Saint-Gaudens – ukryta perła u stóp Pirenejów

przez Albin Marciniak 2024-03-16

Napisane przez Albin Marciniak

Saint-Gaudens ( Sent Gaudenç)

Gdy myślimy o Francji, zazwyczaj przed oczami pojawia nam się Paryż, Lazurowe Wybrzeże czy Dolina Loary. Tymczasem w sercu południowej Francji, na skraju majestatycznych Pirenejów, kryje się malownicza miejscowość, która potrafi oczarować każdego podróżnika. Saint-Gaudens – niewielkie, lecz pełne uroku miasteczko, w którym historia, kultura i natura tworzą idealną symfonię.

Już pierwsze kroki po brukowanych uliczkach pozwalają poczuć klimat autentycznej francuskiej prowincji. Kamieniczki z drewnianymi okiennicami, ukwiecone balkony i przytulne kawiarenki sprawiają, że Saint-Gaudens ma swój niepowtarzalny charakter. Tutaj życie płynie wolniej, a spacer po lokalnym targu to nie tylko okazja do zakupienia świeżych serów czy pachnących bagietek, ale też do rozmów z serdecznymi mieszkańcami.

To jednak nie tylko miejsce dla wielbicieli spokoju. Saint-Gaudens to doskonała baza wypadowa w Pireneje, które z każdej strony roztaczają swoją malowniczą panoramę. Góry wydają się na wyciągnięcie ręki, zapraszając na trekkingowe wyprawy, rowerowe eskapady czy zimowe szaleństwo na stokach. Bliskość Parku Narodowego Pirenejów oraz słynnych przełęczy Tour de France sprawia, że miłośnicy aktywnego wypoczynku nie będą zawiedzeni.

Nie można też zapomnieć o bogatej historii tego regionu. Saint-Gaudens szczyci się wspaniałym dziedzictwem, na czele z imponującą bazyliką św. Piotra i Pawła, która stanowi wizytówkę miasta. Warto też odwiedzić lokalne muzea oraz skosztować tradycyjnych potraw kuchni południowej Francji – zwłaszcza aromatycznej garbure, czyli gęstej zupy z warzyw i mięsa, idealnej po dniu spędzonym na górskich szlakach.

Saint-Gaudens to miejsce, które nie narzuca się swoją sławą, ale urzeka atmosferą i niepowtarzalnym urokiem. To idealna destynacja dla tych, którzy chcą odkryć prawdziwą, niespieszną Francję i jednocześnie mieć Pireneje na wyciągnięcie ręki. Jeśli szukasz miejsca, gdzie historia spotyka się z naturą, a codzienność zwalnia bieg, to Saint-Gaudens jest miejscem, do którego warto się wybrać – i do którego, być może, będziesz chciał powrócić.

.

Z pośród ciekawszych zabytków koniecznie należy zwiedzić Collegiale Saint-Pierre et Saint-Gaudens

Spacerując po mieście, co krok natrafimy na ciekawy obiekt

Tradycyjnie woda podawana jest wszędzie i do wszystkiego

Na ulicach czysto i estetycznie.

Bardzo dobre oznaczenia i nie sposób się zgubić

Przez Saint Gaudens przebiega trasa najsłynniejszego wyścigu kolarskiego Tur de France. Na kortach w Saint Gaudens grała nasza zawodniczka Marta Domachowska . Polska tenisistka rozbiła rozstawioną z numerem osiem Japonkę, Erikę Semę. Tędy przebiegał także jeden z etapów rajdu Monte Carlo i na pamiątkę tak zostało nazwane rondo przez które przejeżdżał słynny rajd.

noclegi
W miasteczku jest wiele hoteli i hosteli a także camping
http://www.tourisme-stgaudens.com/web/en/213-tourist-accomodations.php

W samym centrum znajdują się dwa hotele obok siebie a sprawdzony, z dobrą i miłą obsługą jest Hôtel Pedussaut

Strona internetowa
http://www.tourisme-stgaudens.com/web/en/
profil na Facebook
https://www.facebook.com/officedetourismecantondesaintgaudens
mapa interaktywna Saint Gaudens

Do Saint-Gaudens można dojechać samochodem ale szybciej będzie dolecieć do Tuluzy oddalonej o ok godzinę jazdy samochodem.

2024-03-16 0 komentarze/y

Różne media

Nieodkryte skarby województwa szybenicko-knińskiego

przez Redakcja 2024-03-15

Napisane przez Redakcja

Na zaproszenie Wspólnoty Turystycznej województwa Szybenicko-Knińskiego oraz Muzeum Kninu, 14 marca 2024 roku, do Ambasady Republiki Chorwacji w Polsce przybyli dziennikarze i przedstawiciele polskiej branży turystycznej.

Spotkanie, w gościnnych progach Ambasady, było możliwe dzięki wsparciu Pana Ambasadora Tomislava Vidoševića. Składało się z trzech wystąpień dotyczących bogactwa przyrodniczego i kulturowego jakim dysponuje województwo. Poprowadzili je: Krešimir Šakić, dyrektor Wspólnoty Turystycznej Województwa Szybenicko-Knińskiego, Angela Bilić, ekspert ds. edukacji i interpretacji Instytucji Publicznej Województwa Szybenicko-Knińskiego „Przyroda” oraz Ante Šimić, dyrektor Muzeum Kninu.

Województwo Szybenicko-Knińskie jako jednostka administracyjna ma w swoich granicach:

miasto Szybenik (hr. Šibenik) – pierwsze założone przez Chorwatów miasto na wybrzeżu Adriatyku (XI wiek), które posiada unikatowy zabytek jakim jest wybudowany bez użycia zaprawy i metalu kościół św. Jakuba (Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO od 2000 roku), a także twierdza św. Mikołaja część murów obronnych z czasów weneckich (Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO od 2017 roku );
Królową Chorwackich Twierdz w mieście Knin;
dwa Parki Narodowe – Kornati, niezwykle malowniczy archipelag 140 wysp, wysepek i skał oraz Krka, oazę zieleni i wodospadów;
ekspresyjne źródło rzeki Cetiny;

ale na tym wyjątkowe miejsca się nie kończą. Każdy przyjezdny znajdzie tu pyszne jedzenie i unikatowe gatunki winorośli, ale przede wszystkim mieszkańców, którzy dzielą się swoim sposobem życia i barwnymi opowieściami z przeszłości.

Jesteśmy bardzo wdzięczni za zainteresowanie jakie okazali nasza prezentacją przedstawiciele polskich mediów oraz branża turystyczna. Bardzo dziękujemy Ambasadzie Republiki Chorwacji w Polsce, że mogliśmy właśnie w jej progach zorganizować prezentację naszego województwa, powiedział Krešimir Šakić, dyrektor Wspólnoty Turystycznej Województwa Szybenicko-Knińskiego

Dwa parki narodowe i dwa obiekty na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO, które w doskonały sposób prezentują nasze dziedzictwo kulturowe i bogactwo przyrody, są najsilniejszymi argumentami z powodu, których Goście z Polski odwiedzają nasze województwo, powiedziała Angela Bilić, ekspert ds. edukacji i interpretacji Instytucji Publicznej Województwa Szybenicko-Knińskiego „Przyroda”

Dla większości naszych Gości województwo szybenicko-knińskie to morze i plaża. Dzisiaj pokazaliśmy, że miasto Knin ze swoją twierdza i rzeką Krką, a także pobliskim źródłem rzeki Cetiny to po prostu miejsca, które trzeba zobaczyć, powiedział Ante Šimić, dyrektor Muzeum Kninu

Ogromnie się cieszę, że w Ambasadzie Republiki Chorwacji w Polce mogliśmy gościć przedstawicieli polskich mediów i branży turystycznej na prezentacji nieodkrytych skarbów województwa szybenicko-knińskiego. Jestem Państwu bardzo wdzięczny za przybycie! Gratuluję również przedstawicielom województwa na świetnie wybranym terminie tej prezentacji, bo odbyła się tuż przed rozpoczęciem sezonu turystycznego, powiedział Tomislav Vidošević, Ambasador Republiki Chorwacji w Polsce

Tomislav Vidošević, Ambasador Republiki Chorwacji w Polsce

Szlak rzeki Krka i pięknych wodospadów – od Dinary po Adriatyk

Topoljski buk,

Twierdza Knin, główna rezydencja chorwackich monarchów

2024-03-15 0 komentarze/y

Miejsca wyjątkowe

krzywe wieże w Polsce i na świecie

przez Albin Marciniak 2024-03-13

Napisane przez Albin Marciniak

krzywe wieże w Polsce będące atrakcjami turystycznymi

Zapewne każdy z zapytanych o krzywą wieżę, wskaże tą najsłynniejszą, w Pizie. Zapytani o krzywą wieżę w Polsce, mogą mieć trudności ze wskazaniem takowej. Tymczasem można wymienić przynajmniej cztery, i nie twierdzę że to wszystkie, bo to tylko te najbardziej pochylone.

Najbardziej Krzywa Wieża w Polsce znajduje się w Ząbkowicach Śląskich.

Jest to dawna czworoboczna dzwonnica z ok. 1413 r.
Średniowieczna wieża odchylona od pionu o 2,14 m. Na szczyt wieży mającej 34 m prowadzi 139 schodów.

Do dziś nie można z całą pewnością stwierdzić, kiedy dokładnie powstała Krzywa Wieża ani w jakim celu ją zbudowano. Jedna z wersji głosi, że jest ona pozostałością dawnego zamku, który miał istnieć tu jeszcze przed lokacją miasta, o czym miałby świadczyć fakt, że najniższa część wieży, zbudowana jest do wysokości około 10 metrów z kamienia. Część ceglana została przebudowana dopiero na przełomie XIV i XV wieku, równolegle z budową kościoła p.w. św. Anny. Dodatkowo dawne wejście do wieży jest położone na poziomie I piętra. Do wnętrza budowli pierwotnie można się było dostać jedynie po drabinie, lub zewnętrznych schodkach. Pomieszczenie wewnątrz budowli, znajdujące się na poziomie przyziemia, dostępne tylko od góry mogło służyć jako loch głodowy. Obecnie loch głodowy jest w większości zasypany gruzem.
Nie wiadomo dokładnie, dlaczego wieża uległa pochyleniu. Z dokumentów źródłowych wynika, że nastąpiło to późną jesienią 1598 roku. Powszechnie uważa się, że przyczyną mogły być wstrząsy tektoniczne, które odnotowano 15 września 1590 roku. Być może owe wstrząsy osłabiły stabilność budowli. Nie wyklucza się również, że przyczyną pochylenia było rozmoknięcie gruntu, które spowodowało osiadanie fundamentu.
Po odbudowie wysokość wieży wynosi 34 m. Od strony południowej dobudowano również niewielką wieżyczkę ze spiralną klatką schodową. Prace zostały ostatecznie zakończone 11 października 1860 roku.
Obecnie Krzywa Wieża pełni funkcję punktu widokowego. W grudniu 2007 zakończył się gruntowny remont ścian zewnętrznych obiektu, dzięki czemu wieża odzyskała dawną świetność.

Zdj. Urząd Miejski w Ząbkowicach Śląskich

Świecie, Polska

Najwyższa w Polsce krzywa wieża, dostępna do zwiedzania, przy Zamku Krzyżackim z XIV w. Odchylenie od pionu 106 cm.

Zamek krzyżacki z lat 1335-1350. Obiekt zabytkowy architektury najwyższej klasy. Zbudowany we włoskim stylu – jedyny na ziemiach północnych. Charakterystyczna krzywa wieża jest najwyższym tego typu obiektem w Polsce. Przeprowadzone w sierpniu 2008 roku pomiary, wykazały, że wieża odchylona jest od pionu w kierunku zachodnim o 106 cm, przy wysokości wynoszącej 34,73m. Tym samym wieża zamku krzyżackiego w Świeciu, jest najwyższą krzywą wieżą w Polsce, na szczyt której mogą wejść turyści. foto: wikipedia

krzywa wieża w Świeciu

Krzywa Wieża w Toruniu

W XVIII w. wieża przestała pełnić funkcje obronne. Podciągnięto wówczas do końca czwartą ścianę, wyrównano stropy i przeznaczono ją na karcer dla kobiet. W XIX w. basztę przebudowano na kuźnię i mieszkanie dla rusznikarza, a w drugiej połowie tego stulecia całkowicie przeznaczono ją na potrzeby mieszkalne. Zastąpiono wówczas gotycki czterospadowy dach nowym-pulpitowym.

Z toruńską Krzywą Wieżą związana jest legenda, wg. której basztę murowali dwaj bracia. Ponieważ byli ze sobą skłóceni i nie patrzyli na siebie przy robocie, wybudowali krzywą wieżę.

Za karę musieli do końca życia podpierać pochylone mury, a ich duchy tkwią w nich podobno do dziś.

Średniowieczna baszta miejska, która swą nazwę zawdzięcza znacznemu odchyleniu od pionu (1,46 m). Wybudowana została w XIV w. jako prosta, 15-metrowa baszta wtopiona w system murów obronnych i ustawiona na fundamentach czterościennych, lecz z niedociągniętą do końca ścianą od strony miasta. Przez otwory w jej bocznych ścianach przebiegał ganek strażniczy łączący ją z murami obronnymi, zaś brak ściany wewnętrznej ułatwiał wciąganie amunicji. Już w średniowieczu z piaszczystego podłoża, na którym baszta została ustawiona, pod wpływem jej ciężaru osunęły się piaski, powodując równocześnie pochylanie się wieży do momentu, aż oparła się ona na gruncie bardziej trwałym. W latach 60. XX w. mieściło się w niej kilka stowarzyszeń kulturalnych, a obecnie służy jako kawiarnia i kiosk z pamiątkami. Wieża stanowi dziś jeden z najbardziej charakterystycznych akcentów Starego Miasta. foto: Albin Marciniak foto: wikipedia Wieża rekordzistka Księgi Guinnessa. Ma 35 pięter, z czego tylko pierwszych 12 wznosi sie pionowo. Wysokość 160 m, odchylenie od pionu 18 stopni.http://www.capitalgate.ae/Na świecie znajduje się sporo obiektów o dużym odchyleniu od pionu a oto kilka z nich: Wieża kościoła z XIII w. w Suurhusen we Wschodniej Fryzji. Wielkością odchylenia ustępuje tylko wieży w Abu Dhabi. Dzwonnica przy kościele św. Marcina na najbardziej kolorowej włoskiej wyspie.O Burano mówi się potocznie „wyspa z krzywą wieżą”. Chodzi o pochyloną dzwonnicę przy kościele św. Marcina.http://www.isoladiburano.it/ Krzywa wieża kościoła św. Walfridusa, odchylona mocniej niż wieża w Pizie. Pochylona dzwonnica w dzielnicy Liuzhou na południu Chin.krzywa wieża dawnego kościoła św Czadu, znana również jako „Hanging Steeple z Wimberie”, znajduje się w wiosce Wybunbury, South Chesire, w Anglii. Cytadela Karimkhan, zbudowana za czasów dynastii Zand przypomina średniowieczną fortecę. Torre del Pubblico z XII wieku na Piazza del Popolo, niedostępna dla zwiedzających. Wzniesiona w 1885 r. wieża zaczęła się przechylać 4 lata po zakończeniu budowy ze względu na podziemne strumienie. Znana jako Torre Ladeada jedna z dawnych strażnic na wybrzeżu Algarrobo Costa w okolicach Malagi Dwie z najbardziej imponujących budowli, noszą nazwę „Drzwi do Europy” (115 m wysokości każdy). Zbudowany w 1996 r. przez Philip Johnson i John Burgee. Budynki o nachyleniu 15 °., w prowincji na północny wschód Chin Liaonin ma prawie 10 metrów wysokości i nachylenie 12 stopni na północny wschód. Wieża wytrzymała liczne trzęsienia ziemi i powodzie i pozostała nienaruszona., Myanmar, 90 metrów wysokości – Watch Tower (Nan Myint) całkowicie rozbita w 1838 roku przez trzęsienie ziemi, reszta stoi dziś bardzo niepewnie pod dużym kątem patrząc. Wieża dawnego kościoła Saint Chad w miejscowości Wybunbury w South Chesire w Anglii. Kopia krzywej wieży w Pizie, zbudowana w Niles na przedmieściach Chicago w 1934 r. Osiąga połowę wielkości oryginału.http://www.panoramio.com/photo/13884394 Nowoczesny wieżowiec z kostki zbudowany na plaży Barceloneta w Barcelonie.

Krzywa Wieża w Złotoryi

Baszta Kowalska

Baszta Kowalska powstała w XIV wieku jako element jednej z czterech bram prowadzących do miasta. Brama przy której znajdowała się nosiła nazwę Górnej. Oprócz niej funkcjonowały jeszcze: Brama Dolna (Legnicka) na południu, na zachodzie Brama Solna i Brama Wilcza. Wszystkie połączone były murami obronnymi, których fragmenty zachowały się do dziś i możemy je oglądać wzdłuż ulic: Staszica, Sikorskiego i al. Miłej. W szesnastym wieku dobudowano na szczycie Baszty charakterystyczną attykę. Mimo tych umocnień, w okresie wojen husyckich Złotoryja była zdobywana i plądrowana. Podobnie w okresie wojny 30 – letniej.

Dzisiaj Baszta służy jako punkt widokowy. Możemy ją zwiedzać codziennie za wyjątkiem poniedziałków od godziny 9 do 16, a w niedziele od 10 do 15. Ceny biletów 2 zł normalny i 1 zł ulgowy. Klucz od Baszty znajduje się Centrum Informacji Turystycznej mającym siedzibę przy ulicy Basztowej 15.
http://www.zlotoryja.pl/

Klasztor na Jasnej Górze, Częstochowa

Na uwagę zasługuje także Jasnogórska krzywa wieża, która mierzy 106,3 m.
89-metrowa podstawa wieży pochodzi z 1714, a resztę dobudowano w 1906; wieża jest odchylona od pionu o 78 cm

krzywe wieże na świecie

Najsłynniejsza krzywa wieża w Pizie

Abu Dhabi

Wieża kościoła w Suurhusen, Niemcy

Burano, Włochy

foto: The Web Ninja

Bedum, Holandia

File:Bedum - Walfriduskerk - voor rechts.jpg - Wikipedia

Malaga, Hiszpania

http://4.bp.blogspot.com/_briGizreOXc/R2OuM-PPlSI/AAAAAAAAAp4/dw2AoYgxe60/s400/teluk%2Bintan.jpg

Niles, USA

There's a replica of the leaning tower of Pisa in Niles, IL : r/mildlyinteresting

Leeuwarden

Budowa na Oldehove, rozpoczęła się w 1529 roku. To miała być 95-metrowa wieża kościoła. Po osiągnięciu wysokości 10 metrów jeden z budowniczych zauważył, że budowla pochyla się, mimo to budowę kontynuowano. Po osiągnięciu 40 metrów w 1533 i wieża nadal się pochylała, i budowę zatrzymano. W wyniku tego błędu, Leeuwarden nigdy nie osiągnął zamierzonego celu czyli drugiej podobnej wieży w stolicy prowincji, takich jak Groningen i Assen.

Wysokość: 40 metrów
Odchylone od pionu: 1,86 m

2024-03-13 0 komentarze/y

Podziemia

Rezerwat przyrody Krzemionki Opatowskie

przez Albin Marciniak 2024-03-13

Napisane przez Albin Marciniak

Muzeum Archeologiczne i Rezerwat Krzemionki

Kopalnie krzemienia pasiastego eksploatowane były już od bardzo dawna a źródła podają nawet 3900-1600 p.n.e. Od 1995 roku utworzony jest rezerwat przyrody Krzemionki Opatowskie, który jest częścią Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Kamiennej.

Na terenie Krzemionkowskiego Regionu Pradziejowego Górnictwa Krzemienia Pasiastego prowadzone są prace nad utworzeniem parku kulturowego. Współpracę podjęli: burmistrz Gminy Ćmielów, burmistrz Gminy Ożarów oraz wójt Gminy Bodzechów Jerzy Murzyn. To właśnie na terenie tych trzech gmin znajdują się zabytki związane z pradziejowym górnictwem, a są to m.in: Krzemionki w gminie Bodzechów, Wzgórze Gawroniec w gminie Ćmielów oraz kopalnie w Borowni i Koryciźnie. Takie wyróżnienie to także wzrost zainteresowania turystów nie tylko z Polski ale i z zagranicy. Mieszkańcy tych gmin muszą liczyć się także z większym zainteresowaniem na usługi gastronomiczne, noclegowe i pamiątkarskie. Sam wpis to dopiero początek…

6 lipca 2019 r w stolicy Azerbejdżanu w Baku, podczas obrad 43. Komitetu UNESCO, Krzemionki zostały wpisane na Światową Listę Dziedzictwa UNESCO.
Komitet UNESCO rozpatrywał kandydatury 36 miejsc i obiektów. Z naszego kraju kandydatem był prehistoryczny region górniczy Krzemionki, w którym znajdują się kopalnie krzemienia pasiastego. Na początku 2018 roku złożony został wniosek pod nazwą „Krzemionkowski region prehistorycznego górnictwa krzemienia pasiastego”. Krzemionki zostały zgłoszone jako region prehistorycznych kopalń krzemienia pasiastego oraz związanych z nimi pradziejowych osad. Poza Krzemionkami są to kopalnie „Borownia” i „Korycizna” oraz neolityczna osada na wzgórzu „Gawroniec” w Ćmielowie.

155 milionów lat temu, w okresie późnej jury, dzisiejsze ziemie polskie pokrywało, płytkie ciepłe morze stanowiące cześć oceanu Tetydy. W miejscu gdzie jesteśmy istniała zatoka, w której przez wiele tysiącleci powstawały osady wapienne. W tychże osadach kwitło życie morskich skorupiaków – krabów, krewetek. W wapiennym mule drążyły one rozległe, wielometrowe sieci tuneli – nor, w których chroniły się przed drapieżnikami, prądami morskimi oraz budowały gniazda i składały jaja. Owe organizmy morskie ściągały do tuneli szczątki materii organicznej, głównie roślin, które ulegały rozkładowi. Gnijące fragmenty roślinne stanowiły miejsca bytowania bakterii, a te z kolei były pożywieniem dla larw skorupiaków.

Woda morska w zatoce posiadała wysokie, zasadowe pH i zawierała dużo rozpuszczonej krzemionki (SiO2). Rozkładające się rośliny zmieniały odczyn wody w tunelach na niższy – bardziej kwaśny. Spadek pH powodował przesycenie roztworu i wytrącanie krzemionki w postaci żelu, który powoli wypełniał nory skorupiaków. Po całkowitym wypełnieniu pustej przestrzeni proces ten mógł trwać nadal, a wtedy skupienia krzemionki rozrastały się tworząc buły o fantastycznych kształtach. Z upływem czasu żel krzemionkowy tracił wodę i zmieniał się w twardą skałę – krzemień.

W latach 2004-2009 przygotowano nowe stałe wystawy prezentujące neolityczne górnictwo krzemienia pasiastego oraz osadnictwo pradziejowych górników w rejonie wydobycia tego surowca. Do ciągu trasy turystycznej włączono także pieczołowicie zabezpieczoną i zrekonstruowaną kopalnię niszową oraz pomost widokowy nad polem eksploatacyjnym.

W 2002 roku udało się odtworzyć w skali 1:1 otoczenie neolitycznego szybu górniczego wraz z zadaszeniem. Dwa lata później połączono w jedną całość istniejące wcześniej odcinki trasy podziemnej tworząc jedyną na świecie ekspozycję wyrobisk kopalń krzemienia dostępną dla każdego turysty.

Trasa turystyczna w Krzemionkach liczy ok. 1,5 km długości i prezentuje oryginalne wyrobiska neolitycznych kopalń, hałdy górnicze oraz zagłębienia poszybowe składające się na wyjątkowy krajobraz przemysłowy sprzed 5000 lat. Najciekawszą częścią trasy jest jej fragment poprowadzony pod ziemią.

Historia trasy podziemnej w Krzemionkach sięga końca lat 50-tych, kiedy turyści zaczęli zwiedzać częściowo odgruzowane podziemia kopalń w rejonie szybów 1, 2 i 3. Badania archeologiczne prowadzone na przełomie lat 70-tych i 80-tych umożliwiły wykonanie pierwszego odcinka trasy w strefie wspomnianych szybów (tzw. trasa turystyczna nr 1 otwarta w 1985 roku). Kilka lat później zakończono drążenie galerii turystycznej wokół wspaniale zachowanej kopalni komorowej nr 7/610 (tzw. trasa turystyczna nr 2). Ostatnim etapem prac było wykonanie w latach 2001-2004 tunelu łączącego trasy nr 1 i 2. Część najnowszego odcinka przebiega przez wyrobiska neolitycznych kopalń komorowych i filarowych, część zaś została wydrążona w litej skale wapiennej, gdzie można podziwiać naturalną ławicę krzemienionośną.

Obecna trasa podziemna liczy prawie 500 m długości i w najgłębszym miejscu osiąga 11,5 m. Umożliwia obejrzenie zarówno świetnie zachowanych wyrobisk pradziejowych kopalń krzemienia pasiastego, jak i zapoznanie się z geologią regionu. Podziemna trasa turystyczna w Krzemionkach jest jedynym tego typu obiektem na świecie otwartym dla szerszej publiczności.

Powstała w 1991 roku rekonstrukcja pradziejowej osady jest kolejną atrakcją podczas zwiedzania Krzemionek. Zajmuje ona powierzchnię ok. 1,5 ha. Mimo, iż nie jest wiernym odwzorowaniem żadnego ze znanych stanowisk archeologicznych, oglądając ją można wyobrazić sobie jak ludzie epoki kamienia i wczesnej epoki brązu organizowali przestrzeń, którą zamieszkiwali.

Wioska składa się z rekonstrukcji 4 domów mieszkalnych zbudowanych na podstawie dokumentacji z badań archeologicznych w Dobroniu, Sicinach i Brzeziu.

Po zachodniej stronie zlokalizowana jest rekonstrukcja grobowca megalitycznego z Broniszowic. Stanowi ona zaczątek realizowanego od kilku lat kolejnego sektora rekonstrukcji – cmentarzyska. Ma on prezentować wierzenia i obrządek pogrzebowy ludności zamieszkującej ziemie polskie 5500 – 4000 lat temu.

Od 1979 roku muzeum w Krzemionkach znajduje się w strukturze Muzeum Historyczno-Archeologicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim

Rysunek mający 5 tysięcy lat, który jest dobrze widoczny na trasie zwiedzania.

Zejście do podziemi

Szyb techniczny

Muzeum Archeologiczne i Rezerwat „Krzemionki”
Sudół 135 a Ostrowiec Świętokrzyski
http://krzemionki.pl/

GPS : 50° 57.9273′ N, 21° 30.0352′ E

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA TURYSTYCZNE W POLSCE

2024-03-13 0 komentarze/y

Miejsca wyjątkowe

Kamieniołom Libana będący częścią Obozu KL Płaszów

przez Albin Marciniak 2024-03-13

Napisane przez Albin Marciniak

Kamieniołom Libana w Krakowie to miejsce o dramatycznej historii i niezwykłej symbolice. Założony pierwotnie jako zakład wydobywczy Bernarda Libana, w czasie II wojny światowej został włączony do obozu koncentracyjnego KL Płaszów i stał się sceną tragicznych wydarzeń. To właśnie tutaj blisko 2 tysiące więźniów zmuszanych było do ciężkiej pracy przy wydobyciu i wypalaniu wapienia. Do dziś w wyrobisku widać pozostałości przemysłowej infrastruktury – piece, młyny czy ruiny zabudowań, które niszczeją w ciszy, przypominając o losach ofiar. Choć miejsce to zasłynęło dzięki wizycie Stevena Spielberga i wykorzystaniu w filmie Lista Schindlera w 1993 roku, od tamtej pory niewiele zrobiono, aby nadać mu należną rangę w pamięci i na turystycznej mapie Krakowa. Kamieniołom Libana to przestrzeń, która łączy historię, pamięć i potencjał turystyczny, a każdy spacer w jego pobliżu staje się wyjątkową lekcją refleksji.

Podczas likwidacji obozu z ogólnej liczby 170 więźniów, 146 zdołało uciec; pozostałych Niemcy rozstrzelali na miejscu. Pochowani zostali na miejscu egzekucji. W 1948 roku postawiono obok niewielki pomnik. https://pl.wikipedia.org/wiki/Liban_(ob%C3%B3z)

cmentarz ofiar oraz pomnik na mapach Google //www.google.com/maps/

Zbiorowa mogiła ofiar oraz pomnik na terenie kamieniołomu:

cmentarz rozstrzelanych więźniów

pomnik ofiar

lokalizacja cmentarza i pomnika

Kamieniołom Libana

Liban – potoczne określenie karnego obozu pracy Służby Budowlanej (niem. Straflager des Baudienstes im Generalgouvernement) utworzonego przez Niemców na terenie przedsiębiorstwa „Krakowskie Wapienniki i Kamieniołomy Ska Akc.” (od nazwiska założyciela przedsiębiorstwa – Bernarda Libana, zwanego potocznie Libanem) w krakowskiej dzielnicy Podgórze w południowym wzgórzu Krzemionek Podgórskich.

Obóz istniał od 15 kwietnia 1942 roku do 22 lipca 1944 roku. Przeciętnie przebywało w nim 400 więźniów (przez cały okres istnienia przeszło 2 tys.) – Polaków i Ukraińców, którzy pracowali w bardzo ciężkich warunkach w kamieniołomach i wapiennikach.

W 1993 r. na obszarze obozu wykonywano zdjęcia do scen obozowych filmu Lista Schindlera Stevena Spielberga. Wybudowano w tym celu scenografię, której liczne fragmenty pozostały do dziś.

W roku 1873 krakowski przedsiębiorca pochodzenia żydowskiego Bernard Liban założył firmę zajmującą się produkcją wapna budowlanego i nawozowego, kamienia łamanego fundamentowego i brukowego. Firma „Kamieniołomy i wapienniki Libana i Ehrenpreisa” była w końcu XIX w. najważniejszym przedsiębiorstwem w branży materiałów budowlanych w Krakowie.
W latach 1942–1944 okupanci hitlerowscy przejęli kierownictwo firmy i utworzyli Obóz Karny Służby Budowlanej (Baudienst).
Z opracowania : Jerzy GÓRECKI, Edyta SERMET Kamieniołomy Krakowa – dziedzictwo niedocenione

Z Kopca Krakusa sąsiadującego obok kamieniołomu, rozciąga się piękny widok na Kraków.

Nad kamieniołomem góruje Kopiec Krakusa

Żydowskie płyty nagrobne tzw Macewy, ułożone jako utwardzenie drogi, są imitacją wyprodukowaną na potrzeby filmu i tak pozostawione do dzisiaj.

Kamieniołom Libana

2024-03-13 0 komentarze/y

Różne media

Mateusz Waligóra rusza na Everest z poziomu Oceanu

przez Redakcja 2024-03-12

Napisane przez Redakcja

Asekol Everest Expedition: Mateusz Waligóra rusza na Mount Everest z poziomu oceanu!

Mateusz Waligóra rozpoczyna kolejną wyprawę. Celem będzie Mount Everest. Ale nie chodzi jedynie o wejście na Dach Świata. Mateusz spróbuje osiągnąć Everest z poziomu 0 m n.p.m.., to znaczy dotrzeć na najwyższy szczyt świata wyruszając nań z poziomu morza. Wejście na Mount Everest zacznie zatem znad Oceanu Indyjskiego i chce osiągnąć wysokość 8850 m korzystając jedynie z siły własnych mięśni, bez emisji zbędnych zanieczyszczeń, w myśl zasady „leave no trace”. Jeśli wyprawa się powiedzie, będzie pierwszym Polakiem, który osiągnie Mount Everest w taki sposób.

Wyprawa odbywać się będzie w formie himalajskiego triathlonu. Rozpocznie się w położonej nad Zatoką Bengalską miejscowości Bakkhali, ok. 120 km na południe od Kalkuty. Pierwszy marcowy etap będzie rowerowy. Towarzyszem Mateusza na nim będzie Jakub Rybicki, podróżnik, uczestnik dalekich wypraw rowerowych, fotograf. Droga przez Indie liczy według planu 1234 km. Trasa prowadząca przez jedne z najgęściej zaludnionych obszarów świata, przez nie zawsze bezpieczne, za to zawsze gorące tereny Indii, w których temperatura codziennie może przekraczać 40 st. C, będzie wbrew pozorom jednym z największych wyzwań wyprawy. Na rowerach dotrą do Nepalu, do miejsca, w którym kończy się droga. Następnie zostawią rowery, zamienią je na plecaki i dojdą do Lukli, skąd Jakub Rybicki ruszy w drogę powrotną zabierając rowery do Polski. Dalszym ciągiem będzie trekking do bazy pod Everestem, a następnie aklimatyzacja i wspinaczka na szczyt.

Mateusz Waligóra AEE fot. Damian Ochtabiński

Wyprawa łączy to, co stanowiło przedmiot większości wypraw i wyjazdów Mateusza Waligóry, czyli wielodniowy etap rowerowy, długodystansowy trekking pieszy oraz działanie w górach. W górskiej części wyprawy uczestniczyć będą także Bartek Dobroch, dziennikarz, autor książek o himalaizmie, przewodnik górski oraz fotograf Marcin Kin, który w tej roli powraca w góry najwyższe. Ich udział w wyprawie związany jest z jej dodatkowym celem, którym ma być nie tylko dokumentacja samej wyprawy, ale wydanie książki opisującej przemiany zdobywania najwyższej góry świata od czasu zakończonej śmiercią obojga himalaistów próby Mallory’ego i Irvine’a w 1924 r., po jej współczesną komercjalizację. – Chcielibyśmy opowiedzieć o tym jak ze względu na rosnącą popularność turystyki wysokogórskiej zmienia się Nepal, rejon Khumbu, w którym żyją Szerpowie i wrażliwe na zmiany himalajskie środowisko – tłumaczy Waligóra.
Podobnie jak w poprzednich wyprawach podczas trekkingu pod Everest, pobytu w bazie oraz w rejonie szczytu uczestnicy wyprawy będą także przyglądać się zmianom klimatycznym i innym problemom ekologii z naciskiem na edukację związaną z recyklingiem elektroodpadów oraz ludziom – szczególnie Szerpom, dawniej tragarzom wypraw himalajskich, dziś głównym organizatorom i animatorom całego ruchu turystyczno-wyprawowego w regionie.

Mateusz Waligóra AEE fot. Damian Ochtabiński

Skąd pomysł by podróżnik, choć nie himalaista wspinał się na Mount Everest?
– W piątek 13 stycznia ubiegłego roku dotarłem na nartach do Bieguna Południowego. Dokonałem tego jako jeden z zaledwie czterech Polaków w historii. Wyprawa ta oprócz ogromnego wyzwania sportowego, była dla mnie spełnieniem marzenia z dzieciństwa, a dokładnie jednego z trzech wielkich marzeń o dotarciu do trzech skrajnych punktów Ziemi: bieguna południowego, bieguna północnego i szczytu Mount Everest – mówi Waligóra.

W Lukli dołączą do grupy także przedstawiciele sponsora tytularnego wyprawy, firmy Asekol, będącej organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, baterii oraz opakowań – Izabela Pakuła i Mirosław Baściuk. Uczestnicy w trakcie trekkingu planują wejście aklimatyzacyjne na sześciotysięcznik Lobuche East.

Wyzwaniem dla Mateusza będzie nie tylko długość wyprawy, która potrwa prawie dwa i pół miesiąca, ale też amplituda temperatur pomiędzy strefami klimatycznym, przez które przebiegać będzie droga z poziomu morza na Everest. Pomiędzy gorącymi nizinnymi rejonami Indii, a mroźnym nawet w pogodne dni najwyższym szczytem świata.

Start wyprawy 18 marca

Postępy wyprawy będzie można śledzić na profilach w social media:

https://www.facebook.com/MateuszWaligoraOfficial/

https://www.instagram.com/mateusz_waligora_explorer/

#AsekolEverestExpedition #MateuszWaligóra

Sponsor Tytularny: Asekol

Sponsor Główny: Aztorin

Partnerzy: Rowery Stylowe, Lyofood, Iridium Communications

Patronat Honorowy wyprawą objęło Ministerstwo Sportu i Turystyki oraz Polski Oddział The Explorers Club.

Mateusz Waligóra – specjalista od wyczynowych wypraw w najbardziej odludne miejsca planety. Szczególnie upodobał sobie pustynie: od Australii po Boliwię. Na koncie ma rowerowy trawers najdłuższego pasma górskiego świata – Andów, samotny rowerowy przejazd najtrudniejszą drogą wytyczoną na Ziemi – Canning Stock Route w Australii Zachodniej oraz pierwsze w historii samotne przejście mongolskiej części pustyni Gobi. Wiosną 2022 roku wspólnie z Łukaszem Superganem dokonał trawersu Grenlandii – przejście na nartach największej wyspy na kuli ziemskiej z zachodu na wschód zajęło polskim podróżnikom 35 dni. W styczniu 2023 roku samotnie i bez wsparcia z zewnątrz dotarł na nartach na biegun południowy. Członek The Explorers Club.

Mateusz Waligóra – Od Pustyni Gobi po Tatry

wywiad

Albin Marciniak i Mateusz Waligóra podczas rozmowy w Tatrach w Dolinie Pięciu Stawów Polskich

2024-03-12 0 komentarze/y

Spotkania, zloty, imprezy podróżników

Międzynarodowe Targi Turystyczne Wrocław

przez admin 2024-03-12

Napisane przez admin

Międzynarodowe Targi Turystyczne Wrocław

Międzynarodowe Targi Turystyki i czasu wolnego

22-24 marca 2024 | Tarczyński Arena Wrocław

#MTTWrocław2024

Od 15 lat promujemy turystykę we Wrocławiu

Ponad 14 lat temu, gdy rozpoczynaliśmy prace nad MTT Wrocław chcieliśmy stworzyć liczące się w Polsce wydarzenie turystyczne. Przez te wszystkie lata wspólnie się rozwijaliśmy i wiele się nauczyliśmy. Dziś z perspektywy czasu możemy śmiało powiedzieć, iż nasz cel został osiągnięty. To nasza wspólna zasługa – setek wystawców, kilkudziesięciu tysięcy odwiedzających, setek partnerów i patronów.

3 dni prelekcji, pokazów zdjęć i filmów

Witajcie na stronie poświęconej jednemu z najbardziej inspirujących wydarzeń dla pasjonatów podróży – Festiwalowi Podróżników „Swoją Drogą”. To niezwykłe spotkanie gromadzi entuzjastów odkrywania świata z różnych zakątków globu, którzy dzielą się swoimi fascynującymi historiami, doświadczeniami i spojrzeniem na podróżowanie.

Od samego początku naszym celem było stworzenie przestrzeni, w której podróżnicy mogą spotkać się, wymienić pomysłami oraz zainspirować się nawzajem do kolejnych wypraw. To nie tylko miejsce, gdzie uczestnicy prezentują swoje przygody z dalekich krain, ale również platforma do rozmów o kulturze, przyrodzie, historii i różnorodności świata

Niezależnie od tego, czy jesteś doświadczonym podróżnikiem czy dopiero zaczynasz swoją przygodę z odkrywaniem świata, Festiwal „Swoją Drogą” zapewni Ci niezapomniane chwile, pełne emocji, przygód i nowych znajomości.

Godziny otwarcia targów:

22.03 Piątek: 10-17
23.03 Sobota: 10-18
24.03 Niedziela: 10-16

Ceny biletów:

Bilet jednodniowy / normalny – 25 zł
Bilet jednodniowy / ulgowy – 18 zł
Karnet dwudniowy / normalny – 35 zł
Karnet dwudniowy / ulgowy – 25 zł
Karnet trzydniowy / normalny – 45 zł
Karnet trzydniowy / ulgowy –30 zł
Bilet grupowy – 15 zł/os. (przy zakupie powyżej 10 biletów)
Bilet z kartą seniora – 18zł (1 dzień) / 25zł (2 dni) / 30zł (3 dni)
Bilet rodzinny 1 dzień – 60 zł
Bilet rodzinny dwudniowy – 70 zł
Bilet rodzinny trzydniowy – 80 zł
Bilet rodzinny: 2 osoby dorosłe + dzieci

* Bilety ulgowe przysługują uczniom szkół podstawowych, ponadpodstawowych, studentom, emerytom i rencistom po okazaniu ważnej legitymacji oraz osobom niepełnosprawnym.

Dzieciom do 7. roku życia przysługuje wstęp bezpłatny. W piątek wstęp bezpłatny dla osób niepełnosprawnych i ich asystentów.

Bilety do nabycia w dni targowe w kasach przed wejściem na Targi.

https://mttwroclaw.pl

Festiwal Podróżników „Swoją drogą”

W ramach targów odbędzie się Festiwal Podróżników. Do uczestnictwa w prelekcjach niezbędny jest bilet targowy. Inne opłaty nie są pobierane.

Prosimy wziąć pod uwagę, iż niektóre prelekcje cieszą się wyjątkowo dużym zainteresowaniem, a pojemność sali, w której odbywa się festiwal jest ograniczona do ok. 300 osób.

Program pokazów

https://mttwroclaw.pl/festiwal-podroznikow-swoja-droga/

Jak najlepiej dostać się na Targi?

MTT odbywają się na Stadionie Wrocław, w części targowo-konferencyjnej. Na stadion dostaniemy się komunikacją miejską lub samochodem, przy Stadionie znajduje się parking płatny.

Korzystając z komunikacji miejskiej wybierz linie 31, 101, 102, 103, 104 – przystanek Królewiecka, lub linie 3, 10, 20 – przystanek Lotnicza.

2024-03-12 0 komentarze/y

Czechy Festiwale

Wiosenne festiwale w czeskim Pilznie

przez Redakcja 2024-03-11

Napisane przez Redakcja

Wiosna w czeskim Pilznie będzie ciekawa!

Jak co roku, wiosną czeskie Pilzno szykuje ciekawe imprezy kulturalne. Przedstawiamy kilka propozycji wydarzeń, na które warto się wybrać.

Od 7 marca do 11 kwietnia w Pilznie odbędzie się 44 edycja tradycyjnego festiwalu muzyki poważnej Dni Smetany, należącego do największych wydarzeń kulturalnych miasta i regionu. W tym roku program nawiąże do ogólnokrajowych obchodów Roku Muzyki Czeskiej i 200. rocznicy urodzin słynnego kompozytora Bedřicha Smetany. Ukoronowaniem festiwalu będzie koncert symfoniczny Stabat Mater Antonína Dvořáka w wykonaniu Filharmonii Pilzneńskiej.

Dni Smetany

Kolejnym ciekawym wydarzeniem kulturalnym w Pilznie będzie Festiwal Światła i Sztuki BLIK BLIK (22-23 marca), jeden z największych tego typu festiwali w Czechach. Odbywa się co roku w różnych miejscach miasta i przyciąga widzów unikatowymi instalacjami świetlnymi. Na zwiedzających czeka 12 instalacji zewnętrznych, 2 wystawy w centrum kultury DEPO2015 oraz wyjątkowa wystawa 7 prac japońskiego artysty Yasuhiro Chidy.

fot. Blik Blik

W pierwszych dniach maja na Festiwal Wolności do Pilzna co roku przybywają tysiące gości z całego świata, którzy wraz z amerykańskimi weteranami uczestniczą w wydarzeniach związanych z radosną atmosferą końca wojny. W tym roku impreza odbędzie się od 3 do 6 maja. W obozach wojskowych z epoki będzie można zobaczyć oryginalne wyposażenie, pojazdy i technikę, wysłuchać autentycznych transmisji radiowych, dokumentujących ówczesną atmosferę. Nie zabraknie również inscenizowanych scenek z życia codziennego żołnierzy i mieszkańców protektoratu, a także programu towarzyszącego.

fot. Blik Blik

Setki tancerzy w kolorowych strojach ludowych roztańczą centrum Pilzna podczas Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego CIOFF® od 5 do 9 czerwca. Pilzno na kilka dni stanie się miejscem spotkań miłośników folkloru i sztuki ludowej. Co roku w festiwalu uczestniczą zespoły ludowe z całego świata. Setki uczestników poprzez tańce, muzykę i śpiew tworzą niepowtarzalną atmosferę w centrum miasta. Wystąpienia muzyczne uzupełni uroczysta parada w strojach ludowych, jarmark staroczeski, pokazy rękodzieła i tradycyjnej sztuki kulinarnej.

Liberation Festival 2023

Informacje o Pilznie i festiwalach są dostępne na stronie www.visitpilsen.eu

Liberation Festival 2023

fot. Blik Blik

Informacja prasowa: Czeska Centrala Ruchu Turystycznego – CzechTourism 11.03.2024

2024-03-11 0 komentarze/y

Zamki i pałace

Ruiny zamku Karpień w Górach Złotych

przez Redakcja 2024-03-10

Napisane przez Redakcja

Ruiny średniowiecznego zamku na szczycie Karpiaka (782 m n.p.m.) w Górach Złotych, w gminie Lądek-Zdrój (Sudety, ziemia kłodzka), stolica dawnego państwa karpieńskiego. Obiekt objęty ochroną jako zabytek. Niestety, z roku na rok coraz bardziej zarasta i zanika pośród gęstwiny lasu. Ilość leśnych dróg i ścieżek prowadzących z Lądka Zdrój, bardzo słabo oznakowanych, znacznie utrudnia dotarcie do ruin.

Ruiny zamku Karpień 2018 17

Zamek Karpniki

Opierające się tylko na przypuszczeniach teorie datują powstanie pierwszego grodu w tym miejscu na wczesne średniowiecze i przypisują jego założenie plemieniu Chorwatów. Zapewne także legendą jest hipoteza, że Bolesław Chrobry wyprawiający się na podbój Czech w 1003 r. przebywał w drewnianym gródku granicznym na szczycie Karpiaka. Być może zamek posłużył i dla wojsk Bolesława Śmiałego przy jego interwencjach w Czechach. Pewniejsze przypuszczenia lokują tu pierwszy zamek przed 1200 r. i władcy Czech przypisują jego postawienie.

Ruiny zamku Karpień 2018 19

Rok 1346

Właścicielami zostają bracia z rodu von Glaubitz ze złotym karpiem w herbie.

Zamek chronił przełęcze i trakt zwany „Drogą Solna”, a sól była wówczas cenniejsza niż złoto. W skład dóbr zamkowych wchodziło 13 wsi i miasto Lądek.

Rok 1422

Nowym właścicielem zostaje Puta z Czastolovic

Rok 1428

Husyci zdobyli i złupili zamek.

Rok 1431

Puta za zasługi na polu bitwy z husytami otrzymuje całą ZiemięKłodzką i w zastaw Księstwo Ziębickie. Po śmierci Puty w roku 1440 całą Ziemię Kłodzką i zamke, wykupił Hinek Krusina z rycerskiego rodu von Lichtenberg.

Rok 1440

Hinek Krusina po ślubie z wdową po Pucie, Anną, staje się właścicielem Księstwa Ziębickiego.

Po odmowie posłuszeństwa przez mieszkańców Księstwa Ziębickiego, Hinek Krusina rozpoczyna interwencje zbrojne.

Rok 1442-1443

Zamek pełnił rolę więzienia dla znaczniejszych jeńców i zbuntowanych poddanych Hinka Krusiny.

Rok 1442

Wojska Hinka Kusiny zdobyły i złupiły opactwo w Henrykowie – bastion oporu i nieposłuszeństwa.

Rok 1443

Rusza wyprawa buntowników wspierana przez Koalicję Śląską pod dowództwem Wilhelma Księcia Opawskiego. Zamek Karpień zniszczono i złupiono.

Rok 1444

Wygaśnięcie działań wojennych.

Rok 1454

Śmierć Hinka Kusiny. Zamek splądrowano i podpalono. Zamek niszczeje i popada w ruinę.

Rok 1513

Zamek zamieszkały przez bandy rozbójników.

Rok 1580

Pierwsze wzmianki o wykorzystywaniu materiału z zamku do budowy obiektów w Lądku Zdroju.

Rok 2009-2010

Przeprowadzono badania archeologiczne celem rekonstrukcji murów.

Od XVII w. stał się atrakcją turystyczną dla kuracjuszy rozwijającego się wówczas kurortu w Lądku-Zdroju. Ruiny zagospodarowano dzięki staraniom Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego. W 1885 r. GGV postawiło na dawnym podgrodziu drewnianą wieżę widokową. Została ona zburzona w 1899 r.

Kamienna ławeczka obecnie jest najbardziej znanym elementem pozostałości po zamku.

To co dzisiaj tu zobaczymy to w zasadzie same fundamenty i kamienie. Miejsce warte jest jednak odwiedzenia ze względów edukacyjnych – dobrze widoczny jest podział obiektu na gród wewnętrzny z wieżą i dziedzińcem, zewnętrzny mur obronny i na podgrodzie. Na dziedzińcu można jeszcze odnaleźć głaz z wyrytym planem zamku, wyrżniętym dla turystów w 1883 r. oraz kamienną ławę jeszcze sprzed wojny. Obiekt leży na terenie Lasów Państwowych i niezabezpieczony popada niestety w dalszą ruinę. Poza akcjami sprzątania organizowanymi przez ZHP lub PTTK, nie jest przedmiotem żadnych prac konserwacyjnych.

Kompleksowe badania archeologiczne wykonali Niemcy, rozpoczynając wiosną 1882 r. wykopaliska. Ostatnie badania archeologiczne prowadzono tu w latach 2009-2010. Według informacji z 2006 r., Gmina Lądek-Zdrój podejmuje się programu zabezpieczenia cennych historycznie ruin ze środków Unii Europejskiej.

Ze zbiorów biblioteki Uniwersytetu Zielonogórskiego. Lata 1870-1880 , Ruiny zamku Karpno i Śnieżnik w oddali na stalorycie Theodora Blätterbauera wydanym w Głogowie przed 1880 rokiem.

Wiele osób odwiedzających Lądek Zdrój, czy to kuracjusze czy też turyści w drodze na Śnieżnik, Do Jaskini Niedźwiedziej, Jaskini Radochowskiej czy do Kopalni Uranu w Kletnie, mają w planie zobaczyć ruiny zamku Karpień. Wielu z nich już w początkowej plątaninie ścieżek leśnych rezygnuje z wizyty na zamkowym wzgórzu. Jedynym wyjątkiem właściwego oznakowania szlaków, jest Śnieżnik. Osobom planującym jednak wejście na wzgórze, polecam tradycyjną mapę. Mapa Google jaką mamy w telefonie, niestety nie pokrywa się ze ścieżkami w terenie.

niebieski (E3) z Lądka-Zdroju (czas dojścia: 1:30 h, według oznaczeń PTTK-1:45) do Starego Gierałtowa (czas dojścia: 1:30 h),

zielony z Przełęczy Gierałtowskiej (czas dojścia: 2 h) do Przełęczy Lądeckiej (czas dojścia: 1:30 h).

opracowanie & foto : Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Zamki w Polsce

Najpiękniejsze i najokazalsze obiekty obronne

2024-03-10 0 komentarze/y

Małopolskie

Pustynia Błędowska, największa w Europie, Polską Saharą zwana

przez Karolina Zięba 2024-03-10

Napisane przez Karolina Zięba

Pustynia Błędowska Róża Wiatrów punkt widokowy 1

Zapraszamy do odwiedzenia jednej z ciekawostek jaką jest Pustynia Błędowska. Jest to jedyny w naszym kraju obszar występowania lotnych piasków. Znajduje się na pograniczu Wyżyny Śląskiej i Wyżyny Olkuskiej pomiędzy Błędowem od zachodu, Kluczami od wschodu i Chechłem od północy.

Pustynia Błędowska jest uważana za wielką osobliwość przyrodniczą nie tylko w skali Polski. Pustynia znajduje się w granicach Parku Krajobrazowego „Orlich Gniazd” i jest częściowo objęta specjalną ochroną w postaci użytku ekologicznego. Powierzchnia piasków wynosi 32 km kw (długość 8-9 km, szerokość 3-4 km). Należy podkreślić, że wyrażenie „Pustynia Błędowska” jest terminem geograficznym, który został wprowadzony do literatury w połowie XIX wieku i mimo, że nie oznacza pustyni w sensie klimatycznym, obszar ten odznacza się specyficznym krajobrazem, którego turysta czy miłośnik przyrody nie zobaczy w żadnym innym zakątku Polski.

Punkt widokowy Czubatka.

Przez pustynię, z zachodu na wschód, przepływa rzeka Biała Przemsza.
Obszar pustyni objęty jest programem ochrony Natura 2000.

Pustynia Błędowska Biała Przemsza 2

Biała Przemsza

Tak o niej pisano przed wojną: „Największa w Europie, Polską Saharą zwana. A kto by zlekceważył jej obszar, gdyż zbyt szeroką i długą nie wydaje się na oko, niech spróbuje parę kilometrów przespacerować się po niej. A warto. Można przy odpowiedniej pogodzie być świadkiem zjawiska mirażu – Fata Morgany”.

Pustynia Błędowska Małopolski Park Krajobrazowy Orlich Gniazd 1

Rozwój, zarastanie i ochrona pustyni
Pustynia w swojej obecnej postaci jest pochodzenia antropogenicznego. W wyniku intensywnej działalności okolicznych mieszkańców na terenie pustyni poziom wód gruntowych opadł do tego stopnia, że uniemożliwiło to rozwój roślin. W połączeniu z intensywną wycinką lasów na potrzeby górnictwa i hutnictwa, rozwijających się w tych rejonach już od średniowiecza, spowodowało to odsłonięcie ok. 150 km² piasków (miąższość piasku dochodzi do 60 m), sięgających na południu aż w okolice Szczakowej. Pozostałości tej tzw. Dużej Pustyni Błędowskiej to już niemal całkowicie zarośnięta Pustynia Starczynowska na zachód od Olkusza oraz Dziadowskie Morze koło Boru Biskupiego w okolicach Bukowna. Dawniej zdarzało się tam zjawisko fatamorgany.

ostańce wapienne podnóże Rudnicy 1

ostańce wapienne

W latach 50. część pustyni zaorano i obsadzono wierzbą kaspijską oraz sosną. W połączeniu z pyłami przemysłowymi GOP-u i obserwowanym obecnie podnoszeniem się poziomu wód, spowodowało to znaczne zmniejszenie powierzchni odkrytych piasków. Część południowa pustyni jest już niemal całkowicie zarośnięta (wyjątkiem są krawędzie wschodnie), a część północna, w okolicach Chechła, jest wciąż terenem w dużej mierze odsłoniętym.

Pustynia Błędowska Małopolski Park Krajobrazowy Orlich Gniazd 4

Wykorzystanie
Od wczesnych lat XX wieku pustynia wykorzystywana była jako poligon. Podczas I wojny światowej ćwiczył tu przed bitwą pod Krzywopłotami batalion pomocniczy piechoty legionowej. W okresie międzywojennym obszar ten wykorzystywała do ćwiczeń piechota i artyleria Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie, a w czasie II wojny światowej pustynia służyła jako poligon niemieckiej Afrika Korps oraz niemieckim lotnikom z bazy Udetfeld koło Siewierza. Obecnie tylko część północna pustyni wykorzystywana jest jako poligon wojskowy. Od strony Chechła oraz na górze Czubatce w Kluczach było niegdyś stanowisko dowodzenia, jednak z powodu groźby zawalenia ruiny usunięto.
Na Pustyni Błędowskiej została zrealizowana ekranizacja 'Faraona’ Bolesława Prusa.
Promocją i ochroną Pustyni zajmuje się stowarzyszenie Polska Sahara.

Pustynia Błędowska Małopolski Park Krajobrazowy Orlich Gniazd 45

Armata stoi przy punkcie widokowym Róża Wiatrów.

Choć mówi się o Pustyni jako o całości, to prawdą jest, iż składa się ona z dwóch nierównych części: mniejszej północnej i większej południowej. Obie są od siebie oddzielone głęboką doliną Białej Przemszy – „oazą pustyni”. Wiatr jest czynnikiem tworzącym „pustynny charakter”. Tworzy różnorakie wydmy, wały brzeżne. Warunki bytowania dla roślin są tu trudne. Stąd np. liczba gatunków roślin naczyniowych wynosi tylko około 100. Przetrwać może tylko ta, która potrafi się obronić przed wysoką temperaturą, (latem piasek nagrzewa się do temperatury 70^oC) i zapewnić sobie wilgoć, np. poprzez rozbudowany system korzeniowy. Na piaskach rosną głównie trawy: szczotlicha siwa, wydmurzyca piaskowa. Najbujniejsza roślinność występuje wzdłuż Białej Przemszy.

Pustynia Błędowska Biała Przemsza 1

Z ciekawszych roślin można tu spotkać wyspowe stanowisko warzuchy polskiej – rośliny endemicznej, niewystępującej w żadnym innym miejscu Polski. W związku z tym, że warzucha wymaga źródlanej, bardzo zimnej i czystej wody oraz piaszczystego podłoża w pobliżu Białej Przemszy miała ona doskonale warunki do rozwoju. Jednak od lat 70-tych w wyniku działalności górniczej obniżył się poziom wód gruntowych, a co za tym idzie zanikło także większość stanowisk tego gatunku.

Pustynia Błędowska Małopolski Park Krajobrazowy Orlich Gniazd 7

Części Pustyni różnią się między sobą nie tylko wielkością. Północna część jest terenem bardziej monotonnym, o deflacyjnym typie rzeźby. Wiatr wywiał ze znacznych obszarów tej powierzchni wielkie masy materiału piaszczystego. Utwory te zostały następnie osadzone w innym miejscu, głównie we fragmencie wschodnim. W przeciwieństwie do części północnej, część południowa odznacza się bardziej urozmaiconym i deflacyjnym typem rzeźby. Istnieje tu wiele form wypukłych.

Pustynia Błędowska Małopolski Park Krajobrazowy Orlich Gniazd 10

Na pierwszy rzut oka krajobraz Pustyni wydaje się dość monotonny. Bez wątpienia urozmaicenie wprowadzają tu stosunkowo niewielkie formy wydmowe oraz urokliwa dolina Białej Przemszy, która w porównaniu z okolicą posiada bogactwo flory i fauny. Piaszczyste tereny Pustyni należą do unikatowych w naszym kraju. Podobno jeszcze na początku wieku XX można było zaobserwować zjawiska miraży. W latach 1930 M. Kantor-Mirski przedstawiał ten obszar jako „nieprzyjazny” dla istot żywych. Charakteryzowała go jego zdaniem „ogromna pustka, niesamowita dzikość, morze piasków, szmat ziemi nagiej, tchnącej martwotą”.

Pustynia Błędowska punkt widokowy Czubatka 14

Cały teren Pustyni Błędowskiej objęty jest trzema formami ochrony:

• obszar Natura 2000 PLH120014 „Pustynia Błędowska” (1963,9 ha, zgłoszony do Komisji Europejskiej przez Ministerstwo Środowiska w 2004 r. i zatwierdzony przez Komisję Europejską),

• Park Krajobrazowy Orlich Gniazd (12842 ha, utworzony w 1982 roku, powiększony w 2005 r.),

• użytek ekologiczny (684 ha, 1995 r.) – na terenie tej formy ochrony znajduje się część obszaru Natura 2000, na której zaplanowano działania aktywnej ochrony

Pustynia Błędowska punkt widokowy Czubatka 8

Turystyka:
Przez tereny sąsiadujące z Pustynią Błędowską prowadzi wiele interesujących szlaków, obejmujących teren Pustyni jak również inne ciekawe miejsca leżące w pobliżu. Jest to atrakcyjny teren wędrówek pieszych oraz konnych: Błędów połączony jest z Kluczami żółtym „Szlakiem Pustynnym”. Miejscowości te łączy także pomarańczowy szlak jeździecki – „Transjurajski Szlak Konny”. Ponadto w poznawaniu Pustyni pomagają:

• Ścieżka dydaktyczna po Pustyni Błędowskiej (3 km) – znaki czerwone:
ścieżka rozpoczyna się na ul. Rudnickiej w Kluczach – prowadzi przez fragmenty lasu mieszanego z domieszką buka pospolitego – wzniesienia z ostańcami – rekultywowane tereny pogorzeliska po wielkim pożarze w 1992 r. – piaski pustyni – kończy się nad Białą Przemszą wśród łęgów jesionowo-olszowych. Na trasie można spotkać wiele chronionych i endemicznych gatunków flory i fauny.

• Ścieżka dydaktyczna po Ziemi Kluczewskiej (1,5 km) – znaki czarne:
rozpoczyna się na osiedlu XXX- lecia – tereny stawów Czerwonego i Zielonego – obrzeża Pustyni Błędowskiej – ostańce wapienne – podnóże Rudnicy – wzgórze Jałowce (Czubatka) – koniec na ul. Rudnickiej.

• Na południowy zachód od Błędowa wyznaczone są inne dwa szlaki dydaktyczne, wiodące zabagnioną doliną Białej Przemszy i rzeki Białej. Na północny-zachód od Klucz wyznaczono jedyną ścieżkę przez pustynię.

Pustynia Błędowska punkt widokowy Czubatka 2

Dojazd:
• Z Częstochowy – drogą S1 na Bielsko-Białą, następnie E40 przez Olkusz do Chechła.
• Z Krakowa – przez Olkusz do miejscowości Klucze i Chechło.
• Z Katowic należy się kierować w stronę Sosnowca, a następnie Olkusza, a dalej do Chechła.

Pustynia Błędowska punkt widokowy Czubatka 17

Punkt widokowy Czubatka, gdzie można dojechać samochodem od miejscowości Klucze.

opracowanie
Karolina Zięba-Kulawik

foto: Albin Marciniak

Pustynia Błędowska Małopolski Park Krajobrazowy Orlich Gniazd 39

Na pustyni często można zobaczyć grupy przemierzające rozległe piaski konno.

Pustynia Błędowska Małopolski Park Krajobrazowy Orlich Gniazd 48

Niestety, mimo że teren pustyni to Obszar Natura 2000, takie obrazki nie należą do rzadkości. Ryczące motory wzbijające tumany piasku przejeżdżające pomiędzy spacerującymi osobami, często z małymi dziećmi.

Zdecydowana większość osób kojarzy pustynię wyłącznie z rozległymi wydmami i legendarną Fata Morgana. Tymczasem otoczenie pustyni to lasy z dużą ilością ścieżek spacerowych a także wody. Szlak prowadzący od miejscowości klucze wiedzie obok malowniczo położonych stawów – Czerwonego i Zielonego. Wzdłuż brzegów wytyczone są ścieżki dla spacerowiczów.

Zielony Staw

Czerwony Staw

Pustynia Błędowska Róża Wiatrów punkt widokowy 9

Punkt widokowy Róża Wiatrów. Tutaj prowadzi droga zakończona parkingiem. Na miejscu jest kilka punktów gastronomicznych z lodami, napojami i przekąskami. W pogodne dni bywa tłoczno i gwarno.

Pustynia Błędowska Małopolski Park Krajobrazowy Orlich Gniazd 53

Altana i tzw ławka zakochanych.

Ścieżka pieszo rowerowa biegnąca z Kluczy, obok stawów w Białej Przemszy.

2024-03-10 0 komentarze/y

Tanie loty

Z Krakowa do Zadaru za 274 zł z bagażem rejestrowanym w dwie osoby!

przez Redakcja 2024-03-09

Napisane przez Redakcja

Z Krakowa do Zadaru za 274 zł z bagażem rejestrowanym w dwie osoby!

Bilet powrotny także z bagażem rejestrowanym w dwie osoby to koszt 68,50 euro, co po przeliczeniu daje razem 575 zł w obie strony z bagażem rejestrowanym i swobodnym wyborem miejsc w samolocie podczas odprawy online (dla osoby kupującej bagaż rejestrowany). Jak to wygląda w praktyce, przedstawiamy poniżej. Ale uwaga, te ceny mogą się oczywiście zmienić, w zależności od zainteresowania na dany lot. Tanie bilety nie są dla wszystkich pasażerów samolotu a jest to jedynie pewna pula aż do wyczerpania. Krótko mówiąc, kto pierwszy ten lepszy.

Poniższe propozycje uwzględniają lot z Krakowa do Zadaru dla dwóch osób z jednym bagażem rejestrowanym 20kg, co w połączeniu z bagażem podręcznym, w zupełności wystarczy na tygodniowy pobyt na plaży w połączeniu ze zwiedzaniem. Jeżeli w planie będzie większa aktywność w terenie, warto rozważyć plecaki, a te nadać można na lotnisku, pakując do jednego worka foliowego. Tutaj liczy się waga a mniej gabaryt.

Lotnisko w Zadarze jest położone bardzo blisko miasta, więc podróż nie przysparza problemów. Komunikacja autobusowa jest dobrze rozwinięta i za kilka euro dojedziemy z lotniska do centrum miasta. Przystanek autobusowy znajduje się po prawej stronie po wyjściu z terminala.

Pokazane ceny aktualne były 9 marca 2024r. co oczywiście może się zmienić, w miarę dostępności tanich biletów z przeznaczonej puli na dany lot.

Widoczna cena za bagaż rejestrowany jest także atrakcyjna i może się zmienić, w miarę dostępności tanich biletów z przeznaczonej puli na dany lot.

Ceny biletów powrotnych dają sporą elastyczność i decyzja o długości pobytu zależy od Was. Jeżeli macie nieograniczony czas na wiosenny wypoczynek, można oczywiście dowolnie przedłużyć pobyt, mając do dyspozycji tanie loty przez cały kwiecień.

Dla osób chcących wrócić w ostatni dzień świąt, lot wieczorny jest w cenie 20 euro, czyli ok 88 zł

Wracamy także z takim samym a być może nieco większym bagażem. Także i ten mamy już wykupiony w cenie 28,49 co w przeliczeniu 4,4 zł / 1 euro daje kwotę 125 zł.

Do bagażu rejestrowanego możemy zapakować namiot i sprzęt biwakowy (poza gazem w kartuszach!) i w ten sposób możemy sporo zaoszczędzić na noclegach. Jednak i noclegi w magicznym Zadarze nie muszą wiązać się z dużymi kosztami. Przed sezonem jest znacznie taniej oraz jest spory wybór. Nie warto czekać do wakacji, co pokazuje poniższy screen z Booking.com, dający możliwość noclegu w centrum miasta, dla dwóch osób przez 6 nocy (termin pokrywający się z powyższymi terminami tanich lotów).

Jak dotrzeć do opisanych powyżej cen tanich lotów?

Najtańszy sposób na podróżowanie po Europie

jak wyszukiwać skutecznie tanie loty ?

bezpośrednio na stronach przewoźników, gdzie znajdziemy ceny aktualne i bez ukrytych kosztów pośrednich,

krok po kroku:

https://klubpodroznikow.com/relacje/polska-na-weekend/314-tanie-loty/3591-najtanszy-sposob-na-podrozowanie-po-europie

Obok Zadaru polecamy magiczne miasteczko Nin z jedną z najpiękniejszych i szerokich plaż w Chorwacji, z białym piaskiem i niesamowitymi widokami.

Nin – centrum średniowiecznej Chorwacji

foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

Uwaga, powyższe propozycje nie są w żaden sposób związane z reklamą, afiliacją czy innymi propozycjami komercyjnymi. Są to wyłącznie oferty wyszukane na opisanych powyżej stronach.

2024-03-09 0 komentarze/y

Kościoły i obiekty sakralne Zabytki sakralne

Kościół Mariacki w Gdańsku największym kościołem gotyckim na świecie

przez Redakcja 2024-03-09

Napisane przez Redakcja

Kościół Mariacki w Gdańsku

Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdańsku.

Największy ceglany kościół gotycki na świecie

Będąc w Gdańsku, Bazylikę widać praktycznie z każdego miejsca. Stając przed kościołem, widzimy jego ogrom. Jeszcze większe wrażenie odnosimy wchodząc do jego wnętrza, oraz wspinając się po schodach wieży, na platformę widokową.

Kościół Mariacki w Gdańsku zachował niemal w pełni gotycką architekturę, w układzie przestrzennym, wewnątrz i na zewnątrz. W kategoriach stylistycznych głównomiejska fara zaliczana jest do późnej odmiany gotyku ceglanego, powszechnego w XV wieku w krajach Niżu Nadbałtyckiego, a także w Niderlandach.

Konkatedralna Bazylika Mariacka zwana często „koroną Gdańska” jest największą w Europie świątynią wybudowaną z cegły. Potężne jej mury i wieże wznoszą się wysoko nad panoramą miasta oraz nad rozległą okolicą. Kamień węgielny pod obecną świątynię położono w uroczystość Zwiastowania Pańskiego 25 marca 1343r. Świątynia budowana była etapami przez 159 lat. Dnia 28 lipca 1502 roku o godz. 16.00 mistrz Henryk Hetzel położył ostatnią cegłę sklepienia. Bazylika ma długość 105,5 m, szerokość w transepcie 66 m. Kubatura wynosi 155 000 m. Na 27 wolno-stojących filarach wspiera się wspaniałe sklepienie gwiaździste i kryształowe. Gdańska świątynia mariacka 20 listopada 1965 roku bullą papieska Pawła VI podniesiona została do godności Bazyliki Mniejszej.

kościół Mariacki Największy ceglany kościół gotycki na świecie

Historyczna fara Głównego Miasta w Gdańsku, pełniąca funkcję kościoła katolickiego i ewangelickiego (w latach 1572-1945), od 1986 konkatedra diecezji gdańskiej, która w 1992 stała się archidiecezją.

Sprawa początków dziejów gdańskiego kościoła NMP nie jest wyjaśniona. Dawna tradycja przekazała 1243 jako rok rozpoczęcia budowy świątyni, aczkolwiek badania archeologiczne pod obecną świątynią nie przyniosły korzystnego rezultatu w postaci materialnych śladów. Przypuszcza się, iż w miejscu obecnej Bazyliki Mariackiej stał wcześniej drewniany kościół, wzniesiony przez księcia Świętopełka II Wielkiego, wymieniany w 1271 obok innych kościołów gdańskich (Św. Mikołaja i Św. Katarzyny).

Na mocy przywileju nadanego Głównemu Miastu w 1342 przez wielkiego mistrza krzyżackiego, Ludolfa Kóniga, wydano decyzję budowy kościoła parafialnego. Obecną świątynię zaczęto budować w 1343. 23 marca położono pierwszy kamień a mówi o tym łaciński napis na tablicy przy wejściu do zakrystii:

„Anno Domini MCCCXLIII … proxima feria sexta post Letare positus est primus lapis muri ecclesie beate virginis Marie cuius dedicatio celebrabitur dominica proxima post festum nativitatis Marie

Kościół Mariacki jest trzecim pod względem objętości świątynią na świecie zbudowaną z cegły. Jej charakterystyczna sylwetka, której akcentami są masywna zachodnia wieża dzwonna i smukłe narożne wieżyczki tworzy dominantę w panoramie miasta. Zbudowany w latach 1346-1506 kościół jest przykładem gotyku ceglanego, odmiany stylu w architekturze gotyckiej upowszechnionego w krajach basenu Morza Bałtyckiego.

Wnętrze charakteryzuje się jednolitą wysokością poszczególnych naw. Potężne, ośmioboczne filary dźwigają sklepienia o gęstym i wyszukanym układzie żeber, co stanowi jedną z bardziej charakterystycznych cech architektury późnogotyckiej. W nawie głównej i transepcie są to sklepienia sieciowe, w prezbiterium i niektórych kaplicach sklepienia gwiaździste, w nawach bocznych – sklepienia kryształowe, które są pozbawione żeber.

W 1498–1502 przekryto świątynię sklepieniami gwiaździstymi, sieciowymi i kryształowymi, które konstruował Henryk Hetzel. 28 lutego 1502 wprawiono w sklepienie ostatni zwornik. Światło do wnętrza świątyni wpada przez 37 ogromnych okien różnej wielkości, w tym tylko 2 z (nowymi) witrażami. Dzięki umieszczeniu przypór we wnętrzu uzyskano między nimi duże przestrzenie, w których urządzono 29 kaplic

Pomimo burzliwych dziejów, świątynia zachowała historyczną formę architektoniczną co poświadcza ikonografia sięgająca XVI wieku oraz bogaty wystrój wnętrza, który tworzą liczne dzieła średniowieczne (m.in. Piękna Madonna Gdańska, Pietà, Ołtarz Koronacji Marii, ołtarz Św. Barbary, Tablica Dziesięciorga Przykazań, zegar astronomiczny) i nowożytne (zespół obrazów i epitafiów z XVI-XVIII stuleci).

Budowę świątyni rozpoczęto równocześnie z dwóch stron – wschodniej i zachodniej. Niektóre fragmenty dawnej, ceglanej budowli zachowały się w murach obecnej hali. Od zachodu wzniesiono niską, dwukondygnacyjną wieżę-dzwonnicę, opiętą masywnymi przyporami. Zakończenie prac budowlanych datuje się na lata 1360 – 1361.

Świątynia przeszła w ręce Kościoła Rzymskokatolickiego na mocy decyzji Rady Narodowej z 29 stycznia 1946. Dziesięć lat po konsekracji w 1965 kościół Mariacki został podniesiony do godności Bazyliki Mniejszej, w 1986 stał się konkatedrą diecezji gdańskiej a od 1992 metropolii gdańskiej.

Bazylikę Mariacką w Gdańsku można zwiedzać przez cały rok.

Część Bazyliki Mariackiej z Kaplicą Ludzi Morza jest wyłączona ze zwiedzania.

Ołtarz główny jest poliptykiem datowanym z 1511-1517, wykonanym przez Mistrza Michała z Augsburga i jego warsztat. Składa się z korpusu ustawionego na predelli oraz trzech par skrzydeł – jednej rzeźbionej i dwóch malowanych. Retabulum było wielokrotnie przebudowywane i konserwowane. Część rzeźb i malowideł zaginęła i zastąpiona wiernymi rekonstrukcjami. W szafie głównej o wymiarach 489 × 390 cm, przedstawiona jest scena Koronacji Marii; na trójdzielnym tronie zasiadają ponadnaturalnej wielkości postaci Chrystusa, Marii i Boga Ojca. Nad głową Marii unoszą się anioły trzymające koronę a pod nią wznosi się Gołębica Ducha Świętego Korpus jest obramiony rzeźbionym krzewem winnym, na którym siedzi 24 starców Apokalipsy, którzy dzierżą m.in. instrumenty muzyczne i złote kadzielnice. 12 z nich to rzeźby autentyczne, drugie tyle zostało zrekonstruowanych. Awersy skrzydeł rzeźbionych tworzą bogato zdobione ornamentami kwatery, stanowiące tło dla 144 niewielkich, pełnoplastycznych figurek świętych, z których 11 ocalało do dziś. Na rewersach rzeźbione kwatery ukazujące wybrane wątki z życia Chrystusa i Marii. W lewym skrzydle, od góry sceny: Ofiarowanie NMP w świątyni, Zwiastowanie, 12-letni Chrystus w świątyni Jerozolimskiej, Chrystus Zmartwychwstały ukazuje się swej Matce. W skrzydle prawym, od góry, znajdują się sceny: Pokłon Trzech Króli, Boże Narodzenie, Zesłanie Ducha Świętego, Zaśnięcie NMP. W zwieńczeniu Nawiedzenie Marii, rozdzielone na dwie kwatery (częściowo zniszczone).

Wejście na wieżę

Wieża Bazyliki Mariackiej jest czynna codziennie począwszy od 24 marca do 30 kwietnia w godzinach od 8.30 – 17.30. Natomiast od maja do końca września od 8.30 – 18.30.
Bilet na wieżę obejmujący także zwiedzanie Bazyliki Mariackiej normalny (dorośli) 16 zł, ulgowy (uczniowie, studenci) 8 zł.

www.bazylikamariacka.gdansk.pl

Zegar astronomiczny w kościele Mariackim

Pokaz teatru figur zegara astronomicznego został wznowiony i można oglądać codziennie o 11:57.

W wieży dzwonowej znajdują się dwa dzwony: Gratia Dei o tonie uderzeniowym fis i wadze 7850 kg, odlanym w roku 1970 w ludwisarni Janusza Felczyńskiego w Przemyślu, oraz mniejszym, o wadze 2600 kg, dzwonie Ave Maria, o tonie uderzeniowym cis