Przejdź do treści
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
środa, 5 sierpnia, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Copyright 2025 - All Right Reserved
Zamki i pałace

Zamek Krzyżacki w Malborku

przez Albin Marciniak 2026-06-16
Napisane przez Albin Marciniak

Zamek Krzyżacki w Malborku

największy gotycki zamek na świecie

W pierwszej połowie XIII wieku, na tereny położone nad środkowym biegiem Nogatu dotarły pierwsze misje chrystianizacyjne Zakonu Niemieckiego, zwanego także krzyżackim. Na początku lat 80-tych tego stulecia rozpoczęto budowę zamku zwanego przez braci zakonnych Grodem Marii (niem. Marienburg). W ciągu niespełna trzydziestu lat powstał czworoboczny dom konwentualny z kaplicą, kapitularzem, dormitorium, refektarzem, wewnętrznym dziedzińcem i podzamczem od strony północnej. Z naroża południowo-zachodniego poprowadzono długi i wysoki ganek do Gdaniska – wieży ustępowej i jednocześnie obronnej.

Zamek Krzyżacki w Malborku to największy zamek gotycki na świecie. Monumentalna budowla jest ogromną atrakcją turystyczną dla zwiedzających z całej Europy a nawet świata.

 

 

Powierzchnia, jaką zajmują wszystkie zamkowe zabudowania i dziedzińce, wynosi ponad 143 tys. m2. Spoglądając z wieży na Zamek górny i dolny, a także na przedzamcze, widać ogrom budowli. Można by się spierać czy np Wersal lub Praski zamek na Hradczanach jest większy. Należy jednak brać pod uwagę znaczenie określenia zamek i jego funkcje obronne, czego wielu innym obiektom brakuje. Zamek w Malborku rozciąga się na obszarze 18 hektarów, otoczony fosą zasilaną wodami Nogatu oraz z pobliskiego jeziora, skąd woda była doprowadzana szeregiem sztucznych kanałów.

 

 

Monumentalna warownia wzniesiona z ponad 30 mln cegieł z powierzchnią 143,591 m2 jest większa niż m.in. zamek Windsor. Czy jednak Windsor jest zamkiem czy pałacem, to temat do dyskusji. Zamek w Malborku był i jest twierdzą, która mogła prowadzić skuteczną obronę, co zresztą wielokrotnie miało miejsce.

 

Zamek w Malborku jest najpotężniejszą twierdzą średniowiecznej Europy i najznakomitszym przykładem ówczesnej architektury obronno-rezydencyjnej. Był symbolem potęgi Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, jednego z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, chrześcijańskich zakonów rycerskich – Zakonu Krzyżackiego. Wielki mistrz krzyżacki Konrad von Feuchtwangen, budowę  zamku rozpoczął w latach 1280 -1283 w miejscu starodawnego pruskiego grodu Zantyru. Zamek wznoszono w kilku etapach, od 1278 do 1457 roku. Początkowo zamek pełnił rolę konwentualnej siedziby komtura – zwierzchnika domu zakonnego.

 

 

W 1309 roku Malbork stał się stolicą Państwa Zakonnego. Wówczas to wraz z wielkim mistrzem do Malborka przybyła duża liczba braci zakonnych. Konieczna stała się przebudowa i rozbudowa istniejącego zamku. Do istniejącego Zamku Górnego dobudowano wówczas Zamek Średni z wielkim refektarzem, następnie pałac wielkiego mistrza, a w dalszej kolejności Zamek Niski. Całość budowli czyli zamek, klasztor i rezydencja, spełniały trzy podstawowe funkcje. Te zaś były uzupełnione o dobrze zorganizowane zaplecze gospodarcze i militarne.

 

Zdobycie zamku
Zamek Malbork był twierdzą nie do zdobycia, więc dogadano się z zaciężnymi krzyżackimi (głównie pochodzenia niemieckiego i czeskiego), którzy nie otrzymywali dłuższy czas żołdu, że to Polska wypłaci im ten zaległy żołd, a oni w zamian oddadzą zamki, w tym Malbork. Kupiono Malbork (a także zamki w Iławie i Tczewie) za 190 tysięcy florenów (złota moneta o masie około 3,5 g), co stanowiło równowartość 665 kg złota.

 

Potop Szwedzki
Podczas wojny trzydziestoletniej, w 1626 i 1629 r. zamek zajęły wojska szwedzkie. W 1626 roku Szwedzi pod dowództwem Gustawa II Adolfa, przy użyciu nowoczesnej artylerii, zdobyli zamek w ciągu dwóch dni i pozostali w nim na kilka dobrych lat. Szwedzi zamek zniszczyli, splądrowali i ograbili.

 

Napoleon
Bezpośrednio po wycofaniu się z miasta wojsk napoleońskich rozpoczęto opracowywanie projektów odbudowy obiektu.  W 1816 roku powołano Zarząd Odbudowy Zamku w Malborku.

 


Do roku 1900 zakończono zasadnicze prace na Zamku Wysokim. Odbudowano tu szereg najważniejszych wnętrz: kościół Najświętszej Marii Panny, kaplicę św. Anny, Kapitularz, Kuchnię, Jadalnię i Świetlicę konwentu. Roboty na Zamku Średnim trwały do 1918 roku i przyniosły efekt w postaci restauracji skrzydła wschodniego z kaplicą św. Bartłomieja, Wielkiej Komturii, Infirmerii i skrzydła zachodniego z Wielkim Refektarzem. Wyjątkiem były wnętrza Pałacu Wielkich Mistrzów, które pozostawiono w kształcie jaki uzyskały w pierwszej połowie XIX wieku. Jeszcze w 1922 roku zakończono odbudowę kaplicy św. Katarzyny. Cztery lata później zrekonstruowano mury i wieże bollwerku Plauena, zaś w 1931 roku sfinalizowano prace przy Bramie Nowej, zwanej też Bramą Hindenburga.

 

1 maja 1933 roku na wieży głównej zawisła flaga III Rzeszy. Obiekt stał się też miejscem częstych uroczystości z udziałem wysokich funkcjonariuszy partii nazistowskiej. W związku z podobnymi imprezami w 1934 roku powstał (na szczęście niezrealizowany) projekt budowy wielkiego amfiteatru po wschodniej stronie zamku. 1 września 1939 roku w Wielkim Refektarzu gauleiter Forster uroczyście ogłosił powrót do Niemiec terenów położonych na lewym brzegu dolnej Wisły a tym samym odtworzenie prowincji Prusy Zachodnie w jej dawnych granicach.

 

II Wojna Światowa
Sytuacja polityczna Niemiec w latach trzydziestych odbiła się także na życiu codziennym zamku. 1 maja 1933 roku na wieży głównej zawisła flaga III Rzeszy. Obiekt stał się też miejscem częstych uroczystości z udziałem wysokich funkcjonariuszy partii nazistowskiej. W związku z podobnymi imprezami w 1934 roku powstał (na szczęście niezrealizowany) projekt budowy wielkiego amfiteatru po wschodniej stronie zamku. W 1941 roku rozpoczęto zabezpieczanie obiektu przed skutkami nalotów bombowych. Aż do 1945 roku, zamek w Malborku praktycznie pozostał nietknięty działaniami wojennymi.

 


Zamek bardzo mocno ucierpiał w trakcie działań wojennych w 1945 roku. W wyniku ciężkich walk Grupy Bojowej Marienburg z jednostkami 2 rosyjskiej Armii Uderzeniowej, zniszczeniu uległo blisko 80 procent zabudowy Starego Miasta Malborka. Poważnie uszkodzone też zostały wschodnie partie zespołu zamkowego – prezbiterium kościoła Najświętszej Marii Panny z mozaikową figurą Marii z Dzieciątkiem, wieża główna, skrzydło wschodnie Zamku Średniego, zabudowa Przedzamcza. 8 marca wycofujące się oddziały niemieckie wysadziły w powietrze mosty na Nogacie.

 

Muzeum
1 stycznia 1961 roku utworzono Muzeum Zamkowe. Decyzję o jego powołaniu przyspieszył groźny pożar dachów skrzydeł zachodniego i północnego Zamku Średniego, jaki wybuchł 7 września 1959 roku.

 

Zamek Wysoki

Otoczony głębokimi fosami i kilkoma pierścieniami murów obronnych zawierał szereg reprezentacyjnych pomieszczeń, m.in.: kościół Najświętszej Marii Panny powiększony o nowe prezbiterium i położoną pod nim kaplicę św. Anny – miejsce pochówków wielkich mistrzów. Nad zamkiem wznosi się wieża, skąd rozpościera się spektakularny widok na cały kompleks zamkowy z przyległościami, rzeką Nogatem oraz miastem Malbork.

 




Zamek Średni

Dawne podzamcze które z biegiem lat uległo rozbudowie, stając się obszernym i funkcjonalnym Zamkiem Średnim dostępnym dla rycerzy – gości z Europy Zachodniej. Obecnie pełni funkcje głównie wystawiennicze i administracyjne. To właśnie tutaj, na rozległym dziedzińcu widać grupy turystów rozchodzących się w różnych kierunkach na zwiedzanie zamku. 

 

Zamek Niski (Dolny)

W XIV i pierwszej połowie XV wieku założono i rozbudowano trzecią część warowni – Zamek Niski zwany odtąd Przedzamczem. Umieszczono tu m.in. Karwan – wielką zbrojownię na działa i wozy bojowe, spichlerz nad brzegiem Nogatu oraz szereg budynków gospodarczych (ludwisarnię, stajnie, browar, etc). Przy jednym z nich znajdowała się kaplica św. Wawrzyńca, przeznaczona dla służby zamkowej. Całość otaczały fosy i mury obronne z licznymi wieżami, połączone z umocnieniami miasta Malborka.

 

 

Podziemia zamku w Malborku
Największy zamek w Polsce oraz na świecie, poza komnatami i rozległym terenem zewnętrznym, ma także wiele do zaoferowania w swoich podziemiach. W piwnicach prezentowane są elementy oryginalnych konstrukcji z drewna, sklepień piwnic czy posadzek z początków istnienia zamku. Także tutaj prezentowane są wystawy czasowe. 

 

 

Tajemnicze poddasza

Zamek kryje wiele mrocznych i tajemniczych miejsc w piwnicach, na poddaszach i w międzymurzu zamkowym.  Wiele z tych miejsc jest niedostępnych dla turystów.
Jednym z takich miejsc są poddasza Zamku Wysokiego, z gotycką windą w kształcie koła. Urządzenie wyciągowe napędzane było przez czterech rosłych mężczyzn, w sposób podobny jak robią to chomiki. Mechanizmem jest koło deptakowe o średnicy około czterech metrów. Jako siłę napędową wykorzystywano ludzi stąpających wewnątrz tego bębna. Urządzenie było w stanie podnieść ciężar kilkuset kilogramów na wysokość wielu metrów. Łacińska nazwa dźwigu – caranum.
Na podobnej zasadzie działał żuraw portowy w Gdańsku. Ten jednak był znacznie większy a służył przede wszystkim jako urządzenie portowe do załadunku towarów i balastu na statki oraz do stawiania masztów jednostek. Mechanizmem są dwie pary kół deptakowych o średnicy około sześciu metrów każde. Jako siłę napędową wykorzystywano ludzi stąpających wewnątrz tych bębnów. Urządzenie było w stanie podnieść ciężar dwóch ton na wysokość 27 metrów bądź, po sprzęgnięciu obu par kół, 4 t na wysokość 11 m.

 

 

Kościół Najświętszej Marii Panny przed i po rekonstrukcji

W 1881 roku, dzięki aktywnej postawie parlamentarzystów z Prus Wschodnich i Zachodnich, rząd zdecydował o rozpoczęciu odbudowy kościoła Najświętszej Marii Panny na Zamku Wysokim. Znalezione w gruzie średniowieczne detale, po drobiazgowych badaniach i inwentaryzacjach, zostały bezbłędnie dopasowane do swoich pierwotnych miejsc we wnętrzu sali. Na fasadzie budynku, we wnęce okiennej prezbiterium, umieszczono 8-metrową figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Była wykonana ze sztucznego kamienia i pokryta mozaiką ze szkła weneckiego. We wrześniu 1944 roku wykonano gipsowy odlew Madonny z kościoła Najświętszej Marii Panny i zdemontowano wszystkie witraże z tej świątyni. Figura, wraz ze wschodnią częścią kościoła, uległa zniszczeniu w 1945 roku, podczas ostrzału artyleryjskiego Armii Czerwonej. We wrześniu 2014 roku rozpoczęto jej rekonstrukcję, a jej uroczyste odsłonięcie nastąpiło w 2016 roku. Do rekonstrukcji mozaiki użyto 350 tys. kostek wykonanych z dwóch rodzajów szkła weneckiego oraz szkła, w którym zatopiono płatki złota.

 

przed

po

 

Gdanisko czyli wieża sanitarna

Gdanisko pełniło funkcję wieży ustępowej (latryny), a także funkcje obronne, ponieważ zaopatrzone było w ambrazury (otwory strzelnicze). Na zamku malborskim droga do gdaniska oznaczona była rzeźbionymi wspornikami w kształcie diabełków, których ogony wskazywały właściwy kierunek. Jako że gdanisko pełniło rolę toalety, nad nią można było znaleźć liście kapusty bądź siano, co zastępowało papier toaletowy. Gdanisko w Malborku zawierało również zapadnię, przy pomocy której pozbywano się niewygodnych braci korzystających z toalety. Trafiali oni wprost do fosy.

 

Ciekawostka
Fundament zamku w Malborku wykonany jest z drewna. W rzeczywistości cała konstrukcja stoi na stosach filarów i słupów umieszczonych w piasku. Zrobiono to, aby oprzeć się ciągłemu zwilżaniu piasku przez pobliską rzekę Nogat. Była to ta sama praktyka, którą Rzymianie stosowali przy budowie Wenecji.

 


W 1997 roku zamek w Malborku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako budowla autentyczna i integralna.

opracowanie & foto : Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Zamki w Polsce

Najpiękniejsze i najokazalsze obiekty obronne
ZAMKI W POLSCE baner
 

Zamek Krzyżacki w Malborku

 

 

 

 

 

 

 

2026-06-16 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Zamek w Bolkowie średniowieczna gotycka twierdza na Dolnym Śląsku

przez Redakcja 2026-06-16
Napisane przez Redakcja
Zamek wyżynny w Bolkowie 13

Zamek w Bolkowie średniowieczna gotycka twierdza  na Dolnym Śląsku

Zamek wyżynny z XIII w. zbudowanym przez Bolesława II Rogatka

   Zamek w Bolkowie należy do najbardziej rozpoznawanych. Zwiedzając zamki na Dolnym Śląsku, nie sposób pominąć tego obiektu. Według legendy, zamek połączony był tunelem z leżącym na kolejnym wzgórzu Zamkiem Świny. Zamek położony jest na wysokiej górze (Zamkowe Wzgórze, 396 m n.p.m.,), której zbocze urywa się od strony Nysy Szalonej ostrym urwiskiem (różnica wysokości wynosi 90 m), a łagodny wschodni stok zajmuje miasto. Zamek ten jest zamkiem wyżynnym. Budowla zajmuje 7600 m2.

 

Zamek wyżynny w Bolkowie 13

Rozpoczęła się inwestycja która w znacznym stopniu odsłoni zamek a wokół jego murów powstanie ścieżka spacerowo-widokowa. Dzięki niej będzie można podziwiać nie tylko miasto Bolków i okolicę ale także, a może przede wszystkim, będzie można poznać mury zamkowe z zewnątrz. Ścieżka poprowadzi także do centrum miasta. To obecnie jest możliwe głównie od strony bramy prowadzącej na zamek. Czy mieszkańcy dołączą się do uatrakcyjnienia oferty i zatrzymają turystów w nowych kawiarniach, restauracjach czy kwaterach noclegowych? …

Po wielu latach nastąpiła także zmiana na stanowisku dyrektora dbającego o ten jakże ważny zabytek. To nastąpiło w grudniu 2021r. Nowym dyrektorem został człowiek od wielu lat związany z zamkiem, znający doskonale jego specyfikę, potrzeby i problemy. Dotychczas kierownikiem Muzeum Zamku Bolków był mgr Adam Łaciuk a zastąpił go jego dotychczasowy asystent mgr Krzysztof Kędroń.

Co by nie mówić i pisać, dzieje się na zamku a dziać się będzie jeszcze więcej. Burmistrz ma wiele pomysłów na uatrakcyjnienie oferty turystycznej i ożywienie miasta. Wróble ćwierkają, że Bolków ma szansę na kolejną atrakcję która przyciągnie inną także sporą grupę turystów. Są to niedawno odkryte podziemia pod wzgórzem Ryszarda, po drugiej stronie Bolkowa. Jeżeli jeszcze udało by się stworzyć kolejny punkt widokowy, tym razem na wieży kościoła ewangelickiego znajdującego się w centrum miasta a doskonale widocznego z zamku, wówczas turyści mieli by świetnie spiętą ofertę na cały dzień zwiedzania.

Jak powiedział niedawno burmistrz Bolkowa, Grzegorz Kucab: „w ramach prac prowadzonych na zlecenie Gminy Bolków przy podziemnym kompleksie LEHM, odsłonięto relikt dawnej sztolni wiodącej do podziemi. Podczas robót ziemnych natrafiono w rumowisku na pozostałości prowadzonych w tym miejscu amatorskich poszukiwań”.

 

Zamek wyżynny w Bolkowie 26
Rozpoczęcie budowy  1277-1293
Pierwszy właściciel  – Bolesław II Rogatka
Zamek wyżynny w Bolkowie 23

Obecnie na zamku mieści się Muzeum Regionalne (filia Muzeum Karkonoskiego), jest ono zarządzane przez stowarzyszenie Bractwo Rycerskie Zamku Bolków powstałe w 1995 r.

strona Zamku i Bractwa
https://www.zamek-bolkow.info.pl

Zamek położony jest na górującym nad Bolkowem, widocznym z daleka wzgórzu.  Wejście na Zamek od parkingu zlokalizowanego przy ul. Bolka 12

ul. Księcia Bolka 12  Bolków

Zamek wyżynny w Bolkowie 2

Z murów zamkowych rozciąga się rozległa panorama. Poniżej zamku miasteczko Bolków. 

 

Zamek wyżynny w Bolkowie 3

 

Zamek wyżynny w Bolkowie 4

 

Historia Zamku

Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1277 roku kiedy to książę legnicki Bolesław II Łysy zwany Rogatką stwierdza „castro nostro”. Jednak samo powstanie zamku gotyckiego wiąże się z panowaniem jego syna, Bolka I. Za jego panowania zostaje on otoczony potężnymi kamiennymi murami obronnymi wraz z systemem bram, oraz wzniesiono murowane budynki mieszkalne. W tym okresie powstaje wieża dziobowa. Jest ona jedynym przykładem tego typu budowli w Polsce. Jej wysokość wynosi dziś 25 m. W przyziemiu znajduje się tzw. loch głodowy, wejście na wyższe kondygnacje umożliwiają schody umieszczone wewnątrz grubego na 4,5 m. muru. Dalsza gotycka rozbudowa przypada na okres panowania Bernarda oraz Bolka II, doprowadziła ona do połączenia wcześniejszej zabudowy w jeden budynek mieszkalno-gospodarczy zwany dziś Domem Gotyckim. W tym czasie następuje rozbudowa umocnień bramnych oraz murów zewnętrznych zamku, dzięki czemu staje się on najpotężniejszą twierdzą na Śląsku, pełniącą również funkcję skarbca książęcego. Z tego okresu zachowało się niewiele elementów wystroju architektonicznego. Są to portale na parterze, dwudzielne okno wychodzące na dziedziniec na wysokości trzeciej kondygnacji, oraz wewnętrzne okienko w kształcie koniczyny.

 

Zamek wyżynny w Bolkowie 5

 

Po bezpotomnej śmierci Bolka II zamek jak i całe księstwo Świdnicko-Jaworskie przechodzi na mocy układów dynastycznych pod władanie Korony Czeskiej. Ostateczny kształt zamek uzyskuje w XVI wieku. Rozbudowę kierowaną przez znanego architekta Jakuba Parr rozpoczęto w 1540 roku. Powstaje budynek mieszkalny zwany Domem Niewiast, połączony krużgankiem z istniejącymi zabudowaniami, którym nadano renesansowy charakter. Rozbudowano zewnętrzne linie fortyfikacji z nowymi dziedzińcami i bastejami, przystosowanymi już do broni palnej. W jej wyniku zamek zajmował powierzchnię 7.600 m2 i należy go zaliczyć do największych w owym czasie na Dolnym Śląsku. W swojej historii był wielokrotnie oblegany. W 1345 roku wojska czeskie pod dowództwem rycerzy z Czernej na próżno czterokrotnie go szturmowały. Nie został również zdobyty w czasie wojen husyckich. Dopiero w 1463 roku zostaje wzięty szturmem przez króla czeskiego Jerzego z Podjebradu, który osadza na nim rycerza Jana z Czernej. Zasłynął on wkrótce z rozbojów i grabieży, co spowodowało iż rozwścieczeni mieszczanie przy wsparciu miast śląskich między innymi Wrocławia i Świdnicy w 1468 roku zdobywają zamek, a samego rycerza wieszają na wieży. W 1646 roku w czasie wojny trzydziestoletniej po uszczupleniu załogi do 40 knechtów zostaje zdobyty przez Szwedów. Podczas walk, w wyniku intensywnego ostrzału artyleryjskiego, oddano przeszło 1800 strzałów, zamek znacznie ucierpiał.

 

Zamek wyżynny w Bolkowie 6

 

 W 1703 roku zostaje zakupiony przez Cystersów z Krzeszowa. Po sekularyzacji zakonu w 1810 roku przechodzi na własność skarbu państwa pruskiego. Opuszczony powoli staje się ruiną. W 1885 roku rada miasta zezwala na częściową rozbiórkę murów. W pierwszej połowie XX w rozpoczęto prace zabezpieczające. Przerwane, zostały wznowione w 1994 roku i trwają do dnia dzisiejszego. W chwili obecnej Muzeum Zamek Bolków jest Oddziałem Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze. W odrestaurowanym Domu Niewiast znajduje się część wystawiennicza muzeum. Na pierwszym piętrze eksponowana jest wystawa stała pt. „Budownictwo Obronne Księstwa Świdnicko-Jaworskiego”, natomiast na parterze prezentowane są wystawy zmienne. Od 1994 roku na Zamku działa Bractwo Rycerskie Zamku Bolków, które swoimi działaniami przyczynia się do rozwoju i poprawy atrakcyjności Zamku.
więcej o zamku i historii muzeum
http://www.zamek-bolkow.info.pl/
Wejdźmy na zamek …
Zamek wyżynny w Bolkowie 7
Zamek wyżynny w Bolkowie 8
 Wszystkie zamki w jednym miejscu
mapa zamki w Polsce 1
Bezpośrednim sąsiadem zamku w Bolkowie jest częściowo odbudowywany obecnie Zamek Świny

Zamek Świny na Dolnym Śląsku

Oczywiście na Dolnym Śląsku jak i w najbliższej okolicy, jest wiele bardzo interesujących miejsc które warto odwiedzić.
DOLNY ŚLĄSK
Zamek wyżynny w Bolkowie 9
Zamek wyżynny w Bolkowie 10
Zamek wyżynny w Bolkowie 11
Zamek wyżynny w Bolkowie 12
Zamek wyżynny w Bolkowie 13
Zamek wyżynny w Bolkowie 14
Zamek wyżynny w Bolkowie 15
Zamek wyżynny w Bolkowie 16
Zamek wyżynny w Bolkowie 17
Zamek wyżynny w Bolkowie 18
Zamek wyżynny w Bolkowie 19
Zamek wyżynny w Bolkowie 20
Zamek wyżynny w Bolkowie 21
Zamek wyżynny w Bolkowie 22
Zamek wyżynny w Bolkowie 23
Zamek wyżynny w Bolkowie 24
Zamek wyżynny w Bolkowie 25
Zamek wyżynny w Bolkowie 27
Zamek wyżynny w Bolkowie 28
Zamki w Polsce – obiekty polecane do zwiedzania
 ZAMKI W POLSCE baner
2026-06-16 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
CzechyPodziemia turystyczne w Europie Underground in Europe

Atom Muzeum – podziemna twierdza z ekspozycją broni jądrowej w Czechach

przez Redakcja 2026-06-15
Napisane przez Redakcja

Atom Muzeum – podziemna twierdza z ekspozycją broni jądrowej w Czechach

  Atom Muzeum Javor 51 to niezwykłe muzeum broni jądrowej, które znajduje się w podziemnym bunkrze między wsiami Míšov i Borovno, około 37 km na południowy zachód od Pilzna. Niegdyś było to najlepiej strzeżone i najbardziej tajemnicze miejsce w Czechosłowacji.

 

Były radziecki magazyn broni jądrowej Javor 51 znajduje się pośród pięknych lasów na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Brdy. Pod tonami betonu leżały tu dziesiątki sztuk amunicji nuklearnej zdolnej do zniszczenia połowy Europy. Od 1968 do 1990 roku żaden obywatel Czechosłowacji nie miał wstępu do tego miejsca.

Obecnie jest to jedyny dostępny dla zwiedzających magazyn broni jądrowej na świecie.

 

Unikatowy zabytek techniki przyciąga miłośników bunkrów i historii wojskowości. Powierzchnia bunkra wynosi 1600 metrów kwadratowych. W jego pomieszczeniach prezentowane są tematyczne wystawy dotyczące zimnej wojny, radzieckiego i amerykańskiego programu atomowego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej.

Znajduje się tu również hala, w której przechowywano głowice jądrowe. W muzeum można zobaczyć między innymi minę jądrową ważącą około 80 kg. Miny takie montowano na głębokości 200 metrów wzdłuż tak zwanej żelaznej kurtyny. Detonacja ładunku spowodowałaby utworzenie krateru o głębokości do 50 metrów.

W 2024 roku w Atom Muzeum ma powstać wystawa poświęcona kosmosowi, kosmonautyce i UFO, na której zostaną zaprezentowane nowe dokumenty odtajnione przez Kongres USA. Wystawa będzie nosiła tytuł „Od atomu do wszechświata… i z powrotem ku człowiekowi”

Więcej informacji o muzeum: https://www.atommuzeum.cz

 

Dorośli 200 CZK
Rodzina (dwie osoby dorosłe plus 1 do 4 dzieci) 400 CZK
Emeryci i renciści 100 CZK
Fotografia 300 CZK
Filmowanie 600 CZK

Zwiedzanie dla publiczności w każdą sobotę od godziny 13:00 lub w innym podanym terminie:

Minimalna liczba osób na wycieczkę indywidualną to 25 osób.

Wycieczka indywidualna z mniejszą ilością osób w cenie 5 tys. CZK.

 

ATOMMUZEUM położone jest między gminami Borovno i Míšov.

 

Dojeżdżając od Míšova skręć w prawo w wąską leśną drogę wyłożoną boazerią. Po przyjeździe z Borowna skręć w lewo. Ścieżka oznaczona jest znakiem ATOMMUZEUM. Za zakrętem po 100 metrach znajduje się metalowa brama, przez którą przechodzisz. Jedź dalej utwardzoną czerwoną leśną drogą i nie zniechęcaj się jazdą przez głęboki las. Po 807 metrach dojdziesz do drogi panelowej. Jesteś we właściwym miejscu. Można zaparkować na utwardzonej drodze panelowej bezpośrednio przed MUZEUM ATOMU.

 

 

 

2026-06-15 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Slowacja

Smokowieckie Siodełko (Hrebienok) – popularny cel turystyczny w Tatrach Słowackich

przez Albin Marciniak 2026-06-14
Napisane przez Albin Marciniak
Smokowieckie Siodełko Hrebienok

  Hrebienok i Stary Smokowiec to jedno z najlepszych miejsc na rozpoczęcie przygody z Tatrami Słowackimi. To tutaj spotykają się rodzinne szlaki prowadzące do wodospadów i schronisk z ambitnymi trasami wysokogórskimi oraz słynną Tatrzańską Magistralą. Dzięki kolejce na Hrebienok, historycznej Električce oraz nowym połączeniom autobusowym z Zakopanego i Podhala region ten stał się doskonałą bazą wypadową zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i doświadczonych miłośników górskich wędrówek.

 

Hrebienok, Slowacja

Hrebienok, Slowacja

 

 Położony na wysokości około 1270 m n.p.m. Hrebienok to jedno z najważniejszych centrów turystycznych słowackich Tatr Wysokich. Dzięki wygodnej kolejce linowo-terenowej ze Starego Smokowca można dotrzeć tutaj w zaledwie kilka minut, pokonując ponad 250 metrów różnicy wysokości. To właśnie stąd rozpoczyna się większość najpopularniejszych szlaków prowadzących do wodospadów, schronisk oraz wysokogórskich dolin Tatr. Hrebienok ma przewagę nad innymi tatrzańskimi miejscowościami, ponieważ łączy bardzo dobrą dostępność komunikacyjną z bezpośrednim wejściem w wysokie góry. Ze Starego Smokowca można tu wyjechać kolejką lub dojść pieszo asfaltową drogą w około 40–50 minut.  Dodatkowym atutem jest położenie przy węźle szlaków prowadzących do najpiękniejszych dolin słowackich Tatr. Dzięki temu każdego dnia można wybrać zupełnie inną trasę bez konieczności dojazdów samochodem czy pociągiem.

 

 

W słowackiej części Tatr Wysokich trudno znaleźć drugie miejsce, które oferowałoby tak doskonałe połączenie łatwo dostępnych rodzinnych spacerów z ambitną turystyką wysokogórską. Hrebienok, nazywany po polsku Smokowieckim Siodełkiem, od ponad stu lat stanowi główną bramę do najpiękniejszych dolin Tatr Słowackich. Położony na wysokości około 1270 m n.p.m. jest punktem startowym dla szlaków prowadzących do wodospadów, schronisk górskich, stawów polodowcowych, wysokich przełęczy i spektakularnych punktów widokowych.

To właśnie tutaj Tatry pokazują swoje dwa oblicza. Z jednej strony można wybrać się na łatwy spacer do Rainerowej Chaty lub Zamkovskiego Chaty, podziwiając wodospady i granitowe ściany wyrastające ponad świerkowe lasy. Z drugiej strony z Hrebienka rozpoczynają się jedne z najbardziej klasycznych wysokogórskich tras prowadzących do Téryho Chaty, Zbójnickiej Chaty czy na Sławkowski Szczyt. Dzięki temu miejsce jest idealne zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla doświadczonych turystów szukających całodniowych górskich wyzwań.

Dodatkowym atutem jest świetna komunikacja. Na Hrebienok można wejść pieszo wygodnym szlakiem o długości około 2,5 km ze Starego Smokowca lub wyjechać kolejką linowo-terenową, która w około 7 minut pokonuje 255 metrów przewyższenia. Sama kolejka jest jedyną tego typu koleją terenową na Słowacji i od ponad wieku stanowi jedną z ikon Tatr.

Horská ubytovňa Hrebienok

Hrebienok-Slowacja-Tatry

 

 

Jak dotrzeć na Hrebienok?

Pieszo ze Starego Smokowca

  • Długość: ok. 2,5 km
  • Czas przejścia: 40–60 minut
  • Przewyższenie: około 255 m
  • Trudność: łatwa
  • Dostępność: całoroczna

Szeroka asfaltowa droga a tuż obok ścieżka prowadzi łagodnie przez las i jest chętnie wybierana przez rodziny z dziećmi.

Kolejką linowo-terenową

  • Czas przejazdu: około 7 minut
  • Długość trasy: 1937 m
  • Różnica wysokości: 255 m
  • Dostępność: całoroczna

Kolejka i noclegi

Hrebienok-Slowacja-Tatry

 

Najciekawsze trasy rozpoczynające się na Hrebienku

 

Rainerowa Chata i Wodospady Zimnej Wody

Najpopularniejszy rodzinny spacer w całych Tatrach Słowackich. Szlak prowadzi przez malownicze wodospady Studenego Potoku do najstarszego schroniska w Tatrach – Rainerowej Chaty. Trasa jest łatwa i dostępna również dla mniej doświadczonych turystów.

Najpopularniejsza rodzinna wycieczka w całych słowackich Tatrach. Trasa prowadzi przez malownicze Wodospady Zimnej Wody do najstarszego schroniska w Tatrach.

  • Długość: 1,3 km
  • Czas wejścia: 20–30 min
  • Przewyższenie: ok. 120 m
  • Trudność: bardzo łatwa
  • Dostępność: całoroczna

To doskonała propozycja dla rodzin z dziećmi, seniorów oraz osób rozpoczynających przygodę z Tatrami.

Rainerowa Chata

Rainerowa Chata

Rainerowa Chata

 

 

Wodospady Zimnej Wody

Wodospady Zimnej Wody

 

Hrebienok – Zamkovského Chata

Jedna z najpiękniejszych łatwych tras w całych Tatrach Wysokich. Szlak prowadzi wzdłuż wodospadów Studenego Potoku, oferując coraz szersze widoki na Tatry i Kotlinę Popradzką. Naturalne przedłużenie spaceru do wodospadów. Trasa prowadzi przez las i otwiera coraz szersze panoramy na otaczające szczyty. To jedna z najlepszych propozycji dla rodzin i początkujących turystów.

  • Długość: 3,5 km
  • Czas wejścia: 1:00–1:15 h
  • Przewyższenie: ok. 190 m
  • Trudność: łatwa
  • Dostępność: całoroczna

Jest to jedna z najlepszych tras rodzinnych po słowackiej stronie Tatr.

Zamkovského Chata

Zamkovského Chata

 

 

Hrebienok – Téryho chata

Jedno z najbardziej spektakularnie położonych schronisk w całych Tatrach. Szlak prowadzi przez Małą Zimną Dolinę wśród wodospadów, stawów i granitowych ścian. To klasyczna wysokogórska wycieczka rozpoczynająca się właśnie na Hrebienku.

Jedna z najbardziej klasycznych wycieczek wysokogórskich w Tatrach. Trasa prowadzi przez Małą Zimną Dolinę, obok wodospadów i licznych progów skalnych, aż do najwyżej położonego całorocznego schroniska w Tatrach.

  • Długość: ok. 6,5 km
  • Czas wejścia: 2:45–3:15 h
  • Przewyższenie: około 850 m
  • Trudność: średnia
  • Dostępność: całoroczna

Nagrodą są widoki na Pięć Stawów Spiskich i otaczające je granitowe szczyty. Téryho chata

 

Schronisko Teryego Teryho chata Tatry Słowackie 3

 

Hrebienok – Zbójnicka Chata

Położona w Wielkiej Zimnej Dolinie stanowi cel jednej z najpiękniejszych tras w słowackiej części Tatr. Wędrówka prowadzi przez rozległą polodowcową dolinę otoczoną wysokimi turniami.

Szlak prowadzi przez Wielką Zimną Dolinę, uznawaną za jedną z najpiękniejszych dolin polodowcowych całych Tatr.

  • Długość: ok. 5,5 km
  • Czas wejścia: 2:30–3:00 h
  • Przewyższenie: około 720 m
  • Trudność: średnia
  • Dostępność: całoroczna

Po drodze można spotkać legendarnych tragarzy tatrzańskich, którzy nadal zaopatrują schroniska, transportując nawet stukilogramowe ładunki.

Szlak przez Wielką Zimną Dolinę

Szlak przez Wielką Zimną Dolinę

 

Hrebienok – Śląski Dom i Wielicki Staw

Szlak przez Dolinę Wielicką oferuje jedne z najpiękniejszych panoram Tatr Wysokich. Nad taflą Wielickiego Stawu odbijają się ściany Gerlacha – najwyższego szczytu całych Karpat.

Trasa prowadzi pod najwyższy szczyt Karpat – Gerlach. Wielicki Staw i monumentalne ściany masywu Gerlacha należą do najpiękniejszych krajobrazów słowackich Tatr.

  • Długość: około 6 km
  • Czas przejścia: 2–2,5 h
  • Przewyższenie: około 500 m
  • Trudność: łatwa do średniej
  • Dostępność: całoroczna

Tatry Słowackie szlak

 

Hrebienok – Sławkowski Szczyt (2452 m)

Jeden z najwyższych szczytów dostępnych znakowanym szlakiem bez przewodnika. Trasa należy do wymagających, ale nagrodą są rozległe widoki na całe Tatry.

To najwyższy szczyt Tatr dostępny znakowanym szlakiem bez obowiązku korzystania z usług przewodnika wysokogórskiego.

  • Długość: około 8 km w jedną stronę
  • Czas wejścia: 4,5–5,5 h
  • Przewyższenie: około 1250 m
  • Trudność: trudna kondycyjnie
  • Dostępność: od 15 czerwca do 31 października

Przy dobrej pogodzie panorama obejmuje praktycznie całe Tatry Wysokie, Bielskie i Zachodnie.

szlak na Sławkowski Szczyt

szlak na Sławkowski Szczyt

Tatranská magistrála – najpiękniejsza trasa widokowa regionu

Jednym z największych atutów Hrebienka jest bezpośredni dostęp do słynnej czerwonej Tatrzańskiej Magistrali, biegnącej przez najpiękniejsze zakątki słowackich Tatr.

Hrebienok – Skalnaté Pleso – Tatrzańska Łomnica

To jedna z najlepszych jednodniowych wycieczek w całych Tatrach Słowackich i jeden z najbardziej malowniczych odcinków całej magistrali. Trasa prowadzi przez Zamkovskiego Chatę i oferuje nieustanne panoramy na Łomnicę oraz otaczające szczyty.

  • Długość: około 15 km
  • Czas przejścia: 5–6 h
  • Trudność: umiarkowana
  • Charakter: panoramiczny szlak widokowy
  • Dostępność: całoroczna

To propozycja dla osób, które chcą podziwiać Tatry bez konieczności zdobywania wysokich szczytów. Widoki na Łomnicę, Małą Zimną Dolinę i granitowe ściany Tatr Wysokich należą do najpiękniejszych w całym paśmie.

Tatranská magistrála

 

Dostępność szlaków

Całorocznie dostępne

  • Hrebienok
  • Rainerova Chata
  • Zamkovského chata
  • Téryho chata
  • Zbójnicka Chata
  • Sliezsky Dom
  • większość odcinków Tatrzańskiej Magistrali pomiędzy Hrebienkiem i Skalnatym Plesem

Sezonowo zamykane (zwykle 1 listopada – 14 czerwca)

  • Sławkowski Szczyt
  • przełęcze wysokogórskie
  • szlaki prowadzące na wiele tatrzańskich szczytów i przełęczy ponad schroniskami

Tatranská magistrála

 

Niewiele miejsc w całych Karpatach oferuje tak doskonałe połączenie dostępności, infrastruktury i krajobrazów. W ciągu jednego dnia można tu spacerować z dziećmi przy wodospadach Studenego Potoku, a następnego zdobywać wysokogórskie schroniska położone powyżej 2000 m n.p.m. Do tego dochodzi możliwość korzystania z kolejki linowo-terenowej, połączeń Tatrzańskiej Kolei Elektrycznej oraz bezpośredni dostęp do Tatrzańskiej Magistrali. Hrebienok i Stary Smokowiec stanowią dzięki temu jedną z najlepszych i najbardziej uniwersalnych baz wypadowych w całych Tatrach Wysokich – zarówno dla rodzin, fotografów krajobrazu, jak i ambitnych turystów górskich.

Dla rodzin z dziećmi

Hrebienok jest jedną z najbardziej przyjaznych rodzinom lokalizacji w Tatrach. Kolejka terenowa umożliwia szybkie pokonanie najbardziej męczącego odcinka podejścia, a łatwe szlaki prowadzą do wodospadów, schronisk i punktów widokowych. Trasy do Rainerowej Chaty czy wokół ścieżki edukacyjnej na Hrebienku są odpowiednie nawet dla dzieci i wózków terenowych.

Jeżeli ktoś miałby wybrać tylko jedną bazę wypadową w słowackich Tatrach Wysokich, Hrebienok i Stary Smokowiec należą do najmocniejszych kandydatów. Łączą wygodny dojazd, kolejkę terenową działającą od ponad stu lat, dostęp do najpiękniejszych dolin Tatr oraz ogromny wybór tras – od rodzinnych spacerów po ambitne wysokogórskie wyprawy. To miejsce, z którego najłatwiej poznać prawdziwe piękno słowackich Tatr.

 

 

Doskonała komunikacja – Tatry bez samochodu

Jednym z powodów, dla których Stary Smokowiec i Hrebienok są uznawane za najlepszą bazę wypadową w słowackich Tatrach, jest wyjątkowo wygodna komunikacja publiczna. Nawet podczas kilkudniowego pobytu nie ma potrzeby korzystania z samochodu, ponieważ praktycznie wszystkie najważniejsze rejony Tatr Wysokich są dostępne koleją.

Do Starego Smokowca można łatwo dojechać z miasta Poprad słynną tatrzańską kolejką elektryczną, nazywaną przez turystów po prostu Električką. Ta historyczna linia kolejowa od ponad wieku stanowi kręgosłup komunikacyjny słowackich Tatr.

Po dotarciu do Starý Smokovec podróżni znajdują się w samym centrum tatrzańskiej sieci transportowej. Stąd można kontynuować podróż w dwóch kierunkach:

Na wschód – do Tatrzańskiej Łomnicy

Linia prowadzi przez kolejne tatrzańskie osady aż do Tatranská Lomnica, jednego z najważniejszych ośrodków turystycznych regionu. To stąd rozpoczynają się wycieczki w rejon Skalnatego Plesa i Łomnicy, a także liczne szlaki w północno-wschodniej części Tatr Wysokich.

Na zachód – do Szczyrbskiego Jeziora

W przeciwnym kierunku Električka dociera do Štrbské Pleso, najwyżej położonej miejscowości tatrzańskiej na Słowacji. Jest to punkt wyjścia na szlaki prowadzące m.in. do Popradzkiego Stawu, Symbolicznego Cmentarza Ofiar Tatr, Doliny Mięguszowieckiej czy pod Rysy.

Dzięki takiemu układowi komunikacyjnemu turyści nocujący w Starym Smokowcu mogą każdego dnia rozpoczynać wycieczkę w zupełnie innym rejonie gór. Jednego dnia można wędrować z Hrebienka do Téryho Chaty, następnego wyjechać Električką do Tatrzańskiej Łomnicy i przejść fragment Tatrzańskiej Magistrali, a kolejnego udać się do Szczyrbskiego Jeziora i odkrywać zachodnią część Tatr Wysokich.

To właśnie połączenie kolejki linowo-terenowej na Hrebienok, tatrzańskiej Električki oraz gęstej sieci szlaków sprawia, że Stary Smokowiec jest przez wielu turystów uznawany za najbardziej funkcjonalną i wszechstronną bazę wypadową w całych Tatrach Słowackich.

Linia A45 – przez Spisz do Popradu

Linia A45 – przez Spisz do Popradu

Dogodny dojazd z Polski – bezpośrednio z Zakopanego i Podhala

Ogromną zaletą Starego Smokowca jest fakt, że obecnie można tu bardzo łatwo dotrzeć nie tylko samochodem i pociągiem od strony Popradu, ale również bezpośrednio z polskiego Podhala. To szczególnie dobra wiadomość dla turystów planujących pobyt w słowackich Tatrach bez własnego samochodu.

Od 2025 roku funkcjonują transgraniczne połączenia autobusowe organizowane przez Koleje Małopolskie w ramach projektu Małopolskich Linii Dowozowych. Autobusy kursują codziennie kilka razy dziennie w obu kierunkach, zapewniając wygodne połączenie pomiędzy najważniejszymi miejscowościami Podhala, Spisza i słowackich Tatr.

Linia A15 – przez Zakopane do Starego Smokowca

Najciekawsza dla turystów wybierających się na Hrebienok jest linia A15, która kursuje na trasie:

Chochołów – Zakopane – Bukowina Tatrzańska – Ždiar – Tatrzańska Łomnica – Stary Smokowiec

Dzięki temu można bezpośrednio dojechać z Zakopanego do Starego Smokowca bez konieczności przesiadek. Po przyjeździe wystarczy kilka minut spaceru do dolnej stacji kolejki terenowej na Hrebienok lub rozpoczęcie podejścia pieszo.

Linia A45 – przez Spisz do Popradu

Drugą transgraniczną linią jest A45, kursująca na trasie:

Nowy Targ – Białka Tatrzańska – Jurgów – Tatrzańska Łomnica – Poprad (dworzec autobusowy i lotnisko)

Połączenie to jest szczególnie atrakcyjne dla osób nocujących w rejonie Białki Tatrzańskiej i Spisza oraz dla podróżnych korzystających z lotniska w Popradzie.

Tatry bez samochodu

Połączenie autobusów transgranicznych z siecią słowackiej Električki sprawia, że cały region Tatr Wysokich staje się dostępny bez własnego auta. Turysta może dojechać autobusem z Zakopanego lub Chochołowa do Starego Smokowca, następnie wyjechać kolejką terenową na Hrebienok, a kolejnego dnia skorzystać z Električki, która prowadzi:

  • na wschód do Tatranská Lomnica,
  • na zachód do Štrbské Pleso,
  • oraz do Poprad, skąd można kontynuować podróż pociągami dalekobieżnymi po całej Słowacji.

Tak rozbudowany system transportowy powoduje, że Stary Smokowiec jest obecnie nie tylko jedną z najlepszych baz wypadowych w Tatrach Słowackich, ale także jednym z najłatwiej dostępnych ośrodków górskich w całych Karpatach. Dla turystów z Polski oznacza to możliwość dotarcia pod najpiękniejsze szlaki Tatr Wysokich bez konieczności prowadzenia samochodu, szukania parkingów i stania w sezonowych korkach na przejściach granicznych.

Schronisko Teryego Teryho chata Tatry Słowackie 16

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-06-14 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
LITWARóżne media

Sensacyjne odkrycie koron grobowych Aleksandra Jagiellończyka, Barbary Radziwiłłówny i Elżbiety Habsburżanki

przez Redakcja 2026-06-12
Napisane przez Redakcja
insygnia królewskie władców polsko litewskich

  Po dziesięcioleciach ukrycia i zapomnienia do publicznej ekspozycji powracają jedne z najcenniejszych pamiątek po dynastii Jagiellonów. W Wilnie zostaną zaprezentowane odnalezione królewskie insygnia grobowe króla Aleksandra Jagiellończyka oraz królowych Barbary Radziwiłłówny i Elżbiety Habsburżanki. Skarby ukryte w kryptach wileńskiej katedry podczas II wojny światowej należą do najważniejszych odkryć historycznych ostatnich dekad i stanowią wyjątkowe świadectwo wspólnego dziedzictwa Polski i Litwy.

 

Church-Heritage-Museum-Bernardines-Monastery-c-Church-Heritage-Museum

Church-Heritage-Museum-Bernardines-Monastery-c-Church-Heritage-Museum

To wydarzenie, na które historycy, archeolodzy i miłośnicy dziejów Jagiellonów czekali od lat. W Wilnie po raz pierwszy od dziesięcioleci zostaną pokazane odnalezione insygnia grobowe władców związanych z dynastią Jagiellonów. Korony, berła, jabłka królewskie i inne symbole władzy odkryte w kryptach Archikatedry Wileńskiej pozwalają spojrzeć na świat monarchów, którzy przez stulecia współtworzyli historię Polski, Litwy i Europy Środkowej.

Burial-Insignia-c-Aiste-Karpyte-Vilnius-Archdiocese

Burial-Insignia-c-Aiste-Karpyte-Vilnius-Archdiocese

 

W Wilnie zostanie zaprezentowane jedno z najważniejszych odkryć regionu ostatnich dziesięcioleci – królewskie insygnia grobowe króla Aleksandra Jagiellończyka oraz królowych Elżbiety Habsburżanki i Barbary Radziwiłłównej. Skarby te, ukryte w kryptach katedry w Wilnie w momencie wybuchu II wojny światowej, dają rzadką okazję do wglądu w świat dynastii, która niegdyś łączyła Wilno i Kraków.

 

Burial-Insignia-c-Aiste-Karpyte-Vilnius-Archdiocese

Burial-Insignia-c-Aiste-Karpyte-Vilnius-Archdiocese

 

9 lipca Muzeum Dziedzictwa Kościelnego w Wilnie otworzy drzwi do jednej z najbardziej niezwykłych wystaw w najnowszej historii regionu, prezentującej królewskie insygnia grobowe należące do XVI-wiecznych władców Polski i Litwy:  Aleksandra Jagiellończyka (Aleksandras Jogailaitis), Elżbiety Habsburżanki (Elzbieta Habsburgaitė), oraz Barbary Radziwiłłównej (Barbora Radvilaitė), ukrytych w momencie wybuchu II wojny światowej.

Wystawa zatytułowana „Hidden Within” (Ukrywać w sobie) umieszcza znaleziska w szerszej opowieści o odkryciu i ponownym odkryciu, łącząc znaleziska z 2024 roku z wcześniejszymi z 1931 i 1985 roku oraz prezentując dokumentację z różnych etapów historii skarbca, w tym jego ukrycia, utraty i odzyskania na przestrzeni czasu.

Burial-Insignia-c-Aiste-Karpyte-Vilnius-Archdiocese

Burial-Insignia-c-Aiste-Karpyte-Vilnius-Archdiocese

 

Artefakty zostały ponownie odkryte niecałe dwa lata temu w kryptach katedry wileńskiej i od tego czasu są badane przez Muzeum Dziedzictwa Kościelnego w Wilnie.

„Większość insygniów królewskich Polski zaginęła pod koniec XVIII wieku, co nadaje temu odkryciu międzynarodową rangę” – mówi prof. dr hab. Andrzej Betlej, dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu w Krakowie. „Informacja o ponownym odnalezieniu insygniów z Wilna, została w Polsce przyjęta z autentycznym wzruszeniem. Kiedy usłyszałem tę wiadomość, miałem świadomość, że jesteśmy świadkami wydarzenia historycznego. Ponieważ należały one do władców z dynastii Jagiellonów, przedmioty te mają ogromne znaczenie historyczne, symboliczne i emocjonalne dla obywateli obu narodów. Przez dziesięciolecia insygnia uznawano za zaginione. Ich ponowne odkrycie oznacza symboliczne przywrócenie pamięci o jednym z najważniejszych okresów w historii Polski i Litwy ”.

 

Cathedral-Crypts-c-Church-Heritage-Museum

Cathedral-Crypts-c-Church-Heritage-Museum

 

W dzisiejszych czasach, gdy insygnia europejskich mocarstw królewskich zostały już wyczerpująco zbadane i trudno oczekiwać nowych, znaczących odkryć, ponowne odnalezienie insygniów pogrzebowych i przedmiotów ze skarbca katedralnego wywołało ogromne poruszenie i zainteresowanie w obu krajach. Skarby są gotowe do pokazania publiczności po raz pierwszy od prawie wieku.

Insygnia i szczątki trzech członków rodziny królewskiej zostały po raz pierwszy odkryte w 1931 roku, po tym jak wiosenne powodzie odsłoniły królewskie krypty pod katedrą. Jednak w obliczu zbliżającej się II wojny światowej Kościół obawiał się zniszczenia lub grabieży, więc skarby zostały ukryte. Chociaż część skarbca katedry w Wilnie została odkryta w 1985 roku, insygnia królewskie, pomimo wielokrotnych poszukiwań, pozostawały zaginione przez dziesięciolecia. Przez lata pojawiały się liczne teorie spiskowe i spekulacje dotyczące ich losów.

 

„Osobiste insygnia królewskie stworzone dla konkretnego władcy są niezwykle rzadkie; w przeciwieństwie do koron pogrzebowych, większość koron koronacyjnych była używana przez pokolenia” – mówi Dr. Giedrė Mickūnaitė, kuratorka wystawy. „Od początku nie było ich zbyt wiele, a na przestrzeni wieków większość została przetopiona, przerobiona lub po prostu zaginęła. Odkrycie tych artefaktów przywraca nie tylko symbole długiej tradycji państwowości litewskiej, ale przypomina nam również o wspólnej historii dynastycznej, która przez wieki kształtowała zarówno Litwę, jak i Polskę”.

Barbora-Radvilaites-tombstone-Ring-Photo-by-Gedas-Ciuzelis-Church-Heritage-Museum

Barbora-Radvilaites-tombstone-Ring-Photo-by-Gedas-Ciuzelis-Church-Heritage-Museum

 

Po spędzeniu dziesięcioleci w wilgotnym środowisku, w którym aktywnie rozwijały się mikroorganizmy, przedmioty znaleziono w stanie bardzo kruchym. Najlepiej zachowały się przedmioty wykonane z metali szlachetnych, choć nawet one wykazują znaczne oznaki długotrwałej degradacji, przyspieszonej przez zbutwiałe gazety, w które skarby były owinięte. Jednak dzięki zastosowaniu środków konserwacji zapobiegawczej archeologom udało się odrestaurować przedmioty, które są teraz gotowe, by przypomnieć opinii publicznej o koronie Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, zjednoczonych katedry wileńskiej.

Kustoszowie zauważają, że nawet historycy i badacze od dawna zaznajomieni z ikonografią królewską uznają, iż oglądanie autentycznych artefaktów na żywo wywiera znacznie większe wrażenie niż oglądanie reprodukcji lub archiwalnych fotografii tych skarbów. Insygnia królewskie są wyjątkowymi przykładami złotnictwa wczesnego renesansu, w szczególności korona Elżbiety Habsburżanki, złoty łańcuch znaleziony przy Barbarze Radziwiłłównej oraz wyjątkowo jasne kamienie szlachetne użyte w pierścieniach obu królowych.

 

Burial-Insignia-c-Aiste-Karpyte-Vilnius-Archdiocese

Burial-Insignia-c-Aiste-Karpyte-Vilnius-Archdiocese

 

Szczególnie niezwykłym przedmiotem jest medalion Elżbiety Habsburżanki. Został on wykonany przy użyciu unikalnej monety o nominale 10 dukatów, wybitej w 1533 roku. Na awersie medalionu widnieją portrety Zygmunta I Starego i Zygmunta II Augusta – jest to jedyny znany na świecie egzemplarz tego rodzaju. Ponadto kolekcja klejnotów ukazuje wyrafinowane techniki rzemieślnicze i sztuczki stosowane w tamtych czasach, w tym wydrążone granaty używane do imitacji rubinów oraz dublety kryształowe połączone z czerwonym podkładem, aby stworzyć wrażenie bogato zabarwionych kamieni szlachetnych.Unikalne insygnia grobowe władców litewsko-polskich. Insygnia grobowe króla Aleksandra Jagiellończyka (1461–1506) oraz obu królowych, Elżbiety Habsburżanki (1526–1545) i Barbary Radziwiłłównej  (1522–1551), obejmujące trzy korony grobowe, berło i jabłko królewskie, mają ogromną wartość symboliczną, historyczną i artystyczną.

Wyjątkowa biżuteria renesansowych królowych. Oprócz unikalnych królewskich insygniów grobowych odkryto również osobistą biżuterię należącą do władczyń kraju. W kryjówce znaleziono cztery pierścienie królowych wykonane ze złota i ozdobione rzadkimi kamieniami szlachetnymi, w tym diamentami, rubinami i szmaragdami, które są świadectwem kultury zachwytu i wirtuozerii renesansowych złotników.

Insygnia odkryte ponownie w 2024 roku to tylko najnowszy rozdział w historii katedry w Wilnie. Przez wieki w tym miejscu koronowano i chowano władców Litwy oraz biskupów, a jej krypty służyły jako schronienie dla cennych skarbów w czasach wojen i niepokojów. W maju 2026 roku rozpoczęto nowy, multidyscyplinarny program badawczy, aby odkryć więcej z historii katedry i jej ukrytego dziedzictwa.

 

Ring-of-Elizabeth-of-Habsburg-photo-Gedas-Ciuzelis-Church-Heritage-Museum

Ring-of-Elizabeth-of-Habsburg-photo-Gedas-Ciuzelis-Church-Heritage-Museum

 

O monarchach litewsko-polskich 

Aleksander Jagiellończyk (Aleksandras Jogailaitis w języku litewskim). Wśród głównych postaci wystawy znajduje się król Polski i wielki książę Litwy, którego krótkie panowanie położyło podwaliny pod rządy parlamentarne w kraju. Koronowany w 1501 r., historycy uważają jego panowanie za okres pomyślnego rozwoju, a Aleksander dążył również do pokojowych rozwiązań międzynarodowych kryzysów w regionie, umacniając tym samym swoją spuściznę jako władcy zaangażowanego w postęp i stabilność.

Barbara Radziwiłłówna (Barbora Radvilaitė w języku litewskim). Urodzona w latach 1520/23, druga żona Zygmunta II Augusta (Žygimantas Augustas), królowa Polski i wielka księżna Litwy, pozostaje w świadomości regionu znaną postacią królewską, uosabiającą zakazaną i wszechogarniającą miłość. Jej dziedzictwo nadal inspiruje poezję i malarstwo, zachowując jej pamięć jako ikony zarówno historycznej, jak i kulturowej.

Elżbieta Habsburżanka (Elzbieta Habsburgaitė w języku litewskim). Trzecią osobą królewską, której insygnia zostały odnalezione, jest księżniczka Habsburgów, córka cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Ferdynanda I Habsburga i Anny Jagiellonki. Elżbieta przybyła do miasta jako pierwsza żona swojego kuzyna Zygmunta II Augusta (Žygimantas Augustas), władcy Litwy i Polski, który był również jej kuzynem ze strony dynastii Jagiellonów. Rządził on w czasach, gdy dynastie Habsburgów i Jagiellonów należały do najbardziej wpływowych rodów panujących w Europie. Została pochowana w kryptach katedry w Wilnie w 1545 roku

 

Vilnius-Cathedral-c-Monika-Krilaviciene.

Vilnius-Cathedral-c-Monika-Krilaviciene.

 

 

O Muzeum Dziedzictwa Kościelnego w Wilnie

Muzeum Dziedzictwa Kościelnego w Wilnie obejmuje trzy obiekty: kościół św. Michała Archanioła i dawny klasztor bernardynów, dzwonnicę katedralną oraz krypty katedry wileńskiej i stanowi część szerszej sieci zabytków. Zbiory muzeum obejmują około 10 000 obiektów prezentowanych na wystawach stałych i czasowych, a muzeum odwiedza średnio 80 000 osób rocznie.

Oddział muzeum mieszczący się w kościele św. Michała Archanioła w Wilnie oraz w dawnym klasztorze bernardynów na Starym Mieście przechowuje i prezentuje historyczne skarby katedry wileńskiej – najważniejszego miejsca kultu religijnego i dynastycznego na Litwie, którego krypty i grobowce wciąż dostarczają nowych odkryć, nawet po upływie wieków.

Eksponaty nowej wystawy odkryto w grudniu 2024 roku w ukrytej niszy krypty, owinięte gazetami z września 1939 roku.

Insygnia, w tym berło, jabłko królewskie i korona grobowa, zostały pierwotnie umieszczone w sarkofagach monarchów w ramach trzydniowych uroczystych obrzędów pogrzebowych. Korony nie były noszone za życia, ale zostały stworzone po śmierci specjalnie na królewskie pogrzeby i miały stanowić część ich grobowców.

Oprócz insygniów królewskich, na wystawie łączącej skarby katedralne odkryte w 1931, 1985 i 2024 r. można również obejrzeć regalia biskupie, rzadkie kamienie szlachetne oraz srebrne tabliczki przedstawiające sceny z życia św. Kazimierza, co pozwala zwiedzającym szerzej zapoznać się z ceremonialnym i artystycznym światem Wielkiego Księstwa Litewskiego.

 

Go Vilnius  oficjalna agencja ds. turystyki i rozwoju biznesu miasta Wilna

2026-06-12 0 komentarze/y
3 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrzeRóżne media

Etihad Airways inauguruje połączenie do Krakowa

przez Redakcja 2026-06-11
Napisane przez Redakcja
Etihad Airways nowe połączenie do Krakowa

  Abu Dhabi, ZEA – Etihad Airways zainaugurował sezonowe letnie połączenie pomiędzy Abu Dhabi a Krakowem, dodając kulturalną stolicę Polski do swojej europejskiej sieci na sezon letni i wprowadzając po raz pierwszy do Polski doświadczenie kabiny First. Loty EY163 i EY164 będą realizowane trzy razy w tygodniu najnowszym nabytkiem we flocie linii – samolotem Airbus A321LR – w okresie od 11 czerwca do 5 września 2026 roku.

Nowa trasa otwiera lepszą dostępność komunikacyjną dla podróżnych z południowej Polski udających się do regionu Zatoki Perskiej, Azji i Australii, a polskim gościom daje pierwszą okazję, by polecieć kabiną First linii Etihad.

 

Etihad Airways nowe połączenie do Krakowa

Etihad Airways nowe połączenie do Krakowa

 

Airbus A321LR zabiera 160 gości w klasach First, Business i Economy. Dwie prywatne kabiny First Suite wyposażone są w przesuwane drzwi, a 14 foteli klasy Business gwarantuje bezpośredni dostęp do przejścia każdemu pasażerowi. Poprzez Międzynarodowy Port Lotniczy Zayed, Kraków zyskuje nowe połączenie z rozległą siecią globalnych destynacji, w tym z Bangkokiem, Malediwami, Singapurem, Phuket, Sydney, Mumbajem i Manilą.

Sezonowe letnie połączenie operowane od 11 czerwca do 5 września 2026 roku, trzy razy w tygodniu samolotem Etihad A321LR

W Abu Dhabi oferta kulturalna i wypoczynkowa nieustannie się rozwija. Dzielnica Kulturalna Saadiyat wyrosła na jeden z najbardziej ambitnych kompleksów muzealnych na świecie – do otwartego niedawno Muzeum Narodowego im. Zayeda oraz Muzeum Historii Naturalnej Abu Dhabi dołączają Luwr Abu Dhabi oraz wciągająca instalacja teamLab Phenomena. Wyspa Yas łączy Ferrari World, SeaWorld Abu Dhabi, Etihad Arena oraz nadbrzeżną dzielnicę Yas Bay w spójną przestrzeń rozrywki na międzynarodową skalę, a nowa generacja restauracji i hoteli o autorskim designie sprawia, że Abu Dhabi to miejsce, w którym warto zatrzymać się na dłużej. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego programu Abu Dhabi Stopover, obejmującego do dwóch nocy zakwaterowania w hotelu.

Antonoaldo Neves, Chief Executive Officer Etihad Airways, powiedział: „Kraków to jedno z największych miast kultury w Europie, z silną społecznością biznesową i naturalnym miejscem w naszej europejskiej sieci. Latem trasa ta przywiezie podróżnych z całej naszej sieci do Krakowa, a podróżnym z południowej Polski zaoferuje bezpośrednie połączenie do Abu Dhabi i dalej. Etihad jest dumny, że obsługuje to połączenie i nie możemy się doczekać, by powitać gości na pokładzie w trakcie sezonu.”

Łukasz Strutyński, Prezes Zarządu Kraków Airport, powiedział: „Przylot Etihad do Kraków Airport tego lata to ważny moment dla naszego lotniska i dla całego regionu. Bezpośrednie połączenie do Abu Dhabi zapewnia podróżnym z południowej Polski bezproblemowe dalsze połączenia z Azją, subkontynentem indyjskim i Australią, a do Krakowa i Małopolski przyciąga nowych gości ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich i innych zakątków świata. Liczymy na długoterminową współpracę z Etihad.”

Kraków należy do najbardziej charakterystycznych miast kultury w Europie. Sercem miasta jest średniowieczna Starówka wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO oraz Zamek Królewski na Wawelu, a w bliskim sąsiedztwie znajdują się Kopalnia Soli w Wieliczce i Tatry. Kraków to także istotny ośrodek biznesu i technologii Europy Środkowej oraz miejsce, które przyciąga coraz więcej podróżnych z obu kierunków.

Więcej informacji na stronie etihad.com

 

Etihad Airways nowe połączenie do Krakowa

Etihad Airways nowe połączenie do Krakowa

 

Sezonowy rozkład lotów od 11 czerwca do 5 września 2026 – wszystkie czasy lokalne

Numer lotu Lotnisko odlotu Czas odlotu Lotnisko przylotu Czas przylotu Częstotliwość Samolot
EY 163 Abu Dhabi 02:45 Kraków 06:55 Pon, Czw, Sob A321LR
EY 164 Kraków 11:20 Abu Dhabi 19:00 Pon, Czw, Sob A321LR

 

 

O Etihad Airways

Etihad Airways, narodowa linia lotnicza Zjednoczonych Emiratów Arabskich, została założona w 2003 roku i szybko stała się jedną z wiodących linii lotniczych na świecie. Ze swojej bazy w Abu Dhabi Etihad lata do destynacji pasażerskich i cargo na Bliskim Wschodzie, w Afryce, Europie, Azji, Australii i Ameryce Północnej. Wraz z partnerami w zakresie code-share sieć Etihad oferuje dostęp do setek międzynarodowych destynacji. W ostatnich latach linia Etihad otrzymała liczne nagrody za serwis i produkty pokładowe, ofertę cargo, program lojalnościowy oraz wiele innych obszarów działalności. Aby dowiedzieć się więcej, odwiedź etihad.com.

2026-06-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrze

Nowoczesne skanery na lotniskach i większe limity płynów.

przez Redakcja 2026-06-11
Napisane przez Redakcja
Nowoczesne skanery na lotniskach

  Dla milionów podróżnych to jedna z największych zmian w lotniczych procedurach bezpieczeństwa od niemal 20 lat. Dzięki nowoczesnym skanerom CT (Computed Tomography), przypominającym technologię wykorzystywaną w medycynie, coraz więcej europejskich lotnisk odchodzi od uciążliwego limitu 100 ml dla płynów przewożonych w bagażu podręcznym. Co więcej, pasażerowie nie muszą już wyjmować laptopów, tabletów, aparatów fotograficznych ani kosmetyków podczas kontroli bezpieczeństwa.

 

Jak działają nowe skanery?

Tradycyjne urządzenia rentgenowskie tworzyły jedynie dwuwymiarowy obraz zawartości bagażu. Nowoczesne skanery CT generują szczegółowy obraz 3D, który można obracać i analizować warstwa po warstwie. Pozwala to służbom bezpieczeństwa dokładniej identyfikować potencjalnie niebezpieczne substancje, również znajdujące się wewnątrz butelek czy pojemników z płynami.

W praktyce oznacza to:

  • brak konieczności wyjmowania płynów z bagażu,
  • brak konieczności wyjmowania laptopów i elektroniki,
  • szybsze przechodzenie przez kontrolę bezpieczeństwa,
  • możliwość przewożenia większych pojemników z płynami na wybranych lotniskach.

Czy limit 100 ml całkowicie zniknął?

Nie wszędzie. W ostatnich latach sytuacja była dość skomplikowana. W 2024 roku Komisja Europejska tymczasowo przywróciła ograniczenie 100 ml nawet na części lotnisk wyposażonych już w nowe skanery. Po zakończeniu dodatkowych testów i certyfikacji urządzeń wiele portów lotniczych ponownie otrzymało zgodę na stosowanie wyższych limitów. Nadal jednak obowiązuje zasada, że przepisy mogą różnić się pomiędzy poszczególnymi lotniskami, a czasem nawet pomiędzy terminalami tego samego portu.

Polska

Najbardziej zaawansowanym polskim lotniskiem pod tym względem jest obecnie lotnisko w Krakowie.

Kraków-Balice

Port lotniczy jako pierwszy w Polsce wdrożył nowoczesne skanery CT. Pasażerowie mogą przewozić pojemniki z płynami o objętości nawet do 2 litrów i nie muszą wyjmować elektroniki podczas kontroli bezpieczeństwa. Według władz lotniska skróciło to czas kontroli nawet o około 30 procent.

O czym trzeba pamiętać?

Najważniejsza zasada brzmi: sprawdź przepisy lotniska, z którego wylatujesz. To właśnie port lotniczy odpowiada za kontrolę bezpieczeństwa, a nie linia lotnicza. Może się więc zdarzyć, że lecąc z Krakowa, Londynu czy Rzymu bez problemu przejdziesz kontrolę z dużą butelką napoju lub kosmetykiem, ale podczas lotu powrotnego z innego kraju nadal będzie obowiązywał klasyczny limit 100 ml.

Koniec ery plastikowych woreczków?

Wszystko wskazuje na to, że tak. Po niemal dwóch dekadach od wprowadzenia restrykcyjnych przepisów dotyczących płynów europejskie lotniska stopniowo przechodzą na inteligentne systemy kontroli bezpieczeństwa. Dla pasażerów oznacza to mniej stresu, krótsze kolejki i znacznie wygodniejsze podróżowanie. Jeszcze kilka lat temu obowiązkowe przezroczyste woreczki i miniaturowe kosmetyki były symbolem podróży lotniczych. Dziś coraz częściej przechodzą do historii.

  • część lotnisk ma skanery CT tylko na wybranych liniach kontroli,
  • część posiada skanery, ale nadal stosuje limit 100 ml,
  • część uzyskała już zgodę na przewóz płynów do 2 litrów,
  • sytuacja zmienia się praktycznie co kilka miesięcy.

Lotniska, gdzie działają skanery CT i oficjalnie zniesiono limit 100 ml (najczęściej do 2 litrów)

Belgia

  • Bruksela (część stanowisk)

Czechy

  • Praga – Terminal 2

Dania

  • Billund

Irlandia

  • Dublin (Terminal 2)
  • Knock
  • Kerry

Litwa

  • Kowno
  • Wilno

Malta

  • Malta International Airport

Niemcy

  • Berlin Brandenburg (wybrane punkty kontroli)
  • Monachium (część terminali)

Polska

  • Kraków-Balice
  • Poznań-Ławica

Rumunia

  • Bukareszt
  • Kluż-Napoka
  • Sybin

Wielka Brytania

  • Belfast
  • Birmingham
  • Bristol
  • Edynburg
  • Gatwick
  • Heathrow
  • London City
  • Luton
  • Newcastle
  • Southend
  • Teesside

Włochy

  • Bergamo
  • Bolonia
  • Catania
  • Mediolan-Linate
  • Mediolan-Malpensa (Terminal 1)
  • Rzym-Fiumicino (Terminal 1)
  • Turyn
  • Wenecja

Polska – aktualny stan na 2026 rok

Kraków Airport

Pełne wdrożenie. Płyny do 2 litrów, bez wyjmowania elektroniki i kosmetyków.

Poznań-Ławica

Pełne wdrożenie. Płyny do 2 litrów, bez wyjmowania z bagażu podczas kontroli.

Rzeszów-Jasionka

Posiada nowoczesne urządzenia kontroli bagażu i prowadził wdrożenia systemów CT, jednak nie ma jeszcze obecnie oficjalnego komunikatu lotniska potwierdzającego pełne zniesienie limitu 100 ml. Port jest wyposażony w nową generację skanerów, ale przed podróżą z tego portu warto uzyskać potwierdzenie bezpośrednio na stronie lotniska.

Warszawa-Chopin

Nadal obowiązuje limit 100 ml. Oficjalne informacje lotniska wciąż odwołują się do klasycznych zasad przewozu płynów. Pełne wdrożenie systemu planowane jest do końca 2026 r.

Informacje znajdujące się na stronie lotniska:

„W terminalu ruszyły prace związane z modernizacją stref kontroli bezpieczeństwa, w ramach których zostaną zainstalowane najnowsze skanery. Dzięki temu na Lotnisku Chopina będzie utrzymany najwyższy poziom bezpieczeństwa, a jednocześnie znacznie zwiększy się komfort pasażerów m.in. poprzez przyśpieszenie kontroli oraz zwiększenie limitów płynów, które będzie można ze sobą zabrać w bagażu podręcznym.

Proces modernizacji będzie prowadzony etapami do grudnia br., tak aby zachować możliwość odprawy pasażerów. W tym czasie należy się liczyć z możliwymi utrudnieniami podczas przechodzenia przez kontrolę bezpieczeństwa, dlatego prosimy o wcześniejsze przybywanie na lotnisko oraz podchodzenie do kontroli bezpieczeństwa od razu po zakończeniu odprawy biletowo-bagażowej w check-in.

Komunikat ws. płynów: przypominamy, że na Lotnisku Chopina cały czas obowiązuje limit płynów (opakowania do 100 mililitrów), które można przewozić w bagażu podręcznym. Wszystkie płyny, aerozole i żele w pojedynczych opakowaniach o pojemności nieprzekraczającej 100 ml lub jej równowartości muszą być umieszczone w jednej zamykanej przeźroczystej torebce plastikowej o pojemności nieprzekraczającej 1 litra, przy czym zawartość plastikowej torebki swobodnie się w niej mieści, a torebka jest dokładnie zamknięta. Torebka musi być okazana i osobno przeskanowana po wyjęciu z bagażu podręcznego.”

Największym błędem powielanym obecnie w mediach społecznościowych jest utożsamianie posiadania skanera CT ze zniesieniem limitu 100 ml.

To nie jest to samo.

Lotnisko może:

  1. mieć skanery CT,
  2. pozwalać pozostawić elektronikę w bagażu,
  3. nadal wymagać stosowania limitu 100 ml.

Dopiero po uzyskaniu odpowiednich certyfikacji i zgód możliwe jest oficjalne dopuszczenie przewozu płynów do 2 litrów. Dlatego przed każdym lotem należy sprawdzić aktualne zasady obowiązujące na konkretnym lotnisku i często nawet w konkretnym terminalu.

Rozkłady lotów z lotnisk w Polsce.

Tablice przylotów i odlotów, opóźnienia, loty odwołane,

Informacje podawane na tablicach pokazują lądowania i odloty w czasie rzeczywistym

2026-06-11 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Czechy

Kraj Kralowehradecki – nie tylko Skalne Miasto Adršpach

przez Redakcja 2026-06-10
Napisane przez Redakcja

 Z wizytą u naszych południowych sąsiadów

   Praga, Brno, Ostrawa, piwo, knedliki, Rumcajs, Skoda, Tatra i wiele, wiele więcej można usłyszeć od zapytanych rodaków, czy znają Czechy. Gdy zapytamy, co ciekawego znajduje się po Czeskiej stronie na Pograniczy Kłodzkim,  zapewne możemy usłyszeć że jest to Skalne Miasto z Adršpach. I słusznie, bo ta atrakcja przyciąga corocznie rzesze rodaków. Ten labirynt jest tak popularny w naszym kraju, że tuż przy wejściu do skansenu znajduje się stacja kolejowa. Ale jak pawie w każdym kraju, poza tymi popularnymi, znanymi i obleganymi atrakcjami turystycznymi, są także miejsca ciekawe i godne uwagi, a te najpopularniejsze mają swój czas, gdy można zwiedzać je w ciszy i bez pośpiechu. Nie inaczej jest Kraju Kralowehradeckim w Czechach.

 

Kolumna na Placu Pokoju w Broumovie 

 

Skalne Miasto z Adršpach

Zapraszając do Kraju Kralowehradeckiego, nie sposób pominąć skalnego miasta. Warto jednak wziąć pod uwagę, że zwiedzanie w sezonie wakacyjnym wiąże się z pewnymi ograniczeniami i ryzykiem braku biletów. Polacy licznie odwiedzają to miejsce o czym świadczą liczby. To właśnie nasi rodacy stanowią ok 80% wszystkich zwiedzających tę atrakcję. Ba, są nawet dni gdy Polacy stanowią 90 a nawet 100% zwiedzających.  By ułatwić dojazd, Koleje Dolnośląskie oferują bezpośrednie połączenie i na miejsce dojechać można prosto ze stacji Wrocław Główny. Stacja kolejowa Adršpach znajduje się zaledwie kilkadziesiąt metrów od głównego wejścia na teren parku.

 

 

Klasztor Benedyktynów z kościołem św. Wojciecha w Broumovie

To tutaj znajduje się replika Całunu Turyńskiego, mumie vambereckie z XVII i XVIII wieku, znajdujące się w podziemiach klasztornych, fresk gotycki „Pokłon Trzech Króli“ w dzwonnicy czy relikwie krzyża świętego. W klasztorze są przechowywane także relikwie świętego Prokopa.. Klasztor Benedyktynów powstał w XIV wieku w wyniku przebudowy starego gotyckiego zamku. Jego obecny wygląd nadał w I połowie XVIII wieku K. I. Dienzenhofer i zamienił w klejnot szczytowego okresu baroku. W okresie wojen husyckich klasztor był kilkakrotnie oblegany, dzięki mocnym murom obronnym jednak nigdy go nie zdobyto. Około 1420 roku jego rola znacznie wzrosła. 

Zwiedzając imponującą budowlę, można zobaczyć refektarz – byłą jadalnię zakonników – w którym umieszczono świętą kopię Całunu Turyńskiego. Jest to jedyna kopia Całunu w Europie na północ od włoskich Alp. Duże wrażenie robi zwiedzana biblioteka klasztorna z wieloma cennymi zabytkowymi księgami i zakrystia. 

W salach na trasie zwiedzania znajduje się także spaniała kolekcja dzieł sztuki pochodzących z okresu gotyku, renesansu i baroku z egzemplarzami broni, szopek, tarcz łuczniczych, strojów ludowych z okolic Broumova, przedmiotów XIX wiecznej kultury ludowej i mieszczańskiej.

 

Broumov to niewielkie miasto w kraju hradeckim, leżące w centrum Kotliny Broumovskiej, w Sudetach Środkowych.  Miasto Broumov jest kandydatem do tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2028. Najbardziej okazałym zabytkiem miasta jest benedyktyński klasztor – uznany za czeski zabytek narodowy.

 

Wizyta rodzinna w Farmie Wenet

Po zwiedzaniu wnętrz klasztoru i kościoła, można pospacerować pośród zagród zwierząt i wolier z ptakami. Jest także kilka kotów które często towarzyszą zwiedzającym, lub leżą w ogrodzie czekając na pieszczoty.  Farma znajduje się w niedalekiej odległości od klasztoru a spacerując alejkami pomiędzy zagrodami, można zobaczyć kompleks klasztorny górujący nad miastem. Zaskoczeniem może być ilość i różnorodność zwierząt w prywatnej zagrodzie.

Przygoda ze zwierzętami ma swój początek w roku 1995 a wszystko zaczęło się od niewielkiego stada zwierząt domowych. 10 lat temu ciekawość przypadkowych osób chcących zobaczyć zwierzęta, zachęciła gospodarzy do otwarcia obiektu dla zwiedzających. To zmotywowało do zwiększania terenu i budowy kolejnych zagród. Obecnie farma zajmuje 4 hektary na których żyje ponad 250 zwierząt futerkowych i 300 ptaków. Są także wielbłądy będące dumą właścicieli i nie jest przypadkiem, że właśnie przy tym wybiegu większość osób robi sobie najwięcej zdjęć.  Przy poszczególnych wybiegach znajdują się zdjęcia i opisy, więc jest to także dobra nauka z której korzystają także szkoły a nawet przedszkola.

Zwierzyniec jest prowadzony przez pasjonatów, którzy aby utrzymać tak dużo zwierząt, prowadzą niewielką bazę noclegową na miejscu, a oprócz tego sami chodzą do normalnej pracy poza farmą. Jak podkreślają dwaj koledzy prowadzący tak dużą farmę, zwierzęta od zawsze były ich hobby i tak pozostało do dzisiaj.

 

 

 

Klub Golfowy Grosshof

Znudziło nas niespieszne zwiedzanie? Można nieco rozruszać ciało na dziewięciodołkowym polu golfowym. Nie trzeba pokonywać kolejnych kilometrów, bo codziennie strzyżony idealny trawnik znajduje się po sąsiedzku, przy tej samej ulicy. Grając w golfa i spacerując pomiędzy kolejnymi dołkami, widać zarówno klasztor jak i zwierzyniec. Jest także rozległa panorama na Góry Orlickie i Karkonosze. Choć golfiści zrzeszeni w tym klubie zdobywają wiele pucharów na turniejach krajowych i międzynarodowych, to nie należy się zniechęcać brakiem umiejętności tej dyscypliny. Tutaj można poćwiczyć pod okiem właściciela będącym także aktywnym zawodnikiem. Nauka pod okiem fachowca daje duże efekty. Po partyjce golfa można ruszać dalej, bo w okolicy jest jeszcze wiele do zobaczenia.

 

 

Nové Město nad Metuji  – Nowe Miasto nad Metują

Miasto zostało założone na początku XVI wieku w dolinie rzeki Metuje. Już z daleka widoczne są górujące nad miastem budynki – renesansowy zamek, lub jego wieża Máselnice i kościół gotycki Najświętszej Trójcy. Domy mieszczańskie otaczające malowniczy rynek posiadają wspólną renesansową cechę, elewacje zwane „jaskółczymi ogonami”, mazhausy i podcienie. Rynek zdobi zespół barokowych rzeźb kolumny Najświętszej Trójcy i Kolumny Maryjnej. Z umocnień zachowały się fragmenty murów obronnych z basztą Zázvorkou.

Najbardziej znany i kazały jest z pewnością Zamek a jego wieże widoczne są już z wielu kilometrów a rozległe ogrody przyciągają zwłaszcza w okresie kwitnienia kwiatów. Unikalny ogród zamkowy a w nim znajduje się wyjątkowy most drewniany, należący do TOP siódemki mostów w Republice Czeskiej.  W sezonie wakacyjnym można spodziewać się tutaj sporego ruchu, ale jak większość tego typu obiektów, warto odwiedzić poza wakacjami.

 

 

Muzeum Modeli Papierowych

Nové Město nad Metují

Nowe Miasto nad Metują to nie tylko zamek i zabytki. Dla rodzin z dziećmi także znajdzie się coś ciekawego. Aby zaciekawić nie tylko najmłodszych, wystarczy wejść do muzeum modeli papierowych. Kto pamięta „Małego Modelarza” ten wie o co chodzi. Na wystawie prezentowanych jest ponad 1400 modeli a autorami są modelarze z Czeskiej Republiki, Polski, Słowacji i Litwy. Modele do muzeum i na wystawę trafiają bezpośrednio od samych twórców. Wystawa podzielona jest na kilka działów tematycznych, od zabawek poprzez budowle, pojazdy jeżdżące, latające, pływające a nawet duży dział poświęcony lotom w kosmos. Nie mogło zatem zabraknąć pojazdów z Gwiezdnych Wojen. Duża część prac na wystawie powstała z arkuszy wydawanych przez Albatrosa. To wydawnictwo po 20 latach przerwy wróciło do wydawania modeli papierowych, a że wydawnictwo specjalizuje się w książkach dla dzieci, także i modele w głównej mierze kierowane są dla najmłodszych. Miejsce spodoba się oczywiście najmłodszym, ale i dorośli wspomnieniami wrócą do czasów, gdy sami spędzali wiele godzin nad sklejaniem samolotów, samochodów czy statków.

 

 

Moje odkrycie 

Mydlarnia Amálka

Choć zwiedzanie regionalnej produkcji w Mydlarni Amálka nie jest dostępne dla turystów, to jednak warto zwrócić uwagę na sam fakt że istnieje tak niesamowite miejsce. Ktoś może powiedzieć że ot, mydło jak mydło i nic ciekawego. Tymczasem to co zastałem w niewielkiej wytwórni zaskoczyło mnie niesamowicie. Okazuje się że mydło stało się dla tego rodzinnego biznesu znacznie więcej niż tylko sposobem na zarabianie. Jak widać, mydło jest bazą dla pewnego rodzaju sztuki. W pierwszym momencie pomyślałem że te bukiety są ozdobą do jakiegoś większego mydła a tymczasem… te kompozycje to jest właśnie mydło. Mydło w wielu postaciach, kolorach a nawet zapachach. Bukiet z kwiatów ? Proszę bardzo. Pudełko (za miast) czekoladek ? Proszę bardzo. Pamiątkowe wymyślne gadżety z mydła? – do wyboru do koloru. To wszystko co jest widoczne na zdjęciu, są to elementy ułożone z mydła, dające tak niesamowity efekt. Martina Vencláková wraz z mężem stworzyła w małej miejscowości Nachod naprawdę wyjątkowe miejsce.

 

 

Martina Vencláková

 

Nie można zwiedzać z pustym żołądkiem. Czeskie knedliki z sosem gulaszowym uchodzi danie narodowe i każdy turysta choć raz musi spróbować tego dania.

 

 

Każda wizyta w Czechach zaczyna się lub kończy kufelkiem złocistego trunku z pianką na dwa palce, czyli kolejnego produktu narodowego. Czeskie piwo znane i cenione jest w całej Europie i nie bez przyczyny.

opracowanie i foto: Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

Skalne Miasto Adršpach

Stacja kolejowa Skalne Miasto Adršpach

 

 

 

 

Klasztor Broumov

 

 

Zamek w Nowym Mieście nad Metują

 

 

Mydlarnia Amálka, Nachod

 

 

 

 

2026-06-10 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Kościoły i obiekty sakralnePodziemia turystyczne w Polsce

Krypta Katedry w Gnieźnie

przez Redakcja 2026-06-09
Napisane przez Redakcja

Krypta Katedry w Gnieźnie to wyjątkowy fragment polskiej przeszłości — miejsce, które zachowuje w sobie najstarsze ślady architektury sakralnej, świadczy o początkach państwa i kościoła, oraz pielęgnuje duchowe dziedzictwo prymasów Polski. Jej zwiedzanie dostarcza głębokich wrażeń historycznych i wartości edukacyjnych.

.

.

Pod wieżą północną Bazyliki Prymasowskiej w Gnieźnie znajduje się fascynująca krypta — wyjątkowe miejsce, w którym historia spotyka się z tajemnicą. Zwiedzającemu ukazują się tu nie tylko relikty najstarszych świątyń — przedromańskich i romańskich — ale też kamienne grobowce prymasów i arcybiskupów Polski. Wśród eksponatów znajduje się najstarszy polski napis nagrobny (z około 1006 r.), fragmenty murów z czasów Mieszka I, a także miejsce spoczynku takich postaci jak Ignacy Krasicki czy Zbigniew Oleśnicki.

.

.

Co zobaczysz w krypcie?

 

– Fragmenty murów pierwszych kościołów – przedromańskich i romańskich – wraz z pozostałością paleniska kultowego sprzed XI w.

– Najstarszy w Polsce napis nagrobny, pochodzący z 1006 r.

– Grobowce prymasów i arcybiskupów: Ignacy Krasicki, Teodor Potocki, Zbigniew Oleśnicki i inni.

Starannie odnowione i oznaczone strefy — ochrona ekspozycji przed uszkodzeniem przez odwiedzających.
.

.

.

Znaczenie historyczne i duchowe
Krypty zachowują ślady najwcześniejszych etapów budowy katedry — od fundacji za panowania Mieszka I, poprzez początkową architekturę sakralną — aż po najstarsze zachowane świadectwa piśmiennictwa (napis z 1006 r.) .

To miejsce pochówku prymasów skupia duchowy i historyczny wymiar archidiecezji gnieźnieńskiej, stanowiąc symbol ciągłości i pamięci kościelnej.

.

.

Praktyczne informacje

Czas zwiedzania: całe Wzgórze Lecha — około 2 godzin, w tym krypta.
.

.

Poznaj podziemne fascynacje Katedry Gnieźnieńskiej — krypta pod wieżą północną skrywa relikty przedromańskich świątyń, najstarszy polski napis nagrobny (ok. 1006 r.) oraz grobowce prymasów Polski, jak Krasicki czy Oleśnicki.

.

.

Godziny Otwarcia

Poniedziałek–Sobota: 9:00–17:00

Niedziela: 9:00–16:00 (z wyjątkiem godzin przeznaczonych na msze święte)

Wejście wyłącznie z przewodnikiem — należy przybyć w określonych godzinach zwiedzania

Godziny mogą ulec zmianie w zależności od wydarzeń liturgicznych i specjalnych.

Lokalizacja i dostępność
Wejście do krypty znajduje się przy wieży północnej katedry. Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem.

.

.

bilety 

Podziemia: normalny 12 zł, ulgowy 10 zł

Karnet (Drzwi, Podziemia, Taras, Muzeum) normalny 42 zł, ulgowy 33 zł

.

 

.

.

Katedra Gnieźnieńska

Wzgórze Lecha, ul. Kolegiaty 2, Gniezno.

Strona internetowa: wzgorzelecha.pl

.

.

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

Fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

.

.

.

Podziemia Krakowa – Przewodnik po Mrocznych Tajemnicach Miasta

.

.

2026-06-09 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
BUŁGARIA

Nessebar – Perła Morza Czarnego

przez Redakcja 2026-06-08
Napisane przez Redakcja

   Nessebar, malowniczo położone na półwyspie Morza Czarnego w Bułgarii, to jedno z najstarszych miast w Europie. Z jego bogatą historią sięgającą ponad 3000 lat, staje się jednym z najbardziej wyjątkowych miejsc, które łączy historię, kulturę i piękno natury. Miasto, znane także jako Neseber, od 1983 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, co potwierdza jego znaczenie na mapie turystycznej Europy.

.

.

Bułgaria, słoneczne wybrzeże nad Morzem Czarnym

   Jeszcze w czasach PRL-u Bułgaria była bardzo popularnym kierunkiem rodzinnych wypraw Polaków. Załadowane do granic możliwości FSO 125p, Polonezy i niestrudzone i pakowne maluchy, sunęły nad Morze Czarne, wioząc wczasowiczów a czasami drobnych handlarzy. Po kilku dekadach rodacy nadal chętnie podróżują na Złote Piaski czy Słoneczny Brzeg, jednak tym razem są to zdecydowanie wczasy rodzinne. W większości są to wyjazdy all inclusive organizowane przez biura podróży. Także sam pobyt zmienił się znacząco a zamiast noclegów na kempingach w namiotach „ze stelażem” rodacy wybierają hotele 4 i 5 *.

.

.

Historia Nessebaru: od antycznego miasta po współczesne kurortowe centrum

Miasto ma fascynującą historię, której początki sięgają ponad 1000 lat przed naszą erą. Pierwsze ślady osadnictwa na tym terenie pochodzą z czasów starożytnych Greków, którzy założyli tu miasto o nazwie Melsambria. Przez wieki miasto przechodziło przez różne etapy rozwoju – od greckiego, przez rzymski, bizantyjski, aż po średniowieczny. Na przestrzeni wieków, Nessebar był niejednokrotnie podbity, zniszczony i odbudowywany przez różne cywilizacje, co zostawiło po sobie niezliczoną liczbę zabytków i unikalnych śladów historycznych.

W średniowieczu miasto stało się ważnym ośrodkiem religijnym, a także jednym z najważniejszych portów na Morzu Czarnym. Często znajdowało się pod panowaniem Bizancjum, a później Imperium Osmańskiego, co miało ogromny wpływ na jego rozwój oraz charakter architektoniczny. Dziś, spacerując po uliczkach Nessebaru, można poczuć atmosferę tych minionych epok.

.

.

Najciekawsze Atrakcje Turystyczne w Nessebarze

Nessebar to miasto, które jest jak żywy skarbiec historii. Współczesne życie turystyczne idealnie współgra z zabytkami przeszłości, tworząc unikalny klimat. Oto kilka z najważniejszych atrakcji, które warto zobaczyć podczas wizyty w tym wspaniałym mieście.

.

.

1. Stare Miasto Nessebar

Stare Miasto Nessebar to serce tej historycznej perły, którego uliczki, pełne kamiennych domów i zabytków, przenoszą odwiedzających w czasie. Spacerując po wąskich, brukowanych alejkach, można poczuć się jak w podróży w czasie, otoczonym zabytkami różnych epok. Przepiękna architektura z drewnianymi domami z XVIII i XIX wieku, wąskie uliczki i placówki handlowe tworzą wyjątkowy nastrój, który przyciąga turystów z całego świata.

.

.

2. Bazylika Zbawiciela

Jednym z najcenniejszych zabytków Nessebaru jest Bazylika Zbawiciela, znana również jako Bazylika św. Zbawiciela. Została zbudowana w okresie bizantyńskim, około VI wieku, i jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów wczesnochrześcijańskich budowli w Bułgarii. Bazylika była jednym z kluczowych miejsc kultu w średniowiecznym Nessebarze, a dziś pozostaje świadkiem minionych wieków. Wnętrze bazyliki wyróżnia się imponującymi mozaikami, które przedstawiają sceny biblijne.

3. Kościół św. Jana Chrzciciela

Kościół św. Jana Chrzciciela to kolejny średniowieczny zabytek Nessebaru, który zachwyca turystów swoją prostą, ale elegancką architekturą. Kościół został zbudowany w X wieku i jest jednym z najlepiej zachowanych obiektów w regionie. Wewnątrz znajduje się piękna mozaika przedstawiająca św. Jana Chrzciciela, a także liczne freski, które są świadectwem wspaniałej tradycji sztuki sakralnej.

.

.

4. Wieża Wodociągowa

Niedaleko portu w Nessebarze znajduje się Wieża Wodociągowa, z której roztacza się widok na całe miasto oraz wybrzeże Morza Czarnego. Została zbudowana w XIX wieku i stanowi ciekawy punkt widokowy, który pozwala turystom na podziwianie panoramy miasta i okolic. Wieża jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Nessebaru.

5. Kościół św. Mikołaja

Kościół św. Mikołaja to kolejny z licznych kościołów średniowiecznych w Nessebarze. Został wzniesiony w XII wieku i pełnił rolę religijnego centrum miasta przez wieki. Jego architektura jest typowa dla wczesnochrześcijańskich budowli Bułgarii, z pięknymi freskami przedstawiającymi sceny biblijne i świętych.

.

.

6. Ruiny Starego Teatru Greckiego

W czasie spacerów po Starym Mieście, turyści natkną się także na ruiny starożytnego teatru greckiego, który istniał w Nessebarze jeszcze w czasach panowania Greków. Choć teatr nie zachował się w pełni, fragmenty murów i pozostałości sceny wciąż przypominają o dawnym świetle miasta, które niegdyś pełniło ważną rolę w kulturalnym życiu regionu.

7. Muzeum Nessebaru

Dla osób, które chcą poznać historię miasta bardziej szczegółowo, Muzeum Nessebaru jest obowiązkowym punktem programu. Znajduje się ono w jednym z zabytkowych budynków w centrum miasta i oferuje kolekcję artefaktów związanych z historią miasta oraz jego mieszkańcami. W muzeum można zobaczyć m.in. fragmenty starożytnych rzeźb, mozaiki, naczynia ceramiczne oraz narzędzia codziennego użytku.

.

.

Ciekawostki o Nessebarze

Jedno z najstarszych miast Europy: Nessebar, znane z historycznego dziedzictwa, to jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkałych miast w Europie. Jego historia sięga około 3000 lat.

Miasto na wodzie: Nessebar jest wyjątkowy, ponieważ leży na półwyspie, co sprawia, że woda otacza go z trzech stron. Widoki z samego miasta na Morze Czarne są niezrównane.

Miasto religii: Nessebar jest znane z licznych średniowiecznych kościołów, które stanowią istotną część dziedzictwa miasta. Wiele z nich jest wciąż czynnych, a niektóre z nich są poświęcone świętym popularnym w Bizancjum, takich jak św. Mikołaj i św. Jan Chrzciciel.

Rytm turystyczny: Pomimo, że Nessebar jest popularnym kurortem turystycznym, zachował swój unikalny charakter i atmosferę, dzięki starannej ochronie zabytków i ochronie tradycji. Wiele budynków i kościołów w Starym Mieście zostało wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

.

.

Informacje praktyczne dla turystów

Sposób na zwiedzanie jest prosty. Zaczynając spacer od zabytkowej bramy miasta możemy okrążyć centrum spacerując obrzeżami miasta, by następnie skierować się do kolejnych zabytków zlokalizowanych pośrodku. Stary Nesebyr to wyspa połączona groblą z drogą i promenadą, więc nie ma obawy że się zgubimy. Tutaj warto zaglądnąć w każdą uliczkę, bo wszędzie jest coś ciekawego. Wiele jest także kawiarni czy restauracji, będących zakończeniem uliczki lub wiszących na skarpie z piękną panoramą na morze. 

.

.

Dojazd:

Nessebar znajduje się zaledwie 35 km na południe od Burgas, które jest jednym z głównych portów morskich Bułgarii. Z Burgas można dotrzeć do Nessebaru autobusem, taksówką lub wynajętym samochodem.

Lotnisko w Burgas obsługuje zarówno loty krajowe, jak i międzynarodowe, więc do Nessebaru można łatwo dotrzeć z wielu europejskich miast.

.

.

Parking:

W Nessebarze, szczególnie w Starym Mieście, parkowanie jest ograniczone. Warto zaparkować na parkingach zewnętrznych i skorzystać z transportu pieszo do głównych atrakcji turystycznych.

Bilety wstępu:

Wstęp do Starego Miasta jest bezpłatny, jednak niektóre zabytki, takie jak kościoły czy muzea, mogą wymagać zakupu biletów. Ceny biletów wstępu wahają się od 5 do 10 BGN (2,5 – 5 EUR) w zależności od atrakcji.

.

.

Z Polski do Bułgarii ciągną rzesze polaków z całymi rodzinami. W wielu miejscach na całym wybrzeżu Morza Czarnego można natrafić na hotele przystosowane do pobytów rodzin z dziećmi. To da się zauważyć po rozbudowanych atrakcjach dla najmłodszych, od kompleksów zjeżdżalni, poprzez różnorodność basenów i brodzików, po urządzenie restauracji i dostosowanie menu.  Także pokoje hotelowe w dużej mierze dostosowane są do przyjmowania całych rodzin.

Biura podróży prześcigają się w ofertach skierowanych do klientów zainteresowanych tym właśnie kierunkiem. Wszak to zaledwie 1,4 h lotu z Warszawy a pogoda zdecydowanie korzystniejsza niż nad Bałtykiem. O czystości i temperaturze wody w Morzu Czarnym nie ma co wspominać, bo tego nad Bałtykiem nie ma i raczej nie będzie.

Czy warto zatem brać pod uwagę wakacje w Bułgarii, kraju z piaszczystym wybrzeżem pomiędzy Rumunią a Turcją ? Pomijając słoneczną pogodę, czyste i ciepłe morze, różnorodną kuchnię z dużą ilością owoców morza, warto mieć na uwadze także dużą ilość zabytków. Ceny także przemawiają zdecydowanie na korzyść tego kraju.

.

opracowanie & foto Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
. 

. 

Będąc na wybrzeżu Bułgarii warto zobaczyć także i inne ciekawe miejsca.

.

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Sofijskiego i Pałac królowej Marii w Bałcziku 

2026-06-08 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Albania

Plaże Albanii zyskują na popularności – najtańsza i najbardziej niedoceniana perła Bałkanów

przez Redakcja 2026-06-08
Napisane przez Redakcja

   Kiedy mówimy o wakacjach nad Adriatykiem, najczęściej do głowy przychodzi Chorwacja lub Włochy. Tymczasem Albania, niepozorne państwo położone między Chorwacją a Grecją, staje się jednym z najchętniej wybieranych kierunków podróży w Europie.

Dlaczego? Bo oferuje wszystko, co wymarzone wakacje powinny zawierać: piaszczyste plaże, turkusowe morze, góry schodzące do wody, autentyczną śródziemnomorską kuchnię i… bardzo przystępne ceny.

.

 

Dlaczego Albania?

Adriatyk i Morze Jońskie – Albania ma dostęp do dwóch mórz!

Szerokie, czyste i piaszczyste plaże

Kuchnia pełna smaków Bałkanów, Grecji i Włoch

Słońce przez większą część roku (ponad 300 dni słonecznych!)

Najniższe ceny na wybrzeżu Adriatyku

Nowoczesna baza noclegowa i dynamiczna rozbudowa infrastruktury

Rozbudowywane lotnisko w Tiranie – lepszy dostęp dla turystów

.

.

Gdzie najlepiej wypocząć? TOP 6 ALBAŃSKICH KURORTÓW:

1. Durrës – Największe i najstarsze miasto nadmorskie

Zaledwie 30 km od Tirany, posiada szerokie plaże, tętniące życiem deptaki, mnóstwo hoteli i restauracji. Idealne dla rodzin i osób lubiących rozrywkę.

2. Saranda – Perła Riwiery Jońskiej

Położona tuż przy granicy z Grecją (niedaleko Korfu), zachwyca turkusowym morzem, górzystym krajobrazem i urokliwym klimatem. Blisko stąd do Butrintu – starożytnego miasta wpisanego na listę UNESCO.

3. Ksamil – Albańskie Malediwy

Mała miejscowość, która w ostatnich latach zdobyła ogromną popularność. Słynie z małych wysp widocznych z brzegu, krystalicznej wody i białego piasku.

4. Vlora – Gdzie spotykają się dwa morza

Tutaj Morze Jońskie łączy się z Adriatykiem. Vlora oferuje piękne plaże, góry w tle, a także doskonałą bazę wypadową do Parku Narodowego Llogara.

5. Himarë – Spokojny raj dla romantyków

Mniejsze, klimatyczne miasteczko z wyjątkową atmosferą i piękną linią brzegową. Doskonałe dla tych, którzy cenią spokój i lokalny klimat.

6. Shëngjin i Velipojë – Mało znane, ale urocze

Mniej oblegane przez turystów, bardziej autentyczne. Idealne, jeśli szukasz ciszy i kontaktu z naturą.

.

.

Co warto zobaczyć w Albanii?

Butrint – starożytne miasto (UNESCO), ruiny greckich i rzymskich budowli

Gjirokastër i Berat – kamienne miasta wpisane na listę UNESCO

Albańskie Alpy (Prokletije) – idealne na piesze wędrówki i kontakt z naturą

Blue Eye (Syri i Kaltër) – cud natury: krystaliczne źródło o bajecznym kolorze

Zamek Rozafa w Szkodrze – z widokiem na jezioro i góry

Wyspa Sazan i Zatoka Karaburun – dzika przyroda i lazurowe zatoki

.

.

Smak Albanii – co warto zjeść?

Byrek – placek z nadzieniem (np. szpinak, ser, mięso)

Tavë kosi – jagnięcina zapiekana z jogurtem

Fërgesë – duszone warzywa z mięsem i serem

Baklava i Trilece – słodkie, bałkańskie przysmaki

Raki – tradycyjny mocny alkohol, często domowej roboty

.

.

Jak się dostać do Albanii?

Loty do Tirany – bezpośrednie połączenia z Warszawy, Krakowa, Katowic i Gdańska

Samochodem – przez Bałkany, idealna opcja na objazdówkę

Z Korfu promem – 30 minut promem do Sarandy

.

.

Infrastruktura turystyczna: rozkwit w oczach

Albania to dziś plac budowy nowoczesnej turystyki. Na całym wybrzeżu powstają nowe apartamentowce, hotele, kompleksy SPA, promenady i deptaki. Nowoczesne inwestycje idą w parze z lokalnym klimatem – Albania nie zatraca swojej tożsamości.

.

.

Albania – dla kogo?

✅ Dla rodzin z dziećmi
✅ Dla miłośników przyrody i historii
✅ Dla osób szukających taniego wypoczynku
✅ Dla tych, którzy chcą uciec od tłumów znanych kurortów

.

.

Albania czeka

Jeśli szukasz miejsca, gdzie słońce świeci niemal codziennie, morze jest ciepłe i lazurowe a portfel nie cierpi na urlopie – Albania będzie strzałem w dziesiątkę!

.

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

.

.

Albania, Tirana, procedury lotniskowe i dojazd do centrum

 .

.

2026-06-08 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Świat

Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10

przez Redakcja 2026-06-06
Napisane przez Redakcja
Największe zabytkowe amfiteatry na świecie

Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10 

.

Niestety, wiele przewodników oraz opisów w Wikipedii z której informacje czerpią niemal wszyscy, znajduje się wiele błędów podających inną kolejność poszczególnych obiektów. Przykładem niech będzie Amfiteatr w Puli  w Chorwacji wskazywany jako szósty co do wielkości, natomiast Amfiteatr w El-Djem w Tunezji wskazywany jest jako trzeci na świecie. Tymczasem…

.
.
.
.

Największe tego typu budowle na świecie

Koloseum w Rzymie nazywane również Amfiteatrem Flawiuszów, wzniesione w latach 70-72 do 80 r. n.e., Pojemność 70 000 widzów
Amfiteatr w Al- Dżamm (El Jem) w Tunezji z 230-238 n.e.. Pojemność 35 000 widzów.
Amfiteatr w Weronie we Włoszech z roku 30 n.e. Pojemność 30 000 widzów.
Amfiteatr w Puli z 14 r. n.e, w Chorwacji. Pojemność ponad 23 000 widzów.
Amfiteatr w Nimes we Francji  z I w n.e. Pojemność 21 000 widzów.
Amfiteatr w Arles z roku 90 n.e. Pojemność 20 000 widzów.
Amfiteatr w Bosrze w Syrji z roku 106 n.e. Pojemność 20 000 widzów.
Amfiteatr w Aspendos w Turcji z 160 roku n.e. Pojemność 15 000 widzów.
Teatr w Epidauros w Grecji z roku 330 p.n.e Pojemność 14 000 widzów.
Odeon Heroda Attyka w Atenach z roku 161 n.e. Pojemność 6 000 widzów.
.
.
1

Koloseum w Rzymie

nazywane również Amfiteatrem Flawiuszów, wzniesione w latach 70-72 do 80 r. n.e., Pojemność 70 000 widzów
Koloseum – amfiteatr Flawiuszów wzniesiony w latach 70-72 do 80 n.e. przez Wespazjana i Tytusa – cesarzy z dynastii Flawiuszów. duża, eliptyczna budowla o długości 188 m i szerokości 156 m, obwodzie 524 m, wysokości 48,5 m, z pojemną widownią, która mogła pomieścić do 70 tys widzów, choć różne źródła podają znacznie mniejszą pojemność, bo od 45 do 50 tysięcy widzów, co i tak pozwala dzierżyć palmę pierwszeństwa pośród innych budowli tego typu. Amfiteatr połączony był z galeriami komunikacyjnymi oraz areną z systemem podziemnych korytarzy. W 528 odbyły się tu ostatnie igrzyska. Pod koniec VI wieku wewnątrz amfiteatru wybudowano mały kościół, arenę przekształcono w cmentarz. Około 1200 rodzina Frangipani przejęła Koloseum i ufortyfikowała je, używając jako zamku. W 1349 w wyniku trzęsienia ziemi zawaliła się zewnętrzna część południowej ściany. W 1744 zostało ogłoszone miejscem męczeństwa chrześcijan. Zaprzestano eksploatować go w roli kamieniołomu.
.
1 Colosseum Piazza del Colosseo Rome Metropolitan City of Rome Italy Photo by Marco Chilese on Unsplash
Colosseum, Piazza del Colosseo, Rome, Metropolitan City of Rome, Italy Photo by Marco Chilese on Unsplash
.
.

2

Amfiteatr w Al- Dżamm (El Jem) w Tunezji z 230-238 n.e.. Pojemność 35 000 widzów.

Amfiteatr w El-Djem

Drugi co do wielkości amfiteatr na świecie oraz jedna z trzech najstarszych budowli tego typu na świecie. Thysdrus (dzisiejsze El Jem) zostało założone w 46 roku p.n.e.
Amfiteatr w El-Djem wielokrotnie zasłynął na całym świecie, stając się plenerem filmowym superprodukcji takich jak Quo Vadis. Elipsa budowli o obwodzie 427 m, długości 149 m i szerokości 124 m, mogła pomieścić ponad 35 000 widzów. Układ wejść został tak zaprojektowany, by tak duża liczba osób mogła wejść lub opuścić obiekt zaledwie w trzy kwadranse! Amfiteatr zbudowany został w latach 230-238 n.e., a zabytek to dzieło samych Rzymian. Budulec sprowadzano z oddalonych o 30 km kamieniołomów w Sulectum (dzisiejsza Salakta) na wybrzeżu, a wodę doprowadzono podziemnym akweduktem ze wzgórz położonych 15 km na północny zachód od miasta.
.

2 Amfiteatr El Djem Tunezja

Photo by  Albin Marciniak

.

.

3

Amfiteatr w Weronie we Włoszech

z roku 30 n.e. Pojemność 30 000 widzów.

Budowla została wzniesiona w I wieku n.e. Początkowo leżała na zewnątrz murów miejskich, w obręb których została włączona dopiero w III wieku. Na arenie amfiteatru odbywały się walki gladiatorów oraz walki z dzikimi zwierzętami. Zewnętrzne wymiary wzniesionej na planie elipsy budowli wynoszą 138,77×109,52 m, arena ma natomiast wymiary 73,68×44,43 m. Do wnętrza można było dostać się przez 64 oddzielne wejścia. Do czasów współczesnych z amfiteatru zachowały się dwie kondygnacje z 44 rzędami kamiennych siedzeń. Trzykondygnacyjny pierścień muru zewnętrznego zawalił się podczas trzęsienia ziemi w 1117 r. Współcześnie na widowni może zmieścić się 15 tysięcy osób.

.

3 Amfiteatr w Weronie we Włoszech Photo by Alberto Bigoni on Unsplash

Amfiteatr w Weronie we Włoszech Photo by Alberto Bigoni on Unsplash

.

.

4

Amfiteatr w Puli z 14 r. n.e, w Chorwacji

Pojemność ponad 23 000 widzów.

Amfiteatr zbudowany jest z białego wapienia na podstawie elipsy o wymiarach 132 x 105 m. Ze względu na umiejscowienie budowli na ścianie skarpy od strony morza składają się z trzech kondygnacji i osiągają maksymalną wysokość 32,45 m, a od strony lądu z dwóch. Dolna kondygnacja składa się z 32, a środkowa z 72 arkad. W najwyższej kondygnacji znajdują się 64 otwory w kształcie prostokątów. Wejście do amfiteatru umożliwia 15 bram. 

..

.

Amfiteatr Pula foto Albin Marciniak

.

.

5

Amfiteatr w Nimes we Francji 

z I w n.e. Pojemność 21 000 widzów.

Starożytny amfiteatr znajdujący się we francuskim Nîmes to jedna z najlepiej zachowanych budowli tego typu. Od 1840 roku posiada status zabytku o znaczeniu krajowym. Wzniesiony pod koniec I wieku amfiteatr ma wymiary 133×101 m i 21 m wysokości. Dwukondygnacyjną budowlę obiega rząd 60 arkad, flankowanych pilastrami zwieńczonymi kapitelami w porządku toskańskim. Amfiteatr przetrwał do czasów współczesnych w doskonałym stanie, zachowały się wszystkie rzędy siedzeń.

.

5 NIMES Arenes foto Laurent Bourdereaux

NIMES Arenes Photo by Laurent Bourdereaux

.

.

6

Amfiteatr w Arles

z roku 90 n.e. Pojemność 20 000 widzów.
Pochodzący z czasów rzymskich amfiteatr z 20 000 miejsc, został w 1981 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W amfiteatrze w Arles kręcono także kluczowe sceny filmu akcji „Ronin”, z udziałem Roberta De Niro oraz Jeana Reno.
.
6 Arles amphitheater Wikimedia Commons Stefan Bauer
Arles amphitheater Wikimedia Commons Photo by Stefan Bauer
.
.
7

Amfiteatr w Bosrze w Syrji

z roku 106 n.e. Pojemność 20 000 widzów.
Budowę rozpoczęto i ukończono za panowania cesarza rzymskiego Trajana. Teatr pierwotnie został wybudowany poza murami miasta, lecz później został otoczony przez twierdzę Ajjubidów. Za czasów Omajjadów i Abbasydów otoczono go umocnieniami, a później za Fatymidów w 1089 roku został zamieniony w twierdzę, po której pozostała m.in. najstarsza zachowana średniowieczna wieża. W latach 1947 – 1970 teatr został odnowiony, odkryto go ze znacznych ilości piasku, które mogły przyczynić się do ochrony wnętrza teatru.
.
7 Bosra Amphitheater in Syria
Bosra Amphitheater in Syria Photo by on Unsplash
.
.
8

Amfiteatr w Aspendos w Turcji

z 160 roku n.e. Pojemność 15 000 widzów.
Doskonale zachowany starożytny amfiteatr na 15 000 miejsc, również obecnie wykorzystywanego do różnego rodzaju przedstawień i pokazów. teatr rzymski, ukończony w 160 roku. Widownia zbudowana została na naturalnym zboczu. Wymiary obiektu – szerokość 100 metrów, długość 70 metrów. Na scenie zbudowana 50-metrowa fasada, stanowiącą stałą dekorację. W tym amfiteatrze, 28 kwietnia 1987, swój ostatni koncert dała gwiazda piosenki francuskiej, Dalida, która 4 dni później popełniła samobójstwo.
.
8 Aspendos Amphitheater
Aspendos Amphitheater, Turkey, Wikimedia Commons Photo by Saffron Blaze
.
.
9

Teatr w Epidauros w Grecji

z roku 330 p.n.e Pojemność 14 000 widzów.
Grecki teatr z 52 rzędami siedzeń ułożonych w dwóch kondygnacjach (po 32 i 20), zbudowany przez Polikleta Młodszego około 300 p.n.e., który mógł pomieścić 14 tysięcy widzów, okrągła orchestra, otoczona rowem odprowadzającym wody deszczowe, była z jednej strony zamknięta wysokim na 4 m proscenium. Widownia teatru jest swoistym fenomenem akustycznym. Rozmowa czy moneta rzucona na scenę w jej centralnym punkcie są dobrze słyszalne na całej widowni, bez względu na miejsce zajmowane przez widza. Zjawisko szczególnie korzystnej akustyki budowli stało się przedmiotem badań naukowych.
.
 Théâtre dEpidaure Grèce

Epidaurus Amphitheater Wikimedia Commons Photo by Hugo PETITJEAN

.
.
10

Odeon Heroda Attyka w Atenach

z roku 161 n.e. Pojemność 6 000 widzów.

Zbudowany został na południowo-zachodnim stoku Akropolu ateńskiego w 161 przez Heroda Attyka, który w ten sposób uczcił pamięć ukochanej małżonki, Aspasii Regilli. Odeon posiadał 32 rzędy widowni, gdzie mogło zasiąść do 6 tysięcy widzów. Wzniesiono go w stylu teatrów rzymskich. Scena o szerokości 35 metrów miała trzy kondygnacje. Okrągła orchestra o średnicy ok. 19 m wyłożona była szachownicą z białego i czarnego marmuru. Cały budynek, dla lepszej akustyki, przykryty był dachem z drewna cedrowego.

.
Odeon of Herodes Atticus Greece Athen Wikimedia Commons Photo by Berthold Werner
 Odeon of Herodes Atticus, Greece, Athen, Wikimedia Commons Photo by Berthold Werner
.
.

Opracowanie zestawienia: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin
.

Materiał chroniony prawem autorskim – wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy 

2026-06-06 2 komentarze
1 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • …
  • 288

Archiwa

  • sierpień 2026
  • lipiec 2026
  • czerwiec 2026
  • maj 2026
  • kwiecień 2026
  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

    2026-08-03
  • Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji

    2026-08-03
  • Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

    2026-08-03
  • Nowy ILS w Kraków Airport

    2026-08-03
  • Polskie długodystansowe szlaki piesze

    2026-08-01
  • Pola i bazy namiotowe w polskich górach 

    2026-07-30

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Kopalnia złota Rosia Montana w Rumunii

2024-08-17

Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

2024-08-17

FIND US

[icon_bar icon="icon-facebook" link="https://www.facebook.com/groups/betheme" target="" size="small" social="facebook"][icon_bar icon="icon-gplus" link="#" target="" size="small" social="google"][icon_bar icon="icon-x-twitter" link="#" target="" size="small" social="twitter"][icon_bar icon="icon-vimeo" link="#" target="" size="small" social="vimeo"][icon_bar icon="icon-play" link="https://www.youtube.com/@MuffinGroup" target="" size="small" social="youtube"]

Najnowsze komentarze

  1. KlubowiczAdmin - Najpiękniejsze zamki i obiekty obronne w Polsce polecane do zwiedzania
  2. KlubowiczAdmin - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  3. Maciej - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  4. krzysiek - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  5. KlubowiczAdmin - Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Nasz magazyn

Vitae adipiscing turpis. Aenean ligula nibh in, molestie id viverra a, dapibus at dolor. Aenean ligula nibh in molestie id.

Reklama

SIGN UP FOR
NEWSLETTER

Aenean ligula nibh, mole stie id viverra a, dapibus ante lobortis

[button title="Subscribe" link="#"]

Tagi

afryka Albin Marciniak Albin Marciniak podróżnik azja Chorwacja Czyste Góry Czyste Szlaki Czyste Tatry foto: Albin Marciniak góry jaskinie katakumby Klub Podróżników Klub Podróżników Śródziemie konkurs Konkurs fotograficzny kopalnie Kościoły i obiekty sakralne Kraków Kraków Airport mapa zamków maroko military mine muzeum najpiękniejsze podziemia w Europie do zwiedzania Orla Perć Piwnica pod Baranami podziemia w Polsce podziemia świata polska polska na weekend RYANAIR schronisko skansen slajdowisko słowacja tatry The most beautiful underground in Europe to explore Underground cave w Krakowie w Polsce wyprawa zamek Zamki Polskie Zamki w Polsce

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie

Polecane

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026
Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji
Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach
Nowy ILS w Kraków Airport

Ostatnio dodane

Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026
Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji
Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach
Nowy ILS w Kraków Airport
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2026-06-22
  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-06-18
  • Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

    2026-05-29
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-04-10
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign