Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
sobota, 21 marca, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Copyright 2025 - All Right Reserved
Testy sprzętu

Ultralekki namiot jednoosobowy na wyprawy

przez Redakcja 2026-03-18
Napisane przez Redakcja
Ultralekki namiot jednoosobowy na wyprawy

Ultralekki namiot jednoosobowy Camp Minima 1 EVO – niezawodny towarzysz długodystansowych wypraw.

   Jeśli szukasz namiotu, który łączy minimalną wagę, kompaktowe wymiary, solidną konstrukcję i rozsądną cenę, Camp Minima 1 EVO to propozycja, która zasługuje na szczególną uwagę. To jeden z najlżejszych dostępnych na rynku modeli jednoosobowych, zaprojektowany z myślą o wymagających wędrówkach pieszych i rowerowych, gdzie każdy gram w plecaku ma znaczenie.

.

 .

Dlaczego Camp Minima 1 EVO?

Podczas dwumiesięcznej, wymagającej wyprawy z plecakiem – gdy liczyło się dosłownie każde 100 gramów bagażu – wybór namiotu stał się kwestią strategiczną. Po miesiącach analizowania opinii, przeszukiwania forów, porównywania parametrów i cen, często absurdalnie wysokich (nawet 1,5–2 tys. euro!), rozwiązanie okazało się być… tuż pod nosem. Camp Minima 1 EVO, produkt marki już wcześniej sprawdzonej w terenie, okazał się strzałem w dziesiątkę.

.

.

Kompaktowy, ale solidny

Złożony namiot zajmuje zaskakująco mało miejsca – zmieści się nawet w kieszeni bocznej plecaka trekkingowego. Jego waga (poniżej 1,5 kg z tropikiem) czyni go idealnym wyborem na długie wyprawy, gdzie redukcja ciężaru oznacza więcej przestrzeni na wodę, żywność czy sprzęt.

Rozbijanie namiotu nie wymaga specjalnych umiejętności ani wcześniejszego treningu. Pierwsze rozstawienie miało miejsce w trudnych warunkach – na twardym podłożu i przy silnym wietrze, bez możliwości wbicia szpilek. Pomimo to, dzięki samonośnej konstrukcji z dwoma poprzecznymi pałąkami oraz linkom odciągowym, namiot udało się stabilnie ustawić, zabezpieczając go jedynie kamieniami.

.

.

Elastyczność i uniwersalność

Camp Minima 1 EVO pozwala na rozbijanie się praktycznie wszędzie – od skalistych zboczy po piaszczyste plaże. Tropik wyposażony w fartuchy przeciwwiatrowe daje możliwość całkowitego pominięcia szpilek i odciągów – wystarczy docisnąć materiał kamieniami. W bardziej sprzyjających warunkach można oczywiście skorzystać z klasycznego mocowania do gruntu. To niezwykle elastyczne rozwiązanie, które sprawdza się zarówno podczas burzy w górach, jak i przy noclegu na miękkim leśnym podłożu.

.

.

Testowany w trudnym terenie

Podczas noclegu na górskich zboczach w rejonie Splitu namiot musiał zmierzyć się z potężną burzą. Dzięki elastycznej, ale stabilnej konstrukcji oraz przemyślanemu systemowi pałąków, namiot przetrwał silne podmuchy wiatru – dociążony jedynie użytkownikiem i jego plecakiem. Elastyczność konstrukcji zamiast działać na niekorzyść – współpracowała z wiatrem, skutecznie zapobiegając uszkodzeniom czy przemieszczeniu namiotu.

.

.

Trwałość i wytrzymałość

Po dwóch miesiącach codziennego użytkowania – bez żadnych wcześniejszych prób rozbijania – namiot nie wykazuje oznak zużycia. Materiał nie jest „zmęczony”, szwy i zamki trzymają jak nowe, a całość wciąż rozkłada się sprawnie i bezproblemowo. To świetna wiadomość dla osób, które planują wyprawy w różnorodnych warunkach klimatycznych.

.

Gotowy na zimowe wyzwania

Dzięki fartuchom przeciwwiatrowym namiot dobrze izoluje wnętrze od podmuchów wiatru oraz śniegu, co potencjalnie czyni go użytecznym również w warunkach zimowych. Fartuchy pomagają również w zatrzymywaniu ciepła wewnątrz namiotu – szczególnie cennego podczas chłodnych nocy w górach.

.

.

Podsumowanie – dla kogo Camp Minima 1 EVO?

Ten namiot to idealny wybór dla:

osób wędrujących solo, które liczą każdy gram,

rowerzystów szukających kompaktowego rozwiązania biwakowego,

miłośników trekkingu, którzy cenią funkcjonalność i przemyślaną konstrukcję,

podróżników szukających najlepszego stosunku jakości do ceny,

osób gotowych na noclegi w różnych – czasem bardzo trudnych – warunkach terenowych i pogodowych.

.

.

Zalety Camp Minima 1 EVO w skrócie:

✅ Waga poniżej 1,5 kg (łącznie z tropikiem)
✅ Samonośna, elastyczna konstrukcja
✅ Fartuchy przeciwwiatrowe chroniące przed deszczem, wiatrem i śniegiem
✅ Możliwość rozstawienia bez użycia śledzi
✅ Trwałość i odporność na intensywną eksploatację
✅ Idealny na wyprawy piesze, rowerowe, a nawet zimowe

.

.

Camp Minima 1 EVO to nie tylko sprzęt – to sprawdzony partner w podróży. Taki, któremu możesz zaufać nawet wtedy, gdy natura pokaże swoje najbardziej nieprzewidywalne oblicze. Ja z tym namiotem przeszedłem nie tylko wymagający szlak Via Adriatica Trail, ale przeżyłem w nim potężną burzę jaka złapała mnie na zboczach góry w okolicach Splitu. 

.

 Cena na stronie dystrybutora na Polskę została obniżona specjalnie dla klubowiczów i kibiców Via Adriatica. Teraz można kupić ten namiot o 23 % taniej!:

Rabat: to aż 367,98 zł (23 %)

Sklep dystrybutra Camp Minima 1 EVO

 Ceny w sklepach zebrane w porównywarce CENEO

Camp Minima 1 EVO

.

.

.

.

.

 Wcześniej miałem okazję sprawdzić w terenie namiot CAMP MINIMA 1 SL

To jeden z najlżejszych namiotów dostępnych w Polsce. Biorąc pod uwagę jego zalety i cenę, jest to dobry namiot na długie piesze wędrówki czy wyprawy rowerowe, dla osób które chcą tylko spędzić noc osłonięci od warunków atmosferycznych. Małe gabaryty i niewielka waga, pozwalają zapakować namiot dosłownie wszędzie, bez nadużywania powierzchni bagażowej plecaka czy torby rowerowej. Niestety jest też minus a tym minusem jest wielkość/wysokość. Młodzi i szczupli z wejściem do środka poradzą sobie całkiem nieźle, jednak dla osób lubiących przestrzeń, pojawia się problem.

 

 

Pierwsze rozbicie namiotu miało miejsce na biwaku na najwyższej górze Al-Hadżar w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Pierwsze, bez wcześniejszych prób w  domu i od razu przy niezłym wietrze. Do tego na twardym gruncie bez możliwości wbicia szpilek. Na rozbicie pozwoliła ciekawa konstrukcja z dwoma poprzecznymi łukowymi pałąkami i linkami – odciągami, które zablokowałem kamieniami. Druga noc i biwak na innym podłożu, gdzie już mogłem bez problemów wbijać szpilki.

 

 

Namiot ultralekki i całkiem wygodny w rozbijaniu i składaniu. Czy są minusy? Nic nie jest bez wad. Choć minus to raczej naciągany, bo torba w której mieści się namiot z tropikiem, pałąkami i szpilkami, jest idealnie na wymiar. Trzeba zatem bardzo dokładnie składać namiot by zmieścił się do tej samego pokrowca. Tak zapakowany nie zajmuje wiele miejsca w plecaku czy też w sakwie rowerowej.

Kolejny minus to wielkość. Nie jest to duży namiot ale coś za coś. Waga nie bierze się z niczego. 950 gramów rozbite  w terenie nie pozwala na wygodne siedzenie czy imprezowanie wewnątrz.

Jak ten namiot wygląda w terenie, widać na zdjęciach z wyprawy. Sprzęt nie został opisany przeze mnie na podstawie fotek i opisów w necie, ale na podstawie własnych doświadczeń w terenie.

Owszem, są namioty większe czy tańsze, ale o lżejszy w podobnej cenie jest naprawdę ciężko.

Opis na stronie dystrybutora:

Odświeżona wersja, jednego z najlżejszych jednoosobowych namiotów (tylko 1kg). Znakomity podczas szybkich wypadów. Dzięki dobrej wodoodporności można go używać w każdych warunkach i klimacie.

Wersja 1 SL to najmniejszy w rodzinie modeli Minima, przeznaczony dla jednej osoby. Zaledwie 1 kilogram wagi, wliczając stelaż i szpilki, to najlżejszy namiot na rynku. Prawdziwy święty grall wśród jednoosobowych namiotów dwupowłokowych. Zredukowanie średnicy kijów oraz zmiana materiału tropiku pozwoliła zmniejszyć wagę nawet o 30%.

Namioty z podwójnymi ściankami najlepiej sprawdzają się w zmiennych warunkach podczas długich wycieczek. Wnętrze namiotu skonstruowane całkowicie z siatki pozwala na lepszą wentylację. Tropik wykonany z wytrzymałego materiału zabezpiecza nas od zewnętrznych warunków nawet w lekkie zimowe noce.

  • dwa pałąki masztów z aluminium
  • sypialnia z gęstej siatki ułatwia wentylację

Wymiary:

  • sypialnia: 80 x 220 x 63 cm (wysokość)
  • namiot: 92 x 290 x 67 cm (wysokość)
  • po złożeniu: 30 x 12 cm
  • waga: 1 kg

Materiał:

  • tropik: Nylon Ripstop 30D 2000mm
  • podłoga: 70D Nylon 190T/N 5000mm
  • stelaż: Alu 7001-T6

 Ceny w sklepach zebrane w porównywarce CENEO

https://www.ceneo.pl/Sport_i_rekreacja;szukaj-camp+minima+1+sl#crid=745450&pid=19357

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak
wydawca, dziennikarz, fotoreporter
https://www.facebook.com/marciniak.albin

Testy i porady sprzętowe

.

.Uniwersalny plecak górski CAMP M30 NEW

2026-03-18 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Leo Express i Lux Express łączą siły – do krajów bałtyckich pociągiem i autobusem

przez KlubowiczAdmin 2026-03-17
Napisane przez KlubowiczAdmin
Leo Express i Lux Express
    Międzynarodowy przewoźnik Leo Express ogłasza nawiązanie współpracy z Lux Express, wiodącym przewoźnikiem autobusowym dysponującym rozbudowaną siatką połączeń do krajów bałtyckich. Dzięki nowemu partnerstwu pasażerowie mogą wygodnie podróżować aż do Estonii, Łotwy i Litwy na jednym bilecie i w maksymalnym komforcie.
Nowe połączenia przesiadkowe z Czech i Polski do krajów bałtyckich oraz w kierunku powrotnym są już dostępne w sprzedaży na stronach internetowych obu przewoźników: leoexpress.com i luxexpress.eu, a także we wszystkich punktach sprzedaży, w tym w kasie biletowej Leo Express w Warszawie. Po raz pierwszy pasażerowie mogą w prosty i przejrzysty sposób zaplanować międzynarodową podróż z jedną przesiadką w Warszawie.
„Nieustannie poszerzamy ofertę dla naszych pasażerów i szukamy nowych sposobów, by umożliwić im odkrywanie atrakcyjnych kierunków na korzystnych warunkach” – mówi Peter Köhler, CEO Leo Express. „Dzięki współpracy z Lux Express otwieramy drzwi do przygód w krajach bałtyckich, które są kulturowym i przyrodniczym skarbem Europy” – dodaje.
Prostsza podróż do krajów bałtyckich bez kompromisów
Nowa współpraca umożliwia zakup biletów w ramach jednej rezerwacji, co znacząco upraszcza zarówno proces zakupu, jak i samą podróż. Połączenia do krajów bałtyckich odpowiadają na rosnące zapotrzebowanie na proste i niezawodne podróżowanie zarówno w celach turystycznych, edukacyjnych, jak i zawodowych.
Pasażerowie mogą przesiąść się z pociągu Leo Express na autobus na stacji Warszawa Zachodnia. Oferta połączeń przesiadkowych będzie stopniowo rozszerzana, z uwzględnieniem obowiązujących rozkładów jazdy obu przewoźników. W przyszłości celem jest pełna integracja wszystkich połączeń oraz zapewnienie gwarantowanych przesiadek między pociągiem a autobusem w obu kierunkach.
„Współpraca z Leo Express to dla nas naturalny krok, który pozwala przybliżyć bałtyckie destynacje, takie jak Wilno, Ryga i Tallinn, szerszemu gronu podróżnych z Europy Środkowej. Cieszy nas, że dzięki partnerstwu pasażerowie mogą podróżować wygodniej, szybciej i z większą elastycznością niż kiedykolwiek wcześniej” – mówi Ingmar Roos, CEO Lux Express Group.
Zarówno Leo Express, jak i Lux Express od lat stawiają na wysoki komfort podróżowania. Pasażerowie przyzwyczajeni do wygody nowoczesnych pociągów Leo Express znajdą porównywalny standard również w dalekobieżnych autobusach Lux Express. Oznacza to spójny poziom komfortu i przyjazne warunki podróży niezależnie od środka transportu, co przekłada się na płynne i przyjemne doświadczenie na całej trasie.
Nowe połączenia z przesiadką z pociągu na autobus w Warszawie i z powrotem
Praga – Kraków – Warszawa – Tallinn
Praga – Kraków – Warszawa – Ryga
Praga – Kraków – Warszawa – Wilno
informacja prasowa Leo Express
2026-03-17 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w EuropieSpływy kajakoweWoda

Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce – TOP trasy na aktywny wypoczynek

przez Redakcja 2026-03-15
Napisane przez Redakcja
Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce

 

Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce

 

  Planujesz kajakową przygodę i zastanawiasz się, które trasy w Polsce zachwycają najbardziej? Od leniwych meandrów Krutyni po dzikie zakątki Czarnej Hańczy – przygotowaliśmy przewodnik po najpiękniejszych szlakach kajakowych w kraju. Sprawdź, gdzie czekają malownicze widoki, czysta woda i niezapomniane emocje.

Polska to prawdziwy raj dla miłośników kajakarstwa. Bogactwo rzek, jezior i kanałów sprawia, że zarówno początkujący, jak i doświadczeni kajakarze znajdą coś dla siebie. Szlaki prowadzą przez rezerwaty przyrody, puszcze, wioski i urokliwe miasta, oferując kontakt z naturą i aktywny wypoczynek w jednym. W artykule prezentujemy najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce – zarówno te klasyczne, jak i mniej znane, które warto odkryć. Niezależnie od tego, czy planujesz jednodniową wyprawę, czy kilkudniowy spływ – tutaj znajdziesz inspiracje na niezapomnianą wodną przygodę.

.

Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce opisy
.
.
1
Kaszuby

Kolejny sezon i zapewne wiele osób zaplanuje wypoczynek nad wodą.  Nie wszyscy lubią leżenie na plaży, dlatego warto wybrać się na kajaki na Kaszuby.

Lewy dopływ Wisły, jest jednym z najpiękniejszych szlaków wodnych w Polsce. Rzeka Brda bo o niej mowa, to najciekawszy i najbardziej urozmaicony szlak kajakowy w Polsce.
Po drodze mijamy piękne i czyste jeziora, połączone urozmaiconym biegiem rzeki. Większość trasy znajduje się w otulinie Parku Narodowego „Bory Tucholskie” a cały dostępny szlak kajakowy Brdy to ponad 280 km. Kajakowanie możemy zaplanować także statycznie a na bazę proponuję legendarne już Swornegacie. Mała miejscowość  nad Brdą pomiędzy dwoma jeziorami zachwyca swoim położeniem. Rozległe lasy, piękne jeziora, urozmaicony bieg rzeki i pierwotna przyroda to największe zalety tego szlaku, uznawanego już od lat międzywojennych za jeden z najatrakcyjniejszych szlaków kajakowych Europy.

Dla mniej wytrawnych kajakarzy mamy tutaj do wyboru także mniejsze szlaki, a meandrująca przez lasy i łąki, którą bardzo polecam to rzeka  Chocina. Odcinek możemy dopasować do własnych możliwości tak, by spływ zakończyć przy naszym biwaku. Agroturystyka jest tutaj bardzo dobrze rozwinięta a pola namiotowe są co kilka kilometrów spływu.
Wypożyczalni kajaków jest także sporo, więc nie musimy martwić się o sprzęt. Pamiętajmy jednak że nad wodą nie jesteśmy sami i podobnie jak wielu innych szukających ciszy i wypoczynku w spokoju,  nie oznajmiajmy całemu światu naszej obecności.Płynąc kajakiem warto podglądać przyrodę, która w tym rejonie jest wyjątkowa.
Kaszuby i Bory Tucholskie wciągają …
.
.
spływ Kajakowy Bory Tucholskie Swornegacie 1
.
.
.

2

Meandry Biebrzy czyli spływ kajakowy Polską Amazonką.

Biebrza bo o tej wyjątkowej rzece mowa, tworzy niesamowite meandry i rozlewiska, często gubiąc zasadniczy nurt, by płynąć wieloma strugami.
Płyniemy przez Biebrzański Park Narodowy i tutaj jesteśmy częścią prawdziwej dzikiej przyrody. Aby zobaczyć znacznie więcej niż mogą zmotoryzowani czy piesi, wybieramy kajak a będąc w grupie możemy skorzystać ze spływu tratwą. Prawie niedostrzegalny nurt pozwala nam na leniwy spływ z biegiem rzeki, a my mamy czas na odpoczynek i niezmącony kontakt z przyrodą. Brodzące bociany czy czaple to widok całkiem naturalny.  W wodzie niezliczona ilość ryb, na brzegach blisko 300 gatunków ptaków. Tutaj znajduje się największa w kraju ostoja łosia których jest ok. 400 sztuk. Czerwone Bagna to także słynne torfowiska i niesamowite zachody słońca. Przepływamy przez tereny które na długo zostają w naszej pamięci a ilość wykonanych zdjęć zapełnia wiele kart pamięci.
O zabieraniu kanapek na drogę warto zapomnieć. Agroturystyka jest tutaj rozwinięta chyba najlepiej w całym kraju a ilość miejsc gdzie możemy przenocować czy zjeść pyszne regionalne potrawy jest bardzo duża. We wsi Kopytkowo czy w Dolistowie znajdziemy wszystko by poczuć się jak u przysłowiowej babci na wsi.

W zależności od naszej kondycji i czasu jakim dysponujemy, nasz spływ możemy zakończyć w okolicach Twierdzy Osowiec, lub możemy dopłynąć dalej aż do ujścia na rzece Narwi. Biebrza to nie tylko rzeka. Biebrza to magiczne połączenie wody i lądu.
Tutaj się wraca…
.
.
.

26 Goniądz kajaki Biebrzański Park Narodowy

.
.
.

3

Nie tylko Mazury czy Bory Tucholskie są rajem dla kajakarzy.

Kolejna propozycja to spływ kajakowy rzeką Rawką na Mazowszu.
Rzeka przepływająca przez centralną Polskę i tworzy największy dopływ Bzury. Punktem startowym może być Zalew w Bolimowskim Parku Krajobrazowym, lub znacznie wyżej biegu rzeki na jej pięknych rozlewiskach w miejscowości Kamion. Przepływając przez malownicze okolice, pastwiska, łąki, trzciny, tereny podmokłe, lasy, gęste zarośla, mijamy rezerwat przyrody Rawka. Po drodze miniemy Jar Rokity i przepłyniemy pod Mostem Kopersztajna.  Spora ilość  ryb, żaby, zaskrońce, jaszczurki, węże, a nawet raki to tutaj norma. W czystych wodach Rawki żyją również bobry.
Spokojny bieg rzeki i piękna okolica zachęcają, by właśnie w to miejsce wybrać się na niedzielny spływ kajakowy z całą rodziną.  Z Warszawy, Łodzi czy okolic mamy dosyć blisko, więc jest to dobry pretekst by wyrwać się z zatłoczonego miasta.

Wypożyczalnie kajaków są coraz popularniejsze i są w wielu miejscach. Rzeka jednak jest idealnym miejscem na prawdziwy odpoczynek z dala od zgiełku i hałasów. W zdecydowanej większości przepływa z dala od domostw.
Kajak, przyroda i my. Czy coś więcej potrzeba ?…
.
.
.

spływ kajakowy rzeka 2

.
.
.
4

Spływ kajakiem przez Puszczę Augustowską.

Czarna Hańcza to jeden z najpopularniejszych szlaków kajakowych w Polsce.
Spływ możemy rozpocząć w Starym Folwarku by nie przepływać przez sporej wielkości jezioro Wigry.
Na tym odcinku rzeka przepływa leniwie przez podmokłe łąki i rozlewiska. Mamy okazję obserwować spore ilości ptactwa i zwierzyny na brzegach czy brodzące tuż obok płynących kajaków. Dalej nurt nieco przyspiesza by meandrując przepływać przez Puszczę Augustowską.
Powalone drzewa, las, szuwary i zarośla uatrakcyjniają nam wiosłowanie.
W miejscowości Rygol Czarna Hańcza skręca w stronę granicy z Białorusią, którą przekracza, by ujść do Niemna a my możemy popłynąć dalej Kanałem Augustowskim do samego Augustowa. Na tym odcinku dużą atrakcją jest przepływanie przez śluzy, gdzie nawet dla jednego małego kajaka przeprowadzany jest cały proces napełniania i spuszczania wody dla wyrównania poziomów, by można było płynąć dalej.
Do kajaka możemy zapakować sprzęt biwakowy by korzystać po drodze z wielu kempingów, przystani czy pól namiotowych.
Nie musimy się także martwić o prowiant, bo w wielu miejscach niemal przy samym brzegu możemy zaopatrzyć się w lokalne produkty od miejscowych rolników.
Mimo że Czarna Hańcza nie jest rzeką najczystszą, to jednak nie ma obawy w przypadku kontaktu z wodą przy wodowaniu czy przenioskach.
W przerwach między wiosłowaniem możemy schodzić na ląd, bo po drodze jest tak wiele do zobaczenia.
W końcu jesteśmy w słynnej Puszczy Augustowskiej…
.
.
.
spływ kajakowy 2
.
.
.
5

Roztocze i spływ na rzece Wieprz i Tanew

Spływy kajakowe to jedna z ciekawszych form poznawania Roztocza. Zwierzyniec obfituje w przepiękne odcinki rzek na których można popływać kajakiem, a najciekawsze to Tanew oraz Wieprz.
Każdego roku przybywa turystów, którzy wycieczki piesze zamieniają na spływy i przeprawy kajakowe.
Roztocze zaspokoi potrzeby każdego bo liczne, spokojne rzeczki to prawdziwa gratka dla miłośników kajaków.
Nie brakuje tutaj także odcinków dla bardziej ambitnych, chcących powiosłować nieco mocniej. Na takich śmiałków polecam odcinek Rebizanty – Borowe Młyny, gdzie jest bardzo dużo połamanych drzew, niejednokrotnie trzeba kajak przenosić górą, spławiać pod kłodami lub prześlizgiwać się między kamieniami i wystającymi z wody konarami.
Osobom wolącym spokojne wiosłowanie sprzyja łagodne ukształtowanie terenu i stosunkowo płytkie, leniwe rzeki.
Spływy na Wieprzu organizowane są zazwyczaj aż do Szczebrzeszyna. Oczywiście długość trasy dobrać można do własnych możliwości i zdolności. Warto dopytać też wcześniej o stopień trudności trasy, którą chcemy przebyć kajakiem.
Na Wieprzu większość spływów rozpoczyna się w miejscowości Obrocz. Spływamy stąd w kierunku Zwierzyńca. Pierwsze kilometry trasy są łagodne, nie ma potrzeby przenoszenia kajaka przez jakiekolwiek przeszkody. Ten odcinek jest przystępny nawet dla początkujących kajakarzy. Dodatkowym plusem są liczne meandry oraz płytkie koryto.
Czy w Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie możemy przekonać się nasłuchując z kajaka.
Zielone Roztocze to jest to.
.
.
.
spływ kajakowy rzeka 6
.
.
.
6

Spływ kajakowy rzeką Pilicą.

Pilica to najdłuższy lewobrzeżny dopływ Wisły a położona jest w południowej i centralnej Polsce.
Chcąc poznać jej cały odcinek możemy przepłynąć między innymi przez Szczekociny, Sulejów, Spałę, Białobrzegi i Warkę.
Pilica urokliwie meandruje wśród rozległych łąk, lasów, bagienek tworząc liczne wysepki i zakola. W środkowym biegu, pomiędzy Sulejowem a Smardzewicami położony jest Zalew Sulejowski, który jest największym zbiornikiem wodnym w centralnej Polsce.
Kajakarzy zainteresować może pierwsze w Polsce muzeum poświęcone rzece, czyli Skansen Pilicy w Tomaszowie Mazowieckim.
Okolice Pilicy są bardzo atrakcyjne pod względem krajoznawczym. Rzeka ta jest bardzo ciekawym, urozmaiconym, nizinnym szlakiem kajakowym z wieloma miejscami na biwak a po drodze jest wiele wypożyczalni kajaków.
Spokojny nurt nadaje się do spływów kajakowych nawet dla początkujących. Na całym odcinku nie ma ani jednej przenoski, jest za to z fajnymi miejscami do kąpieli, czyli godne polecenia dla rodzin z dziećmi.
Oczywiście miejsce i odcinek spływu dobieramy do naszych chęci i możliwości, jednak gdy planujemy pokonanie całego odcinka musimy się liczyć z ok. 5 dniami wiosłowania.
Naturalne, urozmaicone koryto, malownicze krajobrazy i czysta woda.
Pilica naprawdę zachwyca.
.
.
.
Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce 17
.
.
.
 7

Spływ kajakowy Krutynią

Odcinek Sorkwity–Ruciane Nida to najpiękniejszy szlak kajakowy na Mazurach a sama Krutynia jest uznawana za jeden z najpiękniejszych szlaków nizinnych Europy.
Szlak kajakowy jest bardzo ciekawy i zróżnicowany a przebiega przez Puszczę Piską i Mazurski Park Krajobrazowy.
Długość szlaku Krutyni wynosi 102 km, w tym 60 km to woda stojąca. Rzeka płynie wśród nieskażonej i dzikiej przyrody,
Nie jest rzadkością spotkanie na trasie spływu orła bielika czy orła przedniego. Tutaj żyją także wilki, rysie, łosie, wydry, norki, bobry i ponad 200 gatunków ptaków.
Przepływając przez Sorkwity warto zwiedzić kościół ewangelicki zbudowany w 1470 roku !
Na dalszym odcinku zwróćmy uwagę na rezerwat Zakręt – z jeziorkami i pływającymi wyspami.
Wybierając się na spływ Krutynią nie róbmy dużych zapasów żywnościowych, w zasadzie w każdym miejscu mamy dostęp do sklepów, barów, restauracji. Nie musimy martwić się także o noclegi bo na całej trasie są stanice PTTK, pola namiotowe, domki campingowe, pokoje na kwaterach prywatnych.
Każdy, kto przepłynął szlak kajakowy Krutynią, przyzna że jest to faktycznie najpiękniejszy szlak nizinny Europy.
Poznanie tego urokliwego zakątka zapada w pamięci na długo.
Bo Mazury to nie tylko wielkie jeziora.
Mazury to także wyjątkowa Krutynia
.
.
.
spływ kajakowy rzeka 5
.
.
.
8
Dolina Baryczy 

Spływ rozpoczynamy w Sułowie przy moście, kilkaset metrów od rynku. W samym Sułowie jak i w okolicy działa wiele wypożyczalni kajaków.

Barycz jest niedocenianą rzeką a Dolina Baryczy to największy w Polsce rezerwat przyrody, zaliczany do najcenniejszych ekosystemów na świecie, meandruje przez łąki, lasy, obok stawów i jezior. Długość spływu możemy dostosować do swoich możliwości. Spokojną i malowniczą rzeką jest Młynówka – dopływ Baryczy ze spokojnym nurtem polecana dla całej rodziny. Warto rozważyć odcinek kończący się w parku obok zespołu zamkowo-pałacowego w Żmigrodzie. W ten sposób można połączyć wodę ze zwiedzaniem. Wzdłuż Baryczy biegnie czerwony szlak turystyczny oraz trasy rowerowe.
.
.
.
Milicz Dolina Baryczy
.
.
.
9

Spływ kajakami w Dolinie Karpia na Skawie w Małopolsce

 

Rzeka Skawa to prawy dopływ Wisły. Płynie na obszarze Beskidów Zachodnich i Pogórza Zachodniobeskidzkiego przez Beskid Żywiecki, dalej przez Beskid Makowski i Beskid Mały, między pogórzami Śląskim i Wielickim oraz Doliną Wisły.  Jej bieg w całości znajduje się na terenie województwa małopolskiego. Długość rzeki wynosi 96 km. Oczywiście można wydłużyć spływ i wiosłować dalej Wisłą do której wpada Skawa.
Proponowane odcinki na spływy dla osób o różnym stopniu kondycyjnym. Te odcinki można oczywiście łączyć, tworząc spływ kilkudniowy połączony ze zwiedzaniem atrakcji znajdujących się na obu brzegach rzeki. Dla chcących urozmaicić spływ jeszcze bardziej, można dodać rowery. Ścieżek rowerowych biegnących wzdłuż nurtu rzeki jest sporo a ukształtowanie terenu pozwala na swobodne modyfikowanie. Łącząc kajaki z rowerami, możemy całkiem miło i aktywnie spędzić nawet kilka dni w Dolinie Karpia.
więcej opisów w reportażu po kliknięciu w zdjęcie:
.
.
.

kajaki spływ na skawie 16

.
.
.
10

Spływ kajakowy – Graniczne Meandry Odry

 

Mówiąc o spływach kajakowych w naszym kraju, oczywiście w pierwszej kolejności na myśl przychodzą rzeki i jeziora na Mazurach, meandry Biebrzy czy Bory Tucholskie. Miejsc gdzie można miło   spędzić czas w kajaku jest oczywiście bardzo dużo. Jednak niewiele osób łączy Śląsk ze spływami kajakowymi. Jednym z takich mało znanych a urokliwych miejsc jest Odra a właściwie jej początkowe meandry po stronie Polski. Zwracam na to uwagę, gdyż Odra swój początek ma we wschodnich Czechach, w Górach Odrzańskich w Sudetach, a z całkowitej długość 854 km, ponad 110 km jest na terenie Czech. 

Spływ można rozpocząć w Chałupkach, poniżej mostu granicznego Chałupki-Bohumin. Przy okazji warto zwiedzić Zamek w Chałupkach, czy też po drugiej stronie granicy rynek w Starym Bohuminie.

Osoby które wolą komunikację zbiorową, do Chałupek mogą dojechać pociągiem których tutaj dojeżdża sporo.

Z kajakami także nie ma najmniejszego problemu. Na miejscu działa Klub Kajakowy Meander, organizujący wiele spływów zorganizowanych. W okolicy oraz wzdłuż biegu Odry, nie brakuje biwaków i pól namiotowych.Kilka kilometrów poniżej, Odra łączy się z Olzą.

.
.
.

Odra spływ kajakowy 6

.
.
.
11

Spływ kajakowy na Pilicy

Ten odcinek rzeki jest dosyć urozmaicony, z wieloma meandrami i wysepkami. Bez przeniosek czy trudności, za to bardzo malowniczy także jesienią. Na wiosnę jest tutaj zielono i gwarno od krążących nad głowami setek ptaków. Na brzegach oraz na wielu wysepkach jest sporo miejsca na biwaki czy odpoczynek. Wzdłuż Pilicy funkcjonuje wiele wypożyczalni sprzętu pływającego.
Obszerna galeria ze spływu po kliknięciu w zdjęcie
.
.
.
spływ kajakowy 4
.
.
.
12

Kajakiem po Łynie przez centrum Olsztyna

Choć brzmi to nieco przesadnie, to jednak jest to w pełni prawdziwe. Spływ kajakowy rozpoczyna się na stopniu wodnym przy starym młynie, tuż pod zamkiem. Oczywiście rozpocząć można znacznie wyżej biegu rzeki, ale tutaj czekać będzie przenioska kajaka. Ja wybrałem wersję leniwca, czyli zamówiłem kajak do punktu startu, z odbiorem na końcu mojej zaplanowanej trasy. Leniwie wiosłując płynąłem ze spokojnym nurtem rzeki Łyny, w akompaniamencie dziesiątek śpiewających ptaków. W sezonie wakacyjnym zapewne jest tutaj spory ruch, jednak ja miałem ten komfort, że płynąc w połowie maja, na wodzie byłem zupełnie sam.  Już na początkowym odcinku przepływa się pod zabytkowymi mostami kolejowymi, znanymi z jednego z odcinków filmu Stawka Większa Niż Życie (samochód spadający ze skarpy na początku mostu. Mój spływ zakończyłem przy Elektrowni Wodnej, gdzie Wadąg łączy się z Łyną a na brzegu jest pomost pływający, ułatwiający wysiadanie z kajaka także dla osób mniej wprawionych w wiosłowaniu. Chcąc płynąć dalej i mając na uwadze kolejne przenioski na zaporach, dopłynąć można do jeziora Mosąg, lub przez Dobre Miasto meandrującą Łyną dopłynąć można aż do Lidzbarka Warmińskiego a dalej aż do granicy z Rosją.

.
.
.
.
.
.
kolejne propozycje już wkrótce.
cdn…
.
.
.
Wybierając się na kajak, pamiętać należy o właściwym przygotowaniu. Kondycja to jedno ale warto zadbać także o właściwe zabezpieczenie przedmiotów zabieranych do kajaka. Wywrotka czy przenioska to jedno, ale zwykłe chlapanie wiosłami także potrafi znacznie zmoczyć nas w kajaku. Na wodzie słońce atakuje nas z góry ale i z dołu, odbite od wody. Pamiętajmy zatem o nakryciu głowy, okularach przeciwsłonecznych i kremie z filtrem. Wygodne buty które możemy zmoczyć są także istotne. Najlepsze do tego będą  sandały dobrze trzymające się na nodze. Klapki czy „adidasy” to zły wybór. Wchodząc czy wychodząc z kajaka, zazwyczaj musimy wejść do wody. Klapki mogą zostać na dnie a pełne buty będą mokre przez cały spływ, co negatywnie wpłynie na stan stóp.
.
Bardzo łatwo pomylić buty do pływania z butami na plażę. Nie są to żadne klapki, japonki czy też inne tego typu buty. Buty do wody mają za zadanie chronić stopy przed: ostrymi roślinami wodnymi, kamieniami, zanieczyszczeniami (np. rozbita butelka), śliską powierzchnią.Przydadzą się one przede wszystkim na kamienistych plażach, które można spotkać w Grecji i na Malcie. Jednak są one coraz częściej stosowane również w Polsce, ponieważ nigdy nie ma się pewności co znajduje się pod powierzchnią wody. Jest wiele rodzai butów do wody i są to buty: gumowe, plastikowe, z miękką podeszwą, z twardą podeszwą, piankowe, bez zapięcia i z zapięciem. Są one skierowane do każdej grupy wiekowej. Nie ważne czy jest to mężczyzna, kobieta czy dziecko. Trzeba zadbać o dobry odpoczynek i zminimalizować możliwość wystąpienia urazu, podczas kąpieli w ciepłym morzu. Buty do pływania przydadzą się także nad jeziorem, stawem, a nawet w oczku wodnym.
.
.
.
spływ kajakowy rzeka 7
.
.
.
Klasyfikacja uciążliwości szlaków kajakowych:
U1 (szlak nieuciążliwy) – brak przeszkód wymagających wysiadania z kajaka, ewentualnie przeszkody, których pokonanie zabiera mniej niż 10% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U2 (szlak nieco uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera od 10% do 25% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U3 (szlak dość uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera od 25% do 50% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U4 (szlak uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera od 50% do 100% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U5 (szlak bardzo uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera od 100% do 200% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U6 (szlak nadzwyczaj uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera ponad 200% czasu przeznaczonego na płynięcie.
.
.
.
spływ Kajakowy Biebrza
.
.
.
Oznaczenia szlaków kajakowych w Polsce (najczęściej tablice z zadaszeniem):
– znaki informacyjne – czarne na białym tle z granatową obwódką,
– znaki ostrzegawcze – czarne na białym tle z czerwoną obwódką.
.
.
.
spływ kajakowy rzeka 1
.
.
.
Czekamy także na Wasze propozycje, pomysły i wskazówki, by dodać kolejne wyjątkowe szlaki kajakowe w Polsce
Na Wasze maile czekamy pod adresem [email protected]
.
.
.
 spływ kajakowy rzeka 8
 

 .

.
.
.

 .

opracowanie & foto: Albin Marciniak

fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

 .

.
.
.
 .

Wykaz schronisk górskich w Polsce

.

SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz

.
.
.
2026-03-15 2 komentarze
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w EuropieSlowenia

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

przez Albin Marciniak 2026-03-15
Napisane przez Albin Marciniak
Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

  Słowenia to jeden z najbardziej niezwykłych, a jednocześnie wciąż niedocenianych krajów turystycznych Europy. Na stosunkowo niewielkiej powierzchni spotykają się tu trzy wielkie krainy geograficzne – Alpy, krasowe płaskowyże oraz wybrzeże Adriatyku. Dzięki temu wędrując pieszo można w ciągu kilku dni przejść od wysokogórskich krajobrazów Alp Julijskich, przez doliny turkusowej rzeki Soča i alpejskie jeziora, aż po winnice i śródziemnomorskie krajobrazy nad Adriatykiem. Dla miłośników trekkingu oznacza to jedną z najbardziej różnorodnych sieci szlaków pieszych w Europie – od wielotygodniowych transwersali górskich po spektakularne trasy prowadzące przez Park Narodowy Triglav.

.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 

  Słowenia należy do najmniejszych państw Europy, ale jednocześnie oferuje niezwykłe bogactwo krajobrazów i szlaków turystycznych. Na obszarze wielkości niewiele przekraczającej 20 tysięcy kilometrów kwadratowych znajdują się wysokie pasma alpejskie, głębokie doliny rzeczne, rozległe lasy bukowe, krasowe jaskinie oraz fragment wybrzeża Adriatyku.

Sercem słoweńskich gór jest Alpy Julijskie oraz chroniony obszar Triglav National Park – jedyny park narodowy kraju i jeden z najcenniejszych przyrodniczo regionów Alp. To właśnie tutaj wznosi się najwyższy szczyt kraju – Triglav (2864 m n.p.m.), będący symbolem narodowym Słowenii.

Słowenia od dziesięcioleci rozwija bardzo dobrze oznakowaną sieć szlaków górskich zarządzaną przez Alpine Association of Slovenia. Dzięki temu powstała gęsta infrastruktura trekkingowa obejmująca setki kilometrów szlaków oraz ponad 150 schronisk górskich.

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

. Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

.

Najbardziej spektakularne krajobrazy można zobaczyć w dolinie turkusowej rzeki Soča, w wysokogórskich dolinach Alp Julijskich oraz na krasowych płaskowyżach regionu Primorska. Wędrując po słoweńskich szlakach można zobaczyć polodowcowe jeziora, wapienne turnie, wodospady, wąwozy rzeczne oraz rozległe alpejskie pastwiska.

Mimo ogromnych walorów przyrodniczych Słowenia wciąż pozostaje krajem stosunkowo mało znanym wśród turystów pieszych w porównaniu z Alpami Austrii czy Szwajcarii. Tymczasem tutejsze szlaki oferują często równie spektakularne krajobrazy, a jednocześnie znacznie mniejsze natężenie ruchu turystycznego.

Właśnie dlatego coraz więcej podróżników odkrywa słoweńskie trasy długodystansowe – od legendarnego Slovenian Mountain Trail przecinającego całe państwo, przez międzynarodowy Alpe-Adria Trail, aż po malowniczą pętlę wokół Alp Julijskich – Juliana Trail.

Poniżej znajduje się przewodnik po najciekawszych szlakach pieszych Słowenii – od wielotygodniowych trekkingów wysokogórskich po spektakularne jednodniowe trasy prowadzące przez najpiękniejsze krajobrazy Alp Julijskich.

.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 

 

1. Slovenian Mountain Trail

Najstarszy i najdłuższy szlak górski Słowenii

Długość: ok. 599–617 km
Liczba etapów: ok. 43 etapy
Start: Maribor
Meta: Ankaran nad Adriatykiem
Trudność: trudny (wysokogórski)
Czas przejścia: ok. 35–40 dni

Organizacja: Alpine Association of Slovenia – https://en.pzs.si

Najważniejszy słoweński szlak długodystansowy prowadzi przez niemal wszystkie główne pasma górskie kraju: Pohorje, Karawanki, Alpy Kamnicko-Sawińskie, Alpy Julijskie oraz krasowe płaskowyże aż do Adriatyku. Trasa została otwarta w 1953 roku i należy do najstarszych znakowanych szlaków długodystansowych w Europie.

Szlak posiada ok. 80 punktów kontrolnych, którymi są głównie szczyty górskie, schroniska oraz obiekty historyczne. Wzdłuż trasy znajduje się ponad 50 schronisk górskich, co umożliwia klasyczny trekking hut-to-hut.

Najbardziej spektakularne odcinki przebiegają przez:

  • grzbiety Karawanków (Stol, Golica),
  • Alpy Kamnicko-Sawińskie z masywem Grintovca,
  • najwyższe partie Alp Julijskich z widokami na Triglav National Park.

Po przejściu wysokogórskiej części trasa prowadzi przez krasowy region Primorska aż do wybrzeża Adriatyku. Szlak jest dobrze oznakowany charakterystycznym znakiem Knafelca – czerwone koło z białą kropką.

Na trasie znajdują się m.in. schroniska:

  • Dom na Komni
  • Češka koča
  • Cojzova koča
  • Koča na Golici

To klasyczny transalpejski trekking Słowenii, przeznaczony dla doświadczonych turystów górskich.

Schroniska na szlaku Slovenian Mountain Trail

Na całej trasie znajduje się ponad 50 schronisk, z których najważniejsze to:

  • Mariborska koča (Pohorje)
  • Ruška koča na Arehu
  • Dom na Uršlji gori
  • Dom na Peci
  • Prešernova koča na Stolu
  • Koča na Golici
  • Dom na Zelenici
  • Češka koča na Spodnjih Ravneh
  • Cojzova koča na Kokrskem sedlu
  • Kamniška koča na Kamniškem sedlu
  • Dom Planika pod Triglavom
  • Triglavski dom na Kredarici
  • Vodnikov dom na Velem polju
  • Koča pri Triglavskih jezerih
  • Dom na Komni
  • Pogačnikov dom na Kriških podih
  • Koča na Doliču
  • Vojkova koča na Nanosu
  • Tumova koča na Slavniku

Schroniska umożliwiają klasyczny trekking hut-to-hut przez wszystkie główne pasma górskie kraju.

.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

2. Alpe-Adria Trail

Międzynarodowy szlak trekkingowy z Alp do Adriatyku

Długość całkowita: ok. 750 km
Liczba etapów: 43
Start: masyw Grossglockner (Austria)
Meta: Muggia koło Triestu (Włochy) nad Adriatykiem
Odcinek w Słowenii: ok. 150–200 km (ok. 8 etapów)
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia całości: ok. 35–40 dni

Organizacja: Alpe-Adria Trail Management / regiony Austrii, Słowenii i Włoch
Oficjalna strona: https://www.alpe-adria-trail.com

Alpe-Adria Trail należy do najbardziej znanych szlaków trekkingowych Europy Środkowej. Trasa łączy wysokogórskie krajobrazy Alp z wybrzeżem Adriatyku i prowadzi przez trzy kraje: Austrię, Słowenię oraz Włochy. Została zaprojektowana jako szlak krajobrazowy, który unika trudnych odcinków wysokogórskich, dzięki czemu dostępny jest dla szerokiego grona turystów pieszych.

Słoweński fragment prowadzi przez jedne z najpiękniejszych krajobrazów Alp Julijskich oraz dolinę rzeki Soča.

Najważniejsze miejsca na słoweńskim odcinku trasy:

  • Kranjska Gora u podnóża Alp Julijskich
  • Park Narodowy Triglav
  • dolina rzeki Soča
  • Bovec
  • Kobarid
  • krasowy płaskowyż Karst

Charakterystyczną cechą szlaku jest to, że każdy etap kończy się w miejscowości z noclegami, restauracjami i komunikacją publiczną. Dzięki temu trekking można realizować bez namiotu i ciężkiego sprzętu.

Na trasie dostępne są:

  • pensjonaty i małe hotele
  • gospodarstwa agroturystyczne
  • campingi
  • schroniska górskie

Alpe-Adria Trail uchodzi za jeden z najciekawszych europejskich trekkingów krajobrazowych, prowadzący przez bardzo zróżnicowane środowiska – od lodowców i alpejskich dolin po winnice i krajobraz śródziemnomorski.

schroniska na szlaku Alpe-Adria Trail

Szlak prowadzi głównie przez miejscowości, dlatego noclegi zapewniają:

schroniska i domy górskie

  • Erjavčeva koča (Vršič)
  • Koča v Krnici
  • Dom v Trenti

inne noclegi

  • pensjonaty w Kranjskiej Gorze
  • campingi w dolinie Soča
  • gospodarstwa agroturystyczne w regionie Karst

Alpe-Adria-Trail – długodystansowy szlak pieszy od Grossglocknera do Adriatyku

 

Alpe-Adria-Trail – długodystansowy szlak pieszy od Grossglocknera do Adriatyku

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 

 


3. Juliana Trail

Długodystansowa pętla wokół Alp Julijskich

Długość: ok. 270 km
Liczba etapów: 16
Start i meta: Kranjska Gora
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: ok. 16–20 dni

Organizacja: Slovenian Tourist Board / Julian Alps Tourism
Oficjalna strona: https://www.julian-alps.com/juliana-trail

Juliana Trail jest jedną z najciekawszych nowoczesnych tras trekkingowych w Europie. Szlak prowadzi okrężną pętlą wokół Alp Julijskich i Parku Narodowego Triglav, umożliwiając poznanie gór z poziomu dolin i tradycyjnych alpejskich miejscowości.

Trasa została zaprojektowana jako alternatywa dla trudnych szlaków wysokogórskich. Zamiast zdobywania szczytów prowadzi przez krajobrazy kulturowe regionu: wioski, pastwiska, doliny rzeczne oraz historyczne miasteczka.

Najważniejsze miejsca na szlaku:

  • jezioro Bled
  • jezioro Bohinj
  • dolina rzeki Sava
  • dolina rzeki Soča
  • Tolmin Gorges
  • region winiarski Goriška Brda

Średnia długość etapu wynosi około 17–20 km, a dzienny czas marszu zwykle 5–7 godzin.

Na trasie dostępne są:

  • pensjonaty i małe hotele
  • gospodarstwa agroturystyczne
  • campingi
  • schroniska górskie

Dzięki dobrej komunikacji publicznej wiele etapów można rozpoczynać lub kończyć w różnych miejscach pętli. Juliana Trail uchodzi za jeden z najlepiej przygotowanych logistycznie szlaków trekkingowych w Alpach.

schroniska na szlaku Juliana Trail

Ponieważ szlak prowadzi przez doliny, dominują noclegi w miejscowościach.

Najważniejsze punkty noclegowe:

  • schronisko Dom na Komni
  • Koča na Planini pri Jezeru
  • Koča pri Triglavskih jezerih
  • pensjonaty w Bohinj
  • pensjonaty w Kobarid
  • gospodarstwa agroturystyczne w Goriška Brda

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 


4. Walk of Peace (Pot miru – Szlak pokoju)

Szlak historyczny wzdłuż frontu I wojny światowej

Długość: ok. 230 km
Liczba etapów: ok. 11
Start: Log pod Mangartom
Meta: Triest
Trudność: średni
Czas przejścia: ok. 10–12 dni

Organizacja: Walk of Peace Foundation
Oficjalna strona: https://www.potmiru.si

Walk of Peace to unikalny szlak historyczno-krajobrazowy prowadzący przez miejsca związane z walkami na froncie Isonzo podczas I wojny światowej. Trasa biegnie wzdłuż doliny rzeki Soča i przez krasowe wzgórza aż do wybrzeża Adriatyku.

Szlak łączy liczne obiekty historyczne:

  • fortyfikacje i linie obronne
  • stanowiska artyleryjskie
  • cmentarze wojenne
  • muzea plenerowe

Najważniejsze miejsca na trasie:

  • twierdza Kluže
  • Muzeum I wojny światowej w Kobaridzie
  • grzbiet Kolovrat
  • krasowy region Karst

Trasa prowadzi przez doliny, wzgórza i płaskowyże, dlatego nie wymaga doświadczenia wysokogórskiego. W wielu miejscach zachowały się fragmenty dawnych okopów i umocnień.

Na trasie dostępne są:

  • schroniska górskie
  • pensjonaty
  • gospodarstwa agroturystyczne
  • campingi

Szlak jest jednocześnie ważnym projektem edukacyjnym i historycznym, upamiętniającym wydarzenia jednego z najcięższych frontów I wojny światowej.

schroniska na szlaku Pot miru

Noclegi znajdują się głównie w dolinie Soča.

Najważniejsze:

  • Dom v Trenti
  • Planinski dom pri Krnskih jezerih
  • schroniska w Kobarid
  • pensjonaty i campingi w Bovcu i Tolminie

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 


5. Loka Trail

Szlak okrężny w regionie Škofja Loka

Długość: ok. 188 km
Liczba etapów: 12
Start i meta: Škofja Loka
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: ok. 8–10 dni

Organizacja: Tourism Škofja Loka
Oficjalna strona: https://www.lokatrail.com

Loka Trail to malownicza pętla trekkingowa prowadząca przez wzgórza i doliny regionu Gorenjska. Trasa biegnie przez trzy charakterystyczne obszary krajobrazowe:

  • Škofja Loka Hills
  • Cerkno Hills
  • Idrija Hills

Szlak prowadzi głównie leśnymi drogami i górskimi ścieżkami, oferując rozległe panoramy Alp Julijskich oraz Kotliny Lublany.

Najważniejsze miejsca na trasie:

  • historyczne centrum Škofja Loka
  • pasmo Blegoš
  • dolina rzeki Sora
  • tradycyjne wsie i gospodarstwa alpejskie

Etapy mają długość od 8 do 26 km, a dzienny czas marszu wynosi zwykle 4–7 godzin.

Na trasie dostępne są:

  • schroniska górskie
  • gospodarstwa agroturystyczne
  • pensjonaty
  • lokalne gospody

Szlak pozwala poznać mniej znane, ale bardzo malownicze regiony Słowenii, w których zachowała się tradycyjna architektura alpejska oraz regionalna kultura.

schroniska na szlaku Loka Trail

Na trasie funkcjonują m.in.:

  • Ermanovčeva koča
  • Koča na Blegošu
  • Koča na Hleviški planini

Dodatkowo wiele gospodarstw agroturystycznych i małych pensjonatów w regionie Škofja Loka.

.

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

6. Via Dinarica – odcinek w Słovenii

Bałkański szlak trekkingowy przez krasowe góry Słowenii

Długość odcinka w Słowenii: ok. 160 km
Liczba etapów: ok. 7
Start: płaskowyż Nanos (okolice Razdrto)
Meta: Babno Polje – granica z Chorwacją
Trudność: średni
Czas przejścia: ok. 7–9 dni

Organizacja: Via Dinarica Association
Oficjalna strona: https://viadinarica.com

Via Dinarica to jeden z największych projektów trekkingowych Europy Południowo-Wschodniej. Szlak prowadzi przez pasmo Alp Dynarskich i łączy Słowenię, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę, Czarnogórę, Serbię oraz Albanię.

Słoweński odcinek jest najkrótszy, ale jednocześnie niezwykle różnorodny krajobrazowo. Trasa prowadzi przez krasowe płaskowyże, rozległe lasy oraz odosobnione pasma górskie południowej części kraju.

Najważniejsze miejsca na trasie:

  • płaskowyż Nanos Plateau
  • zamek Predjama w skalnej ścianie
  • krasowa dolina Rakov Škocjan
  • jezioro okresowe Cerknica Lake
  • masyw Snežnik (1796 m)

Szlak prowadzi przez jedne z najbardziej dzikich regionów Słowenii. W wielu miejscach można spotkać rozległe lasy bukowe oraz krasowe doliny z licznymi jaskiniami.

Na trasie dostępne są:

  • schroniska górskie
  • małe pensjonaty
  • gospodarstwa agroturystyczne
  • pola namiotowe

Via Dinarica jest atrakcyjna dla turystów szukających bardziej dzikich i mniej uczęszczanych tras trekkingowych, z dala od najbardziej popularnych regionów alpejskich.

schroniska na szlaku Via Dinarica – (Slovenia)

Najważniejsze miejsca noclegowe:

  • Vojkova koča na Nanosu
  • Tumova koča na Slavniku
  • schroniska w rejonie Snežnik
  • gospodarstwa agroturystyczne w regionie Notranjska

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 

 


7. Karavanke Long Distance Trail

Szlak grzbietowy wzdłuż granicy Słowenii i Austrii

Długość: ok. 140 km
Liczba etapów: ok. 7–9
Start: Jezersko
Meta: Kranjska Gora
Trudność: średni – trudny
Czas przejścia: ok. 7–10 dni

Organizacja: Alpine Association of Slovenia (PZS)

Karavanke Trail prowadzi głównym grzbietem pasma Karawanków, które stanowi naturalną granicę między Słowenią a Austrią. Jest to jeden z najbardziej panoramicznych szlaków trekkingowych północnej Słowenii.

Trasa prowadzi przez liczne szczyty i przełęcze, oferując rozległe widoki na Alpy Julijskie, Alpy Kamnicko-Sawińskie oraz dolinę Drawy.

Najważniejsze miejsca na trasie:

  • masyw Stol (2236 m) – najwyższy szczyt Karawanków
  • Golica znana z wiosennych pól narcyzów
  • przełęcz Ljubelj Pass
  • grzbiety nad doliną Sava

Szlak ma charakter wysokogórski. Na niektórych odcinkach prowadzi eksponowanymi grzbietami i wymaga dobrej kondycji oraz doświadczenia w wędrówkach górskich.

Na trasie znajdują się liczne schroniska alpejskie, m.in.:

  • Koča na Golici
  • Dom na Zelenici
  • Prešernova koča na Stolu

Dzięki gęstej sieci schronisk szlak można przejść klasycznym stylem hut-to-hut.

schroniska na szlaku Karavanke

Najważniejsze schroniska:

  • Prešernova koča na Stolu
  • Valvasorjev dom pod Stolom
  • Koča na Golici
  • Dom na Zelenici

Schroniska te obsługują główne przejście grzbietowe Karawanków.

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 


8. Zasavje Long Distance Trail

Szlak krajobrazowy przez środkową Słowenię

Długość: ok. 200 km
Liczba etapów: ok. 10–12
Start: Bizeljsko (region winiarski)
Meta: Kum (1220 m)
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: ok. 10 dni

Organizacja: Regionalna organizacja turystyczna Zasavje

Zasavje Trail prowadzi przez środkową część Słowenii i łączy liczne wzgórza, doliny rzeczne oraz regiony winiarskie. Szlak ma charakter krajobrazowo-kulturowy i pozwala poznać mniej znane obszary kraju.

Trasa prowadzi przez:

  • dolinę rzeki Sava
  • wzgórza regionu Zasavje
  • obszary rolnicze i winnice

Najważniejsze miejsca na szlaku:

  • geometryczny środek Słowenii GEOSS
  • tradycyjne piwnice skalne repnice
  • góra Kum (1220 m) – jeden z najlepszych punktów widokowych w regionie

Szlak prowadzi głównie drogami leśnymi, lokalnymi szlakami turystycznymi oraz ścieżkami między wioskami.

Na trasie dostępne są:

  • gospodarstwa agroturystyczne
  • pensjonaty
  • małe hotele
  • schroniska górskie

Dzięki łagodnemu charakterowi trasy jest to dobry szlak dla turystów zainteresowanych trekkingiem krajobrazowym i kulturowym.

schroniska na szlaku Zasavje

Szlak prowadzi głównie przez regiony zamieszkane, dlatego noclegi zapewniają:

  • schronisko na górze Kum
  • pensjonaty w regionie Zasavje
  • gospodarstwa agroturystyczne

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 


9. Pohorje Trail

Szlak przez zalesione pasmo Pohorje

Długość: ok. 65 km
Liczba etapów: 3–4
Start: Maribor
Meta: Slovenj Gradec
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: 3–4 dni

Organizacja: Alpine Association of Slovenia

Pohorje Trail prowadzi przez łagodne, zalesione pasmo Pohorje w północno-wschodniej części Słowenii. Region ten różni się od alpejskich krajobrazów Alp Julijskich – dominują tu rozległe lasy świerkowe, torfowiska oraz łagodne grzbiety.

Najważniejsze miejsca na trasie:

  • torfowiskowe jeziora Lovrenška Lakes
  • jezioro Črno jezero
  • schronisko Ribniška koča
  • widokowe grzbiety nad doliną Drawy

Trasa prowadzi głównie szerokimi drogami leśnymi oraz łagodnymi ścieżkami grzbietowymi. Dzięki niewielkim przewyższeniom szlak jest dostępny także dla mniej doświadczonych turystów.

Na trasie znajdują się:

  • schroniska górskie
  • pensjonaty w górskich miejscowościach
  • gospodarstwa agroturystyczne

Pohorje Trail jest szczególnie atrakcyjny dla osób szukających spokojnych wędrówek przez naturalne lasy i torfowiska.

schroniska na szlaku Pohorje

Najważniejsze schroniska:

  • Mariborska koča
  • Ruška koča na Arehu
  • Ribniška koča
  • Grmovškov dom pod Veliko Kopo

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 


10. Soča Trail

Szlak wzdłuż jednej z najpiękniejszych rzek Alp

Długość: ok. 25 km
Start: źródła rzeki Soča
Meta: Bovec
Trudność: łatwy – średni
Czas przejścia: 1–2 dni

Organizacja: Triglav National Park

Soča Trail to jeden z najbardziej malowniczych szlaków w Alpach Julijskich. Trasa prowadzi wzdłuż turkusowej rzeki Soča od jej źródeł w pobliżu przełęczy Vršič Pass aż do miejscowości Bovec.

Szlak biegnie przez liczne wąwozy, mosty wiszące i leśne doliny.

Najważniejsze miejsca na trasie:

  • źródło rzeki Soča
  • wąwozy Mala Korita Soče
  • mosty wiszące nad rzeką
  • dolina Trenta Valley

Szlak ma charakter krajobrazowy i jest jednym z najpopularniejszych trekkingów jednodniowych w Parku Narodowym Triglav.

Na trasie znajdują się:

  • schronisko Dom v Trenti
  • campingi w dolinie Trenta
  • pensjonaty i małe hotele w Bovcu

schroniska na szlaku Soča

Najważniejsze miejsca noclegowe:

  • Dom v Trenti
  • schroniska w dolinie Trenta
  • campingi w Bovcu

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 


11. Triglav Lakes Valley Route

Szlak przez Dolinę Siedmiu Jezior

Długość: ok. 20–25 km (w zależności od wariantu)
Start: okolice jeziora Bohinj
Meta: wysokogórska dolina Triglav Lakes Valley
Trudność: średni – wysokogórski
Czas przejścia: 1–2 dni

Organizacja: Triglav National Park / Alpine Association of Slovenia

Dolina Siedmiu Jezior jest jednym z najbardziej spektakularnych obszarów Alp Julijskich. Szlak prowadzi przez wysokogórski krajobraz jezior polodowcowych otoczonych wapiennymi szczytami.

Najważniejsze miejsca na trasie:

  • Lake Bohinj
  • Triglav Lakes Valley
  • Double Lake (Dvojno jezero)
  • Veliko jezero

Szlak prowadzi przez wysokogórskie doliny i alpejskie płaskowyże. Na wielu odcinkach oferuje spektakularne panoramy na masyw Triglav (2864 m) – najwyższy szczyt Słowenii.

Na trasie znajdują się schroniska:

  • Koča pri Triglavskih jezerih
  • Dom na Komni

Dolina Siedmiu Jezior jest jednym z najważniejszych obszarów przyrodniczych Parku Narodowego Triglav i jednym z najbardziej znanych celów trekkingowych w Alpach Julijskich.

schroniska na szlaku Triglav Lakes Valley Route

Najważniejsze schroniska wysokogórskie:

  • Koča pri Triglavskih jezerih
  • Zasavska koča na Prehodavcih
  • Dom na Komni
  • Dom Planika pod Triglavom
  • Triglavski dom na Kredarici

Schronisko Koča pri Triglavskih jezerih znajduje się w samym sercu Doliny Siedmiu Jezior i należy do najbardziej znanych hut w Alpach Julijskich.

 

 

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 

 

Porównanie wszystkich opisanych szlaków

 

Szlak Długość Liczba etapów Trudność Czas przejścia
Slovenian Mountain Trail 617 km ok. 43 trudny 35–40 dni
Alpe-Adria Trail 750 km 43 łatwy–średni 35–40 dni
Juliana Trail 270 km 16 łatwy–średni 16–20 dni
Walk of Peace 230 km 11 średni 10–12 dni
Zasavje Trail ok. 200 km ok. 10–12 łatwy–średni 10 dni
Loka Trail 188 km 12 łatwy–średni 8–10 dni
Via Dinarica (Słowenia) ok. 160 km 7 średni 7–9 dni
Karavanke Trail ok. 140 km 7–9 średni–trudny 7–10 dni
Pohorje Trail ok. 65 km 3–4 łatwy–średni 3–4 dni
Triglav Lakes Valley Route 20–25 km 1–2 średni 1–2 dni
Soča Trail 25 km 1–2 łatwy 1–2 dni

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 

Najtrudniejsze trekkingi w Słowenii

  1. Slovenian Mountain Trail
  2. Karavanke Trail
  3. Via Dinarica

Najpiękniejsze krajobrazowo

  1. Juliana Trail
  2. Soča Trail
  3. Triglav Lakes Valley

Najlepsze dla początkujących

  1. Juliana Trail
  2. Pohorje Trail
  3. Soča Trail

 

 

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

Najpiękniejsze i najciekawsze długodystansowe szlaki piesze w Słowenii

 

50 niezwykłych miejsc w Europie

które wciąż pozostają poza głównym nurtem turystycznym – a często są bardziej fascynujące niż najbardziej znane atrakcje

 

 

niezwykłe miejsca w Europie

 

 

opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

Albin Marciniak – podróżnik, fotoreporter i dziennikarz turystyczny, twórca portalu Klub Podróżników Śródziemie. Od wielu lat dokumentuje zamki, twierdze, podziemia turystyczne oraz górskie szlaki Europy. Autor licznych fotoreportaży i przewodników powstających na podstawie własnych wypraw. Inicjator Alei Podróżników, Odkrywców i Zdobywców w Krakowie oraz założyciel Fundacji Klubu Podróżników Śródziemie, promującej turystykę, ochronę przyrody i dziedzictwo kulturowe.


2026-03-15 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Czechy

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

przez Redakcja 2026-03-15
Napisane przez Redakcja
Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

Wielkanoc w pałacu Pardubice

Tydzień przed Wielkanocą dziedziniec pałacu w Pardubicach zamienia się w tętniące życiem centrum wiosennej atmosfery pełnej zapachów, smaków i tradycji. Jarmark wielkanocny oferuje bogaty wybór stoisk z dekoracjami tematycznymi, lokalnymi produktami oraz tradycyjnymi przysmakami.

Możesz wziąć udział w kreatywnych warsztatach, gdzie spróbujesz:

  • plecenia rózg  wielkanocnych (pomlázki),

To tradycyjny czeski (i słowacki) zwyczaj wielkanocny. Pomlázka to pleciona rózga z młodych gałązek wierzby, często ozdobiona kolorowymi wstążkami.

W Poniedziałek Wielkanocny chłopcy symbolicznie „smagają” nią dziewczęta – według tradycji ma to przynieść zdrowie, młodość i urodę na cały rok.

  • tworzenia kompozycji kwiatowych,
  • zdobienia pierników i pisanek.

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

 

Rodziny z dziećmi docenią bogaty program towarzyszący – od zajęć plastycznych i konkursów po kontakt ze zwierzętami. Na najmłodszych czekają m.in. kozy z koźlętami, owce, kury, kaczki, indyki oraz pokazy „króliczego hopu”.

Miłośnicy jedzenia znajdą tu tradycyjne wielkanocne wypieki (mazance, jidáše, drożdżowe wieńce), placki ziemniaczane czy trdelník. Nie zabraknie też lokalnych produktów: serów, twarogów, jogurtów, wędlin, miodów, miodów pitnych, herbat ziołowych, wina i kawy.

Termin: 29 marca 2026, godz. 10:00–17:00

Więcej na Velikonoce

Wielkanoc w Muzeum w przyrodzie Vysočina – Veselý Kopec

Program wielkanocny na Veselým Kopcu przenosi w świat dawnych tradycji i pokazuje, jak nasi przodkowie przeżywali okres postu oraz święta wiosny.

Czekają na Ciebie:

  • prezentacje ludowych zwyczajów i wierzeń,
  • autentyczne wnętrza i dekoracje,
  • tradycyjne potrawy,
  • pokazy rzemiosła (pisanki, plecenie palm),
  • możliwość własnoręcznego spróbowania dawnych technik.

Każdy dzień oferuje inny program i nowe spojrzenie na wielkanocne tradycje.

 Termin: 3.04.2026 (9:30) – 6.04.2026 (16:00)

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

Wielkanocne jarmarki w regionie Pardubic

 

Wielkanoc w Betlém w miasteczku Hlinsko

Chcesz zobaczyć, jak wyglądały przygotowania do Wielkanocy dawniej? W skansenie Betlém w Hlinsku poznasz cały proces – od wielkich porządków, przez gotowanie i pieczenie, aż po świąteczne dekoracje i przygotowanie podarków dla kolędników.

Zwiedzanie z przewodnikiem przybliży tradycje, zwyczaje oraz religijne znaczenie Wielkanocy.

Dodatkową atrakcją jest wielkanocne rękodzieło w Wielką Sobotę (4 kwietnia), gdzie wykonasz własne dekoracje.

Termin: 14.03–12.04.2026
Godziny: wtorek–niedziela 9:00–16:00

Więcej na: https://www.hlinsko.cz

2026-03-15 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
BUŁGARIA

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Sofijskiego i Pałac królowej Marii w Bałcziku

przez Redakcja 2026-03-14
Napisane przez Redakcja

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Sofijskiego i Pałac królowej Marii w Bałcziku

   Wybierając się na słoneczne wybrzeże Bułgarii, głównym celem zdecydowanej większości jest oczywiście opalanie na plaży i kąpiel w Morzu Czarnym. Nie wszyscy jednak są w stanie wytrzymać tydzień czy dwa w pozycji nicnierobienia. Wielu wczasowiczów stara się wypoczywać aktywnie, poszukując ciekawych miejsc by zwiedzając okolice. Tych na całym wybrzeżu jest wiele, z takimi perełkami jak Sozopol, Nesebar czy Warna na czele. Jednak poza nimi jest jeszcze cała masa miejsc jakie warto zobaczyć. Jednym z nich jest Bałczik, niewielkie miasteczko znajdujące się niespełna 50 km od Warny. Główną atrakcją turystyczną, oprócz naturalnej piaszczystej plaży, jest pałacyk królowej Marii z okalającym go ogrodem botanicznym, drugim pod względem zbiorów w Europie. W mieście znajduje się 5 cerkwi, z czego 4 działające, a także meczety.

Pośród zieleni i kwiatów, ponad alejkami góruje pałacyk „Ciche Gniazdo”, zaprojektowany przez włoskich architektów Amerigo i Agostino. Projekt ogrodu to dzieło Szwajcara o nazwisku Jules Janine. Kompleks łączący w sobie kombinację wpływów orientalnych, chrześcijańskich, antycznych i zachodnich, składa się z kilku budynków (pałac, winiarnia, dom dla gości i inne), przez środek przebiega strumień z 9-metrowym wodospadem. Ogród botaniczny podzielony jest na kilka części (m.in. druga po Monako kolekcja kaktusów – 250 gatunków).

 

Zgodnie z wolą królowej, po jej śmierci, jej serce zostało złożone w kaplicy pałacowej. Jednak kiedy Bałczik powrócił w granice Bułgarii, dzieci przeniosły je do Rumunii i spoczęło w kaplicy zamku w Branie. Po dziś dzień miasto żyje legendą królowej Marii Koburg. W 1955 roku Uniwersytet Sofijski przejął pieczę na parkiem, zmieniając go w ogród botaniczny, udostępniony do zwiedzania (ponad 3500 gatunków roślin – kwiatów, drzew, krzewów i mchów).

 

Miasto założone już w starożytności, pierwotna grecka nazwa Krunoy, później przemianowane na Dionizopolis. W VIII-IX zostało włączone do Bułgarii pod nazwą Karwuna. W XVI w. znalazło się w obrębie Imperium osmańskiego i stało się jednym z głównych portów na Morzu Czarnym przyjmując nazwę Bałczik. Przez pewien czas, po 1913 roku włączone w granice Rumunii. Wtedy to w Bałcziku zatrzymała się królowa Maria Koburg, która zachwycona pięknem tego miejsca, zbudowała tu swoją letnią rezydencję. Bałczik powrócił do Bułgarii w 1940 roku.

 

Uniwersyteckie ogrody botaniczne Uniwersytetu Sofijskiego im. Św. Klimenta Ochrydzkiego reprezentują trzy ogrody w trzech lokalizacjach – w Sofii i Warnie oraz w Bałcziku. Powstały w różnym czasie i różnią się wyglądem oraz specyfiką.

 

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Sofijskiego w Bałcziku

Ботаническа градина Балчик

https://www.ubg-bg.com/

 

W okolicy wodospadu znajduje się jedno z kilku wyjść z terenu ogrodów. Zejście prowadzi na plażę i dalej alejkami w rejon parkingu i centrum miasta. Także tutaj znajduje się restauracja gdzie warto zatrzymać się na obiad czy choćby coś do picia.

 

 

 

 

 

 

 

opracowanie & foto Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

Będąc na wybrzeżu Bułgarii warto zobaczyć także i inne ciekawe miejsca.

2026-03-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

krokusy w Tatrach – gdzie można podziwiać szafrany spiskie?

przez Albin Marciniak 2026-03-14
Napisane przez Albin Marciniak
Krokusy w Tatrach 11

Krokusy w Tatrach – gdzie można podziwiać szafrany spiskie?

Moment na który miłośnicy górskich wędrówek czekają. Łąki kwitnących krokusów, topniejące śniegi i promienie wiosennego słońca.

  

   Gdy wiosenna słoneczna pogoda zachęca do wędrówek, w dolinach pojawiają się rzesze spacerowiczów. Wielu z nich przyciągają łąki kwitnących krokusów. Tatry to dosyć rozległy obszar a miejsca gdzie występują krokusy położone są na różnych wysokościach. To oraz kilka innych czynników stwarza warunki do pojawiania się krokusów na przestrzeni blisko miesiąca. Gdy pierwsze krokusy pojawiają się na łąkach w Zakopanem czy Kościelisku, w tatrzańskich dolinach leży jeszcze śnieg. Gdy natomiast na Polanie Chochołowskiej pojawiają się pierwsze szafrany spiskie, na te same fioletowe łąki na Rusinowej Polanie trzeba będzie jeszcze poczekać. Miejsc w Tatrach gdzie można podziwiać i fotografować krokusy jest kilka. Można także przyjąć kierunek miejsc ich pojawiania się i w uproszczeniu jest to od zachodu w kierunku zachodnim.

Toporowa Cyrhla, Dolina Chochołowska czy popularna z najpiękniejszej panoramy na Tatry Rusinowa Polana, to miejsca gdzie corocznie krokusy kwitną całymi łanami.  W tym samym czasie gdy w wyższych partiach leży jeszcze dużo śniegu i tam warunki do uprawiania turystyki są jeszcze dosyć trudne, w dolinach zaczyna się kolorowa wiosna.
Krokusy w Tatrach 11
Miejsca gdzie można oglądać krokusy w przybliżonej kolejności ich kwitnienia:
Siwa Polana
 Dolina Chochołowska
Polana Chochołowska
 Wyżnia Kira Miętusia
Toporowa Cyrhla
Dolina Lejowa
 Polana Huty Lejowe
 Polana Kominiarska
 Olczyska Polana
Polana Kopieniec
 Polana Kalatówki
Rusinowa Polana
Oczywiście miejsc gdzie występują krokusy jest o wiele więcej, jednak w tych opisanych powyżej jest ich najwięcej, tworząc całe łąki. Idąc szlakiem pieszym oznaczonym kolorem czarnym, czyli spacerową Drogą pod Reglami także jest sporo krokusów. Miejscem gdzie warto wybrać się na spacer jest szlak łączący Siwą Polanę z Doliną Lejową.

Krokusy są dobrym pretekstem do wyjścia z domu i aktywności na świeżym powietrzu. Należy jednak pamiętać że w górach i na szlakach nie jesteśmy sami. Wszelkie hałasy czy śmiecenie jest bardzo negatywnym zachowaniem i nie powinno mieć miejsca. Szafrany spiskie czyli krokusy, to kwiaty będące pod ścisłą ochroną. Deptanie, zrywanie czy niszczenie w innej formie jest naganne oraz surowo karane.

 

Siwa Polana u wylotu Doliny Chochołowskiej

Krokusy w Tatrach 1

Krokusy w Tatrach 2
Krokusy w Tatrach 3
Krokusy w Tatrach 4
Krokusy w Tatrach 7
szlak z Siwej Polany do Doliny Lejowej
Krokusy w Tatrach 15
Krokusy w Tatrach 5

Krokusy w Tatrach 6

 

Krokusy w Tatrach 9

 

Krokusy w Tatrach 10

Krokusy w Tatrach 16

Krokusy w Tatrach 17

Krokusy w Tatrach 18

Krokusy w Tatrach 19

Krokusy w Tatrach 20

Krokusy w Tatrach 21

Polana Kominiarska

Krokusy w Tatrach 22

Krokusy w Tatrach 24

Krokusy w Tatrach 25

Krokusy w Tatrach 26

Krokusy w Tatrach 27

Krokusy w Tatrach 28

Krokusy w Tatrach 30
 opracowanie & foto: Albin Marciniak
 https://www.facebook.com/marciniak.albin/
SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz
2026-03-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

Miasto Twierdza Chenini w Tunezji, szlakiem Gwiezdnych Wojen

przez Redakcja 2026-03-14
Napisane przez Redakcja
Miasto Twierdza Chenini 32

Miasto Twierdza Chenini w Tunezji

Ufortyfikowane Miasto-Twierdza Chenini powstała w XI wieku na zboczach góry na Saharze w Gubernatorstwie Tataouine w Południowej Tunezji.

 

Miasto Twierdza Chenini 32

Twierdza służyła do obrony przeciwko najazdom muzułmańskich Arabów. Twierdzę jak i całe miasteczko zbudowano na szczycie góry i jej zboczach, by jak najlepiej było widać zbliżających się wrogów. Założyciele twierdzy to Berberowie, autochtoni z Afryki Północnej którzy przybyli na te ziemie już w VII wieku a samą twierdzę zaczęto budować w X wieku by po blisko stu latach powstała potężna twierdza i miasto. Życie w tych bardzo surowych warunkach trwa nieprzerwanie do dzisiaj a jednym z potomków założycieli jest Ismail Degnich który tutaj żyje i pracuje, będąc przewodnikiem dla ludzi z całego świata. Razem z nim żyje obecnie ok 100 innych rodzin. W czasach największej aktywności żyło tutaj ponad 5 tysięcy ludzi tworząc ok tysiąca rodzin.

Miasto Twierdza Chenini 5

Berber Ismail Degnich mieszkaniec Chenini

 

Berberyjska wioska Chenini jest obecnie najczęściej odwiedzaną osadą w regionie Tataouine. Ponad domami i ksarami wyróżnia się swoją bielą meczet, skrywający w swoich podziemiach groby „Siedmiu Śpiących”. Turyści mogą zobaczyć także zabytkową oliwiarnię i piekarnię troglodydzką. Turyści mają do dyspozycji duży parking a także dużą restaurację. Na górze przy samym meczecie, działa mała kawiarnia z napojami.

 

 Miasto Twierdza Chenini 4

Domy budowano z odłamków skalnych, przez co z dużej odległości stawały się prawie niewidoczne dla nadciągającego wroga.

 

Miasto Twierdza Chenini 38

Chenini podobnie jak kilkanaście innych lokacji w tym rejonie Tunezji, posłużyło jako plany filmowe gdzie kręcone były m.in Gwiezdne Wojny.

 

 

szlakiem Gwiezdnych Wojen

Miasto Twierdza Chenini w Tunezji

https://www.ksar-hadada.com/

https://galaxytours.com/

 

 

Miasto Twierdza Chenini 1

Do Chenini najłatwiej jest dostać się z wycieczkami fakultatywnymi ruszającymi z Dżerby. To właśnie na wyspie Dżerba jest wiele hoteli do których przybywają turyści z całej Europy.

 

Miasto Twierdza Chenini 3

 

Materiał powstał dzięki współpracy z
Tunezyjski Urząd ds. Turystyki i Nouvelair Tunisie

 

 

Miasto Twierdza Chenini

Miasto Twierdza Chenini 6

Panorama z twierdzy pozwalająca na dostrzeżenie wroga już z wielu kilometrów

 

Miasto Twierdza Chenini 24

Meczet na przełęczy

 

Miasto Twierdza Chenini 7

 

Miasto Twierdza Chenini 8

 

Miasto Twierdza Chenini 9

 

Miasto Twierdza Chenini 10

 

Miasto Twierdza Chenini 11

 

Miasto Twierdza Chenini 12

 

Miasto Twierdza Chenini 13

 

Miasto Twierdza Chenini 14

 

Miasto Twierdza Chenini 15

 

Miasto Twierdza Chenini 16

 

Miasto Twierdza Chenini 17

 

Miasto Twierdza Chenini 18

 

Miasto Twierdza Chenini 19

 

Miasto Twierdza Chenini 20

 

Miasto Twierdza Chenini 21

 

Miasto Twierdza Chenini 22

 

Miasto Twierdza Chenini 23

 

Miasto Twierdza Chenini 25

 

Miasto Twierdza Chenini 26

 

Miasto Twierdza Chenini 27

 

Miasto Twierdza Chenini 28

 

Miasto Twierdza Chenini 29

 

Miasto Twierdza Chenini 30

 

Miasto Twierdza Chenini 31

Miasto Twierdza Chenini 33

 

Miasto Twierdza Chenini 34

 

Miasto Twierdza Chenini 35

 

Miasto Twierdza Chenini 36

 

Miasto Twierdza Chenini 37

 

 

opracowanie & foto Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-03-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Albania

Wielki Meczet Namazgah w Tiranie otwarty dla wiernych i turystów

przez Redakcja 2026-03-14
Napisane przez Redakcja

Nowy Symbol Religijnej Tolerancji i Turystyki – Wielki Meczet Namazgah w Tiranie otwarty dla wiernych i zwiedzających

  10 października 2024 w stolicy Albanii, Tiranie, miała miejsce uroczystość otwarcia Meczetu Namazgah, największego meczetu na Bałkanach. Po latach oczekiwań, modlitw i protestów, miejsce to zostało udostępnione wiernym oraz turystom, stając się symbolem religijnej wolności i rozwoju duchowego, a także nowym punktem na turystycznej mapie miasta. Otwarcie miało wyjątkowy charakter, z udziałem dwóch najwyższych przedstawicieli państwowych: prezydenta Turcji, Recepa Tayyipa Erdoğana, oraz premiera Albanii, Edi Ramy.

.

.

Historia budowy – Meczet dla Wiernych

Pomysł budowy Meczetu Namazgah zrodził się już po upadku reżimu komunistycznego w 1991 roku, kiedy to albańscy muzułmanie zaczęli domagać się lepszych warunków do sprawowania swojej religii. Mimo że po 1991 roku Albania doświadczyła transformacji, wciąż brakowało centralnego meczetu, który mógłby pomieścić wszystkich wiernych. Do 2016 roku, w stolicy, po wybudowaniu dwóch katedr (prawosławnej i katolickiej), muzułmanie modlili się na ulicach. W odpowiedzi na te potrzeby, w 1992 roku, prezydent Sali Berisha położył kamień węgielny pod budowę nowej świątyni w pobliżu placu Namazgah, w sąsiedztwie albańskiego parlamentu. Jednak z powodu protestów ze strony ówczesnego przewodniczącego parlamentu, Pjetra Arbnoriego, projekt został wstrzymany.

Pomimo trudności, ostateczną decyzję o budowie meczetu podjęto dopiero w 2010 roku przez ówczesnego prezydenta Tirany, Ediego Ramę. W Tiranie było wtedy tylko osiem meczetów, podczas gdy w 1967 roku ich liczba wynosiła aż 28. Dodatkowo, podczas świąt islamskich, plac Skanderbega zapełniał się wiernymi, którzy gromadzili się wokół meczetu Et’hem Bey, którego pojemność wynosiła zaledwie 60 osób. Problemy nasilały się w deszczowe dni, kiedy to odprawienie piątkowej modlitwy stawało się niemożliwe.

.

.

Uroczyste Otwarcie

W 2015 roku rozpoczęto budowę meczetu, której całkowity koszt wyniósł 30 milionów euro (34 miliony dolarów). Znaczną część tej kwoty przekazała Turecka Prezydencja ds. Religijnych (Diyanet). Budowa meczetu przyciągnęła uwagę międzynarodową, a 2015 rok był również momentem wizyty prezydenta Turcji, Recepa Tayyipa Erdoğana, który uczestniczył w ceremonii inauguracji budowy.

10 października 2024 roku odbyła się ostateczna ceremonia otwarcia. Uroczystość zgromadziła licznych gości, zarówno z Albanii, jak i z zagranicy. Pośród nich znaleźli się przedstawiciele tureckiego i albańskiego rządu, na czele z prezydentem Turcji oraz premierem Albanii. Prezentacje, modlitwy i przemówienia podkreśliły rolę nowego meczetu w promocji religijnej tolerancji oraz rozwoju turystyki i kultury w Tiranie.

.

.

Architektura – Nowoczesna Wizja Klasycznego Stylu

Meczet Namazgah wyróżnia się nowoczesną, ale jednocześnie klasyczną architekturą inspirowaną tradycjami Osmanów. Budowla ma cztery minarety, każdy o wysokości 50 metrów, oraz centralną kopułę, która mierzy 30 metrów. Całość tworzy imponujący widok na miasto, szczególnie z punktu widokowego na Piramidzie Tirany. Pierwsze piętro meczetu zostało przeznaczone na centrum kultury i inne obiekty użyteczności publicznej.

Meczet został wybudowany na działce o powierzchni 10 000 m², tuż obok budynku parlamentu. Pomieścić może do 8 000 wiernych wewnątrz oraz kolejne 2 000 osób na zewnątrz, co daje łącznie 10 000 modlących się. To olbrzymia przestrzeń, która z pewnością będzie pełnić kluczową rolę w religijnym i społecznym życiu stolicy.

.

.

.

Mosque of Namazgah
 Tiranë, Albania
.

.

.

.

Nowa Przestrzeń Religijna i Turystyczna

Otwarcie Meczetu Namazgah to nie tylko istotny moment dla wierzących, ale także dla turystyki w Albanii. Meczet ma przyciągnąć nie tylko muzułmanów z całego świata, ale także turystów zainteresowanych historią, kulturą i architekturą. Przewiduje się, że będzie to jedno z nowych centrów turystycznych Tirany, obok takich zabytków jak Skanderbeg Square czy Piramida.

„To miejsce jest symbolem współczesnej, tolerancyjnej Albanii. Meczet Namazgah ma na celu zjednoczenie ludzi różnych narodowości i wyznań, dając wszystkim przestrzeń do modlitwy i kontemplacji” – powiedział prezydent Turcji, Recep Tayyip Erdoğan, podczas ceremonii otwarcia.

.

.

Przyszłość Meczetu Namazgah

Meczet Namazgah nie tylko stanie się głównym ośrodkiem modlitewnym w Tiranie, ale także miejscem spotkań i dialogu. Z racji swojej wielkości i imponującej architektury, będzie odgrywał ważną rolę nie tylko w życiu religijnym, ale i kulturalnym Albanii. Nowa świątynia stanowi odpowiedź na wyzwania współczesnego świata, łącząc przeszłość z teraźniejszością, zachowując szacunek do tradycji i otwierając się na przyszłość.

.

.

Otwarcie Meczetu Namazgah w Tiranie to moment przełomowy dla Albańczyków, którzy przez lata borykali się z brakiem centralnej świątyni. Nowy meczet nie tylko zaspokaja duchowe potrzeby muzułmanów, ale także otwiera nowe możliwości dla rozwoju miasta i turystyki. Imponująca architektura, przestronność oraz znaczenie kulturowe sprawiają, że Meczet Namazgah będzie ważnym punktem na mapie religijnej i turystycznej Albanii, łącząc wiernych, turystów i mieszkańców Tirany w przestrzeni pokoju i dialogu.

.

.

Wejście do Meczetu jest bezpłatne ale należy pamiętać o panujących zasadach: przed wejściem do środka należy zdjąć obuwie a na buty są specjalne regały. Kobiety wchodzą osobnym wejściem prowadzącym na galerię na piętrze. Główne wejście prowadzi przez patio i tutaj można wejść bez ograniczeń. W części podziemnej w której otwarte zostaną sklepy i kawiarnie znajdują się także toalety. Dla wielu może być pewnym zaskoczeniem że i tutaj należy zdjąć obuwie i założyć otrzymane sandały.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

. ..

..

Albania, Tirana, procedury lotniskowe i dojazd z lotniska do centrum

.

..

2026-03-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Barbakan, część fortyfikacji miejskich w Krakowie

przez Albin Marciniak 2026-03-14
Napisane przez Albin Marciniak
23 DSC 3200

   Prawie każdy Polak i każdy turysta odwiedzający Kraków wie o istnieniu jednego z najważniejszych krakowskich zabytków. Obok Wawelu, Sukiennic, Kościoła Mariackiego i Bramy Floriańskiej, jest najbardziej rozpoznawalnym zabytkiem Krakowa.

 

23 DSC 3200

   Barbakan (zwany też potocznie Rondlem) – barbakan, najbardziej wysunięta na północ część fortyfikacji miejskich w Krakowie. Został wzniesiony w latach 1498-1499 za panowania Jana Olbrachta w obawie przed najazdem wołosko-tureckim zagrażającym Krakowowi po klęsce bukowińskiej. Według oceny specjalistów w okresie od XV do XVIII wieku był fortecą nie do zdobycia. Stanowi wycinek koła o średnicy wewnętrznej 24,40 m, a grubość murów sięga powyżej 3 m. Jest to gotycka budowla z siedmioma wieżyczkami. Został wzniesiony w latach 1498-1499 za panowania Jana Olbrachta w obawie przed najazdem wołosko-tureckim zagrażającym Krakowowi po klęsce bukowińskiej. Według oceny specjalistów w okresie od XV do XVIII wieku był fortecą nie do zdobycia.

 

   Dawniej był połączony z Bramą Floriańską długą szyją i jego głównym zadaniem była jej obrona. Mury szyi posiadały wewnątrz hurdycje spoczywające na arkadach oraz były zaopatrzone w otwory strzelnicze. Do Barbakanu prowadziło wejście od strony Kleparza. Było ono umieszczone prawie równolegle do linii murów obwodowych, co umożliwiało załodze ostrzeliwanie ogniem flankowym napastników atakujących bramę. Do dwóch bram fortecy wiodły mosty zwodzone, przerzucone nad wyłożoną kamieniami fosą o 24-metrowej szerokości i 3,5-metrowej głębokości. Ponadto od strony Kleparza znajduje się znacznie wysunięta na zewnątrz przybudówka, pod którą niegdyś przepływała woda. Przybudówka ta związana była z funkcjonowaniem bram i mostów zwodzonych.

 

Zwiedzać można na kilku poziomach biegnących wewnątrz po całym obwodzie.

Zadaszenie nad wejściem bardzo się gryzie  na tle historycznych murów.

Obecnie barbakan jest wykorzystywany jako miejsce ekspozycji różnorodnych wystaw, jako arena walk sportowych np. mistrzostw Polski w szermierce bądź historyzowanych walk rycerskich i tańców dworskich. Niestety, ustawiona tam scena bardzo szpeci tak wielki i ważny dla Polaków zabytek.

Wejście do Barbakanu

Pierwsze wzmianki źródłowe dotyczące systemu obronnego Krakowa pochodzą z czasów panowania księcia Leszka Czarnego (1279-1288). Były to otoczone fosą umocnienia drewniano-zimne. Ich wznoszenie rozpoczęto od północnej strony miasta, najbardziej narażonej na atak wroga. Kolejny etap rozbudowy i umacniania murów obronnych to czasy panowania Wacława II (1291-1305), rozpoczęto wówczas budowanie obwarowań kamiennych.
Powstały murowane bramy: Rzeźnicza, Grodzka, Floriańska, Wiślna, Sławkowska, Mikołajska i Szewska, później zaś Nowa. Następnie połączono je ze sobą wysokim i grubym murem. Na początku XIV w. murowane fortyfikacje otaczały już całe miasto lokacyjne. Ostatecznie, za panowania Kazimierza Wielkiego (1333-1370), obwarowanie to połączono z przebudowanymi fortyfikacjami Okołu, czyli dawnego podgrodzia, przylegającego od północy do wzgórza wawelskiego.
32 DSC 3217

Spośród niegdyś istniejących potężnych średniowiecznych fortyfikacji Krakowa w pełni zachował się jedynie fragment obwarowań liczący ok. 200 m długości z bramą Floriańską i trzema przylegającymi do niej basztami.
Brama Floriańska to główna brama miejska, po raz pierwszy wzmiankowana w źródłach historycznych w 1307 r. Jej nazwa pochodzi od położonego pobliskiego kościoła św. Floriana na Kleparzu. W XIV w. uzyskała formę wysokiej wieży kamiennej na planie zbliżonym do kwadratu, wraz z prostym czworobocznym przedbramiem. Bramę przecinał przejazd o ostrołukowym sklepieniu, od strony miasta zabezpieczały ją drewniane wrota, a od zewnątrz drewniana lub żelazna krata, która była podnoszona i opuszczana po specjalnych kamiennych prowadnicach.

 

Barbakan 2

Pod koniec XV w. w związku z rozbudową obwarowań i budową potężnego Barbakanu otrzymała ceglaną kondygnację z machikułami na kamiennych krotoszynach. Przez wieki brama Floriańska i Barbakan były połączone umocnioną tzw. szyją. W czasach nowożytnych brama Floriańska nabrała symbolicznego znaczenia reprezentacyjnej bramy wjazdowej do miasta na Drodze Królewskiej (Via Regia).
Obecnie budowla liczy 34 m. wysokości. Od strony zewnętrznej znajduje się na niej płaskorzeźba orła piastowskiego, wykonana w 1882 r. wg projektu Jana Matejki, od strony miasta – barokowa płaskorzeźba św. Floriana. W sklepionym przejeździe umieszczono ołtarzyk Matki Boskiej Piaskowej, w 1835 r. przeniesiony z tzw. szyi. Na piętrze bramy znajduje się kaplica fundacji książąt Czartoryskich, z neogotyckim balkonikiem od strony miasta, zaprojektowanym w 1840 r. przez Karola Kremera. 

 

1 1 DSC 6974

 

Do dnia dzisiejszego zachowały się jedynie trzy baszty przy Bramie Floriańskiej, połączone kamiennym murem obronnym. Od strony ul. Szpitalnej Baszta Pasamoników (czyli szmuklerzy – rzemieślników wyrabiających pasy), dalej Stolarska (zwana inaczej Powroźniczą) i tuż przy ulicy Sławkowskiej – Ciesielska. Wszystkie osadzone zostały na kamiennym wykuszu i nadbudowane przy użyciu cegły w XV w. Baszta Pasamoników i Stolarska w wyższych kondygnacjach mają przekrój półkola i zwieńczone są machikułami oraz półstożkowatymi dachami.
Baszta Ciesielska w części ceglanej o przekroju sześcioboku nakryta została ostrosłupowym dachem. Miała ona za zadanie ochronę Arsenału Miejskiego, a także pobliskiego kościoła Pijarów.

Mury miejskie Krakowa zostały wyburzone na mocy decyzji cesarza austriackiego Franciszka II Habsburga z 1806 r. rozbiórki dokonano w latach 1810-1814 oraz w pierwszych latach istnienia Wolnego Miasta Krakowa.  Mury floriańskie ocalały dzięki zdecydowanej interwencji Feliksa Radwańskiego seniora (1756-1826), architekta, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, senatora Wolnego Miasta Krakowa.
info: http://mhk.pl/

22 DSC 3195

W ubiegłym stuleciu wystawiono w barbakanie wóz Drzymały – symbol oporu wobec germanizacji.
W 1927 na noc przed pogrzebem złożono w barbakanie prochy Juliusza Słowackiego.
W 1816 senator Feliks Radwański w swoim „Votum oddzielnym” w obronie Barbakanu i Bramy Floriańskiej przed wyburzeniem użył m.in. argumentacji, iż do pozbawionego tych fortyfikacji centrum miasta wtargną silne wiatry północne i północno-zachodnie, narażając mieszkańców na częste fluksje, reumatyzmy, a może i paraliże. Tymczasem dekret cesarski wydany w Wiedniu jeszcze w roku 1806 zalecał zburzenie warowni właśnie ze względów sanitarnych i zdrowotnych. Ostatecznie zwyciężyły argumenty Radwańskiego.
W roku 1910, w związku z obchodami 500-lecia zwycięstwa pod Grunwaldem, powstał projekt umieszczenia w Barbakanie Panoramy Grunwaldzkiej, której autorami mieli być Jan Styka i Tadeusz Styka. Artyści przyjechali z Paryża do Krakowa specjalnie w tej sprawie jeszcze w 1909 roku, aby przedstawić szkice panoramy Komitetowi Grunwaldzkiemu. Wydali też broszurę pt. „Grunwald w Rondlu Bramy Floriańskiej”. Pomysł wywołał ożywioną dyskusję, której echa znajdujemy m.in. w utworach Boya pisanych do Zielonego Balonika. Sprawę panoramy w Barbakanie ostatecznie rozstrzygnęła urzędująca w Wiedniu Centralna Komisja do spraw opieki nad zabytkami, odmawiając zgody na to przedsięwzięcie. Negatywną decyzję motywowano obawą przed narażeniem historycznej budowli na uszkodzenie. Dodajmy, że tzw. Diorama Grunwaldzka, Tadeusza Popiela i Zygmunta Rozwadowskiego, była eksponowana w specjalnie zbudowanym drewnianym budynku na placu św. Ducha
info Wikipedia

 

Barbakan 1
Zamki w Polsce – mapa 
Mapa zawierająca 164 obiekty polecane do zwiedzania

 

Barbakan 3
Barbakan 4
Barbakan 5
Barbakan 6
Barbakan 7
Barbakan 8
01 DSC 3139
02 DSC 3141
03 DSC 3144
08 DSC 3156
15 DSC 3178
30 DSC 3214
37 DSC 3226
33 DSC 3218
19 DSC 3191

opracowanie & foto : Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Zamki w Polsce

Najpiękniejsze i najokazalsze obiekty obronne
2026-03-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Slowacja

Słowacja jakiej nie znacie. Region Šariš

przez Klub Podróżników 2026-03-14
Napisane przez Klub Podróżników

Słowacja jakiej nie znacie. Region Szarysz (Šariš)

  Choć Słowacja jest naszym bezpośrednim południowym sąsiadem, to wydaje się że znajomość tego kraju w głównej mierze opiera się na Bratysławie i  otoczeniu Tatr od południa. Tymczasem Słowacja choć niewielka, to jednak ma wiele do pokazania. W bezpośrednim sąsiedztwie Krynicy-Zdrój czy Muszyny znajduje się region Szarysz (Šariš). Dla piwoszy nazwa kojarzy się oczywiście z popularnym złotym napojem o tej samej nazwie. Dla miłośników zabytków lista jest już całkiem spora, bo to właśnie tutaj wznosi się na wzgórzu Bazylika Minor Św. Egidiusza z XV wieku.

 

 

Bardejov  najbardziej gotyckie miasto na Słowacji

Drugim miastem słowackim wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jest Bardejów (Bardejov), jedno z najstarszych miast słowackich. O Bardiowie mówi się, że jest najbardziej gotyckim miastem na Słowacji. Jego centrum tworzy kompleks zabytkowych budynków, który otacza niemalże równoległy ciąg miejskich murów obronnych.  Centralnym miejscem historycznego centrum miasta jest prostokątny rynek zabudowany szeregiem starodawnych kamienic mieszczańskich z typowymi szczytowymi fasadami z okapami.

W samym środku rynku stoi dawny ratusz z początku XVI wieku (1505 – 1509). W gmachu historycznego ratusza umieszczono ekspozycję zatytułowaną „Historia miasta – wolne miasto królewskie”. Na rynku w gmachu nr 27 znajduje się kolejna ekspozycja tego samego Muzeum, która przedstawia ikony północnej Słowacji.  Ekspozycję przyrodniczą Muzeum można obejrzeć w kamiennicy nr 3-5 w sąsiedniej ulicy Rhódyho.

Najwybitniejszym zabytkiem jest rzymskokatolicka Bazylika Minor Św. Egidiusza która znajduje się w północnej części rynku. Jej budowę rozpoczęto na początku XV wieku, stopniowo przekształcając ją we wspaniałą gotycką bazyliką o trzech nawach. Niesłychanie interesującymi zabytkami w jej wnętrzu jest zespół 11 późnogotyckich ołtarzy skrzydłowych z XV i XVI wieku, z rzeźbami uważanymi za najcenniejsze w Europie.

 

 

Wyjątkowy widok z lotu ptaka zabytkowej części miasta można podziwiać z olbrzymiej nowogotyckiej wieży kościelnej. Ozdobą miasta jest także klasztor franciszkański wraz z kościołem. Klasztor stoi w pobliżu miejskich murów obronnych, które są jednymi z najlepiej zachowanych średniowiecznych systemów obronnych na Słowacji. Oprócz kamiennego wału zachowała się także 3 bramy i 10 bastionów. W przestrzeniach klasztornych w sąsiedztwie jednej z baszt obronnych, utworzono restaurację z daniami regionalnymi oraz nawiązującymi do epoki.

 

 

Skwer The Beatles w Bardejowie

Ma Liverpool Muzeum Beatlesów, ma także Bardejów. Ciekawostką na którą niewiele osób zwraca uwagę, jest skwer pamięci Beatlesów tuż obok zabytkowej starówki. Ten najbardziej znany zespół został upamiętniony na terenie prywatnym a każdy z członków zespołu ma swój pamiątkowy głaz. John Lennon, Paul McCartney, George Harrison, Ringo Starr. Potencjał tej osobliwej atrakcji turystycznej jest absolutnie nie wykorzystany bo przewodnicy jak i sami turyści zwiedzają miasto przechodząc uliczką tuż obok tego domu, na którego ścianie widnieje nazwa ulicy im. Johna Lennona. Sam założyciel tego skweru pamięci wybitnych muzyków a zarazem właściciel domu, nie jest zainteresowany zmonetyzowaniem tego miejsca. Nie udziela także jakichkolwiek informacji i nie reaguje na próby rozmów. Ot, taka ciekawostka zupełnie bezpłatnie. Czasami można trafić na otwartą mini kawiarnię wewnątrz domu, gdzie prezentowane są m.in. gitary znanych muzyków.

 

 

Bardejovskie Kupele

Dla zdecydowanej większości turystów, Bardejów jak i cały region kojarzony jest z katedrą oraz zabytkową częścią starego miasta wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jednak Bardejów to także sporo ciekawych miejsc i budowli w mieście jak i w najbliższej okolicy. Jednym z takich miejsc a nawet sporych kompleksów są Bardejovskie Kupele z zabytkowymi domami zdrojowymi. Przechadzając się alejkami w parku zdrojowym można odnieść wrażenie że przenieśliśmy się w lata 30. XX wieku.  Spacerować jest gdzie, bo poza rozległym terenem wokoło domów zdrojowych, alejki prowadzą także do parku oraz nad leśne jeziorko. Bardejovskie Kupele to jednak nie tylko zabytki ale i nowoczesność, o czym świadczą duże wyróżniające się kompleksy hotelowe. Można tradycyjnie i można też nowocześnie a dla lubiących średniowieczne historie, zaledwie kilka kilometrów na północ znajduje się Zamek Zborov (Makowica).

 

 

 

Muzeum Architektury Ludowej w Bardejovskich Kupelach

W granicach administracyjnych Bardiowa, będąc jego dzielnicą, w górnej części uzdrowiska stoi Muzeum Architektury Ludowej, w którym zgromadzono 28 wiejskich budowli z Szarysza Górnego  i Zemplina Północnego. Skansen jest piękny tak mało znany, choć to zaledwie kilka kilometrów od Bardejova. Niewiele jest miejsc na Słowacji, które mogą pochwalić się takim bogactwem zabytków nieruchomych i ruchomych jak Bardejów. Wynika to również z faktu, że terytorium to było kiedyś ważnym obszarem tranzytowym.

Skansen jest najstarszym tego typu obiektem na Słowacji. Został udostępniony w 1965 r. Na powierzchni 1,5 ha znajdują się 24 obiekty ekspozycyjne w zespole parkowo-ogrodowym – etnopark, które prezentują kulturę ludową i architekturę dwóch grup etnicznych: ludności słowackiej i ruskiej, żyjącej w rejonie górnego Szarysza i północnego Zemplina. Pochodzą one z XIX i XX wieku i typologicznie należą do budownictwa drewnianego typu karpackiego. Muzeum Architektury Ludowej, którym zarządza Muzeum Szaryskie, jest najstarszym skansenem na Słowacji a jego zbiory historii sztuki i przyrody należą do najcenniejszych na Słowacji. W skansenie prezentowane są 4 rodzaje budynków a jednym z najcenniejszych jest Kościół św. Mikołaja.

 

Muzeum Architektury Ludowej w Bardejovskich Kupelach

 

Kościół św. Franciszka z Asyżu w Hervartowie, zabytek z listy UNESCO

Mamy w Polsce Szlak Architektury Drewnianej i obiekty sakralne wpisane na listę UNESCO, ale i na Słowacji można oglądać takie zabytki. Rzymskokatolicki drewniany Kościół św. Franciszka z Asyżu, wraz z kolejnymi 7 drewnianymi kościołami Łuku Karpackiego, w 2008 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Obiekt wybudowano pod koniec XV wieku (prawdopodobnie w latach 1499-1500). Jest najstarszym i najlepiej utrzymanym kościółkiem drewnianym na Słowacji. Do najcenniejszych części jego wnętrza należą gotyckie obrazy tablicowe oraz malowidła ścienne z roku 1655 i 1805. Choć w niewielkiej miejscowości funkcjonuje nowy kościół, także i w tym zabytkowym okazjonalnie odbywają się nabożeństwa. Hervartow lezy poza popularnymi szlakami turystycznymi i nie ma co się dziwić że brak tutaj kolejek chętnych do zwiedzania. Zabytek na ogół pozostaje zamknięty ale wystarczy jeden telefon na numer widoczny na drzwiach świątyni, by po kilku minutach pojawiła się przewodniczka mieszkająca w sąsiedztwie kościoła.

 

Kościół św. Franciszka z Asyżu w Hervartowie, zabytek z listy UNESCO

 

 

Zamek Šariš – Szaryski (Šarišský hrad)

Słowacy chwalą się że mają najwięcej zamków i pałaców oraz źródeł mineralnych na świecie w stosunku do liczby mieszkańców, przy czym powierzchnia Słowacji wynosi zaledwie 50 tys. km2. Jak na tak niewielki kraj, ponad 180 zamków robi jednak wrażenie. Ruiny dużego zajmującego powierzchnię 4,5 ha zamku, zaliczane są do największych na Słowacji. Wejście w obręb murów prowadziło przez barbakan z podwójną bramą, do której dostępu bronił most zwodzony przerzucony nad wciąż widoczną fosą.

Zamek Szaryski został zbudowany w XII – XIII wieku w celu obrony ważnej drogi handlowej, znanej pod nazwą Droga Toryska. Do 1660 roku, kiedy nagle, po eksplozji prochu strzelniczego w wyleciał w powietrze, był jednym z największych zamków na Słowacji. Jego potęgę przypominają rozległe ruiny i obrazy z tych czasów. W 1687 roku warownię ostatecznie opuszczono, wcześniej częściowo wysadzając i podpalając. Obecnie zamek jest rekonstruowany i udostępniony do zwiedzania.

Na podzamcze można dojechać samochodem aż do podnóża wzgórza, stamtąd pieszo oznakowaną ścieżką około 45 minut. Chcąc dojść pieszo z miasteczka Veľký Šariš, należy liczyć się ze spacerem około 1 godz. i 15 min.

 

 

Kopalnie opali

Choć Słowacja znana jest z wielu pięknych jaskiń jak choćby Demianowska Jaskinia Wolności czy Dobszyńska Jaskinia Lodowa wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, Jaskinia Bielańska, Dobszyńska Jaskinia Lodowa, Jaskinia Vażecka, Jaskinia Driny czy Domica, to w grupie podziemi dostępnych do zwiedzania, kopalnia opali zasługuje na szczególną uwagę. Biorąc pod uwagę jej historię, wyjątkowość w skali świata i to w jakim stanie znajduje się obecnie, można śmiało stawiać ją w grupie kandydatów do wpisu na listę UNESCO. Dubnickie kopalnie opalu szlachetnego położone są w Slańskich Górach we wschodniej Słowacji, pomiędzy Červenicą a Zlatą Baňą. Na terytorium gór Slanske Vrchy między miejscowościami Zlatá Baňa i Červenica rozciągają się słynne Słowackie kopalnie opali. Kopalnie te przeżywały złote czasy w latach 1845 – 1880.

Zwiedzanie rozpoczyna się codziennie o pełnej godzinie od 9.00 do 16.00 i trwa około godzinę. Zwiedzanie podstawowej trasy, biegnącej sztolnią Józefa (jeden z głównych tuneli), wprowadza w starożytne techniki wydobywania rzadkiego opalu. Zwiedzający dowie się, w jaki sposób poszukiwali go górnicy i jakimi narzędziami się posługiwali. W trakcie wycieczki można zobaczyć dziesiątki minerałów towarzyszących wydobywanemu opalowi, a także podziwiać żyły samego opalu. Przed wejściem do kopalni każdy otrzymuje kask i latarki, nawet najmniejsi zwiedzający. W kopalni panuje stała temperatura od +4°C do +6°C, dlatego zalecana jest ciepła odzież i solidne buty.

 

 

Słowackie Muzeum Techniki – Solivar

Nie tylko Wieliczka, Bochnia czy Kłodawa ale także Słowacy mają zabytkowe kopalnie soli. Najbardziej znaczącym złożem soli w historii jest Solivar w Słowacji Wschodniej koło Preszowa, z dużą ilością zabytków technicznych związanych z wydobyciem soli. Całość udostępniona do zwiedzania zlokalizowana jest na obrzeżach Preszowa a podzielona jest na 4 części. Wszystkie obiekty połączone są ścieżką na odcinku kilkuset metrów. Zwiedzanie należy rozpocząć od szybu Leopold.

Już w średniowieczu w okolicy biły źródła solne, z których uzyskiwano sól. W 1572 roku rozpoczęto tutaj z wydobycie głębinowe. Zalanie kopalni wodą podziemną w 1752 roku podsunęło nowe rozwiązania technologiczne. Kopalnia zmieniła się w podziemne solne jezioro. Zaczęto stosować nową wówczas technologię wydobycia – pompowanie solanki w skórzanych miechach przy pomocy kieratu, pompy napędzanej siłą koni lub wołów. Jeden z kieratów nad szybem Leopold z XIX wieku przetrwał do dzisiaj i jest udostępniony dla zwiedzających. W Solivarze zwiedzać można również były magazyn soli, zbiornik na solankę, kocioł warzelny z nazwą František, kołatkę i kapliczkę św. Rocha. Wrażenie robi wielka drewniana konstrukcja będąca warzelnią soli.

 

 

Będąc w Preszowie, mieście ze starówką otoczoną średniowiecznym murem i zabytkowymi kamienicami, także mamy sporo do zwiedzania. Spacerując w centrum, najważniejszym zabytkiem do którego należy wejść jest konkatedra św. Mikołaja.  To oczywiście najważniejszy zabytek miasta, ale miejsc gdzie warto wejść jest całkiem sporo. Preszów  to także dobra baza wypadowa nie tylko do przedstawionych propozycji powyżej, ale także w ten cały jeszcze mało znany nam region Słowacji. Warto poznać sąsiada.

 

 

opracowanie & foto Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

Bardejov

 

 

Preszów

 

 

 

Zamek Šariš

 

2026-03-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Zamek Tenczyn w Rudnie

przez Albin Marciniak 2026-03-13
Napisane przez Albin Marciniak
Zamek Tenczyn w Rudnie 46

 Zamek Tenczyn w Rudnie

   Zamek Tenczyn lub Tęczyn położony jest we wsi Rudno w województwie małopolskim,  24 km na zachód od Krakowa, 5 km  od Krzeszowic na najwyższym wzgórzu Garbu Tenczyńskiego (Góra Zamkowa 411 m n.p.m.).

   Pierwszy zamek (drewniany) zbudował około 1319 r. kasztelan krakowski Nawój z Morawicy, on też wzniósł największą na zamku wieżę, zwaną do dziś „Nawojową Wieżą”. Twórcą zamku murowanego był syn Nawoja, Jędrzej, wojewoda krakowski i sandomierski. Wzniósł on dalszy fragment zamku na najwyższej, pn.-wsch. części wzgórza. 1768 – Zamek spłonął od uderzenia pioruna i został ostatecznie opuszczony przez mieszkańców.

Zamek Tenczyn w Rudnie 46

 

   Na początku 2014 r władze gminy po raz kolejny spotkały się z przedstawicielami rodzin Potockich i Bnińskich. Tematem rozmów był oczywiście zamek. Obie strony doszły do wniosku, że w rozmowy należy zaangażować także przedstawicieli Skarbu Państwa, który w księgach wieczystych zapisany jest jako właściciel ruin zamku. Gmina, która po decyzji ministra środowiska (odmówił stwierdzenia nieważności decyzji na mocy której Krzeszowice użytkują zamek) wciąż dysponuje tytułem prawnym do obiektu, może spokojnie rozpoczynać kolejny etap zabezpieczanie zamku.

Zamek Tenczyn w Rudnie 3

Dobra współpraca organów administracji z właścicielami obiektu pozwoliła w 2016 roku na udostępnienie go zwiedzającym. Obsługą ruchu turystycznego zajmuje się Fundacja Na Rzecz Rozwoju i Promocji Sztuki New Era Art Jana Potockiego.  Na zamku odbywa się wiele ciekawych imprez, z których najokazalsza – odbywająca się corocznie z początkiem sierpnia inscenizacja Obrony Zamku Przed Szwedem 1655 jest jedną z największych imprez rekonstrukcyjnych w Polsce.

Zamek Tenczyn w Rudnie 6

 

Dzisiaj zamek niczym Feniks powstaje z popiołów a to dzięki dobrej  współpracy w tym obszarze pomiędzy spadkobiercami Adama hr. Potockiego a Gminą Krzeszowice. Na mocy porozumienia zawartego pomiędzy tymi stronami Gmina od 2010 roku pozyskuje środki z Programu Ochrony Zabytków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – za ponad pięć milionów złotych udało się zrekonstruować barbakan i zabezpieczyć mury korytarza wjazdowego, zabezpieczyć budynek przedbramia i Wieży Nawojowej, w której zrekonstruowano klatkę schodową. W ostatnich latach prace były skoncentrowane w części mieszkalnej – częściowo odbudowano i zabezpieczono baszty „Izabela” i „Dorota”, kamienną klatkę schodową prowadzącą do dawnych pomieszczeń reprezentacyjnych. W baszcie „Dorota” udało się także wykonać schody prowadzące do tarasu widokowego, z którego roztacza się piękny widok na Rów Krzeszowicki, Beskidy, a przy korzystnych warunkach pogodowych – także Tatry! Aktualnie trwają starania by tę część zamku, która w ostatnich latach była przedmiotem prowadzonych prac zabezpieczających, udostępnić dla turystów.Choć wiele już udało się zrobić, wiele pozostaje ciągle do zrobienia. Nadal duża część zamku pozostaje w kiepskiej kondycji. Kolejny złożony wniosek do MKIDN swoim zakresem przedmiotowym obejmuje mury zamku dolnego, zwłaszcza znajdującą się w najgorszej kondycji basztę Tęczyńską. Za udostępnianie zamku na cele turystyczne oraz promocję obiektu odpowiada Fundacja New Era Art., należąca do jednego ze spadkobierców – Jana Potockiego.

 

Zamek Tenczyn w Rudnie 7

 

Dzięki jej działaniom i współpracy z lokalnymi organizacjami na zamku, poza zorganizowanym zwiedzaniem z przewodnikiem, odbywa się całe mnóstwo różnorodnych wydarzeń. Zamkowy dziedziniec, który przez długie lata był jedynie pięknym, ale dość smutnym pomnikiem okresu świetności tego jednego z najważniejszych niegdyś zamków, w minionym sezonie stał się sceną dla koncertów folkowych, operowych, przedstawień teatralnych a nawet plenerowym kinem, gdy podczas „Juromanii” na srebrnym ekranie wyświetlano „Czarne Chmury” (Zamek „zagrał” w tym serialu, wcielając się w „Wilcze doły”)Na zamku nie brakuje również żywych lekcji historii. Co roku odbywa się największa w południowej Polsce impreza rekonstrukcyjna osadzona w realiach XVII wieku – „Obrona Zamku Tenczyn przed Szwedem”, podczas której już od  kilku lat trzystu żołnierzy z elitarnych grup rekonstrukcyjnych z całej Europy inscenizują bitwę o zamek, który w 1655 roku był szturmowany przez Szwedów pod wodzą Konigsmarcka.Rekonstruktorzy pojawiają się częściej – towarzysząc pokazom, tworząc inscenizacje scen walk znanych z literatury i filmu, czy choćby oświetlając światłem pochodni zamkowe mury podczas nocnego zwiedzania.Rudno – poza zamkiem – ma także inne skarby.

 

 

Zamek Tenczyn w Rudnie 8

 

Geologiczna historia tego terenu (Zamek Tenczyn jest jednym z dwóch zamków w Polsce wybudowanych na wygasłym wulkanie) sprawia, że do dziś są to tereny niezwykle ciekawe dla geologów i kolekcjonerów minerałów. Na zamku od kilku lat odbywa się „Święto Kamieni”, podczas którego prezentowane są agaty i inne minerały z Rudna, ale także z bliższej i nieco dalszej okolicy. Wystawie towarzyszy giełda, na którą chętnie ściągają kolekcjonerzy minerałów i twórcy biżuterii z całej Polski. Nieopodal zamku powstaje aktualnie prywatne muzeum, w którym prezentowana będzie wspaniała kolekcja agatów należąca do jednego z mieszkańców Rudna, który od początku istnienia „Święta Kamieni” prezentuje swoje wspaniałe zbiory i merytorycznie nadzoruje wystawę.Na zamku nie brakuje także proekologicznych akcji sprzątania, organizowanych ze społecznością krzeszowickich harcerzy, czy patriotycznych iluminacji wykonywanych w dniach ważnych dla społeczności.Mimo, że z uwagi na ograniczenia związane z ciągle trwającymi pracami budowlanymi, zamek udostępniany jest turystom jedynie w weekendy w okresie od maja do listopada, odwiedzają go coraz większe tłumy turystów. W minionym sezonie Tenczyn zwiedziło 40 000 osób, a popularność z roku na rok jest coraz większa. (w ostatnim roku przyrost o 10 000 osób). Pieniądze pozyskiwane ze sprzedaży biletów wstępu przeznaczane są wyłącznie na cele związane z organizacją wydarzeń i funkcjonowaniem obiektu.

  • Zamek stał się obiektem o charakterze ponadregionalnym – turyści przyjeżdżają z daleka celowo by zobaczyć zamek.
  • Duża dywersyfikacja wydarzeń kulturalnych odbywających się na obiekcie: prelekcje, wystawy, koncerty, pokazy teatralne, kino plenerowe
  • Tenczyn staje się istotnym punktem na mapie obiektów kulturalnych powiatu krakowskiego
  • Uczestnictwo w akcjach o charakterze prospołecznym (akcje sprzątania, współpraca z hufcem ZHP, współpraca z Wojskiem Polskim)
  • Tenczyn jako dobry przykład współpracy pomiędzy samorządem terytorialnym a spadkobiercami dawnych właścicieli w obliczu reprywatyzacji
  • Silne i skuteczne działania marketingowe ze strony Fundacji w promocji Zamku
  • Utrwalanie w społeczności lokalnej tradycji i faktów historycznych (Rudniańskie Obwarzanki, zamkowa Kaplica pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny) oraz lokalnych, związanych z zamkiem frazeologizmów.
  • Tenczyn nominowany do „Turystycznych Skarbów Małopolski”
  • Utrwalanie w świadomości obecności zamku w kinematografii (Odwołania do filmów: Czarne Chmury, Rycerze i Rabusie)

 

Zamek Tenczyn w Rudnie 9

 

Zamki i Pałace w Polsce polecane do zwiedzania
 ZAMKI W POLSCE baner

Stan zamku i postępy prac z 2018 roku:

Zamek Tenczyn w Rudnie 10
Zamek Tenczyn w Rudnie 11
Zamek Tenczyn w Rudnie 12
Zamek Tenczyn w Rudnie 13
Zamek Tenczyn w Rudnie 15
Zamek Tenczyn w Rudnie 16
Zamek Tenczyn w Rudnie 17
Zamek Tenczyn w Rudnie 20
Zamek Tenczyn w Rudnie 21
Zamek Tenczyn w Rudnie 22
Zamek Tenczyn w Rudnie 23
Zamek Tenczyn w Rudnie 25
Zamek Tenczyn w Rudnie 26
Zamek Tenczyn w Rudnie 27
Zamek Tenczyn w Rudnie 28
Zamek Tenczyn w Rudnie 29
Zamek Tenczyn w Rudnie 30
Zamek Tenczyn w Rudnie 32
Zamek Tenczyn w Rudnie 33
Zamek Tenczyn w Rudnie 34
Zamek Tenczyn w Rudnie 36
Zamek Tenczyn w Rudnie 37
Zamek Tenczyn w Rudnie 38
Zamek Tenczyn w Rudnie 39
Zamek Tenczyn w Rudnie 40
Zamek Tenczyn w Rudnie 42
Zamek Tenczyn w Rudnie 44
Zamek Tenczyn w Rudnie 45
Zamek Tenczyn w Rudnie 46

zdjęcia archiwalne :

 

2026-03-13 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • …
  • 300

Archiwa

  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie

    2026-03-21
  • zwierzęta w Tatrach jakie spotkasz na szlaku

    2026-03-21
  • Turystyka w cieniu kolejnych globalnych kryzysów

    2026-03-20
  • Polska — turystyczna perła i kraj niezwykłych możliwości

    2026-03-20
  • Pieniński spływ przełomem Dunajca

    2026-03-20
  • Gerlach – najwyższy szczyt Tatr. Nowe zasady wejścia i rosnące zagrożenia na Słowacji

    2026-03-19

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek – Twierdza Rupea w Rumunii

2022-08-09

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

2024-01-23

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie
dhosting

Polecane

Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie
zwierzęta w Tatrach jakie spotkasz na szlaku
Turystyka w cieniu kolejnych globalnych kryzysów
Polska — turystyczna perła i kraj niezwykłych możliwości

Ostatnio dodane

Jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie
zwierzęta w Tatrach jakie spotkasz na szlaku
Turystyka w cieniu kolejnych globalnych kryzysów
Polska — turystyczna perła i kraj niezwykłych możliwości
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-02-02
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-02-01
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2024-08-20
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
  • Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

    2024-08-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign
Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania serwisu oraz analiz ruchu. Zobacz politykę prywatności .