piątek, 27 marca, 2026
Lotniska i powietrze

Kolejny rekord obsłużonych pasażerów na lotnisku Kraków Balice

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

   Do 11.10 Kraków Airport obsłużyliśmy 7 394 177 pasażerów, czyli tym samym przekroczyliśmy zeszłoroczny wynik. Daje nam realną szansę, że jako pierwszy port regionalny w Polsce, zamkniemy rok 2023 liczbą 9 000 000 obsłużonych podróżnych. 

 

 

„Miło nam poinformować, że wczoraj wieczór w Kraków Airport obsłużyliśmy 7 394 177 pasażerów, czyli tym samym przekroczyliśmy zeszłoroczny wynik. Daje nam realną szansę, że jako pierwszy port regionalny w Polsce, zamkniemy rok 2023 liczbą 9 000 000 obsłużonych podróżnych.” – powiedział Radosław Włoszek prezes zarządu Kraków Airport. 

„Dziękujemy wszystkim pasażerom za ich pasję do latania i zaufanie jakim obdarzają Kraków Airport. A całej drużynie krakowskiego lotniska za codzienną i wytrwałą pracę, by podróżni mogli czuć się komfortowo i przede wszystkim bezpiecznie. Za niespełna trzy tygodnie będziemy inaugurować sezon Zima 2023/2024 z blisko 125 połączeniami w całym świecie. Już dzisiaj zachęcamy zatem
do skorzystania z naszej jesienno – zimowej oferty i dziękujemy za to, że wybieracie Państwo nasze lotnisko jako początek podróży.” – dodał Radosław Włoszek prezes zarządu Kraków Airport.

 

info prasowe: Kraków Airport

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Newsy

Ćwiczenia procedur na terenie Kraków Airport

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Ćwiczenia procedur postępowania i współdziałania służb w sytuacjach zagrożenia

 

Dzisiaj w nocy tj. 10.10.2023 r / 11.10.2023 r. na terenie Kraków Airport odbędą się zaplanowane ćwiczenia, mające na celu weryfikację procedur postępowania i współdziałania służb w sytuacjach zagrożenia.

Tego rodzaju ćwiczenia obywają się cyklicznie zgodnie z wymogami prawa krajowego i międzynarodowego.

W związku z ćwiczeniami można się spodziewać wzmożonego ruchu służb państwowych w rejonie lotniska. Mogą wystąpić również pozorowane efekty świetlne i dźwiękowe, za co serdecznie przepraszamy okolicznych mieszkańców. Ćwiczenia mają charakter zamknięty, a ich przebieg nie zakłóci funkcjonowania lotniska.

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Zamek w Tarnowie na Górze Świętego Marcina

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Zamek w Tarnowie ruiny

ruiny średniowiecznego zamku na Górze Świętego Marcina w Tarnowie

 
 
  Zamek tarnowski, rezydencja właścicieli Tarnowa i centrum administracyjne dóbr tarnowskich. Ruiny jego położone są na zboczu (303 m n.p.m.) Góry św. Marcina. Zbudowany w latach 1328–1331 przez Spicymira herbu Leliwa, kasztelana krakowskiego na wzgórzu podzielonym rowem na dwie części w odległości około 2 kilometrów od lokowanego w 1330 roku miasta Tarnowa. Odnalezione pod ruinami szkielety ludzkie wskazują, że pierwotnie mógł w tym miejscu stać pierwszy kościół tarnowski. Na niższej części wzgórza powstał przygródek – zaplecze gospodarczo-administracyjne (siedziba burgrabiego lub starosty), a na wyższej zamek wysoki, czyli warowna rezydencja. Obie części otoczono osobnym murem. Łącznie liczyły one ok. 2000 m kw. powierzchni. Był to zatem jeden z największych zamków możnowładczych w Polsce w średniowieczu, który otrzymał atrybuty zastrzeżone dotąd na ziemiach polskich dla zamków monarszych, takie jak kaplica i cylindryczna wieża główna. Zabudowa przygródka była drewniana, a zamku wysokiego składała się z murowanych budynków przylegających od wewnątrz do muru obwodowego i cylindrycznej wieży w pobliżu wejścia. W 1331 roku została konsekrowana kaplica zamkowa pw. Najświętszej Maryi Panny.
 
 

…w samym zaś gmachu, albo murach wielka ruina i nic prawie całego nie ma; wpół już pogniłe obaliły się pokoje, które pod gontami były, a wpół jeszcze pod dachówką zostają jakikolwiek pozór mające, i tylko wejścia ozdobne kiedyś budynku, i na drzwiach, i pawimentach marmurem i alabastrem kładzionych, do tych czas jeszce znać, ale to wszystko dalszą i większą ruiną „minatur”, jeżeli prędko dachem ta kosztowna struktura nie będzie przykryta. Mury tam jeszcze całe i potężne zostają…

– pisał w roku 1651 Jerzy Sornel, komisarz wizytujący Zamek Tarnowski na zlecenie jednego z jego współwłaścicieli.

– See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/TARNOW/Zabytki-i-atrakcje/Zamek-Tarnowskich#sthash.w6ruPLTC.dpufZamek w Tarnowie – ruiny średniowiecznego zamku na Górze Świętego Marcina w Tarnowie

Zamek w Tarnowie ruiny

…w samym zaś gmachu, albo murach wielka ruina i nic prawie całego nie ma; wpół już pogniłe obaliły się pokoje, które pod gontami były, a wpół jeszcze pod dachówką zostają jakikolwiek pozór mające, i tylko wejścia ozdobne kiedyś budynku, i na drzwiach, i pawimentach marmurem i alabastrem kładzionych, do tych czas jeszce znać, ale to wszystko dalszą i większą ruiną „minatur”, jeżeli prędko dachem ta kosztowna struktura nie będzie przykryta. Mury tam jeszcze całe i potężne zostają…

– pisał w roku 1651 Jerzy Sornel, komisarz wizytujący Zamek Tarnowski na zlecenie jednego z jego współwłaścicieli.

– See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/TARNOW/Zabytki-i-atrakcje/Zamek-Tarnowskich#sthash.w6ruPLTC.dpuf

…w samym zaś gmachu, albo murach wielka ruina i nic prawie całego nie ma; wpół już pogniłe obaliły się pokoje, które pod gontami były, a wpół jeszcze pod dachówką zostają jakikolwiek pozór mające, i tylko wejścia ozdobne kiedyś budynku, i na drzwiach, i pawimentach marmurem i alabastrem kładzionych, do tych czas jeszce znać, ale to wszystko dalszą i większą ruiną „minatur”, jeżeli prędko dachem ta kosztowna struktura nie będzie przykryta. Mury tam jeszcze całe i potężne zostają…

– pisał w roku 1651 Jerzy Sornel, komisarz wizytujący Zamek Tarnowski na zlecenie jednego z jego współwłaścicieli.

– See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/TARNOW/Zabytki-i-atrakcje/Zamek-Tarnowskich#sthash.w6ruPLTC.dpuf

…w samym zaś gmachu, albo murach wielka ruina i nic prawie całego nie ma; wpół już pogniłe obaliły się pokoje, które pod gontami były, a wpół jeszcze pod dachówką zostają jakikolwiek pozór mające, i tylko wejścia ozdobne kiedyś budynku, i na drzwiach, i pawimentach marmurem i alabastrem kładzionych, do tych czas jeszce znać, ale to wszystko dalszą i większą ruiną „minatur”, jeżeli prędko dachem ta kosztowna struktura nie będzie przykryta. Mury tam jeszcze całe i potężne zostają…

– pisał w roku 1651 Jerzy Sornel, komisarz wizytujący Zamek Tarnowski na zlecenie jednego z jego współwłaścicieli.

– See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/TARNOW/Zabytki-i-atrakcje/Zamek-Tarnowskich#sthash.w6ruPLTC.dpuf

…w samym zaś gmachu, albo murach wielka ruina i nic prawie całego nie ma; wpół już pogniłe obaliły się pokoje, które pod gontami były, a wpół jeszcze pod dachówką zostają jakikolwiek pozór mające, i tylko wejścia ozdobne kiedyś budynku, i na drzwiach, i pawimentach marmurem i alabastrem kładzionych, do tych czas jeszce znać, ale to wszystko dalszą i większą ruiną „minatur”, jeżeli prędko dachem ta kosztowna struktura nie będzie przykryta. Mury tam jeszcze całe i potężne zostają…

– pisał w roku 1651 Jerzy Sornel, komisarz wizytujący Zamek Tarnowski na zlecenie jednego z jego współwłaścicieli.

– See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/TARNOW/Zabytki-i-atrakcje/Zamek-Tarnowskich#sthash.w6ruPLTC.dpuf

…w samym zaś gmachu, albo murach wielka ruina i nic prawie całego nie ma; wpół już pogniłe obaliły się pokoje, które pod gontami były, a wpół jeszcze pod dachówką zostają jakikolwiek pozór mające, i tylko wejścia ozdobne kiedyś budynku, i na drzwiach, i pawimentach marmurem i alabastrem kładzionych, do tych czas jeszce znać, ale to wszystko dalszą i większą ruiną „minatur”, jeżeli prędko dachem ta kosztowna struktura nie będzie przykryta. Mury tam jeszcze całe i potężne zostają…

– pisał w roku 1651 Jerzy Sornel, komisarz wizytujący Zamek Tarnowski na zlecenie jednego z jego współwłaścicieli.

– See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/TARNOW/Zabytki-i-atrakcje/Zamek-Tarnowskich#sthash.w6ruPLTC.dpuf

 

Tarnów – ruiny zamku na Górze Św. Marcina. Zamek wzniósł w latach 1329-31 Spycimir Leliwita. Pierwotnie była to kamienno-ceglana budowla z potężną wieżą i niewielką częścią mieszkalną, murem obwodowym i bramą. W pierwszej połowie XVI w. zamek , stając się rezydencją rodu Tarnowskich, zostaje rozbudowany i składa się z zamku wysokiego i niskiego. Wówczas to, zostaje także otoczony fortyfikacjami bastionowymi. Z potężnego niegdyś gniazda rodowego Tarnowskich pozostało dziś niewiele: kamienne zarysy zamku wysokiego oraz ceglana budowla obronna zwana arsenałem. Prace architektoniczne na Górze Św. Marcina przyniosły wiele znalezisk. Najbardziej interesująca okazała się skrytka w jednej ze ścian. Znajdowało się tam tysiąc miedzianych i srebrnych monet polskich, litewskich, szwedzkich, szkockich i innych z czasów od XV do XVII wieku. Także i ten zamek ma swoją legendę, która głosi, jakoby zamek miał być połączony podziemnym tunelem z Kościołem oo. Bernardynów.

– See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/REGION-TARNOWSKI/Zamki-i-fortyfikacje#sthash.atL1mLil.dpuf

…w samym zaś gmachu, albo murach wielka ruina i nic prawie całego nie ma; wpół już pogniłe obaliły się pokoje, które pod gontami były, a wpół jeszcze pod dachówką zostają jakikolwiek pozór mające, i tylko wejścia ozdobne kiedyś budynku, i na drzwiach, i pawimentach marmurem i alabastrem kładzionych, do tych czas jeszce znać, ale to wszystko dalszą i większą ruiną „minatur”, jeżeli prędko dachem ta kosztowna struktura nie będzie przykryta. Mury tam jeszcze całe i potężne zostają… – See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/TARNOW/Zabytki-i-atrakcje/Zamek-Tarnowskich#sthash.w6ruPLTC.dpuf

Tarnów – ruiny zamku na Górze Św. Marcina. Zamek wzniósł w latach 1329-31 Spycimir Leliwita. Pierwotnie była to kamienno-ceglana budowla z potężną wieżą i niewielką częścią mieszkalną, murem obwodowym i bramą. W pierwszej połowie XVI w. zamek , stając się rezydencją rodu Tarnowskich, zostaje rozbudowany i składa się z zamku wysokiego i niskiego. Wówczas to, zostaje także otoczony fortyfikacjami bastionowymi. Z potężnego niegdyś gniazda rodowego Tarnowskich pozostało dziś niewiele: kamienne zarysy zamku wysokiego oraz ceglana budowla obronna zwana arsenałem. Prace architektoniczne na Górze Św. Marcina przyniosły wiele znalezisk. Najbardziej interesująca okazała się skrytka w jednej ze ścian. Znajdowało się tam tysiąc miedzianych i srebrnych monet polskich, litewskich, szwedzkich, szkockich i innych z czasów od XV do XVII wieku. Także i ten zamek ma swoją legendę, która głosi, jakoby zamek miał być połączony podziemnym tunelem z Kościołem oo. Bernardynów.

– See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/REGION-TARNOWSKI/Zamki-i-fortyfikacje#sthash.atL1mLil.dpuf

Tarnów – ruiny zamku na Górze Św. Marcina. Zamek wzniósł w latach 1329-31 Spycimir Leliwita. Pierwotnie była to kamienno-ceglana budowla z potężną wieżą i niewielką częścią mieszkalną, murem obwodowym i bramą. W pierwszej połowie XVI w. zamek , stając się rezydencją rodu Tarnowskich, zostaje rozbudowany i składa się z zamku wysokiego i niskiego. Wówczas to, zostaje także otoczony fortyfikacjami bastionowymi. Z potężnego niegdyś gniazda rodowego Tarnowskich pozostało dziś niewiele: kamienne zarysy zamku wysokiego oraz ceglana budowla obronna zwana arsenałem. Prace architektoniczne na Górze Św. Marcina przyniosły wiele znalezisk. Najbardziej interesująca okazała się skrytka w jednej ze ścian. Znajdowało się tam tysiąc miedzianych i srebrnych monet polskich, litewskich, szwedzkich, szkockich i innych z czasów od XV do XVII wieku. Także i ten zamek ma swoją legendę, która głosi, jakoby zamek miał być połączony podziemnym tunelem z Kościołem oo. Bernardynów. – See more at: http://www.it.tarnow.pl/index.php/pol/Atrakcje/REGION-TARNOWSKI/Zamki-i-fortyfikacje#sthash.atL1mLil.dpuf
news
 
Odzyskanie wzgórza zamkowego przez Tarnów stało się faktem. Jak potwierdził Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Góra Św. Marcina czyli działka na której znajdują się ruiny zamku podpada pod działanie dekretu Polskiego Komitetu  Wyzwolenia Narodowego o przeprowadzeniu reformy rolnej. Tym samym jest szansa na zainwestowanie we wzgórze i ruiny, by to miejsce stało się wizytówką i mocnym magnesem przyciągającym turystów do Tarnowa. 

Grzegorz Szczerba, radca prawny UM miasta, który zajmował się tą sprawą, podał informację o orzeczeniu NSA:

„Nie zdarza mi się raczej pisać o swej działalności zawodowej. Tym razem zrobię wyjątek. Pomyślne zakończenie sprawy, która toczyła się we wszystkich instancjach ponad 14,5 roku, a dotyczy terenów na Górze św. Marcina jest ku temu okazją. Dziś NSA wyrokiem potwierdził ostatecznie tezę, którą postawiłem w roku 2009 pisząc książkę pod tytułem Darowizna księcia Romana Sanguszki, że teren z ruinami zamku podlegał reformie rolnej. Skarga kasacyjna przedstawicieli rodu Sanguszków właśnie została oddalona.”

Tym samym zakończył się spór trwający od blisko 15 lat. Książę Paweł Sanguszko wraz z nieżyjącą już matką Klaudią Sanguszko, do tej pory w księgach wieczystych byli wpisani jako właściciele i nosili się z zamiarem sprzedaży 5 ha terenu na Górze św. Marcina.
Jednak jak ustalił sąd, książę Roman Sanguszko przed wybuchem wojny podarował publicznie ten teren społeczności tarnowskiej. Ponadto wzgórze wraz z ruinami zamku podlegały reformie rolnej.

 
 
 
Właścicielami ponad 5-hektarowej działki z pozostałościami zamku byli księstwo Paweł i Klaudia Sanguszkowie. To ich dane widniały w księgach wieczystych.
Jan Amor Tarnowski, potomek rycerza Spicymira urodził w 1488r w rodowym zamku Lelivitów na Górze Św. Marcina w Tarnowie. Rodzicami byli kasztelan krakowski Jan Amor i Barbara z Rożnowa, wnuczka Zawiszy Czarnego.
 
 
 
Zamek leży na wzgórzu, ok. 2 km od zabytkowego centrum Tarnowa
 
 
Zamek w Tarnowie 18
 
 
 
 
Otoczenie zamku jest porośnięte drzewami i krzakami.
 
 
Zamek w Tarnowie 16
 
 
W 1342 roku Spycimir Leliwita podpisał na zamku pierwszy znany dokument. Możnowładca ten był protoplastą m.in. rodu Tarnowskich. Zamek był sukcesywnie rozbudowywany przez kolejnych właścicieli z tej rodziny. Każdy nowy pan na Tarnowie zaczynał swoje władanie miastem od przyjęcia hołdu od przedstawicieli władz miasta w zamku. Większość z nich do XVII wieku także się w nim urodziła. Z monarchów polskich w zamku tarnowskim gościli m.in. Kazimierz Wielki (1361, 1364), Władysław Jagiełło (1392, 1424), Bona Sforza i Zygmunt Stary (1537). Około połowy XV wieku drewnianą zabudowę przygródka zastąpiła murowana; powiększony został także zamek wysoki, a jego obronność wzmocniona m.in. przez dobudowanie dwóch baszt i wału od strony południowej.
 
 
 
Zamek w Tarnowie 2
 
 
W latach 1519–1527 hetman Jan Amor Tarnowski przebudował zamek w duchu renesansu i otoczył go murowano-ziemnymi fortyfikacjami bastejowymi, czyniąc go jednym z najwspanialszych zamków monarchii oraz czołowym ośrodkiem kultury polskiego odrodzenia; zgromadził w nim także cenną bibliotekę. W 1528 przez pół roku zamek i miasto zostały oddane do dyspozycji króla Węgier Jana Zápolyi z dworem. W 1567 roku zamek przeszedł w ręce córki hetmana, Zofii, małżonki księcia Konstantego Wasyla Ostrogskiego. Przeciwnicy Ostrogskiego wykorzystali pretensje, jakie do dóbr tarnowskich zgłaszali inni Tarnowscy, i 18 kwietnia 1570 roku doprowadzili do jego zdobycia i rabunku łącznie ze słynną biblioteką hetmańską. Wyrokiem królewskim zamek wrócił do Ostrogskiego.
 
 
Zamek w Tarnowie 1
 
 
Przed 1603 rokiem książę Janusz Ostrogski powiększył zamek wysoki od północnego wschodu o krótkie dwudzielne skrzydło – „gmaszki nowo zbudowane”. W 1603 roku dokonano jego podziału między Januszem a dziećmi jego zmarłego brata, Aleksandra. Inwentarze z lat 1603 i 1618 stanowią główne źródło do dziejów zamku. Według nich dzielił się on na przygródek, zamek wysoki i pozostałą zabudowę. Do przygródka prowadził most zwodzony. Brama mieściła się w baszcie z mieszkaniem burgrabiego nad przejazdem. Baszta bramna zwieńczona była wieżyczką z zegarem. Za nią stał dom dla starosty z łaźnią na parterze. Wzdłuż brukowanego dziedzińca ciągnęła się parterowa zabudowa: zaikhaus, stajnie, piekarnia, spiżarnia i sklepik piekarski. Na zachodnim krańcu przygródka za studnią stała wieża z kuchnią w przyziemiu i dwoma piętrami. Na pierwszym piętrze znajdowała się izba grodzka, w której urzędował starosta.
 
 
Zamek w Tarnowie 19
 
 
Do zamku wysokiego prowadził drewniany most. Brama była sklepiona. Po jej bokach znajdowały się pomieszczenia magazynowe, kuchnia i piwnica. Z dziedzińca pierwsze wejście prowadziło do „izby drabanckiej”. Zajmowali ją drabanci strzegący zamku. W przyziemiu wokół dziedzińca znajdywały się także „sklep wielki”, czyli spiżarnia, oraz inne pomieszczenia magazynowe lub przeznaczone dla służby („sklep, gdzie credencerze chowali się”, „izba stołowa dolna”).
Do pomieszczeń na piętrze wiodły kręcone schody. Pierwszym była „sień przed izbą fladrową”. Strop „izby fladrowej” zdobiony był rzeźbionymi kwiatami w kasetonach. Za izbą była sklepiona komnata. Drugi zespół apartamentowy, znajdujący się przypuszczalnie nad pierwszym, tworzyła „izba złocista” z komnatami i izdebką. Była przy nim również „komnata z kamiennymi obrazami”, czyli dekorowana płaskorzeźbami, być może przedstawiającymi zwycięstwa bitewne panów na Tarnowie.
Rozplanowanie zamku wskazuje, że największe pomieszczenia znajdowały się w skrzydle południowym, a ich powierzchnia mogła przekraczać 200 m kw. Należała do nich „izba stołowa nowo naprawna”, posiadająca siedem okien. Przy niej „kuchenka z gmachem starym”, sień oraz „izdebka i komnata”. Najwyższą kondygnację zajmowała „sala na wierzchu”, również o siedmiu oknach. Ściany sali ozdobione były boazerią, a strop dekoracją malarską. Sala łączyła się z pomieszczeniem kaplicy (była tam jeszcze w 1603 roku, w 1618 roku czytamy już tylko o „izdebce”) o dwóch oknach, posadzce z glazurowanych płytek, zdobionej boazerią i dekoracją malarską. Łącznie zamek liczył około 100 pomieszczeń, w tym 35 ogrzewanych. Około 1630 zamek opuściła księżna Teofila Ostrogska, która przeniosła się do zamku w Dębnie. Według inwentarza z 1651 roku przegniłe były mosty i dachy. Przed 1675 rokiem ówcześni właściciele odnowili zamek i nakryli go nowym dachem. W 1670 roku książę Aleksander Janusz Zasławski podpisał w nim ostatni znany dokument.
 
 
 
Zamek w Tarnowie 4
 
 
Na początku XVIII wieku zamek został ostatecznie opuszczony. „Zwierzchność zamkowa” przeniosła się do drewnianego dworu w Gumniskach. W 1747 roku książę Janusz Aleksander Sanguszko zezwolił tarnowskim bernardynkom na pozyskiwanie z ruin zamku materiału na budowę kościoła. W 1848 roku na ruinach usypano kopiec pamięci ofiar rzezi galicyjskiej 1846 roku. Nie został on ukończony z powodu przerwania prac przez władze austriackie (kopiec miała zwieńczyć kaplica). W 1938 roku książę Roman Sanguszko przekazał miastu Górę św. Marcina z ruinami zamku w celu utworzenia tam parku im. Niepodległości i księcia Romana Sanguszki („Sybiraka”). Akt ten nie został jednak zarejestrowany w księgach hipotecznych. Podejmowane trzykrotnie prace archeologiczne (1939, 1963–1969, 1979–1985) doprowadziły do odsłonięcia znacznych fragmentów ruin zamku, w tym najlepiej zachowanych fortyfikacji z XVI wieku. Żadne z kolejnych badań nie zostały jednak doprowadzone do końca. W 2007 roku powstało Stowarzyszenie „Zamek Tarnowski” dążące do rewitalizacji aktualnie niszczejących ruin zamku.
 
 
Zamek w Tarnowie 3
 
 
Zamek w Tarnowie 5
 
 
Zamek w Tarnowie 6
 
 
 
 
Zamek w Tarnowie 7
 
 
Zamek w Tarnowie 8
 
 
Zamek w Tarnowie 9
 
 
 
Zamek w Tarnowie 10
 
 
 
 
Zamek w Tarnowie 11
 
 
 
 
Zamek w Tarnowie 12
 
 
 
 
Zamek w Tarnowie 14
 
 
 
Zamek w Tarnowie 15
 
 
 
Zamek w Tarnowie 16
 
 
 
Zamek w Tarnowie 17
 
 
 
 
 

opracowanie & foto : Albin Marciniak

 
 
 

Zamki w Polsce

 
Najpiękniejsze i najokazalsze obiekty obronne
 
 
ZAMKI W POLSCE baner
 
 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Zamek w Spytkowicach w Małopolsce

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

 Zamek w Spytkowicach wzniesiony na fundamentach średniowiecznej budowli

  Wieś Spytkowice była już wymieniona w dokumentach w 1228 roku, należała od 1315 roku do księstwa oświęcimskiego, a od 1445 roku do księstwa zatorskiego. W 1488 roku została sprzedana Piotrowi Myszkowskiemu.
 
 
 
Zabytkowy zamek został wzniesiony na fundamentach średniowiecznej budowli.

W wyniku przeprowadzonych badań wykopaliskowych odkryto ślady pierwotnego założenia obronnego, którego powstanie datowane jest na II połowę XV wieku. Składało się ono z drewnianej budowli na planie prostokąta o wymiarach 11 – 10 m otoczonej czworobocznym murem z basztami w narożach. Zwęglone szczątki warowni oraz odnalezione duże ilości bełtów kusz świadczą, że została ona zniszczona w wyniku zbrojnego najazdu na przełomie XV i XVI wieku. Na miejscu zniszczonej warowni w I połowie XVI wieku kasztelan sądecki Wawrzyniec Myszkowski zbudował zamek łączący cechy gotyku i renesansu. Około roku 1630 starosta lelowski Mikołaj Szyszkowski przystąpił do przebudowy zamku. W jej wyniku nie zachowały się żadne widoczne ślady pierwotnego założenia. Zamek został przekształcony w piętrową, trójskrzydłową budowlę otaczającą arkadowy dziedziniec z dwoma kwadratowymi basztami od frontu, noszącą cechy wczesnobarokowej rezydencji. Na osi wejścia prowadzącego przez portal z herbem Szyszkowskich (Ostoja) znajduje się sień główna. Sale w układzie jednotraktowym skomunikowane są galerią obiegającą od wewnątrz dziedziniec. We wnętrzach zachowały się wspaniałe, kamienne portale: od późnogotyckiego w południowo-wschodnim narożniku zamku, poprzez renesansowe aż do barokowych z herbem Ostoja.
 
 
 
 
Na przestrzeni wieków, wraz z rozwojem wsi powstawały kompleksy stawów rybnych, będących źródłem sporych dochodów. Dzięki nim Mikołaj Myszkowski, syn Wawrzyńca, był w poł. XVI w. jednym z najbogatszych ludzi w Królestwie .
W latach 1872-1908, kiedy dziedzicem był Andrzej Potocki, gospodarka rybacka prowadzona na stawach Spytkowic i Zatora święciła triumfy w Europie, a karp tutaj hodowany zdobył w 1900 roku Grand Prix na międzynarodowej wystawie w Paryżu.
Ostatnim właścicielem Spytkowic był Adam hr. Potocki. Po zakończeniu drugiej wojny światowej spytkowicki zamek został przejęty przez Skarb Państwa, a majątek ziemski uległ parcelacji. Zniszczonego w czasie II wojny światowej majątku zrzekli się Potoccy na rzecz Skarbu Państwa, a ten przekazał go Naczelnej Dyrekcji Archiwów. Dzięki generalnemu remontowi i rozbudowie w latach 90. XX w. zamek został przystosowany do obecnej funkcji: mieści się tutaj siedziba Ekspozytury Archiwum Narodowego w Krakowie.
 
 
 
 
Ekspozytura w Spytkowicach rozpoczęła działalność w 1995 roku jako główne zaplecze magazynowe oddziałów Archiwum Państwowego w Krakowie. Znajdują się tu m.in. akta Urzędu Miasta Krakowa z okresu od połowy XIX w. do 1945 roku, metryki parafii krakowskich z I poł. XIX w., wiele materiałów geodezyjnych i dokumentacji technicznej z okresu po II wojnie światowej, jak również dokumentacja najnowsza – przejmowana przez Archiwum Narodowe w Krakowie. Obecnie w magazynach Ekspozytury zgromadzono ok. 15 km bieżących akt, wśród których miejsce znalazł również zasób zlikwidowanego Oddziału w Nowym Targu. Ekspozytura przechowuje również ok. 2,5 km dokumentacji niearchiwalnej, głównie dokumentacji osobowo-płacowej zlikwidowanych podmiotów, przechowywanej odpłatnie na podstawie umów cywilno-prawnych.
 
 
 
 
Z Spytkowicach znajduje się także zabytkowy kościół, który także warto zwiedzić.
Do Spytkowic można dojechać busem (bilet 6 zł). Odjazdy z ul. Ogrodowej (obok Galerii Krakowskiej)
 Wysiadamy w Spytkowicach na rynku, a stąd do Zamku mamy ok 500 m. Stojąc na rynku, widzimy zabytkowy kościół.
Kolejny zamek znajduje się w Zatorze.
 
 
 
W samej Małopolsce, zamków i obiektów obronnych, w różnej formie zachowania mamy 107 
W całej Polsce takich obiektów jest ponad 1500

 
 
 
https://lh5.googleusercontent.com/-4j-UjA-6vGA/VzBCvc4QFBI/AAAAAAABf-M/fyiDeVlCYHIA_5HMnMKopniC8GrzvcOKACL0B/w1024-h286-no/ZAMKI%2BW%2BMA%25C5%2581OPOLSCE.jpg
 
 
 
 

 Zamek w Spytkowicach

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

 
 
 
 

 

opracowanie & foto : Albin Marciniak

 
 
 

Zamki w Polsce

 
Najpiękniejsze i najokazalsze obiekty obronne
 
 
ZAMKI W POLSCE baner
 
 
 
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Ubezpieczenie podróżne – Rankomat wygodna porównywarka dostepnych ubezpieczeń

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
rankomat

Wygodna porównywarka dostępnych ubezpieczeń. 

Bez rejestracji i opłat, wygodne porównanie w Rankomacie:

Porównaj 124 ubezpieczenia podróżne i kup polisę online w 3 minuty!

Składka już od 2,29 zł/dzień
Porównanie ofert w mniej niż minutę
763 000 osób zaoszczędziło dzięki porównaniu cen

Bez rejestracji, dzwonienia na infolinię, bez ukrytych opłat i bez zawierania jakichkolwiek umów przed podjęciem decyzji.

 

Ubezpieczenia turystyczne

 

rankomat

 

kliknij w banerek i oblicz wysokość ubezpieczenia

 

 formularz

 

 

  • ubezpieczenia turystyczne

    Porównanie ofert w porównywarce ubezpieczeń turystycznych zajmuje tylko 3 minuty, a użytkownik może otrzymać aż 136 różnych propozycji od 11 towarzystw.

    Już 515 000 turystów kupiło polisę za pośrednictwem Rankomatu.

  • Co to dla Ciebie oznacza?

    Ponieważ Rankomat współpracuje z wieloma towarzystwami ubezpieczeniowymi, szansa na wykonanie płatnej kalkulacji jest zdecydowanie większa, niż w przypadku podpisania umowy tylko z jednym towarzystwem.

 

[reklama]

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia

Jaskinia Ciemna w Ojcowskim Parku Narodowym

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

  Odwiedzając jeden z najmniejszych parków narodowych w Polsce, zwiedzanie tej jaskini jest żelaznym punktem programu. Obok ruin zamku i Groty Łokietka, Jaskinia Ciemna jest chętnie odwiedzanym punktem podczas odwiedzin OPN.


Jest jaskinią uważaną za największą na terenie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej pod względem wielkości komory, a zarazem należy do najważniejszych stanowisk archeologicznych w Polsce. Pierwsze ślady człowieka (kultura prądnicka) w Jaskini Ciemnej pochodzą sprzed ok. 125 tys. lat. U wejścia do wewnątrz założył on swoje siedlisko. Miejsce to obecnie nazywane jest Oborzyskiem. Łącznie z nim jaskinia ma 230 m długości.

 


 
 Wejście do jaskini znajduje się na wysokości ok. 65 m nad dnem Doliny Prądnika. Przed wejściem znajduje się zrekonstruowane obozowisko neandertalczyków oraz platforma widokowa z widokiem na Dolinę Prądnika i wznoszącą się tuż obok charakterystyczną skałą wapienną zwaną Rękawicą lub Pięciopalcówką. Jaskinia składa się z jednej olbrzymiej komory, 80 m długości, 20 m szerokości i 10 m wysokości, która u końca zwęża się i przechodzi w tzw. Tunel. Zamieszkują ją nietoperze (głównie podkowiec mały), ćmy, białe wije oraz pająki z gatunku sieciarz jaskiniowy (meta menardi). Temperatura powietrza wynosi 7-8 °C. 

 

 
Środkową część komory zdobią wielkie kopulaste stalagmity, których wysokość sięga do 1 m. Strop jest pokryty licznymi stalaktytami rurkowymi. W 1924 r. jaskinia została wpisana do rejestru zabytków.

 
 
Jaskinia Ciemna składa się z obszernej komory, przechodzącej dalej w zwężający się korytarz. Komora wstępna jest największa ze wszystkich znanych na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Jej długość wynosi prawie 90 m, szerokość ok. 20 m, a wysokość dochodzi miejscami do kilkunastu metrów. Dno jaskini jest wyścielone grubą warstwą osadów, miejscami jak wykazały badania, miąższości ponad 8 m.


 
Jaskinia Ciemna jest udostępniona dla turystów od 28 kwietnia do 7 października. Wstęp jest płatny, a zwiedzanie odbywa się wyłącznie z przewodnikiem. Jaskinia jest nieoświetlona (stąd jej nazwa), zwiedzający otrzymują świeczki. Czas zwiedzania wynosi ok. 30 min. Z początkiem XX wieku zainstalowano oświetlenie elektryczne. Zniszczone w czasie I wojny światowej, nie zostało odbudowane.


 
W miejscu gdzie komora skręca w prawo, natrafiamy na masywny słup skalny (filar), stanowiący fragment ściany dzielącej tę część jaskini na dwie mniejsze. Strop jaskini na lewo od słupa jest pokryty dużą ilością małych nacieków, mianowicie stalaktytów rurkowych, tzw. makaronów. Po przejściu ok. 20 m komora przechodzi w ciasny korytarz skręcający w lewo.

 

 
Wnętrze jaskini jest wilgotne, temperatura wynosi ok. + 7-8°C przez cały rok. Z fauny oprócz owadów bezskrzydłych można spotkać ćmy i białe wije, zimują tu także nietoperze (zwykle nocki duże i podkowce małe), w liczbie ok. 20 okazów.

 
 
 
Pierwszego dnia lata, 21. czerwca 2004 roku, została otwarta nowa ekspozycja przy Jaskini Ciemnej na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego. Dzięki pomocy finansowej Narodowego Funduszu Ochrony Srodowiska i Gospodarki Wodnej wykonano przed Jaskinią, w tzw. Ogrojcu, nowy pomost i tablice informacyjne oraz dokonano rekonstrukcji obozowiska neandertalskiego.

 
 
 
Platforma widokowa przy wejściu do jaskini. Z prawej strony skała „Biała Ręka”

 
 
Długość jaskini udostępionej do zwiedzania wynosi ok 230 m


 

Jaskinia Ciemna

Otwarta od 27. kwietnia do 13. października w godzinach od 10.00 do 17.00 

Nie ma rezerwacji godzin wejścia do jaskini.

 

Polecamy także wizytę w leżącej obok, Jaskini Łokietka


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA W POLSCE

 

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Schroniska

Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
   Schronisko turystyczne położone na Polanie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich, nazywane w skrócie Schroniskiem Chochołowskim. Obiekt znajduje się na wysokości 1146 m n.p.m. i jest zarządzany przez PTTK. Jest główną bazą noclegową w rejonie Doliny Chochołowskiej.
 
 
 

Jest to duży obiekt – z kubaturą 9543 m³ jest największym schroniskiem w Tatrach Polskich. Schronisko jest czynne przez cały rok. Turystom oferuje 132 miejsca noclegowe w pokojach 2-, 3-, 4-, 6-, 8- i 14-osobowych. Idealne miejsce na dłuższe wędrówki po Tatrach Zachodnich. Niestety w sezonie wakacyjnym i jesiennym można napotkać na problemy z dostępnością wolnych miejsc. Obiekt jest popularny wśród rodzin z dziećmi jako baza wypoczynkowa, co także przekłada się na panujący zgiełk także w części mieszkalnej.

 

Schronisko na Polanie Chochołowskiej 1

tel.(018) 20 705 10 – od godziny 08.00 do 20.00

http://www.chocholowska.zakopane.pl/

 

 

 

szlaki prowadzące do i przebiegające obok schroniska:

 – zielony szlak, prowadzący przez całą długość Doliny Chochołowskiej z Siwej Polany przez Polanę Huciska na Polanę Chochołowską, stąd dalej Doliną Chochołowską Wyżnią na grzbiet pomiędzy Rakoniem i Wołowcem.
 
Czas przejścia z Siwej Polany do schroniska: 2:10 h, ↓ 1:45 h
Czas przejścia ze schroniska na grzbiet między Rakoniem a Wołowcem: 2:15 h, ↓ 1:45 h
 – żółty szlak, prowadzący Bobrowieckim Żlebem na Grzesia. Czas przejścia: 1:30 h, ↓ 1 h
 – czerwony na Trzydniowiański Wierch przez Wyżnią Jarząbczą Polanę. Czas przejścia: 2:20 h, ↓ 1:55 h
 – oznaczony biało-żółto szlak papieski, biegnący razem ze szlakiem czerwonym przez Wyżnią Jarząbczą Polanę do Doliny Jarząbczej. Czas przejścia: 50 min, ↓ 45 min
 – czarny szlak łącznikowy przez polanę do kapliczki i schroniska PTTK
 

 Schronisko na Polanie Chochołowskiej 2

 

 

Schronisko na Polanie Chochołowskiej 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

węzeł sanitarny na parterze obiektu.

 

 

 

Kuchnia turystyczna na parterze, dysponująca lodówką, czajnikiem a także automatem z wrzątkiem przez całą dobę.

 

 

Na piętrze (nad recepcją, przechodząc przez dużą świetlicę, można zwiedzić mini muzeum

 

 

 

świetlica – sala wykładowa/projekcyjna i drzwi prowadzące do muzeum

 

 

 

 

opracowanie & foto
Albin Marciniak

 

Wykaz schronisk górskich w Polsce

 

SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia

Międzyrzecki Rejon Umocniony – system poniemieckich podziemnych tuneli

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

Międzyrzecki Rejon Umocniony


Umocniony Łuk Odry i Warty

Ostwall albo Festungsfront im Oder-Warthe Bogen (FFOWB lub OWB))

Potężny system poniemieckich fortyfikacji, powstały w latach 30. XX w. na pograniczu niemiecko – polskim. Położony jest w łuku Odry i Warty oraz rozciąga na odcinku ok. 100 km. Najważniejszym elementem fortyfikacji jest system podziemnych tuneli wybudowanych w okolicach Międzyrzecza, o łącznej długości przekraczającej 30 km. Podziemia stanowią element Muzeum Fortyfikacji i Nietoperzy w Pniewie, przy którym zorganizowana jest całoroczna trasa turystyczna.

 

Podziemia Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego ( MRU ) są bezcennym zabytkiem sztuki fortyfikacyjnej XX w. w Polsce i jednym z najciekawszych w Europie, stanowią najatrakcyjniejszy obiekt krajoznawczy Ziemi Międzyrzeckiej. Wielkie zainteresowanie budzi historia budowy, architektura jego obiektów obronnych oraz stan dzisiejszy i przyszłość tej fortyfikacji.

 
 
 
Niemcy, których doktryna wojenna po I wojnie światowej zakładała, że pierwszym przeciwnikiem będzie Francja, musiały myśleć o zabezpieczeniu się przed wojną na dwa fronty. Trzeba było zabezpieczyć się przed Polską, która jako sojusznik Francji zobowiązywała się do ataku na Niemców ze strony wschodniej. Prace fortyfikacyjne na wschodniej granicy rozpoczęto w roku 1932 na skutek kryzysu w stosunkach politycznych z Polską. Już w 1933 r. powstawały dzieła fortyfikacyjne w Prusach Wschodnich, na Pomorzu i Śląsku. Najważniejszy, strategiczny kierunek pozostawał ciągle w sferze planów. Było to spowodowane rangą i znaczeniem problemu. Ponieważ ostateczna koncepcja ufortyfikowania kierunku berlińskiego nie była jeszcze gotowa, postanowiono prowizorycznie zamknąć tzw. Bramę Lubuską Linia Zapór Niesłysz – Obra. Przyjęto, że system zapór będą stanowić uregulowane cieki wodne łączące jeziora oraz obiekty bojowe broniące najważniejszych przejść drogowych. Tymczasem w maju 1935 r. ukończono ostateczny plan fortyfikacji zamykających Bramę Lubuską, który oparł się na koncepcji frontu ufortyfikowanego. Plan ten został przedstawiony Oddziałowi Operacyjnemu Sztabu Wojsk Lądowych, ale zadecydować o jego realizacji miał Adolf Hitler – Zwierzchnik Sił Zbrojnych Rzeszy. 30 października 1935 roku wraz z towarzyszącymi mu osobami z dowództwa Wehrmachtu wizytował budowę obiektu bojowego nr 516 w Wysokiej. Mimo przewidywanych ogromnych kosztów budowy Hitler, zafascynowany projektem, zaakceptował plan budowy. Prace przygotowawcze do budowy MRU rozpoczęto wiosną 1936 roku. Ponieważ najsłabszym punktem linii zapór Niesłysz – Obra był odcinek środkowy między Staropolem, Wysoką i Kęszycą pozbawiony poważniejszych przeszkód wodnych, postanowiono go ufortyfikować najsilniej. Budowa schronów bojowych MRU na odcinku północnym i południowym ruszyła w lecie 1936 r. Jesienią tego samego roku prywatna firma niemiecka „Barzewski i Ziemek” rozpoczęła budowę podziemi odcinka „Wysoka”. Dokumentacja kosztorysowa budowy MRU z 1935 r. jak również planowane w niej terminy zakończenia budowy szybko stały się nieaktualne.
 
 
 
 
Projekt budowy MRU został po raz pierwszy zmodyfikowany w 1936 roku, a ostateczna wersja powstała na przełomie lat 1937/38. Gdy budowa zaczęła nabierać coraz większego tempa, zaczęły pojawiać się symptomy zmiany doktryny wojennej Niemiec. Z końcem 1937 r. uszczegółowiony został tzw. Plan Zielony zakładający rozpoczęcie działań wojennych Niemiec na wschodzie. Hitler zdając sobie sprawę, że kierunek francuski z zaczepnego zmienił się na obronny wiosną 1938 r. wydał rozkaz wzmocnienia fortyfikacji zachodnich, a już latem 1938 r. postanowił przerwać budowę MRU. Argumentem Hitlera był fakt, że do walki w kierunku wschodnim potrzebne mu będą dywizje pancerne, a nie bunkry.
 
 
 
 
Ostatecznie do wybuchu wojny Niemcy na całej ok. stukilometrowej linii MRU zdążyli wybudować 106 bunkrów, w tym 21 połączono wspólną siecią podziemnych tuneli o łącznej długości ponad 30 kilometrów i głębokości do 40 metrów co stanowiło zaledwie 30% pierwotnego planu.
W okresie wojennym MRU wykorzystywany był jako podziemne fabryki. Firma Daimler – Benz produkowała tam części do silników samolotowych.
 
 
 
 
Fortyfikacje MRU zostały zdobyte przez wojska radzieckie na przełomie stycznia i lutego 1945 roku. Rosjanie zajęli całą potężną linie fortyfikacyjną w ciągu 3 dni, gdyż w tym czasie załogi poszczególnych bunkrów stanowiły jednostki bardzo nieliczne i nie przeszkolone do obrony takiej fortyfikacji. Jednostki te nie potrafiły nawiązać walki z Rosjanami i większość z nich uciekła nawet nie próbując się bronić.
 
 
 
 
Obecnie MRU stanowi największą atrakcję Ziemi Lubuskiej odwiedzaną przez turystów z całego świata. Oprócz tego w podziemiach mieści się największy w Europie rezerwat nietoperzy. Co roku w podziemiach zimuje około 30 000 nietoperzy należących do 13 gatunków.
 
 
 
 
 
 

 
 

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA W POLSCE

 

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

 

 

Międzyrzecki Rejon Umocniony

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Schroniska

Bacowka Bartne w paśmie Magury Wątkowskiej Beskidu Niskiego

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Bacówka Bartne

Schronisko turystyczne, położone nad wsią Bartne na stokach Mareszki (801 m n.p.m.) w paśmie Magury Wątkowskiej Beskidu Niskiego. Bacówka została otwarta w 1977 roku, a obecnie zarządza nią oddział PTTK w Gorlicach. Schronisko dysponuje 37 miejscami noclegowymi, węzłem sanitarnym w podpiwniczeniu i jadalnią z bufetem.
 
 
 
 
Jedno z tych miejsc, do których chciało się wracać by poza sezonem wakacyjnym mieć gwarancję ciszy i totalnego resetu.
 
ale…
tak było do niedawna bo, 1 sierpnia PTTK Gorlice zamknął na cztery spusty już drugie i ostatnie prawdziwe schronisko na swoim terenie. Ciągłe podnoszenie czynszu przy spadającej frekwencji turystów doprowadziło po 23 latach dzierżawcę do wypowiedzenia umowy.
 
Komentarz gospodarza który po 23 latach zrezygnował z prowadzenia obiektu:
„Dlaczego do cholery jej nie bierzecie?
Prowadziłem Bacówkę 23 lata. I wystarczy. Tutaj poznałem mnóstwo wspaniałych ludzi. Dzięki nim to schronisko tak długo istniało i działało. Mam nadzieję, że w innym miejscu stworzymy nową wersję naszej wspólnej Bacówki. W ciągu tych 23 lat przez schronisko przewinęło się też wiele takich osób, które nie akceptowały ani mojej osoby, ani mojego stylu działania. Zawsze uważałem i mówiłem to otwarcie, że każdy, bez względu na to czy był za czy przeciw, miał rację-swoją rację. Jednak wielu z moich najbardziej zagorzałych krytyków niejednokrotnie wyrażało opinie, z których wynikało wprost , że znacznie lepiej niż ja poradziliby sobie w roli dzierżawcy schroniska. Wiśta wio, łatwo powiedzieć. Dzisiaj Bacówka stoi zamknięta na cztery spusty i póki co, nie ma ani jednego chętnego do jej prowadzenia. Pytam więc, gdzie się podziali ci wszyscy fachowcy od właściwego gospodarzenia? Może jednak znajdzie się wśród was ktoś, kto będzie będzie miał tyle odwagi, żeby wziąć na siebie pełną odpowiedzialność za to miejsce. Bacówka czeka. Bierzcie ją. Przecież wiecie, jak to się robi.”
 
 
 
 
 
 
szlaki turystyczne prowadzące do bacówki
czerwony –  Wołowiec – Bacówka PTTK w Bartnem – Świerzowa – Kolanin – Kamień – Kąty (Główny Szlak Beskidzki)
niebieski –  Siary – Magura Małastowska – Banica – Bacówka PTTK w Bartnem
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
opracowanie & foto  Albin Marciniak

.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Testy sprzętu

Gotowanie w terenie – liofilizaty

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

Gotowanie na polanie – liofilizaty

   Wielu z Was wyruszając na wakacyjne wędrówki staje przed dylematem. Co zabrać do plecaka by stworzyć z tego ciepły posiłek. Czasy konserw turystycznych już raczej odchodzą do lamusa, wypierane przez wszelkiego rodzaju liofilizaty. Owszem, są one lekkie i pożywne ale. No właśnie jest kilka ale. Po pierwsze cena, po drugie ograniczony wybór. Lecąc na kilka dni na Mount Blanc i mając odpowiedni budżet, można zaopatrzyć się w żywność liofilizowaną dostępną w większości sklepów ze sprzętem turystycznym.  Co jednak gdy na wędrówkę z namiotem wybiera się „studencka brać” z mocno ograniczonym budżetem ? Tu w sukurs przychodzą zupki chińskie z Radomia 🙂 i gorące kubki.  Zapas nawet na tydzień nie będzie ważył więcej niż 2 kg razem z dodatkami. Woda w trakcie wędrówek nie powinna być większym problemem. Tu jednak także nie ma szału jeżeli chodzi o wybór smaków.  Poza tym ile można jeść same zupki ? Jako lekką (wagowo) bazą do posiłków może być ryż i lekkie a zarazem tanie makarony z zupek chińskich. By jedzenie było także kaloryczne, możemy je wzbogacić o dodatki. Ruszamy więc naszą wyobraźnię i po kilku dniach na Połoninie Wetlińskiej możemy startować w konkursie Master Chief .

.

Liofilizowana żywność stanowi doskonałe rozwiązanie podczas wypraw z dala od schronisk i ludzkich siedzib, zwłaszcza w trakcie wypraw w ekstremalnych warunkach. Tego typu żywność jest niezastąpiona na szlaku: dodaje sił, zaspokaja głód, a przy tym waży niewiele i nie zajmuje w plecaku dużo miejsca. Liofilizowane dania – sprawdzone w ekstremalnych warunkach – przydadzą się też na tradycyjnych wakacjach w razie kłopotów z prowiantem. Coraz popularniejsze nie tylko podczas wypraw wysokogórskich, staje się jedzenie liofilizowane. Na naszym rynku dostępnych jest kilka marek.

.

Jedna z marek jaką testowałem to SUMMIT TO EAT

.

Liofilizaty to najwygodniejszy sposób na przygotowanie pełnego wysokokalorycznego posiłku. Miejsce w zasadzie nie ma żadnego znaczenia i może to być na wędrówce górskiej, na wyprawie speleologicznej głęboko pod ziemią czy też na bezdrożach, w dżungli czy pustyni. W zimie znika także problem z dostępem do wody. Wystarczy stopić śnieg. Nie bez znaczenia jest okres przydatności do spożycia wynoszący nawet kilka lat. Waga gotowego i kalorycznego dania jakie zabieramy do plecaka, także jest bardzo istotna.

.

.

Będąc w schronisku czy górskiej chacie, wystarczy zalać wrzątkiem. W wielu obiektach, zwłaszcza w Tatrach, od kilku lat do dyspozycji są automaty do wrzątku. To zdecydowanie ułatwia planowanie wędrówek i wyjścia ze schroniska jeszcze przed wschodem słońca czy też po powrocie do schroniska, gdy bufet jest już zamknięty. Wybierając się w teren z pominięciem schronisk, warto zaopatrzyć się w palnik gazowy z kartuszem. Pojemnik z gazem warto także dobrać do potrzeb, a chodzi o pojemność, by uniknąć noszenia niepotrzebnych dodatkowych kilogramów.

.

.

Wybór dań gotowych jest całkiem spory a co istotne dla wielu, są także potrawy wegańskie i bezglutenowe. M.in: Liofilizowane spaghetti bolognese. Wartość kaloryczna: 578 kcal. Waga: 130 gramów. Duża porcja: 1003 kcal, waga: 217 gramów. Okres przydatności do spożycia: 7 lat. Liofilizowana Tikka z kurczakiem. Danie bezglutenowe. Wartość kaloryczna: 665 kcal. Waga: 126 gramów. Duża porcja: 1003 kcal, waga: 190 gramów. Okres przydatności do spożycia: 7 lat. Liofilizowane danie Cassoulet z pięciu rodzajów fasoli i warzyw. Liofilizowany deser Custard z jabłkami i płatkami owsianymi. Liofilizowany deser – mus z wiśniami i granolą. Danie wegetariańskie. i wiele innych potraw:

https://paker.pl/64-zywnosc-liofilizowana/s-3/producent-summit_to_eat

.

. 

Będąc w terenie korzystam z własnego zestawu. Testowany zestaw z najlżejszym palnikiem na świecie (tylko 70 gram) – Optimus Crux Lite Solo Cook System Non Stick i kartusz gazowy MSR IsoPro. Aby uniknąć noszenia zbędnych kilogramów, na krótkie wypady zabieram najmniejsze pojemniki z gazem. W tym wypadku był to najlżejszy dostępny o wadze 110 g – waga paliwa 110 g, waga całkowita 211 g. Wybierając się w teren gdzie mogą występować problemy z czystą wodą, polecam najlżejszą opcję filtrującą i oczyszczającą wodę. W ten sposób można korzystać ze strumieni czy stawów. 

https://paker.pl/kartusz-gazowy-msr-isopro

.

.

Butelka z filtrem Quick Draw Platypus jaką używałem na kilku wyjazdach górskich w Polsce, Chorwacji oraz w Maroko.

Podręczny filtr do wody, który można mieć przy sobie w każdych warunkach. Filtruje nawet 3 litry wody w jedną minutę! W zestawie pojemnik na brudną wodę o pojemności 1 litr.  Używanie filtra jest bardzo proste – należy napełnić pojemnik wodą przeznaczoną do filtrowania i po prostu wycisnąć czystą wodę do garnka, butelki lub kubka albo bezpośrednio do ust. Filtr można odłączyć od pojemnika i używać samodzielnie. Uniwersalny filtr do wody, który można zawsze mieć przy sobie w kieszeni. Umożliwia szybkie pozyskanie czystej wody z każdego zbiornika – z jeziora lub rzeki. Kompatybilny z butelkami Platypus. Można go także nakręcić na zwykłe butelki pet. Skuteczny przeciwko pierwotniakom (m.in. lamblia, cryptosporidia), bakteriom (m.in. e. coli, salmonella, cholera). Usuwa także zanieczyszczenia drobnocząsteczkowe takie jak muł i szczątki roślinne a także mikroplastik.  Filtr o bardzo szybkim przepływie wody – do 3 litrów na minutę.  Można go używać do picia bezpośrednio ze zbiornika, nalewać do garnka lub pojemnika lub nakręcić na butelkę Platypus lub zwykłą butelkę pet. 

https://paker.pl/podreczny-filtr-do-wody-z-pojemnikiem-platypus-quickdraw-microfilter

. 

.

Zagotowanie wody trwa zaledwie kilka minut. Po zalaniu wodą i zamieszaniu zawartości, zamykamy opakowanie. Najczęściej jest to zapięcie „strunowe” które umożliwia wielokrotne zamykanie i otwieranie opakowania. Po kilku minutach danie jest gotowe.

.

.

Pomysły na własne kompozycje :

 .

Pudding a’la Fiolet
Składniki (dla jednej osoby): woreczek ryżu, pół tabliczki czekolady z orzechami lub bakaliami, pół garści rodzynek lub innych suszonych owoców.
Przygotowanie: ryz ugotować i odsączyć, do jeszcze gorącego wsypać połamaną na kawałki czekoladę i suszone owoce, dokładnie wymieszać aż czekolada się rozpuści. W wersji „luksusowej” można dodać trochę mleka. 


Rosół na gęsto
Składniki (dla jednej osoby):  kostka rosołowa, makaron z zupek chińskich, kilka kawałków suszonej kiełbasy i plasterków żółtego sera.
Przygotowanie: do gotującej się wody (pół menażki) wrzucamy kostkę rosołową, mieszamy do całkowitego rozpuszczenia. Zmniejszamy płomień, wsypujemy makaron i kiełbasę. Po 5 minutach dorzucamy ser, mieszając aż do stopnienia.

Owsianka polowa
Składniki: płatki owsiane, kaszka mleczno-ryżowa, dodatki (rodzynki, orzechy, suszone morele, jabłka).
Przygotowanie:  płatki zalewamy wrzątkiem i po kilku minutach dodajemy mieszając , odpowiednią ilość kaszki (wybór smaków w sprzedaży jest duży). Na koniec wrzucamy trochę rodzynek, orzechów lub innych dodatków.

Zupa mleczna wzbogacona
Składniki: 5 łyżeczek mleka w proszku, 5 łyżeczek kaszki ryżowej lub kukurydzianej, łyżka płatków owsianych, jęczmiennych lub ryżowych oraz dodatki: (rodzynki, suszone morele lub inne owoce, orzechy, słonecznik, wiórki kokosowe, cynamon), szczypta soli, łyżeczka cukru lub miodu.
Przygotowanie: mleko w proszku, kaszkę i płatki dobrze wymieszać w dowolnej proporcji, zalać przegotowaną wodą ( ok 200 ml . Dodać sól, cukier i ew. miód oraz wybrane dodatki. Wymieszać

Zupa szturmowa
Składniki: zupka chińska o dowolnym smaku, „gorący kubek”.
Przygotowanie: wrzątkiem (pół litra) zalewamy makaron z chińskiej zupki, czekamy przepisowe 3 minuty i dodajemy „gorący kubek” o wybranym smaku. Tuż po zalaniu wrzątkiem makaronu można też dodać np. drobno pokrojoną kiełbasę lub jajko na twardo. Można doprawić ulubionymi przyprawami.

Spaghetti
Składniki:  makaron z zupek chińskich, trochę suszonej kiełbasy, ser żółty, sos napoli lub boloński.
Przygotowanie: makaron ugotować, lub zalać wrzątkiem, sos przygotować w/g przepisu, dodać pokrojoną kiełbasę. Gotowym sosem zalać makaron, dodać na wierzch kilka plasterków  żółtego sera.

Risotto z tuńczykiem
Składniki (na dwie osoby): 250 g ryżu (2 woreczki), puszka tuńczyka, trochę żółtego sera oraz jajko na twardo (pokrojone w kostkę) ewentualnie kukurydza z puszki, ogórek kiszony, koncentrat pomidorowy, sól. Przygotowanie: ryż ugotować (do wody można dodać pół kostki bulionu), połączyć z resztą składników, dodać koncentrat do smaku i wymieszać.

Kuskus z warzywami
Składniki (na dwie osoby): 250 g kaszy kuskus, 75 g granulatu sojowego, 40 g suszonych warzyw, kostka bulionu, przyprawy w/g uznania.
Przygotowanie: kostkę rozpuścić we wrzącej wodzie, zalać kaszę, granulat sojowy przygotować w/g przepisu, wymieszać z warzywami, przyprawić.

.

.

.

Batoniki energetyczne
Do przygotowania przed wyjazdem w teren
Składniki: mleko, śmietana, cukier, suszone owoce, orzechy lub migdały.
Przygotowanie: mleko, śmietanę oraz cukier podgrzać i mieszać aż do rozpuszczenia cukru i zgęstnienia masy. Dodać posiekane suszone owoce oraz orzechy lub migdały. Masę wylać na blachę  wyłożoną papierem do pieczenia i  suszyć w piekarniku w temp. ok. 60 stopni. Po wystudzeniu pokroić w paski.

Przekąski
Oprócz dań wymagających dłuższego postoju i gotowania warto ze sobą mieć:
– suszone owoce (rodzynki, morele, jabłka, banany, śliwki (doskonale regulują pracę układu trawiennego)
– batoniki energetyczne
– suszona kiełbasa
– czekolada z bakaliami
.

.

.

Oczywiście nie będziemy pakować do plecaka na 2 tygodniową wędrówkę Głównym Szlakiem Beskidzkim wszystkich podanych wyżej składników. W okresie letnim w lesie czy na drzewach znajdziemy wiele świeżych owoców. Poziomki, maliny i jeżyny są w całej Europie, podobnie jak owoce na drzewach. Wędrując przez lasy, warto patrzeć pod nogi bo kurki pyszne są jako dodatek do wielu potraw. Kapusta, sałata czy inne warzywa także są łatwo dostępne a jakże pomocne przy przyrządzaniu wszelkich potraw.
Warto zabrać do plecaka rolkę folii do pieczenia. Dzięki niej upieczemy a nawet ugotujemy ziemniaki z cebulką i kurkami o jakie w lesie nietrudno. Nawet zrobimy sobie popcorn po środku pustkowia.  Folia uchroni także naczynia przed okopceniem gotując na ognisku. Jeżeli nastawiamy się na wygodne pichcenie na palniku to mamy nieco więcej ciężaru na naszych plecach. 

.

.

Krzesiwo i opisany wyżej, najlżejszy palnik na świecie który mieści się w zamkniętej dłoni
.

Na nic wymyślne przepisy, niezawodne kuchenki i bujna wyobraźnia kulinarna. Musimy jeszcze odkleić od naszej ręki pilota od TV i oderwać tyłek od wygodnego fotela.

.

Smacznego i do zobaczenia na szlaku.

.
Materiał powstał we współpracy z https://paker.pl – partnerem Klubu Podróżników Śródziemie

Linki zamieszczone w materiale, prowadzą do strony dystrybutora, z pełnymi opisami oraz aktualnymi cenami.

.
opracowanie i foto : Albin Marciniak
.
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Dolny Śląsk

Hydropolis Centrum Edukacji Ekologicznej we Wrocławiu

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Hydropolis Wroclaw 14

Hydropolis Centrum Edukacji Ekologicznej we Wrocławiu

XIX-wieczny podziemny zbiornik wody czystej kryje w sobie niesamowite atrakcje.

 

Wędrując ulicami Wrocławia, każdy turysta dociera na Rynek czy Ostrów Tumski. Także Hala Stulecia czy Afrykarium w ZOO są znane większości turystów odwiedzających stolicę Dolnego Śląska. Wrocław to oczywiście znacznie więcej zabytków czy ciekawych miejsc które warto zobaczyć. Takim punktem obowiązkowym jest także Hydropolis.

 

Hydropolis Wroclaw 14

 

Obiekt w którym połączono zachowany zabytek z nowoczesnością, przenosząc widza w interaktywny świat wody. Wydawać by się mogło że to tylko woda… a to aż woda. Woda bez której nie istniałoby życie a która do dziś skrywa w głębinach oceanów wielkie tajemnice. Dzięki doskonale poprowadzonej trasie i wielu eksponatom, w ciągu dwóch godzin można dowiedzieć się znacznie więcej niż podczas dziesiątek nudnych lekcji w szkolnych ławkach. Na ponad 4 tys. mkw. powierzchni utworzono idealne warunki do przekazania wiedzy nie tylko o wodzie, ale także o wszystkim co jest z nią związane, np. rekonstrukcje starożytnych urządzeń do pompowania wody, wirtualna makieta Nilu, stół multimedialny pokazujący układ wodociągów we Wrocławiu, rzeki, mosty, a także obszary zalane podczas powodzi tysiąclecia.

Tak wyjątkowe zadanie stworzenia czegoś wyjątkowego przypadło ART FM pod kierownictwem Mieczysława Bielawskiego. Mając na swoim koncie takie projekty jak Centrum Nauki Kopernik, Podziemia Rynku w Krakowie czy Muzeum Książąt Czartoryskich także w Krakowie, oraz wiele innych nagradzanych realizacji, dawało gwarancję efektu końcowego. Każdy zwiedzający Hydropolis potwierdza, że efekt jest zaskakujący. Do tego muzeum się wraca.

 

 

Hydropolis Wroclaw 4

 

 

Multimedialne instalacje

Jest ich ponad 70, a wśród nich – wielki model ziemi z ekranem 360 stopni o długości 65 metrów. Eksponatom towarzyszy ponad 40 artykułów naukowych.

7 stałych stref tematycznych, cykliczne wystawy czasowe, specjalna strefa dla dzieci oraz przestrzeń relaksu. Miejsce, w którym multimedia, interaktywne instalacje i technologie ukazują potencjał wody tkwiący w miastach, głębinach, atmosferze, a także w ludzkim ciele.

 

 

Hydropolis Wroclaw 1

 

 

Planeta Wody

Projekcja 360º na 65-metrowym ekranie, która opowiada o powstaniu wody na Ziemi, stanowi pierwszy etap zwiedzania wystawy. 10-minutowy film zabiera widza w najodleglejsze zakamarki kosmosu. Prowadzi magiczny głos Krystyny Czubówny. Dowiadujemy się w jaki sposób powstała woda, jak jest jej dużo we wszechświecie. Ponadto, na środku sali wyświetlany jest obraz kuli ziemskiej o średnicy 2 metrów z animacją pływów wodnych na naszej planecie.

 

Strefa Głębiny

W tej strefie można z bliska obejrzeć najbardziej przerażające stworzenia głębinowe i odkrywać niesamowite życie ukryte w ciemnościach. Ponadto, wraz ze śmiałkami batyskafu „Trieste”, można przeżyć legendarną podróż do najgłębszego miejsca na Ziemi.

 

Ocean Życia

Tematem tej strefy jest ewolucja życia, które pojawiło się w wodzie ok. 3,3 miliarda lat temu. Przedstawiono bogate ekosystemy raf koralowych, techniki kamuflażu oraz różnorodność wodnego życia – od mikroorganizmów ukrytych w kropli wody po olbrzymie ssaki morskie.

 

Strefa Relaksu

Strefa relaksu, gdzie w bajkowej scenerii można odprężyć się na leżankach i nabrać sił na dalsze zwiedzanie. Jedna ze ścian pokryta jest mchem – ta swoista żywa instalacja stanowi wizualizację lasów deszczowych rzeki Amazonki.

 

Hydropolis Wroclaw 18

 

 

Człowiek i Woda

Średnio 60% masy ciała każdego z nas stanowi woda. To wystarczający argument, by przyjrzeć się bliżej relacji człowieka z wodą! W tej strefie poznajemy jej funkcje w organizmie. W sali „Sacrum” dowiadujemy się również, jaką rolę pełni w kulturach i religiach.

 

Wystaw Czasowych

W strefie wystaw czasowych prezentowane są instalacje, których wspólnym mianownikiem jest różnorodna relacja człowieka z wodą. To miejsce, w którym edukacja przenika się ze sztuką.

 

Historia Inżynierii Wodnej

W tej strefie można poznać i samodzielnie sprawdzić działanie wodnych wynalazków z czasów starożytnych: śruby Archimedesa, koła wodnego, zegara wodnego i turbiny Herona. Na przykładzie Egiptu i Nilu dowiadujemy się, jak ważna dla rozwoju każdej cywilizacji jest woda.

 

Miasto i Woda

Tutaj dowiadujemy się, ile średnio litrów wody dziennie na jednego mieszkańca zużywa takie miasto jak Wrocław w porównaniu do Dubaju. Zobaczymy także imponującą satelitarną mapę Wrocławia, na której prezentowane są m.in. wizualizacje powodzi tysiąclecia, która w lipcu 1997 roku nawiedziła Polskę. Przedstawiono tutaj również proces produkcji i dostarczania wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków.

 

Strefa Stany Wody

Woda występuje w trzech stanach skupienia – już to czyni ją substancją niezwykłą. Poznajemy jej właściwości, by zrozumieć, dlaczego jest tak istotna niemal w każdym aspekcie Twojego życia. Przyjrzymy się obiegowi wody w przyrodzie i nauczymy rozróżniać rodzaje chmur, by prawidłowo prognozować pogodę.

 

 

Hydropolis Wroclaw 40

 

Centrum wiedzy o wodzie Hydropolis położone jest w kompleksie budynków należących do MPWiK S.A. we Wrocławiu. Warto pamiętać, że pawilon kasowy jest nieco oddalony od samej wystawy. Ze względu na duże obłożenie, czasem po zakupie biletu trzeba poczekać dłuższy czas na swoją kolej. Lepiej z góry zaplanować wizytę lub kupić bilet online, by uniknąć długiego czasu oczekiwania.

 

Adres ul. Na Grobli 17  Wrocław

https://hydropolis.pl

 

 

 

 

Hydropolis Wroclaw 6

 

 

Hydropolis Wroclaw 7

 

 

Hydropolis Wroclaw 8

 

 

Hydropolis Wroclaw 9

 

 

Hydropolis Wroclaw 10

 

 

Hydropolis Wroclaw 12

 

 

Hydropolis Wroclaw 14

 

 

Hydropolis Wroclaw 19

 

 

Hydropolis Wroclaw 22

 

 

Hydropolis Wroclaw 23

 

 

Hydropolis Wroclaw 26

 

 

Hydropolis Wroclaw 27

 

 

Hydropolis Wroclaw 28

 

 

Hydropolis Wroclaw 30

 

 

Hydropolis Wroclaw 31

 

 

Hydropolis Wroclaw 32

 

 

Hydropolis Wroclaw 34

 

 

Hydropolis Wroclaw 35

 

 

Hydropolis Wroclaw 36

 

 

Hydropolis Wroclaw 37

 

 

opracowanie & foto  Albin Marciniak

 

 

 

Ogrody Światła w Zamku Książ

 

Zamek Ksiaz Ogrody Swiatla 1

Czytaj więcej…

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Świat

Wraki statków na całym świecie obijane przez fale, stały się atrakcjami turystycznymi

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

Wraki statków

 
Wraki statków na całym świecie obijane przez fale leżą, stając się atrakcjami turystycznymi.
Mimo tragicznych losów wielu z nich, obecnie mają w sobie połączenie piękna, majestatu i grozy.

 

 
 
Wrak American Star, Fuerte ventura, Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania


The American Star

SS America okręt zbudowany w 1940 roku dla Stanów Zjednoczonych . Nosiła wiele nazw,  służył jako SS America (zmieniano nazwy kilka razy w ciągu jej kariery), USS „West Point, SS Australis, SS Italis, SS Noga, SS Alferdoss i SS American Star. Służył przede wszystkim w służbie pasażerskiej jak SS Ameryki, jak i pod grecką banderą SS Australis dla Chandris.

 

coordinates : 28°20’46.11″N 14°10’48.09″W

 
 
The Ydra – Zardzewiały gigant u północnych wybrzeży Tunezji
 

http://1.bp.blogspot.com/_Q-PuSGjFHvY/SRfa0_FA7OI/AAAAAAAACuc/yBtALzCrBWU/s640/14351942.jpg

Na północnym wybrzeżu Tunezji, niedaleko  miasta Bizerta (Banzart) i Menzel Djemil, widać zardzewiałego giganta. Co się jej stało 21 stycznia 1983 r. ? Ydra, grecki statek osiadł na mieliźnie po pożarze w maszynowni. Prawdopodobnie był zbyt uszkodzony i nie nadawał się do naprawy.

 

 

 

 

 

 


(Inny wrak kilkaset metrów od hotelu)

coordinates : 37°15’07.63″N 9°56’54.52″E

Wraki Morza Śródziemnego

Sky dawniej znane jako City of York, Elefsina (Ελευσίνα), w pobliżu Ateny, Grecja

Pierwotna nazwa – Sky City of York, kiedy został zbudowany w 1952 roku w Newcastle w Anglii.  Zatonął w sierpniu 1996 r., kiedy popłynął z Brindisi do Patras.

 
 
 
 
The Olympia, w pobliżu miasta Katapola, na wyspie Amorgos (Αμοργός), grupa wysp Cyklady, Grecja

 

http://4.bp.blogspot.com/_Q-PuSGjFHvY/SMxuloqzwsI/AAAAAAAAB9M/XxNRfVgOfIs/s640/2614540518_d5f08f406d_o.jpg

Wrak Olympia (który poprzednio nazywał się ironicznie „Inland”) i podobno został rozbity  tutaj przez piratów.  Ten  wrak widać w filmie „Le Grand Bleu” / „The Big Blue”.

 

 

 

 

 

 

 

 

coordinates : 36°47’19.51″N 25°45’26.42″E

 
 
 
 
 
The Dimitrios
Shipwreck na Dimitrios, w pobliżu Gythio (Γύθειο) prefektury Lakonia, Grecja
 
 

[4453734.jpg]

 

 

coordinates : 36°47’20.41″N 22°35’08.82″E

 
 
The Eden V
Marina di Lesina, Włochy
 
 

 

 

 

 

coordinates : 41°54’04.92″N 15°23’07.06″E

 
 
 
 
 
The Murmansk

 

 

 

 

 

coordinates : 70°38’8.58″N 21°57’23.46″E

 
 
 
 
Wraki statków  na Eduard Bohlen, Wybrzeża Szkieletów w Namibii

Eduard Bohlen – statek, który osiadł na mieliźnie u wybrzeży Namibii Skeleton Coast 5 września 1909 roku, w gęstej mgle. Obecnie wrak leży na piasku z dala od linii brzegowej.

 

coordinates : 23°59’45.43″ S 14°27’27.78″ E

 
 
 
 
 
 

The Panagiotis – wrak statku na Panagiotis, wyspie Zakynthos, Grecja
 
 

[2002_0914_100034AA.JPG]

Osiadł na mieliźnie w płytkiej zatoce na północ od Porto Vromi. Do dziś pozostaje  w miejscu, które nazywa się teraz „Navagio”.

 

coordinates : 37°51’34.45″N 20°37’29.37″E

 
 
 
 

The United Malika u  brzegu Nouadhibou, Mauretania
http://3.bp.blogspot.com/_Q-PuSGjFHvY/SCUilrL9ZHI/AAAAAAAAAWA/bRhju_1cNzw/s1600/1050550.jpg

 
„UNITED MALIKA”, statek-chłodnia 387,8 stóp długości z ładunkiem ryb, osiadł na mieliźnie na wysokości miejscowości o nazwie „Cap Blanc” w pobliżu brzegu Nouadhibou, Mauretanii, w dniu 4 sierpnia 2003 roku. 17 członków załogi zostało uratowanych przez mauretańskich Navy.
 

coordinates : 20°46’15.83″N 17°02’42.56″W

 
 
 
 
 
 
 
 
Historia kapitana, który rozbił się dwa razy w tej samej łodzi w tym samym miejscu.
Nie może być najbardziej spektakularnych wraków kiedykolwiek widzianych, ale historia tych 2, które prowadzą do wrak statku na wybrzeżu rafy Nowej Kaledonii jest dość niezwykła.
 

„Ever Prosperity” uziemiony w 1965 roku

Dziwna historia dwóch „Ever Prosperity”. Były to bliźniacze statki (statki, Wolność „), mieli takie same  nazwy i wypływały z tego samego portu macierzystego w Monrovii, Liberii. Pierwszy „Ever Prosperity” udał się prosto na rafy West Coast  w 1965 roku. Drugi zrobił się dokładnie tak samo w 1970 roku. Był to ten sam kapitan, koreański człowiek, który był dowódcą każdego statku w chwili jej uziemienia!

 


Ever Prosperity w 1965

 

Ever Prosperity w 1970


1970

 

1970

coordinates Ever Prosperity 1970 : 22°27’20.70″S 166°22’00.69″E

 
 
 
 
 

Jeden z największych cmentarzy statków: zatoka Nouadhibou

http://1.bp.blogspot.com/_Q-PuSGjFHvY/SVKztdyTAKI/AAAAAAAADOI/9CHsF2IsKv4/s640/Nouadhibou-shipwreck3.jpg
 
Miasto Nouadhibou (arab. نواذيبو) jest drugim co do wielkości miastem w Mauretanii. Znane jest jako miejsce jednego z największych cmentarzy statków na świecie. Setki rdzewiejących statków widać dookoła, w wodzie, i na plażach.
 
 

coordinates : 20°54’03.23″N 17°02’31.56″W

 
 
 
 
Pietropawłowsk Kamczacki, region Kamczatka, Rosja
[1.jpg]

Ta kolekcja zatopionych statków była bardzo popularna w rosyjskich stron internetowych w ostatnim czasie.

Wraki znajdują się  w małej zatoce na południe Pietropawłowska Kamczackiego na współrzędnych: 52 ° 57’22 .24 „N 158 ° 40’56 .91” E.
Porty w tym rejonie są zamrożone na pół roku.

 

coordinates : 52°57’22.24″N 158°40’56.91″E

 
 
 
 
 
Plassey
W pobliżu Inis Oírr, wyspy Aran, Irlandia

[10655742.jpg]

 
 
Statek Plassey uległ uszkodzeniu  i został wyrzucony na brzeg przez silne fale Atlantyku w 1960 roku i od tego czasu leży kilka metrów powyżej linii wody

 

coordinates : 53°03’20.91″N 9°30’13.08″W

 
 
 
 
 
 
Wrak na Galant Lady na Bimini Island, Bahamy

[caribbean-photos_gallant-lady.jpg]

Zardzewiały kadłub Gallant Lady opiera się o skaliste wybrzeże na północ Bimini na Bahamach.

coordinates : 25°43’13.02″N 79°18’07.69″

 
 
 
 
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign