Przejdź do treści
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
środa, 5 sierpnia, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Copyright 2025 - All Right Reserved
Chorwacja

Wodospad Skradinski Buk, Krka, Chorwacja

przez Redakcja 2026-04-24
Napisane przez Redakcja

Wodospad Skradinski Buk jest jednym z najpiękniejszych wodospadów w Europie

   W sercu Parku Narodowego Krka National Park znajduje się jedno z najbardziej spektakularnych miejsc w Chorwacji – wodospad Skradinski Buk. To rozległy system kaskad, turkusowych progów i naturalnych basenów, który zachwyca nie tylko skalą, ale i dostępnością – drewniane pomosty prowadzą niemal nad samą wodę. Skradinski Buk to wizytówka rzeki Krka i jedno z najczęściej fotografowanych miejsc w kraju, łączące dziką przyrodę z historycznymi młynami i tradycyjną zabudową. Zwiedzając Chorwację i podróżując przez słoneczne wybrzeże, nie można pominąć wizyty nad całym kompleksem kaskad wodnych, tworzących wyjątkowej urody wodospad Skradinski Buk. To największy i najbardziej znany wodospad w tej części basenu Morza Adriatyckiego.

 

  Wodospad Skradinski buk jest ostatnią i siódmą barierą na rzece Krka, w odległości 49 km od źródła i 13 km od wodospadu Roški slap. Można dojechać bezpośrednio z Szybenika, co wybiera zdecydowana większość zwiedzających. W sezonie należy liczyć się z dużą ilością osób które docierają tutaj także autokarami z wycieczkami zorganizowanymi. Planując wizytę w tym kompleksie, warto przyjechać tuż po otwarciu. Ja wybrałem drogę wodną małym statkiem z wyspy Visovač a że dopłynąłem przed południem, ruch był już całkiem spory.

 

Skradinski buk to jeden z najbardziej rozpoznawalnych widoków w Parku Narodowym Krka. Połączone wody rzek Krka i Čikola płyną przez siedemnaście stopni wodnych na Skradinskim buku, rozmieszczonych na długości 800 metrów. Szerokość kaskad wynosi od 200 do 400 metrów, a całkowita różnica wysokości wynosi 45,7 metra. W górnej części kaskad znajdują się małe jeziora, małe strumienie i wysepki z bujną roślinnością. Nad wodą zwiedzanie ułatwiają drewniane pomosty a cała ścieżka ma ponad dwa kilometry.

 

W otoczeniu wodospadów odrestaurowano okoliczne młyny wodne, młyny foluszowe i myjnie, które przez wieki wykorzystywały siłę wody. Tradycje architektury ludowej zostały pokazane w wyposażaniu poszczególnych młynów zamienionych w sklepy z pamiątkami i tawerny, inne przekształcono w miejsca wystawowe. Na lewym brzegu rzeki znajdują się pozostałości pierwszej chorwackiej elektrowni wodnej Krka (Jaruga I), która została uruchomiona 28 sierpnia 1895 roku, zaledwie dwa dni po uruchomieniu pierwszej elektrowni wodnej na rzece Niagara . Obecna elektrownia wodna Jaruga II została zbudowana w 1904 roku.

 

https://www.npkrka.hr/hr/posjeti/sadrzaji/skradinski-buk/

Skradinski Buk to ostatnia, siódma najdłuższa zapora trawertynowa na rzece Krka i jednocześnie najdłuższa zapora trawertynowa w Europie. Jest to jeden z najbardziej niezwykłych i najpiękniejszych krajobrazów Parku Narodowego „Krka”.

 

Wokół wodospadu prowadzi ścieżka edukacyjna o długości 1900 m, po której obowiązuje ruch jednokierunkowy. Ścieżka składająca się z pomostów, kładek i mostów, prowadzi przez najbardziej widokowe miejsca.
–  Dawne młyny wodne zostały odrestaurowane i służą jako prezentacja dawnego rzemiosła
–  Na trasie można zobaczyć pozostałości elektrowni Krk HPP z 1895 roku, która jako pierwsza na świecie oświetliła miasto
–  Na Skradinskim buku znajdują się dwie restauracje
–  W etno-wiosce na Skradinskim Buku znajdują się sklepy z pamiątkami
–  Dotykowa mapa Skradinskiego buku znajduje się na „cesarskim punkcie widokowym”
–  Podczas pobytu w Parku, psy muszą być prowadzone na smyczy

Ze Skradinskiego Buku można wybrać się na rejs statkiem do Visovac, który trwa dwie godziny, do wodospadu Roško, który trwa cztery godziny i Tork, który trwa godzinę (w obie strony).
–  Bilet wstępu na Skradinski buk obejmuje jednorazowe zwiedzanie wszystkich obiektów lądowych parku.
–  Na Skradinskim buku nie wolno wchodzić do wody. Dawniej można było się kąpać, lecz tak duża ilość osób zagrażała ekosystemowi i zatracała uroki tego miejsca.
–  Do Skradinskiego Buku prowadzą dwa wejścia: wejście od strony Lozovac (po zejściu  na ląd ze statku) i wejście do Skradinskiego drogą lądową.

 

Park Narodowy Krka

Park Narodowy Krka jest miejscem, gdzie piękno przyrody splata się z bogatym dziedzictwem kulturowym. Ten niezwykły park, położony wzdłuż rzeki Krka, kryje wiele niesamowitych zabytków.  Jednym z najbardziej wyjątkowych miejsc w Parku Narodowym Krka jest klasztor franciszkanów na malowniczej wysepce Visovac. Przy klasztorze znajduje się galeria obrazów oraz kościółek, którego korzenie sięgają XIV wieku. To miejsce emanuje spokojem i historią, przyciągając zwiedzających swoją urodą. W górnej części kanionu rzeki Krka znajduje się prawosławny klasztor – Monastyr Krka. To interesujące miejsce, które wzbogaca kulturowe bogactwo parku. Ponadto, nad wodą wznosi się kilka starych twierdz, które zachwycają swoją architekturą i historią. Zwiedzając Park Narodowy Krka, warto zobaczyć stare młyny wodne, które dziś pełnią funkcję małych muzeów etnograficznych. Można tam dowiedzieć się, jak w przeszłości mielono zboże, a przewodnicy w tradycyjnych strojach ludowych zachęcają do zgłębiania historii i tradycji tego regionu. Główną atrakcją Parku Narodowego Krka jest siedem kaskad i wodospadów. Najszerszy z nich to Roški Slap, a największy i najbardziej znany to Skradinski Buk. Te imponujące dzieła natury robią niezapomniane wrażenie na odwiedzających.  Park Narodowy Krka to także miejsce, które uwielbiają najmłodsi. Dzieci z zaciekawieniem obserwują przewodników ubranych w tradycyjne stroje i bawią się wśród przyrody. To idealne miejsce na rodzinny wypad pełen fascynujących przygód. Park Narodowy Krka to oaza przyrody i kultury, która oczarowuje każdego odwiedzającego. Niezwykłe widoki, zabytki i spokój tego miejsca sprawiają, że to niezapomniane doświadczenie dla wszystkich miłośników natury i historii.

Chorwacka przygoda szlakiem rzeki Krka i pięknych wodospadów

 

 

Topoljski buk, pod którym wypływa rzeka Krka.

 

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

Chorwackie parki narodowe – perełki chorwackiej przyrody

Park Narodowy Krka, © Albin Marciniak

Skradinski Buk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2026-04-24 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia turystyczne w Europie Underground in EuropePodziemia turystyczne w Polsce

Jaskinia Mroźna w Tatrach Zachodnich – zasady zwiedzania, godziny otwarcia

przez Redakcja 2026-04-24
Napisane przez Redakcja
19 Jaskinia Mrozna 19

  Przemierzając Tatry, prędzej czy później każdy dotrze do Jaskini Mroźnej. Jest to jedna z sześciu jaskiń w Tatrach dostępna turystycznie i podobnie jak pozostałe (po remoncie) nie posiada sztucznego oświetlenia. Jako jedyna jest biletowana niezależnie od biletu wstępu wykupionego na teren Tatrzańskiego parku Narodowego.

Jaskinia Mroźna, jedyna biletowana i oświetlona dawniej jaskinia w polskich Tatrach, od września 2023 r. zachęca do odwiedzin nowym obliczem. Po remoncie drogi i zniesieniu sztucznego oświetlenia, zwiedzanie wymaga własnej latarki i kasku. Sprawdź nowe zasady, cennik i godziny otwarcia przed wizytą.

19 Jaskinia Mrozna 19
Od 4 września 2023 Jaskinia Mroźna ponownie została otwarta dla turystów. Po blisko 3 latach remontu i 5,5 mln nakładów finansowych, jedyna do tej pory jaskinia w Tatrach mająca sztuczne oświetlenie, została udostępniona do zwiedzania. Jest to także jedyna biletowana jaskinia w Tatrach Polskich.
Jaskinia Mroźna w Dolinie Kościeliskiej jest jedną z sześciu turystycznych jaskiń w Tatrach, a jej wnętrze przez lata było jedynym oświetlanym eksperymentalnie miejscem tego typu w Polsce. Po trwających remontach zakończonych 4 września 2023 roku, dostęp do jaskini został modernizowany – usunięto oświetlenie agregatowe, a odwiedzający już samodzielnie poruszają się przy użyciu własnego źródła światła i w kasku.
 .
Modernizacja objęła także zabezpieczenie i przebudowę szlaku dojściowego i wewnętrznego – teraz trasa ma długość około 511 m i przebiega przez różnorodne odcinki wymagające uwagi i ostrożności.
Zwiedzanie trwa zazwyczaj ok. 35–40 minut i prowadzi po nowoczesnej, ale wymagającej trasie wewnątrz jaskini.
 .
 .

 .

Zasady zwiedzania i wyposażenie:

Zwiedzanie odbywa się tylko indywidualnie, bez przewodnika, ale z własnym źródłem światła (latarka lub czołówka) – światło telefonu zazwyczaj jest niewystarczające

Kask ochronny zalecany (niektóre miejsca wymagają schylania się – możliwe uderzenia głową)

Wnętrze utrzymuje temperaturę poniżej 10 °C przez okrągły rok – odpowiednie ubranie to podstawa komfortu i bezpieczeństwa

Trasa po remoncie ma trasy metalowych podestów i poręczy, prowadzi przez błoto, wodę i wąskie szczeliny – sprawność i koncentracja są konieczne

Czas zwiedzania: ok. 30–40 minut (często od 40 min)

.
Projekt modernizacji jaskini: Odtworzenie infrastruktury turystycznej Jaskini Mroźnej i poprawa poziomu bezpieczeństwa ruchu turystycznego poprzez ograniczenie skutków katastrof naturalnych. – wartość przedsięwzięcia: 5.561.646,72 pln  dotacja z NFOŚiGW 4.522.664,00 pln
 .

 

Godziny otwarcia i cennik:

Okres otwarcia:

Sezon turystyczny: 26 kwietnia – 31 października

Poza tym jaskinia jest zamknięta ze względu na zimowanie nietoperzy

Godziny wejść:

Jaskinia jest czynna codziennie od 9:00 do 17:00

Ostatnie wejście możliwe o 16:30

Cennik:

Bilet normalny: 11 zł

Dzieci do lat 7 wchodzą bezpłatnie

Bilety kupuje się w kasie na wejściu do Doliny Kościeliskiej lub przy samym wejściu do jaskini (płatność tylko gotówką)

 .

W pierwszym dniu otwarcia, mimo niepogody, jaskinię zwiedziło ok 300 osób. Kolejny, już słoneczny dzień także przyciągnął sporo chętnych by zobaczyć zmiany w zmodernizowanej jaskini. Niestety, zbyt wiele osób idzie nie tylko w góry ale także do jaskiń bez jakiegokolwiek przygotowania. Obserwując osoby wchodzące, zdecydowana większość nie posiadała żadnego oświetlenia poza telefonem. Wszystkie komunikaty informowały o tym, ze w ramach remontu, w jaskini zlikwidowano sztuczne oświetlenie. Ponad pół kilometrowa podziemna trasa, wymagająca w wielu miejscach wzmożonej uwagi i trzymania się obiema rękoma, z telefonem w ręku to zdecydowanie zły pomysł.

 

To że w jaskini nawet w upalne lato, panuje temperatura poniżej 10 stopni, nie powstrzymywała wiele osób wchodzących w krótkich spodenkach, w samych koszulkach a nawet, w sandałach czy klapkach. A przecież ta jaskinia to trasa prowadząca przez skały, błoto, kałuże czy metalowe podesty. Owszem, trasa prowadząca przez jaskinię nie grozi zabłądzeniem (samotnie i bez światła jednak tak), ale choćby podstawowe wyposażenie jak buty i latarka znacznie uprzyjemni zwiedzanie jaskini. Odpowiednie przygotowanie nie tylko zwiększa komfort ale i bezpieczeństwo. Są odcinki które pokonuje się w pozycji kucając czy idąc wąskim pochyłym chodnikiem, tak warto mieć ręce wolne nie trzymając telefonu z marnym światełkiem.

 

Wielokrotnie na trasie słyszałem osoby które miały bliski kontakt głowy ze skałą. W ciemnościach i przy takich labiryntach skalnych, uderzyć głową nie jest trudno. Kask oczywiście tutaj bardzo pomaga. W jaskini spędziłem ok 2,5 h robiąc zdjęcia i przyglądając się mijanym mnie osobom. Na ok 120 osób, tylko 4 miały kaski a ok 1/4 posiadała czołówki. Pozostali bez jakiegokolwiek nakrycia głowy, z telefonami w ręku. No cóż, można też boso i ze świecą, ale czy po wyjściu na powierzchnię będziemy miło wspominać podziemną przygodę? 

Jaskinia we wschodnim zboczu Doliny Kościeliskiej w Tatrach, w masywie Organów, 120 m ponad dnem doliny. Praktycznie każdy, kto chodzi po Tatrach, dochodzi do momentu w którym zaczyna schodzić także do jaskiń. Jedną z sześciu dostępnych turystycznie, jest Jaskinia Mroźna. W wysokim sezonie najlepiej sobie odpuścić i zaczekać do końcówki sezonu, lub wybrać się pod koniec dnia. Jednak najlepszy moment na zwiedzanie bez wakacyjnego tłumu, to paskudna pogoda. Im gorsza pogoda tym mniej turystów w Tatrach, a na jaskinie nie ma znaczenia czy leje czy wieje.
 

Jaskinia nie jest oświetlona co wiąże się z koniecznością posiadania swojego źródła światła tj: latarka lub czołówka oraz oczywiście kask. Na miejscu będzie możliwość bezpłatnego skorzystania z ograniczonej ilości czołówek. Niestety ale światło w telefonie absolutnie nie wystarczy. To niestety jest częsta praktyka w innych jaskiniach jak Raptawicka, Obłazkowa a nawet Mylna. Ta jak i pozostałe jaskinie w Tatrach nie są dostępne dla osób z dysfunkcjami ruchowymi oraz, co oczywiste, z klaustrofobią.

 

Nawet w lecie nie można zapominać o ciepłych okryciach, gdyż wewnątrz panuje stała temperatura poniżej 10 °C a trasa jest dosyć długa i jednokierunkowa. To powoduje że nie można przerwać wędrówki w dowolnym momencie i zawrócić.

 

W 2018 r. jaskinię odwiedziło 57 744 zwiedzających, w 2019 r. – 94 663 osoby, a w 2020 r. jaskinię zwiedziło 55 813 osób. Po raz ostatni jaskinia czynna była 30 września 2020 r.

 

07 Jaskinia Mrozna 7

 .

Jaskinia została odkryta w 1934 roku przez Stefana Zwolińskiego i Jerzego Zahorskiego. Początkowo miała nazwę „Jaskinia Kościeliska III”. Obecna nazwa – Mroźna – wzięła się od specyficznego mikroklimatu i wyczuwalnego zimna tuż przy wejściu. Ze względu na swoją atrakcyjność została udostępniona turystom w 1953 roku, jako jedna z pierwszych jaskiń Tatr Polskich.

Przez dekady była jedyną oświetloną jaskinią tatrzańską, wyposażoną w agregaty prądotwórcze i elektryczne lampy. Od 2023 roku przeszła dużą modernizację – usunięto oświetlenie i przebudowano ciąg turystyczny, pozostawiając ją w bardziej naturalnym stanie.

Dojście do Jaskini Mroźnej – którędy prowadzi szlak?

Wejście do jaskini znajduje się w środkowej części Doliny Kościeliskiej, ok. 35 minut marszu od wylotu doliny, licząc od parkingu w Kirach.

Od głównego szlaku zielonego (prowadzącego dnem doliny) należy skręcić w prawo na szlak czarny, prowadzący stromym podejściem do wejścia jaskini.
Po przejściu jaskini turyści wychodzą w innym miejscu – u wylotu Wąwozu Kraków – i łączą się z powrotem z zielonym szlakiem w dolinie.

Cała trasa wędrówki z wejściem i wyjściem z jaskini to ok. 1–1,5 godziny, w zależności od tempa i warunków.

.

.

Pozostałe jaskinie w Tatrach dostępne turystycznie

Jaskinie w Tatrach

 .

 .

Wskazówka turystyczna:

Jeśli chcesz zaplanować całodniową wędrówkę tematyczną „Szlakiem jaskiń”, dobrym pomysłem będzie:

– Rozpoczęcie w Kirach (wejście do Doliny Kościeliskiej)

– Zwiedzanie Jaskini Mroźnej

– Wejście do Wąwozu Kraków – opcjonalnie przejście przez jaskinię Smocza Jama.

– Odpoczynek przy Schronisku na Hali Ornak

– Zwiedzenie Jaskini Mylnej i Raptawickiej w drodze powrotnej

.

. 

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA W POLSCE

 .

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

 

Jaskinia Mroźna do zamknięcia, czyli do rozpoczęcia modernizacji w 2020r.
Obecny stan może się znacząco różnić.
26 Jaskinia Mrozna 26

 

Długość korytarzy jaskini: 773 m.

Długość trasy turystycznej: 511 m  (po modernizacji możliwe zmiany)
DENIWELACJA:
42,5 m.
WYSOKOŚĆ OTWORÓW:
ok. 1100, 1112 m n.p.m.
POŁOŻENIE OTWORÓW:
Dolina Kościeliska
 Wygląd jaskini oraz przebieg szlaku do roku 2020 czyli przed modernizacją:

 

 

 

Początkowe 8 m to sztuczny korytarz, ale zaraz potem trasa biegnie obok Cmentarzyska Nacieków, a następnie Zwaliska, po czym Białym Chodnikiem doprowadza do Wielkiej Komory długiej na 27 m, wysokiej na 10 m.
Dopiero tutaj zaczynają się prawdziwe atrakcje w postaci rzeźby krasowej.
07 Jaskinia Mrozna 7
Najładniejszą szatę naciekową można zobaczyć w sąsiedniej salce, która kończy Ogródek ze stalagmitami.

 

Wyjście to Komora Wstępna, gdyż od tego miejsca zaczęto eksplorację jaskini.

 

Jaskinia została odkryta przez Stefana Zwolińskiego i Tadeusza Zahorskiego w 1934 r. Pierwotnie znano jedynie niewielki odcinek liczący nieco ponad 60 metrów, dopiero po wojnie odkryto główny korytarz. Na początku lat 50. przystosowano ją do ruchu turystycznego i udostępniono zwiedzającym 12 lipca 1953 r. W pierwotnym stanie miała wąskie przejścia i była w znacznej części zamulona. Do 1956 zwiedzanie jaskini odbywało się przy świetle lamp karbidowych, świec i latarek. Po 3-letnim remoncie jaskinię otwarto ponownie już oświetloną elektrycznie.

29 października 2000 r. Jakub Nowak odkrył boczny korytarz jaskini, odgałęziający się w kierunku Jaskini Zimnej. Dzięki temu odkryciu długość Jaskini Mroźnej wzrosła o 60 metrów. Jaskinia jest udostępniona turystycznie od początku maja do końca października. Od 1959 roku jaskinia była oświetlana elektrycznie za pomocą agregatu spalinowego, jako jedyna z polskich jaskiń tatrzańskich. Także jako jedyna wymaga zakupu biletu wstępu wstępu. Zwiedzanie trwa od 30 do 40 minut i rozpoczyna się od otworu północnego położonego 120 metrów nad dnem Doliny Kościeliskiej.
Jaskinia Mroźna do zamknięcia, czyli do rozpoczęcia modernizacji w 2020r. oraz dla porównania obecnie
Wyjście z jaskini – tak jest obecnie
tak było do 2020
36 Jaskinia Mrozna 36
wyjście jaskini było zabezpieczone przed spadającymi kamieniami 12 metrowym korytarzem
siatki zabezpieczające zbocze oraz schody zejściowe obecnie
 
wejście do jaskini obecnie
Kasa przy wejściu do Jaskini Mroźnej – tak było do 2020 czyli do czasu modernizacji.
03 Jaskinia Mrozna 3
 
Jaskinia przed modernizacją, jeszcze ze sztucznym oświetleniem
10 Jaskinia Mrozna 10
18 Jaskinia Mrozna 18
23 Jaskinia Mrozna 23
29 Jaskinia Mrozna 29
30 Jaskinia Mrozna 30
 .

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA W POLSCE

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

Jaskinia Mroźna w Tatrach Zachodnich

2026-04-24 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Francja

Lourdes i Pireneje Wysokie – Francja – najpiekniejsze miejsca

przez Redakcja 2026-04-24
Napisane przez Redakcja
Francja Pireneje Oksytania 4

  Lourdes i Pireneje Wysokie – Francja pełna magii i natury

  Francja to nie tylko Paryż, a Pireneje to nie tylko Pico de Aneto. Wybierając się do słynnego Lourdes, warto zatrzymać się na kilka dni i odkryć niezwykłą okolicę, która pozwala poznać Francję z zupełnie innej, bardziej malowniczej i autentycznej strony. Ten region Europy pozostaje w pamięci na długo, a dla wielu jest miejscem powrotów. Wracać tutaj jest naprawdę warto. To nie tylko Sanktuarium w Lourdes, które przyciąga pielgrzymów i turystów z całego świata, ale także majestatyczne Pireneje Wysokie, które kryją w sobie prawdziwe cuda natury.

 Francja Pireneje Oksytania 4
.
.

Lourdes – miasto cudów i duchowej siły

Lourdes to jedno z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych na świecie. Historia miasta sięga 1858 roku, kiedy to Bernadetta Soubirous miała mieć objawienia Matki Boskiej. Dziś Sanktuarium w Lourdes odwiedzają miliony pielgrzymów, szukając ukojenia, siły i nadziei. Grota Massabielle, Bazylika Niepokalanego Poczęcia oraz źródła uważane za cudowne to kluczowe punkty na mapie każdego odwiedzającego. Niezależnie od tego, czy ktoś jest osobą wierzącą, czy nie, to miejsce emanuje niezwykłą atmosferą, która potrafi wzruszyć i zachwycić każdego.

Francja Pireneje Oksytania 5

 

 Zwiedzanie Lourdes

   Uznawane za prawdziwy fenomen, miasto Lourdes każdego roku przyciąga miliony turystów z całego świata. Przyjeżdżają tu zarówno wierzący jak i ateiści. Pierwsi zwiedzający przybywają do miejsca, gdzie w 1848 roku, młodej dziewczynie o imieniu Bernadetta objawiła się Matka Boska w grocie nieopodal rzeki. Inni kontemplują trzy piękne bazyliki, a także przejmującą liczbę pielgrzymów nad brzegiem rzeki. Nawet zagorzali ateiści nie pozostają obojętni na niesamowite budowle i to co widzą codziennie od rana do wieczora chodząc ulicami Lourdes.

 

Lourdes Sanktuarium Francja 1

 

   To nie tylko mistyczna podróż, ale przede wszystkim odkrycie niezwykłego miejsca na świecie, które należy odwiedzić przynajmniej raz w życiu. Sanktuarium jest otwarte przez całą dobę a wstęp jest bezpłatny. Ważnym punktem dla pielgrzymów a widowiskowym dla obserwatorów są wieczorne procesje. W sezonie są to wielotysięczne tłumy maszerujące wokoło placu i wytyczonych ścieżek, ze świecami w dłoniach. Każdej nocy tysiące odwiedzających i pielgrzymów gromadzi się na głównym placu przed katedrą w Lourdes, aby przejść procesją z pochodniami za statuą Maryi Dziewicy, wspólnie śpiewając.

 

Lourdes Sanktuarium Francja 2

Główne obiekty w Sanktuarium to:

Grota Massabielle, w której Matka Boska objawiła się Bernadecie,

Bazyliki w Lourdes:

– Bazylika Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny usytuowana nad Grotą Objawień
– Bazylika Różańcowa w formie krzyża greckiego, w której na 3 sklepieniach w stylu rzymsko-bizantyjskim możemy zobaczyć radosne, bolesne i chwalebne tajemnice życia Jezusa i Marii Panny.
– Bazylika św. Piusa X, w kształcie odwróconej łodzi, która znajduje się niemal całkowicie pod ziemią i może pomieścić 25000 wiernych.
– Krypta, pierwsza i najstarsza kaplica zbudowana jako odpowiedź na prośbę skierowaną do Bernadetty przez Matkę Boską, 2 marca 1858 roku.
– Kościół św. Bernadetty. Zbudowano go na wprost Groty Objawień, w miejscu gdzie stała Bernadetta Soubirous podczas ostatniego objawienia. Nowoczesny Kościół św. Bernadetty upamiętnia to wydarzenie. 
– Kaplica Adoracji, o powierzchni 500 m2, w której wystawiony jest Najświętszy Sakrament. 
– Kaplica Pojednania, miejsce przeznaczone do spowiedzi w 7 językach: francuskim, niemieckim, angielskim, hiszpańskim, włoskim, holenderskim i polskim.
– Droga Krzyżowa, której 15 stacji znajduje się na zboczu góry Espelugues górującej nad sanktuarium.

Miasteczko Lourdes możemy potraktować jako bazę wypadową, zwłaszcza że z Krakowa jest bezpośrednie połączenie lotnicze, a z Lourdes do wielu miejsc można dostać się pociągami i autobusami.

 

 Francja Pireneje Oksytania 10

 

Twierdza Chateau Fort et son Musee Pyreneen

Widoczna z każdego miejsca w Lordes natomiast z samej twierdzy rozciąga się piękna panorama na samo miasteczko Lourdes, jak i na rozległą panoramę z ośnieżonymi szczytami Pirenejów włącznie.

 

Francja Pireneje Oksytania 12

 

 

Okolice Lourdes i Pireneje Wysokie

Dolina Gavarnie

Spacer w okolicy cyrku polodowcowego Garvanie, położonego w sercu Parku Narodowego Pirenejów

Zarejestrowana na Liście Światowego Dziedzictwa Ludzkości Dolina Gavarnie stanowi najsłynniejszy naturalny amfiteatr. Otaczają ją mineralne ściany sięgające miejscami 1500 metrów wysokości i szesnaście szczytów wznoszących się na wysokość 3000 metrów, co sprawia, że Dolina ta jest naprawdę spektakularna.

 

gaetan detournay unsplash Fotor

foto: gaetan Detournay – unsplash

Zwiedzanie jednego z najważniejszych punktów w Pirenejach – Cirque de Gavarnie, polodowcowego cyrku, części masywu Mont perdu Gavarnie, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, z uwagi na jego naturalne aspekty i położenie na granicy z Hiszpanią. 50 milionów lat temu erozje rzeczne i lodowcowe utworzyły w Pirenejach liczne cyrki o niespotykanej perfekcji kształtu, a cyrk lodowcowy w Gavarnie jest najbardziej znanym i spektakularnym z nich. Ten kolos stworzony przez naturę jest otoczony szesnastoma szczytami o wysokości przekraczającej 3 000 m. n.p.m. Znajduje się tam oszałamiająco piękny, najwyższy wodospad w Europie (432m). Ten widok „nie przypomina niczego, co do tej pory dane Wam było widzieć”, według Victora Hugo. Razem z hiszpańskimi wielkimi kanionami Haut-Aragon, tworzy „Gavarnie-Mont Perdu”, magiczną górę wpisaną na Listę światowego Dziedzictwa UNESCO.

https://www.gavarnie.com

Pont d’Espagne – Park Narodowy Pirenejów

   Ten objęty ochroną i usytuowany w samym centrum Parku Narodowego naturalny obiekt jest znany ze swojej malowniczości. Fauna i flora mają tu schronienie, a dzikie kozy i świstaki nie boją się blisko podchodzić do odwiedzających to miejsce turystów. Nie trzeba być zaprawionym spacerowiczem, by zwiedzić park bez większego wysiłku dzięki mechanicznym ułatwieniom (gondole, wyciągi). Można tu zobaczyć Most Hiszpański – Pont d’Espagne (most zawdzięcza swoja nazwę temu, iż przed wiekami znajdował się tu szlak prowadzący do Hiszpanii). Inną atrakcją są tutejsze widowiskowe kaskady, jedyne miejsce bez zapory wodnej; Plateau de Marcadau, szeroko otwarty płaskowyż (w starożytnym francuskim słowo marcadau oznaczało rynek, a nazwa płaskowyżu pochodzi od dawnej tradycji tego miejsca, ponieważ niegdyś francuscy i hiszpańscy pasterze przychodzili tutaj sprzedawać zwierzęta hodowlane) oraz jezioro Gaube, jedno z najpiękniejszych jezior Pirenejów, łatwo dostępne dzięki wyciągowi krzesełkowemu.

Francja Pireneje Oksytania 13

Pireneje Wysokie – kraina dzikiej przyrody i niezapomnianych widoków

Po duchowych doznaniach w Lourdes warto udać się w głąb Pirenejów Wysokich, gdzie czekają na nas niezapomniane widoki i kontakt z dziką naturą. Góry te oferują nieskończone możliwości dla miłośników przyrody, trekkingu i przygód na świeżym powietrzu.

Jednym z najpiękniejszych miejsc w regionie jest Cirque de Gavarnie, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Ten naturalny amfiteatr górski z imponującymi wodospadami sprawia, że czujemy się jak w bajce. Szlak prowadzący do tego miejsca nie jest wymagający, co sprawia, że mogą go pokonać zarówno doświadczeni turyści, jak i rodziny z dziećmi.

Kolejnym punktem wartym odwiedzenia jest Pic du Midi de Bigorre, szczyt o wysokości 2877 m n.p.m., który oferuje jeden z najpiękniejszych widoków na całe Pireneje. Na szczycie znajduje się obserwatorium astronomiczne, gdzie można podziwiać gwiazdy w jednym z najczystszych nieboskłonów Europy.

Miłośnicy przyrody i dzikich zwierząt nie mogą pominąć Parku Narodowego Pirenejów, który jest domem dla kozic, świstaków oraz rzadkich gatunków ptaków drapieżnych. Szlaki prowadzą przez malownicze doliny, rwące potoki i górskie jeziora, tworząc niezapomniane krajobrazy.

 

Francja Pireneje Oksytania 14

Górskie miasteczka i lokalna kuchnia

Oprócz cudów natury, Pireneje Wysokie oferują również urokliwe górskie miasteczka, w których można poczuć prawdziwy klimat regionu. Cauterets, znane z gorących źródeł termalnych, czy Luz-Saint-Sauveur, malownicza miejscowość otoczona szczytami, to idealne miejsca na odpoczynek i delektowanie się lokalną atmosferą.

Nie można też zapomnieć o kuchni regionalnej. Warto spróbować garbure, tradycyjnej zupy z warzywami i mięsem, czy fromage des Pyrénées, wyśmienitego sera wytwarzanego przez lokalnych pasterzy. Dla smakoszy doskonałym wyborem będzie również gâteau à la broche, ciasto pieczone nad otwartym ogniem, które zachwyca niepowtarzalnym smakiem.

 

Francja Pireneje Oksytania 15

Dlaczego warto odwiedzić Lourdes i Pireneje Wysokie?

Podróż do Lourdes i Pirenejów Wysokich to doskonałe połączenie duchowości, historii, przyrody i regionalnych smaków. To miejsce, gdzie można odpocząć od zgiełku codzienności, nacieszyć oczy spektakularnymi widokami i poczuć magię górskiej Francji.

Jeśli marzycie o podróży, która dostarczy niezapomnianych wrażeń, Lourdes i Pireneje Wysokie są kierunkiem, który warto wpisać na swoją listę. Bo Francja to nie tylko Paryż, a Pireneje to znacznie więcej niż tylko najwyższy szczyt – to kraina, która pozostaje w sercu na zawsze.

.

Park Narodowy w Pirenejach wodospady2

 

Dolina Louron

Dolina Louron nad jeziorem Loudenvielle i wiosce o tej samej nazwie czyli Loudenvielle, z jej malowanymi średniowiecznymi kościołami, prawdziwymi klejnotami. To tutaj piętrzą się ściany Pirenejów oddzielające Francję od Hiszpanii. Jednym z wyjątkowych miejsc do których warto skierować swoje plany wakacyjne, jest Loudenvielle leżące w pięknej dolinie. Odkrywanie Doliny Louron, jednej z najlepiej zachowanych dolin Pirenejów jest czymś więcej niż tylko bieganie z aparatem po gwarnych uliczkach miast, czy zwiedzaniem setek muzeów.

 

Dolinia Louron Loudenvielle 20

 

Francja Pireneje Oksytania 2

 

Park Narodowy w Pirenejach wodospady4

 

 

Relaks w wodach termalnych Aquensis

Uznana za « Ateny » Pirenejów stacja termalna Bagnères-de-Bigorre posiada centrum termalne oraz spa wybudowane w XIX-wiecznym skrzydle kasyna. Stacja Bagnères cieszy się reputacją z powodu obfitych źródeł termalnych, dzięki czemu stała się rozchwytywanym kierunkiem podróży w celu relaksu oraz poprawy samopoczucia. Wspaniały taras pod dachem razem z jacuzzi pod gołym niebem, skąd można podziwiać Pireneje, są szczególnie zachęcające. W 2010 roku, Aquensis zostało poszerzone o szykowną przestrzeń spa, która oferuje kabiny do pielęgnacji ciała oraz oświetlone miejsca do odpoczynku. Znajduje się tam również widok na niesamowite sklepienie z surowego drewna.

 Aquensis Pyrenee

Jaskinia Betharram

    Jedna z najpiękniejszych jaskiń w Europie udostępniona dla turystów. Wybierając się w Pireneje czy chociażby do Lourdes, nie można pominąć zwiedzania tej wyjątkowej urody jaskini. Odkryta około 100 lat temu a tworzona przez naturę miliony lat. Finezyjnie rzeźbione stalagmity, stalaktyty i stalagmy narastające w niej z prędkością 1 cm na 100 lat przybrały różne formy.

Jaskinia Betharram we Francji

Czytaj więcej…

 

Francja Pireneje Centralne

Czytaj więcej…

 

Pic du Midi de Bigorre

Czytaj więcej…

 

 Occitania / Pyrenees-Mediterranean Tourist Board:
 So Toulouse Tourist Office
 Hautes-Pyrénées Tourist Board

https://www.tourism-occitania.co.uk
https://www.toulouse-visit.com
https://www.tourisme-hautes-pyrenees.com

 

Francja Pireneje Oksytania 3

 

Francja Pireneje Oksytania 16

 

Francja Pireneje Oksytania 7

 

opracowanie & foto Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-04-24 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrzeRóżne media

Nowy Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

przez KlubowiczAdmin 2026-04-24
Napisane przez KlubowiczAdmin
Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Ponad 4,5 tysiąca metrów kwadratowych powierzchni użytkowej, sześć nowych gate-ów, punkty komercyjne i lokale gastronomiczne, a także ekumeniczne pokoje modlitw i udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami. 

Wicepremier, minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz, który uczestniczył w piątek w uroczystości otwarcia terminalu podkreślił, że jego powstanie wychodzi naprzeciw wieloletnich planów inwestycyjnych krakowskiego lotniska.

– Nadążacie za potrzebami wszystkich, którzy chcą przylecieć do Krakowa, Małopolski i Polski korzystając z tego lotniska (…). To jest najbardziej dynamicznie rozwijające się lotnisko w tej klasie w Europie – wskazał szef MON.

 

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

 

– Otwarcie Terminalu Wspierającego to ważne wydarzenie dla naszego portu lotniczego – podkreśla Łukasz Strutyński, prezes zarządu Kraków Airport. – Oddajemy naszym pasażerom nową, wygodną przestrzeń, wyposażoną w nowe 632 fotele, a sami zapewniamy sobie możliwość rozwoju ruchu pasażerskiego w najbliższych latach, kiedy to będzie trwała rozbudowa obecnego terminalu. Takie powiększenie przestrzeni dla pasażerów na naszym lotnisku  ostatni raz miało miejsce w 2016 roku, a ruch był wówczas trzy razy mniejszy niż obecnie!

Terminal Wspierający, który pierwszych pasażerów przyjmie 30 kwietnia, powstał w budynku starego terminalu cargo w Międzynarodowym Porcie Lotniczym im. Jana Pawła II Kraków-Balice. Inwestycję o wartości ponad 25 mln zł netto w ciągu dziewięciu miesięcy wykonał Mostostal Warszawa.

 

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

 

–  Dziękuję krakowskiemu lotnisku za partnerską współpracę. Dla Mostostalu Warszawa była to kolejna ważna inwestycja zrealizowana dla Kraków Airport, wzmacniająca infrastrukturę portu. Od początku zdawaliśmy sobie sprawę z wagi tego projektu, ponieważ obiekt będzie wspierał obsługę ruchu pasażerskiego w trakcie planowanej rozbudowy terminala. Składam gratulacje dla całego Zespołu Budowy Mostostalu Warszawa za profesjonalizm oraz sprawną i terminową realizację –podkreślił Jorge Calabuig Ferre, Prezes Zarządu Mostostal Warszawa S.A. 

Dzięki zaadaptowaniu istniejącej infrastruktury dawnych magazynów cargo, a także wykonaniu łącznika pomiędzy przebudowywanym obiektem a terminalem pasażerskim i budowie dwóch klatek schodowych, terminal lotniska powiększył się o 4,5 tysiąca metrów kwadratowych powierzchni użytkowej. Będzie ona służyła jako poczekalnie przedodlotowe pasażerom udającym się poza strefę Schengen. Zmodernizowano także bezpośrednie otoczenie budynku, by umożliwić bezpieczną i wygodną obsługę przyszłych pasażerów.

 

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

 

– To inwestycja, która pozwoli w całej strefie odlotów komfortowo obsłużyć w ciągu godziny 2700 pasażerów, podczas gdy do tej pory było to 1800 pasażerów. Nasza zdolność w tym zakresie wrośnie więc o połowę – wylicza prezes Łukasz Strutyński. – W sumie w ciągu roku Terminal Wspierający pozwoli nam zwiększyć przepustowość lotniska co najmniej o 2 mln pasażerów odlatujących z Krakowa. 

– Mimo, iż jest to rozwiązanie czasowe i pierwszy  z etapów gigantycznego przedsięwzięcia, jakim jest rozbudowa terminalu pasażerskiego, decydując się na wykorzystanie dawnych magazynów cargo, od razu założyliśmy, że chcemy zaoferować pasażerom wszystkie możliwe udogodnienia –  podkreśla Janusz Kardasiński, członek Zarządu Kraków Airport. –  Co więcej udało nam się już  wprowadzić rozwiązania, które do tej pory na naszym lotnisku nie były dostępne. 

 

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

 

Pasażerowie z pewnością docenią wyposażenie krzesełek w gniazdka uniwersalne (łącznie 380 sztuk) z wtykiem europejskim, amerykańskim czy brytyjskim oraz umożliwiające używanie ładowarek typu USB i USB-c. W nowej części budynku wygospodarowano także pokój medyczny, komfortkę – czyli pomieszczenie higieniczno-sanitarne dla dorosłych osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów, pokój opieki nad dzieckiem oraz plac zabaw, a także wyznaczono przestrzeń do deponowania lotniskowych wózków dziecięcych. Z myślą o gościach przede wszystkim z Bliskiego Wchodu w zespole toalet na parterze budynku zamontowano myjki do stóp, co jest ważne ze względów religijnych.  Ponadto nowa część terminalu będzie wyposażona w czerpaki wody, punkty komercyjne, lokale gastronomiczne i automaty vendingowe. Pasażerowie oczekujący na lot będą mieli także dostęp do zewnętrznej palarni.

 

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

 

Nowością na krakowskim lotnisku będą dwie ekumeniczne sale modlitw: osobna dla kobiet i dla mężczyzn.

– Jesteśmy pierwszym i jedynym lotniskiem w Polsce, które przygotowało przewodnik dla pasażerów z neuroróżnorodnościami w tym w spektrum autyzmu – przypomina prezes Łukasz Strutyński. – Rozumiemy i poważnie traktujemy potrzeby osób, dla których hałas i światło w terminalu mogą być trudnym doświadczeniem. Dlatego bardzo się cieszę, że w terminalu Wspierającym udało nam się wygospodarować miejsca na pokój ciszy dla takich osób. Nie jest jeszcze wyposażony, ale będziemy się starać, by mógł służyć pasażerom jeszcze przed wakacjami. 

 

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Terminal Kraków Airport

 

Czas na testy i uruchomienia obiektu

Po piątkowej prezentacji obiektu, Terminal Wspierający zostanie  włączony do strefy zastrzeżonej lotniska. W przyszłym tygodniu, w nocy z 28 na 29 kwietnia przejdzie pierwszy test w udziałem około 300  „pasażerów”. Chętnych, by spędzić noc na lotnisku nie brakowało, a limit miejsc po ogłoszeniu takiej możliwości wyczerpał się po 6 godzinach.

– Podobny test przeprowadzaliśmy przed oddaniem do użytku obecnie funkcjonującego terminalu – przypomina prezes Janusz Kardasiński. – To dla nas kluczowy moment – szansa na praktyczne sprawdzenie funkcjonowania obiektu oraz wychwycenie ewentualnych niedociągnięć, niewidocznych w pustej przestrzeni, a mogących wpływać na komfort i sprawność działania terminalu w warunkach rzeczywistego użytkowania.

 

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

 

Pierwszych prawdziwych pasażerów udających się z Kraków Airport poza strefę Schengen Terminal Wspierający przyjmie 30 kwietnia.

Oddanie do użytku Terminalu Wspierającego to pierwszy etap planowanej docelowej rozbudowy terminalu Kraków Airport.

– Rozstrzygnęliśmy przetarg na docelową rozbudowę terminalu pasażerskiego od strony zachodniej – przypomina prezes Łukasz Strutyński. – Przed nami podpisanie umowy z wykonawcą, a w tym roku prace projektowe i pierwsze prace ziemne.

– Pod względem finansowym będzie to największa inwestycja w historii Kraków Airport. Najkorzystniejsza oferta opiewa na  537,7 mln zł netto. Dzięki decyzji, by wprowadzić zmiany do projektu, a także zmienić kolejność etapowania prac, którą podjęliśmy patrząc na zastane dokumenty, osiągniemy efekt, na którym nam najbardziej zależało – podkreśla prezes Janusz Kardasiński. – Pierwotnie planowano obiekt o przepustowości 12 mln pasażerów rocznie w 2032 roku. Zgodnie z aktualnym harmonogramem powstanie obiekt o przepustowości większej niż pierwotnie zakładano, za 45 proc. szacowanej kilka lat temu wartości!  Już w 2029 r. będziemy mogli obsłużyć 16 mln pasażerów rocznie, a po zakończeniu całej rozbudowy terminalu w 2032 roku: ok. 20 milionów  –  dodaje prezes Janusz Kardasiński.

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

Terminal Wspierający Kraków Airport Pre-Boarding Zone Non-Schengen

 

Terminal Wspierający w liczbach: 

  • Wartość inwestycji: 25 510 182 PLN netto
  • 6 gate-ów o łącznej powierzchni operacyjnej 2 253 m kw
  • Łączna powierzchnia użytkowa: 4 546 m kw
  • Powierzchnia komercyjna: 340 m kw
  • Powierzchnia biurowa: 505 m kw
  • Ponad 30 km instalacji elektrycznych i 20 km okablowania strukturalnego, ponad 300 gniazd
  • Ponad 850 opraw oświetleniowych oraz 250 głośników w tym głośniki hemisferyczne, przeznaczone do nagłośnienia dużych powierzchni.
  • Ponad 300 detektorów pożaru i 40 przejść kontroli dostępu
  • 94 000 m³/h wydajności wentylacji i ponad 800 kW mocy chłodniczej
  • 550 kW zapotrzebowania na ciepło oraz 5 central wentylacyjnych

 

informacja prasowa Krakow Airport

2026-04-24 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Walka z cyberzagrożeniami – jak zgłaszać cyberprzestępstwa i zagrożenia w sieci

przez Redakcja 2026-04-24
Napisane przez Redakcja

Walka z cyberzagrożeniami – jak zgłaszać cyberprzestępstwa i zagrożenia w sieci

 Od czasu swobodnego dostępu do internetu i mediów społecznościowych, lawinowo wzrasta cyberzagrożenie. W połączeniu z telefonami komórkowymi, cyberprzestępstwa stały się powszechnym i stale rosnącym zagrożeniem. Udostępnianie w mediach społecznościowych wielu informacji o swoim życiu, miejscu zamieszkania, wyjazdach a także danych wrażliwych. wiele osób nie zdaje sobie sprawy z problemu i realnego zagrożenia. Niestety, łatwowierność  ludzi a także (bardzo często) chciwość, prowadzi nawet do dramatów.

 

Od 12 stycznia 2022 roku funkcjonuje ustawa, która powołała nową jednostkę policji – Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości. Jednostka, której zadaniem jest walka z cyberzagrożeniami, i jest odpowiedzią na stale rosnącą skalę cyberprzestępstw oraz pojawiające się nowe zagrożenia w sieci.

 

Można zgłaszać  zgłosić maile z próbami wyłudzania danych, złośliwą domenę, fałszywe sklepy czy nawet aukcje internetowe, podejrzane wiadomości SMS z linkami itp. Można a nawet należy zgłaszać wszelkie próby oszustw internetowych, by pomóc w zwalczaniu tego procederu. Niestety dużym źródłem oszustw jest Facebook a zgłaszanie tego do pracowników grupy Meta (właściciel Facebooka), mija się z celem. Wskazywanie oszustów dla pracowników Marka Zuckerberga nie jest żadnym naruszeniem regulaminu FB. Płatne reklamy oszustów są dla Mety źródłem dochodów a nie problemem. Dlatego wszelkie cyberprzestępstwa należy zgłaszać do Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości poprzez stronę specjalnie do tego przygotowaną.

 

zgłoszenia

https://incydent.cert.pl/#!/lang=pl

2026-04-24 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
Afryka

Termy Antoniusza w Tunezji – Afryka Północna

przez Redakcja 2026-04-24
Napisane przez Redakcja
Termy Antoniusza w Tunezji

Termy Antoniusza w Tunezji – Afryka Północna

   Termy Antoniusza w Kartaginie to jedno z najbardziej spektakularnych świadectw potęgi starożytnego Rzymu w Afryce Północnej. Podczas wizyty w Tunezji zwiedzanie Tunisu oraz ruin Kartaginy jest absolutnym „must see” – tak jak Wawel w Krakowie, stanowią symbol historii, dziedzictwa i tożsamości regionu.
Termy Antoniusza w Tunezji Afryka Północna
Zbudowane na cyplu nad Zatoką Tuniską Kartaginy. W czasach swojej świetności były jednym z trzech największych kompleksów po termach Karakalii oraz Dioklecjana w Rzymie. Dzisiaj było by to centrum SPA i fitness, tyle że zbudowane za czasów Rzymskich, przez Antoniusza Pobożnego między 145 a 162 rokiem ne. Mimo iż minęło kilkanaście stuleci, do dzisiaj możemy oglądać spadek po Wandalach, czyli pozostałości  ogromnego kompleksu.
 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 1

W skład rozległego kompleksu wchodziły szatnie, baseny z zimną i gorącą wodą, sauny, sale do masażu a nawet sale gimnastyczne wówczas nazywane gimnazjonami. Główna łaźnia dorównywała swoją wielkością basenu olimpijskiego.  Rzymianie w termach zastosowali nawet hypocaustum, czyli system centralnego ogrzewania. W II wieku naszej ery centralne ogrzewanie ! Kotłownia czyli palenisko zlokalizowane było  w podziemiach budowli. Tam była podgrzewana woda, rozprowadzana następnie do poszczególnych pomieszczeń. Całość położona w pięknym miejscu nad Zatoką Tuniską nad Morzem Tyrreńskim w miejscu rzymskiego miasta Carthago, obecnie ruin Kartaginy.

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 2

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 3

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 4

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 5

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 6

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 7

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 6

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 8

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 7

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 10

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 11

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 13

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 14

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 16

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 17

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 18

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 19

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 20

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 21

 

Termy Antoniusza w Tunezji Tunis 22

 

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-04-24 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Podlaskie

Suwałki – najciekawsze miejsca nie tylko na weekend

przez Redakcja 2026-04-23
Napisane przez Redakcja
Suwalki miasto zabytki 8

Suwałki – najciekawsze miejsca nie tylko na weekend

   Suwałki potocznie nazywane są „Polskim Biegunem Zimna”. Za sprawą arktycznych wpływów region ten jest zaliczany do najzimniejszych obszarów Polski. Jednak jak wszędzie, także i tutaj zmiana klimatu jest odczuwalna o czym potwierdzają mieszkańcy – „Panie, dawniej to były zimy, nie to co teraz. Ta opinia o srogich zimach przyciągała w zimie turystów, a teraz to już mniej”.

Suwalki miasto zabytki 8

Może coś w tym jest, jednak rok ma 4 pory roku a każda ma swój urok i swoich zwolenników. Oczywiście wiosna a zwłaszcza lato przyciąga amatorów żeglarstwa, wszak Jezioro Wigry oraz Hańcza leżą w sąsiedztwie Suwałk. Rzeka Czarna Hańcza przyciąga amatorów kajaków z całego kraju a nawet spoza granic. Meandry czystej wody przepływającej przez malownicze tereny Suwalszczyzny są już wręcz legendarne. Obserwując leniwy nurt Czarnej Hańczy płynącej przez środek Suwałk, nie sposób zaprzeczyć fascynacji tą urokliwą rzeczką. 

 

Suwalki miasto zabytki 11

Miejsc ciekawych, uroczych, schowanych w ciszy i zieleni na Suwalszczyźnie jest  sporo, podobnie jak miejsc gdzie można wypoczywać także aktywnie. Setki kilometrów ścieżek pieszych i rowerowych pozwala także choćby na chwilę, oderwać się od samochodu. Ba, brak zasięgu w wielu miejscach pozwala także odciąć się od telefonu, co po pewnym czasie staje się błogim stanem.

 

 Suwalki miasto zabytki 5

Zalew Arkadia

 

 

 Okolice Suwałk to krajobrazy „Zielonych Płuc Polski”. Należą do najpiękniejszych w Polsce i zachwycają połączeniem wzgórz morenowych z krainą rozległych lasów i jezior, które uchodzą za najpiękniejsze i najczystsze w Polsce. Potwierdzeniem tego faktu jest Wigierski Park Narodowy, Suwalski Park Krajobrazowy oraz Dolina Rospudy i Czarnej Hańczy.

Ruszmy zatem na zwiedzanie ” Polskiego Bieguna Zimna” i okolic…

 

Suwałki i miejsca które w tym mieście warto odwiedzić i zobaczyć.

Nie tylko z zimnem ale i z krasnoludkami kojarzone są Suwałki, które można spotkać w wielu zakątkach miasta. To właśnie stąd wywodzi się Koszałek Opałek, Król Błystek czy Kocie Oczko. Baśń O Krasnoludkach i sierotce Marysi napisała Maria Konopnicka, która urodziła się i spędziła dzieciństwo właśnie w Suwałkach. Tutaj też mieści się muzeum jej imienia.

Kuchnia Tatarska „U Alika” 

Wiele osób odwiedzających Suwałki pierwsze kroki kieruje właśnie do tej restauracji. Legendarna już kuchnia tatarska serwuje potrawy wychwalane przez wszystkich. W sezonie ciężko o wolny stolik. Jak sami właściciele podkreślają, nie jest to restauracja ani bar. Jest to kuchnia bo codziennie gotują inne potrawy, by wszystko było świeże i smaczne.

 

Suwalki miasto U Alika

Muzeum Okręgowe w Suwałkach

 

 Wizyta w muzeum najlepiej przygotuje do zwiedzania, pokazując historię i najważniejsze daty w dziejach miasta. Dlatego też od muzeum warto zacząć przygodę z Suwałkami.

Spadkobierca Społecznego Muzeum Ziemi Suwalskiej z siedzibą w Resursie Obywatelskiej. Jego powstanie to zasługa Anto­niego Patii – społecznika, nauczyciela i krajoznawcy.

Początki zbiorów to okazy geologiczne z terenu Suwalszczyzny, potem -dzięki ofiarności suwalczan – wzbogacone o kolekcje sztuki, etnografii i in. Od 1975 r. jako państwowa placówka prowadzi na terenie województwa suwalskiego oddziały muzealne w Augustowie, Piszu, Mikołajkach, Praniu, Ogródku i oddział w Suwał­kach – Muzeum im. Marii Konopnickiej. Od 1999 r. miejska instytucja kultury. Stałe wystawy prezentują przeszłość geolo­giczną Suwalszczyzny, pradzieje regionu (tematyka jaćwieska), zbiory malarstwa polskiego XIX i początku XX wieku, malar­stwo Alfreda Wierusza-Kowalskiego oraz biografię Marii Konopnickiej. Liczne wystawy czasowe poświęcone kulturze, sztuce, tradycji. Organizator dwóch cyklicznych imprez: Festynu Archeologicznego na terenie cmentarzyska Jaćwingów w Szwajcarii oraz Pikniku Kawaleryjskiego w Suwałkach. Inicjator i organizator licznych przedsięwzięć archeologiczno-wykopaliskowych w regionie. Uhonorowane tytułem „Zasłużony dla Miasta Suwałk” w 2006 r.

Suwalki miasto zabytki 2

 

Plac Marii Konopnickiej

Suwalki miasto zabytki 1

 

Pomnik Marii Stanisławy Konopnickiej z Wasiłowskich (1842–1910)

 Suwalki miasto zabytki 7

 

Urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach w rodzinie Józefa i Scholastyki, którzy przybyli do Suwałk w 1841 roku, wraz z pierworodną córką Wandą. Józef Wasiłowski, z wykształcenia prawnik, objął wówczas funkcję obrońcy prokuratorii guberni augustowskiej i patrona trybunału. W Suwałkach mieszkali w domu rejenta Jana Zapiórkiewicza, przy ówczesnej ulicy Petersburskiej 200 (obecnie T. Kościuszki 31).

W rok później, na świat przyszła ich druga córka, Maria Stanisława – późniejsza poetka i pisarka. Wasiłowscy opuścili Suwałki w 1849 roku i przenieśli się do Kalisza. Wcześniej urodziło im się jeszcze czworo dzieci (jedno z nich, Zofia, zmarło wkrótce po porodzie i zostało pochowane na suwalskim cmentarzu). W 1862 roku Maria wyszła za mąż za Jarosława Konopnickiego, zubożałego ziemianina, dzierżawcę majątków: Bronowo i Gusin. Debiutowała w 1875 roku. Powszechne uznanie przyniosła jej twórczość patriotyczna oraz utwory dla dzieci, m.in. baśń O Krasnoludkach i sierotce Marysi. Nigdy nie odwiedziła rodzinnych Suwałk, jednak do miasta lat dziecięcych powróciła w opowiadaniach Z cmentarzy i Anusia. Od 1973 roku w budynku przy ulicy Kościuszki 31, w którym autorka Roty spędziła dzieciństwo, mieści się Muzeum jej imienia.

 

 

Suwalki miasto zabytki 16

Król Błystek i Kocie Oczko – przy pomniku Marii Konopnickiej – Nr 5 na Szlaku Krasnali w Suwałkach

 

 

Suwalki miasto zabytki 15

Pomnik Ryszarda Riedla – gitarzysty i wokalisty oraz autora tekstów legendarnej grupy Dżem oraz Ławeczka „Bluesmana” znajduje się na ul. Chłodnej. Wraz z płytami wmurowanymi w pasaż stanowi upamiętnienia odbywających się corocznie koncertów w ramach Suwalskiego Blues Festiwalu.

 

 

Suwalskie murale

Murale zdobiące całe elewacje kamienic są już wizytówką miasta i nie sposób przejść obok nich obojętnie. Jest nawet wyznaczony szlak miejski by ułatwić zobaczenie tych najokazalszych. Rzecz jasna wizytę najlepiej jest rozpocząć w Centrum Informacji Turystycznej, by uzbrojeni w mapkę miasta ruszyć na poszukiwanie Reksia, Pogodnych Suwałk czy Suwałki Blus Festiwal.

Suwalki miasto murale na kamienicach 3

 

Zabytkowe kościoły

Suwalki miasto zabytki 12

Cerkiew pod wezwaniem Wszystkich Świętych – prawosławna cerkiew parafialna w Suwałkach.
Świątynia została wybudowana w latach 1891–1892. Wyświęcono ją 8 września 1892. Początkowo pełniła funkcję kaplicy cmentarnej, w której odprawiano nabożeństwa żałobne. Od 1940 r. jest świątynią parafialną. Po II wojnie światowej kilkakrotnie okradana. Wewnątrz świątyni skromny, jednorzędowy ikonostas ozdobiony ikonami w stylu akademickim. Obok świątyni znajduje się „Cmentarz Siedmiu Wyznań”.

 

Suwalki miasto zabytki 3

Kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Obiekt został wzniesiony w latach 1838–1840 jako cerkiew prawosławna pod wezwaniem Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Kilkakrotne przebudowy niemal całkowicie zatarły jej pierwotną bryłę. Po I wojnie światowej, cerkiew została przekazana kościołowi katolickiemu.

 

Suwalki miasto zabytki 6

Kościół świętego Piotra i Pawła. Świątynia powstała w latach 1904–1906 jako cerkiew 5. Brygady Strzeleckiej pod wezwaniem Aleksandra Newskiego. Po odzyskaniu niepodległości przejął ją kościół katolicki, a w 1923 roku duszpasterstwo wojskowe. Wówczas też przebudowano ją pozbawiając cech świadczących o poprzednim przeznaczeniu. Kościół ucierpiał w czasie II wojny światowej, kiedy w 1944 roku wycofujący się z miasta Niemcy wysadzili w powietrze główną wieżę. Po ostatniej przebudowie zastąpiły ją dwie nowe, wybudowane w narożnikach czoła świątyni.

 

 

Suwalskie murale 

Suwalki miasto murale na kamienicach 5

 

Suwalki miasto murale na kamienicach 4

 

Suwalki miasto murale na kamienicach 2

 

Suwalki miasto murale na kamienicach 1

Okolice Suwałk…

Hańcza – jezioro położone na Pojezierzu Wschodniosuwalskim. Najgłębsze jezioro w Polsce i w całej środkowej części Niżu Europejskiego. Maksymalna głębokość jeziora wynosi 108,5 m a przepływa przez nie rzeka Czarna Hańcza o której wspomniałem wyżej.

Jezioro Hancza

Wigry – Jezioro rynnowe położone w północno-wschodniej Polsce w województwie podlaskim na terenie Wigierskiego Parku Narodowego.

 

Bardzo popularny szlak Wokół Wigier im. Antoniego Patli – ciekawostki na trasie tego szlaku: https://www.zprzewodnikiem.pl/cms,id,10.html

Jezioro Wigry Wigierski Park Narodowy 2

 

 

Pokamedulski Klasztor w Wigrach

Wyspę wigierską zamieszkiwały  plemiona bałtyjskach Jaćwingów, rozbite w II połowie XIII w przez Krzyżaków.  Już w XI wieku tereny obecnej diecezji ełckiej objął swym misjonarskim posłannictwem  św. Brunon z Kwerfurtu (+1009).

Na ponad dwa wieki przed przybyciem Kamedułów na Wigry Król Władysław Jagiełło miał natknąć się tutaj podczas łowów na pustelnię. Wiadomość o niej dotarła do Krakowa. Stamtąd dowiedzieli się niej Kameduli. Przybyli do Polski (1603) i za zgodą króla osiedlili się w tym miejscu –  w 1668 roku.

Erem Wyspy Wigierskiej (Eremus Insulae Vigrensis ) – tak został określony klasztor kamedulski w przywileju z dnia 6 stycznia 1667r. W 1715 r. Kameduli założyli miasto Suwałki. Zakładali też wsie i folwarki, budowali drogi.

Po III rozbiorze Polski, w 1796 roku władze zaborczych Prus skonfiskowały dobra Kamedułów, a w 1800 r. usunięto ich z Wigier. Klasztor wigierski zaczął podupadać. Duże zniszczenia poczyniły wojska niemieckie podczas I wojny światowej. W 1915 r. w wyniku ostrzału artyleryjskiego poważnemu uszkodzeniu uległ Kościół, Dom Furtiana oraz Refektarz.

W okresie II Rzeczypospolitej rozpoczęła się odbudowa i trwała do wybuchu II Wojny Światowej.

W 1973 Ministerstwo Kultury i Sztuki wydzierżawiło od Kościoła kompleks na 50 lat zobowiązując się do jego odbudowy i remontu. Jednak zważywszy na wysokie koszty utrzymania  z dniem 9.12.2010 roku wypowiedziało umowę skracając ją o 12 lat.

W odpowiedzi na to Biskup Ełcki, Bp Jerzy Mazur powołał Wigierski Areopag Nowej Ewangelizacji  (WANE), który swoją działalność rozpoczęło dnia 1 maja 2011 r, oraz Fundację Wigry Pro, która swoją działalność rozpoczęła z dniem 1 stycznia 2016 r.

https://fundacja.wigry.pro/

Pokamedulski Klasztor w Wigrach Wigierski Park Narodowy 3

 

 

Wigierski Park Narodowy

Wigierski Park Narodowy położony jest na północnym skraju Puszczy Augustowskiej, czwartego pod względem wielkości zwartego kompleksu leśnego w Polsce, który wraz z lasami na terytorium Litwy i Białorusi pokrywa obszar około 160 tysięcy hektarów. WPN to jeden z największych parków narodowych w Polsce. Został powołany z dniem 1 stycznia 1989 r. jako piętnasty z kolei park narodowy w Polsce. Park utworzony został na obszarze 14 956 hektarów. W chwili powstania był czwartym co do wielkości powierzchni polskim parkiem narodowym. Jego aktualna powierzchnia wynosi 15 089,79 ha.

https://www.wigry.org.pl/

Wigierski Park Narodowy 1

 

 

Park Krajobrazowy w Turtulu

12 stycznia 1976 r. na obszarze zagłębienia Szeszupy i terenach otaczających jezioro Hańcza utworzono Suwalski Park Krajobrazowy. Cały obszar znajduje się w dorzeczu Niemna, do którego doprowadzają wody dwie rzeki: Czarna Hańcza i Szeszupa. Siedziba Suwalskiego Parku Krajobrazowego znajduje się w Malesowiźnie – Turtulu.

Turtul – przysiółek wsi Malesowizna w województwie podlaskim. Od XVII wieku znane jako osada młyńska z młynem wodnym napędzanym spiętrzoną wodą Czarnej Hańczy. Obecnie nad stawem młyńskim mieści się dyrekcja Suwalskiego Parku Krajobrazowego z ośrodkiem turystyczno-edukacyjnym.

https://spk.org.pl/

Park Krajobrazowy w Turtulu 2

 

 

Muzeum Grodziska w Szurpilach

Jaćwingowie zamieszkiwali teren obecnej Suwalszczyzny od okolic jeziora Wiżajny na północy po dolinę Biebrzy na południu. Granicą zachodnią był wschodni pas Krainy Wielkich Jezior Mazurskich a wschodnią Niemen.

Lud ten tworzył luźne związki rodowo-plemienne. Na ich czele stała starszyzna. Grupy te jednoczyły się jedynie na czas wojen lub wypraw łupieżczych. Wówczas wybierano wspólnego wodza. Z czasem wodzowie starali się zjednoczyć plemiona w księstwo, jednak bez skutku. W swoich wyprawach wojennych Jaćwingowie zapuszczali się daleko np. w okolice Grudziądza, Drohiczyna, Lublina, Włodzimierza Wołyńskiego. Nie uszły Jaćwingom bezkarnie te wyprawy, przeciw sobie mieli Rusinów, Polaków i Krzyżaków ci ostatni, w 1283 r., dokonali zagłady Jaćwieży.
Najokazalszymi śladami osadnictwa jaćwieskiego, rozwijającego się na Suwalszczyźnie w II-XIII w. są grodziska, zlokalizowane zazwyczaj na wzgórzach w otoczeniu jezior, rzek lub obszarów podmokłych. Na wzgórzach tych, zwanych też Górami Zamkowymi, lub z litewska pilakalniami (od litewskiego pile – zamek i kalnas – góra), stały niegdyś drewniane grody, zamki lub strażnice obronne z dość szczupłą załogą, natomiast w okresach zagrożeń chroniła się tam cała ludność z okolicznych osad.

więcej: http://www.powiat.suwalski.pl/kat/nasz-powiat/historia/jacwingowie

Muzeum Grodziska w Szurpilach

 

 

Święto Siei

Podlaskie Tradycyjne Święto Siei nad jeziorem Wigry to święto miłośników tego smacznego gatunku ryb, organizowane jest co roku w ogrodach przyklasztornych a duży piknik i świetna zabawa ściąga tłumy chętnych. Wydarzenie organizowane jest przez Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka „Pojezierze Suwalsko-Augustowskie”.

http://lgr-pojezierze.eu

Piknik kulinarny święto siei 3

 

Jezioro Wigry Wigierski Park Narodowy 1

 

Jezioro Wigry, Wigierski Park Narodowy

Park Krajobrazowy w Turtulu 1

 

Park Krajobrazowy w Turtulu

Pokamedulski Klasztor w Wigrach Wigierski Park Narodowy 1

 

 Pokamedulski Klasztor w Wigrach

Pokamedulski Klasztor w Wigrach Wigierski Park Narodowy 2

 

Pokamedulski Klasztor w Wigrach

Wigierski Park Narodowy 2

 

Wigierski Park Narodowy

Wigierski Park Narodowy 3

 

Wigierski Park Narodowy

Suwalki miasto zabytki 9

 

Zalew Arkadia a wokoło jeziora sporo miejsca by spacerować, pobiegać, jeździć na rowerze, na rolkach, na hulajnodze. Jest także kilka boisk do siatkówki, dwa korty do tenisa. Jest oczywiście plaża miejska z pomostem prowadzącym na wyspę. Uroku dodaje fontanna na jeziorze.

 

Suwalki miasto zabytki 14

 

Suwalki miasto zabytki 10

 

Suwalki miasto zabytki 4

 

Mapka ścieżek edukacyjnych Las i Suchary, znajdujących się przy siedzibie Wigierskiego Parku Narodowego. Przyroda w bliskim sąsiedztwie parkingu, polecana dla całych rodzin.

 

scieżka edukacyjna 1

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
2026-04-23 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
CZARNOGÓRARóżne media

Czarnogóra na finiszu drogi do UE. Traktat akcesyjny w przygotowaniu, euro największą niewiadomą

przez Redakcja 2026-04-23
Napisane przez Redakcja
Czarnogóra w UE 2028

   Czarnogóra wchodzi w decydującą fazę integracji z Unia Europejska – rozpoczęcie prac nad traktatem akcesyjnym oznacza, że proces rozszerzenia przestaje być polityczną deklaracją, a staje się konkretnym projektem prawnym z realną perspektywą wejścia około 2028 roku. Kluczowe pytanie dotyczy dziś nie tego, czy kraj dołączy do UE, ale na jakich warunkach – szczególnie w kontekście nietypowej sytuacji związanej z euro.

 

Czarnogóra w UE 2028 foto Albin Marciniak

Czarnogóra w UE 2028 foto Albin Marciniak

 

 Proces akcesji Czarnogóra do Unia Europejska wszedł w etap finalny, który ma już charakter czysto prawno-instytucjonalny i opiera się na precyzyjnie zdefiniowanej ścieżce traktatowej. Po decyzji politycznej i uruchomieniu przez Radę Europejską – pod przewodnictwem Antonio Costa – specjalnej grupy roboczej, rozpoczyna się faktyczne opracowanie tekstu traktatu akcesyjnego, który jest dokumentem regulującym wszystkie warunki wejścia państwa do Unii. Pierwszym krokiem jest przygotowanie projektu traktatu przez Komisję Europejską we współpracy z państwami członkowskimi, gdzie szczegółowo określa się zakres przyjęcia acquis communautaire, ewentualne okresy przejściowe oraz mechanizmy zabezpieczające, zwłaszcza w obszarach takich jak praworządność i system sądowniczy. Następnie projekt trafia do zatwierdzenia przez Radę Unii Europejskiej, która działa jednomyślnie, co oznacza, że każde państwo członkowskie posiada realne prawo weta. Po uzyskaniu zgody Rady konieczna jest akceptacja Parlament Europejski, który głosuje większością bezwzględną, a dopiero potem następuje formalne podpisanie traktatu przez wszystkie państwa członkowskie oraz kraj kandydujący. Kluczowym i często najdłuższym etapem jest ratyfikacja traktatu w poszczególnych państwach UE, która odbywa się zgodnie z ich procedurami konstytucyjnymi – w części krajów oznacza to głosowania parlamentarne, a w niektórych także referenda. Dopiero po zakończeniu ratyfikacji we wszystkich państwach traktat wchodzi w życie i Czarnogóra staje się pełnoprawnym członkiem Unii, co w praktyce oznacza, że nawet przy szybkim zakończeniu negocjacji sam proces formalny może trwać od kilkunastu do kilkudziesięciu miesięcy i stanowi realne ryzyko przesunięcia daty akcesji poza rok 2028.

 

Czarnogóra w UE 2028 foto Albin Marciniak

Czarnogóra w UE 2028 foto Albin Marciniak

 

Na tym tle szczególnie złożoną kwestią pozostaje status waluty, ponieważ Czarnogóra funkcjonuje w systemie jednostronnej euroizacji i używa euro bez formalnego członkostwa w strefie euro, co z punktu widzenia prawa unijnego jest sytuacją wyjątkową i nieprzewidzianą w traktatach. Istnieją trzy realistyczne scenariusze rozwiązania tego problemu: pierwszy zakłada de facto zalegalizowanie obecnego stanu poprzez włączenie do traktatu akcesyjnego specjalnego protokołu uznającego euro jako obowiązującą walutę od momentu wejścia do UE, bez konieczności przechodzenia przez standardową procedurę konwergencji; drugi scenariusz, bardziej ortodoksyjny, przewiduje formalne włączenie Czarnogóry do mechanizmu ERM II i spełnienie kryteriów z Maastricht, co oznaczałoby konieczność stworzenia tymczasowego rozwiązania prawnego dla waluty już funkcjonującej w obiegu; trzeci, najmniej prawdopodobny, zakładałby wymuszenie przez Unię formalnego „wyjścia” z euro i ponowne przejście całej ścieżki konwergencji, co byłoby operacyjnie i politycznie skrajnie trudne, dlatego w praktyce rozpatrywany jest głównie wariant pierwszy lub jego hybrydowa wersja z elementami kontroli fiskalnej i monetarnej.

 

Czarnogóra w UE 2028 foto Albin Marciniak

Czarnogóra w UE 2028 foto Albin Marciniak

 

W kontekście harmonogramu akcesji scenariusz wejścia do Unii w 2028 roku pozostaje realny, ale obarczony istotnym ryzykiem, ponieważ wymaga jednoczesnego spełnienia kilku warunków: zamknięcia wszystkich rozdziałów negocjacyjnych do 2026–2027, sprawnego przygotowania traktatu oraz jego szybkiej ratyfikacji we wszystkich państwach członkowskich, co w praktyce jest procesem podatnym na czynniki polityczne, w tym zmiany rządów, napięcia wewnętrzne czy kwestie bilateralne niezwiązane bezpośrednio z Czarnogórą. Bardziej konserwatywny scenariusz zakłada przesunięcie akcesji na lata 2029–2030 lub później, szczególnie jeśli pojawią się opóźnienia w obszarze reform praworządności lub jeśli któreś z państw członkowskich zdecyduje się wykorzystać proces ratyfikacji jako narzędzie nacisku politycznego. W praktyce oznacza to, że choć proces rozszerzenia osiągnął poziom, który jeszcze kilka lat temu był poza zasięgiem, jego finalizacja pozostaje uzależniona nie tylko od postępów samej Czarnogóry, lecz także od dynamiki politycznej wewnątrz Unii Europejskiej, co czyni rok 2028 ambitnym, lecz nadal warunkowym terminem zakończenia całego procesu.

Czarnogóra w UE 2028 foto Albin Marciniak

Czarnogóra w UE 2028 foto Albin Marciniak

Samoloty Air Montenegro z hasłem „The Next EU Member 28 by 28”.  To nie przypadek ani estetyczna fanaberia, tylko element świadomie zaplanowanej komunikacji państwowej i międzynarodowej.

Po pierwsze, to narzędzie soft power – Czarnogóra wykorzystuje narodowego przewoźnika jako mobilną platformę promocyjną, która dociera do kluczowych stolic europejskich. Każde lądowanie i start w hubach UE to ekspozycja przekazu politycznego: kraj jest gotowy do członkostwa i traktuje rok 2028 jako realny cel. Taki branding działa podobnie jak kampanie prowadzone kiedyś przez kraje Europy Środkowo-Wschodniej przed akcesją – buduje rozpoznawalność i oswaja opinię publiczną w państwach członkowskich z ideą rozszerzenia.

To także komunikat skierowany bezpośrednio do elit politycznych i instytucji takich jak Unia Europejska. W momencie gdy – jak ogłosił Antonio Costa – rozpoczęto prace nad traktatem akcesyjnym, Czarnogóra przechodzi z etapu negocjacji do fazy finalizacji. W takim momencie państwa kandydujące wzmacniają przekaz: „jesteśmy następni w kolejce”. To forma subtelnej presji politycznej, ale w akceptowalnej, wizerunkowej formie.

Po trzecie, to element marketingu gospodarczego i turystycznego. Czarnogóra chce być postrzegana jako kraj stabilny, proeuropejski i przewidywalny – a więc atrakcyjny dla inwestorów i turystów. Hasło „następny członek UE” automatycznie podnosi postrzeganą wiarygodność państwa, co przekłada się na:

  • większe zainteresowanie inwestycjami
  • wyższe zaufanie rynku
  • wzrost ruchu turystycznego

Po czwarte, to komunikacja wewnętrzna – skierowana do własnych obywateli. Branding na samolotach wzmacnia narrację rządu, że proces akcesyjny jest realny, zaawansowany i nieodwracalny. W krajach Bałkanów Zachodnich, gdzie integracja z UE trwa od lat, takie sygnały mają znaczenie polityczne i społeczne.

I wreszcie – to spójność z oficjalną strategią państwa. Hasło „28 by 28” odpowiada realnemu harmonogramowi negocjacji i prac nad traktatem. To nie jest czysta propaganda oderwana od rzeczywistości, tylko uproszczona forma komunikacji bardzo konkretnego celu politycznego.

Podsumowując: malowanie samolotów to narzędzie strategiczne, łączące politykę zagraniczną, PR, marketing i ekonomię. W obecnym momencie procesu akcesyjnego Czarnogóra wykorzystuje każdą możliwą przestrzeń – nawet kadłuby samolotów – żeby zakomunikować jedno: wejście do UE to nie kwestia „czy”, tylko „kiedy”.

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

2026-04-23 0 komentarze/y
2 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia turystyczne w Europie Underground in EuropePodziemia turystyczne w Polsce

Lubelskie Podziemia to trasa turystyczna biegnąca pod Rynkiem i kamienicami Starego Miasta

przez Redakcja 2026-04-23
Napisane przez Redakcja
podziemia w Lublinie Lublin podziemia Lubelskie co zwiedzać w Lublinie

Około 300-metrowa trasa turystyczna biegnąca pod zabudową Starego Miasta w Lublinie

   Lubelskie Podziemia to trasa turystyczna biegnąca pod Rynkiem i kamienicami Starego Miasta. Trasa powstała w wyniku połączenia kilkunastu z licznych staromiejskich piwnic, których historia sięga początku XVI w., czyli stulecia największej świetności Lublina. Zostały one częściowo połączone korytarzami i w ten sposób pod miastem powstał podziemny labirynt.  Lubelska Trasa Podziemna ma charakter turystyczno-edukacyjny. Spacer zabytkowymi piwnicami staromiejskimi, który już sam w sobie dostarcza wielkich emocji, jest jednocześnie wędrówką w czasie pozwalającą odkryć przeszłość miasta. Historię rozwoju przestrzennego Lublina przybliżają makiety ukazujące miasto od VIII w. n. e., poprzez średniowiecze i wiek XVI. 

   
W podziemiach znajdują się także dwie makiety przedstawiające dawne panoramy miasta: najstarszy widok Lublina z XVI w. i najbardziej znany widok z pierwszej połowy wieku XVII.  Punktem kulminacyjnym podziemnej wędrówki jest, wzbogacona światłem i dźwiękiem,  ruchoma makieta Wielkiego Pożaru Lublina (1719). Wizualizacja została stworzona na podstawie obrazu znajdującego się w kościele ojców dominikanów (będącego pamiątką owego pożaru) i archiwalnych źródeł pisanych.  Dodatkową atrakcją podziemi są poniedziałkowe inscenizacje. Lubelska Trasa Podziemna łączy dwa ważne dla Lublina miejsca: zaczyna się w dawnym ratuszu, czyli w centrum władzy świeckiej a kończy przy pozostałościach kościoła św. Michała Archanioła, skupiającego dawniej życie religijne miasta.

Od strony zamku na rynek  prowadzi odrestaurowany most

Wejście do podziemi

Początki Lublina przedstawione są na makietach w podziemiach

 

Bilety do nabycia przy wejściu do Trasy bezpośrednio przed rozpoczęciem zwiedzania.
Miedzy wejściami krata wejściowa jest zamknięta. Biuro Trasy znajduje się w Trybunale Koronnym pok.nr 1.
Zwiedzanie odbywa się wyłącznie pod opieką przewodnika.
Usługa przewodnicka wliczona jest w cenę biletów.
(Trasa dostępna dla dzieci powyżej 4 lat)
Czas zwiedzania: ok. 45 min. Temperatura na trasie: 7-12ºC
Zakaz wstępu ze zwierzętami.


strona podziemi
http://teatrnn.pl/podziemia/

 

 

 

 

 

2026-04-23 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Warmińsko-mazurskie

Największa opona świata atrakcją Olsztyna

przez Redakcja 2026-04-22
Napisane przez Redakcja

Pomnik Największej Opony Świata atrakcją Olsztyna

 Olsztyn to oczywiście Zamek Kapituły Warmińskiej i wiele innych pięknych zabytków jakie każdego roku przyciągają turystów. Olsztyn to także Jezioro Ukiel, będące jednym z wielu otaczających to piękne miasto otoczone dużymi lasami. To także dawne Olsztyńskie Zakłady Opon Samochodowych, a dzisiaj jako jedna z najnowocześniejszych fabryk na całym świecie Grupy Michelin. Zakład będący największym pracodawcą w regionie a skoro o największych mowa, nie można pominąć największej opony na świecie jaka stoi przed budynkiem dyrekcji Michelin Olsztyn.

 

Oznaczona symbolem 59/80 R 63 MICHELIN XDR to największa opona świata, przeznaczona do pojazdów górniczych pracujących w kopalniach odkrywkowych. Średnica – 4,03 m, szerokość – 1,48 m, waga – 5000 kg.  Zbrojenie wewnętrzne to aż 890 kilogramów stali. Obciążenie na jedną oponę powyżej 100 000 kg.  Mimo że opona stoi przed zakładem w formie pomnika to nie jest wyłącznie ozdobą firmy. Takie opony są produkowane w Olsztyńskiej fabryce. Jaki może być koszt takiego kolosa ? Niestety nie są to ceny katalogowe a takie zamówienia negocjowane są indywidualnie. Mniejsza, bo zaledwie 57-calowa i starsza siostra XKD1, kosztuje około 350 tys. zł. Biorąc pod uwagę że np taki BiełAZ 75710 ma założone 6 sztuk, to za same opony tej ciężarówki trzeba zapłacić sporo ponad 2 mln zł. Zresztą za takiego giganta trzeba też słono zapłacić, bo chcąc zamówić wywrotkę ze standardowym wyposażeniem to jej cena może przekroczyć granicę 5 milionów dolarów.

 

 

Ilość gumy użytej do produkcji tej opony wystarczyła by do zrobienia 600 opon do samochodów osobowych.

 

 

 

2026-04-22 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Skanseny w Polsce

Skanseny i muzea plenerowe w Polsce

przez Redakcja 2026-04-17
Napisane przez Redakcja

Najpiękniejsze Skanseny w Polsce

  Skanseny etnograficzne i muzea plenerowe budownictwa ludowego w Polsce to niezwykle cenne miejsca, które pozwalają odkryć historię i tradycje polskich regionów. Te otwarte muzea, rozsiane po całym kraju, to żywe świadectwa dawnego życia w Polsce, w których można podziwiać autentyczne zabudowania, narzędzia, wyposażenie domów i przedmioty codziennego użytku, a także poznać obyczaje i rzemiosło ludowe.

Co wyróżnia skanseny, to fakt, że nie tylko można podziwiać dawne budownictwo, ale także uczestniczyć w wielu wydarzeniach kulturalnych, takich jak festyny, warsztaty czy pokazy dawnych rzemiosł. Skanseny są piękne o każdej porze roku – latem zachwycają bujną roślinnością i atmosferą spokoju, a zimą oferują widok tradycyjnych chat pokrytych śniegiem, co tworzy niesamowity, bajkowy klimat.

Zarówno turyści, jak i mieszkańcy Polski chętnie odwiedzają te miejsca, aby poznać historię oraz poczuć się jak w minionych czasach. Skanseny etnograficzne to doskonałe połączenie nauki, kultury i piękna natury.

.

.

zdjęcia przenoszą do reportaży i obszernych galerii

.

 Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie”

   Chorzów dla większości z nas kojarzy się oczywiście z legendarnym wesołym miasteczkiem. Dla innych to oczywiście Ruch Chorzów czy Stadion Śląski. Właśnie w sąsiedztwie nowoczesnego Stadionu Śląskiego, na 22 hektarach pięknego parku, rozlokowanych jest blisko 70 zabytkowych obiektów. Otwarty w 1975 roku skansen zgromadził zabytki budownictwa ludowego pochodzące z pięciu podregionów Górnego Śląska (beskidzkiego, podgórskiego, pszczyńsko-rybnickiego, przemysłowego i lublinieckiego) oraz regionu Zagłębia Dąbrowskiego. Na terenie rozległego skansenu jest także pochodzący z XVIII w. kościół pw. św. Józefa Robotnika z Nieboczów, podobnie jak spichlerze dworskie, plebański i chłopskie oraz niektóre budynki z Beskidu Śląskiego, większość pozostałych zabytków pochodzi z połowy XIX w. Dla strudzonych wielogodzinnym zwiedzaniem skansenu i odwiedzaniem wnętrz chałup, jest także zabytkowa karczma z potrawami regionalnymi.

Muzeum Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie

https://www.muzeumgpe-chorzow.pl

Muzeum Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie 12

Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu

Jedna z dwóch placówek muzealnictwa rolniczego w Polsce – drugie tego typu muzeum znajduje się w Szreniawie. Liczące około 30 000 eksponatów zbiory prezentowane są w kilkudziesięciu ekspozycjach stałych.

Muzeum znajduje się w zespole pałacowo-parkowym z połowy XIX wieku (dawna posiadłość rodziny Starzeńskich), odbudowanym ze zniszczeń wojennych w latach 1966-1969. Muzeum posiada jedenaście działów: Etnograficzny, Historyczny, Budownictwa Wiejskiego, Techniki Rolniczej, Historii Uprawy Roślin i Hodowli Zwierząt, Tradycji Zielarskich, Sztuki, Weterynarii, Promocji, Zbiorów, Biblioteka.

Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka
ul. Pałacowa 5
18-230 Ciechanowiec woj. podlaskie
http://www.muzeumrolnictwa.pl/

Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy

(Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach)

  Odwiedzając Wielkopolskę, wiele osób kieruje się do Gniezna będącego jedną z pierwszych stolic Polski. Tuż pod Gnieznem leżą Dziekanowice. Sama nazwa wsi może niewiele mówić, ale jeżeli dodamy do tego Jezioro Lednica i  Ostrów Lednicki wraz z ruinami palatium z X wieku, jest szansa że wiele osób prawidłowo wskaże lokalizację. Wszak to w palatium mieszczącym się na wyspie, miał odbyć się chrzest Mieszka I a więc miejsce bardzo istotne w historii naszego kraju. Tę część muzeum także należy zobaczyć, ale na początek proponuję Wielkopolski Park Etnograficzny, leżący ok 2,5 km od Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy.

Skansen wsi wielkopolskiej w Dziekanowicach (oddział Muzeum Pierwszych Piastów) położony jest nad brzegiem jeziora Lednica ok 10 km od Gniezna. Na obszarze ponad 24 ha gromadzone, zabezpieczone i eksponowane są przedmioty oraz obiekty architektoniczne z obszaru Wielkopolski. Wyróżniające się elementy skansenu to m.in. drewniany kościół, kaplica, barokowy dwór z folwarkiem, karczma, wiatraki, młyn wodny. Najmłodszy budynek pochodzi z 1935 roku a najstarsze elementy datowane są na rok 1602. 

Stałą wystawę muzeum stanowią obecnie 53 (docelowo 70) obiek­ty architek­tury wiejskiej: głównie chałupy, budynki inwen­tar­skie i stodoły zestawione wokół owalnego placu w różnej wiel­ko­ści zagrody, które na obszarze 21 ha — wraz z ze­społem dwor­sko-folwarcznym, osiemnastowiecznym kościołem i pojedynczymi obiek­tami rzemiosła wiejskiego — tworzą układ przestrzenny zbli­żo­ny do naturalnej wsi wielkopolskiej z połowy XIX wieku. Na dzień dzi­siej­szy jest to jeden z najbar­dziej czytelnych układów tra­dy­cyjnej wsi nie tylko wśród skansenów polskich, ale i europejskich.

Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach

Oddział Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy

Dziekanowice  23, Lednogóra, Wielkopolska  

https://lednicamuzeum.pl

 

Szymbark – Skansen Wsi Pogórzańskiej im. prof. Romana Reinfussa

Skansen Prezentuje tradycyjną kulturę ludową Pogórzan gorlickich, grupę ściśle związaną z całym Pogórzem Karpackim. Na obszarze o powierzchni ok. 2 ha znajduje się 15 obiektów. W jego sąsiedztwie usytuowany jest dworek mieszczański przeniesiony z Gorlic, na miejsce już nie istniejącego, osiemnastowiecznego dworku szlacheckiego. Naprzeciwko dworku wznosi się szesnastowieczny dwór obronny – dawna siedziba rodu Gładyszów. W Skansenie prezentowane są głównie pojedyncze obiekty, „wyjęte” z większych zespołów. Plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje docelowo 27 obiektów. Aktualnie na terenie znajduje się 15 obiektów.

(Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach)

https://www.muzeum.gorlice.pl

Muzeum Wsi Kieleckiej w Kielcach

Park Etnograficzny w Tokarni

W sąsiedztwie Jaskini Raj wznosi się wzgórzu Zamek Chęciński a zaledwie kilka kilometrów na południe od zamku, urządzone na dużym terenie znajduje się Muzeum Wsi Kieleckiej.    Muzeum Wsi Kieleckiej – Park Etnograficzny w Tokarni powołano w 1976 roku, a zaczęło funkcjonować od 1977 roku. Jest realizacją założeń naukowych etnografa i znawcy tradycyjnej kultury ludowej profesora Romana Reinfussa. Jego zamierzeniem było odtworzenie typowego układu osadniczego wiosek z różnych subregionów Kielecczyzny: Gór Świętokrzyskich, Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, Wyżyny Sandomierskiej i Niecki Nidziańskiej.

Skansen liczy 80 obiektów i zajmuje obszar 65 ha. W 2006 r. na jego terenie znajdowało się 30 obiektów, m.in.: dwór z Suchedniowa, kościół z Rogowa (w którym odprawiane są msze), organistówka z Bielin, dzwonnica z Kazimierzy Wielkiej, wiatrak z Grzmucina, spichlerz ze Złotej, kuźnia, liczne zagrody i chałupy. Wszystkie obiekty są wyposażone w typowe meble i narzędzia codziennego użytku, część prezentuje warsztaty rzemieślników wiejskich z wyposażeniem, jak szewca czy stolarza. Wnętrza obiektów udostępnione są do zwiedzania.

Park Etnograficzny w Tokarni
Tokarnia 303
26-060 Chęciny

https://www.mwk.com.pl

 

Park Etnograficzny Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej

  Kolbuszowa w której znajduje się Park Etnograficzny, leży pomiędzy Rzeszowem a Tarnobrzegiem. Nie jest to zbyt popularny szlak turystyczny, a mimo wszystko do skansenu rocznie dociera ponad 60 tys zwiedzających. Sam skansen jest jednym z największych tego typu obiektów w Polsce i zdecydowanie należy także do jednych z najlepiej urządzonych. Obszar jak i ilość i różnorodność obiektów pozwalają na wielogodzinne zwiedzanie, przenosząc się dziesiątki i setki lat wstecz naszej historii i tradycji ludowej.

Zwiedzanie skansenu w Kolbuszowej warto zaplanować choćby przy okazji wizyty w Rzeszowie, Łańcucie czy Baranowie Sandomierskim, bo odległości pomiędzy tymi miastami są niewielkie a to głównie tam kierowane jest zainteresowanie zwiedzających. Park Etnograficzny jest z dala od głównych dróg wojewódzkich, co pozwala na bliższy kontakt z przyrodą, historią i lepsze wtopienie się w otaczający nas klimat.

Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej

ul. Wolska 36, Kolbuszowa

http://www.muzeumkolbuszowa.pl/

Muzeum Wsi Lubelskiej w Lublinie

Muzeum Wsi Lubelskiej malowniczo położone w dolinie rzeki Czechówki, jest jednym z największych skansenów w Polsce. Spacerując alejkami i polnymi drogami, można cofnąć się w czasie do dzieciństwa naszego czy naszych dziadków. Wiejską sielankę i wyjątkowy klimat poczuć można tutaj zwłaszcza po sezonie wakacyjnym a jesień i wiosna jest najlepszą porą na zwiedzanie tego miejsca. Na obszarze ok. 23 ha wydzielonych jest 7 części, w których odtwarzana jest historyczna zabudowa przedwojennych wsi, miasteczek, dworów. Na zwiedzających czeka wiele obiektów ale także kilka kilometrów spaceru różnorodnymi alejkami. W 1960 roku utworzony został w Muzeum Okręgowym w Lublinie Oddział Budownictwa Ludowego. 1 stycznia 1970 oddział został przekształcony w autonomiczne Muzeum Wsi Lubelskiej. Pierwotnie skansen miał być usytuowany w dzielnicy Kalinowszczyzna na obszarze o powierzchni 12 ha. Jednak ze względu na różne trudności z przejęciem terenu do zagospodarowania w 1975 r. muzeum otrzymało nowe tereny o powierzchni ok. 27 ha w dzielnicy Sławin przy trasie Lublin – Warszawa.

al. Warszawska 96, 20-824 Lublin

https://www.skansen.lublin.pl

 

Łowicki Park Etnograficzny w Maurzycach

Łowicz choć znany jest doskonale z pięknych wycinanek i kolorowych strojów ludowych, oraz z jedynego w Polsce rynku w kształcie trójkąta, ma do pokazania znacznie więcej. To właśnie przy drodze obok skansenu można zobaczyć najstarszy na świecie most spawany. Na terenie skansenu o powierzchni blisko 18 ha zgromadzono 42 obiekty: mieszkalne, sakralne i użytkowe. W większości pochodzą one z XIX i XX wieku. Wnętrza wyposażono w przedmioty odpowiednie dla danych obiektów, w tym umeblowanie, elementy gospodarstwa domowego, narzędzia rolnicze, obrazy i tkaniny. 

Uzupełnieniem skansenu w Maurzycach, jest ekspozycja przy rynku w Łowiczu.

Na terenie ogrodu przy gmachu głównym muzeum znajduje się Ośrodek Plenerowy Budownictwa Ludowego popularnie nazywany miniskansenem. Prezentowane są tu najstarsze, przeniesione z terenu dawnego Księstwa Łowickiego, budynki mieszkalne i gospodarcze. Tworzą one dwie zagrody: XVIII-wieczną zagrodę typu otwartego oraz XIX-wieczną zagrodę zamkniętą (okólnik). Na ich przykładzie można zapoznać się ze zmianami zachodzącymi w konstrukcjach architektonicznych oraz rozplanowaniu i wystroju wnętrz chłopskich w Regionie Łowickim. Ekspozycję uzupełnia wystawa sprzętów oraz pojazdów używanych w gospodarstwie wiejskim.

Muzeum w Łowiczu (Skansen w Maurzycach)

https://www.muzeumlowicz.pl

 

Sądecki Park Etnograficzny –  Największy skansen regionalny w Małopolsce

     Wielu podróżnych przejeżdżając przez Nowy Sącz nie przypuszcza nawet, że poza pozostałościami po zamku i zegarze kwiatowym, to miasto ma znacznie więcej do pokazania. Poza malowniczym rynkiem i zabytkowymi obiektami sakralnymi, w Nowym Sączu jest także największy w Małopolsce skansen. Park Etnograficzny dążąc do możliwie najwierniejszego odtworzenia dawnej wsi sądeckiej, stara się zaprezentować budownictwo, życie codzienne i inne aspekty wszystkich grup ludności tworzących kulturę Sądecczyzny, pojmowanej jako całość geograficzna, historyczna, gospodarcza i kulturowa. Skansen regionalny prezentujący architekturę drewnianą i tradycyjną kulturę ludową historycznej Sądecczyzny. Region ten obejmuje cztery grupy etnograficzne: Lachów Sądeckich, zachodnią część Pogórzan, Górali Sądeckich i Łemków Nadpopradzkich.

Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu – Sadecki Park Etnograficzny

Wejście  wyłącznie dla turystów indywidualnych:
ul. B. Wieniawy-Długoszowskiego 83 B,
Wejście główne, kasa, informacja:
ul. Lwowska 226 (przez Miasteczko Galicyjskie),  

https://www.muzeum.sacz.pl

Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu – Miasteczko Galicyjskie

Miasteczko Galicyjskie w Nowym Sączu to niezwykła przestrzeń muzealna, będąca filią Sądeckiego Parku Etnograficznego. Niezwykła, bo wizyta w tym miejscu przenosi nas o dziesiątki lat wstecz na rynek i uliczki, które oddają charakter małomiasteczkowej zabudowy dziewiętnastowiecznej Galicji. Tworzące je obiekty odtworzono wiernie na podstawie starych planów, rycin i zachowanych rynków małopolskich miasteczek, m.in.: Starego Sącza, Czchowa, Lanckorony, Ciężkowic czy Krościenka i wyposażono zgodnie z historycznymi przekazami. Dzięki temu, przechadzając się po placu rynkowym otoczonym domami mieszczańskimi, przekraczając każdy próg, można w pełni poczuć klimat sprzed wieków.

Tym, co odróżnia Miasteczko Galicyjskie od innych ekspozycji tego typu jest fakt, iż pomyślane zostało jako żywy wycinek historii. Zwiedzanie nie ogranicza się więc do oglądania historycznych fasad i detali architektonicznych – odwiedzający Miasteczko mogą zobaczyć, jak wyglądało życie w galicyjskiej rzeczywistości. W uliczny pejzaż wyjęty z prowincji monarchii austro-węgierskiej przełomu XIX i XX wieku wkomponowano bowiem typowe dla tamtych czasów punkty usługowe, które skutecznie przywołują ówczesne realia. 

Miasteczko Galicyjskie
ul. Lwowska 226, Nowy Sącz
http://www.miasteczkogalicyjskie.pl

Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu

Skansen został utworzony w 1961 roku; w 1965 rozpoczęto prace związane z budową ekspozycji stałej, a w 1970 roku udostępniono tereny muzeum zwiedzającym. Zasadniczą część ekspozycji stanowią przeniesione i odbudowane obiekty architektury wiejskiej ilustrujące warunki życia ludności wiejskiej w okresie od XVIII do początków XX wieku: budynki mieszkalne, stodoły, spichlerze, a także młyny i wiatraki, kuźnia, kościół, karczma i szkoła. Stworzona została również kolekcja prawie 7000 muzealiów z zakresu kultury materialnej obejmująca zabytkowe przedmioty z dziedziny gospodarki rolniczej, hodowlanej, rzemiosła i życia codziennego mieszkańców wsi opolskiej. 

Na obszarze zajmowanym przez Muzeum, liczącym nieco ponad 10 ha, odtworzono pełny krajobraz kulturowy wsi opolskiej. Zagrody czy pojedyncze obiekty architektoniczne otacza, skrupulatnie rekonstruowana, bogata roślinność. W zbiorach Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu znajdują się 23 budynki zabytkowe kryte gontem.

Najstarsze drewniane budynki, odbudowane na terenie Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu, pochodzą najprawdopodobniej z początków XVII w. Jednym z nich jest spichlerz dworski ze Sławięcic (1610 ?), który stanowi egzemplarz o unikalnych już dziś walorach budowlanych, historycznych i etnograficznych.

Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu

Opole-Bierkowice ul. Wrocławska 174

https://www.muzeumwsiopolskiej.pl

Skansen Kurpiowski w Nowogrodzie im. Adama Chętnika

Skansen Kurpiowski w Nowogrodzie został założony 19 czerwca 1927 roku przez Adama Chętnika jako Muzeum Kurpiowskie. Leży na tzw. Górze Ziemowita naprzeciw ujścia Pisy do Narwi. Jest drugim najstarszym muzeum budownictwa ludowego w Polsce. Zbiory liczą około 3000 eksponatów a pochodzą głównie z zasobów prywatnych Adama Chętnika i związane były z Kurpiowską Puszczą Zieloną.
Podczas drugiej wojny światowej Muzeum, podobnie jak cały Nowogród, zostało zniszczone. Ocalały tylko, stojące do dziś, dwa odrzynki pni kilkusetletnich drzew bartnych oraz brama z kłód sosnowych stanowiąca wejście do ówczesnego Muzeum od strony rzeki. Początek odbudowy skansenu przypada na 1956 r. kiedy po zamknięciu Wystawy Rolniczej w Łomży przeniesiono do Nowogrodu rekonstrukcję zagrody kurpiowskiej. W 1958 r. zagrodę udostępniono zwiedzającym, a w październiku 1963 r. otwarto dział bartniczo – pszczelarski. Przekazane muzeum w latach 60 – tych, przez Miejską Radę Narodową w Nowogrodzie, wzgórze Ziemowita umożliwiło dalszą rozbudowę i rozwój Skansenu. Obecnie na powierzchni około 3,5 ha znajdują się 23 budynki mieszkalne i gospodarcze z odpowiednim wyposażeniem oraz kilkadziesiąt obiektów tzw. małej architektury: barcie, kapliczki, studnie, bróg itp. Wszystkie budynki są konstrukcji zrębowej, z okresu od końca XVIII w. do I połowy XX w. z terenu Kurpiowskiej Puszczy Zielonej. Jest to obszar o specyficznej, tradycyjnej kulturze ludowej z charakterystycznym kurpiowskim ubiorem, rzeźbą, zdobnictwem i budownictwem drewnianym.

Prywatne Muzeum Kurpiowskie w Wachu
07-420 Wach 14
https://www.muzeum.kurpie.com.pl

Plik:Skansen Kurpiowski (Nitka-2007)-01.jpg

Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu

Na rozległym terenie, pośród lasów, pól i sadów, wzdłuż rzeki Ko­sówki , płynącej przez teren skansenu, zostały zestawione młyny, tartak oraz zagroda z Solca nad Wisłą. Spacerując pomiędzy domami i zaglądając do ich wnętrz, można przenieść się do czasów naszych dziadków, pradziadków i ich dziadków. To także dobre miejsce by odpocząć od zgiełku miast, słuchając dźwięków przyrody.

Muzeum Wsi Radomskiej zajmuje obszar o powierzchni 32,5 ha, na którym zestawiono 80 obiektów dawnego budownictwa wiejskiego (chałupy, dwory, kościół, budynki gospodarcze, kuźnie, wiatraki i młyny wodne), a 22 kolejne czekają w magazynach na montaż. Muzeum posia­da również ponad 16 000 eksponatów ruchomych, wśród których na szczególną uwagę zasługują kolekcje: pojazdów, maszyn rolniczych, uli i narzędzi pszczelarskich, tkanin i sztuki ludowej.
Muzeum, według pierwszych założeń, miało obejmować obszar liczący 50 ha, na którym pla­nowano prezentować 287 przykładów dawnego budownictwa wiejskiego, małomiasteczkowego, sakralnego, szlacheckiego. Obiektom tym miały towarzyszyć budynki szkolne, karczmy, kuźnie, młyny wodne i wiatraki, a także pola uprawne i przydomowe ogródki.

Skansen – Muzeum Wsi Radomskiej

ul. Stawowa (dojazd od ul. Krychnowickiej) Radom

https://www.muzeum-radom.pl

 

Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu

Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu należy do jednych z największych tego typu placówek w Polsce. Mając w planach zwiedzanie skansenów w naszym kraju, ten obiekt należy umieścić wysoko na liście miejsc do odwiedzenia. Poza zwiedzaniem obiektów architektury drewnianej, na dosyć rozległym terenie urządzone jest także arboretum, park a także hotel i szkółka jeździecka.  

Skansen założony 24 marca 1971 w Sierpcu, jako regionalne muzeum etnograficzne. Park Etnograficzny powołano w 1975 na terenie resztówki dworskiej Bojanowo. Pierwsze obiekty sprowadzono w latach 1977-1978. 

Na terenie obejmującym 60,5 ha na styku rzek Sierpienicy i Skrwy, zgromadzono ponad 80 obiektów małej i dużej architektury. W skład ekspozycji wchodzi: 11 zagród chłopskich z przełomu XIX i XX wieku; zrekonstruowany dworek szlachecki; XVIII-wieczny kościół drewniany z miejscowości Drążdżewo; drewniany wiatrak reprezentujący najstarszy i najpopularniejszy na terenach Europy typ młynów wiatrowych, koźlak; wystawy stałe w Galerii rzeźby ludowej i Powozowni. Obecnie w Muzeum zgromadzonych jest ponad 13 000 eksponatów. 

SKANSEN –  siedziba główna Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu
ul. Gabriela Narutowicza 64, 09-200 Sierpc

https://www.mwmskansen.pl

 

Skansen Rzeki Pilicy w Tomaszowie Mazowieckim

Zaczątkiem skansenu jest zabytkowy młyn wodny przeniesiony z Kuźnicy Żerechowskiej. Ocalał w ten sposób od zniszczenia, gdyż znajdował się na terenie zalewowym budowanego zbiornika retencyjnego na dopływie Pilicy – Luciąży. Zachowały się tym samym cenne pamiątki z historii młynarstwa wodnego w regionie. W młynie można obejrzeć dwie maszyny do mielenia mąki i jedną do mielenia otrębów. Poza tym eksponowanych jest wiele innych maszyn będących osprzętem. Bardzo ciekawe są też bardzo dokładne makiety młynów wodnych znajdujących się kiedyś w naszej okolicy i mostów na Pilicy na Brzustówce. Uworzony jest tu także dział wojskowy. Można zobaczyć dźwig wojskowy i działo tego samego typu, których używano w 14 Brygadzie Artylerii, która broniła Tomaszowa w 1939 roku.

ul. A. Frycza Modrzewskiego 9/11
97-200 Tomaszów Mazowiecki

https://www.skansenpilicy.pl

Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu

 

Muzeum-Kaszubski Park Etnograficzny

im. Teodory i Izydora Gulgowskich we Wdzydzach Kiszewskich 

Najstarsze na ziemiach polskich, założone w 1906 roku, muzeum na wolnym powietrzu
Początki Muzeum we Wdzydzach Kiszewskich sięgają 1906 r. Jego twórcy Teodora i Izydor Gulgowscy byli założycielami, pierwszego na ziemiach polskich, muzeum na wolnym powietrzu. Urządzili je w XVIII – wiecznej gburskiej chałupie, którą odkupili od miejscowego gospodarza – Michała Hinca. Tam zgromadzili, typowe dla tego czasu, sprzęty domowe i gospodarskie oraz cenną kolekcję złotem haftowanym czepców, obrazów malowanych na szkle i ceramiki.
Obecnie, już ponad 100 – letnie, Muzeum to 22 ha obszaru położonego nad brzegiem jeziora Gołuń zabudowanego obiektami regionalnej architektury. Chałupy, dwory, szkoła, kuźnia, wiatraki, kościół, budynki gospodarcze i warsztaty rzemieślnicze – 50 obiektów z Kaszub i Kociewia świadczą o bogactwie i różnorodności wiejskiego budownictwa z okresu od XVII do XX wieku. Wiernie odtworzone wnętrza wraz z autentycznym wyposażeniem, czasowo uruchamiane urządzenia gospodarcze i przemysłowe nadają temu miejscu niezwykły klimat, spotęgowany malowniczym położeniem i walorami otaczającej przyrody.
ul. T. i I. Gulgowskich 68, 83-406 Wdzydze

https://www.muzeum-wdzydze.gda.pl

 

Muzeum Regionalne w Wolsztynie

(Skansen Budownictwa Ludowego Zachodniej Wielkopolski)

Wolsztyn to miasto położone nad dwoma dobrze zagospodarowanymi jeziorami: Jezioro Barzyńskie i Jezioro Wolsztyńskie. Nad tym drugim urządzono Skansen Budownictwa Ludowego Zachodniej Wielkopolski. Skansen choć nie jest rozległy, to jednak jego położenie idealnie pasuje na uzupełnienie zwiedzania Wolsztyna.

Pierwsze budynki zaczęto stawiać w 1976 roku a dla zwiedzających skansen został udostępniony 10 lat później. Wraz z upływem lat ekspozycja stale się rozrasta i uzupełniana jest o kolejne obiekty, by ostatecznie odwzorować wieś wielodrożną. Na chwilę obecną do zwiedzania mamy 15 wnętrz, od izb mieszkalnych, poprzez pomieszczenia gospodarcze oraz warsztaty rzemieślnicze aż po przemysł wiejski.

Całość uzupełnia liczna architektura mała (piec chlebowy, gołębnik, psie budy). Dzięki temu przedstawiamy przekrój przez całą społeczność wsi, od ubogiego komornika i średnio sytuowanego półrolnika aż po karczmarza i zamożnych osadników olenderskich. Wszystko to wraz z liczną roślinnością (ogródki, drzewa, uprawy rolne) ma przybliżyć naszym gościom charakter Zachodnio-wielkopolskiej wsi z przełomu XIX/XX wieku.

Placówka o powierzchni 3,5 ha znajduje się na północno-zachodnich obrzeżach miasta (około 800 metrów od centrum), nad brzegiem jeziora Wolsztyńskiego. Przygotowania do utworzenia skansenu trwały od 1976. Placówkę otwarto w 1986, by eksponować architekturę ludową pogranicza wielkopolsko-lubuskiego.

Ul. Boh. Bielnika 26,
64-200 Wolsztyn

https://muzea-wolsztyn.com.pl/skansen/

 

 

 

 

Muzeum Nadwiślański Park Etnograficzny w Wygiełzowie

W roku 1965 z inicjatywy Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie dr Hanny Pieńkowskiej, powstał projekt sieci parków etnograficznych województwa krakowskiego. Przewidywał on organizację wojewódzkiego parku etnograficznego w trzech oddziałach: w Nowym Sączu, Tarnowie i na Podhalu, a także siedem skansenów regionalnych m.in. w Wygiełzowie. W tym okresie zbliżały się do końca prace konserwatorskie w ruinach zamku lipowieckiego. Zaistniały więc warunki sprzyjające utworzeniu w sąsiedztwie ośrodka skansenowskiego. Budowę skansenu rozpoczęto w 1968 r. Zostały pozyskane i przeniesione na teren nowego skansenu dwa obiekty: dom miejski z Chrzanowa z 1804 r. oraz spichlerz z Kościelca z 1798 r. Po kilkunastomiesięcznym okresie penetracji terenu trafiły tu kolejne obiekty w tym okazała chałupa sołtysia z Przegini Duchownej z 1862 r., z wyjątkowo bogatym, oryginalnym wyposażeniem wnętrza. W kolejnych latach pozyskiwano dalsze obiekty architektury drewnianej: chałupy, stodoły, spichlerze, chlewik, kuźnię i olejarnię, a także zabytkowy kościół z Ryczowa z początku XVII wieku. Oficjalne otwarcie i udostępnienie do zwiedzania pierwszych obiektów nastąpiło już w październiku 1973 r. Aktualna ekspozycja obejmuje 25 zabytkowych obiektów drewnianych wzbogacone o małą architekturę (kapliczki, studnie, pasieki…), które zostały rozmieszczone w sektorze: małomiasteczkowym i wiejskim. Swym zasięgiem NPE obejmuje tereny zamieszkałe przez Krakowiaków Zachodnich, a więc obszar leżący po obu stronach Wisły na zachód od Krakowa aż po Przemszę.

Muzeum Małopolski Zachodniej w Wygiełzowie

Wygiełzów, ul Podzamcze 1
Babice woj. małopolskie

https://www.mmz.info.pl

Muzeum – Orawski Park Etnograficzny w Zubrzycy Górnej

Małopolska ma to wyjątkowe szczęście, że ma tak wiele atrakcji. Pomijając najpiękniejsze pasma górskie, pięknie położone jeziora, wiele zamków o niesamowitej historii, kopalnie soli wpisane na listę UNESCO, Kraków odwiedzany przez turystów z najdalszych zakątków świata, Małopolska ma znacznie więcej. Długa lista obiektów Szlaku Architektury Drewnianej, to nie tylko kościoły i cerkwie. To także skanseny dzięki którym pamięć o minionych czasach zachowana jest dla kolejnych pokoleń.

Początki tego pierwszego w powojennej Polsce muzeum na wolnym powietrzu sięgają lat 30. XX wieku. Wtedy to potomkowie sołtysio-szlacheckiego rodu Moniaków – Joanna z Łaciaków Wilczkowa i jej brat Aleksander, przekazali na rzecz Skarbu Państwa pozostałą cząstkę swojej ojcowizny – starodawne dworskie osiedle otoczone potokami, w nieregularnym układzie, z widoczną w dalszym planie sylwetką Babiej Góry.

Muzeum prezentuje kulturę ludową polskiej części Orawy na niemal 12 hektarach. To około 60 obiektów, które składają się na prawie 40 wystaw. Dwór i zagrody ukazują warunki bytowe ludności od biednych po zamożnych gospodarzy – ich życie codzienne naznaczone ciężką pracą i czas świąteczny – czas radości i nadziei – oba pełne rozmaitych zabiegów mających zapewnić życiową pomyślność.

Muzeum – Orawski Park Etnograficzny w Zubrzycy Górnej

https://www.orawa.eu/

 

Skansen w Dobczycach na wzgórzu zamkowym


   Przechodząc z rynku w Dobczycach, przechodzimy przez odnowioną bramę Murów Miejskich. Kierując się w prawo, przechodzimy obok kościoła i zza drzew wyłania się skansen, zamek i panorama na Zalew w Dobczycach. Skansen tworzy 6 budynków drewnianych. Po wejściu za bramkę ogrodzenia wchodzimy do budynku krytego gontem, zbudowanego z bali drewnianych, uszczelnionych („omszonych”) słomą. Jest to dom pogrzebowy. Zgromadzono w nim przedmioty związane z dawnymi obrzędami pogrzebowymi. Znajdują się tu: ponadstuletni karawan, katafalk z lichtarzami, czarne szaty liturgiczne, noszone przez księży na pogrzebach, chorągwie żałobne i inne eksponaty. Na ścianach wiszą obrazy przedstawiające cmentarze oraz teksty dawnych pieśni pogrzebowych, śpiewanych przez uczestników tych smutnych uroczystości. Na poddaszu (wejście po drewnianych schodach) urządzono pomieszczenie z przeznaczeniem na okolicznościowe wystawy. Zwiedzając zamek, zwiedzamy także skansen. Poniżej zamku jest Zapora z możliwością wejścia na koronę zapory.

Dobczyce – Stare Miasto

Wzgórze Zamkowe

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej

Na podstawie badań elementów konstrukcyjnych osiedla (drewnianych bali, zob. dendrochronologia) stwierdzono, że powstało ono najprawdopodobniej zimą 738 roku p.n.e. Założono je na podmokłej wyspie na Jeziorze Biskupińskim (obecnie półwysep), o kształcie w przybliżeniu owalnym i powierzchni ok. 2 ha (w obrębie wałów mieściło się ok. 1,3 ha powierzchni). Wyspa wznosiła się 0,8 – 1,2 m ponad wody otaczającego jeziora. Gród biskupiński był zasiedlony przez 150 lat.
Na terenie osady znajdowało się ok. 106 domostw, o wymiarach przeciętnie ok. 8 × 10 m, usytuowanych rzędowo wzdłuż moszczonych drewnem 11 ulic, o szerokości ok. 2,5 m każda. Ocenia się, że w osadzie mieszkać mogło od 800 do 1000 osób. Osada otoczona była skrzynkowym wałem drewniano-ziemnym o długości 740 m, szerokości 3 m i domniemanej wysokości do 6 m, w którym znajdowała się brama wjazdowa. Gród otoczony był falochronem o szerokości od 2 do 9 m, zbudowanym z ukośnie wbitych pali.

Na skutek prowadzonych prac melioracyjno-irygacyjnych poziom wody w jeziorze Biskupińskim w 1933 r. obniżył się na tyle, że z wody zaczęły wystawać fragmenty umocnień starożytnej osady. Miejscowi chłopi zaczęli odnajdywać różne zabytkowe przedmioty, nie zdając sobie jednak sprawy z ich archeologicznej wartości. Badania wykopaliskowe zostały zainicjowane w roku 1934 i kontynuowane były do wybuchu II wojny światowej. W czasie wojny, w latach 1939-1942, specjalny niemiecki oddział SS-Ausgrabung Urstätt, pod dowództwem Hauptsturmführera Prof. Dr Hansa Schleifa prowadził wykopaliska na terenie osady biskupińskiej, w celu wykazania jej pragermańskości. Ponieważ niemieckie badania nie przyniosły oczekiwanych rezultatów, okupant postanowił zlikwidować stanowisko archeologiczne, poprzez zasypanie go piaskiem. Efektem tych działań było to, że część odsłoniętych przed wojną znalezisk nie nadawała się do ponownej ekspozycji. Po wojnie polscy archeolodzy wznowili badania i kontynuowali je do roku 1974.

Muzeum Archeologiczne w Biskupinie

stanowisko archeologiczne


Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 1

Skansen Archeologiczny Karpacka Troja

Park archeologiczny na terenie prehistorycznej osady, muzeum i wieża obserwacyjna.

  Miejsce w którym powstał Skansen należy do najważniejszych stanowisk archeologicznych w Polsce o wyjątkowym znaczeniu dla poznania pradziejów całej Europy Środkowo-Wschodniej. W trakcie prac wykopaliskowych, zwłaszcza tych prowadzonych od 1991 r przez Jana Gancarskiego, odkryto tu ponad 160 tys. zabytków, na które składają się naczynia, wyroby z ceramiki, krzemienia i kamienia, kości i rogu, a także brązu i żelaza. Wiele z nich jest zabytkami unikatowymi, uznawanymi za wspaniałe dzieła dawnej sztuki i rzemiosła.
W Trzcinicy odkryto jedną z pierwszych silnie ufortyfikowanych osad znanych z terenu Polski, która powstała w początkach epoki brązu, ponad 4000 lat temu! To także tu odkryto pierwszą w Polsce osadę zakarpackiej kultury Otomani-Füzesabony odznaczającej się wyraźnymi wpływami śródziemnomorskimi, datowaną na okres 1650-1350 p.n.e. Ze względu na rangę tego odkrycia, chronologię oraz wyraźne wpływy południowo-europejskie miejsce to nazwane zostało Karpacką Troją.
Skansen Archeologiczny Karpacka Troja
Trzcinica 646
http://www.karpackatroja.pl/

Osada Młyńska Roztoka-Brzeziny na Pogórzu Rożnowskim

Osada Młyńska to urokliwe miejsce o bogatej historii, położone w Roztoce-Brzezinach na malowniczym Pogórzu Rożnowskim, w dolinie rzeki Dunajec. Jej korzenie sięgają aż 1409 roku, gdy nazwa wsi Rostok (późniejsza Roztoka) pojawiła się w źródłach pisanych. Przez wieki przeszła przez różnych właścicieli, a w 2010 roku połączyła się administracyjnie z miejscowością Brzeziny, tworząc wspólną nazwę. Drewniana zagroda młyńska którą obecnie można zwiedzać, została wybudowana przez Józefa Winiarskiego pod koniec lat 20 XX wieku. Obecny skansen znajduje się w dolinie strumienia Kąty (Roztoczanka ), a takie dawało doskonałe warunki do budowy zagrody i młyna wodnego. Funkcjonował on do lat 60 XX wieku, kiedy to w wyniku elektryfikacji nastąpiła jego przebudowa, z wodnego stał się młynem elektrycznym gospodarczym.

Najcenniejszym zabytkiem osady jest historyczna osada młyńska, która od swego powstania związana była z rodziną Winiarskich. To właśnie Józef Winiarski, pod koniec lat 20. XX wieku, wybudował drewnianą zagrodę młyńską, składającą się z domu, stajni, stodoły, młyna i tartaku. Osada ta znajdowała się w malowniczej dolinie potoku Kąty (zwanego obecnie Roztoczanką), co zapewniało doskonałe warunki do prowadzenia młyna wodnego. Funkcjonował on do lat 60. XX wieku, kiedy to został przekształcony na młyn gospodarczy z napędem elektrycznym.


Zagroda Ekoturystyczna Michał Winiarski
 
Osada Młyńska Roztoka-Brzeziny 105
gmina Gródek nad Dunajcem, 

 .

.

  Skanseny etnograficzne i muzea plenerowe to żywe lekcje historii, które przenoszą nas w czasie do świata dawnych wsi, chat, rzemiosła i tradycji. W Polsce znajduje się wiele wyjątkowych miejsc, gdzie zachowane zostały zabytkowe budynki, zagrody, wiatraki i kościółki — ocalone od zniszczenia i zapomnienia. Są to przestrzenie pełne autentyczności, piękne o każdej porze roku, które zachwycają nie tylko miłośników historii, ale i całe rodziny z dziećmi. Poznaj najpiękniejsze skanseny w Polsce, które warto odwiedzić.

.

.

kolejne skanseny w opracowaniu, a jest ich wiele…

C.D.N…

opracowanie & foto  Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin

2026-04-17 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w EuropieSpływy kajakoweWoda

Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce – TOP trasy na aktywny wypoczynek

przez Redakcja 2026-04-16
Napisane przez Redakcja
Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce

Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce

 

  Planujesz kajakową przygodę i zastanawiasz się, które trasy w Polsce zachwycają najbardziej? Od leniwych meandrów Krutyni po dzikie zakątki Czarnej Hańczy – przygotowaliśmy przewodnik po najpiękniejszych szlakach kajakowych w kraju. Sprawdź, gdzie czekają malownicze widoki, czysta woda i niezapomniane emocje.

Polska to prawdziwy raj dla miłośników kajakarstwa. Bogactwo rzek, jezior i kanałów sprawia, że zarówno początkujący, jak i doświadczeni kajakarze znajdą coś dla siebie. Szlaki prowadzą przez rezerwaty przyrody, puszcze, wioski i urokliwe miasta, oferując kontakt z naturą i aktywny wypoczynek w jednym. W artykule prezentujemy najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce – zarówno te klasyczne, jak i mniej znane, które warto odkryć. Niezależnie od tego, czy planujesz jednodniową wyprawę, czy kilkudniowy spływ – tutaj znajdziesz inspiracje na niezapomnianą wodną przygodę.

.

Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce opisy
.
.
1
Kaszuby

Kolejny sezon i zapewne wiele osób zaplanuje wypoczynek nad wodą.  Nie wszyscy lubią leżenie na plaży, dlatego warto wybrać się na kajaki na Kaszuby.

Lewy dopływ Wisły, jest jednym z najpiękniejszych szlaków wodnych w Polsce. Rzeka Brda bo o niej mowa, to najciekawszy i najbardziej urozmaicony szlak kajakowy w Polsce.
Po drodze mijamy piękne i czyste jeziora, połączone urozmaiconym biegiem rzeki. Większość trasy znajduje się w otulinie Parku Narodowego „Bory Tucholskie” a cały dostępny szlak kajakowy Brdy to ponad 280 km. Kajakowanie możemy zaplanować także statycznie a na bazę proponuję legendarne już Swornegacie. Mała miejscowość  nad Brdą pomiędzy dwoma jeziorami zachwyca swoim położeniem. Rozległe lasy, piękne jeziora, urozmaicony bieg rzeki i pierwotna przyroda to największe zalety tego szlaku, uznawanego już od lat międzywojennych za jeden z najatrakcyjniejszych szlaków kajakowych Europy.

Dla mniej wytrawnych kajakarzy mamy tutaj do wyboru także mniejsze szlaki, a meandrująca przez lasy i łąki, którą bardzo polecam to rzeka  Chocina. Odcinek możemy dopasować do własnych możliwości tak, by spływ zakończyć przy naszym biwaku. Agroturystyka jest tutaj bardzo dobrze rozwinięta a pola namiotowe są co kilka kilometrów spływu.
Wypożyczalni kajaków jest także sporo, więc nie musimy martwić się o sprzęt. Pamiętajmy jednak że nad wodą nie jesteśmy sami i podobnie jak wielu innych szukających ciszy i wypoczynku w spokoju,  nie oznajmiajmy całemu światu naszej obecności.Płynąc kajakiem warto podglądać przyrodę, która w tym rejonie jest wyjątkowa.
Kaszuby i Bory Tucholskie wciągają …
.
.
spływ Kajakowy Bory Tucholskie Swornegacie 1
.
.
.

2

Meandry Biebrzy czyli spływ kajakowy Polską Amazonką.

Biebrza bo o tej wyjątkowej rzece mowa, tworzy niesamowite meandry i rozlewiska, często gubiąc zasadniczy nurt, by płynąć wieloma strugami.
Płyniemy przez Biebrzański Park Narodowy i tutaj jesteśmy częścią prawdziwej dzikiej przyrody. Aby zobaczyć znacznie więcej niż mogą zmotoryzowani czy piesi, wybieramy kajak a będąc w grupie możemy skorzystać ze spływu tratwą. Prawie niedostrzegalny nurt pozwala nam na leniwy spływ z biegiem rzeki, a my mamy czas na odpoczynek i niezmącony kontakt z przyrodą. Brodzące bociany czy czaple to widok całkiem naturalny.  W wodzie niezliczona ilość ryb, na brzegach blisko 300 gatunków ptaków. Tutaj znajduje się największa w kraju ostoja łosia których jest ok. 400 sztuk. Czerwone Bagna to także słynne torfowiska i niesamowite zachody słońca. Przepływamy przez tereny które na długo zostają w naszej pamięci a ilość wykonanych zdjęć zapełnia wiele kart pamięci.
O zabieraniu kanapek na drogę warto zapomnieć. Agroturystyka jest tutaj rozwinięta chyba najlepiej w całym kraju a ilość miejsc gdzie możemy przenocować czy zjeść pyszne regionalne potrawy jest bardzo duża. We wsi Kopytkowo czy w Dolistowie znajdziemy wszystko by poczuć się jak u przysłowiowej babci na wsi.

W zależności od naszej kondycji i czasu jakim dysponujemy, nasz spływ możemy zakończyć w okolicach Twierdzy Osowiec, lub możemy dopłynąć dalej aż do ujścia na rzece Narwi. Biebrza to nie tylko rzeka. Biebrza to magiczne połączenie wody i lądu.
Tutaj się wraca…
.
.
.

Goniądz kajaki Biebrzański Park Narodowy

.
.
.

3

Nie tylko Mazury czy Bory Tucholskie są rajem dla kajakarzy.

Kolejna propozycja to spływ kajakowy rzeką Rawką na Mazowszu.
Rzeka przepływająca przez centralną Polskę i tworzy największy dopływ Bzury. Punktem startowym może być Zalew w Bolimowskim Parku Krajobrazowym, lub znacznie wyżej biegu rzeki na jej pięknych rozlewiskach w miejscowości Kamion. Przepływając przez malownicze okolice, pastwiska, łąki, trzciny, tereny podmokłe, lasy, gęste zarośla, mijamy rezerwat przyrody Rawka. Po drodze miniemy Jar Rokity i przepłyniemy pod Mostem Kopersztajna.  Spora ilość  ryb, żaby, zaskrońce, jaszczurki, węże, a nawet raki to tutaj norma. W czystych wodach Rawki żyją również bobry.
Spokojny bieg rzeki i piękna okolica zachęcają, by właśnie w to miejsce wybrać się na niedzielny spływ kajakowy z całą rodziną.  Z Warszawy, Łodzi czy okolic mamy dosyć blisko, więc jest to dobry pretekst by wyrwać się z zatłoczonego miasta.

Wypożyczalnie kajaków są coraz popularniejsze i są w wielu miejscach. Rzeka jednak jest idealnym miejscem na prawdziwy odpoczynek z dala od zgiełku i hałasów. W zdecydowanej większości przepływa z dala od domostw.
Kajak, przyroda i my. Czy coś więcej potrzeba ?…
.
.
.

spływ kajakowy rzeka

.
.
.
4

Spływ kajakiem przez Puszczę Augustowską.

Czarna Hańcza to jeden z najpopularniejszych szlaków kajakowych w Polsce.
Spływ możemy rozpocząć w Starym Folwarku by nie przepływać przez sporej wielkości jezioro Wigry.
Na tym odcinku rzeka przepływa leniwie przez podmokłe łąki i rozlewiska. Mamy okazję obserwować spore ilości ptactwa i zwierzyny na brzegach czy brodzące tuż obok płynących kajaków. Dalej nurt nieco przyspiesza by meandrując przepływać przez Puszczę Augustowską.
Powalone drzewa, las, szuwary i zarośla uatrakcyjniają nam wiosłowanie.
W miejscowości Rygol Czarna Hańcza skręca w stronę granicy z Białorusią, którą przekracza, by ujść do Niemna a my możemy popłynąć dalej Kanałem Augustowskim do samego Augustowa. Na tym odcinku dużą atrakcją jest przepływanie przez śluzy, gdzie nawet dla jednego małego kajaka przeprowadzany jest cały proces napełniania i spuszczania wody dla wyrównania poziomów, by można było płynąć dalej.
Do kajaka możemy zapakować sprzęt biwakowy by korzystać po drodze z wielu kempingów, przystani czy pól namiotowych.
Nie musimy się także martwić o prowiant, bo w wielu miejscach niemal przy samym brzegu możemy zaopatrzyć się w lokalne produkty od miejscowych rolników.
Mimo że Czarna Hańcza nie jest rzeką najczystszą, to jednak nie ma obawy w przypadku kontaktu z wodą przy wodowaniu czy przenioskach.
W przerwach między wiosłowaniem możemy schodzić na ląd, bo po drodze jest tak wiele do zobaczenia.
W końcu jesteśmy w słynnej Puszczy Augustowskiej…
.
.
.
spływ kajakowy 2
.
.
.
5

Roztocze i spływ na rzece Wieprz i Tanew

Spływy kajakowe to jedna z ciekawszych form poznawania Roztocza. Zwierzyniec obfituje w przepiękne odcinki rzek na których można popływać kajakiem, a najciekawsze to Tanew oraz Wieprz.
Każdego roku przybywa turystów, którzy wycieczki piesze zamieniają na spływy i przeprawy kajakowe.
Roztocze zaspokoi potrzeby każdego bo liczne, spokojne rzeczki to prawdziwa gratka dla miłośników kajaków.
Nie brakuje tutaj także odcinków dla bardziej ambitnych, chcących powiosłować nieco mocniej. Na takich śmiałków polecam odcinek Rebizanty – Borowe Młyny, gdzie jest bardzo dużo połamanych drzew, niejednokrotnie trzeba kajak przenosić górą, spławiać pod kłodami lub prześlizgiwać się między kamieniami i wystającymi z wody konarami.
Osobom wolącym spokojne wiosłowanie sprzyja łagodne ukształtowanie terenu i stosunkowo płytkie, leniwe rzeki.
Spływy na Wieprzu organizowane są zazwyczaj aż do Szczebrzeszyna. Oczywiście długość trasy dobrać można do własnych możliwości i zdolności. Warto dopytać też wcześniej o stopień trudności trasy, którą chcemy przebyć kajakiem.
Na Wieprzu większość spływów rozpoczyna się w miejscowości Obrocz. Spływamy stąd w kierunku Zwierzyńca. Pierwsze kilometry trasy są łagodne, nie ma potrzeby przenoszenia kajaka przez jakiekolwiek przeszkody. Ten odcinek jest przystępny nawet dla początkujących kajakarzy. Dodatkowym plusem są liczne meandry oraz płytkie koryto.
Czy w Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie możemy przekonać się nasłuchując z kajaka.
Zielone Roztocze to jest to.
.
.
.
spływ kajakowy rzeka 6
.
.
.
6

Spływ kajakowy rzeką Pilicą.

Pilica to najdłuższy lewobrzeżny dopływ Wisły a położona jest w południowej i centralnej Polsce.
Chcąc poznać jej cały odcinek możemy przepłynąć między innymi przez Szczekociny, Sulejów, Spałę, Białobrzegi i Warkę.
Pilica urokliwie meandruje wśród rozległych łąk, lasów, bagienek tworząc liczne wysepki i zakola. W środkowym biegu, pomiędzy Sulejowem a Smardzewicami położony jest Zalew Sulejowski, który jest największym zbiornikiem wodnym w centralnej Polsce.
Kajakarzy zainteresować może pierwsze w Polsce muzeum poświęcone rzece, czyli Skansen Pilicy w Tomaszowie Mazowieckim.
Okolice Pilicy są bardzo atrakcyjne pod względem krajoznawczym. Rzeka ta jest bardzo ciekawym, urozmaiconym, nizinnym szlakiem kajakowym z wieloma miejscami na biwak a po drodze jest wiele wypożyczalni kajaków.
Spokojny nurt nadaje się do spływów kajakowych nawet dla początkujących. Na całym odcinku nie ma ani jednej przenoski, jest za to z fajnymi miejscami do kąpieli, czyli godne polecenia dla rodzin z dziećmi.
Oczywiście miejsce i odcinek spływu dobieramy do naszych chęci i możliwości, jednak gdy planujemy pokonanie całego odcinka musimy się liczyć z ok. 5 dniami wiosłowania.
Naturalne, urozmaicone koryto, malownicze krajobrazy i czysta woda.
Pilica naprawdę zachwyca.
.
.
.
Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce 17
.
.
.
 7

Spływ kajakowy Krutynią

Odcinek Sorkwity–Ruciane Nida to najpiękniejszy szlak kajakowy na Mazurach a sama Krutynia jest uznawana za jeden z najpiękniejszych szlaków nizinnych Europy.
Szlak kajakowy jest bardzo ciekawy i zróżnicowany a przebiega przez Puszczę Piską i Mazurski Park Krajobrazowy.
Długość szlaku Krutyni wynosi 102 km, w tym 60 km to woda stojąca. Rzeka płynie wśród nieskażonej i dzikiej przyrody,
Nie jest rzadkością spotkanie na trasie spływu orła bielika czy orła przedniego. Tutaj żyją także wilki, rysie, łosie, wydry, norki, bobry i ponad 200 gatunków ptaków.
Przepływając przez Sorkwity warto zwiedzić kościół ewangelicki zbudowany w 1470 roku !
Na dalszym odcinku zwróćmy uwagę na rezerwat Zakręt – z jeziorkami i pływającymi wyspami.
Wybierając się na spływ Krutynią nie róbmy dużych zapasów żywnościowych, w zasadzie w każdym miejscu mamy dostęp do sklepów, barów, restauracji. Nie musimy martwić się także o noclegi bo na całej trasie są stanice PTTK, pola namiotowe, domki campingowe, pokoje na kwaterach prywatnych.
Każdy, kto przepłynął szlak kajakowy Krutynią, przyzna że jest to faktycznie najpiękniejszy szlak nizinny Europy.
Poznanie tego urokliwego zakątka zapada w pamięci na długo.
Bo Mazury to nie tylko wielkie jeziora.
Mazury to także wyjątkowa Krutynia
.
.
.
spływ kajakowy rzeka 5
.
.
.
8
Dolina Baryczy 

Spływ rozpoczynamy w Sułowie przy moście, kilkaset metrów od rynku. W samym Sułowie jak i w okolicy działa wiele wypożyczalni kajaków.

Barycz jest niedocenianą rzeką a Dolina Baryczy to największy w Polsce rezerwat przyrody, zaliczany do najcenniejszych ekosystemów na świecie, meandruje przez łąki, lasy, obok stawów i jezior. Długość spływu możemy dostosować do swoich możliwości. Spokojną i malowniczą rzeką jest Młynówka – dopływ Baryczy ze spokojnym nurtem polecana dla całej rodziny. Warto rozważyć odcinek kończący się w parku obok zespołu zamkowo-pałacowego w Żmigrodzie. W ten sposób można połączyć wodę ze zwiedzaniem. Wzdłuż Baryczy biegnie czerwony szlak turystyczny oraz trasy rowerowe.
.
.
.
Milicz Dolina Baryczy
.
.
.
9

Spływ kajakami w Dolinie Karpia na Skawie w Małopolsce

 

Rzeka Skawa to prawy dopływ Wisły. Płynie na obszarze Beskidów Zachodnich i Pogórza Zachodniobeskidzkiego przez Beskid Żywiecki, dalej przez Beskid Makowski i Beskid Mały, między pogórzami Śląskim i Wielickim oraz Doliną Wisły.  Jej bieg w całości znajduje się na terenie województwa małopolskiego. Długość rzeki wynosi 96 km. Oczywiście można wydłużyć spływ i wiosłować dalej Wisłą do której wpada Skawa.
Proponowane odcinki na spływy dla osób o różnym stopniu kondycyjnym. Te odcinki można oczywiście łączyć, tworząc spływ kilkudniowy połączony ze zwiedzaniem atrakcji znajdujących się na obu brzegach rzeki. Dla chcących urozmaicić spływ jeszcze bardziej, można dodać rowery. Ścieżek rowerowych biegnących wzdłuż nurtu rzeki jest sporo a ukształtowanie terenu pozwala na swobodne modyfikowanie. Łącząc kajaki z rowerami, możemy całkiem miło i aktywnie spędzić nawet kilka dni w Dolinie Karpia.
więcej opisów w reportażu po kliknięciu w zdjęcie:
.
.
.

kajaki spływ na skawie

.
.
.
10

Spływ kajakowy – Graniczne Meandry Odry

 

Mówiąc o spływach kajakowych w naszym kraju, oczywiście w pierwszej kolejności na myśl przychodzą rzeki i jeziora na Mazurach, meandry Biebrzy czy Bory Tucholskie. Miejsc gdzie można miło   spędzić czas w kajaku jest oczywiście bardzo dużo. Jednak niewiele osób łączy Śląsk ze spływami kajakowymi. Jednym z takich mało znanych a urokliwych miejsc jest Odra a właściwie jej początkowe meandry po stronie Polski. Zwracam na to uwagę, gdyż Odra swój początek ma we wschodnich Czechach, w Górach Odrzańskich w Sudetach, a z całkowitej długość 854 km, ponad 110 km jest na terenie Czech. 

Spływ można rozpocząć w Chałupkach, poniżej mostu granicznego Chałupki-Bohumin. Przy okazji warto zwiedzić Zamek w Chałupkach, czy też po drugiej stronie granicy rynek w Starym Bohuminie.

Osoby które wolą komunikację zbiorową, do Chałupek mogą dojechać pociągiem których tutaj dojeżdża sporo.

Z kajakami także nie ma najmniejszego problemu. Na miejscu działa Klub Kajakowy Meander, organizujący wiele spływów zorganizowanych. W okolicy oraz wzdłuż biegu Odry, nie brakuje biwaków i pól namiotowych.Kilka kilometrów poniżej, Odra łączy się z Olzą.

.
.
.

Odra spływ kajakowy 6

.
.
.
11

Spływ kajakowy na Pilicy

Ten odcinek rzeki jest dosyć urozmaicony, z wieloma meandrami i wysepkami. Bez przeniosek czy trudności, za to bardzo malowniczy także jesienią. Na wiosnę jest tutaj zielono i gwarno od krążących nad głowami setek ptaków. Na brzegach oraz na wielu wysepkach jest sporo miejsca na biwaki czy odpoczynek. Wzdłuż Pilicy funkcjonuje wiele wypożyczalni sprzętu pływającego.
Obszerna galeria ze spływu po kliknięciu w zdjęcie
.
.
.
spływ kajakowy 4
.
.
.
12

Kajakiem po Łynie przez centrum Olsztyna

Choć brzmi to nieco przesadnie, to jednak jest to w pełni prawdziwe. Spływ kajakowy rozpoczyna się na stopniu wodnym przy starym młynie, tuż pod zamkiem. Oczywiście rozpocząć można znacznie wyżej biegu rzeki, ale tutaj czekać będzie przenioska kajaka. Ja wybrałem wersję leniwca, czyli zamówiłem kajak do punktu startu, z odbiorem na końcu mojej zaplanowanej trasy. Leniwie wiosłując płynąłem ze spokojnym nurtem rzeki Łyny, w akompaniamencie dziesiątek śpiewających ptaków. W sezonie wakacyjnym zapewne jest tutaj spory ruch, jednak ja miałem ten komfort, że płynąc w połowie maja, na wodzie byłem zupełnie sam.  Już na początkowym odcinku przepływa się pod zabytkowymi mostami kolejowymi, znanymi z jednego z odcinków filmu Stawka Większa Niż Życie (samochód spadający ze skarpy na początku mostu. Mój spływ zakończyłem przy Elektrowni Wodnej, gdzie Wadąg łączy się z Łyną a na brzegu jest pomost pływający, ułatwiający wysiadanie z kajaka także dla osób mniej wprawionych w wiosłowaniu. Chcąc płynąć dalej i mając na uwadze kolejne przenioski na zaporach, dopłynąć można do jeziora Mosąg, lub przez Dobre Miasto meandrującą Łyną dopłynąć można aż do Lidzbarka Warmińskiego a dalej aż do granicy z Rosją.

.
.
.
Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce
.
.
.
kolejne propozycje już wkrótce.
cdn…
.
.
.
Wybierając się na kajak, pamiętać należy o właściwym przygotowaniu. Kondycja to jedno ale warto zadbać także o właściwe zabezpieczenie przedmiotów zabieranych do kajaka. Wywrotka czy przenioska to jedno, ale zwykłe chlapanie wiosłami także potrafi znacznie zmoczyć nas w kajaku. Na wodzie słońce atakuje nas z góry ale i z dołu, odbite od wody. Pamiętajmy zatem o nakryciu głowy, okularach przeciwsłonecznych i kremie z filtrem. Wygodne buty które możemy zmoczyć są także istotne. Najlepsze do tego będą  sandały dobrze trzymające się na nodze. Klapki czy „adidasy” to zły wybór. Wchodząc czy wychodząc z kajaka, zazwyczaj musimy wejść do wody. Klapki mogą zostać na dnie a pełne buty będą mokre przez cały spływ, co negatywnie wpłynie na stan stóp.
.
Bardzo łatwo pomylić buty do pływania z butami na plażę. Nie są to żadne klapki, japonki czy też inne tego typu buty. Buty do wody mają za zadanie chronić stopy przed: ostrymi roślinami wodnymi, kamieniami, zanieczyszczeniami (np. rozbita butelka), śliską powierzchnią.Przydadzą się one przede wszystkim na kamienistych plażach, które można spotkać w Grecji i na Malcie. Jednak są one coraz częściej stosowane również w Polsce, ponieważ nigdy nie ma się pewności co znajduje się pod powierzchnią wody. Jest wiele rodzai butów do wody i są to buty: gumowe, plastikowe, z miękką podeszwą, z twardą podeszwą, piankowe, bez zapięcia i z zapięciem. Są one skierowane do każdej grupy wiekowej. Nie ważne czy jest to mężczyzna, kobieta czy dziecko. Trzeba zadbać o dobry odpoczynek i zminimalizować możliwość wystąpienia urazu, podczas kąpieli w ciepłym morzu. Buty do pływania przydadzą się także nad jeziorem, stawem, a nawet w oczku wodnym.
.
.
.
Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce
.
.
.
Klasyfikacja uciążliwości szlaków kajakowych:
U1 (szlak nieuciążliwy) – brak przeszkód wymagających wysiadania z kajaka, ewentualnie przeszkody, których pokonanie zabiera mniej niż 10% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U2 (szlak nieco uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera od 10% do 25% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U3 (szlak dość uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera od 25% do 50% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U4 (szlak uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera od 50% do 100% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U5 (szlak bardzo uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera od 100% do 200% czasu przeznaczonego na płynięcie,
U6 (szlak nadzwyczaj uciążliwy) – wysiadanie konieczne, przeszkody, których pokonanie zabiera ponad 200% czasu przeznaczonego na płynięcie.
.
.
.
spływ Kajakowy Biebrza Najpiękniejsze szlaki kajakowe w Polsce
.
.
.
Oznaczenia szlaków kajakowych w Polsce (najczęściej tablice z zadaszeniem):
– znaki informacyjne – czarne na białym tle z granatową obwódką,
– znaki ostrzegawcze – czarne na białym tle z czerwoną obwódką.
.
.
.
spływ kajakowy rzeka 1
.
.
.
Czekamy także na Wasze propozycje, pomysły i wskazówki, by dodać kolejne wyjątkowe szlaki kajakowe w Polsce
Na Wasze maile czekamy pod adresem [email protected]
.
.
.
 spływ kajakowy rzeka 8
 

 .

.
.
.

 .

opracowanie & foto: Albin Marciniak

fotoreporter, podróżnik i dziennikarz specjalizujący się w eksploracji turystycznych podziemi. Twórca Klubu Podróżników „Śródziemie” i projektu „Czyste Tatry”.

https://www.facebook.com/marciniak.albin/

 .

.
.
.
 .

Wykaz schronisk górskich w Polsce

.

SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz

.
.
.
2026-04-16 2 komentarze
2 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • …
  • 288

Archiwa

  • sierpień 2026
  • lipiec 2026
  • czerwiec 2026
  • maj 2026
  • kwiecień 2026
  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Najpiękniejsze miejsca UNESCO w Tunezji

    2026-08-05
  • Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026

    2026-08-03
  • Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji

    2026-08-03
  • Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

    2026-08-03
  • Nowy ILS w Kraków Airport

    2026-08-03
  • Polskie długodystansowe szlaki piesze

    2026-08-01

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Kopalnia złota Rosia Montana w Rumunii

2024-08-17

Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

2024-08-17

FIND US

[icon_bar icon="icon-facebook" link="https://www.facebook.com/groups/betheme" target="" size="small" social="facebook"][icon_bar icon="icon-gplus" link="#" target="" size="small" social="google"][icon_bar icon="icon-x-twitter" link="#" target="" size="small" social="twitter"][icon_bar icon="icon-vimeo" link="#" target="" size="small" social="vimeo"][icon_bar icon="icon-play" link="https://www.youtube.com/@MuffinGroup" target="" size="small" social="youtube"]

Najnowsze komentarze

  1. KlubowiczAdmin - Najpiękniejsze zamki i obiekty obronne w Polsce polecane do zwiedzania
  2. KlubowiczAdmin - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  3. Maciej - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  4. krzysiek - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  5. KlubowiczAdmin - Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Nasz magazyn

Vitae adipiscing turpis. Aenean ligula nibh in, molestie id viverra a, dapibus at dolor. Aenean ligula nibh in molestie id.

Reklama

SIGN UP FOR
NEWSLETTER

Aenean ligula nibh, mole stie id viverra a, dapibus ante lobortis

[button title="Subscribe" link="#"]

Tagi

afryka Albin Marciniak Albin Marciniak podróżnik azja Chorwacja Czyste Góry Czyste Szlaki Czyste Tatry foto: Albin Marciniak góry jaskinie katakumby Klub Podróżników Klub Podróżników Śródziemie konkurs Konkurs fotograficzny kopalnie Kościoły i obiekty sakralne Kraków Kraków Airport mapa zamków maroko military mine muzeum najpiękniejsze podziemia w Europie do zwiedzania Orla Perć Piwnica pod Baranami podziemia w Polsce podziemia świata polska polska na weekend RYANAIR schronisko skansen slajdowisko słowacja tatry The most beautiful underground in Europe to explore Underground cave w Krakowie w Polsce wyprawa zamek Zamki Polskie Zamki w Polsce

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie

Polecane

Najpiękniejsze miejsca UNESCO w Tunezji
Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026
Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji
Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach

Ostatnio dodane

Najpiękniejsze miejsca UNESCO w Tunezji
Ogólnopolski Zlot Podróżników, Piwniczna-Zdrój 2026
Sidi Bou Said niebiesko-białe miasto w Tunezji
Opactwo Mniszek Benedyktynek w Staniątkach
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2026-06-22
  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-06-18
  • Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

    2026-05-29
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-04-10
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign