Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
sobota, 21 marca, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Copyright 2025 - All Right Reserved
Podziemia

Podziemna Trasa Turystyczna w Bystrzycy Kłodzkiej – mroczne korytarze historii

przez Albin Marciniak 2026-03-10
Napisane przez Albin Marciniak

  Na pierwszy rzut oka Bystrzyca Kłodzka to urokliwe miasteczko o średniowiecznym rodowodzie, ciasno oplecione brukowanymi uliczkami i monumentalnymi murami obronnymi. Ale prawdziwe tajemnice kryją się głębiej – pod stopami przechodniów. To właśnie tam, w chłodnych korytarzach dawnych piwnic, browaru i więzienia, powstała Podziemna Trasa Turystyczna, która prowadzi wprost do serca burzliwej historii miasta.

.

.

Odkrycie, które zmieniło oblicze Starówki

Był rok 1999. W centrum Bystrzycy Kłodzkiej, w rejonie ulicy Kupieckiej, zaczęły pojawiać się niepokojące zapadliska. Początkowo wyglądało to jak zwykłe osunięcia gruntu, ale wkrótce okazało się, że ziemia kryje coś więcej. Ekspertyza naukowców z krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej potwierdziła – pod miastem istnieją nieznane dotąd podziemia.

W miejscu jednego z większych zapadlisk zgłębiono szyb. Na głębokości sześciu metrów oczom badaczy ukazało się ogromne sklepienie komory – fragment dawnego więzienia, które w latach 60. XX wieku zostało rozebrane. Odkrycie było sensacyjne: pod ulicami rozciągała się sieć korytarzy i wielopoziomowych piwnic. To właśnie wtedy narodził się pomysł, aby ocalić fragment tego unikatowego dziedzictwa i udostępnić go turystom w formie Podziemnej Trasy Turystycznej.

We wrześniu 2002 roku, podczas festynu średniowiecznego, mieszkańcy i przyjezdni mogli po raz pierwszy zejść do podziemi i poczuć klimat dawnej Bystrzycy.

.

.

Podziemia browaru i więzienia

Trasa, o powierzchni 350 m², prowadziła przez kilka komór – jedne należały do XIX-wiecznego browaru, inne do więzienia, którego mroczne mury widziały niejedno ludzkie cierpienie.

Historia browaru w Bystrzycy Kłodzkiej sięga średniowiecza. Początkowo drewniany, zlokalizowany przy ratuszu, był jednym z filarów miejskiej gospodarki. Warzono tu piwo, które konkurowało ze słynnym trunkiem ze Świdnicy. Uprawy chmielu znajdowały się prawdopodobnie na Górze Floriańskiej, zwanej dawniej Chmielową. Każdy właściciel domu w obrębie murów miejskich miał prawo do warzenia i wyszynku piwa – był to przywilej, który przez wieki budował tożsamość miasta.

W XIX wieku browar przeszedł burzliwe losy – zmiany właścicieli, reorganizacje, a nawet upadek wspólnoty browarniczej. Ostatecznie w 1852 roku rozpoczęto warzenie w nowym budynku przy ulicy Kupieckiej. Niespełna rok później do kompleksu dołączyło miejskie więzienie, którego rozbudowę planowano już w połowie XIX wieku.

Tak powstał charakterystyczny kwartał miejski, którego piwnice – po dekadach zapomnienia – dziś stanowią fragment Podziemnej Trasy Turystycznej.

.

.

Zamknięcie i powrót do życia

Choć trasa szybko zdobyła popularność wśród turystów, już po kilku latach pojawiły się problemy. Zawilgocenie i zły stan techniczny sprawiły, że w 2005 roku całość musiała zostać zamknięta. Przez lata podziemia popadały w zapomnienie, aż wreszcie w 2019 roku rozpoczęto prace rewitalizacyjne.

Do 2023 roku udało się odnowić część korytarzy i przygotować je na ponowne udostępnienie. Dziś turyści mogą zejść do kilku komór połączonych tunelem pod Biblioteką Publiczną, a w przyszłości – być może – trasa znów odzyska swój pełny blask.

.

.

Atmosfera podziemi

Spacer po Podziemnej Trasie Turystycznej to nie tylko zwiedzanie dawnych piwnic. To spotkanie z historią, którą czuć na każdym kroku. Chłodne powietrze, kamienne sklepienia, ślady po beczkach browarniczych i wyryte w ścianach inskrypcje dawnych więźniów – wszystko to tworzy klimat, w którym łatwo poczuć dreszcz emocji.

Miejscowi przewodnicy lubią powtarzać, że kto raz zszedł do bystrzyckich podziemi, już zawsze będzie spoglądał na rynek i ulice miasta z nieco innej perspektywy – bo wie, że pod nimi kryje się jeszcze jedno, ukryte miasto.

.

.

Dlaczego warto?

Bystrzycka trasa to nie tylko atrakcja turystyczna, ale także lekcja historii o tym, jak w jednym miejscu splatają się dzieje rzemiosła, browarnictwa i codziennego życia mieszczan z surową rzeczywistością więziennych lochów. To również symbol lokalnej determinacji – dzięki pracy archeologów, naukowców i pasjonatów udało się ocalić fragment dziedzictwa, który mógłby na zawsze pozostać pod ziemią.

.

.

Podziemna Trasa Turystyczna w Bystrzycy Kłodzkiej to miejsce, gdzie historia spotyka się z tajemnicą, a turysta staje się odkrywcą. W mroku piwnic można niemal usłyszeć gwar dawnych piwowarów i kroki więziennych strażników. To wyjątkowa podróż – nie tylko w głąb ziemi, ale i w głąb historii miasta, które od wieków żyło rytmem browaru, rzemiosła i opowieści zamkniętych dziś w chłodnych murach podziemi.

.

Podziemna Trasa Turystyczna
ul. Kupiecka 4a 

Godziny otwarcia:

poniedziałek – piątek 10:00 – 15:00,

sobota 10:00 – 15:00,

niedziela (czerwiec-sierpień) 10:00 – 15:00

Bilety: normalny 15 zł, ulgowy 10 zł

https://turystyka.bystrzycaklodzka.pl/224/podziemna-trasa-turystyczna.html

.

.

Bystrzyca Kłodzka to jedno z najbardziej malowniczych miasteczek Dolnego Śląska. Jej średniowieczne ulice, renesansowe kamienice i monumentalne mury obronne skrywają opowieści, które niejednego mogłyby przyprawić o dreszcz. Największe sekrety miasta ukryte są jednak pod ziemią – w chłodnych lochach dawnych piwnic, browaru i więzienia, gdzie od lat powstaje Podziemna Trasa Turystyczna. To podróż nie tylko w głąb korytarzy, ale i w głąb czasu, który zatrzymał się pod bystrzycką starówką.

.

.

Bystrzyca Kłodzka – miasto, które żyje historią

Podziemna Trasa Turystyczna to bez wątpienia najciekawsza atrakcja Bystrzycy, ale nie jedyna. Spacerując uliczkami miasta można poczuć atmosferę dawnych wieków – od średniowiecznych murów, przez barokowe rzeźby, aż po unikalne muzeum ognia. To miasto, które wciąż odkrywa przed turystami swoje kolejne oblicza – i pod ziemią, i na powierzchni.

.

.

Praktyczne informacje dla turystów

Lokalizacja

Bystrzyca Kłodzka leży w sercu Kotliny Kłodzkiej, w południowej części Dolnego Śląska. Miasto malowniczo wznosi się nad doliną Nysy Kłodzkiej, otoczone pasmami górskimi: Masywem Śnieżnika od południa i Górami Bystrzyckimi od zachodu. Dzięki temu stanowi doskonałą bazę wypadową zarówno do zwiedzania regionu, jak i górskich wędrówek.

..

.

Pod Bystrzycką starówką jest wiele podziemi a system komór i korytarzy przypomina te, jakie można oglądać pod ulicami Kłodzka, Sandomierza czy Lublina. Gdyby udało się kiedyś doprowadzić do ich połączenia i udostępnienia do zwiedzania, były by to jedne z najciekawszych podziemi miast w Polsce. 

Trasa i Plany na Przyszłość

Podziemna trasa turystyczna w Bystrzycy Kłodzkiej ukazuje autentyczne, surowe wnętrza dawnego browaru i więzienia. Zwiedzający mogą przejść przez korytarze pełne historii, odkrywając dawne funkcje tych miejsc. Trasa ta łączy elementy architektury przemysłowej z opowieściami o życiu miasta w przeszłości, co czyni ją wyjątkową atrakcją dla miłośników historii i nietypowych miejsc.

Samorząd planuje dalszą modernizację tego obiektu. W przyszłości podziemia mogą zyskać nowe funkcje – lokal gastronomiczny, winiarnię lub odrodzony browar, nawiązujący do tradycji piwowarskich miasta. Tego typu adaptacja pozwoliłaby nie tylko zachować dziedzictwo historyczne, ale również stworzyć przestrzeń dla lokalnej społeczności i turystów.

.

Dojazd i odległości

Z Wrocławia – ok. 110 km (ok. 2 h jazdy samochodem drogą krajową nr 8 i 33).

Z Kłodzka – 15 km (20 minut jazdy).

Z Polanicy-Zdroju – 20 km (ok. 25 minut).

Z Międzylesia – 15 km (ok. 20 minut).

Z Kudowy-Zdroju (przejście graniczne z Czechami) – 35 km (ok. 40 minut).

Z czeskiego Králíky – 20 km (ok. 25 minut).

Przez miasto przebiega droga krajowa nr 33, łącząca Kłodzko z Międzylesiem i czeską granicą. Bystrzyca Kłodzka posiada również stację kolejową – z połączeniami do Kłodzka, Międzylesia i Wrocławia.

.

.

Pobliskie atrakcje regionu

Bystrzyca Kłodzka to świetna baza do dalszych wycieczek po Dolnym Śląsku i Kotlinie Kłodzkiej. W promieniu kilkunastu–kilkudziesięciu kilometrów znajduje się wiele niezwykłych miejsc:

Kłodzko (15 km) – malownicze miasto z Twierdzą Kłodzką, podziemną trasą i gotyckim mostem św. Jana.

Polanica-Zdrój (20 km) – słynne uzdrowisko z pięknym Parkiem Zdrojowym i pijalnią wód mineralnych.

Duszniki-Zdrój (30 km) – uzdrowisko znane z tradycji muzycznych i Dworu Chopina, gdzie odbywają się koncerty.

Międzylesie (15 km) – urokliwe miasteczko z imponującym zamkiem.

Śnieżnik (1426 m n.p.m.) – najwyższy szczyt w okolicy, doskonały cel pieszych wędrówek.

Jaskinia Niedźwiedzia w Kletnie (25 km) – jedna z najpiękniejszych jaskiń w Polsce, z trasą turystyczną i bogatą szatą naciekową.

Lądek-Zdrój (30 km) – najstarsze uzdrowisko w Polsce, znane z renesansowego rynku i klasycystycznego Zakładu Przyrodoleczniczego „Wojciech”.

Czeskie Králíky (20 km) – miasteczko tuż za granicą, znane z barokowego klasztoru i sanktuarium górskiego Hora Matky Boží.

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

Fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Autor map i przewodników. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

.

.

.

TOP 10 Podziemnych Atrakcji Turystycznych w Polsce

.

https://klubpodroznikow.com/relacje/polska/podziemia/4385-top-10-podziemnych-atrakcji-turystycznych-w-polsce

2026-03-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

Atlas Studios – „marokańskie Hollywood” u bram Sahary

przez Redakcja 2026-03-09
Napisane przez Redakcja
Atlas Studio Ouarzazat Maroko

   Na południowym skraju gór Atlasu Wysokiego, kilka kilometrów od miasta Ouarzazate, znajduje się jedno z najbardziej niezwykłych miejsc związanych z kinem na świecie – Atlas Studios. Ten ogromny kompleks filmowy, często określany mianem „marokańskiego Hollywood”, uchodzi za największe studio filmowe na świecie pod względem powierzchni plenerowych dekoracji.

Od ponad czterech dekad powstają tu monumentalne produkcje historyczne, biblijne i przygodowe, które trafiają do kin na wszystkich kontynentach. W Atlas Studios nakręcono ponad 200 filmów i seriali telewizyjnych, a pustynne krajobrazy południowego Maroka wielokrotnie „udawały” starożytny Egipt, rzymskie prowincje, biblijną Jerozolimę czy miasta Bliskiego Wschodu.

Dla podróżników odwiedzających Maroko jest to miejsce wyjątkowe – ogromny plener filmowy na pustyni, w którym można spacerować po dekoracjach znanych z hollywoodzkich superprodukcji.


Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Ouarzazate – filmowa stolica Maroka

Miasto Ouarzazate leży na południe od gór Atlasu i od dziesięcioleci pełni rolę centrum produkcji filmowej w Maroku. Nazywane bywa niekiedy „Ouarzawood”, ponieważ właśnie tutaj powstaje większość międzynarodowych produkcji realizowanych w tym kraju.

Region przyciąga filmowców z kilku powodów. Po pierwsze, panuje tu wyjątkowo sprzyjający klimat – ponad 300 słonecznych dni w roku. Po drugie, okoliczne krajobrazy są niezwykle różnorodne: pustynie, skaliste płaskowyże, doliny rzeczne i oazy mogą z powodzeniem imitować wiele regionów świata. Po trzecie, w Ouarzazate powstała rozbudowana infrastruktura filmowa oraz lokalna baza statystów i ekip technicznych.

Dzięki temu południowe Maroko od lat jest jednym z najważniejszych plenerów filmowych poza Hollywood.


Jak powstało Atlas Studios

Historia filmowa regionu rozpoczęła się jeszcze przed powstaniem studia. Już w 1962 roku brytyjski reżyser David Lean kręcił w Maroku sceny do słynnego filmu Lawrence of Arabia. Produkcja ta pokazała, jak niezwykle fotogeniczne są pustynne krajobrazy południowego Maroka.

Rosnące zainteresowanie filmowców doprowadziło do powstania w 1983 roku Atlas Corporation Studios – dużego kompleksu produkcyjnego stworzonego specjalnie dla międzynarodowych ekip filmowych. Studio szybko zaczęło się rozrastać, a jego plenerowe dekoracje zajęły ogromne obszary pustyni na obrzeżach Ouarzazate.

Dziś Atlas Studios jest jednym z najważniejszych centrów produkcji filmowej w Afryce i jednym z najbardziej rozpoznawalnych plenerów filmowych na świecie.


 

 

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

 

Gigantyczne dekoracje na pustyni

Atlas Studios zajmuje rozległy obszar u podnóża gór Atlasu. W skład kompleksu wchodzą zarówno hale zdjęciowe, jak i monumentalne scenografie plenerowe, które mogą przedstawiać różne epoki i miejsca świata.

