciągu jednego dnia można więc połączyć zwiedzanie monumentalnego kanionu z odkrywaniem gigantycznych podziemnych komór solnych, jezior i podziemnego parku rekreacyjnego.

Takie zestawienie sprawia, że okolice Turdy należą dziś do najciekawszych turystycznie regionów Rumunii.

 

Wąwóz Cheile Turzii 9

 

Kluż-Napoka – historyczna stolica Transylwanii

Zaledwie około 35 kilometrów od rezerwatu znajduje się również Kluż-Napoka – jedno z najważniejszych i najpiękniejszych miast Siedmiogrodu. Miasto zachwyca zabytkową architekturą, klimatycznymi uliczkami, gotyckimi świątyniami oraz licznymi kawiarniami i restauracjami.

Dzięki temu Cheile Turzii świetnie sprawdza się zarówno jako jednodniowa wycieczka, jak i część większej podróży po Transylwanii. Można tu połączyć aktywną turystykę, zwiedzanie zabytków oraz odkrywanie niezwykłych atrakcji przyrodniczych i podziemnych.

 

Wąwóz Cheile Turzii 10

 

Rumuński cud natury, który zachwyca o każdej porze roku

Cheile Turzii to miejsce, które udowadnia, jak niezwykłe i różnorodne potrafią być krajobrazy Rumunii. Monumentalne skały, dzika przyroda, łatwo dostępne szlaki oraz możliwość aktywnego wypoczynku sprawiają, że rezerwat należy do absolutnie obowiązkowych punktów podczas podróży po Transylwanii.

To jedna z tych atrakcji, które potrafią zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych podróżników. Wąwóz zachwyca nie tylko skalą i pięknem natury, ale także atmosferą prawdziwej górskiej przygody – dostępnej praktycznie dla każdego.

 

Wąwóz Cheile Turzii 11

 

Wąwóz Cheile Turzii 12

 

Wąwóz Cheile Turzii 13

 

Wąwóz Cheile Turzii 14

 

Wąwóz Cheile Turzii 15

 

Wąwóz Cheile Turzii 16

 

Wąwóz Cheile Turzii 17

 

Wąwóz Cheile Turzii 18

 

Wąwóz Cheile Turzii 19

 

Wąwóz Cheile Turzii 20

 

Wąwóz Cheile Turzii 21

 

Wąwóz Cheile Turzii 22

 

Wąwóz Cheile Turzii 23

 

Wąwóz Cheile Turzii 24

 

Wąwóz Cheile Turzii 25

 

Wąwóz Cheile Turzii 27

 

Wąwóz Cheile Turzii 28

 

Wąwóz Cheile Turzii 29

 

Wąwóz Cheile Turzii 30

 

Wąwóz Cheile Turzii 26

2026-05-29 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Śląskie

Wodna Wieża w Pszczynie

przez Redakcja 2026-05-28
Napisane przez Redakcja
Wodna Wieża w Pszczynie

Wodna Wieża w Pszczynie. Zabytkowa wieża, która zdobyła kulinarny szczyt Polski

   Jeszcze kilkanaście lat temu mało kto przypuszczał, że dawna wieża ciśnień w Pszczynie stanie się jednym z najbardziej rozpoznawalnych adresów kulinarnych w Polsce. Dziś Wodna Wieża nie jest już wyłącznie zabytkiem techniki górującym nad miastem, lecz symbolem niezwykle udanego połączenia historii, architektury i nowoczesnej gastronomii. To przykład rewitalizacji, która nie tylko uratowała unikatowy obiekt, ale nadała mu zupełnie nowe życie i prestiżowy charakter.

 

Wieża Wodna w Pszczynie 27

 

Po modernizacji zakończonej w 2024 roku kompleks odzyskał dawną energię w nowoczesnym wydaniu. Wnętrza zachowały industrialny klimat dawnej wieży ciśnień, wzbogacony o charakterystyczną estetykę steampunku, pełną metalowych konstrukcji, nastrojowego światła i detali przywołujących atmosferę epoki wynalazców oraz wielkich podróży. Już od pierwszych chwil miejsce robi ogromne wrażenie, a sama wizyta staje się czymś więcej niż zwykłym wyjściem do restauracji.

Największym magnesem pozostaje Restauracja Steampunk, która od lat buduje swoją pozycję wśród najlepszych lokali gastronomicznych w kraju. Tutaj liczy się nie tylko wyszukana kuchnia, ale również całe doświadczenie związane z pobytem w niezwykłej przestrzeni ulokowanej wysoko ponad ulicami Pszczyny. Każdy element — od wystroju po sposób serwowania potraw — został dopracowany tak, aby tworzyć spójną i zapamiętywaną opowieść kulinarną.

Powrót Wodnej Wieży na gastronomiczną mapę Polski okazał się pełnym sukcesem. Restauracja Steampunk ponownie została wyróżniona przez przewodnik Gault & Millau Poland, trafiając do grona najbardziej cenionych restauracji w kraju. To potwierdzenie, że konsekwentnie rozwijana autorska kuchnia, wysoka jakość składników oraz kreatywne podejście do smaków zostały dostrzeżone przez ekspertów branży gastronomicznej.

 

Wieża Wodna w Pszczynie 6

 

Prawdziwy przełom nastąpił jednak w maju 2026 roku. Restauracja działająca w zabytkowej wieży otrzymała gwiazdkę Michelin — jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień w światowej gastronomii. Tym samym Wodna Wieża w Pszczynie dołączyła do elitarnego grona miejsc, które stały się obowiązkowym punktem na kulinarnej mapie Polski. To ogromny sukces nie tylko dla samej restauracji, ale również dla całego regionu, który coraz mocniej zaznacza swoją obecność w świecie nowoczesnej gastronomii.

Dziś Wodna Wieża przyciąga zarówno miłośników wyjątkowej kuchni, jak i osoby poszukujące niecodziennych atrakcji turystycznych. Zabytkowa architektura, panoramiczne widoki, niepowtarzalny klimat i kuchnia na najwyższym poziomie sprawiają, że miejsce stało się jedną z najbardziej oryginalnych realizacji tego typu w Polsce. To dowód na to, że historyczne obiekty mogą z powodzeniem zyskać nowe funkcje i ponownie zachwycać — tym razem nie jako element infrastruktury miasta, lecz przestrzeń wyjątkowych doznań i emocji.

 

 

Wieża Wodna w Pszczynie 9

Założycielka i była właścicielka Pani Agnieszka Leszek-Kania

 

Tak było…

W trakcie swoich podróży nie tylko po Europie, miałem okazję wizytować w wielu różnych restauracjach by poznawać smaki regionów. Bywały restauracje wyróżnione gwiazdkami Michelin czy restauracje w nietypowych miejscach. Jednak to w Pszczynie spotkało mnie miłe zaskoczenie. Restauracja na 8 piętrze dawnej Wieży Wodnej, poczynając od wystroju, po sposób podawania i na jakości serwowanych potraw kończąc, zrobiła na mnie ogromnie pozytywne wrażenie. Tutaj jedzenie to nie tylko zaspokojenie głodu ale prawdziwa sztuka. Nie bez powodu szef kuchni  Szymon Bracik otrzymuje wiele nagród i wyróżnień. Magik kulinarny zaskakuje połączeniem smaków potraw. Potrawy podawane są także nietuzinkowo. Sam lokal to osobna opowieść. Dwa lata pracy właściciela – genialnego wizjonera, dała niesamowity efekt. 8 kondygnacji służy klientom i poszczególnym etapom powstawania wyjątkowych potraw. 7 i 8 piętro to sama restauracja z pięknym widokiem, poniżej znajduje się kuchnia i magazyny, na parterze możemy zaczekać na wolny stolik a na najwyższej kondygnacji znajduje się zbiornik z wodą na potrzeby samej restauracji. W końcu to dawna wieża wodna zaopatrująca w wodę całą Pszczynę. Wystrój Restauracji nawiązuje do Steampunku czyli świata fantastyki naukowej wywodzącego się z epoki XIX wieku. Wodna Wieża posiada własną hodowlę grzybów oraz pracownię ceramiczną..

 

Wieża Wodna w Pszczynie 1

edit: Kompleks został zamknięty dzień po uznaniu jej za najlepszą restaurację w Polsce w 2018 przez prestiżowy przewodnik Poland 100 Best Restaurants. Pani Pani Agnieszka Leszek-Kania z przyczyn osobistych, podjęta tak trudną decyzję. Spowodowane to było tragiczną śmiercią jej męża Wojciecha Kani, twórcy tej wyjątkowej restauracji. Od tego czasu całość czeka na nowego właściciela za kwotę 4 mln zł.

edit2: 23.02.2021 w katastrofie śmigłowca w okolicach Pszczyny, zginął Karol Kania, ojciec założyciela Wodnej Wieży i teść Pani Agnieszki Leszek-Kani.

 

Wieża Wodna w Pszczynie 4

Wystój i wyposażenie zaprojektowane zostało w najdrobniejszych szczegółach i nawiązuje oczywiście do instalacji wodnych.

 

Wieża Wodna w Pszczynie 5

 

Wieża Wodna w Pszczynie 8

Recepcja na parterze i wygodne fotele dla gości oczekujących.

 

Wieża Wodna w Pszczynie 25

szef kuchni  Szymon Bracik

 

Wieża Wodna w Pszczynie 11

W 2015 r przewodnik Gault & Millau umieścił Wodną Wieżę czołówce najlepiej ocenionych restauracji w Polsce.

 

Wieża Wodna w Pszczynie 14

 

Wieża Wodna w Pszczynie 15

 

Wieża Wodna w Pszczynie 16

 

Wieża Wodna w Pszczynie 20

 

Wieża Wodna w Pszczynie 21

 

Wieża Wodna w Pszczynie 22

 

Wieża Wodna w Pszczynie 24

 

Wieża Wodna w Pszczynie 26

 

Wieża Wodna w Pszczynie 28

 

Wieża Wodna w Pszczynie 29

 

Wieża Wodna w Pszczynie 30

 

Wieża Wodna w Pszczynie 31

 

Wieża Wodna w Pszczynie 32

 

Wieża Wodna w Pszczynie 33

 

Wieża Wodna w Pszczynie 2

 

Wieża Wodna w Pszczynie 3

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak
2026-05-28 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Bogoria House – nowe miejsce na mapie noclegowej Krakowa

przez Redakcja 2026-05-28
Napisane przez Redakcja
Bogoria House

  Kraków od lat przyciąga tych, którzy chcą na chwilę wejść w rytm miasta – spacerować ulicami zapisanymi historią, zatrzymywać się w miejscach, do których wraca się bardziej dla atmosfery niż samego planu zwiedzania. Dziś jednak coraz większe znaczenie ma nie tylko samo miejsce, ale także sposób, w jaki można go doświadczać.

I właśnie z tej potrzeby powstała Bogoria House – kameralny dom w sercu Krakowa, przy ulicy Senackiej. Miejsce stworzone dla tych, którzy chcą być blisko miasta, ale jednocześnie szukają spokoju, uważności i przestrzeni, do której naprawdę dobrze się wraca. Tu historia nie jest tylko tłem. Jest częścią codzienności – widoczną za oknami, obecną w rytmie ulic i atmosferze samej kamienicy.

Ulica Senacka pozwala być dokładnie tam, gdzie Kraków żyje najmocniej – kilka minut od Wawelu, Rynku Głównego w Krakowie i Starego Miasta. A jednocześnie daje coś rzadkiego: ciszę, kameralność i przestrzeń, żeby naprawdę zwolnić.

Kraków w zasięgu kilku kroków

Są miejsca, które pozwalają doświadczać miasta bez pośpiechu. Takie, z których można wyjść rano bez planu i po prostu pozwolić sobie odkrywać Kraków własnym rytmem.

Z Bogoria House do Wawelu dojdziesz w kilka minut spacerem. Chwilę dalej czekają Bulwary Wiślane i Rynek Główny w Krakowie – pełen kawiarni, restauracji i uliczek, w których miasto żyje swoim codziennym rytmem. Tutaj nic nie wymaga pośpiechu ani planowania. Wszystko po prostu jest blisko.

A jednak Senacka pozostaje spokojna. Trochę ukryta obok głównego rytmu miasta – dzięki czemu po całym dniu wracasz do ciszy, kameralności i przestrzeni, która naprawdę pozwala zwolnić. I może właśnie w tym tkwi wyjątkowość tego miejsca – możesz być w samym sercu Krakowa, nie rezygnując ze spokoju i poczucia, że naprawdę masz tu swoją przestrzeń.

Miejsce stworzone z myślą o komforcie i swobodzie

Coraz częściej podczas podróży liczy się już nie tylko miejsce noclegu, ale to, jak można się w nim czuć. Dlatego wielu Gości szuka dziś czegoś bardziej kameralnego niż klasyczny hotel – przestrzeni, która daje niezależność, spokój i naturalną swobodę.

W Bogoria House właśnie na takim doświadczeniu opiera się cały pobyt. Apartamenty są przestronne, pełne światła i zaprojektowane tak, żeby po dniu spędzonym w mieście można było naprawdę zwolnić. To miejsce zarówno na spokojny weekend we dwoje, rodzinny wyjazd, jak i pobyt biznesowy – wszędzie tam, gdzie oprócz dobrej lokalizacji liczy się także komfort, cisza i przestrzeń, do której dobrze jest wrócić po całym dniu.

Tutaj wszystko płynie spokojniej. Bez pośpiechu, bez narzuconego rytmu, po prostu po swojemu.

 

Bogoria House

 

Gościnność, którą czuć od pierwszej chwili

Choć lokalizacja i komfort mają ogromne znaczenie, o charakterze miejsca często decyduje coś dużo bardziej subtelnego – atmosfera, którą czuje się od pierwszej chwili. W Bogoria House dużą rolę odgrywa kameralność, spokój i uważność na Gości. To miejsce tworzone z myślą o czymś więcej niż sam nocleg – o przestrzeni, do której dobrze się wraca po dniu spędzonym w mieście. Żeby można było zwolnić, odetchnąć i po prostu poczuć się dobrze.

To podejście doceniają szczególnie ci, którzy podczas podróży szukają nie tylko dobrego miejsca do zatrzymania się, ale przestrzeni, w której można zwolnić, poczuć spokój i po prostu odetchnąć od codziennego pośpiechu.

Nowe spojrzenie na noclegi w Krakowie

Krakowski rynek noclegowy stale się rozwija, ale dziś coraz wyraźniej widać, że sama lokalizacja przestaje wystarczać. Coraz większe znaczenie ma atmosfera, przestrzeń i to, w jaki sposób dane miejsce pozwala doświadczać miasta.

Bogoria House wpisuje się właśnie w taki sposób podróżowania – spokojniejszy, bardziej uważny i oparty na komforcie, który naprawdę się czuje. To miejsce tworzą przede wszystkim ludzie – uważni, obecni i naprawdę wsłuchani w potrzeby Gości.

Bogoria od zawsze była domem. Kamienicą z historią wpisaną w jej ściany, miejscem, przez które od lat toczyło się życie Krakowa. Dziś ten sam duch pozostaje tutaj najważniejszy – gościnność, spokój i poczucie, że od pierwszej chwili jesteś w miejscu, które zostało stworzone po to, żeby dobrze się w nim czuć.

2026-05-28 0 komentarze/y
3 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Wielka Korona Tatr – Andrzej Marcisz

przez Albin Marciniak 2026-05-25
Napisane przez Albin Marciniak
Andrzej Marcisz taternik 13

Wszedł na 1181 nazwanych szczytów w Tatrach Wysokich

Andrzej Marcisz i jego Wielka Korona Tatr

   Andrzej Marcisz – krakowski taternik i alpinista, przez 42 lata swojej przygody z Tatrami wszedł na 1181  nazwanych szczytów w Tatrach Wysokich powyżej 1600 m n.p.m,. Jak sam potwierdza, nie dotyczy to Tatr Zachodnich oraz Bielskich i skupia się wyłącznie na Tatrach Wysokich. Wspinając się od 1978 r. poznał Tatry na tyle dobrze, że występuje także w roli konsultanta przy produkcji wielu filmów górskich. Jego rozległa wiedza jako bardzo doświadczonego wspinacza, zaowocowała także stworzeniem wyjątkowego przewodnika Wielka Korona Tatr zawierający szczegółowe opisy 101 dróg, którymi można się wspiąć na szczyty Wielkiej Korony Tatr.

 

Andrzej Marcisz taternik 13

Do szczytów Wielkiej Korony Tatr zaliczane są tzw. tatrzańskie ośmiotysięczniki. Szczyty przekraczające 8 tys. stóp, czyli 2438 metrów:

  • Gerlach (2655 m n.p.m.),
  • Łomnica (2634),
  • Lodowy Szczyt (2630),
  • Durny Szczyt (2625),
  • Wysoka (2565),
  • Kieżmarski Szczyt (2558),
  • Kończysta (2540),
  • Baranie Rogi (2536),
  • Rysy (2503)
  • Krywań (2496),
  • Staroleśny Szczyt (2492),
  • Ganek (2465),
  • Sławkowski Szczyt (2453),
  • Pośrednia Grań (2440)

Andrzej Marcisz 3

fot. Michał Kasperczyk

W 2019 r w ciągu dwóch miesięcy wakacji razem z żoną Joanną i synem Antkiem, udało im się zdobyć wszystkie czternaście szczytów Wielkiej Korony Tatr. Tym samym syn Andrzeja stał się najmłodszym zdobywcą wszystkich szczytów Wielkiej Korony Tatr. Antek już jako czterolatek zdobył Mnicha. Chyba nikt młodszy nie wspiął na tę górę.

Andrzej Marcisz 1

Andrzej Marcisz z synem Antkiem – zdobywcy Wielkiej Korony Tatr.  fot. Władysław Vermessy

 

Albin Marciniak:

– Wspinaczka jest sportem dosyć niebezpiecznym, a Ty wspinasz się już 42 lata. Miewałeś sytuacje „kryzysowe” czy wręcz niebezpieczne ?

Andrzej Marcisz:
Miałem szczęście, że będąc kilkunastoletnim, początkującym wspinaczem trafiłem pod skrzydła świetnych wspinaczy – wręcz ikony ówczesnego alpinizmu i himalaizmu. Przez te wszystkie lata, niemal uniknąłem wypadków. W pierwszy latach wspinania, miałem kilka takich incydentów. Szczęśliwie zakończyły się ze stosunkowo małymi uszczerbkami zdrowia! Najważniejsze, że wyciągnąłem z nich dobre wnioski i … odpukać od tamtych czasów, doskwierają mi jedynie drobne kontuzje, związane z dużym wysiłkiem wytrzymałościowym podczas wielogodzinnych wspinaczek.

– Pozostając przy ryzyku Twojej pasji, jak do tego podchodzi Twoja żona i rodzina ?

Żona, synowie również się wspinają. Rodzina przyzwyczaiła się do schematu, że wychodzę w nocy i melduję się znów w nocy. Teraz są telefony komórkowe, w razie czego łatwo się skontaktować – nie to co w zeszłym stuleciu!

– Syn poszedł w Twoje ślady i ma już duże sukcesy. Czy jako ojciec masz obawy widząc syna na grani ?

Oboje z żoną, mamy duże obawy o syna. Zresztą chodzę z nim stosując wspinaczkową asekurację nawet po łatwiejszych szlakach. Nie mam najmniejszego wstydu, że idę z dzieckiem po szlaku z pełnym sprzętem wspinaczkowym. Oczywiście kask jest tutaj częścią obowiązkowego wyposażenia!

– Jakie masz porady dla rodziców którzy chodzą ze swoimi dziećmi po górach, mowa oczywiście o tych odcinkach graniowych, eksponowanych.

Generalnie apeluję o rozsądek! Moi synowie mają to szczęście, że mam umiejętności, by zadbać o ich bezpieczeństwo w Tatrach. Znam teren, umiem czytać z chmur na niebie – analizować te wszystkie znaki jakie podpowiada natura. Przygotowuje się do każdego wyjścia bardzo skrupulatnie – badam prognozy pogody, obrazy z kamer internetowych w górach, przeglądam zdjęcia z grup społecznościowych. Kiedyś widząc mnie w górach z rodziną, znajomy powiedział mi, że w góry na wspinaczkę mógłby zabrać każdego – nawet angielską Królową – ale nikogo z rodziny! Dzieci są naszym największym skarbem i dlatego nie możemy ich narażać na niepotrzebne niebezpieczeństwo. Jeśli sami nie czujemy, że tam gdzie chcemy pójść jesteśmy w stanie zapanować nad bezpieczeństwem, lepiej zaniechajmy. Obecnie można też zwrócić się do osób, które posiadają odpowiednie kwalifikacje, aby pomogły zrealizować naszą wymarzoną wspinaczkę czy wejście na wyśniony szczyt!

–  Jesteś autorem wielu tekstów i opracowań a teraz ukoronowanie czyli przewodnik Wielka Korona Tatr. Przypuszczam że to nie koniec Twojej twórczości i zapewne masz kolejne plany. Zdradzisz co będzie następne ?


Tak, od wielu lat publikuje moje materiały w branżowych czasopismach jak Góry, Taternik, oraz na portalach wspinaczkowych. Tym przewodnikiem, rozpocząłem serię, którą będę kontynuował. W najbliższej przyszłości, ukaże się przewodnik po Mnichu, który tworzymy wspólnie z Mariuszem Biedrzyckim .

Andrzej Marcisz taternik 14

   W tym sezonie, wyjątkowym dla nas wszystkich ze względu na pandemię, mogłem uzupełnić listę o niewielką liczbę pozycji z tej kolekcji. Dziękuje ponownie wszystkim moim partnerom. Wspinałem się głównie solo i rodzinnie z Asią i Antkiem. Władek Vermessy – „jak starszy brat”, wsparł mnie w tych najtrudniejszych chwilach i wspólnie weszliśmy na te najbardziej niedostępne typu „the bad and the ugly” . Ukłony również dla Albina Marciniaka i Tomka Augustynka za wejście na Niżniego Pazdura- „ostatnią nazwaną a nie zdobytą”.

Z taternickim pozdrowieniem

Andrzej Marcisz

https://www.facebook.com/AndrzejMarciszClimber

Andrzej Marcisz taternik 11

Wielka Korona Tatr przypisana jest do 14 ośmiotysięczników tatrzańskich, które spełniają dwa kryteria: ich wysokość przekracza 8000 stóp oraz wypiętrzają się nie mniej niż 100 metrów ponad najbliższą główną przełęcz.
Przewodnik zawierający szczegółowe opisy 101 dróg, którymi można się wspiąć na szczyty Wielkiej Korony Tatr, stanowi autorski wybór Andrzeja Marcisza.
Znajdują się w nim opisy szlaków, tras i dróg wspinaczkowych o stopniu trudności od I do V w skali tatrzańskiej.
Przewodnik skierowany jest do taterników, a także do doświadczonych turystów wysokogórskich, którzy korzystając z usług uprawnionych przewodników i instruktorów wspinaczki górskiej zechcą stanąć na 14 najwyższych szczytach Tatr.
Przewodnik zawiera szczegółowe mapy przygotowane przez zawodowego kartografa i tatrzańskiego hobbystę Rafała Jońcę, w oparciu o technologię Lidar.
Szczegóły dróg rozrysowane zostały na ponad 500 zdjęciach topograficznych! Wszystkie szczyty są znajdują się w słowackiej części Tatr Wysokich,
dlatego 100 dróg z przewodnika jest zlokalizowana na Słowacji i tylko jedna – na otarcie łez – prowadzi od polskiej strony!

