Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
wtorek, 24 marca, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Copyright 2025 - All Right Reserved
Zamki i pałace

Zamek Oppersdorffów w Głogówku to prawdziwy unikat na mapie polskich zabytków

przez Redakcja 2025-01-13
Napisane przez Redakcja
Zamek Oppersdorffów w Głogówku to prawdziwy unikat na mapie polskich zabytków

Zamek Oppersdorffów w Głogówku to prawdziwy unikat na mapie polskich zabytków

   Zamek w Głogówku to prawdziwy unikat na mapie polskich zabytków, będący jednym z najwspanialszych przykładów architektury rezydencjonalno-obronnej w kraju. Powstały na przełomie XIII i XIV wieku, pełnił niegdyś funkcję siedziby opolskich Piastów. Jego malownicze położenie na wzgórzu oraz skomplikowana struktura architektoniczna, składająca się z zamku dolnego i zamku górnego, sprawiają, że jest to miejsce o wyjątkowym charakterze.

.

.

Zamek był świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych, a w XVII wieku schronienia szukał tu król Jan Kazimierz podczas potopu szwedzkiego. Po II wojnie światowej obiekt pełnił funkcje społeczno-kulturalne, a obecnie, będąc własnością gminy, przechodzi proces rewitalizacji. Dzięki swojej bogatej historii i unikalnej atmosferze, Zamek w Głogówku przyciąga miłośników historii i architektury z całej Polski. To miejsce, które zachwyca malowniczym położeniem, gotyckimi murami i barokowymi detalami, zapraszając do odkrywania jego tajemnic.

.

.

Historia zamku

Pierwsze wzmianki o zamku pochodzą z czasów średniowiecza, kiedy pełnił funkcję obronną. W kolejnych stuleciach zmienił swoje przeznaczenie i stał się rezydencją magnacką, w której toczyło się życie polityczne i kulturalne. W XVII wieku zamek odegrał ważną rolę, goszcząc króla Jana Kazimierza i jego małżonkę Marię Ludwikę podczas potopu szwedzkiego. W tym trudnym czasie zamek stał się miejscem schronienia dla wielu znamienitych osób, takich jak hetman Stefan Czarnecki, poeta Jan Andrzej Morsztyn czy Jakub Sobieski, ojciec przyszłego króla Jana III Sobieskiego.

.

.

W 1561 roku zamek został wydzierżawiony rodzinie Oppersdorffów, która miała duży wpływ na jego rozwój. To właśnie tu Ludwig van Beethoven pracował nad swoją IV Symfonią B-dur op. 60, dedykowaną hrabiemu Franciszkowi Joachimowi Oppersdorffowi. Pobyt kompozytora został upamiętniony kamieniem pamiątkowym, a klawesyn, na którym grał, znajduje się dziś w Muzeum Wnętrz w Pszczynie.

Po II wojnie światowej zamek przeszedł w ręce polskich władz, które wykorzystały go do celów społeczno-kulturalnych. Niestety, nieudana prywatyzacja w XXI wieku doprowadziła do jego zaniedbania. Od 2013 roku obiekt należy ponownie do gminy, która prowadzi prace rewitalizacyjne, mające na celu przywrócenie jego dawnej świetności.

.

.

Zwiedzanie zamku

Obecnie zamek w Głogówku znajduje się w remoncie, a wejście do jego wnętrz jest niemożliwe. Zwiedzanie dziedzińca zamkowego odbywa się wyłącznie z przewodnikiem miejskim w ramach grupowych wycieczek. Dla indywidualnych turystów możliwe jest jedynie podziwianie zamku z zewnątrz – od strony ulicy Zamkowej oraz parku, co także pozwala poczuć niezwykły klimat tego miejsca.

.

.

Znaczenie historyczne

Zamek w Głogówku to nie tylko piękny zabytek, ale także świadek wielu ważnych wydarzeń historycznych. Przyjaźń Oppersdorffów z królem Janem Kazimierzem zaowocowała m.in. ponowną wizytą monarchy w 1669 roku, kiedy to, po abdykacji, udawał się do Francji. Obecność Beethovena, znakomitego kompozytora, podkreśla zaś rolę zamku jako centrum kultury.

Dzięki bogatej historii i wyjątkowej architekturze zamek w Głogówku pozostaje jednym z najważniejszych zabytków Śląska, który niezmiennie fascynuje miłośników historii i architektury.

.

.

Zamek w Głogówku
Zamkowa 23, Głogówek
.

{source}<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d3205.1792112161393!2d17.85878177696604!3d50.35570439418075!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x4711a1d93a762e3d%3A0xe4b9ac72276d0a9e!2zWmFtZWsgdyBHxYJvZ8Ozd2t1!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1736852506031!5m2!1spl!2spl” width=”800″ height=”600″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” loading=”lazy” referrerpolicy=”no-referrer-when-downgrade”></iframe>{/source}

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin
 .

.

Najpiękniejsze zamki i obiekty obronne w Polsce

ZAMKI W POLSCE baner
 
2025-01-13 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Malta

Konkatedra Świętego Jana w Valletcie – barokowa perła Malty

przez Redakcja 2025-01-11
Napisane przez Redakcja
Konkatedra Świętego Jana w Valletcie

   W samym sercu Valletty, stolicy Malty wpisanej na listę światowego dziedzictwa UNESCO, wznosi się jedna z najwspanialszych świątyń barokowych Europy – Konkatedra Świętego Jana. To miejsce, które już od progu zachwyca monumentalną formą i niezwykłą historią, nierozerwalnie związaną z Zakonem Maltańskim. Wzniesiona w latach 1572–1577 na polecenie wielkiego mistrza Jeana de la Cassière’a, pełniła funkcję kościoła zakonnego joannitów i stała się duchowym centrum rycerzy Malty.

Z zewnątrz surowa i monumentalna, wewnątrz olśniewa niezwykłym przepychem: bogato zdobione marmurowe posadzki, złocone detale, kaplice poświęcone rycerzom różnych nacji oraz bezcenne dzieła sztuki czynią z niej prawdziwą perłę baroku. Zwiedzanie konkatedry to obowiązkowy punkt każdej wizyty w Valletcie – najlepiej zaplanować je w godzinach porannych i w dni powszednie, szczególnie podróżując na Maltę poza szczytem sezonu turystycznego. To jedno z tych miejsc, które doskonale pokazują, dlaczego Valletta i cała Malta zachwycają historią, architekturą i niepowtarzalnym klimatem na każdym kroku.

 

Konkatedra Świętego Jana w Valletcie

Konkatedra Świętego Jana, usytuowana w stolicy Malty, Valletcie, to jeden z najbardziej imponujących zabytków architektury barokowej w Europie. Zbudowana w latach 1572–1577 przez joannitów na zlecenie wielkiego mistrza Jeana de la Cassière, początkowo pełniła funkcję kościoła zakonnego Zakonu Maltańskiego. Jej majestatyczna fasada i olśniewające wnętrze przyciągają co roku tysiące turystów, czyniąc ją jedną z najważniejszych atrakcji wyspy.

Zwiedzając Vallettę, wejście do konkatedry jest obowiązkowym punktem na mapie każdego turysty. Na Maltę warto się wybrać  po sezonie wakacyjnym a samą konkatedrę najlepiej zwiedzać rano i w środku tygodnia. To jedno z wielu miejsc jakie warto zobaczyć, bo Valletta jak i cała Malta zachwyca na każdym kroku.

.

.

Architektura i wnętrze

Katedra jest doskonałym przykładem dojrzałego baroku, szczególnie widocznym w jej bogato zdobionym wnętrzu. Nawa główna, mająca 57,6 metra długości i 15,5 metra szerokości, otoczona jest kaplicami reprezentującymi osiem „języków” Zakonu Maltańskiego. Marmurowa podłoga świątyni skrywa około 400 grobowców przykrytych kolorowymi płytami nagrobnymi, upamiętniającymi najwybitniejszych dygnitarzy zakonu.

.

.

Dzieła sztuki

Konkatedra słynie również z dzieł sztuki, w tym obrazów Caravaggia, z których najważniejsze to „Ścięcie św. Jana Chrzciciela” – jedyne sygnowane dzieło mistrza, oraz „Święty Hieronim piszący”. Obrazy te można podziwiać w oratorium, które w 2021 roku przeszło gruntowną renowację.

.

.

Historia i przetrwanie

Pomimo uszkodzeń podczas II wojny światowej, gdy bombardowania naruszyły fasadę katedry, świątynia przetrwała w doskonałym stanie, a dzięki wcześniejszemu przeniesieniu dzieł sztuki, jej skarby ocalały. Od tamtej pory konkatedra była wielokrotnie restaurowana, a w 2020 roku udostępniono zwiedzającym odrestaurowaną kryptę.

.

.

Krypta Wielkich Mistrzów

Krypta Wielkich Mistrzów, będąca jednym z najbardziej wyjątkowych miejsc w Konkatedrze Świętego Jana, została wykonana pod głównym ołtarzem świątyni w trakcie jej budowy w XVI wieku. Wejście do krypty znajduje się w kaplicy języka Prowansji, jednej z dziewięciu kaplic rozmieszczonych w nawach bocznych katedry.

W krypcie spoczywają w sarkofagach szczątki wielkich mistrzów Zakonu Maltańskiego, którzy przez wieki odgrywali kluczową rolę w historii Malty i zakonu. W czterech wnękach krypty znajdują się groby najwybitniejszych postaci, co czyni to miejsce swoistym mauzoleum zakonu.

Po niemal dwóch i pół wieku przerwy, 3 grudnia 2021 roku, krypta przyjęła nowe szczątki – pochowano tam Matthew Festinga, 79. wielkiego mistrza Zakonu Maltańskiego. Festing, zmarły na Malcie 12 listopada 2021 roku, był pierwszym wielkim mistrzem od 246 lat, którego ciało spoczęło w tym wyjątkowym miejscu.

Krypta Wielkich Mistrzów jest dziś otwarta dla zwiedzających, oferując nie tylko możliwość zgłębiania historii zakonu, ale także chwilę refleksji w miejscu o wyjątkowej duchowej i historycznej wartości.

.

Dziś Konkatedra Świętego Jana to nie tylko miejsce kultu, ale także muzeum i prawdziwa skarbnica sztuki i historii. Kaplice, oratorium oraz odnowione Caravaggio Wing stanowią atrakcje, które pozwalają zwiedzającym zgłębić bogatą historię Zakonu Maltańskiego i barokowego dziedzictwa Malty.

Wizyta w tej katedrze to podróż w czasie i niezapomniane doświadczenie, które łączy historię, sztukę i duchowość w jednym miejscu.

.

bilety 
normalny 15 €, ulgowy 12 €
dzieci do lat 12 oraz niepełnosprawni bezpłatnie

.

.

Saint-John’s Cathedral Museum
 Republic St, Valletta, Malta

.

.

.

.

opracowanie & foto Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
.
.
.

Świątynie Tarxien

Stanowisko archeologiczne Świątynie Tarxien, w 1992 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jedno z ważnych miejsc na Malcie, przyciągające turystów z całego świata.  

.

 .

.

Katakumby pod kościołem Św. Katalda na Malcie

.

2025-01-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Chorwacja

Trogir – perła Dalmacji i jedno z najpiękniejszych miast Chorwacji

przez Redakcja 2025-01-11
Napisane przez Redakcja
Trogir – perła Dalmacji i jedno z najpiękniejszych miast Chorwacji

  Trogir to prawdziwy klejnot wśród chorwackich miast, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Położony na niewielkiej wyspie między lądem a wyspą Ciovo, zachwyca doskonale zachowaną starówką, wąskimi uliczkami i unikatową architekturą, która łączy elementy stylów rzymskiego, gotyckiego i renesansowego. Wędrując po tym urokliwym mieście, można odkrywać jego bogatą historię i wyjątkowe zabytki, takie jak majestatyczna Katedra św. Wawrzyńca, potężna Twierdza Kamerlengo czy malownicza promenada Riva. Trogir to miejsce, które urzeka zarówno miłośników historii, jak i poszukiwaczy romantycznych zakątków nad Adriatykiem.

.

.

Historia i zabytki Trogiru

Historia Trogiru sięga ponad 2300 lat, a jego początki związane są ze starożytnymi Grekami i Rzymianami. Położenie miasta na szlaku handlowym między wschodnią a zachodnią częścią Morza Śródziemnego przyczyniło się do jego dynamicznego rozwoju i zamożności. Te historyczne wpływy są widoczne do dziś w architekturze i wyjątkowych zabytkach Trogiru, które zachwycają turystów z całego świata.

.

.

Spacerując ulicami Trogiru, warto zwrócić uwagę na:

  • Katedrę św. Wawrzyńca
    To gotycko-renesansowe arcydzieło jest jednym z najważniejszych zabytków Dalmacji. Najbardziej charakterystycznym elementem katedry jest jej biała dzwonnica, widoczna niemal z każdego zakątka miasta. Wnętrze świątyni zachwyca bogatym wystrojem, a słynny portal Radovana – dzieło mistrza z XIII wieku – stanowi wyjątkowy przykład romańskiej rzeźby w Chorwacji.

.

.

  • Twierdzę Kamerlengo
    Zbudowana w XV wieku przez Wenecjan, ta imponująca forteca była kluczowym elementem systemu obronnego Trogiru. Jej strategiczne położenie nad brzegiem Adriatyku chroniło miasto i port przed najazdami. Dziś mury twierdzy oferują niesamowity widok na miasto, morze i okolice, co czyni ją jednym z ulubionych punktów widokowych dla turystów.

.

.

  • Starówkę Trogiru
    Zabytkowe centrum miasta to prawdziwy labirynt wąskich, kamiennych uliczek, prowadzących do malutkich romańskich kościołów, renesansowych pałaców i klimatycznych dziedzińców. Spacer po starówce to podróż w czasie, podczas której można poczuć ducha wielowiekowej tradycji. Unikatowe połączenie stylów architektonicznych – od antyku po barok – czyni Trogir jednym z najlepiej zachowanych średniowiecznych miast w Europie.

.

.

Każdy z tych zabytków opowiada historię Trogiru – miasta, które przez wieki było świadkiem zmieniających się epok, kultur i wpływów. To właśnie harmonijne połączenie bogatej historii i malowniczego położenia czyni Trogir jednym z najpiękniejszych miast Chorwacji. Zabytków oczywiście jest znacznie więcej i warto odkrywać osobiście kolejne perełki, spacerując promenadą czy wąskimi uliczkami miasta. 

.

.

Promenada Riva – serce Trogiru

Promenada Riva, biegnąca wzdłuż brzegu Adriatyku, to idealne miejsce na spacer, szczególnie o zachodzie słońca. Znajdziesz tu liczne kafejki, restauracje i bary, które serwują lokalne specjały, takie jak świeże owoce morza czy wyśmienite chorwackie wina. Wieczorami promenada tętni życiem, wypełniając się muzyką i rozmowami turystów z całego świata.

.

.

Dlaczego warto odwiedzić Trogir?

Trogir to nie tylko miejsce pełne zabytków, ale również wyjątkowy klimat małego, portowego miasteczka. To idealny cel podróży dla tych, którzy chcą połączyć zwiedzanie z relaksem nad Adriatykiem. Dzięki swojemu niewielkiemu rozmiarowi, miasto można zwiedzić w jeden dzień, ale jego atmosfera sprawia, że warto zostać dłużej.

.

.

Jak dojechać do Trogiru?

Najłatwiej dotrzeć tutaj ze Splitu, podróżując samochodem wzdłuż malowniczej linii brzegowej. Bliskość lotniska w Splicie sprawia, że Trogir jest także świetnym punktem wypadowym do odkrywania innych zakątków Dalmacji.

Trogir to miejsce, gdzie historia, kultura i naturalne piękno łączą się w harmonijną całość. Niezależnie od tego, czy szukasz zabytków, romantycznych spacerów, czy pysznej kuchni – Trogir zachwyci Cię swoją magią i urokiem.

.

{source}<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m27!1m12!1m3!1d14569.923726310679!2d16.27381679713291!3d43.52547088046831!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!4m12!3e3!4m4!1s0x1335427d57b5012f%3A0x8b7e45ec76b5d883!3m2!1d43.5350281!2d16.2991891!4m5!1s0x13356a1e0fd830b9%3A0x47ca19348e65c82d!2sTrogir%20Central%20Bus%20Station%2C%2021220%2C%20Trogir%2C%20Chorwacja!3m2!1d43.518435!2d16.251345!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1736630035933!5m2!1spl!2spl” width=”800″ height=”600″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” loading=”lazy” referrerpolicy=”no-referrer-when-downgrade”></iframe>{/source}

.

dojazd z lotniska co 30 minut

z: ZRAČNA LUKA 1, 21216, Kaštel Štafilić, 
do: Trogir Central Bus Station,
Trasa obsługiwana przez Promet d.o.o.

..

..

.

opracowanie & foto Albin Marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
2025-01-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Muzea

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce

przez Albin Marciniak 2025-01-11
Napisane przez Albin Marciniak
Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce

Muzeum i Kopalnia Ropy Naftowej w Bóbrce – kolebka światowego przemysłu naftowego

   Na malowniczym Podkarpaciu, w miejscowości Bóbrka, znajduje się wyjątkowe miejsce – Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza, które jest jedynym muzeum na świecie ulokowanym na terenie wciąż czynnej kopalni ropy naftowej. To właśnie tutaj zaczęła się historia przemysłu naftowego, dając podwaliny pod rozwój światowej motoryzacji.

Dziedzictwo Ignacego Łukasiewicza

Bóbrka to miejsce związane z Ignacym Łukasiewiczem – pionierem przemysłu naftowego i wynalazcą lampy naftowej. Muzeum prezentuje jego niezwykłe osiągnięcia, dokumentując początki wydobycia ropy oraz rozwój technik wiertniczych. Wizyta tutaj to hołd dla jednego z największych polskich wynalazców.

.

Rok 2022 „Rokiem Ignacego Łukasiewicza” W roku 2022 przypadała 200 rocznica urodzin i 140 rocznica śmierci Ignacego Łukasiewicza.  

.

Skansen Przemyslu Naftowego Magdalena w Gorlicach 11

 

To tutaj znajduje się najstarszy na świecie czynny szyb naftowy „Janina”

Kopanka „Janina” to unikatowy zabytek przemysłu naftowego, który funkcjonuje nieprzerwanie od 1878 roku, będąc jednocześnie najstarszym czynnym szybem naftowym na świecie. Pierwotnie wykonana metodą górniczą do głębokości 132 metrów, później została pogłębiona do 250 metrów przy użyciu ręcznej wiertnicy udarowej.

Obecnie kopanka „Janina” wciąż wydobywa ropę naftową, osiągając wydajność do 100 kg dziennie. Proces wydobycia odbywa się za pomocą tradycyjnego drewnianego kiwona, napędzanego przez mechanizm „konika” połączonego z silnikiem elektrycznym.

Ropa naftowa wypompowana z odwiertu jest przesyłana za pomocą rurociągu do zbiornika znajdującego się poza terenem muzeum, gdzie poddawana jest wstępnemu odwadnianiu. Ta unikalna instalacja nie tylko przybliża historię przemysłu naftowego, ale również ukazuje tradycyjne metody eksploatacji, które wciąż są wykorzystywane.

Zwiedzanie kopanki „Janina” to wyjątkowa podróż w przeszłość przemysłu naftowego, która zainteresuje zarówno miłośników techniki, jak i osób ciekawych historii przemysłowej.

 

.

Od 170 lat cały świat opiera się na ropie naftowej a największy przemysł to przemysł rafineryjny i petrochemiczny. Setki milionów pojazdów na całym świecie, napędzane są wyrobami ropopochodnymi i nie sposób wyobrazić sobie dzisiaj braku ropy. To przez nią toczą się wojny a dzięki niej wiele milionów ludzi ma pracę w wielu sektorach motoryzacyjnych i petrochemicznych. Cały świat jej używa a kolebką tego wszystkiego jest właśnie to miejsce. Mała miejscowość Bóbrka na Podkarpaciu gdzie 160 lat temu, ubogi aptekarz Ignacy Łukasiewicz, dał światu lampę naftową a w dalszej kolejności podstawowe paliwo obecnej cywilizacji.

 

 

Najstarszy na świecie czynny szyb naftowy „Janina”

Wykonana metodą górniczą w roku 1878 do głębokości 132 m, pogłębiona metodą  wiertniczą za pomocą wiertnicy ręcznej udarowej do głębokości 250 m. Jest jeszcze w dalszym ciągu eksploatowana i uzyskuje się do 100 kg ropy na dobę. Na powierzchni znajduje się drewniany kiwon napędzany za pomocą drugiego konika z silnikiem elektr. Ropa wypompowana z odwiertu przesyłana jest za pomocą widocznego rurociągu do zbiornika poza terenem muzeum, gdzie jest wstępnie odwadniana.

 
 

 
Na terenie muzeum ciągle wydobywana jest ropa ( ok 3,5 tony na dobę)
W tej kopance ropa bulgoce a efekt taki daje wydobywający się gaz.
 
 
 

 
 
Do najcenniejszych zabytków muzealnych należą obiekty, pochodzące z czasów Ignacego Łukasiewicza:
  • obelisk ufundowany w 1872 r. przez Ignacego Łu­kasiewicza w miejscu zwanym Wrzanka. Na obeli­sku widnieje napis: „DLA UTRWALENIA PAMIĘ­CI ZAŁOŻONEY KOPALNI OLEYU SKALNEGO W BÓBRCE WR 1854 IGNACY ŁUKASIEWICZ 4-11-72″;
  • kopanka Franek, wykonana ręcznie około 1860 roku do głębokości 50 m, a następnie w latach późniejszych pogłębiona za pomocą wiertnicy ręcz­nej do głębokości 150 m. Znajdujące się nad nią napowierzchniowe urządzenie eksploatacyjne zo­stało zrekonstruowane według posiadanych doku­mentacji;
  • kopanka Janina; ręcznie wykopana do głębo­kości 132 m, a następnie pogłębiona wiertnicą ręczną do głębokości 250 m; do dziś jest eksplo­atowana przy użyciu pompy wgłębnej. Obecnie uzyskuje się z niej jeszcze od 50 do 100 kg ropy na dobę;
  • warsztat mechaniczny z 1864 roku, o konstrukcji drewnianej, który służył do obsługi wierceń metodą udarową. Znajdują się w nim najprostsze maszyny obróbcze, między innymi tokarka i wiertarka napę­dzana ręcznie za pośrednictwem pasów transmisyjnych. W późniejszym okresie zainstalowana została napędzająca go mechanicznie maszyna parowa;
  • tzw. Dom Łukasiewicza z 1865 roku, w którym zgromadzono pamiątki po Ignacym Łukasiewiczu. Prezentowana jest tam również kolekcja lamp naftowych, fotografii oraz ekspozycja geologiczna. Na szczególną uwa­gę zasługuje plan kopalni w Bóbrce z 1879 roku, wykonany przez współpracownika Ignacego Łu­kasiewicza, Adolfa Jabłońskiego;
  • drewniana kuźnia kopalniana z 1856 roku; we wnętrzu znajdują się dwa paleniska zbudowane z cegły, podsycane za pomocą skórzanego miecha z lat 1890-95; wyposażona jest w stare narzędzia kowalskie;
  • zrekonstruowana wiertnica ręczna z 1862 roku, służąca do wiercenia metodą udarową płytkich otworów.

 

 

 
Kuźnia Kopalni Bóbrka zbudowana w 1856 r.

 
 
Wśród zabytków muzealnych w Bóbrce znajdują się także obiekty nowsze:
  • kotłownia z końca XIX wieku o konstrukcji drew­nianej, która dostarczała pary do napędu urządzeń kopalnianych. W kotłowni znajduje się kocioł płomienicowy o powierzchni 30 m2 obudowany cegłą;
  • wiertnica typu kanadyjskiego z 1885 roku, napę­dzana lokomobilą parową.
  • wiertnica udarowa typu Bitków z 1923 roku. Jest to zmodernizowana przez polskich inżynierów i techników naftowych wiertnica typu kanadyjskiego;
  • urządzenia wiertnicze typu SM;
  • urządzenia wiertnicze obrotowe typu Trauzl OP-1200, N1400S;
  • pompy, sprężarki dawnej konstrukcji;
  • kieraty do grupowego pompowania odwiertów: z 1890 roku oraz z okresu międzywojennego;
  • zbiór gazomierzy domowych i przemysłowych;
  • kolekcja lamp naftowych;
  • aparatura laboratoryjna;
  • zbiór narzędzi do wierceń obrotowych;
  • zbiory medali okolicznościowych, znaczków pocz­towych o tematyce naftowej, kart i kopert pocztowych z okolicznościowymi stemplami;
  • zbiór biblioteczny: książki, publikacje, wspomnie­nia, czasopisma naftowe od 1893 roku;
  • fotografie o tematyce naftowej;
  • zbiór kaset audio i wideo o treściach związanych z tematyką naftową.
  •  

 

 
Głowica przeciwwybuchowa (prewenter)

 
Pochodzi z otworu Daszewo 1 koło Karlina. 12.09.1980 r. nastąpiła niespodziewanie erupcja ropy i gazu ziemnego.  W akcji ratunkowej brały udział rozmaite służby z Polski, Węgier i Związku Radzieckiego.  Ze względu na trwałe uszkodzenie prewentera i wysoką temperaturę palącej się ropy uniemożliwiającą dojście do otworu,  podjęto decyzję o odstrzeleniu przez wojsko prewentera haubicami kal. 122 mm.  17.12.1980 r. zestrzelono eksponowaną głowicę z rur okładzinowych i można było bezpiecznie przystąpić do gaszenia pożaru i dalszych prac ratowniczych na otworze.

 
 

Muzeum Ignacego Łukasiewicza

 
Jan Boży Józef Ignacy Łukasiewicz przyszedł na świat w zubożałej rodzinie szlacheckiej w 1822 roku we wsi Zaduszniki z ojca Józefa i matki Apolonii ze Świetlików. W 1836 roku ukończył 4 klasy gimnazjum Ojców Pijarów w Rzeszowie i z powodu ciężkich warunków materialnych w rodzinie rozpoczął pracę w aptece w Łańcucie a później w Rzeszowie.

W latach 1852-1853 Ignacy Łukasiewicz wspólnie z Janem Zehem prowadził na zapleczu apteki badania nad płynem, który wykraplał się przy zagęszczaniu oleju skalnego.
Po oczyszczeniu tego płynu uzyskał naftę świetlną. 31 lipca 1853 w szpitalu na lwowskim Łyczakowie zapłonęły po raz pierwszy lampy naftowe, które wykonał blacharz lwowski Adam Bratkowski. Datę 31 lipca 1853 roku uważa się za datę powstania polskiego przemysłu naftowego. Na przełomie lat 1853/54 Łukasiewicz opuszcił Lwów i przeniósł się w pobliże terenów roponośnych – do Gorlic, gdzie dzierżawił aptekę. Wynalazek swój ciągle udoskonalał.

 

 
W 1854 roku wspólnie z Tytusem Trzecieskim i Karolem Klobassą Zrenckim założył pierwszą na świecie spółkę naftową, która zaczęła wydobywać i eksploatować ropę w Bóbrce k. Krosna. 

Cały czas pracował nad udoskonaleniem przetwórstwa ropy, efektem czego były nagrody za eksponowane produkty naftowe na wystawach w Jaśle, Lwowie i Wiedniu.
Doskonalił również na terenie kopalni Bóbrka technikę wiercenia otworów za ropą. Wprowadził do użytku wiertnicę ręczną (1862), później zastosował maszyny parowe do napędu wiertnic.  Czynił też starania o założenie szkoły górniczej w Bóbrce, która ostatecznie powstała w 1885 roku w Ropiance.

 

 
 
Ignacy Łukasiewicz zmarł w Chorkówce 7 stycznia 1882 roku na zapalenie płuc i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Zręcinie.
 
 
 
Czas zwiedzania z przewodnikiem ok. 2h
 
Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza
Bóbrka, 38-458 Chorkówka, woj. podkarpackie

http://www.bobrka.pl

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

 
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 
2025-01-11 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Opolskie

Paczków – perła Opolszczyzny na szlaku nieoczywistych podróży

przez Redakcja 2025-01-10
Napisane przez Redakcja
Paczków – perła Opolszczyzny na szlaku nieoczywistych podróży

Paczków – perła Opolszczyzny na szlaku nieoczywistych podróży

   Czy marzysz o podróży, która przeniesie Cię w czasie? Szukasz miejsca, które zaskoczy Cię historią, architekturą i niepowtarzalnym klimatem? Paczków – miasto w województwie opolskim, w powiecie nyskim – to doskonały wybór dla tych, którzy pragną zejść z utartych szlaków turystycznych i odkryć coś wyjątkowego.

.

.

Paczków, nazywany często „Polskim Carcassonne”, słynie z niemal w pełni zachowanego pierścienia średniowiecznych murów obronnych. To właśnie one nadają miastu niepowtarzalny charakter, przypominając o jego dawnej świetności jako warownego grodu. Spacerując wzdłuż fortyfikacji, można niemal poczuć echo dawnych czasów, gdy Paczków stanowił ważny punkt obronny na mapie regionu.

.

.

Ale to nie tylko mury czynią Paczków wartym odwiedzenia. Centrum miasta kryje wiele zabytków, które zadowolą nawet najbardziej wymagających miłośników historii. Gotycki kościół św. Jana Ewangelisty, ratusz z charakterystyczną wieżą czy malownicze kamieniczki na rynku to tylko niektóre z atrakcji, które warto zobaczyć. Miasto zachowało swój średniowieczny układ urbanistyczny, co sprawia, że spacer po jego uliczkach to prawdziwa podróż w przeszłość.

.

.

Dodatkowym atutem Paczkowa jest jego położenie. To nie tylko świetne miejsce na jednodniową wycieczkę, ale także doskonała baza wypadowa do odkrywania okolicznych atrakcji. Bliskość granicy z Czechami sprawia, że w zasięgu ręki masz możliwość zwiedzenia urokliwych miejsc po obu stronach granicy. Zaledwie kilkanaście kilometrów dzieli Paczków od Jeziora Nyskiego, które latem kusi miłośników sportów wodnych, a zimą staje się miejscem spokojnych spacerów.

Jeśli szukasz alternatywy dla zatłoczonych miast i popularnych turystycznych hitów, Paczków to miejsce, które Cię zaskoczy. Malownicze krajobrazy, bogata historia i unikalny klimat sprawią, że wycieczka do tego „Polskiego Carcassonne” na długo pozostanie w pamięci zwiedzających. 

.

.

Turystyczne atrakcje i ciekawostki Paczkowa na Opolszczyźnie

Paczków, nazywany „Polskim Carcassonne”, to prawdziwa perełka Opolszczyzny. Miasto przyciąga nie tylko unikatowym systemem fortyfikacji, ale również bogatą historią i niezwykłymi zabytkami. Oto najważniejsze atrakcje, które warto zobaczyć podczas wizyty:

1. Mury obronne – symbol Paczkowa

Paczków szczyci się niemal w pełni zachowanym pierścieniem murów obronnych, które otaczają jego centrum. Fortyfikacje z XIII i XIV wieku, o długości ponad 1200 metrów, wyposażone są w 19 baszt i cztery bramy miejskie (z których do dziś przetrwały trzy). Spacer wzdłuż murów to doskonała okazja do podziwiania ich potęgi i piękna.

2. Kościół św. Jana Ewangelisty – obronna świątynia

Gotycki kościół św. Jana Ewangelisty to jeden z najbardziej charakterystycznych zabytków Paczkowa. Budowla pełniła funkcję zarówno religijną, jak i obronną, co widoczne jest w jej architekturze – masywne mury, strzelnice i możliwość wejścia na wieżę oferującą widoki na miasto.

.

.

3. Ratusz i rynek

Paczkowski ratusz to prawdziwa perełka renesansowej architektury. Znajduje się na rynku, który otaczają malownicze, historyczne kamieniczki. Charakterystyczna wieża ratusza wznosi się nad miastem, stanowiąc doskonały punkt orientacyjny i widokowy.

4. Muzeum Gazownictwa

To niezwykłe muzeum, ulokowane w jednej z najstarszych czynnych gazowni w Europie, jest gratką dla miłośników techniki. Znajdują się tu historyczne urządzenia gazowe, a sama wystawa przybliża historię gazownictwa w Polsce i na świecie.

.

.

5. Dom Kata

Legendarne miejsce związane z historią miejskiej sprawiedliwości. Według lokalnych podań, to właśnie w tym budynku mieszkał kat pełniący swoje funkcje w Paczkowie. Dom, choć niewielki, wzbudza ciekawość turystów i dodaje miastu nutki tajemniczości.

6. Jezioro Paczkowskie i okolice

W okolicy Paczkowa znajduje się Jezioro Paczkowskie, które oferuje atrakcje zarówno dla miłośników przyrody, jak i aktywnego wypoczynku. To idealne miejsce na spacer, piknik czy wycieczkę rowerową.

7. Transgraniczne położenie

Bliskość granicy z Czechami czyni Paczków świetnym punktem wypadowym do zwiedzania atrakcji zarówno po polskiej, jak i czeskiej stronie. Możesz połączyć wizytę w mieście z odkrywaniem okolicznych wiosek, zamków czy parków krajobrazowych.

.

.

Ciekawostki o Paczkowie

  • Polskie Carcassonne – tak nazywa się miasto ze względu na wyjątkowo dobrze zachowane mury obronne, które w Europie porównuje się do słynnego francuskiego Carcassonne.
  • Miasto w pierścieniu murów – niewiele miast w Polsce może pochwalić się tak imponującą fortyfikacją, która przetrwała w niemal niezmienionym stanie od średniowiecza.
  • Tradycja miejska – Paczków to jedno z miast Opolszczyzny, które mimo swoich niewielkich rozmiarów zachowuje wiele tradycyjnych obrzędów i wydarzeń kulturalnych, takich jak jarmarki i festyny.

.

.

Paczków to miejsce, które łączy w sobie urok małego miasteczka, bogatą historię i wyjątkową atmosferę. Jeśli szukasz nietuzinkowego miejsca na weekendowy wypad, Paczków na pewno Cię zachwyci.

.

.

opracowanie & foto Albin Marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin
.
.
.
.
2025-01-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Wystartowała noworoczna akcja cenowa w Air France KLM

przez Redakcja 2025-01-10
Napisane przez Redakcja

Imponujący wybór kierunków z globalnej siatki lotów w obniżonych cenach

atrakcyjne oferty przelotów z pięciu miast w Polsce

Warszawa, 10 stycznia 2025 r. –  Tradycyjnie, jak co roku o tej porze, linie Air France i KLM rozpoczynają wielką promocją cenową, dzięki której już od dziś można zacząć realizować noworoczne postanowienia o dalekich podróżach w świat. Oferty lotów w promocji można znaleźć na stronach internetowych obu linii – pod hasłem „Le Rendez-Vous” w Air France oraz jako „Real Deal Days” w KLM. Tańsze bilety z Warszawy, Krakowa, Gdańska, Wrocławia i Poznania do wielu zakątków świata na pięciu kontynentach będą w sprzedaży przez najbliższe trzy tygodnie – do 29 stycznia 2025 r.

.

.

W niższych, promocyjnych cenach można kupić przeloty do licznych miast w globalnej siatce połączeń Grupy Air France – KLM, zwłaszcza na trasach międzykontynentalnych. Wśród kierunków znalazło się wiele interesujących destynacji w Ameryce Północnej i Południowej, Azji, Afryce, na Karaibach, czy Oceanie Indyjskim. Przykładowo, taniej polecimy do Nowego Jorku, Szanghaju, Miasta Meksyk, czy na francuską wyspę Martynikę. W promocji znalazły się też wybrane miasta w Europie. Promocje Real Deal Days i Le Rendez-Vous to dobra okazja nie tylko dla osób polujących na najtańsze bilety w klasie ekonomicznej, to również okazyjne ceny na przeloty w bardziej komfortowych kabinach – Premium i Biznes, na wybranych trasach.

.

.

Z promocyjnych ofert można skorzystać przy podróżach z wylotem z pięciu miast w Polsce: z Warszawy, Krakowa, Gdańska, Poznania, Wrocławia, skąd Air France i KLM oferują swoje loty.* To jedna z największych akcji cenowych wśród planowanych promocji na przestrzeni całego roku.

 

Poprzez kampanię „Real Deal Days” KLM jednocześnie promuje nową filozofią podróżowania Travel Well. Zachęca do uważnych podróży poza utartym szlakiem, w konkretnym celu, w których ważne jest eksplorowanie i gromadzenie niezapomnianych doświadczeń. O „dobrym podróżowaniu” KLM opowiada w specjalnie przygotowanym filmie tutaj.

 

.

Bilety w obniżonych cenach są dostępne od dziś (tj. 10.01.2025 r.) do 29 stycznia b.r. na podróże nawet do końca listopada b.r.**

Szczegóły promocji oraz pełną listę kierunków można sprawdzić na stronach airfrance.pl oraz klm.pl

 

* Oferta Air France z wylotem z Warszawy i Krakowa, oferta KLM z wylotem z Warszawy, Krakowa, Gdańska, Poznania i Wrocławia. Wybór kierunków może się różnić w zależności od portu wylotowego.

** Termin podróży objęty promocją różni się w zależności od kierunku, pewne terminy mogą być wyłączone z promocji.

2025-01-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Materiał zewnętrzny

Viva la Pizza w Karpaczu Filo Greckie Bistro smak na doskonałym poziomie

przez Redakcja 2025-01-09
Napisane przez Redakcja
Viva la Pizza w Karpaczu Filo Greckie Bistro

Viva la Pizza w Karpaczu Filo Greckie Bistro

Wśród malowniczych krajobrazów górskich znajduje się lokal, który przyciąga miłośników wyjątkowych doznań kulinarnych. To przestrzeń, gdzie tradycje gastronomiczne spotykają się z nowoczesnością, oferując niezapomniane przeżycia dla podniebienia. Nasza oferta pozwala na odkrywanie bogactwa smaków regionów Śródziemnomorskich, które z pewnością oczarują każdego smakosza.

Od autentycznych dań po świeże składniki, ta placówka wyróżnia się na tle innych dzięki swojemu unikalnemu podejściu do gotowania. Atmosfera sprzyja zarówno romantycznym kolacjom, jak i spotkaniom w gronie przyjaciół. Nasze menu, starannie skomponowane przez doświadczonych kucharzy, jest hołdem dla bogactwa kulturowego, które każdy kęs przenosi w podróż w czasie i przestrzeni.

Doświadczając tego wyjątkowego miejsca, goście mają możliwość nie tylko delektować się smakiem, ale również przenieść się w klimat słonecznych wybrzeży. Nasza oferta jest skierowana do wszystkich, którzy pragną połączyć przyjemność z niezwykłymi doznaniami kulinarnymi. Odkryj niezwykłe smaki i zapraszamy do wspólnego biesiadowania!

Odkryj niezwykłe smaki pizzy w Karpaczu

W sercu gór, w malowniczej okolicy, znajduje się Viva la Pizza Karpacz, która oferuje niezapomniane włoskie doznania kulinarne w przytulnej, rodzinnej atmosferze. Bogactwo różnorodnych przepisów oraz starannie dobrane składniki sprawiają, że każdy kęs przenosi nas w świat intensywnych doznań smakowych.

Warto spróbować połączeń, które łączą tradycję z nowoczesnością, oferując zarówno klasyczne smaki, jak i unikalne kompozycje, które zaskakują i wciągają w kulinarną podróż. Aromatyczne przyprawy, świeże warzywa oraz najlepszego rodzaju dodatki tworzą harmonię, która zadowoli nawet najbardziej wymagających smakoszy.

To nie tylko posiłek, to prawdziwe doświadczenie, które rozpieszcza zmysły. Wspaniała atmosfera, przyjazna obsługa oraz lokalne akcenty sprawiają, że każdy gość może poczuć się wyjątkowo. To miejsce, gdzie pasja do gotowania łączy się z chęcią dostarczania niezapomnianych chwil przy wspólnym stole.

Filo Greckie Bistro – kulinarna podróż do Grecji

.

.

Urok tradycyjnych smaków i aromatów zamknięty w każdym kęsie przenosi gości w serce śródziemnomorskiej kultury. To miejsce, gdzie pasja do gotowania łączy się z autentycznymi składnikami, tworząc niezapomnianą ucztę dla zmysłów. Od pierwszego spojrzenia na menu po ostatni kęs, każdy element jest starannie przemyślany, aby oddać hołd słonecznym krainom Grecji. Filo Greckie Bistro to idealne miejsce dla tych, którzy pragną poczuć prawdziwy smak Grecji.

Tradycyjne smaki w nowoczesnym wydaniu

Wizytówką kuchni są dania przygotowywane według przekazywanych z pokolenia na pokolenie receptur. Oferowane potrawy harmonijnie łączą klasyczne smaki z nowoczesnymi interpretacjami, co sprawia, że zarówno fani tej kuchni, jak i nowicjusze znajdą coś dla siebie. Wyśmienite mięsa, świeże warzywa oraz aromatyczne przyprawy to tylko niektóre z elementów, które zachwycają i przyciągają miłośników gastronomicznych przygód.

Niepowtarzalna atmosfera i gościnność

W tym lokalu każdy czuje się jak w domu. Ciepła atmosfera sprzyja delektowaniu się posiłkami w gronie bliskich. Obsługa z pasją dzieli się wiedzą o kuchni, oferując rekomendacje sambucie, które sprawiają, że droga kulinarna staje się jeszcze bardziej ekscytująca. To nie tylko jedzenie, to również doświadczenie, które na długo pozostaje w pamięci i sercu gości.

Dlaczego Viva La Pizza to must-try w Karpaczu?

W sercu malowniczego regionu kryje się kulinarna perełka, którą każdy miłośnik pysznego jedzenia powinien odwiedzić. To miejsce wyróżnia się nie tylko doskonałym smakiem potraw, ale także atmosferą, która zachęca do spędzenia czasu w gronie najbliższych. Zróżnicowane menu, świeże składniki oraz przyjazna obsługa sprawiają, że każdy posiłek staje się niezapomnianym przeżyciem.

Kluczowym atutem, który przyciąga rzesze gości, jest wyjątkowa jakość serwowanych dań. Starannie dobrana receptura umożliwia tworzenie niepowtarzalnych smaków, które zachwycają zarówno lokalnych mieszkańców, jak i turystów. Warto spróbować różnorodnych kompozycji, które zadowolą nawet najbardziej wymagające podniebienia.

Nie sposób pominąć znaczenia lokalnych tradycji kulinarnych, które są sercem tej wyjątkowej kuchni. Dzięki zastosowaniu regionalnych produktów, goście mają okazję odkryć bogactwo smaków, które odzwierciedlają kulturę tego fascynującego miejsca. Przyjazna atmosfera oraz życzliwość personelu dodają dodatkowego uroku każdemu odwiedzinom.

Warto zatem zarezerwować czas na wizytę w tej urokliwej restauracji, która zaprasza do odkrywania smakowych unikatów. Niezależnie od okazji, spotkanie z tą ofertą kulinarną to prawdziwa uczta dla zmysłów, która na długo pozostanie w pamięci każdego gościa.

2025-01-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Chorwacja

Szybenik jest pierwszym miastem na świecie z elektrycznym oświetleniem ulicznym

przez Redakcja 2025-01-09
Napisane przez Redakcja

Chorwacki Szybenik i Gorlice w Polsce łączy pierwsze na świecie oświetlenie uliczne

 

Szybenik jest pierwszym miastem na świecie z elektrycznym oświetleniem ulicznym. To oczywiście Dzięki Nikoli Tesli.

 

Prąd w Szybeniku to dzięki inspiracji Nikole Teslą. Prezydent miasta Szybenika spotkał go na wystawie światowej. W oparciu o pomysły Tesli i przy jego wsparciu merytorycznym dwóch węgierskich naukowców stworzyło turbinę na Krce. Zresztą widoczną nadal przy Skradinskim Buku. Generalnie prąd do Szybenika popłynął dzień po tym jak Tesla uruchomił swoją elektrownię na wodospadach Niagara – wyprodukował prąd, ale nic z nim w tym momencie nie zrobił. W Szybeniku natomiast, zapaliła się pierwsza lampa w mieście, stając się tym samym pierwszym miastem na świecie z elektrycznym oświetleniem ulicznym.

 

Zabytkowa elektrownia wodna na rzece Krka przy Skradinskim Buku

 

Zadar był pierwszym miastem w Dalmacji, które posiadało publiczne oświetlenie elektryczne, uzyskiwane za pomocą elektrowni prądu stałego. Ponadto Szybenik był pierwszym miastem w Dalmacji i Chorwacji (a także jednym z pierwszych na świecie), które wprowadziło oświetlenie elektryczne uzyskiwane z pierwszego systemu obejmującego produkcję energii elektrycznej (na rzece Krka), przesył (do miasta Szybenika) i dystrybucję energii elektrycznej (1895). Dubrownik był trzecim miastem w Dalmacji, które miało elektryczność (oświetlenie publiczne od 1901 roku). Zagrzeb uzyskał stałe oświetlenie elektryczne dopiero w 1907 r., Split w 1920 r., a Osijek dopiero w 1927 r. Zadar przeszedł na prąd zmienny dopiero w 1932 r., co jest dowodem na to, że Szybenik pod względem zaopatrzenia w energię elektryczną był najbardziej rozwiniętym miastem w Dalmacji i całej Chorwacji.

 

Wodospady Skradinski Buk na rzece Krka

Jeśli chodzi o oświetlenie miasta Szybenik, na początku uzyskiwano je za pomocą 12 lamp łukowych i około 216 żarówek z włókna węglowego. Lampy łukowe, których replika jest tu prezentowana, dzięki silnemu i skupionemu światłu wprowadzono w najbardziej zatłoczonych miejscach miasta Poljana, na wybrzeżu, w okolicach Urzędu Miejskiego, Poczty, Kalelargi itp. Łuk Lampy ozdobiono na krawędziach elementami stylu historycznego, typowymi dla końca XIX wieku.

 

 

Replika lampy, która była częścią pierwszego oświetlenia publicznego z 1895 roku. Szybenik był jednym z pierwszych miast na świecie, które rozwinęło sieć oświetlenia publicznego, zasilaną prądem zmiennym z elektrowni wodnej na rzece Krka.

 

Pierwsza elektrownia wodna przy wodospadzie Skradinski Buk na rzece Krka

 

Nikola Tesla urodził się we wsi Smiljan w Chorwacji, gdzie obecnie znajduje się muzeum poświęcone jego wynalazkom.
Inżynier elektrotechnik, radiotechnik i wynalazca. Tesla był konstruktorem wielu urządzeń do wytwarzania i wykorzystania prądu przemiennego, konkurując skutecznie z Thomasem A. Edisonem, który uznawał tylko prąd stały. Był autorem blisko 300 patentów, które chroniły jego 125 wynalazków w 26 krajach. Wśród nich są silnik elektryczny i prądnica prądu przemiennego, autotransformator, dynamo rowerowe, radio, elektrownia wodna m.in. na wodospadzie Niagara, bateria słoneczna, turbina talerzowa i transformator Tesli. 
Wizerunek Tesli od 1995 roku znajduje się na Orderze Chorwackiej Jutrzenki.

 

W Gorlicach na skrzyżowaniu ulic Węgierskiej i Kościuszki, stoi pomnik pierwszej na świecie ulicznej lampy naftowej, w miejscu jej pierwszego zapalenia. W mieście jest także muzeum Ignacego Łukasiewicza.
Tu w 1854 roku po raz pierwszy zapłonęła skonstruowana przez Ignacego Łukasiewicza, a zapalona przez rajców miejskich uliczna lampa naftowa. Dla upamiętnienia tego wydarzenia w historycznym punkcie miasta postawiono kapliczkę z repliką XVI – wiecznej rzeźby Chrystusa Frasobliwego. Jej oryginał znajduje się w zbiorach Muzeum Regionalnego PTTK w Gorlicach przy ul. Wąskiej.

 

Kapliczka przy ul. Węgierskiej z rzeźbą Jezusa Frasobliwego z 1593 – miejsce, w którym zapalono pierwszą na świecie uliczną lampę naftową

 

 

Jan Józef Ignacy Łukasiewicz (1822 – 1882) – polski farmaceuta i przedsiębiorca, założyciel pierwszej na świecie kopalni ropy naftowej, wynalazca lampy naftowej, pionier przemysłu naftowego w Europie, rewolucjonista i działacz niepodległościowy. Jako pierwszy na świecie wykorzystał na skalę przemysłową korzyści, jakie daje ropa naftowa.

 

Replika lampy naftowej, wynalezionej przez I. Łukasiewicza w 1853 r. Wykonana z mosiądzu i szkła. Pamiątki po Ignacym Łukasiewiczu oraz kopia prototypu lampy naftowej wraz z jedną z najcenniejszych kolekcji lamp naftowych w Europie znajdują się w Muzeum Podkarpackim w Krośnie. 

 

 

opracowanie & foto Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 

 

kopiowanie bez zgody autora zabronione

 

Park Narodowy Krka

 

Topoljski buk, pod którym wypływa rzeka Krka.

 

 

Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach

Gorlice i „Pusty Las” to kolebka światowego przemysłu petrochemicznego

 

Skansen Przemyslu Naftowego Magdalena w Gorlicach 5

 

 

 

2025-01-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Szlak zimowy z Kuźnic przez Zawrat do Doliny Pięciu Stawów Polskich

przez Albin Marciniak 2025-01-06
Napisane przez Albin Marciniak
DSC_0055-HDR(1)

Zawrat zimowy

Szlak zimowy z Kuźnic przez Zawrat do Doliny Pięciu Stawów Polskich

 

   Zima w Tatrach bywa piękna i niebezpieczna. Zapowiadana przez synoptyków jako zima stu- a nawet tysiąclecia okazała się słabsza od poprzedniej. Przed rokiem na Kasprowym leżało 360 cm śniegu, a obecnie zaledwie 63 cm. Mniej lawin i potencjalnych zagrożeń (nawisów) nie powinno jednak zmniejszać naszej  uwagi na szlakach. Pokrywa jest stabilna i dosyć mocno związana z gruntem ale zmrożony i przewiany śnieg nie zamortyzuje upadku. Tak jest choćby na podejściu na przełęcz Zawrat. Podejście powyżej Czarnego Stawu Gąsienicowego wymaga nieco wysiłku i dużo czujności a raki i czekan są bardzo wskazane. Wydeptany szlak zimowy nie prowadzi bezpieczniejszym trawersem lecz dosłownie na wprost co przy kilkuset metrowej „lufie” powoduje, że jakikolwiek upadek na tak zmrożonym śniegu może skończyć się tragicznie.
Ale od początku…

 

 

DSC_0055-HDR(1)

 

Szlak w Dolinie Jaworzynki

Wtorkowy słoneczny poranek w trakcie ferii szkolnych nie zapowiadał takiego komfortu na szlakach.
Jeszcze na parkingu w Kuźnicach zaskoczyła mnie wręcz pustka mimo że godzina była już późna nawet dla śpiochów.
„Myto” na wejściu za 11 PLN i ruszam Doliną Jaworzynki. Dosyć szybko pozbywam się kolejnych warstw odzieży i zostaję w bezrękawniku. Słońce w połączeniu z mrozem dały idealną mieszankę na zaplanowaną trasę i jest nieziemsko przyjemnie. Do samej przełęczy Między Kopami  idę zupełnie sam aż do połączenia szlaku z tym przez Boczań. Na przełęczy i do samego Murowańca mijam 6 osób i nawet w samym schronisku jest wręcz pusto. Tradycyjna kwaśnica i ruszam w kierunku Czarnego Stawu Gąsienicowego. W oddali słychać śmigło TOPR-u i jak się okazuje jest to połamany narciarz zabierany z okolic dolnej stacji kolejki w Gąsienicowej.
Nadal na szlaku ruch niewielki ale oczywiście zawsze kogoś znajomego spotkać można 🙂
Nad samym Stawem kilka osób łapało promienie słońca ale mrozik nie pozwalał jeszcze na typowe opalanie, bez przystawania więc ruszyłem przez zamarznięty staw w kierunku Zawratu. W schronisku i na szlaku ludzi niewiele ale jak się okazało, całkiem sporo osób było „w terenie” i w ścianach.  Obecnie prowadzonych jest wiele szkoleń lawinowych a „łojanci” przy tej pogodzie opanowali większość dostępnych ścian. Podejście Zawratowym Żlebem długie i monotonne za to na przełęczy jak w bajce… Słońce, piękne widoki i dookoła absolutnie nikogo!

 

DSC_0168

 

Na przełęczy

Dwie godziny w takich warunkach były czymś mało realnym a jednak… Doczekałem sam na przełęczy do zachodu słońca.
Temperatura szybko spadała i z minus 6 po zachodzie słońca obniżyła się o 12 stopni. Pora była ruszyć zboczami Kołowej Czuby do Doliny Pięciu Stawów ale i tutaj szlak był wydeptany „na krechę” dosyć niebezpiecznie. W trakcie mojego schodzenia do doliny szybko zapadał zmrok i bez księżyca nawet śnieg nie rozjaśniał okolicy na tyle by wędrować bez czołówki. Przy schodzeniu z Kołowej Czuby panowała już całkowita ciemność, ale były gwiazdy na prawie czystym nocnym niebie oraz ta cisza jaka panuje tylko tutaj i tylko w zimie … ehhh…

 

DSC_0240

 

Zachód słońca na Zawracie

Docieram w końcu do „Piątki”, a tutaj cicho już nie jest 🙂 Tu zawsze tętni życie. Dwie grupy na szkoleniu lawinowym: prowadzona przez Marcina Józefowicza i 30 osobowa z KW Trójmiasto do tego gitara i wiśniówka, i można zapomnieć o spaniu przed pierwszą w nocy.
Po remoncie schroniska, wymianie okien, dociepleniu i mocniejszej elektrowni wodnej pozwalającej grzać bez przerwy, w pokojach jest bardzo ciepło, a śpiąc w pokoju wieloosobowym nie sposób zamknąć okna. To mogło skończyć się nocną paniką bo… 40 cm od ucha coś w nocy miauczało udając szczekanie i jak się okazało był to buszujący lis. Przyzwyczajony do tego że za oknami zawsze coś wisiało w reklamówkach – i nie ważne że to na piętrze – głodny lis przychodzi już jak do spiżarni na kolację.

 

DSC_0321
 
 
 
DSC_0323

 

Ślady lisa

Poranek nie był zachęcający. Widząc za oknem zbocza Wołoszyna ze szczytami w chmurach i słabą widoczność planowałem proste zejście Doliną Roztoki ale…
Godzina później…

 

DSC_0335

 

Widok na Dolinę Roztoki

Po kawie i śniadaniu pogoda zmieniła się bardzo szybko i dosłownie wszyscy wyruszyli na szlaki.
Mając takie widoki plan był prosty… Szpiglasowa Przełęcz i fotki, fotki, fotki…

 

DSC_0367

Ruszyłem wzdłuż doliny do rozwidlenia szlaków i po odbiciu w lewo brnąłem już w dosyć głębokim śniegu. Miałem ze sobą raki, a nie rakiety i to był główny powód jaki zmusił mnie do zmiany planu.  Podejście po stromych zboczach Kosturów w głębokim śniegu bez jakiegokolwiek śladu wcześniejszego przejścia, słońce i duże nachylenie zbocza zadziałały na wyobraźnię i widziałem już siebie jak jadę w dół z lawiną…

 

DSC_0351

 

Podejście przez lawinisko na Szpiglasową Przełęcz (z prawej Kostury)

Dwie godziny brnięcia w śniegu, a do tego nieciekawie tworzące się chmury, zmieniły moje plany i obrałem kierunek na schronisko. Niestety nie tym razem… te widoki i zdjęcia jeszcze muszą poczekać.

Tatry Zawrat w zimie 1

 

Tatry Zawrat w zimie 2

 

Tatry Zawrat w zimie 3

 

Tatry Zawrat w zimie 4

 

Tatry Zawrat w zimie 5

 

Tatry Zawrat w zimie 6

 

Tatry Zawrat w zimie 7

 

Tatry Zawrat w zimie 8

 

Tatry Zawrat w zimie 9

 

Tatry Zawrat w zimie 10

 

Tatry Zawrat w zimie 11

 

Tatry Zawrat w zimie 12

 

Tatry Zawrat w zimie 13

 

Tatry Zawrat w zimie 14

 

Tatry Zawrat w zimie 15

 

2025-01-06 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zabytki sakralne

Drzwi Gnieźnieńskie – unikatowy zabytek romańskiej sztuki odlewniczej

przez Redakcja 2025-01-04
Napisane przez Redakcja
Drzwi Gnieźnieńskie – unikatowy zabytek romańskiej sztuki odlewniczej

Drzwi Gnieźnieńskie – unikatowy zabytek romańskiej sztuki odlewniczej

   Drzwi Gnieźnieńskie, znane również jako Drzwi św. Wojciecha, to jeden z najważniejszych zabytków romańskiej sztuki w Polsce i Europie. Wykonane z brązu, przedstawiają życie i męczeństwo św. Wojciecha – jednego z patronów Polski. Powstały prawdopodobnie między 1175 a 1200 rokiem, za panowania księcia Mieszka III Starego, choć dokładna data i miejsce ich odlewu pozostają nieznane.

Drzwi są osadzone w portalu wewnętrznym kruchty południowej bazyliki prymasowskiej w Gnieźnie, stanowiąc integralną część monumentalnej romańskiej architektury świątyni.

.


Historia powstania i lokalizacja

Drzwi zostały stworzone dla romańskiej katedry, konsekrowanej w 1097 roku. Początkowo umieszczone w otworze drzwiowym prowadzącym do wschodniego przęsła nawy południowej, w 1784 roku przeniesiono je do wejścia w zachodnim przęśle nawy południowej, w ościeżu portalu klasycystycznego.

Od XVII wieku Drzwi Gnieźnieńskie były znane pod różnymi nazwami, takimi jak:

  • Porta regia (1608)
  • Porta aurea (1611)
  • Porta aenea (1616).

Lokalne tradycje przypisywały fundację Bolesławowi Krzywoustemu, ale późniejsze badania potwierdziły, że dzieło powstało później, za czasów Mieszka III Starego. Za twórców koncepcji artystycznej uważa się kler katedralny w Gnieźnie, który nadzorował stworzenie narracji obrazującej życie św. Wojciecha.

.


Opis Drzwi Gnieźnieńskich

Drzwi wykonano z brązu, a ich obie kwatery podzielono na 18 pól, które przedstawiają sceny z życia św. Wojciecha. Reliefy są bogato zdobione i pełne szczegółów, typowych dla romańskiego stylu. Poszczególne sceny ukazują m.in.:

  1. Narodziny św. Wojciecha.
  2. Wyniesienie do godności biskupiej.
  3. Misyjną działalność w Prusach.
  4. Męczeńską śmierć świętego.

Centralnym motywem jest podkreślenie znaczenia św. Wojciecha jako duchowego autorytetu i męczennika, co miało również wymiar propagandowy dla umocnienia pozycji kościoła gnieźnieńskiego.

.


Symbolika i znaczenie

Drzwi Gnieźnieńskie są nie tylko świadectwem romańskiej sztuki odlewniczej, ale także ważnym elementem budowania tożsamości narodowej i religijnej w Polsce średniowiecznej. Święty Wojciech był symbolem chrystianizacji oraz władzy duchowej i politycznej. Drzwi miały również funkcję dydaktyczną – ilustrowane sceny były przeznaczone dla wiernych, którzy dzięki nim mogli poznać historię świętego.

.


Znaczenie Drzwi Gnieźnieńskich w kulturze

Dziś Drzwi Gnieźnieńskie są jednym z najcenniejszych zabytków polskiej sztuki sakralnej. Stanowią przykład zaawansowanego kunsztu odlewniczego oraz romańskiego myślenia narracyjnego. Są też świadectwem rozwoju artystycznego i religijnego w Polsce XII wieku. Drzwi nadal przyciągają uwagę badaczy, turystów i miłośników historii, będąc nieocenionym skarbem dziedzictwa narodowego.

.

Zwiedzanie 

Drzwi Gnieźnieńskie można zwiedzać w Bazylice Prymasowskiej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Wojciecha w Gnieźnie. Znajdują się one w południowej kruchcie katedry, gdzie są osadzone w romańskim portalu. Zwiedzanie jest możliwe w ramach wizyty w katedrze, która oferuje nie tylko kontakt z zabytkowymi drzwiami, ale także z całą, bogatą historią jednego z najważniejszych miejsc sakralnych w Polsce.

.


Informacje praktyczne

  1. Lokalizacja:
    Bazylika Prymasowska, ul. Kolegiaty 2, Gniezno,

  2. Godziny otwarcia:
    Godziny zwiedzania katedry różnią się w zależności od sezonu. Zazwyczaj bazylika jest otwarta dla zwiedzających:

    • W sezonie letnim: od 9:00 do 17:00.
    • W sezonie zimowym: od 9:00 do 15:30.
      Warto upewnić się przed wizytą, kontaktując się bezpośrednio z parafią lub sprawdzając informacje online.

.

https://wzgorzelecha.pl/cennik/

.


Podczas wizyty w Gnieźnie warto również zobaczyć:

  • Muzeum Archidiecezjalne w Gnieźnie, które gromadzi pamiątki związane z historią katedry i św. Wojciecha.
  • Wieżę widokową bazyliki, z której rozciąga się panorama miasta.
  • Relikwie św. Wojciecha znajdujące się w katedrze.
  • Spacer po historycznym centrum Gniezna, w tym okolicach wzgórza katedralnego.

.


Porady dla zwiedzających

  • Rezerwacja czasu: W sezonie turystycznym, szczególnie w weekendy i podczas świąt religijnych, katedra jest popularnym miejscem, więc warto zaplanować wizytę wcześniej.
  • Cisza i szacunek: Pamiętaj, że katedra jest miejscem kultu, dlatego zwiedzanie powinno odbywać się z poszanowaniem obowiązujących zasad.

Drzwi Gnieźnieńskie to wyjątkowy przykład średniowiecznego kunsztu artystycznego i obowiązkowy punkt na mapie miłośników historii Polski i sztuki romańskiej.

.

.

opracowanie & foto Albin Marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin

.

.

Zwiedzając Gniezno, nie sposób pominąć wizyty w kolebce Polski: 

Ostrów Lednicki – świadectwo początków Polski

.

.

.

2025-01-04 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Skanseny w Polsce

Ostrów Lednicki – świadectwo początków Polski

przez Redakcja 2025-01-03
Napisane przez Redakcja
Ostrów Lednicki – świadectwo początków Polsk

Ostrów Lednicki – świadectwo początków Polsk

 

   Ostrów Lednicki to największa z pięciu wysp Jeziora Lednica, położona w jego południowej części, będąca jednym z najważniejszych miejsc związanych z początkami państwa polskiego. Wyspa, otoczona bujną przyrodą, była kluczowym ośrodkiem obronnym, administracyjnym i religijnym za czasów Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Od 1969 roku znajduje się tu Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy, a od 16 września 1994 roku Ostrów Lednicki figuruje na liście pomników historii.

.

.

Dziedzictwo w sercu Wielkopolski

Ostrów Lednicki to miejsce, gdzie natura i historia splatają się w jedną opowieść. Współczesny turysta może spacerować pośród drzew i ruin, wyobrażając sobie czasy, gdy wyspa była centrum politycznym i religijnym młodego państwa Piastów.

Dzięki pracy archeologów i historyków wiemy, że to miejsce kryje jeszcze wiele tajemnic. Każdy kamień, fragment drewna czy ceramiki opowiada historię, która zaczęła się ponad tysiąc lat temu. Ostrów Lednicki to nie tylko pomnik przeszłości – to także pomost między czasami Piastów a współczesnością.

.

.

Zarys historyczny i znaczenie

Wyspa była zamieszkana już w neolicie, ale jej znaczenie wzrosło w X wieku, kiedy stała się strategicznym punktem w państwie Piastów. Zlokalizowana w centrum plemienia Polan, przy ważnym trakcie handlowym między Poznaniem a Gnieznem, została ufortyfikowana i zabudowana monumentalną architekturą kamienną.

Najważniejsze zabytki Ostrowa Lednickiego to:

  • Palatium z kaplicą – prawdopodobnie wzniesione przez Mieszka I, z unikatowym baptysterium, co sugeruje, że tutaj mógł odbyć się chrzest Polski w 966 roku.
  • Kościół grodowy – miejsce pochówku osób o wysokim statusie społecznym, w tym członków rodu Piastów.

Ostrów Lednicki był nie tylko siedzibą władzy, ale także ważnym ośrodkiem chrystianizacji. Znajdujące się tu baseny chrzcielne są bezcennym świadectwem liturgii wczesnośredniowiecznej.

.

.

Ruiny palatium – świadectwo chrztu Polski?

Na Ostrowie Lednickim odnaleziono baseny chrzcielne, co nasuwa hipotezę, że właśnie tutaj Mieszko I mógł przyjąć chrzest w 966 roku. Kaplica przylegająca do palatium, z jej nietypowym układem i funkcjami liturgicznymi, mogła pełnić kluczową rolę w ceremoniach sakralnych pierwszych Piastów.

Ruiny palatium to nie tylko miejsce, gdzie książęta piastowscy mieszkali i rządzili, ale także centrum duchowe i symboliczne. Archeolodzy odnaleźli fragmenty ceramiki, ozdoby, a także pozostałości drewnianych mostów, które łączyły wyspę z brzegiem jeziora. Te mosty – jeden z nich o długości ponad 400 metrów – były świadectwem zaawansowanej inżynierii i znaczenia Ostrowa jako ważnego punktu strategicznego.

.

.


Okres świetności i kres dominacji

Podczas panowania Mieszka I i Bolesława Chrobrego Ostrów Lednicki był centralnym ośrodkiem władzy. Jednak jego świetność zakończyła się wraz z najazdem Brzetysława I Czeskiego w 1038 roku. Zniszczono wtedy mosty łączące wyspę z lądem, spalono gród i zniszczono wiele zabudowań. Choć osadnictwo na wyspie przetrwało jeszcze do XIII–XIV wieku, Ostrów Lednicki nigdy nie odzyskał swojej pierwotnej funkcji.

.

.


Zabytki Ostrowa Lednickiego

  1. Gród
    Gród w południowej części wyspy był otoczony wałem o konstrukcji drewniano-ziemnej, o długości około 500 metrów i pierwotnej wysokości dochodzącej do 12 metrów. Znajdowała się w nim brama wjazdowa prowadząca do podgrodzia oraz pozostałości dwóch monumentalnych budowli: palatium z kaplicą i kościoła grodowego.
  2. Palatium
    Pałac został zbudowany na planie prostokąta (32 × 14 m) z miejscowego materiału skalnego. W jego skład wchodziły wyraźnie wydzielone pomieszczenia, w tym kaplica o unikatowej konstrukcji.
  3. Kaplica i baptysterium
    Kaplica przylegająca do palatium była zbudowana na planie krzyża greckiego. W jej wnętrzu znajdowały się dwa baseny chrzcielne, które były częścią kaplicy baptyzmalnej. Kaplica służyła do ceremonii chrztu, a jej układ architektoniczny wskazuje na wpływy architektury zachodnioeuropejskiej.
  4. Kościół grodowy
    Jednonawowy kościół z prostym zamknięciem prezbiterium służył jako miejsce pochówku i nekropolia związana z Piastami. Kościół był używany jeszcze w XII wieku.

.

.


Odkrycia archeologiczne

Badania nad Ostrowem Lednickim rozpoczęły się w XIX wieku z inicjatywy hrabiego Edwarda Raczyńskiego. W latach 30. XX wieku odkryto tu największe w Polsce wczesnośredniowieczne cmentarzysko. Prace archeologiczne kontynuowano w latach 60. XX wieku, co doprowadziło do odsłonięcia kościoła grodowego i innych zabytków.

Odkrycia potwierdziły, że monumentalne budowle – palatium, kaplica-baptysterium, kościół grodowy – oraz mosty powstały za czasów Mieszka I. Zadaszenie nad ruinami palatium wykonano w 1978 roku, a w 1992 roku w kaplicy ustawiono wzorowany na znaleziskach brązowy krzyż.

.

.


Znaczenie Ostrowa Lednickiego

Ostrów Lednicki jest nie tylko miejscem o wielkiej wartości historycznej i archeologicznej, ale także symbolem początków chrześcijaństwa i państwowości w Polsce. Jego ruiny są świadectwem życia i działalności pierwszych Piastów, a także ich roli w kształtowaniu tożsamości narodowej.

Dziś Ostrów Lednicki jest jednym z najważniejszych punktów na Szlaku Piastowskim, przyciągając turystów, historyków i archeologów z całego świata.

.

..

Ostrów Lednicki

..

.

 .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

.

.

Skanseny i muzea plenerowe w Polsce

 

.

.

2025-01-03 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Muzea

Pracownia i Muzeum Witrażu w Krakowie – światło, kolor i historia

przez Redakcja 2025-01-03
Napisane przez Redakcja
Pracownia i Muzeum Witrażu w Krakowie

Pracownia i Muzeum Witrażu w Krakowie

Światło, kolor i historia – wizyta w Pracowni i Muzeum Witrażu w Krakowie

  W samym sercu Krakowa, przy al. Zygmunta Krasińskiego 23, mieści się miejsce, gdzie sztuka spotyka rzemiosło, a przeszłość przenika się z teraźniejszością. Muzeum Witrażu to instytucja niezwykła – nie jest to bowiem zwyczajne muzeum, ale tzw. „żywe muzeum”, gdzie historia sztuki witrażowej rozbrzmiewa dźwiękiem szkła ciętego w pracowni, wciąż funkcjonującej od 1902 roku. W tym miejscu każdy gość ma szansę zanurzyć się w magiczny proces tworzenia witraży, obserwując pracę mistrzów przy ich monumentalnych dziełach.

Siedziba Muzeum – kamienica zaprojektowana z myślą o potrzebach artystów witrażystów – zachowała nie tylko swoją pierwotną funkcję, ale także unikalną atmosferę epoki, w której powstała. Zbudowana z inicjatywy Stanisława Gabriela Żeleńskiego, jest jedynym na świecie miejscem, które łączy funkcjonującą od ponad stu lat pracownię z przestrzenią muzealną. Dziś to centrum kultury oferuje możliwość podziwiania arcydzieł Młodej Polski, takich jak projekty Wyspiańskiego, Mehoffera czy Stefana Matejki, bratanka wielkiego Jana Matejki.


Podróż przez czas i światło: Witraż jako sztuka i rzemiosło

Już od pierwszego kroku do wnętrza Muzeum Witrażu czuje się, że jest to miejsce wyjątkowe. Oryginalne wnętrza i wysoka na kilka metrów pracownia zanurzona w miękkim świetle rozchodzącym się przez barwione szkło pozwalają przenieść się w czasie. Podczas zwiedzania przewodnik prowadzi gości przez historię miejsca, opowiadając o początkach Zakładu Witrażowego S.G. Żeleński – jego założyciel, Stanisław Żeleński, zainspirowany wizytami w europejskich pracowniach, stworzył przestrzeń idealną dla artystów i rzemieślników.

Każdy etap tworzenia witrażu jest szczegółowo przedstawiony – od szkicowania projektu i wybierania szkła, przez precyzyjne cięcie, aż po lutowanie. Zwiedzający mogą z bliska przyjrzeć się mistrzom szkła przy pracy, a także dowiedzieć się, jak na przestrzeni lat zmieniały się techniki witrażowe. W Muzeum wszystko dzieje się naprawdę: prace, które ogląda się podczas wizyty, są częścią aktualnych projektów, często realizowanych na zamówienie zarówno w Polsce, jak i za granicą.

.


Galeria arcydzieł – spojrzenie na przeszłość i teraźniejszość

Centralnym punktem Muzeum jest Galeria Młodopolskich Mistrzów Witrażu. To jedyne miejsce w Polsce, gdzie można zobaczyć oryginalne projekty witraży czołowych artystów epoki Młodej Polski – Stanisława Wyspiańskiego, Józefa Mehoffera, Wojciecha Jastrzębowskiego i innych. Przykłady ich prac ukazują różnorodność stylów i tematów – od sakralnych kompozycji po bardziej świeckie, dekoracyjne motywy.

Na szczególną uwagę zasługuje projekt „Apollo Spętany” autorstwa Wyspiańskiego. W ramach misji rekonstrukcji zniszczonych dzieł sztuki Muzeum podjęło się rekonstrukcji tego witraża, którego oryginał uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej. Obserwacja procesu jego powstawania to nie lada gratka dla miłośników sztuki i historii.

.


Współczesność w dialogu z tradycją

Muzeum Witrażu nie skupia się wyłącznie na przeszłości – promuje także współczesne projekty i realizacje artystyczne. W przestrzeni ekspozycyjnej można zobaczyć zarówno tradycyjne, historyczne witraże, jak i nowoczesne interpretacje tej sztuki. Regularnie organizowane wystawy czasowe oraz warsztaty dla młodzieży i dorosłych przyciągają szerokie grono odbiorców.

.


Refleksje po wizycie

Muzeum Witrażu w Krakowie to miejsce, które pozwala docenić kunszt i pasję artystów, dla których szkło jest medium opowiadającym historie światłem i kolorem. To nie tylko spotkanie z historią sztuki, ale także żywa lekcja, która pokazuje, że witraż – choć kojarzony głównie z epoką gotyku i secesji – wciąż ma wiele do zaoferowania współczesnemu odbiorcy.

Dla każdego, kto odwiedzi Kraków, jest to punkt obowiązkowy – szczególnie dla tych, którzy chcą doświadczyć czegoś więcej niż klasycznego muzeum. Wizyta w tym żywym laboratorium sztuki pozostawia w pamięci barwne wrażenie – niczym witraż, przez który promienie słońca przenikają, tworząc unikalną grę światła i koloru.

.

.

Zwiedzanie

Zwiedzanie Muzeum możliwe jest tylko z przewodnikiem i rozpoczyna się od min. 2 osób. Czas trwania: 45 minut. Zwiedzanie w języku polskim: 12:30 i 15:30, w soboty dodatkowo o 13:30 i 16:30, a o 10:00 dla dzieci (konieczna rezerwacja). Zwiedzanie w języku angielskim: 12:00 i 15:00. Zwiedzanie w języku ukraińskim w każdą sobotę o 14:30. Grupy zorganizowane (od 10 osób) mogą rezerwować zwiedzanie również w innych godzinach

.

Pracownia i Muzeum Witrażu,

al. Zygmunta Krasińskiego 23, 31-111 Kraków,

https://muzeumwitrazu.pl

.

.

Twórca, wizjoner, artysta – Piotr Ostrowski, serce i dusza Muzeum Witrażu

Kiedy przekracza się próg krakowskiego Muzeum Witrażu, od razu czuć, że to miejsce tętni życiem artystycznym. W centrum tej działalności stoi Piotr Ostrowski – artysta, mistrz witrażownik i dyrektor artystyczny pracowni, który od 2000 roku kieruje Krakowskim Zakładem Witrażów S.G. Żeleński. Jego nazwisko stało się synonimem współczesnego witrażownictwa, a prace, które powstają pod jego okiem, nawiązują do bogatej tradycji, jednocześnie otwierając nowe perspektywy w świecie szkła i światła.

.

.


Droga artystyczna Piotra Ostrowskiego

Piotr Ostrowski ukończył Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie z dyplomem z wyróżnieniem, który zdobył w pracowni litografii prof. Piotra Panasiewicza. Jego prace już na tym etapie zyskały uznanie, czego dowodem jest Medal Rektora, przyznawany za wybitne osiągnięcia. Ostrowski łączy wykształcenie artystyczne z wiedzą menedżerską – ukończył również Zarządzanie Kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Przez lata rozwijał swoje umiejętności jako artysta szkła, tworząc szklane rzeźby, instalacje i monumentalne witraże, zarówno do budynków świeckich, jak i sakralnych. Jego prace można znaleźć w prestiżowych lokalizacjach w Polsce i za granicą. Wielokrotnie współpracował przy projektach architektonicznych nagradzanych w międzynarodowych konkursach, potwierdzając swoje miejsce w gronie najważniejszych współczesnych twórców szkła artystycznego.

.

.


Lider Krakowskiego Zakładu Witrażów i Muzeum Witrażu

Piotr Ostrowski objął kierownictwo nad Krakowskim Zakładem Witrażów w roku 2000, w momencie, gdy pracownia, założona przez Stanisława Gabriela Żeleńskiego, potrzebowała nowej wizji i odświeżenia. Pod jego przewodnictwem zakład odzyskał dawny blask, a jakość realizowanych tu dzieł ponownie zaczęła przyciągać uwagę zarówno klientów indywidualnych, jak i instytucji artystycznych na całym świecie.

W 2004 roku Ostrowski poszedł o krok dalej, zakładając Muzeum Witrażu. Była to realizacja jego koncepcji „żywego muzeum” – miejsca, gdzie przeszłość spotyka się z teraźniejszością, a zwiedzający mogą na własne oczy zobaczyć, jak powstają dzieła sztuki. Muzeum stało się nie tylko przestrzenią ekspozycyjną, ale także platformą edukacyjną i centrum promocji współczesnego szkła artystycznego.

.

.


Piotr Ostrowski jako lider i mentor

Jako mistrz witrażownik z oficjalnym Dyplomem Mistrzowskim (Nr 712), Ostrowski czuwa nad każdym projektem realizowanym w pracowni. To nie tylko jego artystyczne oko, ale także zaangażowanie w procesy twórcze sprawiają, że każda praca opuszczająca mury zakładu zachwyca detalami i perfekcją wykonania.

Jednak Ostrowski to nie tylko artysta, ale również wizjoner, który dba o rozwój polskiej sztuki szkła na arenie międzynarodowej. Jego zaangażowanie w projekty takie jak European Glass Experience, gdzie był członkiem Komisji Naukowej, czy rola jurora w międzynarodowych konkursach na projekty ze szkła (2013–2016), świadczą o jego pozycji jako autorytetu w tej dziedzinie. Od 2013 roku jest także członkiem Rady Przedsiębiorczości Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, aktywnie wspierając młodych artystów i promując dialog między sztuką a biznesem.

.


.

Pracownia przyszłości i spuścizna tradycji

Dzięki pracy Piotra Ostrowskiego Muzeum Witrażu i Krakowski Zakład Witrażów są nie tylko miejscami pielęgnującymi tradycję, ale także laboratorium nowoczesności. Każdy witraż czy instalacja powstająca w pracowni jest przykładem połączenia rzemieślniczej precyzji z artystyczną wyobraźnią.

Wielu zwiedzających podkreśla, że wizyta w Muzeum Witrażu to nie tylko lekcja historii, ale przede wszystkim inspirujące spotkanie z twórczym geniuszem, który swoją pasją potrafi zarazić każdego. Piotr Ostrowski, jako twórca i lider, udowadnia, że sztuka witrażu – choć korzeniami sięga średniowiecza – wciąż ma wiele do zaoferowania współczesnemu światu.

.

.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

.

2025-01-03 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 38
  • 39
  • 40
  • 41
  • 42
  • …
  • 299

Archiwa

  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim

    2026-03-22
  • Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji

    2026-03-22
  • krokusy w Tatrach – gdzie można podziwiać szafrany spiskie?

    2026-03-22
  • Park Gródek Polskie Malediwy w Jaworznie

    2026-03-21
  • Opole nie tylko na weekend – kameralne miasto otoczone zielenią.

    2026-03-21
  • Najpiękniejsze jaskinie Słowacji udostępnione turystycznie

    2026-03-21

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek – Twierdza Rupea w Rumunii

2022-08-09

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

2024-01-23

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie
dhosting

Polecane

Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim
Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji
krokusy w Tatrach – gdzie można podziwiać szafrany spiskie?
Park Gródek Polskie Malediwy w Jaworznie

Ostatnio dodane

Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim
Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji
krokusy w Tatrach – gdzie można podziwiać szafrany spiskie?
Park Gródek Polskie Malediwy w Jaworznie
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-02-02
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-02-01
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2024-08-20
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
  • Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

    2024-08-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign
Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania serwisu oraz analiz ruchu. Zobacz politykę prywatności .