Na terenie studia można zobaczyć między innymi:

  • monumentalne świątynie stylizowane na starożytny Egipt

  • rzymskie ulice i areny

  • biblijne pustynne osady

  • średniowieczne miasta i twierdze

  • pałace i świątynie inspirowane architekturą Bliskiego Wschodu

Jednym z najbardziej imponujących planów filmowych jest ogromna scenografia zbudowana do filmu Kingdom of Heaven w reżyserii Ridley Scott. Na potrzeby tej produkcji powstała tu replika średniowiecznej Jerozolimy, która do dziś stoi na pustyni i bywa wykorzystywana w kolejnych produkcjach filmowych.


Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

 

Filmy i seriale kręcone w Atlas Studios

Atlas Studios pojawiało się w setkach produkcji filmowych i telewizyjnych. Szacuje się, że powstało tu ponad 200 filmów i seriali, znanych na całym świecie, w tym „Gladiator”, „Ben Hur”, „Królestwo Niebieskie”, „Mumia”, „Pasja”, hit serialu „Gra o tron”. To tutaj kręcono Królestwo niebieskie Ridleya Scotta a Atlas Studios ma trzy plany filmowe, z których jeden jest repliką Jerozolimy. Wizyta tutaj to uczta dla ciała i duszy dla kinomanów.

Filmy z serii „Gwiezdne Wojny” i „Indiana Jones” były kręcone w południowym Maroku, jednak nie wszystkie sceny powstawały bezpośrednio w samym Atlas Studios. Wiele z nich realizowano w okolicach Ouarzazate oraz w pobliskich plenerach, które należą do tego samego „zagłębia filmowego”.

Dzięki tym produkcjom pustynne krajobrazy Maroka są doskonale znane widzom na całym świecie.


Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

Filmowa brama Sahary, Atlas Studios

 

Zwiedzanie Atlas Studios

Atlas Studios jest dostępne dla turystów i należy dziś do najciekawszych atrakcji regionu. Zwiedzanie odbywa się zazwyczaj z lokalnym przewodnikiem, który prowadzi grupy przez poszczególne dekoracje filmowe i opowiada o kulisach realizacji wielkich produkcji. Można zwiedzać także indywidualnie.

Podczas wizyty można zobaczyć między innymi:

  • scenografie starożytnych miast

  • dekoracje egipskich świątyń

  • fragmenty rzymskich budowli

  • pustynne twierdze i pałace

  • rekwizyty i elementy scenografii wykorzystywane w filmach

Spacer po planach filmowych pozwala zrozumieć, jak powstają monumentalne sceny znane z kina historycznego i przygodowego.


 

Kasbah Taourirt – historyczna twierdza w Ouarzazate

Jednym z najważniejszych zabytków miasta jest Kasbah Taourirt, położona w samym centrum Ouarzazate.

Jest to rozległy kompleks ufortyfikowanych pałaców zbudowanych z gliny i cegły suszonej na słońcu. Kasbah była dawną rezydencją potężnego rodu Glaoui, który w pierwszej połowie XX wieku sprawował władzę nad dużą częścią południowego Maroka.

Budowla składa się z labiryntu dziedzińców, korytarzy i wież obronnych, stanowiąc jeden z najlepiej zachowanych przykładów tradycyjnej architektury kasb w regionie Atlasu.


Atlas Studio Ouarzazat Maroko

Atlas Studio Ouarzazat Maroko

 

Cinema Museum – muzeum filmu w Ouarzazate

Naprzeciwko Kasbah Taourirt znajduje się Cinema Museum Ouarzazate, muzeum poświęcone historii przemysłu filmowego w regionie.

Muzeum mieści się w dawnym studiu filmowym zbudowanym w 1981 roku przez włoską firmę produkcyjną, a jako instytucja muzealna zostało otwarte w 2007 roku.

Wśród eksponatów znajdują się między innymi:

  • historyczne kamery filmowe i sprzęt oświetleniowy

  • kostiumy oraz rekwizyty używane w produkcjach

  • fragmenty scenografii filmowych

  • plakaty filmów kręconych w regionie

Ekspozycja pokazuje kulisy produkcji filmowej i pozwala zobaczyć, w jaki sposób tworzone są dekoracje oraz efekty scenograficzne wykorzystywane w filmach historycznych.


 

 

Aït Ben Haddou – filmowa wioska UNESCO

Zaledwie około 30 kilometrów od Ouarzazate znajduje się jedna z najbardziej spektakularnych atrakcji Maroka – Aït Ben Haddou.

Jest to historyczna osada obronna typu ksar, złożona z wielu kasb otoczonych wspólnym murem obronnym. Miejscowość powstawała od średniowiecza przy dawnym szlaku karawanowym łączącym Saharę z Marrakeszem.

Dzięki niezwykłej architekturze z gliny i cegły suszonej na słońcu Aït Ben Haddou zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Osada ta była również planem filmowym dla wielu produkcji, w tym:

  • Gladiator

  • Lawrence of Arabia

  • The Mummy

  • Game of Thrones


 

 

Trasa z Marrakeszu przez Atlas do Ouarzazate

Wizyta w Atlas Studios najczęściej jest częścią podróży z miasta Marrakesh na południe Maroka.

Droga prowadzi przez spektakularną przełęcz Tizi n’Tichka Pass w górach Atlasu Wysokiego. Trasa ta należy do najbardziej malowniczych dróg w całym kraju i oferuje rozległe widoki na górskie krajobrazy.

Najczęściej odwiedzane miejsca na tej trasie to:

  • przełęcz Tizi n’Tichka

  • Aït Ben Haddou

  • Atlas Studios

  • Kasbah Taourirt

  • centrum Ouarzazate

Dla wielu podróżników jest to początek dalszej wyprawy w kierunku Sahary i pustynnych regionów południowego Maroka.


Atlas Studio Ouarzazat Maroko

Atlas Studio Ouarzazat Maroko

 

Informacje praktyczne

Lokalizacja:
Atlas Studios – ok. 5 km od centrum Ouarzazate

Km 5, BP 28 Route de Marrakech, Ouarzazate

Dojazd z Marrakeszu:
około 200 km przez przełęcz Tizi n’Tichka Pass

Czas przejazdu:
około 4–5 godzin

Czas zwiedzania studia:
około 1–2 godziny

Najlepszy okres podróży:
wiosna i jesień – latem temperatury na pustyni często przekraczają 40°C.

Ceny biletów Wizyta w Atlas Studios : 80 dhs na osobę

Połączona wizyta w Atlas Studios + Kingdom of Heaven 110 dhs za osobę

Wstęp wolny dla dzieci poniżej 5 roku życia

Dni i godziny otwarcia Od 8:30AM do zachodu słońca Otwarte od poniedziałku do niedzieli, nawet w święta.


Atlas Studio Ouarzazat Maroko

Atlas Studio Ouarzazat Maroko

 

Filmowa brama Sahary

Atlas Studios pozostaje jednym z najbardziej niezwykłych plenerów filmowych na świecie. Połączenie pustynnego krajobrazu, monumentalnych dekoracji i wieloletniej tradycji produkcji filmowej sprawia, że region Ouarzazate jest dziś jednym z najważniejszych centrów filmowych poza Hollywood.

Dla podróżników odwiedzających Maroko wizyta w tym miejscu jest wyjątkową okazją, by przejść się po planach hollywoodzkich superprodukcji – w samym sercu pustyni u stóp gór Atlasu.

opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-03-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Słoweńska Organizacja Turystyczna nawiązuje współpracę z AVIAREPS w Polsce, Czechach i na Węgrzech

przez Redakcja 2026-03-09
Napisane przez Redakcja
Słoweńska Organizacja Turystyczna nawiązuje współpracę z AVIAREPS

   AVIAREPS, światowy lider w zakresie reprezentacji, marketingu i komunikacji dla branży turystycznej, lotniczej, hotelarskiej oraz sektora F&B, został oficjalnie wybrany przez Słoweńską Organizację Turystyczną (Slovenian Tourist Board – STB) do realizacji działań public relations w Polsce, Czechach i na Węgrzech.

W ramach partnerstwa AVIAREPS będzie odpowiedzialny za prowadzenie działań na trzech rynkach Europy Środkowej. Zakres współpracy obejmuje relacje z mediami, komunikację wizerunkową destynacji oraz organizację podróży studyjnych dla dziennikarzy i przedstawicieli mediów.

Położona w sercu Europy Słowenia wyróżnia się wyjątkowym połączeniem alpejskich krajobrazów, śródziemnomorskich wpływów oraz bogatego dziedzictwa kulturowego. Niewielkie odległości pomiędzy górami, jeziorami, winnicami i wybrzeżem Adriatyku sprawiają, że w stosunkowo niewielkiej przestrzeni można doświadczyć niezwykłej różnorodności atrakcji – od aktywnego wypoczynku i turystyki rowerowej, przez odkrywanie lokalnej kultury, gastronomii i regionalnych win, po relaks w uzdrowiskach i ośrodkach wellness wykorzystujących naturalne źródła termalne.

Celem partnerstwa jest wzmocnienie rozpoznawalności Słowenii jako kierunku podróży oraz prezentacja bogatej oferty turystycznej kraju na rynkach Europy Środkowej, które od lat należą do ważnych rynków przyjazdowych dla słoweńskiej turystyki. Dzięki nowej współpracy Słoweńska Organizacja Turystyczna planuje dalsze zwiększanie swojej obecności w regionie oraz inspirowanie podróżnych z Polski, Czech i Węgier do odkrywania tego kraju.

Jacek Skrzypkowski, General Manager AVIAREPS w Polsce, komentuje:
Cieszymy się, że możemy wspierać Słoweńską Organizację Turystyczną w działaniach komunikacyjnych w Polsce i na innych rynkach Europy Środkowej. Słowenia to kierunek, który w wyjątkowy sposób łączy spektakularną przyrodę, możliwości aktywnego wypoczynku oraz rozwiniętą ofertę wellness opartą na uzdrowiskach i naturalnych źródłach termalnych. To właśnie ta różnorodność sprawia, że kraj ma duży potencjał wśród podróżnych z naszego regionu.

O SLOVENIAN TOURIST BOARD

Slovenian Tourist Board (STB) to narodowa instytucja odpowiedzialna za planowanie i realizację działań marketingowych promujących kompleksową ofertę turystyczną Słowenii oraz wspieranie rozwoju turystyki w kraju. Systematyczne działania w zakresie planowania, rozwoju i promocji turystyki, transformacja cyfrowa i zrównoważony rozwój oraz nowoczesne podejście do budowania pozycji Słowenii na globalnej mapie turystycznej pozwoliły w ostatnich latach znacząco zwiększyć rozpoznawalność i reputację kraju jako bezpiecznej, autentycznej destynacji butikowej, zaangażowanej w zrównoważony rozwój oraz odpowiedzialnej wobec środowiska naturalnego, turystów, pracowników branży turystycznej, mieszkańców i partnerów gospodarczych.

W swoich kampaniach i działaniach promocyjnych STB przedstawia Słowenię jako kraj gościnnych ludzi, dziewiczej natury oraz wyjątkowych osobowości – w tym wybitnych szefów kuchni i znakomitych sportowców. Działania marketingowe skierowane są między innymi do podróżnych poszukujących autentycznych doświadczeń w bliskim kontakcie z naturą. Istotnym elementem komunikacji jest również przekaz „I feel Slovenia”, który podkreśla, że Słowenii nie można jedynie zobaczyć – należy jej doświadczyć wszystkimi zmysłami: poprzez słowo, dźwięk, kolor, dotyk, działanie i przeżycia.

O AVIAREPS

AVIAREPS to wiodąca na świecie międzynarodowa firma specjalizująca się w reprezentacji, marketingu i komunikacji dla marek z branży lotniczej, turystycznej, hotelarskiej oraz sektora spożywczego. Firma została założona w Niemczech w 1994 roku z misją wspierania klientów w ekspansji na rynki międzynarodowe. Obecnie sieć AVIAREPS obejmuje sześć kontynentów.

Portfolio usług AVIAREPS obejmuje szeroki zakres kompetencji w zakresie reprezentacji i sprzedaży, marketingu i komunikacji, rozwoju biznesu, rozwiązań IT oraz usług finansowych. Oprócz uznanych usług General Sales Agent (GSA) oraz reprezentacji marketingowej destynacji, AVIAREPS wspiera ponad 250 klientów w obszarach takich jak marketing cyfrowy, reklama, public relations, komunikacja kryzysowa, zarządzanie mediami społecznościowymi, organizacja wydarzeń, sprzedaż, projektowanie stron internetowych i wiele innych. W roku 2025 AVIAREPS zdobył nagrodę World’s Leading Airline GSA Award.

2026-03-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

25 filmów i seriali kręconych w Maroku – od Gladiatora po Grę o tron

przez Redakcja 2026-03-09
Napisane przez Redakcja
25 filmów i seriali kręconych w Maroku

  Maroko od wielu lat jest jednym z najważniejszych plenerów filmowych na świecie. Pustynie Sahary, monumentalne krajobrazy gór Atlasu, starożytne kasby i orientalne medyny sprawiają, że kraj ten często „wciela się” na ekranie w Egipt, Bliski Wschód, starożytny Rzym czy biblijne miasta.

Najwięcej produkcji powstaje w rejonie Ouarzazate, gdzie znajdują się słynne Atlas Studios oraz historyczna osada Aït Ben Haddou.

 

 

Spektakularne krajobrazy pustyni, starożytne kasby i egzotyczne medyny sprawiają, że Maroko od lat jest jednym z ulubionych miejsc pracy światowych ekip filmowych. Wiele produkcji powstaje w okolicach Ouarzazate – zwłaszcza w Atlas Studios oraz w pobliskiej osadzie Aït Ben Haddou.

Oto wybrane filmy i seriale, których sceny realizowano właśnie w Maroku.

Najsłynniejsze produkcje

  • Gladiator (2000) – sceny rzymskich miast i pustynnych krajobrazów kręcono w pobliżu Ouarzazate

  • Lawrence of Arabia (1962) – klasyka kina przygodowego z wieloma scenami na Saharze

  • The Mummy (1999) – część scen powstała w Atlas Studios

  • Kingdom of Heaven (2005) – monumentalne dekoracje średniowiecznej Jerozolimy

  • Prince of Persia: The Sands of Time (2010) – sceny pustynnych miast i pałaców

  • Alexander (2004) – część scen batalistycznych realizowano w Maroku

  • The Last Temptation of Christ (1988) – film Martina Scorsese

  • Babel (2006) – dramat Alejandro Gonzáleza Iñárritu kręcony m.in. w górach Atlas

  • Black Hawk Down (2001) – sceny bitewne odtwarzające Mogadiszu

  • Mission: Impossible – Rogue Nation (2015) – sceny pościgów i pustynnych krajobrazów

  • Spectre (2015) – film z serii o Jamesie Bondzie

  • The Hills Have Eyes (2006) – horror kręcony częściowo na pustyni

  • Body of Lies (2008) – thriller z Leonardo DiCaprio i Russell Crowe

  • The Living Daylights (1987) – jeden z filmów o Jamesie Bondzie

  • Othello (1951) – klasyczna ekranizacja sztuki William Shakespeare

 

 

Popularne seriale

  • Game of Thrones – Aït Ben Haddou zagrało miasto Yunkai

  • Prison Break – część scen pustynnych kręcono w Maroku

  • Homeland – wiele scen „bliskowschodnich” realizowano w Marrakeszu

  • The Amazing Race – odcinki nagrywane w Marrakeszu i na Saharze

Inne produkcje realizowane w Maroku

  • Sahara (2005)

  • The Sheltering Sky (1990)

  • Asterix & Obelix: Mission Cleopatra (2002)

  • Red Sonja (1985)

  • The Man Who Knew Too Much (1956)

  • Hidalgo (2004)


Filmy z serii „Gwiezdne Wojny” i „Indiana Jones” także były kręcone w południowym Maroku, jednak nie wszystkie sceny powstawały bezpośrednio w samym Atlas Studios. Wiele z nich realizowano w okolicach Ouarzazate oraz w pobliskich plenerach, które należą do tego samego „zagłębia filmowego”.


Gwiezdne Wojny

Część scen do filmów z serii Star Wars kręcono w regionie Ouarzazate, ale główne dekoracje planety Tatooine powstały w kilku miejscach południowego Maroka, przede wszystkim w:

  • Aït Ben Haddou

  • okolicach Ouarzazate

  • studiach filmowych w regionie

Sceny pustynne doskonale pasowały do krajobrazu planety Tatooine, dlatego południowe Maroko od lat jest kojarzone przez fanów sagi z filmowym uniwersum Gwiezdnych Wojen.

Jednak większość planów filmowych serii Star Wars znajduje się w Tunezji, gdzie wykorzystywano naturalne Ksary jako osady mieszkalne.


Indiana Jones

Także w filmach z serii Indiana Jones wykorzystano plenery południowego Maroka. Część scen powstała w regionie Ouarzazate, gdzie znajdują się zarówno Atlas Studios, jak i inne dekoracje filmowe oraz naturalne krajobrazy pustynne wykorzystywane przez hollywoodzkie ekipy.


Dlaczego często przypisuje się te filmy Atlas Studios

W przewodnikach turystycznych i materiałach promocyjnych całe zagłębie filmowe wokół Ouarzazate bywa skrótowo określane jako „Atlas Studios”. W rzeczywistości produkcje powstawały w kilku miejscach:

  • Atlas Studios

  • plenerach wokół miasta

  • historycznej osadzie Aït Ben Haddou

  • innych studiach filmowych regionu.

Filmy takie jak „Gwiezdne Wojny” czy „Indiana Jones” powstawały w regionie filmowym Ouarzazate, którego najważniejszym i najbardziej znanym centrum produkcyjnym jest właśnie Atlas Studios.

Filmowa stolica Maroka

Większość ekip filmowych pracuje w regionie Ouarzazate, który dzięki ogromnej liczbie produkcji zyskał przydomek „Hollywood pustyni”.

W jednym miejscu można tu zobaczyć:

  • monumentalne dekoracje w Atlas Studios

  • historyczną kasbę Kasbah Taourirt

  • muzeum kina Cinema Museum Ouarzazate

  • filmową osadę Aït Ben Haddou

Dzięki temu okolice Ouarzazate są jednym z najciekawszych miejsc na świecie dla miłośników kina i podróży filmowymi szlakami.

W pobliżu znajduje się największe studio filmowe na świecie „marokańskie Hollywood”. W Atlas Studios nakręcono ponad 200 znanych na całym świecie filmów i seriali telewizyjnych, w tym „Gladiator”, „Ben Hur”, „Królestwo Niebieskie”, „Mumia”, „Pasja”, a ostatnio hit serialu „Gra o tron”. To tutaj kręcono Królestwo niebieskie Ridleya Scotta a Atlas Studios ma trzy plany filmowe, z których jeden jest repliką Jerozolimy. Wizyta tutaj to uczta dla ciała i duszy dla kinomanów.

 

Najważniejsze filmowe miejsca w Maroku

Większość produkcji powstaje w kilku charakterystycznych lokalizacjach:

  • Atlas Studios – największe studio filmowe świata

  • Aït Ben Haddou – historyczna osada ksar z listy UNESCO

  • Kasbah Taourirt – monumentalna kasba w Ouarzazate

  • Erg Chebbi – pustynne wydmy Sahary

  • Medina of Marrakesh – historyczne centrum Marrakesh

 

Kasbah Taourirt – zabytkowy ufortyfikowany kompleks w Ouarzazate w Maroku

 

 

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

2026-03-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
EuropaNajciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie

Alpe-Adria-Trail – długodystansowy szlak pieszy od Grossglocknera do Adriatyku

przez Albin Marciniak 2026-03-09
Napisane przez Albin Marciniak
Alpe-Adria-Trail

   Alpe-Adria-Trail (AAT) to jeden z najciekawszych długodystansowych szlaków trekkingowych Europy. Trasa prowadzi przez trzy kraje – Austrię, Słowenię i Włochy – łącząc wysokogórski krajobraz Alp z wybrzeżem Morza Adriatyckiego. Szlak rozpoczyna się u stóp najwyższego szczytu Austrii – Grossglocknera – przy lodowcu Pasterze, a kończy w nadmorskim miasteczku Muggia w pobliżu Triestu.

Całość liczy około 750 km i 43 oficjalne etapy, które można pokonać w ciągu około 5–6 tygodni marszu. Koncepcja szlaku została opracowana jako forma „slow hiking” – etapy są stosunkowo krótkie i kończą się w miejscowościach z noclegami i zapleczem turystycznym.

Alpe-Adria-Trail

Alpe-Adria-Trail

 

Charakterystyka i idea szlaku

Alpe-Adria-Trail prowadzi przez jedne z najbardziej zróżnicowanych krajobrazów Europy – od lodowców i wysokogórskich dolin Alp Wysokich Taurów, przez turkusowe rzeki Alp Julijskich, aż po śródziemnomorskie krajobrazy winnic Friuli i krasowe płaskowyże nad Adriatykiem.

Szlak został zaprojektowany tak, aby unikać trudnych odcinków wysokogórskich, dzięki czemu jest dostępny dla szerokiego grona wędrowców. Większość etapów prowadzi przez doliny, lasy, regiony jezior i tradycyjne miejscowości alpejskie.

Typowy etap ma:

  • długość: ok. 17–20 km

  • czas przejścia: ok. 5–6 godzin

  • najkrótsze etapy: ok. 11 km

  • najdłuższe etapy: do ok. 28 km

Podział szlaku – trzy kraje

Cała trasa została naturalnie podzielona na trzy części odpowiadające regionom turystycznym, przez które prowadzi.

Alpe-Adria-Trail

Alpe-Adria-Trail

1. Austria – od lodowców Grossglocknera do granicy Alp Julijskich

Długość: ok. 380–400 km
Liczba etapów: ok. 22

Pierwsza część szlaku prowadzi przez austriacką Karyntię i krajobrazy Parku Narodowego Hohe Tauern. Początek trasy znajduje się przy lodowcu Pasterze, największym lodowcu Austrii, u podnóża Grossglocknera (3798 m).

Najważniejsze miejsca na trasie:

  • Kaiser-Franz-Josefs-Höhe – punkt startowy przy Grossglocknerze

  • Heiligenblut – jedno z najbardziej malowniczych miasteczek alpejskich

  • Mallnitz – region górskich dolin i wodospadów

  • jezioro Millstätter See

  • Villach

  • Dreiländereck – rejon styku granic Austrii, Włoch i Słowenii

Jest to najbardziej górski fragment trasy, jednak prowadzi głównie dolinami i ścieżkami turystycznymi bez konieczności pokonywania trudnych alpejskich przełęczy.


Alpe Adria Trail Bohinj, Słowenia, Triglavski Park

Alpe Adria Trail Bohinj, Słowenia, Triglavski Park

 

2. Słowenia – Alpy Julijskie i dolina Sočy

Długość: ok. 140–150 km
Liczba etapów: ok. 7

Po przekroczeniu granicy w rejonie Karawanków szlak prowadzi przez jedne z najpiękniejszych obszarów Słowenii – Alpy Julijskie i dolinę rzeki Soča.

Najważniejsze miejsca:

  • Kranjska Gora – górski kurort przy granicy z Austrią

  • przełęcz Vršič – najwyższa przełęcz drogowa Słowenii

  • źródła rzeki Soča

  • Bovec

  • Kobarid

  • Tolmin

Turkusowa rzeka Soča to jeden z najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów tej części Europy. Szlak prowadzi wzdłuż jej doliny licznymi ścieżkami pieszymi aż do granicy z regionem Friuli.


Alpe Adria Trail

Alpe Adria Trail

 

3. Włochy – Friuli i wybrzeże Adriatyku

Długość: ok. 200 km
Liczba etapów: ok. 14

Ostatnia część szlaku prowadzi przez północno-wschodnie Włochy – region Friuli-Venezia Giulia. Krajobraz stopniowo zmienia się z alpejskiego w śródziemnomorski.

Najważniejsze miejsca:

  • Cividale del Friuli – średniowieczne miasto wpisane na listę UNESCO

  • region winiarski Collio

  • Gradisca d’Isonzo

  • krasowy płaskowyż Carso

  • rezerwat Val Rosandra

  • Muggia – finał szlaku nad Adriatykiem

Ostatnie etapy prowadzą przez krajobrazy krasowe z licznymi jaskiniami i dolinami, aż do wybrzeża Morza Adriatyckiego.


Alpe Adria Trail

Alpe Adria Trail

 

Informacje praktyczne dla wędrowców

Długość i czas przejścia

  • długość całkowita: ok. 750 km

  • liczba etapów: 43

  • średni etap: ok. 20 km

  • czas przejścia całości: 5–6 tygodni

Stopień trudności

  • łatwy do umiarkowanego

  • trasa prowadzi głównie istniejącymi szlakami pieszymi

  • brak trudnych odcinków wysokogórskich

Najlepszy sezon

  • kwiecień – październik

  • wczesną wiosną na przełęczach w Alpach Julijskich może zalegać śnieg.

Oznakowanie i nawigacja

Szlak jest bardzo dobrze oznakowany w terenie. Na oficjalnym portalu dostępne są:

  • szczegółowe opisy etapów

  • profile wysokościowe

  • ślady GPS do pobrania

  • aplikacja mobilna AAT.


Alpe Adria Trail

Alpe Adria Trail

Oficjalne źródła i mapy

Oficjalne strony projektu:

https://www.alpe-adria-trail.com

https://www.alpe-adria-trail.com/en/the-trail/

Przebieg poszczególnych odcinków szlaku – aplikacja mobilna AAT 

https://www.alpe-adria-trail.com/en/stages/

Portal projektu zawiera pełną dokumentację wszystkich etapów, mapy, profile wysokościowe, opisy atrakcji oraz pliki GPS dla każdego odcinka.


 

Alpe Adria Trail

Alpe Adria Trail

 

Alpe-Adria-Trail to jeden z najbardziej spektakularnych trekkingów w Europie – wyjątkowa podróż od lodowców Alp Wysokich Taurów, przez zielone doliny Alp Julijskich, aż po słoneczne wybrzeże Adriatyku.

Alpe-Adria-Trail to doskonałe przygotowanie przed chęcią pokonania legendarnego Via Adriatica Trail.

 

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

2026-03-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Europa

5 Najpopularniejszych Parków Narodowych w Europie według Google – gdzie warto zaplanować kolejną przygodę?

przez Redakcja 2026-03-09
Napisane przez Redakcja

  Turystyka przyrodnicza nie zwalnia tempa! Według najnowszego badania TUI Musement przeprowadzonego w sierpniu 2024 r. na platformie Appinio, europejscy turyści coraz chętniej uciekają od zgiełku miast, wybierając bliskość natury, aktywność fizyczną i chwile wytchnienia na łonie przyrody. W badaniu aż 57% respondentów wyraziło chęć uprawiania sportów na świeżym powietrzu podczas urlopu – to jasny sygnał, że kontakt z przyrodą staje się dla wielu kluczowym elementem podróży.

Aby ułatwić wybór najpiękniejszych destynacji, TUI Musement – globalny lider w organizacji wycieczek i atrakcji – przeanalizował dane wyszukiwania Google dla ponad 400 europejskich parków narodowych. Wyniki? Pięć wyjątkowych miejsc, które cieszą się największym zainteresowaniem podróżnych z całego świata. Oto one:

.

foto Albin Marciniak

.

.

1. Park Narodowy Jezior Plitwickich, Chorwacja

 2 286 500 wyszukiwań rocznie

To prawdziwa ikona chorwackiej przyrody – zespół 16 krystalicznych jezior połączonych malowniczymi wodospadami zachwyca swoją dzikością i harmonią. Od 1979 roku wpisany na listę UNESCO, Plitvice to mekka dla fotografów, piechurów i zakochanych. Spacer po drewnianych kładkach wśród szumu kaskad to niezapomniane przeżycie – niezależnie od pory roku.

.

foto Albin Marciniak

.

.

2. Park Narodowy Krka, Chorwacja

1 390 700 wyszukiwań rocznie

Krka to żywa pocztówka z Dalmacji, pełna soczystej zieleni, spektakularnych wodospadów (w tym słynnego Skradinski Buk) i kulturowych perełek – klasztoru Krka oraz rzymskich ruin Burnum. Park można eksplorować pieszo lub z pokładu łodzi. To miejsce, gdzie historia i przyroda przenikają się w idealnej harmonii.

.

foto Albin Marciniak

.

.

3. Park Narodowy Peak District, Wielka Brytania

 1 343 500 wyszukiwań rocznie

Pierwszy park narodowy w historii Wielkiej Brytanii i literacka inspiracja dla Jane Austen. Znajdziesz tu sielski krajobraz pełen zielonych wzgórz, jaskiń, uroczych wiosek (takich jak Eyam, Bakewell czy Castleton) oraz wspaniałych posiadłości, jak Chatsworth House. Doskonały dla turystów pieszych, rowerzystów i miłośników brytyjskiej prowincji.

.

foto Wikipedia, Peak District

.

.

4. Park Narodowy Þingvellir, Islandia

961 500 wyszukiwań rocznie

Þingvellir to jeden z najważniejszych punktów Złotego Kręgu i historyczne serce Islandii – to właśnie tutaj, w 930 roku, założono pierwszy parlament. Park zachwyca geologią – można tu stanąć między dwiema płytami tektonicznymi i zanurzyć się w szczelinie Silfra – jednym z najpiękniejszych miejsc do nurkowania na świecie. To magiczne połączenie natury i historii.

.

Wikipedia: The Nesjavellir Geothermal Power Plant in Þingvellir, Iceland

.

.

5. Ojcowski Park Narodowy, Polska

813 800 wyszukiwań rocznie

Najmniejszy park narodowy w Polsce, ale absolutnie wyjątkowy. Położony zaledwie 25 km od Krakowa, oferuje imponujące formacje skalne (jak Maczuga Herkulesa), liczne jaskinie, ruiny zamku i wyjątkowe bogactwo flory i fauny. Idealny na jednodniowy wypad, weekend z rodziną lub spokojny spacer pośród białych ostańców i bujnej zieleni Doliny Prądnika.

.

foto Albin Marciniak

.

.

 Turystyka zrównoważona zyskuje na znaczeniu

Raport TUI Musement nie tylko wskazuje na wzrost popularności parków narodowych, ale również podkreśla ich rolę w promowaniu turystyki zrównoważonej. Szczególnie Chorwacja, dzięki parkom takim jak Plitvice i Krka, wydłuża sezon turystyczny i inwestuje w ochronę swojego naturalnego dziedzictwa.

.

.

 Podsumowanie

Ranking oparty na danych Google (2024):

– Jeziora Plitwickie (Chorwacja): 2 286 500

– Krka (Chorwacja): 1 390 700

– Peak District (Wielka Brytania): 1 343 500

– Thingvellir (Islandia): 961 500

– Ojców (Polska): 813 800

.

Niezależnie od tego, czy planujesz intensywny trekking, relaks w cieniu wodospadu, czy zanurzenie się w historii i naturze – europejskie parki narodowe oferują wszystko, czego dziś szukają podróżnicy. Wybierz swój ulubiony, spakuj plecak i pozwól sobie na kontakt z najpiękniejszą stroną kontynentu.

.

Przygotowano na podstawie badania TUI Musement i danych Google za okres styczeń–grudzień 2024 r. Badanie przeprowadzone w sierpniu 2024 r. przez Appinio.

.

opracowanie: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

.

.

Chorwackie parki narodowe – perełki chorwackiej przyrody

 .

Park Narodowy Krka, © Albin Marciniak

2026-03-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
EuropaNajciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie

Trasa rowerowa Trans Dinarica, przebiega przez osiem krajów Bałkanów Zachodnich

przez Redakcja 2026-03-09
Napisane przez Redakcja

   Trasa rowerowa Trans Dinarica, łączy wszystkie osiem krajów Bałkanów Zachodnich, została uznana za jedno z najlepszych doświadczeń podróżniczych magazynu Lonely Planet w roku 2024. Tytuł Best in Travel przyznany przez Lonely Planet na pewno zachęci do aktywności rowerzystów na trasach pokazanych na mapie.

 

Trans Dinarica, uruchomiona zostanie w 2024 r. To pierwsza trasa rowerowa łącząca Bałkany Zachodnie. Umiarkowanie trudny szlak o długości 3364 km (2090 mil) wiedzie przez Słowenię, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę, Czarnogórę, Albanię, Macedonię Północną, Kosowo i Serbię, przecinając pasma górskie, zahaczając o Morze Adriatyckie, liczne jeziora i rzeki, kładąc nacisk na zrównoważoną eksplorację Miejsca UNESCO, parki narodowe i wioski.

 

Trasa ta oferuje niezwykłą przygodę na dwóch kołach, rozpoczynającą się w Słowenii i wijącą się przez 3364 km naprawdę niezapomnianych krajobrazów. Jak podkreśla jeden z projektantów trasy w książce Trans Dinarica jest „idealny dla poszukiwaczy przygód, którzy chcą połączyć przygodę i oczywiście jazdę na rowerze.

 

Trans Dinarica – ostatnia wielka przygoda Europy – to pierwsza i jedyna trasa rowerowa łącząca wszystkie osiem krajów Bałkanów Zachodnich. Trasa, która koncentruje się na turystyce rowerowej po cichych drogach i ubitych żwirowych ścieżkach leśnych, łączy Słowenię, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę, Czarnogórę, Albanię, Macedonię Północną, Kosowo i Serbię. Priorytetem Trans Dinarica jest odwiedzanie parków narodowych, obiektów UNESCO, tradycyjnych społeczności, wiosek w Alpach Dynarskich i górach Szar oraz różnorodnych miejsc kulturalnych.

 

 

Trasa rowerowa Trans Dinarica

Epicka przygoda na Bałkanach Zachodnich, gotowa od lipca 2024.

 

Trans Dinarica łączy pierwszy szlak rowerowy na Bałkanach Zachodnich

 

 

Słowenia

Słowenia, wciśnięta pomiędzy Alpy i Adriatyk, jest powszechnie znana jako jeden z najbardziej zrównoważonych kierunków podróży na świecie. Jest to także jeden z krajów o najlepszym ruchu rowerowym na świecie, ze świetnymi kolarzami zawodowymi i amatorami oraz rozwijającą się infrastrukturą rowerową w całym kraju. Trasa Trans Dinarica w pełni wykorzystuje różnorodne krajobrazy i możliwości kulturalne kraju, zaczynając od północno-zachodniego narożnika, wzdłuż granicy z Włochami, na tle Alp Julijskich. Trasa wiedzie piękną, elektryzującą, szmaragdową rzeką Soča do regionu winiarskiego Goriška Brda, a następnie dociera do słoweńskiego regionu GeoKarst, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

1 Bled camping Slovenia 4

 

Chorwacja

Wielu osobom Chorwacja kojarzy się z morzem. Chorwackie wybrzeże Adriatyku, z około 1200 wyspami, jest jednym z najlepszych miejsc na świecie do spędzenia wakacji. Jednak wielu przeocza niesamowite możliwości jazdy na rowerze. Po przepłynięciu ze Słowenii Trans Dinarica przepływa przez podnóże Alp Dynarskich, a następnie kieruje się do miasta portowego Rijeka. Następnie trasa biegnie wzdłuż Adriatyku przez górę Velebit, obok miasta Zadar i przez szereg parków, w tym Park Narodowy Północnego Velebitu i Park Narodowy Paklenica. Zaraz za nadmorskim miastem Split, wpisanym na listę UNESCO, trasa skręca na wschód, aż do granicy z Bośnią i Hercegowiną.

mapa

Park Narodowy Krka, Chorwacja © Albin Marciniak

 

Bośnia i Hercegowina

Każdy, kto spędził trochę czasu w Bośni i Hercegowinie (BiH) o kształcie serca, od razu rozpozna, że ​​jest to jedno z niewielu miejsc na świecie, które bezwstydnie pozostaje wierne sobie i swojej wyjątkowej mieszance kultury, jedzenia, muzyki i górzystego krajobrazu. Etapy trasy Trans Dinarica przebiegają przez Sarajewo, Mostar i Park Narodowy Sutjeska.

 

Czarnogóra

Uwodzicielskie wybrzeże, piękne góry, Kanion Tary, jezioro Trnovačko i rozsiane po całym obszarze obiekty UNESCO – Czarnogóra to uczta dla zmysłów. Ta gwiazda podróży przygodowych jest również idealnym miejscem do uprawiania turystyki pieszej i wspinaczki górskiej. Dla wtajemniczonych i tych, którzy zamierzają przejechać się trasą Trans Dinarica, ten piękny kraj jest również idealnym miejscem na jedne z najlepszych tras rowerowych w Europie.

 

Albania

Albania, jeden z najbardziej dynamicznych kierunków podróży w Europie, z dzikimi rzekami, jeziorami, oszałamiająco piękną linią brzegową wzdłuż Morza Adriatyckiego i Jońskiego oraz potężnymi górami, to wstyd ze względu na bogactwo przygód. Ciche drogi, odległe i przyjazne wioski oraz szybko rozwijająca się infrastruktura sprawiają, że jest to jedno z miejsc na świecie, których nie można przegapić na wycieczki rowerowe. Trasa będzie przebiegać przez Jezioro Szkodra, przez północno-wschodnie góry i przekroczyć granicę nad Jeziorem Ochrydzkim.

 

Macedonia Północna

Macedonia Północna, jedno z najbardziej kompletnych miejsc przygód w Europie, łączy w sobie światowej klasy parki narodowe, obiekty UNESCO, góry, jeziora i niewątpliwie jedne z najlepszych potraw w regionie. Rowerzyści, którzy będą mieli szczęście tu pedałować, będą mogli cieszyć się pełną mocą Bałkanów, gdzie starożytne kultury krzyżują się w odległych, wielowiekowych, gościnnych wioskach położonych pod szczytami. Trasa zatrzymuje się w Jeziorze Ochrydzkim, Parku Narodowym Galičica i Parku Narodowym Mavrovo.

 

Kosowo

Kosowo, położone na skrzyżowaniu Alp Dynarskich i Gór Szarych, jest klasycznym przykładem kraju Bałkanów Zachodnich, który nie obiecuje, a dostarcza zbyt wiele. Niesamowite krajobrazy, fantastyczne jedzenie i przyjazna kultura spotykają się tutaj na tym kuszącym, nierównym obszarze. Dla wielu jazda na rowerze w Kosowie będzie nowym przedsięwzięciem. Ale gdy raz tu pedałują, będą szukać pretekstu, aby wrócić. Szlak prowadzi rowerzystów do miast Prizren i Gjakova oraz do Parku Narodowego Valbona.

 

Serbia

Serbia, największy kraj Bałkanów Zachodnich, to także kraj, o którym często zapominają podróżnicy przygód, planując aktywne wakacje – jazdę na rowerze, piesze wędrówki i wspinaczkę – w regionie. To prawdopodobnie się zmieni, gdy wzrośnie reputacja Serbii w zakresie kultury, pięknych krajobrazów i parków narodowych, a aktywni turyści zaczną odkrywać, że pedałowanie przez ten bogaty zbiornik żywności, krajobrazów i gościnności to najlepszy sposób, aby naprawdę poznać kraj. Tutaj Trans Dinarica przebiega przez miasto Novi Pazar, ośrodek narciarski Zlatibor i Park Narodowy Tara.

 

Trasa rowerowa Trans Dinarica

https://www.transdinarica.com/

opracowanie własne
https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-03-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe

Top 50 Biggest Underground Tourist Attractions in the World

przez Albin Marciniak 2026-03-08
Napisane przez Albin Marciniak
Top 50 Biggest Underground Tourist Attractions in the World

   Hidden beneath the surface of our planet lies an extraordinary world that many travelers never see. From vast cave systems and ancient underground cities to deep mines and mysterious catacombs, underground attractions reveal a completely different face of Earth’s natural and cultural heritage. These places fascinate not only with their scale and geological uniqueness but also with the history, legends, and human ingenuity connected with their exploration and use.

 

Ukraine underground

Catacomb Ukraine underground

 

  Around the globe, there are hundreds of underground sites open to visitors, but only a few truly stand out because of their size, uniqueness, or global records. Some are the longest caves ever discovered, others are the deepest mines accessible to tourists, while still others are immense underground labyrinths created either by nature or by human hands centuries ago.

The following list presents the Top 50 largest underground tourist attractions in the world – places that attract explorers, travelers, and adventure seekers from across the globe. Many of them hold world records, such as the deepest tourist route on Earth, the longest gypsum cave, or the largest underground labyrinth ever mapped. Together they form an extraordinary collection of destinations that prove the most fascinating journeys often lead below the surface of the Earth.

 

Casemates_du_Bock_Luxembourg underground

Casemates_du_Bock_Luxembourg underground

1. The Largest Caves in the World (Natural Underground Wonders)

  1. Hang Sơn Đoòng – the largest cave in the world – Location: Quảng Bình, central Vietnam Length: approximately 9 km Highest chamber: up to 200 m high and 150 m wide

  2. Mammoth Cave – the longest cave system in the world – Location: Edmonson County, Kentucky, USA Length of discovered tunnels: over 680 km

  3. Sarawak Chamber – the largest cave chamber in the world – Location: Gunung Mulu National Park, Sarawak, Malaysia Formation Type: Limestone karst chamber Length: approx. 600 m Width: approx. 415 m Height: approx. 80 m

  4. Deer Cave – Length: approx. 2.16 km Ceiling height: up to 174 m Discovered: 1961 Location: Sarawak, Malaysia Fauna: approx. 2–3 million bats (12 species)

  5. Carlsbad Caverns – Location: Eddy County, New Mexico, USA Largest chamber: Big Room – 1,800 meters long, 255 meters high Number of known caves: Over 120

  6. Puerto Princesa Underground River – Location: Palawan, Philippines Length of the underground river: approximately 8.2 km

  7. Waitomo Glowworm Caves – Location: Waitomo, Waikato, New Zealand Main attraction: Fireflies (Arachnocampa luminosa) 

  8. Škocjan Caves – Location: Karst region, Slovenia Status: UNESCO World Heritage Site River: Reka (flows through the cave system) Length of discovered passages: approximately 6 km Largest chamber: up to 120 m high and 300 m wide

  9. Postojna Cave – Length of the system: approximately 24 km, of which 5 km are open to tourists. River forming the cave: Pivka

  10. Eisriesenwelt Ice Cave – Length of the system: approximately 24 km, of which 5 km are open to tourists. River forming the cave: Pivka


2. Largest Cave Systems in Europe

  1. Optymistychna Cave – the longest gypsum cave in the world – Location: Korolivka, Ternopil Oblast, Ukraine Length of discovered tunnels: approximately 264 km (2024 km) Depth: 20–80 m underground

  2. Aggtelek Cave System – Northern Hungary, near the border with Slovakia Total length of the system: approximately 30 km (Baradla–Domica) UNESCO World Heritage List Number of caves in the region: over 1,000

  3. Dobšinská Ice Cave – Location: Slovak Paradise, Slovakia Length of corridors: approximately 1.2 km (approx. 515 m for visitors) UNESCO World Heritage List

  4. Frasassi Caves – Location: Genga, Ancona Province, Marche Region System length: approximately 30 km (approximately 13 km of explored corridors)

  5. Cueva de Nerja – Location: Maro (Nerja), Málaga Province, Spain Corridor Length: Approximately 4.8 km Largest Chamber: The Cataclysm Chamber – a column listed in the Guinness Book of Records

  6. Grotta Gigante – Location: Borgo Grotta Gigante 42/A, Sgonico (Trieste, Italy) Corridor length: approximately 719 m Depth: 252 m

  7. Raj Cave – Location: Malik Hill, Świętokrzyskie Mountains, Chęciny, Poland Total length: approximately 240 m; tourist trail: 180 m

  8. Niedźwiedzia Cave – Location: Kletno, Śnieżnik Massif, Eastern Sudetes, Poland Corridor length: approximately 5 km Depth: over 100 m 


3. The Largest Underground Cities in the World

  1. Derinkuyu Underground City – Location: Derinkuyu, Nevşehir Province, Cappadocia, Türkiye Depth: approximately 60–85 meters Number of levels: up to 18 (8 open to visitors)

  2. Kaymakli Underground City – Location: approximately 20 km south of Nevşehir, Turkey Number of levels: 8 (4 open to the public) Building: ca. 8th–7th century BCE

  3. Özkonak Underground City – Location: Özkonak, Nevşehir Province, Cappadocia Period of construction: from the 4th century BC, development during the Roman and Byzantine periods Number of levels: up to 10 (4 open to visitors)

  4. Beijing Underground City – Area: approximately 85 km of tunnels Depth: 8–18 m underground Planned capacity: up to 300,000 people

  5. Naours Underground City – Location: Naours, 15 km north of Amiens, France Depth: approximately 33 m underground Size: over 2 km of corridors, 28 galleries, 300 rooms

  6. Longyou Caves – Location: Longyou County, Quzhou, Zhejiang, China Number of caves: 24 (several open to tourists) Age: over 2,000 years old (Han period or earlier) Chamber height: up to 30 m; total area: ≈ 30,000 m²


4. The Largest Underground Labyrinths and Tunnel Systems

  1. Odessa Catacombs – the largest underground labyrinth in the world – Location: Odesa, Ukraine System length: approximately 2,500–3,000 km Greatest depth: up to 60 m below sea level

  2. Paris Catacombs – Location: 1 Avenue du Colonel Henri Rol-Tanguy, 75014 Paris Date of construction: Late 18th century (1785–1787) Contents: Remains of approximately 6 million people Length of accessible route: Approximately 1.5 km

  3. Naples Underground – Location: Piazza San Gaetano 68, Naples, Italy Depth: approximately 40 m (120 ft) underground Network length: approximately 450 km of tunnels 

  4. Edinburgh Vaults – Location: South Bridge, Old Town, Edinburgh, Scotland Bridge completed: 1788 Number of arches: 19 (of which the vaults were constructed)

  5. Seattle Underground – Location: Pioneer Square, Seattle, Washington, USA Foundation: After the Great Seattle Fire of 1889


5. The Largest Tourist Mines in the World

  1. Wieliczka Salt Mine – Location: Wieliczka, Poland Beginning of operation: 13th century Corridor length: approximately 300 km Depth: up to 327 m UNESCO heritage site

  2. Bochnia Salt Mine – Location: Bochnia, Lesser Poland, Poland Extraction began: around 1248 UNESCO World Heritage List

  3. Turda Salt Mine – Location: Turda, Cluj County, Romania Depth: Up to 120 m underground Deepest chamber: Terezia – 112 m

  4. Hallstatt Salt Mine – Location: Hallstatt, Upper Austria Foundation: ca. 5000 BCE Entrance altitude: approx. 855 m above sea level

  5. Hallein Salt Mine – Location: Ramsaustraße 3, 5422 Bad Dürrnberg, Hallein Oldest mining operations: approx. 5000 B.C. Length of tunnels: approx. 65 km (13 km accessible) 

  6. Idrija Mercury Mine – Location: Idrija, western Slovenia Beginning of mining: ca. 1490 Closure of mine: 1995 UNESCO status

  7. Rammelsberg Mine – Location: Goslar, Lower Saxony, Germany Excavation began: ca. 10th century UNESCO site

  8. Almadén Mercury Mine – Location: Almadén, Ciudad Real Province, Spain Period of activity: From antiquity to 2003 UNESCO World Heritage List

  9. Big Pit National Coal Museum – Location: Blaenavon, Torfaen, Wales, United Kingdom

  10. Kryvyi Rih Iron Ore Mine – the deepest tourist route in the world – Location: Kryvyi Rih, Dnipro Oblast, Ukraine


6. Underground Tunnels and Military Complexes

  1. Cu Chi Tunnels – Location: Củ Chi Province, near Ho Chi Minh City Network length: approximately 250 km

  2. Riese Complex – Location: Owl Mountains, Lower Silesia, Poland Estimated area: approximately 25,000 m² of documented tunnels

  3. Bunk’Art – Location: Rruga Fadil Deliu, Tirana, Albania Area: approximately 3,000 m², five stories underground

  4. Kelvedon Hatch Nuclear Bunker – Location: Kelvedon Hatch, Brentwood, Essex CM15 0LA, England Depth: Approximately 38 m (125 ft) underground


7. Other Extraordinary Underground Attractions

  1. Thrihnukagigur Volcano – access to the magma chamber – Bláfjöll, approx. 20 km from Reykjavík

  2. Reed Flute Cave – Guilin, Guangxi Autonomous Region, China

  3. Cave of the Crystals – Naica, Chihuahua, Mexico

  4. Batu Caves – Gombak, Selangor, Malaysia (approx. 13 km from Kuala Lumpur)

  5. Jeita Grotto – Jeita, Keserwan District, Mount Lebanon

  6. Luray Caverns – 101 Cave Hill Rd, Luray, VA 22835

  7. Coober Pedy Underground Town – Adelaide, Australia 

 

Hidden beneath the surface of our planet lies an extraordinary world that many travelers never see. From vast cave systems and ancient underground cities to deep mines and mysterious catacombs, underground attractions reveal a completely different face of Earth’s natural and cultural heritage. These places fascinate not only with their scale and geological uniqueness but also with the history, legends, and human ingenuity connected with their exploration and use.

 

 

About the Author

Research and documentation related to underground tourist attractions in Poland and across Europe have for many years been carried out by Albin Marciniak – a traveler, photojournalist, and the creator of the travel portal Klub Podróżników Śródziemie. Through his expeditions and photographic documentation, he has explored and presented numerous caves, underground routes, mines, catacombs, and other subterranean heritage sites open to visitors.

Marciniak is the author of several compilations, thematic studies, and maps dedicated to underground tourism, helping to systematize knowledge about tourist-accessible subterranean sites. His work contributes to the popularization of underground tourism in Poland and Europe, highlighting both natural cave systems and historical man-made underground complexes. By combining field exploration with visual storytelling and research, he has played an important role in promoting the fascinating world that exists beneath the surface of the Earth.

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-03-08 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Warmińsko-mazurskie

Olsztyn nie tylko na weekend. Pieszo, rowerem, na wodzie i z powietrza

przez Redakcja 2026-03-08
Napisane przez Redakcja
Olsztyn nie tylko na weekend

Olsztyn nie tylko na weekend

Pieszo, rowerem, na wodzie i z powietrza

  Chcąc pojechać na weekend do Olsztyna na Warmii wiele osób może zadawać sobie te pytania. Co w tym mieście mogę zobaczyć, co mogę zwiedzić, gdzie mogę odpocząć? Co jest wyjątkowego i godnego uwagi w Olsztynie? Co w Olsztynie robił Mikołaj Kopernik? Olsztyn, choć nie leży na Mazurach, to jednak wiele osób w tym regionie umiejscawia to miasto mocno związane z Mikołajem Kopernikiem. Ale Olsztyn to nie tylko zamek i wielki uczony. Co jeszcze? Aby się o tym dowiedzieć, wybrałem się  do stolicy województwa warmińsko-mazurskiego na weekend.

 

 

Chcesz pojechać na weekend do Olsztyna na Warmii ?. Co w tym mieście mogę zobaczyć, co mogę zwiedzić, gdzie mogę odpocząć ?. Co jest wyjątkowego i godnego uwagi w Olsztynie ? Co w Olsztynie robił Mikołaj Kopernik ?. Poniższy materiał pozwoli lepiej zaplanować kilkudniowy pobyć czy choćby krótką wizytę będąc przejazdem.

 

Olsztyn to miasto które oferuje piękne widoki oraz możliwość odpoczynku na świeżym powietrzu z dala od miejskiego zgiełku. Dla tych którzy wolą zwiedzanie, dobrą kuchnię i życie kulturalne, duży wybór może naprawdę zaskoczyć. Wiele lat temu, gdy po raz pierwszy pojawiłem się na zamku, byłem przekonany że poza dawną siedzibą Kopernika jest niewiele więcej do zobaczenia. Jak bardzo się wówczas myliłem, przekonuję się za każdym razem, odwiedzając ostatnio Olsztyn kilka razy w roku. To miasto naprawdę można polubić i to nie tylko jako przystanek w drodze na Mazury. Tutaj naprawdę da się wypocząć, mając jednocześnie tak wiele do zobaczenia, a że Olsztyn to także miasto Mikołaja Kopernika…

 

 

Muzeum Warmii i Mazur mieszczące się na Zamku Kapituły Warmińskiej

Co do Mikołaja Kopernika, to mieszkał on i pracował w Olsztynie w latach 1516-1521 jako lekarz kanonik, a także brał udział w administracji Warmii. Jego działalność w Olsztynie wiąże się głównie z pracami nad reformą kalendarza juliańskiego oraz pomiarami astronomicznymi. 26 stycznia 1521 roku obroną zamku a tym samym i Olsztyna dowodził Mikołaj Kopernik, który w tym czasie rezydował na zamku na stanowisku kanonika-administratora dóbr kapituły warmińskiej.

 

 

Na Zamku Kapituły Warmińskiej w którym swoją siedzibę ma Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, znajduje się wyjątkowy zabytek stworzony przez samego mistrza. To tablica astronomiczna Mikołaja Kopernika. Tablica ma wymiary 705×140 cm i została wykreślona na pokrytej tynkiem ścianie krużganka skrzydła północnego, tuż nad wejściem do komnaty, w której mieszkał administrator. Do dziś zachowały się duże fragmenty tego wyjątkowego zabytku. Narzędzie to jest wynikiem obliczeń i analizy przestrzeni olsztyńskiego zamku. Dla wielu niepozorny kawałek tynku, a dla uczonych z całego świata miejsce kultu i cel wizyt naukowców z najdalszych zakątków świata.

 

 

Traktaty Medyczne z księgozbioru Mikołaja Kopernika

To tutaj na Zamku Kapituły Warmińskiej w Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, znajdują się inkunabuły z księgozbioru Mikołaja Kopernika, a pośród innych ksiąg ta jedyna, wyjątkowa – Traktaty Medyczne. Dwa współ oprawne Traktaty Medyczne wydane w Padwie i Bolonii, będące częścią prywatnej biblioteki Mikołaja Kopernika. Oprawione są w skórę koźlęcą usztywnione wewnątrz deską, stąd też możemy mówić że czytamy od deski do deski. Zdobienia na okładce to tzw. ślepe tłoczenia, gdzie część z nich jest złocone. U góry widziane napisy to tytuły i autorzy obu woluminów. Pierwszy jest to Brewiarz Praktyki Medycznej autorstwa Arnolda de Villanova* z 1485 roku, a drugi autorstwa Savonaroli** z 1487 roku i jest to Dekret o Gorączkach. Księga była własnością Mikołaja Kopernika o czym świadczą zapisy proweniencyjne, mówiące o tym kim byli kolejni właściciele tej księgi. Kopernik był trzecim właścicielem a widniejących napis mówi że po jego śmierci, przekazuje niniejszą księgę w spadku dla kanonika warmińskiego Fabiano Emmericha. Dzięki temu nie została ona wywieziona do Szwecji a przetrwała do dzisiaj w Polsce.

 

 

Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne w Olsztynie

Można a nawet należy odwiedzić Planetarium, które jest dedykowane Mikołajowi Kopernikowi, oraz Obserwatorium Astronomiczne urządzone w zabytkowej wieży ciśnień. To miejsce skrywa kolejną porcję historii a co ważne dla zwiedzających, to właśnie tutaj znajdują się skały z księżyca.

Bez wizyty w tych obiektach Olsztyn nie może być zaliczony do odwiedzonych. Obserwatorium Astronomiczne w Olsztynie zlokalizowane jest w XIX-wiecznej wieży ciśnień wznoszącej się na najwyższym wzniesieniu dawnego Olsztyna. Na kolejnych piętrach wieży można zapoznać się z kolekcją meteorytów, rozwojem astronomii oraz z różnymi metodami obserwacji i pomiarów astronomicznych. Wyjątkowym eksponatem są okruchy skał księżycowych przywiezione na Ziemię przez załogę misji Apollo 11, pierwszej w historii ludzkości załogowej wyprawy na Księżyc. Na wystawie obejrzymy fragmenty skał z Księżyca, Marsa oraz Westy i innych planetoid. Na kilku pietrach zebrana jest spora kolekcja wyjątkowych instrumentów i urządzeń, które wciągną nie tylko miłośników astronomii.

https://planetarium.olsztyn.pl/o-obserwatorium

 

 

Biblioteka Wyższego Seminarium Duchownego Metropolii Warmińskiej „Hosianum”

Kopernikalia i „Białe Kruki” to 330 inkunabułów (największy zbiór w Polsce północno-wschodniej), 1563 druki z XVI w. oraz ponad 7000 druków z XVII-XVIII w. (niektóre ze starodruków były własnością Mikołaja Kopernika, jego wuja Łukasza Watzenrodego, a także Jana Dantyszka czy Jana Stefana Wydżgi. Pozycje o szczególnej wartości kulturowo-historycznej. Pozycje o szczególnej wartości kulturowo-historycznej to m.in: „Księga sentencji”, Piotr Lombard, ok. 1150,  „Historia zdobycia Troi”, 1480, „Breviarium Warmiense”, 1494 (zawierający odpis Nicolai Copernici: Ad latitudinem Regionis LIIII graduum) dekrety papieża Grzegorza IX, Paryż 1511 (zbiór norm prawa kanonicznego oparty na decyzjach soborów i listach papieskich ogłoszone w 1234 r. – do 1918 r. najważniejsze źródło prawa kościelnego. Nad całością czuwa ksiądz Tomasz Garwoliński, opiekujący się tymi zbiorami od ponad 20 lat. Dzięki niemu te księgi sukcesywnie poddawane są konserwacji a co istotne, przestają być anonimowe, gdy wystawiane są na wyjątkowych wystawach czasowych, ciesząc oczy zwiedzających.

 

 

Bazylika konkatedralna św. Jakuba Apostoła

Zabytkiem zasługującym na bliższe poznanie jest Bazylika konkatedralna św. Jakuba Apostoła. To imponujący gotycki kościół powstał na przełomie XIV i XV w. i do dziś jest najważniejszą świątynią katolicką w mieście. Wewnątrz zachowały się cenne gotyckie, renesansowe i barokowe elementy wyposażenia. Chętni mogą odwiedzić także znajdujące się u podnóża bazyliki Dom Pielgrzyma i Centrum Świętego Jakuba, które powstały w budynku dawnych stajni.

Inne zabytki sakralne polecane do odwiedzenia to Kościół św. Wawrzyńca ul. Bałtyckiej 135 w dzielnicy Gutkowo. Wznosi się tu gotycka świątynia z zachowanymi średniowiecznymi polichromiami. Wybudowano ją w XIV w. z dala od ówczesnych granic miasta – celowo, gdyż miała służyć trędowatym. Po zwiedzeniu kościoła przemieszczamy się w stronę centrum, np. korzystając z autobusu linii nr 106 lub 111. Wysiadamy na przystanku „Targowisko Miejskie” i idziemy dalej ul. Grunwaldzką. Po około 100 m z lewej strony widzimy Kaplicę Jerozolimską.
Kaplica Jerozolimska Krzyża Świętego – budowla z połowy XVI w., przebudowana w 1609 r. i odrestaurowana w 1775 r. Do jej wnętrza można się dostać jedynie w niedziele, kiedy to odprawiane są msze dla osób niesłyszących. Idziemy dalej ul. Grunwaldzką, a z niej skręcamy w prawo w ul. Zyndrama z Maszkowic.

Muzeum Archidiecezji Warmińskiej

Muzeum Archidiecezjalne to jedno z najmłodszych muzeów w tej części Polski, ale za to można powiedzieć, że jest to wielki skarbiec który zaskakuje. Wchodząc do środka i widząc kasę i otoczenie, tak naprawdę nie wiedziałem czego się spodziewać. Wchodząc już na kolejne piętra i oglądając ekspozycje, byłem pozytywnie zaskoczony. Nie tylko ilość ale jakość i różnorodność cennych eksponatów robi wrażenie. Muzeum znajduje się bardzo blisko rynku, przy uliczce prowadzącej do Katedry. Przeznaczając godzinę na zwiedzanie, jestem przekonany że każdy potwierdzi że warto było.

https://archwarmia.pl/instytucje/muzeum-archidiecezji-warminskiej/

 

 

Kajakiem przez centrum Olsztyna

Choć brzmi to nieco przesadnie, to jednak jest to w pełni prawdziwe. Spływ kajakowy na jaki się zdecydowałem, rozpoczynał się na stopniu wodnym przy starym młynie, tuż pod zamkiem. Oczywiście rozpocząć można znacznie wyżej biegu rzeki, ale tutaj czekać będzie przenioska kajaka. Ja wybrałem wersję leniwca, czyli zamówiłem kajak do punktu startu, z odbiorem na końcu mojej zaplanowanej trasy. Leniwie wiosłując płynąłem ze spokojnym nurtem rzeki Łyny, w akompaniamencie dziesiątek śpiewających ptaków. W sezonie wakacyjnym zapewne jest tutaj spory ruch, jednak ja miałem ten komfort, że płynąc w połowie maja, na wodzie byłem zupełnie sam.  Już na początkowym odcinku przepływa się pod zabytkowymi mostami kolejowymi, znanymi z jednego z odcinków filmu Stawka Większa Niż Życie (samochód spadający ze skarpy na początku mostu. Mój spływ zakończyłem przy Elektrowni Wodnej, gdzie Wadąg łączy się z Łyną a na brzegu jest pomost pływający, ułatwiający wysiadanie z kajaka także dla osób mniej wprawionych w wiosłowaniu. Chcąc płynąć dalej i mając na uwadze kolejne przenioski na zaporach, dopłynąć można do jeziora Mosąg, lub przez Dobre Miasto meandrującą Łyną dopłynąć można aż do Lidzbarka Warmińskiego.

 

 

Żeglowanie po jeziorach

Na jeziorze Ukiel nie można odmówić sobie rejsu żaglówką, a że nie mam patentu i nie umiem prowadzić takiego wodnego bolida, to dałem się namówić na  rejs pod okiem fachowców. Kpt. Tomek Siemaszko i Magda Wojciechowska zabrali mnie na rejs po całym jeziorze, pokazując przy okazji okolicę z pokładu, i wszystko to co dotychczas widziałem objeżdżając jezioro rowerem. Mając zapewnioną pełną obsługę, można się zresetować i rozleniwić, zwłaszcza mając słońce nad głową i szum fal przecinanych sunącym jachtem. Jeżeli ktoś poczuje w sobie zew wilka morskiego, można się umówić z Tomkiem na rejsy pełnomorskie, z wyprawami na daleką północ włącznie.

https://superyachting.pl/plywanie-ze-sternikiem-w-olsztynie/

 

 

Najlepsza przystań śródlądowa na świecie

Nie, nie jest to tylko pusty slogan reklamowy bez pokrycie. Zdaniem międzynarodowych ekspertów Centrum Rekreacyjno-Sportowe „Ukiel” OSiR w Olsztynie to najlepsza przystań śródlądowa na świecie. Będąc na miejscu i składając wszystkie elementy w jedną całość muszę przyznać że coś w tym jest. Na zdjęciu przystań i Centrum Żeglarstwa Wodnego i Lodowego „Słoneczna Polana”, po drugiej stronie jeziora Ukiel. Tutaj można zacumować w trakcie rejsu po jeziorze a ja zrobiłem sobie przerwę podczas przejażdżki rowerem wokoło jeziora. Główna plaża i molo przy OSiR znajduje się po drugiej stronie jeziora, na wprost pomostu.

 

 

Rowerem po i wokół Olsztyna

Olsztyn to nie tylko zamek, Kopernik i zabytki. To także Jezioro Ukiel i dużo zieleni. Rower i zwiedzanie okolic to idealne urozmaicenie zwiedzania. W samym mieście jest wiele ścieżek rowerowych biegnących przy najważniejszych obiektach, ale dla mnie te najatrakcyjniejsze wiodą wzdłuż rzeki i wokół jezior. Nie trzeba się martwić o rower czy sprzęt pływający, bo wszystko można wypożyczyć w Centrum Rekreacyjno-Sportowe „Ukiel” OSiR tuż obok molo przy plaży miejskiej w Olsztynie.

https://osir.olsztyn.pl/pl/ukiel/oferta/1725-wypozyczalnie-sprzetu-plywajacego

 

Loty widokowe nad Olsztynem i okolicami

Olsztyn z góry wygląda niesamowicie a widoki na lasy, rzeki i jeziora rewelacyjne. Będąc w Olsztynie warto zapytać o taką możliwość. Wrażenia i wspomnienia na lata bezcenne. Loty widokowe to jest to. Lataliśmy z najpiękniejszego w Polsce lotniska EPOD – Olsztyn, Dajtki, które to należy do Aeroklubu Warmińsko Mazurskiego w Olsztynie – Szkoła lotnicza w Olsztynie – Aeroklub Warmińsko-Mazurski Aeroklub Olsztyn. Ja nad jeziorami i Olsztynem latałem z Miłoszem Dąbrowskim, który prowadzi także szkolenia samolotem, a dla tych co wolą podwodne przygody, Miłosz prowadzi także zajęcia z nurkowania. https://aquafly.eu/ Aquafly.eu

Gastronomia w Olsztynie

Po aktywnym dniu zgłodniałem. Gdzie w Olsztynie mogę smacznie zjeść? Jakie potrawy regionalne warto spróbować? W Olsztynie jest wiele miejsc, gdzie można smacznie zjeść a ta która jest już kultową, to oczywiście Cudne Manowce tuż przy Starym Rynku. Jeśli chodzi o potrawy regionalne, polecam spróbować pierogi z dziczyzną (np. dzik, jeleń) czy zupę grzybową. Nie zapomnijcie również spróbować lokalnego przysmaku – płocie po olsztyńsku, czyli smażonej ryby z ziemniakami i surówką. W Cudnych Manowcach koniecznie zamówcie Maść czarownic do latania, Podpłomyk plebejski, Dzyndzałki warmińskie, młoda pokrzywa duszona na maśle czy ser dojrzewający od Thorstena z Węgajt a do picia Kombucha. Smacznego!

http://www.cudnemanowce.pl/

 

Kilkuletnia a już legenda

Na koniec bardzo aktywnego dnia, wisienka na torcie dla birofilów, czyli wizyta w firmie i rozmowa z twórcą legendarnego już browaru UKIEL. Warmiński Dom Piwa jest małym rzemieślniczym browarem niedaleko jeziora Ukiel w sercu historycznej podmiejskiej wioski jaką było kiedyś Gutkowo a obecnie dzielnica Olsztyna. Firma założona zaledwie w 2017 roku już tworzy produkt uważany za kultowy. Leżakowanie od 2 do 6 miesięcy, przemysłową konkurencję zostawia daleko w tyle. Maciek jest współzałożycielem browaru i jego pierwszym piwowarem a przy tym skromnym i sympatycznym gawędziarzem.

Pomnik Największej Opony Świata atrakcją Olsztyna 

Olsztyn to także dawne Olsztyńskie Zakłady Opon Samochodowych, a dzisiaj jako jedna z najnowocześniejszych fabryk na całym świecie Grupy Michelin. Zakład będący największym pracodawcą w regionie a skoro o największych mowa, nie można pominąć największej opony na świecie jaka stoi przed budynkiem dyrekcji Michelin Olsztyn. Oznaczona symbolem 59/80 R 63 MICHELIN XDR to największa opona świata, przeznaczona do pojazdów górniczych pracujących w kopalniach odkrywkowych. Średnica – 4,03 m, szerokość – 1,48 m, waga – 5000 kg.  Zbrojenie wewnętrzne to aż 890 kilogramów stali. Obciążenie na jedną oponę powyżej 100 000 kg.  Mimo że opona stoi przed zakładem w formie pomnika to nie jest wyłącznie ozdobą firmy. Takie opony są produkowane w Olsztyńskiej fabryce. Jaki może być koszt takiego kolosa ? Niestety nie sąto ceny katalogowe a takie zamówienia negocjowane są indywidualnie. Mniejsza, bo zaledwie 57-calowa i starsza siostra XKD1, kosztuje około 350 tys. zł. Biorąc pod uwagę że np taki BiełAZ 75710 ma założone 6 sztuk, to za same opony tej ciężarówki trzeba zapłacić sporo ponad 2 mln zł. 

 

Nocleg na jeziorze

Będąc w Olsztynie można pływać, biesiadować i nocować w wielu miejscach i obiektach. Można też połączyć to wszystko na środku jeziora. Houseboat to pobyt na pokładzie unikatowego pływającego domu. Na dolnym pokładzie znajdują się kajuty sypialne oraz duży salon z aneksem kuchennym, Do tego pełny węzeł sanitarny. Na górnym pokładzie jest  dużo miejsca by wyłączyć się od codzienności. Na brzegu kompleksu Pirat jest wszystko co wymagający klient sobie zażyczy a mnie najbardziej zainteresowała sauna i balia z widokiem na jezioro.  https://hotelpirat.com.pl/

 

górny pokład houseboata

 

Jak więc widać, Olsztyn oferuje znacznie więcej niż można się było spodziewać po przeglądaniu informacji w necie. Propozycje przedstawione powyżej to także nie wszystko, bo lista miejsc może być znacznie dłuższa. Przede mną wizyta w Filharmonii a także w jednym z najstarszych kin studyjnych w Polsce, i oczywiście przejście szlakiem filmowym „Stawki Większej niż Życie”. To właśnie w Olsztynie zostało nakręconych wiele scen to tego kultowego serialu.

 

Na Mazury dotrę jednak innym razem 🙂

 

 

Olsztyn jest jak dobre wino, każdy kolejny raz smakuje jeszcze bardziej. Uwielbiam tutaj wracać i już nie tylko na zamek do Kopernika, choć to magnes ogromny.

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

więcej na stronie miasta:  https://visit.olsztyn.eu/

#visitOlsztyn

2026-03-08 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Portugalia

Guimarães miasto w Portugalii wpisane na listę UNESCO

przez Albin Marciniak 2026-03-08
Napisane przez Albin Marciniak

Guimarães – miasto w Portugalii, leżąca w dystrykcie Braga, w regionie Północ w podregionie Ave.

   Zwiedzając Portugalię oczywiście obowiązkowymi punktami jest Lizbona i Porto, lecz kraj trzykrotnie mniejszy niż Polska ma do zaoferowania bardzo wiele. Nie tylko piękne i piaszczyste plaże, wiele zabytków czy doskonałą kuchnię. Portugalia to także wiele miejsc i obiektów wpisanych na listę UNESCO. Jednym z takich miejsc jest właśnie Guimarães. Miasto które powinno znaleźć się na liście każdego kto chce poznać ten niewielki kraj na skraju Półwyspu Iberyjskiego nad Oceanem Atlantyckim. Miasto zamieszkałe przez ok 160 tys mieszkańców z wieloma zabytkami. Tutaj podobnie jak w Porto czy Lizbonie czuje się magię prawdziwej dawnej Portugalii.

 

 

   Miasto zostało założone przez Vimara Peres – pierwszego hrabiego Portugalii i nazwane od jego imienia Vimaranis, obecnie Guimarães. Było pierwszą stolicą Portugalii. Zwane kolebką Portugalii (port. O Berço da Nação Portuguesa). Tu urodził się pierwszy król Portugalii Alfons I. W XII wieku rozpoczęła się tu także rekonkwista – walki o wypędzenie Maurów z Półwyspu Iberyjskiego. Nawet po przeniesieniu stolicy do Coimbry w 1143 roku miasto nie przeżyło upadku i do dziś zachowało się tu wiele średniowiecznych budowli.
Historyczne centrum Guimarães – w 2001 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO – to skupisko placów i wąskich, brukowanych uliczek. Znajduje się tu wiele średniowiecznych kościołów i klasztorów – m.in. Kościół Matki Boskiej Oliwnej (Igreja de Nossa Senhora da Oliviera) oraz pełniący dziś także funkcję ratusza Klasztor św. Klary (Convento de Santa Clara). Na północnych obrzeżach Starego Miasta wznosi się zamek z X wieku.

Dziś Guimarães – ze względu na bogactwo zabytków i atmosferę starego, średniowiecznego miasta – pełni także rolę ważnego ośrodka turystycznego. Swoją siedzibę ma tu ponadto pierwszoligowy klub piłkarski Vitória Guimarães.

Jeden z kilku rynków miejskich

Kościół Matki Boskiej Oliwnej (Igreja de Nossa Senhora da Oliviera)

Wiszące pranie jest znakiem rozpoznawczym Portugalii i np. w Porto mieszkańcy zachęcani są przez władze miasta do wieszania prania na balkonach dodatkowymi premiami finansowymi.

Zamek z X w.

Pałac książęcy Paço dos Duques de Bragança z XV wieku – dawna siedziba rodu Bragança.

Polecamy wizytę na zamku

(kliknij w foto)

Castelo de Guimarães

Opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-03-08 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Opolskie

Opole nie tylko na weekend – kameralne miasto otoczone zielenią.

przez Redakcja 2026-03-06
Napisane przez Redakcja

Kameralne miasto otoczone zielenią, nie tylko na weekend

  Choć Opole bywa pomijane na turystycznej mapie Polski, to miasto kryje w sobie wiele niespodzianek. Kojarzone głównie z Festiwalem Polskiej Piosenki i Amfiteatrem, oferuje znacznie więcej – od gotyckich świątyń i średniowiecznych zamków po klimatyczną „opolską Wenecję”.

Opole to więcej niż scena muzyczna. To miasto z duszą – przyjazne, zielone, kameralne, ale pełne ciekawych miejsc i fascynującej historii. Idealne na romantyczny weekend, rodzinny wypad czy spokojne odkrywanie kultury i dziedzictwa Śląska Opolskiego.

.

.

.

Wieża Piastowska

To jeden z najcenniejszych i najstarszych zabytków architektury obronnej w Polsce. Wieża powstała około 1300 roku jako część gotyckiego Zamku Piastowskiego – siedziby książąt opolskich. Choć cały zamek został rozebrany w XIX wieku, sama wieża ocalała i dziś jest symboliczną pamiątką po dynastii Piastów.

Mierzy 35 metrów wysokości (ze szpicą – 42 m), a z jej szczytu rozciąga się piękny widok na miasto i Odrę. Dzięki rewitalizacji i nowoczesnej aranżacji wnętrza, wieża stała się fascynującym punktem na mapie turystycznej Opola.

Zasady zwiedzania: Zwiedzanie z przewodnikiem, bilety dostępne w kasie Muzeum Polskiej Piosenki. Wieża czynna od wtorku do niedzieli, w godzinach 10:00–17:00.

Ciekawostki i legendy:

Piastowski rodowód: Wieża jest ostatnim świadkiem istnienia Zamku Piastowskiego, który był jednym z najważniejszych centrów władzy książęcej na Śląsku.
Ślady historii: W jej murach zachowały się oryginalne gotyckie cegły oraz fragmenty renesansowych dekoracji z czasów przebudowy zamku.
Legenda o Białej Damie: Według lokalnych podań, w wieży można spotkać ducha księżnej Bolki – dobrej opiekunki zamku, która nawiedza go do dziś.

.

.

.

Muzeum Polskiej Piosenki i Amfiteatr Tysiąclecia

Interaktywne muzeum prezentujące historię polskiej piosenki. W Amfiteatrze odbywa się coroczny KFPP – jeden z najważniejszych festiwali muzycznych w Polsce.

Muzeum Polskiej Piosenki to wyjątkowe miejsce na kulturalnej mapie Polski – interaktywna podróż przez dekady rodzimej sceny muzycznej. Połączone z legendarnym Amfiteatrem Tysiąclecia, gdzie od 1963 roku rozgrywa się historia Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej, tworzy unikalny kompleks dla wszystkich miłośników muzyki.

Muzeum czynne od wtorku do niedzieli, godz. 10:00–17:00. Zwiedzanie indywidualne i z przewodnikiem. Bilety można kupić online.

W muzeum można samemu nagrać piosenkę w kabinie studyjnej i sprawdzić swoje umiejętności wokalne.

.

.

.

Aleja Gwiazd Polskiej Piosenki

Aleja przy Rynku z gwiazdami wybitnych polskich artystów. Od 2004 r. umieszczane są tu tablice z nazwiskami twórców zasłużonych dla polskiej muzyki.

Aleja Gwiazd Polskiej Piosenki w Opolu to obowiązkowy przystanek dla każdego miłośnika rodzimej muzyki. Znajdująca się przy Rynku niezwykła promenada sławy od 2004 roku uwiecznia największe ikony polskiej sceny muzycznej. Spacerując po tej wyjątkowej alei, dosłownie stąpasz po gwiazdach – doskonale zachowanych mosiężnych tablicach z nazwiskami legend.

Wśród kilkudziesięciu uhonorowanych artystów znajdują się gwiazdy m.in.:

Czesław Niemen – ikona polskiej sceny rockowej

Maryla Rodowicz – królowa polskiej piosenki

Zespół Perfect – legenda polskiego rocka

Anna Jantar – wiecznie młody głos pokoleń

Krzysztof Krawczyk – mistrz polskiej piosenki estradowej

Grzegorz Ciechowski – wizjoner Republiki

Irena Santor – pierwsza dama polskiej piosenki

Zbigniew Wodecki – wszechstronny mistrz muzyki

 

.

.

Rynek i Ratusz

Centralny plac miasta, otoczony odnowionymi kamienicami a jego dominującą budowlą jest Ratusz. 

Ratusz w Opolu to neorenesansowa perła architektoniczna, inspirowana słynnym florenckim Pałacem Vecchio. Obecna budowla pochodzi z 1864 roku i jest już piątą wersją ratusza – wcześniejsze uległy zniszczeniu, głównie w pożarach. Jego najbardziej charakterystycznym elementem jest 65-metrowa wieża zegarowa z carillonem, z której codziennie w południe odgrywany jest hymn Opola.

Ten reprezentacyjny budynek nadal pełni funkcje administracyjne, ale jego wnętrza – w tym Sala Rajców i wieża – są częściowo udostępnione dla zwiedzających.

Godziny zwiedzania:

– Wieża Ratuszowa: wtorek–niedziela, godz. 10:00–18:00 (ostatnie wejście o 17:30)

– Sala Rajców i wnętrza: tylko z przewodnikiem, wejścia o pełnych godzinach

– Poniedziałki: Ratusz niedostępny dla zwiedzających

Wejście na wieżę:

163 schody do pokonania (brak windy)

Zakaz wstępu dla dzieci poniżej 4 roku życia

Maksymalna liczba osób jednocześnie: 15

Czas zwiedzania: ok. 45 minut

Co warto zobaczyć w ratuszu?

✔ Neorenesansowa wieża z panoramicznym widokiem na całe Opole
✔ Zegar ratuszowy z carillonem – mini koncert co 3 godziny
✔ Sala Rajców z XIX-wiecznymi freskami i oryginalnym umeblowaniem
✔ Podziemia ratusza, gdzie zachowały się fragmenty dawnych, średniowiecznych murów miejskich

Codziennie w południe z wieży rozbrzmiewa hymn Opola – nieoficjalna melodia miasta, która stała się jego symbolem.
Według miejskiej legendy, w podziemiach ratusza można usłyszeć kroki dawnych rajców miejskich, którzy nocami wracają, by pilnować miejskich dokumentów ukrytych przed wiekami.
Ratusz, choć przebudowywany, zachował układ z czasów średniowiecznych, co czyni go unikalnym połączeniem historii i współczesności.

Legenda: Mówi się, że w podziemiach ratusza znajduje się zakopany skarb piastowski, strzeżony przez ducha dawnych rajców.

.

.

Zamek Górny

Zamek Górny w Opolu to jeden z najważniejszych i najstarszych zabytków obronnych miasta. Został wzniesiony w XIV wieku z inicjatywy księcia Władysława II Opolczyka, fundatora także klasztoru na Jasnej Górze. Zamek pełnił nie tylko funkcję rezydencji książęcej, ale także był częścią fortyfikacji miejskich.

Do dziś przetrwała gotycka wieża zamkowa, która została pieczołowicie odrestaurowana i udostępniona turystom. W jej wnętrzu znajduje się wystawa przedstawiająca historię Opola i samego zamku, a z najwyższego punktu roztacza się widok na starówkę.

Zasady zwiedzania:

Zwiedzanie możliwe tylko z przewodnikiem

Wejścia odbywają się co godzinę

Bilety do nabycia w kasie Muzeum Śląska Opolskiego

Czas zwiedzania: ok. 45 minut

Co warto zobaczyć?

✔ Oryginalna wieża obronna z XIV wieku
✔ Rekonstrukcja sali książęcej z makietami średniowiecznego Opola
✔ Fragmenty murów zamkowych oraz odnalezione podczas prac archeologicznych artefakty
✔ Punkt widokowy na szczycie wieży

Ciekawostki i legendy:

Opowiadana jest legenda o tajnym lochu, który miał łączyć zamek z pobliskim kościołem franciszkanów. Książęta mieli korzystać z niego, by potajemnie udawać się na modlitwę lub… uciekać w razie niebezpieczeństwa.
Władysław II Opolczyk, fundator zamku, był nie tylko politykiem, ale również patronem kultury – do Opola sprowadzał uczonych i artystów.
Podczas prac archeologicznych znaleziono średniowieczne monety i fragmenty ceramiki, które dziś można zobaczyć na wystawie w wieży.

.

.

Muzeum Śląska Opolskiego

Muzeum Śląska Opolskiego to jedno z najważniejszych miejsc kulturalnych w regionie. Jego ekspozycje obejmują szerokie spektrum tematów – od archeologii przez sztukę dawną i współczesną po historię Opola i Śląska Opolskiego. Mieści się w kilku zabytkowych kamienicach oraz dawnym klasztorze franciszkańskim, co samo w sobie czyni zwiedzanie wyjątkowym doświadczeniem.

W muzeum znajdziesz zarówno galerię malarstwa polskiego XIX i XX wieku, jak i zbiory etnograficzne i archeologiczne. Dodatkową atrakcją jest dział sztuki sakralnej oraz ekspozycja czasowa, która często prezentuje dzieła współczesnych artystów i projekty lokalnych twórców.

Zasady zwiedzania: Otwarte codziennie oprócz poniedziałków. Zwiedzanie indywidualne i grupowe.

Co warto zobaczyć?

✔ „Opolska Madonna” – gotycki obraz z XV wieku, prawdziwa perła kolekcji
✔ Zbiory archeologiczne – w tym narzędzia z epoki brązu i znaleziska z grodziska w Byczynie
✔ Galeria malarstwa polskiego – obrazy m.in. Malczewskiego, Kossaka i Wyczółkowskiego
✔ Zabytkowe wnętrza muzeum z zachowanymi elementami dawnej architektury klasztornej
✔ Ekspozycja etnograficzna – tradycyjne stroje, rzeźby, instrumenty i rekonstrukcje wnętrz wiejskich

Ciekawostki i legendy:

Obraz „Opolska Madonna” przez wiele lat uznawany był za zaginiony. Odkryto go przypadkiem w trakcie inwentaryzacji na strychu jednej z opolskich plebanii.
Muzeum mieści się w zabudowaniach dawnego klasztoru, który – według miejskich legend – posiada zamurowany korytarz prowadzący do podziemi pobliskiego zamku.
Co roku w muzeum odbywa się Noc Muzeów, podczas której można zwiedzać ekspozycje przy świetle świec i posłuchać koncertów na dziedzińcu.

.

.

.

Kościół Franciszkanów

Kościół Świętej Trójcy, należący do zakonu franciszkanów, to gotycka świątynia z XIII wieku, położona tuż przy Rynku, w sąsiedztwie dawnego Zamku Piastowskiego. To jedno z najstarszych miejsc sakralnych w Opolu, pełne duchowej i historycznej atmosfery.

Świątynia zachwyca prostą, ascetyczną formą gotyku oraz pięknym sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Jej największym skarbem są jednak podziemia – kryją one sarkofagi książąt piastowskich, m.in. Władysława Opolczyka i jego żony Eufemii. Wnętrze kościoła zdobią również późniejsze dzieła sztuki sakralnej oraz zabytkowe ołtarze boczne.

Kościół otwarty codziennie – najlepiej odwiedzać poza godzinami nabożeństw.

Zwiedzanie krypt z sarkofagami możliwe tylko z przewodnikiem lub podczas specjalnych wydarzeń (np. Noc Muzeów).

Ciekawostki i legendy:

Książęce sarkofagi: Kościół jest jednym z niewielu miejsc w Polsce, gdzie można zobaczyć miejsce pochówku przedstawicieli dynastii Piastów – najstarszej polskiej dynastii królewskiej.
Niezwykły dzwon: W dzwonnicy znajduje się dzwon z 1532 roku, który przetrwał liczne zawieruchy historyczne, w tym II wojnę światową.
Legenda o świetlistej postaci: Wśród zakonników krąży opowieść o białej postaci widywanej w podziemiach – duchu Eufemii, który miał nawiedzać sarkofagi i modlić się za dusze zmarłych książąt.
Władysław Opolczyk – fundator Częstochowy: To właśnie on sprowadził Paulinów z Węgier i przekazał im obraz Matki Boskiej, który dziś czczony jest w Jasnej Górze.

.

.

Kamienica Czynszowa

Kamienica Czynszowa to wyjątkowa ekspozycja wnętrz mieszkalnych z lat 1890–1945, znajdująca się przy ul. św. Wojciecha. To swoiste muzeum codzienności, które pozwala przenieść się w czasie i zobaczyć, jak mieszkali opolscy mieszczanie na przełomie XIX i XX wieku.

Wnętrze odtworzono z dbałością o najmniejsze detale – od oryginalnych mebli, przez kaflowe piece, aż po przedwojenne radia, porcelanę i tekstylia. Zwiedzający mogą przejść przez salon, kuchnię, sypialnię oraz pokój dziecięcy – każdy z nich oddaje klimat epoki i zmieniające się realia życia społecznego i ekonomicznego.

Zasady zwiedzania: Kamienica jest częścią Muzeum Śląska Opolskiego – bilety do nabycia w głównej kasie muzeum. 

Wejście tylko z przewodnikiem (niewielkie grupy, wstęp o pełnych godzinach)

Ciekawostki:

Prawdziwe sprzęty domowe: Wszystkie eksponaty pochodzą z epoki – część została przekazana przez mieszkańców Opola, co nadaje wystawie autentyczności.
Radio z lat 30.: Jedno z pierwszych w mieście – działało dzięki bateriom i miało zasięg obejmujący Berlin i Lwów!
Przedmioty codziennego użytku: Znajdziesz tu m.in. ręcznie szyte ubrania, maszyny do pisania, zabawki z drewna, stare dokumenty i listy.
Żywa historia: Przewodnicy opowiadają o losach prawdziwej rodziny, która mieszkała w podobnym wnętrzu – ich historia to tło wystawy.

.

.

Katedra Podwyższenia Krzyża Świętego

Monumentalna gotycka świątynia z XV wieku, będąca najważniejszym kościołem Opola. Jej charakterystyczne wieże mają aż 73 metry wysokości – to najwyższe budowle w mieście, widoczne z wielu punktów. Katedra była wielokrotnie przebudowywana, zachowując jednak gotycki charakter z elementami baroku i neogotyku.

Wnętrze zachwyca: znajdują się tu bogato zdobiony barokowy ołtarz główny, liczne boczne kaplice, imponujące sklepienia oraz kolorowe witraże, które filtrują światło i nadają wnętrzu mistyczny charakter. Katedra pełni też rolę diecezjalnego sanktuarium.

Ciekawostki i legenda:

Ślad diabła: Legenda głosi, że podczas budowy katedry diabeł próbował zniszczyć świątynię. W akcie złości uderzył w jeden z filarów, zostawiając na nim wypalony ślad dłoni lub pazurów – wielu twierdzi, że do dziś można go dostrzec we wnętrzu katedry.
W katedrze znajdują się relikwie m.in. św. Wojciecha i św. Krzyża.
To tutaj spoczywają biskupi diecezji opolskiej i wybitni duchowni regionu.
W wieżach katedry znajdują się dzwony, z których największy – „Święty Krzyż” – waży ponad 2 tony.

Warto zobaczyć:

✔ Barokowy ołtarz główny z XVIII wieku
✔ Gotyckie sklepienia krzyżowo-żebrowe
✔ Witraże – w tym sceny z życia Chrystusa i świętych patronów Opola
✔ Organy i ich neogotycka oprawa – często wykorzystywane podczas koncertów muzyki sakralnej

.

.

Pomnik Kazimierza I Opolskiego

Pomnik księcia Kazimierza I – założyciela Opola – stoi dumnie przy Rynku Starego Miasta. Książę ten, z dynastii Piastów, lokował Opole na prawie niemieckim około 1217 roku, co dało początek nowoczesnej historii miasta. Pomnik ukazuje władcę z koroną na głowie i dokumentem lokacyjnym w dłoni – to symboliczny moment przekazania miastu jego praw miejskich.

Pomnik został odsłonięty w 2006 roku z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Opola.

Ciekawostki i legenda:

Kazimierz I uważany był za sprawiedliwego i pobożnego władcę – legenda głosi, że jego duch pojawia się czasem na Rynku w noc lokacyjną miasta (około 21 października), aby „sprawdzić”, czy Opole dobrze się rozwija.
Dawniej mieszkańcy przynosili pod jego pomnik kwiaty i modlili się o pomyślność – traktowano go niemal jak lokalnego świętego.
Posąg wykonano z brązu, a cokołem jest granit z inskrypcją przypominającą o zasługach księcia.

.

.

Most Groszowy

Niewielki mostek na Młynówce. Dawniej za przejście pobierano opłatę w wysokości jednego grosza. Nazwa pochodzi od dawnego zwyczaju pobierania opłaty za przejście – jednego grosza. Dziś to jedno z najchętniej fotografowanych miejsc w Opolu.

Młode pary zostawiają tu kłódki miłości. Istnieje legenda, że most spełnia życzenia.

.

Opolska Wenecja

Spacer bulwarami wzdłuż Młynówki – malowniczej odnogi Odry – to czysta przyjemność o każdej porze dnia. Kolorowe kamienice odbijające się w tafli wody, liczne mostki, stylowe latarnie i klimatyczne kawiarenki nadają temu miejscu wyjątkowego uroku.

To idealna trasa na wieczorny spacer lub poranną kawę nad wodą. Latem bulwary ożywają: odbywają się tu koncerty, jarmarki i wydarzenia plenerowe.

Co warto zobaczyć po drodze?

✔ Most Groszowy – miejsce romantycznych spotkań zakochanych
✔ Kolorowe kamienice, których historia sięga XIX wieku
✔ Stylowe kawiarnie z widokiem na wodę – idealne na odpoczynek
✔ Galeria sztuki pod chmurką (latem często wystawy na bulwarach)
✔ Pomnik Karola Musioła – inicjatora Festiwalu Polskiej Piosenki

Ciekawostki i legendy:

W XIX wieku wzdłuż Młynówki funkcjonowały młyny wodne, które dały nazwę tej rzece. Do dziś można znaleźć ślady ich fundamentów.
Legenda głosi, że Młynówka ukrywa pod wodą „złotą koronę opolskiego księcia”, która czeka, aż znajdzie ją osoba o czystym sercu i dobrych intencjach.
Zimą na Młynówce pojawiają się łabędzie – przez mieszkańców uważane za symbol wierności i harmonii.

.

.

Pozostałości murów miejskich

Fragmenty dawnych murów obronnych Opola przypominają o jego średniowiecznej historii. Zbudowane w XIV wieku, miały za zadanie chronić miasto przed najazdami i były częścią rozbudowanego systemu obronnego, obejmującego fosy i baszty. Do dziś zachowały się najbardziej efektowne fragmenty przy ul. Św. Wojciecha, Zamkowej oraz w okolicy Młynówki.

Do budowy murów użyto cegły palonej, popularnej w gotyku – niektóre partie zachowały oryginalny układ wątku wendyjskiego.
W XIX wieku część murów została rozebrana – cegły posłużyły do budowy domów mieszkalnych w centrum miasta.
Przy murach znaleziono fragmenty naczyń i uzbrojenia z czasów średniowiecza – dziś część tych artefaktów można oglądać w Muzeum Śląska Opolskiego.

Według lokalnej legendy, w murach miasta zaklęta jest dusza młodego strażnika, który zdradził miasto w zamian za miłość. Jego duch co noc przechadza się po murach, wypatrując przebaczenia.

Najlepszy widok: odcinek przy ul. Św. Wojciecha (w sąsiedztwie Młynówki)

.

.

Muzeum Wsi Opolskiej

Skansen położony na malowniczych obrzeżach Opola (ul. Wrocławska 174), prezentujący tradycyjną wiejską architekturę regionu opolskiego. Na terenie ponad 10 hektarów znajdują się zabytkowe chałupy, zagrody, stodoły, kuźnia, młyn wodny oraz wiatrak. Wszystko otoczone jest lasem i polami, co tworzy wyjątkowy klimat dawnych wsi Śląska Opolskiego.

To idealne miejsce dla rodzin z dziećmi oraz miłośników historii i folkloru – szczególnie podczas licznych wydarzeń sezonowych.

Godziny otwarcia:
Od wtorku do niedzieli (sezon letni: 10:00–18:00, sezon zimowy: 10:00–16:00)
W poniedziałki muzeum jest nieczynne.

Ciekawostki:

Co roku odbywa się tu Jarmark Wielkanocny i Bożonarodzeniowy z tradycyjnym rękodziełem i regionalną kuchnią.
Wnętrza chat pokazują codzienne życie wiejskich rodzin od XVIII do XX wieku.
Organizowane są warsztaty pieczenia chleba, plecionkarstwa, kowalstwa, ceramiki i tkactwa.
Na terenie skansenu można spotkać żywe zwierzęta gospodarskie, np. kury, kozy i owce.

Legenda:
Jedna z chat – tzw. „dom zielarki” – według lokalnych podań była zamieszkiwana przez kobietę, którą oskarżano o rzucanie uroków. Miejscowi bali się jej aż do końca XIX wieku. Dziś mówi się, że jej duch strzeże ziół zasadzonych w ogródku…

.

.

Wzgórze Uniwersyteckie

Malowniczy teren w centrum Opola, sąsiadujący z Uniwersytetem Opolskim. To zielone miejsce spacerowe, w którym sztuka spotyka się z historią. Znajduje się tu tzw. Skwer Artystów – plenerowa galeria rzeźb poświęcona wybitnym twórcom związanym z Opolem i Festiwalem Polskiej Piosenki.

Spacerując alejkami, natkniesz się m.in. na rzeźby Marka Grechuty, Agnieszki Osieckiej, Wojciecha Młynarskiego czy Czesława Niemena. Rzeźby mają naturalną wielkość i często prezentują artystów w charakterystycznych pozach – np. siedzących na ławkach.

Przy rzeźbie Marka Grechuty znajduje się specjalna „ławeczka do zdjęć” – ulubione miejsce wielu turystów.
Niektóre rzeźby są interaktywne – po naciśnięciu przycisku można usłyszeć fragmenty utworów artystów!
Wzgórze Uniwersyteckie to także punkt widokowy na panoramę starego miasta i Młynówki.
W pobliżu odbywają się czasem plenerowe koncerty i jam sessions studentów Instytutu Muzyki.

Legenda miejska:
Według opolskich studentów, jeśli przed egzaminem przysiądziesz przy rzeźbie Agnieszki Osieckiej i szepniesz jej do ucha cytat z piosenki, zwiększasz swoje szanse na pozytywny wynik – podobno działa!

.

.

Kościół na Górce

Kościół Matki Boskiej Bolesnej i św. Wojciecha to jedna z najstarszych świątyń w Opolu, położona na tzw. „Górce”, wzniesieniu w centrum miasta. Jego początki sięgają XI wieku, kiedy według tradycji miała tu stać pierwsza kaplica misyjna. Obecny kościół pochodzi z XIII–XV wieku i łączy w sobie elementy gotyku i baroku. Wnętrze zachwyca bogatym wystrojem, a szczególnie ołtarzem głównym oraz pięknymi freskami i złoceniami.

Według legendy, w miejscu obecnego kościoła odprawił mszę św. Wojciech, wędrując przez Śląsk do Prus – stąd nazwa świątyni.
Na jednej z kolumn można dostrzec tajemniczy znak, który według podań miał pozostawić święty jako błogosławieństwo dla miasta.
W podziemiach miały znajdować się przejścia prowadzące do klasztoru Franciszkanów i pobliskiego zamku – ich ślady rzekomo odnajdywano w XIX wieku.

.

.

Pomnik Karola Musioła

Ojciec Festiwalu Polskiej Piosenki, założyciel Towarzystwa Przyjaciół Opola i wizjoner. Jego pomnik znajduje się tuż przy Moście Zamkowym – to ważne miejsce dla każdego fana polskiej kultury muzycznej.

.

.

Rzeźby Czterech Pór Roku

Barokowe piękno odzyskane z ruin! „Cztery Pory Roku” w Opolu to unikalny cykl XVIII-wiecznych rzeźb, które przetrwały wojnę, wandalizm i zapomnienie, by dziś zachwycać na Opolskim Akropolu. Przedstawiające Wiosnę, Lato, Jesień i Zimę alegoryczne postacie kobiet – dzieło słynnego śląskiego rzeźbiarza Henryka Hartmanna – pierwotnie zdobiły pałacowy park w Biestrzykowicach. Po latach zniszczeń, pozbawione głów i kończyn, trafiły do Opola, gdzie dzięki pieczołowitej renowacji odzyskały dawną świetność. Dziś stoją w sercu miasta, przypominając o przemijaniu, odrodzeniu i artystycznym dziedzictwie Śląska.

Symbolika rzeźb – każda z figur reprezentuje nie tylko porę roku, ale też etap życia kobiety:

Wiosna – młodość, niewinność (kwiaty),

Lato – dojrzałość, obfitość (zboże),

Jesień – dojrzałość, bogactwo (winogrona),

Zima – starość, przemijanie (futro i mufka).

„Dwanaście Miesięcy” – Niestety, pozostałe rzeźby z cyklu (przedstawiające miesiące) zaginęły lub zostały zniszczone. Gdyby przetrwały, mogłyby tworzyć unikalny w skali Europy zespół rzeźb parkowych. 

Rzeźby stoją w reprezentacyjnym miejscu, na Opolskim Akropolu, co podkreśla ich wartość artystyczną i historyczną. Są jednym z nielicznych zachowanych przykładów XVIII-wiecznej rzeźby ogrodowej na Śląsku.

.

.

Jak dojechać do Opola?

Pociągiem: Opole Główne to dobrze skomunikowana stacja kolejowa z połączeniami do największych miast Polski – m.in. Wrocławia (ok. 1h), Katowic (ok. 1h 20 min), Warszawy (ok. 3h) i Krakowa (ok. 2h 30 min). Działa tu wiele połączeń ekspresowych i regionalnych.

Samochodem: Opole leży przy trasie krajowej nr 46 i w pobliżu autostrady A4, co ułatwia dojazd z kierunków zachodnich i wschodnich. Z Wrocławia można dotrzeć w nieco ponad godzinę, z Katowic – w 1,5 godziny.

Autobusem: Z wielu miast kursują autobusy dalekobieżne, zatrzymujące się na dworcu przy ul. 1 Maja. Działa też lokalna komunikacja z pobliskimi miejscowościami.

Lotnisko: Najbliższe lotniska to Wrocław (ok. 100 km), Katowice-Pyrzowice (ok. 120 km) i Kraków-Balice (ok. 180 km). Z każdego z nich można dojechać pociągiem lub samochodem.

.

 

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-03-06 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Miejsca wyjątkowe

Punkt widokowy w Elblągu na tarasie wieży Katedry św. Mikołaja

przez Redakcja 2026-03-06
Napisane przez Redakcja

Najwyższy punkt widokowy w Elblągu

   Katedra św. Mikołaja w Elblągu jest jedną z najwyższych świątyń i jedną z najwyższych wież w Polsce. Jej wysokość to aż 97 m. Taras widokowy czyli najwyższy punkt widokowy w Elblągu, z którego można podziwiać panoramę miasta i Zalewu Wiślanego , znajduje się na wysokości 67 m. By stanąć na tarasie widokowym należy pokonać 365 schodów.

 

 

Wieża udostępniana jest od 10 maja do 15 października w dniach:

wtorek – piątek, w godzinach: 10.00 – 17.00,

sobota, w godzinach: 10.00 – 14.00,

niedziela, w godzinach: 14.00 – 17.00.

W poniedziałki wieża jest nieczynna.

Taras nie jest udostępniany w przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych.

 Obsługę zwiedzających zapewnia Muzeum Archeologiczno-Historyczne.

Wstęp na taras jest odpłatny – bilet normalny 10 zł, ulgowy – 5 zł.

 

 

Na tarasie widokowym dla odwiedzających przygotowano lunety, które umożliwiają podziwianie okolicy. W zasięgu wzroku jest mierzeja i Zalew Wiślany a nawet przekop przez mierzeję. Jako ciekawostka – warto wspiąć się na wieżę o pełnej godzinie kiedy dzwonią dzwony, wtedy cała wieża lekko drży, co zwiększa wrażenia. Bilety można zakupić dopiero po wejściu na drugi poziom wieży. Wejście znajduje się po lewej stronie w przedsionku kościoła. Zejście od drugiego poziomu prowadzi osobnym pionem a wyjście jest po prawej stronie przedsionka.

 

 

POWSTANIE MIASTA I KOŚCIOŁA

Książę Konrad Mazowiecki, pragnąc uchronić swoje dziedzictwo przed łupieżczymi napadami Prusów i jednocześnie pozyskać ich dla chrześcijaństwa, sprowadził w roku 1225 niemiecki zakon rycerski ? Krzyżaków. Ci, zapewniwszy sobie poparcie papieża i cesarza, rozpoczęli akcję podboju ziem pruskich i tworzenia własnego państwa. W roku 1231 pod wodzą mistrza krajowego Herrmanna Balka Krzyżacy przekroczyli pod Toruniem Wisłę i rozpoczęli pochód na północ. W roku 1237 założyli na terenie dzisiejszego Elbląga swój gród i dali początek miastu. Zbudowany przez nich zamek był w latach 1251 ? 1309 stolicą krzyżacką, aż do czasów przeniesienia jej do Malborka. Nowi mieszkańcy Elbląga otrzymali od Krzyżaków prawo lubeckie (dość ograniczone), które jednakże przyznawało im znaczne przywileje. Obowiązywało ono do roku 1772, to jest do zajęcia Elbląga przez króla pruskiego Fryderyka II.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Panorama Elbląga. Widok z tarasu na wieży katedry św. Mikołaja.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

opracowanie & foto  Albin Marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin

 

2026-03-06 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • …
  • 300

Archiwa

  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich

    2026-03-21
  • Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie

    2026-03-21
  • zwierzęta w Tatrach jakie spotkasz na szlaku

    2026-03-21
  • Turystyka w cieniu kolejnych globalnych kryzysów

    2026-03-20
  • Polska — turystyczna perła i kraj niezwykłych możliwości

    2026-03-20
  • Pieniński spływ przełomem Dunajca

    2026-03-20

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek – Twierdza Rupea w Rumunii

2022-08-09

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

2024-01-23

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie
dhosting

Polecane

Schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie
zwierzęta w Tatrach jakie spotkasz na szlaku
Turystyka w cieniu kolejnych globalnych kryzysów

Ostatnio dodane

Schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie
zwierzęta w Tatrach jakie spotkasz na szlaku
Turystyka w cieniu kolejnych globalnych kryzysów
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-02-02
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-02-01
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2024-08-20
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
  • Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

    2024-08-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign
Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania serwisu oraz analiz ruchu. Zobacz politykę prywatności .