Pełna lista zdobytych szczytów, turni i turniczek:
http://tatrzanskiegranie.info/

Wielka Korona Tatr Andrzej Marcisz

Książka do nabycia w sklepie wydawnictwa Bezdroża: https://bezdroza.pl/ksiazki/wielka-korona-tatr

 

Andrzej Marcisz – krakowski taternik i alpinista, zawodnik sportu wspinaczkowego. Wielokrotny mistrz Polski we wspinaniu w konkurencjach zarówno szybkościowych, jak i na trudność.
Z powodzeniem startował również w zawodach międzynarodowych, gdzie zwyciężał w Czechosłowacji, Bułgarii czy ZSRR. Wywalczył brązowe medale Pucharu Świata (1989), Mistrzostw Europy (1992)
oraz srebrny Arco Rock Master (1990). Od 43 lat wspina się i wędruje po Tatrach. Posiada na koncie poprowadzenie szeregu nowych, ekstremalnie trudnych dróg w skałkach i Tatrach.
Jest taternikiem, który przeszedł większość dróg na sztandarowych ścianach tatrzańskich – w latach 80. na Raptawickiej Turni, w latach 90. na Kazalnicy Mięguszowieckiej, a w okresie 2003-2008 na Mnichu.
Autor wielu pierwszych przejść klasycznych na największych ścianach tatrzańskich. W 1990 roku wraz z przyjaciółmi założył sekcję wspinaczkową w klubie Korona Kraków.
Przed dziesięciu laty jego uwagę przykuły szczyty i turnie tatrzańskich grani. W 2014 roku skompletował wejście na 169 nazwanych szczytów w Głównej Grani Tatr Wysokich,
rok później dokonał samotnego przejścia non-stop całej grani, stając na wszystkich szczytach i przełęczach, co zajęło mu 57 godzin czystego wspinania. W 2018 roku zakończył realizację przejścia wszystkimi graniami Tatr Wysokich,
a w 2020 roku skompletował wejścia na 1181 szczytów Tatr Wysokich, nazwanych w przewodnikach Witolda H. Paryskiego, Arno Puškáša i Ivana Bohuša. Jednym z jego hobby jest tatrzańska fotografia topograficzna.
W 2019 roku z żoną i 9-letnim synek Antkiem zdobyli Wielką Koronę Tatr. Występował i pomagał w realizacji wielu projektów filmowych, współpracował z takimi reżyserami, jak Marcin Koszałka, Marcin Wrona, Krzysztof Lang, Michał Marczak, Urszula Antoniak i Marcin Polar.

 

Andrzej Marcisz taternik 16

n/z Albin Marciniak i Andrzej Marcisz

 

Andrzej Marcisz taternik 2

n/z Tomasz Augustynek i Andrzej Marcisz

 

Andrzej Marcisz taternik 8

Niżni Pazdur czyli „dziewicza” turnia i Andrzej Marcisz na szczycie.

 

Andrzej Marcisz taternik 3

Tomek Augustynek asekuruje Andrzeja Marcisza w drodze na Niżni Pazdur

 

Andrzej Marcisz taternik 1

 

Andrzej Marcisz taternik 5

 

Andrzej Marcisz taternik 15

 

Andrzej Marcisz taternik 12

 

Albin Marciniak taternik 3

n/z autor tekstu Albin Marciniak

2026-05-25 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Chorwacja

Amfiteatr w Puli – rzymska perła Chorwacji, która tętni życiem do dziś

przez Redakcja 2026-05-24
Napisane przez Redakcja

   Arena w Puli to jeden z najlepiej zachowanych amfiteatrów rzymskich na świecie i bez wątpienia najważniejszy zabytek Pula. Wzniesiona w I wieku n.e., za panowania cesarza Wespazjan, przez wieki była świadkiem widowisk, które przyciągały tłumy – od walk gladiatorów, przez polowania na dzikie zwierzęta, aż po publiczne egzekucje.

Dziś Arena przeszła niezwykłą transformację. Z miejsca brutalnych spektakli stała się jedną z najbardziej unikalnych scen koncertowych w Europie. W jej kamiennych murach rozbrzmiewa muzyka, odbywają się festiwale filmowe i wydarzenia kulturalne, które przyciągają artystów oraz widzów z całego świata. To przestrzeń, gdzie starożytna architektura spotyka się ze współczesną kulturą – tworząc wyjątkowe doświadczenie, którego nie oferuje żaden inny amfiteatr nad Adriatykiem.

Arena w Puli – najpiękniejszy rzymski amfiteatr nad Adriatykiem – historia, zwiedzanie i współczesne wydarzenia, od gladiatorów do koncertów gwiazd światowego formatu.

.

.

Budowa i znaczenie w czasach antycznych

Amfiteatr w Puli (Arena di Pola, Pulska Arena) powstawał od czasów panowania Augusta (27 p.n.e.–14 n.e.) i został ukończony w 68 n.e., najpewniej już za rządów cesarzy Wespazjana i Tytusa. Był wznoszony z funduszy państwa rzymskiego, jako część monumentalizacji miasta Pietas Julia, ważnego regionalnego ośrodka władzy.
Ze względu na położenie nad zboczem, fasada zachodnia ma trzy kondygnacje, a wschodnia – dwie. Na ścianie zachodniej znajdują się cztery masywne wieże‑cysterny, unikatowe wśród zachowanych amfiteatrów – służyły m.in. do ochładzania publiczności oraz ozdobnego nawadniania trybun perfumowaną wodą.

.

.

Rozmiary i technologiczne rozwiązania

Obiekt ma plan eliptyczny o wymiarach około 132,5 × 105,1 m, a maksymalna wysokość dochodzi do 32,45 m . Pojemność widowni sięgała 23 000 osób, siedzących na stopniach bez konstrukcji wspornikowych – bezpośrednio na zboczu. Wewnętrzna arena miała wymiary około 67,9 × 41,7 m.
Pod areną istniał skomplikowany system podziemnych korytarzy umożliwiający wprowadzanie gladiatorów, zwierząt lub dekoracji, a także sieć zbiorników wodnych z systemami drenażowymi.

.

..

Dzieje po upadku Cesarstwa Rzymskiego

Średniowieczne wykorzystanie

Po zakazie igrzysk gladiatorskich w IV–V w. amfiteatr zaczął popadać w ruinę. W średniowieczu służył jako pastwisko, miejsce jarmarków i turniejów rycerskich przez Zakon Maltański. Próby konfiskaty kamieni (np. plan przeniesienia go do Wenecji w 1583 r.) spotkały się z oporem — upamiętnionym kamieniem oponenta projektu.

.

.

Restauracja i późniejsze funkcje

W XIX w. pośrednio dzięki cesarzowi Francji Augustowi de Marmont i architektowi Pietro Nobile rozpoczęły się prace konserwatorskie. W 1932 roku arena została przystosowana do celów teatralnych, ceremonii i wydarzeń publicznych.

.

.

Współczesność — wydarzenia i zwiedzanie

Wydarzenia kulturalne

Dziś arena stanowi platformę dla Pula Film Festivalu, koncertów, spektakli operowych i baletów oraz widowisk historycznych, takich jak „Spectacvla Antiqva” (pokazy walk gladiatorskich). Do gwiazd, które tu występowały, należą: Elton John, Sting, Pavarotti, Norah Jones, Foo Fighters, Robbie Williams, Dua Lipa i wielu innych.

Obiekt pomieści dziś około 5 000 osób siedzących lub 7 000–12 500 przy wydarzeniach stojących.

Muzeum pod areną

W podziemiach działa stała ekspozycja o uprawie winorośli i oliwek w starożytnej Istrii – z rekonstrukcjami pras, amfor, młynków i urządzeń związanych z winem i oliwą.

.

.

Informacje praktyczne dla turystów

Godziny otwarcia

Jan, lut, mar, lis, gru: 9:00–17:00

Kwiecień, październik: 8:00–20:00

Maj, wrzesień: 8:00–23:00

Czerwiec–sierpień: 8:00–21:00

Ceny biletów

Dorośli: ok. €10

Studenci i grupy: ok. €5

Dzieci: ok. €5 (do lat 5: bezpłatnie)

Zniżki dla osób niepełnosprawnych i grup szkolnych

.

.

Dojazd i położenie

Arena leży około 200 m na północny‑wschód od byłych murów miasta, przy dawnym trakcie Via Flavia, prowadzącym do Aquilei.
Łatwo dostępna pieszo z centrum, również popularna wśród osób korzystających z transportu zbiorowego i samochodu.

Porady dla zwiedzających

– Warto odwiedzić zarówno wnętrze areny, jak i ekspozycję podziemną.

– Latem proponowane są wieczorne wydarzenia – świetna atmosfera i chłód po zachodzie słońca.

– Buty na stabilnej podeszwie są przydatne ze względu na kamienne ławki i nierówności.

– Dostępne przewodniki i audio-przewodniki w kilku językach, często z trasą zwiedzania miasta zaczynającą się i kończącą przy Arenie.

.

.

Najważniejsze aspekty Pula Areny:

Czas powstania: od panowania Augusta do 68 n.e.; rozbudowana za Wespazjana i Tytusa.

Unikalność: jedna z sześciu największych zachowanych rzymskich aren, jedyna z kompletnymi czterema wieżami i trzema rzędami arkad.

Funkcje historyczne: walki gladiatorów, walki z dzikimi zwierzętami, później turnieje rycerskie i jarmarki.

Współczesność: centrum życia kulturalnego – koncerty, festiwale filmowe i spektakularne widowiska.

Zarządzanie: dobrze zabezpieczony pomnik kultury narodowej, czynny dla zwiedzających niemal cały rok.

.

…

opracowanie & foto: Albin Marciniak

fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

..

.

.

..

Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10 

    Niestety, wiele przewodników oraz opisów w Wikipedii z której informacje czerpią niemal wszyscy, znajduje się wiele błędów podających inną kolejność poszczególnych obiektów. Przykładem niech będzie Amfiteatr w Puli  w Chorwacji wskazywany jako szósty co do wielkości, natomiast Amfiteatr w El-Djem w Tunezji wskazywany jest jako trzeci na świecie. Tymczasem…

.

https://klubpodroznikow.com/relacje/swiat/3285-najwieksze-zabytkowe-amfiteatry-na-swiecie-top-10

.

2026-05-24 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Chorwacja

Chorwackie parki narodowe – najpiękniejsze cuda natury Adriatyku

przez Albin Marciniak 2026-05-23
Napisane przez Albin Marciniak
Chorwackie parki narodowe

   Turkusowe jeziora, wodospady spadające z wapiennych progów, śródziemnomorskie lasy pachnące sosną i rozgrzanym kamieniem oraz klasztory ukryte pośród wysp i kanionów – chorwackie parki narodowe należą do najpiękniejszych obszarów chronionych Europy. To właśnie tutaj natura stworzyła krajobrazy przypominające scenografie filmowe, a człowiek nauczył się żyć obok nich z ogromnym szacunkiem. Parki narodowe Chorwacji nie są jedynie atrakcją turystyczną. To miejsca, w których Adriatyk spotyka się z górami Dynarskimi, historia miesza się z dziką przyrodą, a podróż staje się prawdziwym doświadczeniem.

 

Z tego miejsca doskonale widać wyspę Visovač z jednej a wodospad Roški Slap z drugiej strony jeziora.

 

Chorwacja od lat kojarzy się przede wszystkim z lazurowym Adriatykiem, kamiennymi miasteczkami Dalmacji i setkami wysp rozsianych po wybrzeżu. Jednak prawdziwe bogactwo tego kraju kryje się również poza plażami i marinami. To właśnie parki narodowe pokazują najbardziej autentyczne i spektakularne oblicze Chorwacji – pełne dzikich rzek, krasowych jezior, kanionów, wodospadów i śródziemnomorskich lasów.

W kraju liczącym zaledwie kilka milionów mieszkańców utworzono aż osiem parków narodowych, z których wiele należy dziś do absolutnej czołówki europejskich atrakcji przyrodniczych. Największą sławę zdobył Park Narodowy Jezior Plitwickich – wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i uznawany za jeden z najpiękniejszych systemów jeziornych świata. Niezwykłą popularnością cieszy się również Park Narodowy Krka, gdzie wodospady i zabytki tworzą jeden z najbardziej malowniczych krajobrazów Dalmacji. Zupełnie inny charakter ma Park Narodowy Mljet – spokojna, zielona wyspa będąca symbolem śródziemnomorskiej harmonii i jedną z najbardziej romantycznych części Adriatyku.

Każdy z tych parków oferuje zupełnie inne doświadczenia. Łączy je jednak jedno – kontakt z naturą w jej najbardziej widowiskowej formie.

 

 

Park Narodowy Jezior Plitwickich foto: Albin Marciniak

Park Narodowy Jezior Plitwickich – turkusowy cud natury wpisany na listę UNESCO

Park Narodowy Jezior Plitwickich to miejsce absolutnie wyjątkowe nie tylko w skali Chorwacji, ale całej Europy. Ten niezwykły krajobraz powstał dzięki tysiącom lat działania natury, która stworzyła system wapiennych progów, wodospadów i jezior o niemal nierealnym kolorze. Woda zmienia tutaj odcienie od intensywnego turkusu po głęboki szmaragd, a każdy zakręt drewnianych kładek odsłania kolejne widowiskowe panoramy.

Park został utworzony w 1949 roku, a w 1979 roku wpisano go na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Dziś jest najczęściej odwiedzanym parkiem narodowym Chorwacji i jednym z symboli całego kraju.

Największym skarbem Plitwic jest system 16 jezior połączonych ponad 90 wodospadami. Jeziora dzielą się na Górne i Dolne Jeziora, a między nimi rozciąga się sieć drewnianych pomostów, ścieżek oraz punktów widokowych. Spacer przez park przypomina wędrówkę przez gigantyczny ogród wodny.

Najbardziej znanym wodospadem jest Veliki Slap, czyli Wielki Wodospad osiągający wysokość około 78 metrów. Imponujące są także liczne kaskady ukryte pośród lasów bukowych i jodłowych. Woda jest tak przejrzysta, że z pomostów można obserwować ryby pływające kilka metrów poniżej.

Plitwice zachwycają o każdej porze roku. Wiosną park eksploduje zielenią i szumem wezbranych wodospadów. Latem jeziora przybierają intensywnie turkusowy kolor. Jesień zamienia okoliczne lasy w mozaikę czerwieni, złota i pomarańczu. Zimą natomiast wodospady częściowo zamarzają, tworząc jedną z najbardziej magicznych scenerii w Europie Środkowej.

To jednak nie tylko miejsce pięknych krajobrazów. Park stanowi również jeden z najważniejszych obszarów ochrony przyrody na Bałkanach. W gęstych lasach żyją brunatne niedźwiedzie, wilki, rysie i liczne gatunki ptaków. Teren parku jest jednym z najlepiej zachowanych ekosystemów krasowych Europy.

Park Narodowy Jezior Plitwickich

Park Narodowy Jezior Plitwickich

Informacje praktyczne – Park Narodowy Jezior Plitwickich

  • Lokalizacja: centralna Chorwacja, region Lika
  • Powierzchnia: około 300 km²
  • Status UNESCO: od 1979 roku
  • Najwyższy wodospad: Veliki Slap – około 78 m
  • Najlepszy czas odwiedzin: maj–czerwiec oraz wrzesień–październik
  • Czas zwiedzania: minimum 5–6 godzin
  • Dostępne trasy: krótkie spacery, pełne pętle trekkingowe, rejsy łodziami
  • Transport w parku: ekologiczne łodzie elektryczne i panoramiczne busy
  • Najbliższe większe miasta: Zadar, Zagrzeb, Karlovac
  • Wskazówki:
    • warto przyjechać wcześnie rano, szczególnie latem
    • obowiązuje zakaz kąpieli
    • najlepsze zdjęcia powstają rano oraz późnym popołudniem
    • teren bywa śliski – konieczne dobre buty trekkingowe

Park Narodowy Jezior Plitwickich – fenomen przyrodniczy w Chorwacji 

 

 

Park Narodowy Krka

Park Narodowy Krka

Park Narodowy Krka – wodospady, klasztory i kultura Dalmacji

Park Narodowy Krka jest zupełnie innym doświadczeniem niż Plitwice. Tutaj przyroda łączy się z historią, kulturą i dalmatyńskim klimatem. Rzeka Krka przez tysiące lat wyrzeźbiła głęboki krasowy kanion, tworząc spektakularne wodospady, jeziora i wapienne kaskady.

Park obejmuje środkowy i dolny bieg rzeki Krka, a jego największą atrakcją pozostaje słynny Skradinski Buk – gigantyczny system wodospadów i kaskad uznawany za jedną z najpiękniejszych formacji wodnych Europy. Szum spadającej wody, drewniane pomosty i soczysta zieleń tworzą atmosferę prawdziwej oazy.

Krka to jednak znacznie więcej niż same wodospady. Park ma niezwykle bogate dziedzictwo historyczne i religijne. Jednym z najbardziej malowniczych miejsc jest wysepka Visovac z klasztorem franciszkanów otoczonym wodami rzeki. To niemal symbol całej Dalmacji. Klasztor istnieje od XV wieku i przez stulecia był ważnym centrum duchowym oraz miejscem przechowywania cennych ksiąg i dzieł sztuki.

W północnej części parku znajduje się Monastyr Krka – jeden z najważniejszych prawosławnych klasztorów Chorwacji. Położony pośród surowego krajobrazu kanionu stanowi niezwykłe połączenie duchowości i natury.

Ważnym elementem krajobrazu są również stare młyny wodne. W wielu z nich urządzono małe muzea etnograficzne pokazujące życie dawnej Dalmacji. To właśnie tutaj można zobaczyć tradycyjne metody mielenia zboża i dawne urządzenia napędzane siłą wody.

Park Narodowy Krka słynie także z wyjątkowo przyjaznej infrastruktury turystycznej. Trasy są dobrze przygotowane, a liczne punkty widokowe sprawiają, że nawet krótka wycieczka pozostawia ogromne wrażenie. To jedno z najlepszych miejsc w Chorwacji dla rodzin z dziećmi.

Jeszcze kilka lat temu część wodospadów była dostępna do kąpieli. Dziś obowiązują bardziej restrykcyjne zasady ochrony przyrody, dzięki którym unikalny ekosystem ma szansę przetrwać w niezmienionym stanie.

Park Narodowy Krka, © Albin Marciniak

 

Informacje praktyczne – Park Narodowy Krka

  • Lokalizacja: środkowa Dalmacja, okolice miasta Šibenik
  • Powierzchnia: około 109 km²
  • Główna atrakcja: wodospad Skradinski Buk
  • Największy wodospad: Manojlovac – około 59 m
  • Liczba głównych wodospadów: 7
  • Najlepszy czas odwiedzin: wiosna i wczesna jesień
  • Najpopularniejsze wejścia:
    • Skradin
    • Lozovac
  • Możliwości zwiedzania:
    • pieszo
    • rejsy statkami
    • trasy edukacyjne
  • Najważniejsze zabytki:
    • klasztor Visovac
    • Monastyr Krka
    • stare młyny wodne
  • Wskazówki praktyczne:
    • latem park jest bardzo zatłoczony
    • warto wybrać rejs z miejscowości Skradin
    • należy zabrać wodę i ochronę przeciwsłoneczną
    • część tras przebiega po drewnianych pomostach nad wodą

Wodospad Skradinski Buk, Krka, Chorwacja – obszerny reportaż 

Park Narodowy Krka, Wodospad Skradinski Buk, © Albin Marciniak

Park Narodowy Mljet – zielona wyspa spokoju na Adriatyku

Park Narodowy Mljet jest zupełnie innym światem niż tłoczne wybrzeże Dalmacji. To miejsce spokojne, harmonijne i niezwykle zielone. Wyspa Mljet od dawna uchodzi za jedną z najpiękniejszych wysp Adriatyku, a jej zachodnia część objęta została ochroną jako park narodowy.

Mljet zachwyca przede wszystkim atmosferą. Nie ma tutaj wielkich kurortów ani hałaśliwych promenad. Są za to pachnące lasy piniowe, ukryte zatoki, spokojne jeziora i śródziemnomorska cisza. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają odpoczynku od masowej turystyki.

Największą atrakcją są dwa słone jeziora – Veliko Jezero i Malo Jezero. Powstały one poprzez połączenie dawnych zatok z morzem i dziś tworzą niezwykły krajobraz przypominający fiordy. Woda jest tutaj spokojna, ciepła i idealna do pływania kajakiem czy rejsów małymi łodziami.

Na niewielkiej wyspie pośrodku Velikiego Jezera znajduje się dawny klasztor benedyktynów oraz kościół Najświętszej Marii Panny. To jedno z najbardziej romantycznych i fotogenicznych miejsc całej Chorwacji. Kamienne mury klasztoru otoczone są zielenią i błękitem jeziora, tworząc niemal mistyczny krajobraz.

Mljet od wieków inspirował podróżników, poetów i żeglarzy. Według jednej z legend właśnie tutaj Odyseusz miał być więziony przez nimfę Kalipso. Trudno się dziwić, że miejsce to przez stulecia budziło zachwyt.

Park jest idealny dla miłośników aktywnego wypoczynku. Rozbudowana sieć ścieżek rowerowych i pieszych pozwala odkrywać kolejne zatoki, punkty widokowe i fragmenty wybrzeża. Popularne są także wycieczki kajakowe oraz nurkowanie.

W przeciwieństwie do Plitwic i Krki, Mljet nie oszałamia monumentalnymi wodospadami. Jego siłą jest spokój, przestrzeń i wyjątkowy śródziemnomorski klimat.

 

Klasztor benedyktynów na wyspie Mljet ©parkovihrvatske.hr

 

Informacje praktyczne – Park Narodowy Mljet

  • Lokalizacja: południowa Dalmacja, wyspa Mljet
  • Powierzchnia parku: około 54 km²
  • Dominująca roślinność: lasy piniowe i makia śródziemnomorska
  • Główne atrakcje:
  • Veliko Jezero
  • Malo Jezero
  • klasztor benedyktynów
  • wyspa św. Marii
  • Najlepszy czas odwiedzin:
  • maj–czerwiec
  • wrzesień
  • Formy aktywności:
  • trekking
  • rowery
  • kajaki
  • snorkeling
  • rejsy łodziami
  • Dojazd:
  • promy z Dubrownika i półwyspu Pelješac
  • Wskazówki praktyczne:
  • warto nocować na wyspie minimum 2–3 dni
  • latem konieczna wcześniejsza rezerwacja promów
  • park najlepiej zwiedzać rowerem lub pieszo
  • należy zabrać nakrycie głowy i zapas wody
Park Narodowy KRKA,

Park Narodowy KRKA, Górna kaskadowa część wodospadu Roški Slap

 

Chorwackie parki narodowe – ostatnie wielkie oazy natury Adriatyku

Chorwackie parki narodowe pokazują, że Adriatyk to nie tylko plaże i wakacyjne kurorty. To również kraj niezwykłej przyrody, której różnorodność potrafi zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych podróżników.

Plitwice zachwycają monumentalnym spektaklem wody i wapienia. Krka łączy naturę z historią i kulturą Dalmacji. Mljet natomiast daje coś coraz rzadszego we współczesnym świecie – ciszę, przestrzeń i prawdziwy kontakt z naturą.

To miejsca, które nie tylko się zwiedza. Je się przeżywa.

 

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-05-23 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
WŁOCHY

Rzekomy grób Archimedesa w Syrakuzach na Sycylii

przez Redakcja 2026-05-23
Napisane przez Redakcja
grób Archimedesa w Syrakuzach

   Tzw. Grób Archimedesa to jeden z grobowców komorowych znajdujących się na obszarze archeologicznym zwanym „Nekropolią Grotticelle”. Jest jednym z najpiękniejszych, dlatego sądzono, że może to być dzieło słynnego naukowca.

„Indiana Jones i artefakt przeznaczenia” gdzie końcowa akcja filmu rozgrywa się w starożytności, w czasie II wojny punickiej, podczas oblężenia Syrakuz. To właśnie tutaj Indiana Jones spotyka Archimedesa.

 

Rzekomy grób Archimedesa w Syrakuzach na Sycylii jest jednym z wielu a jest to to pozostałość po nekropoli okresu antycznego. Zabytkowe katakumby wykute w rodzimym piaskowcu zachowane są w dość dobrym stanie.

 

Grobowiec Archimedesa w Syrakuzach to fascynujące miejsce, które składa hołd wielkiemu greckiemu naukowcowi Archimedesowi. Znajdujący się w mieście grobowiec jest ważnym punktem zainteresowania miłośników historii i nauki. Chociaż nie wiadomo na pewno, czy jest to rzeczywiście grób Archimedesa, miejsce to oferuje namacalne powiązanie z jego niezwykłym wkładem w matematykę, fizykę i inżynierię. Grobowiec Archimedesa jest dobrze zachowany i oferuje wyjątkową okazję do poznania sposobu pochówków w czasach życia i twórczości tego geniusza starożytności. Jeśli jesteś miłośnikiem historii i nauki, wizyta w grobowcu Archimedesa to z pewnością przeżycie, którego nie można przegapić podczas wycieczki do Syrakuz.

 

Obszar ten nazywany jest „Nekropolią Grotticelle” i charakteryzuje się obecnością licznych pochówków zarówno z okresu sycylijskiego, greckiego, jak i rzymskiego. Pierwsze dwa mają kształt „wgłębień”, natomiast trzeci jest „komorowy”. Wśród tych ostatnich szczególnie rzuca się w oczy ten, którego wejście zdobi wykuty w skale tympanon. Doprowadziło to do równania: piękniejszy grób = najważniejszy w Syrakuzach… a zatem musiał należeć do Archimedesa. Ale to tylko legenda, bo miejsce prawdziwego pochówku nie jest znane.

 

W północno-wschodnim narożniku Parku Archeologicznego znajduje się długa ulica usiana grobami z okresu greckiego, rzymskiego i bizantyjskiego, które zostały wykute w tutejszych wapiennych skałach. Wśród nich znajduje się także słynny „grobowiec Archimedesa”, który można łatwo rozpoznać po dwuspadowej fasadzie. Według legendy pochowany jest tu słynny matematyk, który zginął podczas rzymskiego oblężenia Syrakuz w 212 roku p.n.e. Jednak nawet rzymski pisarz Cyceron odnotował, że Archimedes został pochowany przed bramą do Agrigento. Domniemany grób Archimedesa to rzymskie kolumbarium z I wieku n.e.

 

Miejsce wchodzące w skład kompleksu parku archeologicznego, znajduje się nieco na uboczu. Nie ma możliwości zwiedzania samych grobowców. Nie można przejść wytyczonymi alejkami przez kamieniołom, jak to było możliwe wcześniej.
Niestety, denerwujące jest to, że większość parku historycznego od wakacji 2022 pozostaje zamknięta,  lecz nadal pobierana jest pełna cena za bilety (13,5 euro). Poza sezonem nieczynne jest także osobne wejście z kasą przy nekropolii i grobowcu Archimedesa. Bez przeszkód można oglądać całość przez ogrodzenie biegnące wokoło, otaczając z trzech stron kompleks katakumb.

 

 

Lokalizacja: Neapolis Archaeological Park
Adres: Viale Teracati, 50A, 96100 Siracusa SR, Włochy
Założony: 212 p.n.e

Nekropolia Groticelle

 

 

Ciekawe miejsca w pobliżu

Katedra w Syrakuzach (2,4 km)
Ucho Dionizego (0,5 km)
Galeria Regionalna Pałacu Bellomo (2,6 km)
Teatr Grecki w Syrakuzach (0,6 km)
Palazzo Montalto (2,2 km)
Świątynia Apolla (1,9 km)
Ołtarz Hierona (0,6 km)
Castello Maniace (3 km)
Amfiteatr Rzymski w Syrakuzach (0,5 km)

 

Syrakuzanie powinni zapewnić Archimedesowi rozgłos, na jaki zasługuje wielki naukowiec, którego wieści o miejscu pochówku popadały w zapomnienie. Po wielu latach to Cyceron odkrył jego grób w pobliżu bram miasta (między stacją kolejową znajduje się pobliski park zwany „gimnazjum”). Ponownie po 2000 lat rzymski grobowiec jest przedstawiany jako grobowiec wielkiego naukowca z Syrakuzy, który przez dwa lata powstrzymywał armię Cesarstwa Rzymskiego przed podbojem miasta. Kapitulacja nastąpiła właściwie z powodu zdrady Syrakuzańczyka. Prawdziwy grobowiec Archimedesa zwieńczony był kolumną w kształcie walca i kulą.

 

Ciekawe przypadki grobowca Archimedesa

legenda 1

Tak jest w przypadku grobowca Archimedesa: myślisz, że wiesz, gdzie on się znajduje? Znalazł go Cyceron i oskarżył Syrakuzan o zaniedbanie. Ale gdzie jest grób?

My, Syrakuzy, jesteśmy naprawdę wyjątkowymi ludźmi, mamy dziedzictwo historyczne sięgające tysiącleci, ale niewiarygodnie krótką pamięć! Nasi najwybitniejsi współobywatele, którzy zmienili historię, nie są w naszym kraju celebrowani w niewielkim stopniu lub wcale i przez wieki byli pogrążeni w zapomnieniu i obojętności.

Tak było w przypadku słynnego Archimedesa, o którym po jego śmierci (prawie) zapomniano. Z pewnością Syrakuzanie musieli mieć inne myśli na głowie, żeby nie uczcić swojego najważniejszego obywatela, do tego stopnia, że ??zapomnieli o miejscu jego pochówku.

Dopiero Cyceron, który odwiedził Syrakuzy dopiero kilka wieków po śmierci wynalazcy, zajął się odszukaniem grobu i oddaniem mu hołdu.

Eureka! Grobowiec odkryto w 75 r. p.n.e., oczyszczono i przywrócono mu dawną świetność; niestety nie trwało to długo: w codziennym życiu przeciętnego Syrakuzan nie miało to większego znaczenia i wkrótce o grobie znów zapomniano i pozostawiono samemu sobie.

 

 

„Pewnego razu, gdy byłem nadzorcą w Syrakuzach, wydobyłem z prochu Archimedesa, wybitnego obywatela tego miasta. Rzeczywiście szukałem jego grobowca, ignorowanego przez Syrakuzan, otoczonego ze wszystkich stron i porośniętego jeżynami i chwastami. Syrakuzanin kategorycznie zaprzeczał jego istnieniu, natomiast ja posiadałem wersety senari zapisane na jego grobie, według których na grobie Archimedesa umieszczono kulę z cylindrem. Ale ja wszystko badałem oczami… I wkrótce potem zauważyłem, że niedaleko z krzaków wyłania się niewielkie wzniesienie. Była na nim figura kuli i cylindra. I natychmiast powiedziałem Syrakuzańczykom: „Właśnie tego chciałem!” – Cyceron, 75 p.n.e

Oczywiście, gdyby Cyceron żył, wzdrygnąłby się na widok tego, jak jego uderzające odkrycie było całkowicie ignorowane przez te wszystkie stulecia; obojętność i beztroska pozostały stałym elementem charakteru Syrakuz, przekazywanym z pokolenia na pokolenie aż do dnia dzisiejszego. Zresztą nie tylko w Syrakuzach, bo to typowe podejście dla tego kraju.

 

 

legenda 2

Często słyszy się, jak ludzie mówią: „Oto grób Archimedesa”, wskazując na najbardziej ozdobny grobowiec z wielu grobowców na nekropolii w „małych jaskiniach”. To stanowisko przypisywane przez Syrakuzan jest całkowicie błędne!

Tak naprawdę rzekomy grobowiec Archimedesa to nic innego jak rzymskie kolumbarium, czyli komora grobowa z okresu rzymskiego, zbudowana zapewne kilka wieków po śmierci matematyka!

Ale gdzie w takim razie jest ten grobowiec Archimedesa?

 

 

Według niektórych plotek grób odnaleziono pod słynnym hotelem przy Via Grotticelle Necropolis. Syrakuzanie „cuttigghi” są pełni spisków i gierek o władzę i kto wie, czy naprawdę mają choć minimalne chęci do poszukiwań i podstawy by potwierdzić tę teorię.

Z pewnością historia pokazuje nam, że grób Archimedesa już wówczas miał się wyróżniać, by czcić wielką postać.

Cyceron powiedział, że grób Archimedesa miał wyrzeźbiony cylinder i kulę, co stanowiło hołd dla wielkiego wkładu, jaki uczony wniósł w matematykę i fizykę: tych znaków nie ma w żadnym grobowcu nekropolii.

Jak głosi słynne przysłowie: „Każde kłamstwo na dłuższą metę staje się prawdą” i kto wie, czy za sto lat ten fałszywy fakt historyczny, którym się jedynie oczarowuje turystów, nie może w końcu stać się „prawdziwym” grobowcem Archimedes!

 

 

Pomnik Archimedesa znajduje się na cyplu pomiędzy mostami łączącymi Syrakuzy i wyspę Ortigia

Gdzie jest prawdziwy grób Archimedesa? …

opracowanie & foto Albin Marciniak

 

Kamieniołom na którego terenie znajduje się kompleks  „Nekropolia Grotticelle”

2026-05-23 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Kolej

Średzka Kolej Powiatowa, Wąskotorowa

przez Redakcja 2026-05-23
Napisane przez Redakcja
Średzka Kolej Powiatowa, Wąskotorowa, Stacja Zaniemyśl

Średzka Kolej Powiatowa, Wąskotorowa, Stacja Zaniemyśl.

Przejazd ze stacji Środa Miasto do stacji Zaniemyśl

   Choć na torach na całym świecie trwa wyścig prędkości coraz to nowszych składów pociągów, to jednak sentyment do dawnej kolei pozostaje. Nie brak także pasjonatów chcących tę tradycję podtrzymywać. Wolsztyn, Chabówka, Kościerzyna, Bachórz, Sochaczew, Warszawa, Rudy, to tylko niektóre ze skansenów w Polsce gromadzące zabytkowe lokomotywy i wagony. Część z nich stara się by choć kilka sztuk taboru było na chodzie a  zaledwie garstka ze skansenów organizuje przejazdy takim taborem. Dobre choć i to, bo przywracanie do życia wiekowych parowozów czy zabytkowych wagonów do łatwych zadań nie należy. Koszty niemałe a i o fachowców potrafiących ożywić takie pojazdy jest coraz mniej. Ta sztuka udaje się pasjonatom z Towarzystwa Przyjaciół Kolejki Średzkiej „BANA”. Nie tylko organizują przejazdy na blisko 15 kilometrowej linii ale przywracają też dawny blask kolejnym wagonom i lokomotywom. Rozmawiając z nimi w trakcie przejazdu takim zabytkowym składem a trwającym blisko godzinę, da się wyczuć pasję w tym co robią. Na stacji końcowej w budynku dworca w Zaniemyślu, zgromadzili sporo pamiątek związanych z koleją i obsługą pasażerską w  XX wieku. Zwiedzając zaplecze i tabor w Środzie Śląskiej na stacji początkowej, z przejazdem na trasie i zwiedzaniem stacji w Zaniemyślu, przyjemnie można spędzić ponad dwie godziny.

Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 6

 Historia

Średzka Kolej Dojazdowa, jako przez wiele lat typowana do likwidacji i tym samym opierająca się modernizacjom, dotrwała właśnie do tego symbolicznego końca kolei wąskotorowych. Niektórym innym kolejom, wcześniej doinwestowywanym i otrzymującym nowy tabor, ta sztuka się nie udała. Było tak m. in. na Opalenickiej Kolei Dojazdowej (zamknięta w 1995), czy Gdańskich Kolejach Dojazdowych (zamknięte w 1996).

W zasadzie w tym miejscu historia mogłaby się zakończyć – taki los spotkał w końcu pobliskie kolejki w Opalenicy czy Witaszycach. Szczęśliwie, już rok po zamknięciu ruchu przez PKP Średzka Kolej Dojazdowa wróciła pod zarząd Powiatu Średzkiego, przyjmując nazwę Powiatowa Kolej Wąskotorowa w Środzie Wielkopolskiej. Procedura pełnego przejęcia kolei od PKP trwała jednak aż 8 lat – dopiero w listopadzie 2010 r. po 61 latach kolejka znów stała się własnością powiatu. W lutym 2011 przywrócono jej historyczną nazwę Średzka Kolej Powiatowa, która funkcjonuje do dziś.

Kolejne perturbacje jakie przetoczyły się przez kolejkę doprowadziły do ponownego jej zamknięcia w 2014 roku. Jednak dzięki zapałowi grupy osób podupadający zabytek udało się ponownie wskrzesić i przywrócić pociągi wąskotorowe między Środą Wielkopolską i Zaniemyślem latem 2016 roku.

więcej:

http://sredzkakolejpowiatowa.pl/o-kolei/historia/

Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa

foto: Krzysztof Kubiak Średzka Kolej Powiatowa

Towarzystwo Przyjaciół Kolejki Średzkiej „BANA”

Zarządca infrastruktury oraz przewoźnik Średzkiej Kolei Powiatowej
Średzka Kolej Powiatowa
ul. Niedziałkowskiego 25  Środa Wlkp.
tel. 698 013 292
http://sredzkakolejpowiatowa.pl/
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 1

Sprzedaż biletów prowadzona jest w kasie biletowej na stacji Środa Miasto, a na innych stacjach i przystankach – przez obsługę pociągu. Płatność kartą płatniczą lub gotówką.

W pociągach honorowane są wszystkie ulgi ustawowe. Obliguje to także obsługę do weryfikowania uprawnień do korzystania z ulg – proszę pamiętać o zabraniu odpowiednich legitymacji lub innych dokumentów.

Pociągi zatrzymują się na wszystkich przystankach na trasie. Trzeba jednak zaznaczyć, że niektóre z nich (Annopole, Płaczki, Śnieciska, Polwica) są przystankami NA ŻĄDANIE. Pociąg zatrzymuje się na nich tylko wtedy, gdy na peronie ktoś czeka, lub ktoś z podróżnych zgłosił zamiar opuszczenia pociągu konduktorowi. Godzina odjazdu z tych przystanków jest orientacyjna – pociąg może przyjechać od 5 minut przed czasem wskazanym w rozkładzie do 5 minut po tym czasie.

Na wszystkich stacjach pośrednich bilety można nabyć u obsługi pociągu w trakcie jazdy.

Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 3 1
foto: Średzka Kolej Powiatowa
Średzka Kolej Dojazdowa wzbogaciła swój tabor o trzy wagony kolejki wąskotorowej z Milicza. Takie składy jeździły także przez Milicz, a stojące i niszczejące przez wiele lat na bocznicy, teraz zapewne przewiozą jeszcze wielu pasażerów w Wielkopolsce.

Milicz i Dolina Baryczy Stawy Milickie 29

Relikty dawnej kolejki wąskotorowej w Miliczu która w tym miejscu miała przystanek
Środa Miasto – przystanek Średzkiej Kolei Powiatowej
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 2
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 3
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 4
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 5
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 7
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 9
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 11
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 14
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 15
Sredzka Kolej Powiatowa waskotorowa 17
Kolej Wąskotorowa, Stacja Zaniemyśl
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 14
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 1
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 2
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 3
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 4
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 5
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 6
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 7
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 8
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 9
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 10
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 11
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 12
Kolej Waskotorowa Stacja Zaniemysl 13
2026-05-23 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • …
  • 288

Archiwa

  • sierpień 2026
  • lipiec 2026
  • czerwiec 2026
  • maj 2026
  • kwiecień 2026
  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Najpiękniejsze miejsca UNESCO w Tunezji

    2026-08-05
  • Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

    2026-08-03
  • Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji

    2026-08-03
  • Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

    2026-08-03
  • Nowy ILS w Kraków Airport

    2026-08-03
  • Polskie długodystansowe szlaki piesze

    2026-08-01

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Kopalnia złota Rosia Montana w Rumunii

2024-08-17

Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

2024-08-17

FIND US

[icon_bar icon="icon-facebook" link="https://www.facebook.com/groups/betheme" target="" size="small" social="facebook"][icon_bar icon="icon-gplus" link="#" target="" size="small" social="google"][icon_bar icon="icon-x-twitter" link="#" target="" size="small" social="twitter"][icon_bar icon="icon-vimeo" link="#" target="" size="small" social="vimeo"][icon_bar icon="icon-play" link="https://www.youtube.com/@MuffinGroup" target="" size="small" social="youtube"]

Najnowsze komentarze

  1. KlubowiczAdmin - Najpiękniejsze zamki i obiekty obronne w Polsce polecane do zwiedzania
  2. KlubowiczAdmin - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  3. Maciej - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  4. krzysiek - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  5. KlubowiczAdmin - Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Nasz magazyn

Vitae adipiscing turpis. Aenean ligula nibh in, molestie id viverra a, dapibus at dolor. Aenean ligula nibh in molestie id.

Reklama

SIGN UP FOR
NEWSLETTER

Aenean ligula nibh, mole stie id viverra a, dapibus ante lobortis

[button title="Subscribe" link="#"]

Tagi

afryka Albin Marciniak Albin Marciniak podróżnik azja Chorwacja Czyste Góry Czyste Szlaki Czyste Tatry foto: Albin Marciniak góry jaskinie katakumby Klub Podróżników Klub Podróżników Śródziemie konkurs Konkurs fotograficzny kopalnie Kościoły i obiekty sakralne Kraków Kraków Airport mapa zamków maroko military mine muzeum najpiękniejsze podziemia w Europie do zwiedzania Orla Perć Piwnica pod Baranami podziemia w Polsce podziemia świata polska polska na weekend RYANAIR schronisko skansen slajdowisko słowacja tatry The most beautiful underground in Europe to explore Underground cave w Krakowie w Polsce wyprawa zamek Zamki Polskie Zamki w Polsce

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie

Polecane

Najpiękniejsze miejsca UNESCO w Tunezji
Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026
Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji
Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

Ostatnio dodane

Najpiękniejsze miejsca UNESCO w Tunezji
Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026
Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji
Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2026-06-22
  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-06-18
  • Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

    2026-05-29
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-04-10
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign