środa, 25 marca, 2026
Pomorskie

Latarnia Morska Rozewie

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Latarnia morska w Rozewiu

Latarnia Morska Rozewie

a właściwie dwie latarnie morskie położone na przylądku Rozewie

   Osoby odwiedzające Jastrzębią Górę, popularny i spokojny kurort, który słynie z długiej, osłoniętej klifami plaży, mają okazję zwiedzić zabytkową latarnię morską, najstarszą tego typu budowlą na polskim wybrzeżu. Zbudowana w 1822 roku 33-metrowa latarnia morska z betonu i stali, w latach kolejnych modernizowana i podwyższana, udostępniona do zwiedzania. Tuż obok znajduje się druga, działająca latarnia nazywana Rozewie II.

 

Latarnia morska w Rozewiu

 

    Przylądek Rozewie wymieniony jest w historycznych dokumentach już w 1359 roku. Mieszkańcy nazywali wówczas przylądek Rosenhoupt, natomiast w drugiej połowie XX wieku nosił już nazwę Rożewo, aby w końcu zostać Rozewiem. Ognie na przylądku palono w XVII wieku, o czym informuje szwedzka mapa, wydana w 1696 roku. Wiek XVIII był okresem uśpienia latarni i ostrzegawczych świateł.

 

Latarnia Morska Rozewie 12

 

Do 1920 roku nazwa Rozewie odnosiła się wyłącznie do przylądka i starej latarni morskiej. Wieś Rozewie (oprócz zabudowań latarni) powstała za czasów polskich po 1920 roku. Od 1959 r. została objęta rezerwatem krajobrazowym Przylądek Rozewski w celu ochrony krajobrazu wybrzeża klifowego oraz ze względów naukowych i dydaktycznych.

 

 Latarnia Morska Rozewie 1

 

 

Latarnia Rozewie I

 

Latarnia Morska Rozewie 2

 

   Budowla latarni powstała w 1822 r. i poddana była dwóm znacznym przebudowom. Pierwszej w 1910 i następnej w 1978 roku. W czasie tej drugiej dokonała się największa przemiana w wyglądzie latarnia została ona podwyższona o 8 m przez wstawienie metalowego walca. Przyczyną podwyższenia były pobliskie drzewa rosnące w Rezerwacie Przyrody Przylądek Rozewski, które zasłaniały blask latarni. Na wieży zainstalowano również inne źródło światła.

   Światło latarni wysyłane jest z 8 reflektorów w dwóch kolumnach po 4 na każdej stronie panelu. Powierzchnia świetlna wynosi 40 cm szer. x 90 cm wysokości a zasięg światła to aż 26 mil morskich.

   W latarni mieści się muzeum latarnictwa, które jest filią Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku, a na jej ścianie wisi tablica upamiętniająca Leona Wzorka, latarnika, który we wrześniu 1939 r. pozostał na posterunku mimo wojny. 11 września 1939 r. został przez Niemców aresztowany i rozstrzelany w Piaśnicy.

Obok latarni w budynku z ceglanym kominem mieści się stara maszynowania z lokomobilą stałą, generatorami prądotwórczymi, sprężarkąi tablicami rozdzielczymi. Latarnie musiały być niezależne,  dlatego miały własne generatory prądu. Maszyna parowa napędzająca prądnice również napędzała kompresory: sprężone powietrze w mgielne dni uruchamiało buczki w pobliskiej syrenowni. Latarnikowi i jego rodzinie niezależność zapewniał budynek wędzarni który był jednocześnie piekarnią. 

 

 

 

Latarnia Morska Rozewie 3

 

  Kształt i wygląd obecnej latarni został uwarunkowany przez obiekt, który wybudowano na początku XIX wieku. W 1821 roku wzniesiono okrągłą, lekko zwężającą się ku górze wieżę zbudowaną z kamieni polnych i cegieł. Wieżę otynkowano i pomalowano na biało. Na części murowanej postawiono stalową, okrągłą szesnastokątną laternę zakończoną kopulastym dachem. Część stalową pomalowano na czerwono-brązowy a laternę na ciemnozielony kolor. Wokół laterny była wąska galeryjka. Całkowita wysokość wynosiła 21,3 m.

 

Praktyczne informacje:

Wysokość latarni: 32,7 m,
Wysokość światła: 83,2 m n.p.m.,
Zasięg światła: 26 Mm.

Latarnia Rozewie godziny otwarcia:

maj, czerwiec, wrzesień – od 10.00 do 14.00 i od 15.00 do 18.00,
lipiec, sierpień – od 09.00 do 19.00.

Ze względu na strome schody latarnia nie jest dostępna dla dzieci poniżej czwartego roku życia.

 

Latarnia Morska Rozewie 4

 

 

Do latarni można dojechać autobusem podmiejskim PKS Gdynia jadącym z placu przed dworcem Gdynia Główna. Czas jazdy ok 1,5 h koszt 16 pln. Bilety na jeden przejazd w każdym przypadku sprzedaje kierowca w autobusie. http://www.pksgdynia.pl/rozklad_jazdy2/linia/650/

Można także zrobić sobie nieco dłuższą wycieczkę pociągiem Polregio jadącym z Gdyni na Hel. Wysiadamy na stacji Władysławowo Port, przy okazji przechodząc przez sam port a nastepnie z plaży we Władysławowie przechodzimy do Cetniewa. Promenada przy Centrum Przygotowań Olimpijskich z brązowymi gwiazdami upamiętniającymi sławnych sportowców a to właśnie w tej alei stoi pomnik „Korona Himalajów”. Spacer można kontynuować plażą przechodząc przy Klifie Chłapowskim a nieco dalej ciekawostka przyrodnicza: Dolina Chłapowska ze strumykiem płynącym dnem wąwozu. Zanim dotrzemy do latarni, mijamy stanowisko militarne 34 Bateria Artylerii Stałej Rozewie. Długość całego spaceru ok 9 km.

 

trasa do latarni

 

 

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d2806.8908175990937!2d18.334637317504253!3d54.82953569229306!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x0%3A0xc2b26988e94c05d4!2sLatarnia%20Morska%20Rozewie!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1608802764341!5m2!1spl!2spl” width=”800″ height=”600″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

Towarzystwo Przyjaciół Narodowego Muzeum Morskiego

Latarnia Morska Rozewie
Leona Wzorka 3, 84-104 Władysławowo

http://www.tpnmm.pl/latarnie/rozewie

 

 

Latarnia Rozewie II

 

Latarnia Morska Rozewie 10

 

  W celu odróżnienia latarni w Rozewiu od nowo pobudowanej latarni w Czołpinie, świecącej także białym światłem, wybudowano w Rozewiu drugą latarnię. Pobudowano ją w odległości 190 m w kierunku zachodnim od istniejącej wcześniej latarni. Nowa ośmiokątna, otynkowana wieża miała 28,8 m wysokości, zbudowana była z cegły i pomalowana na pomarańczowo. Szesnastokątna laterna z miedzianym dachem była ciemnozielona. Do wieży przylegały dwa parterowe skrzydła, w których zamieszkiwało pięciu latarników obsługujących dwie latarnie. Nowa latarnia została wyposażona także w aparat Fresnela I klasy. Charakterystyka świtała uruchomionego 1.1.1875 r. była taka sama jak na starej latarni. Obie latarnie paliły się światłem ciągłym na wysokości 70,3 m n.p.m. Te dwa światła stałe pozwalały zdecydowanie odróżnić przylądek Rozewie od fragmentu wybrzeża wokół Czołpina i wyeliminować możliwość popełnienia pomyłki przez nawigatora na statku.

Obie latarnie świeciły razem do 1910 roku. Wtedy dokonano przebudowy starej wieży czyniąc z niej nowoczesną latarnię, a nowsza wieża została na trwale wyłączona z eksploatacji. Na górnej części dobudowano metalowy korpus o mniejszej średnicy. W ten sposób podwyższono poziom światła o prawie 5 m.

Warszawska firma inż. Szpotańskiego dokonała modernizacji urządzeń elektrycznych w maszynowni i wyposażyła ją w nowoczesną tablicę elektryczną pod koniec lat 20-tych XX wieku. Elementy te zachowane są do dzisiaj. Latarnia w niezmienionym kształcie przetrwała do 1978 r. Pod koniec lat 70-tych zdecydowano się podwyższyć po raz kolejny światło latarni. Biuro Projektów Budownictwa Morskiego pod kierunkiem Arkadiusza Maciejewskiego opracowało projekt nowego elementu podwyższającego światło o 8 m. „Wmontowania” nowego segmentu o średnicy 3,5 m wykonanego w stoczni „Wisła”

 

Latarnia Morska Rozewie 6

 

   Towarzystwo Przyjaciół Narodowego Muzeum Morskiego przeprowadziło remont rekonstrukcyjny byłej latarni morskiej Rozewie II, wraz z odtworzeniem laterny w latach 2014-2015. 17 czerwca 2017 r. latarni nadano imię Jana Kasprowicza. W starej wieży latarni, od roku 1963, istnieje „Wystawa latarnictwa morskiego”, którą opiekuje się Towarzystwo Przyjaciół Narodowego Muzeum Morskiego. Od 2006 roku Muzeum rozszerzyło swoją działalność o budynek maszynowni, który po remoncie wygląda jak nowy. W 2011 roku wyremontowano i oddano dla zwiedzających salę wystawienniczą „Stodoła”, w której przedstawia się dorobek marynistów reprezentujących różnorodne kierunki sztuki. Do obiektów udostępnionych należy piekarnio-wedzarnia. Całość stanowi zespół nazywany „Blizarium Rozewskie”.

 

 

Latarnia Morska Rozewie 7

 

1696  Rysunek przedstawiający latarnię na szwedzkiej mapie
1821  Budowa wieży kamienno ceglastej (Podstawa części metalowej)
1822-11-15  Uruchomienie latarni
1866   Wymiana lamp Arganda na aparat Fresnela I klasy
1875-1910  W Rozewiu działają dwie latarnie stara i nowa z 1875
1877  Budowa syrenowni dla urządzeń ostrzegawczych
1910  Podwyższenie latarni murowanej o część metalową. Budowa maszynowni dla lokomobilii
1933  Wmurowanie tablicy dla Stefana Żeromskiego
1957-1997  Praca w łańcuchu radiolatarni Zatoka Gdańska. Sygnał rozpoznawczy „RO”.
1963  Powstanie „Muzeum Latarnictwa”
1978  Podwyższenie latarni o 8m. Montaż lampy obrotowej PRB-21
1994  Instalacja stacji referencyjnej systemu satalitarnego określania pozycji, tzw DGPS
2001-2002  Kompleksowy remont latarni (części murowanej i metalowej)
2005  Malowanie metalowej części wieży latarni
2005-2006  Remont maszynowni
2006-06-01  Udostępnienie laterny latarni do zwiedzania

 

Latarnia Morska Rozewie 8

 

Wzdłuż polskiego wybrzeża znajduje się siedemnaście latarń morskich i umiejscowione są kolejno: w Świnoujściu, Kikut k/Wisełki, Niechorzu, Kołobrzegu, Gąskach, Darłowie, Jarosławcu, Ustce, Czołpinie, Stilo, Rozewiu, Jastarni, na Helu, w Sopocie, Gdańsku Porcie Północnym, Nowym Porcie oraz w Krynicy Morskiej.

 

Latarnia Morska Rozewie 9

 

Latarnia Morska Rozewie 11

 

Latarnia Morska Rozewie 12

 

 

 

 
 
 
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia

Podziemne Miasto Głuszyca – Kompleks Osówka

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

Tajemnicze Podziemne Miasto Głuszyca – Kompleks Osówka

  Ostatnia, główna, największa, najbardziej rozbudowana kwatera Hitlera, budowana na Dolnym Śląsku. Zwiedzając tajemnicze podziemia kompleksu RIESE na Dolnym Śląsku, nie można pominąć tego obiektu, będącego obok Walimia i Włodarza największym i ciągle skrywającym wiele tajemnic. Choć od zakończenia wojny minęło blisko 80 lat, to nadal nie rozwiązano wielu zagadek i nie odkryto wszystkich potencjalnych podziemnych przestrzeni.
 

    

Osówka (niem. Säuferhöhen, 716 m n.p.m.) – góra w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich.  Wzniesienie położone w północno-zachodniej części Gór Sowich, w niewielkim grzbiecie masywu Włodarza, na południowy wschód od miejscowości Głuszyca.   W masywie Osówki udostępnione do zwiedzania obiekty naziemne oraz podziemne sztolnie nazistowskiego projektu „Riese” z okresu II wojny światowej. Do zasadniczej części podziemnego kompleksu, prowadzą dwa wejścia od strony południowo-wschodniej. W komorze kompleksu wbudowana tablica pamiątkowa z nazwiskami osób, które odbudowały i udostępniły obiekt do zwiedzania. Na zboczach widoczne pozostałości po kolejce wąskotorowej oraz fundamenty siłowni oraz baraków więziennych z okresu budowy kompleksu.

 

 

Podziemny Kompleks Osówka znajduje się niewiele ponad kilometr na północny-wschód od miejscowości Kolce i takiej samej odległości na północ od miejscowości Sierpnica. Prace rozpoczęto tutaj w połowie 1943r. Doprowadziły one do powstania ogromnego systemu betonowych korytarzy, umocnień i hal. Cel prac był utrzymywany w tajemnicy. Zdaniem jednych miała to być tajna kwatera Adolfa Hitlera. Inni twierdzą, że budowano hale dla podziemnych fabryk zbrojeniowych do produkcji tajnej broni. Do pracy wykorzystywano robotników oraz więźniów z obozu koncentracyjnego Gross-Rosen.

 

 

Część naziemna kompleksu Osówka stanowi zewnętrzną infrastrukturę podziemnego obiektu. Stopień zaawansowania przeprowadzonych tu robót stawia te budowle na pierwszym miejscu pod względem najbardziej wykończonych naziemnych obiektów przedsięwzięcia „Riese” (niem. olbrzym) w Górach Sowich. Największą uwagę przyciągają dwa obiekty umownie nazwane „Kasyno” i „Siłownia”. „Kasyno” ma 50 metrów długości. Posiada otwory okienne, monolityczny stop żelbetonowy, przewody kominkowe, rury instalacyjne oraz wewnętrzne ocieplenie z płyt wiórowo-cementowych. Strop wylany jest w formie niecki, którą docelowo zamierzano wypełnić ziemią i roślinnością. „Siłownia” to blok betonowy, składający się ze zbiorników oraz pomieszczeń do których prowadzą włazy ze stalowymi klamrami. Kompleks Osówka znajduje się w granicach administracyjnych miasta Głuszyca w powiecie wałbrzyskim. Jest to najciekawszy i najdłuższy udostępniony kompleks wybudowany w Górach Sowich.

Tajemnicze Podziemne Miasto Głuszyca – Kompleks Osówka jest udostępnione zwiedzającym przez cały rok od poniedziałku do niedzieli
 
czynne
kwiecień- październik 10:18
listopad- marzec 10:16
 

 
adres:
Podziemne Miasto Osówka Sp. z o.o.
ul. Grunwaldzka 20, Głuszyca
https://www.osowka.pl/
 
 
 
 

 
 
Trasa historyczna
 

    Zwiedzanie Podziemnego Miasta Osówka z przewodnikiem. Turyści dowiadują się o powstawaniu obiektu, zdarzeniach na frontach II wojny światowej, o budowie kompleksów w Górach Sowich. Poznają losy ludzi pracujących przy projekcie Riese, oraz wiele ciekawostek związanych z Osówką, Górami Sowimi, Dolnym Śląskiem. Zwiedzając trasę historyczną zobaczysz: sposoby drążenia podziemi – różne etapy budowy wartownie zdjęcia budowli zewnętrznych eksponaty/uzbrojenie, wyposażenie halę z oryginalnymi szalunkami z roku 1944- betonowe chodniki- rozwiązania techniczne obiektu- scenografie z filmów nagrywanych w podziemiach. Trasa dla wszystkich uczestników zwiedzania, bez większych ograniczeń.


Czas zwiedzania ok. 1 godz.

 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

opracowanie i foto: Albin Marciniak

 
 
NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA TURYSTYCZNE W POLSCE
 
 

 NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Twierdze i Forty

Bastion Ceglarski – pozostałość miejskich fortyfikacji Wrocławia

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Bastion Ceglarski – pozostałość miejskich fortyfikacji Wrocławia

  Bastion został wybudowany w 1585 w północno-wschodniej części pasa murów zewnętrznych okalających wrocławskie Nowe Miasto. Zburzony wraz z murami na początku XIX wieku. Bastion Ceglarski – Wzgórze Polskie, znajduje się tuż przy bulwarze Xawerego Dunikowskiego, w bliskim sąsiedztwie Muzeum Narodowego oraz Muzeum Panoramy Racławickiej. W 1807 roku mimo decyzji władz napoleońskich o rozbiórce umocnień, ocalał, ale stracił charakter militarny. Ze Wzgórza doskonale widać Ostrów Tumski.

 

 

Bastion jest nie widoczny od strony bulwarów nad Odrą a dla idących ulicą, ledwie majaczą fragmenty ceglanych murów. Dopiero stając na wprost, można zobaczyć część tego co skrywa się pod wzgórzem. Choć z pierwotnej zabudowy zostało już niewiele, warto podejść bliżej, przy okazji wizyty w Muzeum Narodowym, czy też podziwiając Panoramę Racławicką w pobliskiej Rotundzie.

 

 

Bastion Ceglarski to pozostała część fortyfikacji miejskich. Bastion powstał w 1585 w miejscu jednej z dawnych bastei flankujących Bramę Ceglarską z wykorzystaniem fragmentów dawnych murów gotyckich. Zaprojektowany z obszernymi kazamatami w systemie nowowłoskim przez Hansa Schneidera von Lindau. Bastion rozebrano po pokoju w Tylzy w 1807 z rozkazu Hieronima Bonaparte – zdobywcy Wrocławia, zmieniając tym samym funkcję wzgórza w punkt widokowy.

 

 

Bastion stał się częścią parku, tzw. Promenady Staromiejskiej, zaprojektowanej przez Johanna Friedricha Knorra w 1812. Na cześć Karla von Holteia, śląskiego poety i pisarza, nazywany Wzgórzem Holteia. Po 1945 przemianowany na Wzgórze Polskie od nazwy dawnej ulicy Polskiej – znanej od 1345, od 1824 zwanej Basteigasse (platea Polonicalis, Polnische Gasse) zlikwidowanej w 1964. Podziemne kazamaty zabezpieczono a obecnie nie są dostępne dla turystów.

 

 

ul. Jana Ewangelisty Purkyniego, Wrocław

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

https://www.facebook.com/marciniak.albin

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Jak się ubezpieczyć, gdy planujesz podróż z dużym wyprzedzeniem?

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Jak się ubezpieczyć, gdy planujesz podróż z dużym wyprzedzeniem?

  Z przyczyn zawodowych lub rodzinnych nie możesz sobie pozwolić na spontaniczne wyjazdy i planujesz swoje zagraniczne wakacje z dużym wyprzedzeniem, by zachować poczucie kontroli? Tak postępuje wielu turystów, zwłaszcza, że planowanie wakacji w ten sposób na ogół pozwala sporo zaoszczędzić na kosztach transportu i zakwaterowania, a także dobrze przygotować się do urlopu. Dziś przedstawiamy, na co zwrócić uwagę, kupując ubezpieczenie w podróży z dużym wyprzedzeniem. Przypomnijmy również, jak wybrać optymalną polisę ubezpieczeniową. 

 

joshua-hibbert-gwzj_ftmpwm-unsplash

 

Ubezpieczenie planowanej z dużym wyprzedzeniem podróży – kluczowe zapisy

Na szczęście zdecydowanej większości podróżnych nie trzeba dziś przekonywać, że ubezpieczenie turystyczne stanowi „must have” w trakcie zagranicznych wyjazdów. Nawet podróżujący po Europie posiadacze EKUZ mogą w ramach tego dokumentu liczyć wyłącznie na doraźną pomoc i – wbrew pozorom – nie zawsze darmową.

Podróż planowana z wyprzedzeniem pozwala dokładnie przemyśleć wybór polisy i dokonać go świadomie, ale z drugiej strony upływający czas zwiększa ryzyko, że wyjazd się nie odbędzie, a przynajmniej nie przebiegnie w takim kształcie, jaki był planowany. Jednocześnie polisę ubezpieczeniową warto wykupić tuż po dokonaniu rezerwacji połączeń lotniczych i noclegów. Dlaczego? Ponieważ jeśli jest dobrze skonstruowana, ochroni Cię przed następującymi okolicznościami.

Rezygnacja z podróży

Wyobraź sobie, że rezerwujesz wakacje first minute, oszczędzając przy tym mnóstwo gotówki. Wyjazd jest zaplanowany za kilka miesięcy, więc po drodze mogą niestety pojawić się okoliczności, które zmuszą się do pozostania w domu. Wystarczy wspomnieć o:

  • chorobie uniemożliwiającej wyjazd;
  • Twoim nagłym wypadku lub podobnym zdarzeniu, które przydarzy się Twoim bliskim;
  • kradzieży paszportu lub innego dokumentu tożsamości, bez którego nie przekroczysz granicy;
  • rozprawy sądowej lub innych okoliczności zmuszających Cię do pozostania na miejscu;
  • zwolnieniu z pracy, które zmieni Twoją sytuację finansową.

Biuro podróży, z którego oferty korzystasz lub linie lotnicze z dużym prawdopodobieństwem nie wezmą pod uwagę takich okoliczności i nie zwrócą Ci poniesionych kosztów, a przynajmniej nie w całości, dlatego ubezpieczenie od rezygnacji z podróży jest naprawdę zasadne.

Opóźnienie podróży lub utrata połączenia

Pociąg, który miał dostarczyć Cię na lotnisko uległ awarii? Ty i Twoi bliscy staliście się ofiarami przestępstwa i Wasz pobyt się wydłuża ze względu na kradzież dokumentów lub konieczność złożenia zeznań? A może Twoja wakacyjna destynacja została sparaliżowana przez powódź?

Opóźnienie podróży to sytuacja zupełnie losowa, jednak z dużym prawdopodobieństwem nie będzie obchodziła linii lotniczych, co zmusi Cię do wykupienia późniejszego połączenia. Chyba, że ubezpieczysz się na taką okoliczność!

Przerwanie podróży

Niestety może się zdarzyć, że Twój powrót z wakacji z różnych przyczyn zostanie przyspieszony, a nie opóźniony. W takiej sytuacji i pieniądze wydane na zarezerwowane noclegi pójdą na marne, a dodatkowo poniesiesz koszt przyspieszonego powrotu do kraju, na przykład samolotem. Bilety lotnicze kupowane na ostatnią chwilę nie należą do najtańszych.

Jeśli przyspieszony powrót będzie konsekwencją choroby lub znacznego uszczerbku na zdrowiu, kradzieży dokumentów podróżnych lub zdarzenia, które miało miejsce w kraju i wymaga Twojej obecności, na przykład włamania do Twojej nieruchomości, ubezpieczenie od przerwania podróży pozwoli Ci uzyskać rekompensatę finansową.

Szukasz polisy, która ubezpieczy Cię na wszystkie wspomniane okoliczności, a jednocześnie nie musi kosztować majątku? Sprawdź ofertę towarzystwa ubezpieczeniowego Balcia przygotowaną dla podróżników przez doświadczonych podróżników i ekspertów!

Na co jeszcze zwrócić uwagę, wybierając ubezpieczenie w podróży?

Jedną z zalet planowania wyjazdów z odpowiednim wyprzedzeniem jest możliwość przemyślanego wyboru polisy ubezpieczeniowej. Ewentualna rekompensata poniesionych szkód zależy od wybranego przez Ciebie wariantu, ale również detali zawartych w ogólnych warunkach ubezpieczenia.

Optymalne ubezpieczenie w podróży – koniecznie o tym pamiętaj:

  • Koszty leczenia – jeden z najważniejszych elementów polisy. Pamiętaj, że leczenie za granicą może kosztować nawet kilkaset tysięcy złotych, dlatego zadbaj o adekwatną do kraju docelowego i odległości sumę ubezpieczenia.
  • Następstwa nieszczęśliwych wypadków – dzięki tej części polisy możesz liczyć na jednorazowe świadczenie w przypadku odniesienia poważnego uszczerbku na zdrowiu.
  • Cel podróży – ubezpieczyciel z pewnością wyjaśni okoliczności zdarzenia, zanim zdecyduje się na likwidację szkody. Jeśli Twój wyjazd ma charakter zarobkowy, koniecznie uwzględnij to, wybierając polisę.
  • Planowane aktywności – większość polis turystycznych w zakresie ochrony uwzględnia amatorskie uprawianie podstawowych dyscyplin sportowych. Jeśli szukasz silniejszych doznań lub bierzesz udział w zawodach, wybierz polisę obejmującą sporty ekstremalne, a także snowboard i narciarstwo.
  • Polisa OC – w trakcie zagranicznego wyjazdu poruszasz się po nieznanym terenie, gdzie panują inne realia, a nawet inne zwyczaje. Polisa OC ochroni Cię przed odpowiedzialnością finansową za szkody wyrządzone nieumyślnie osobom trzecim.
  • Ubezpieczenie bagażu – ten element polisy bywa bagatelizowany przez podróżnych. Zupełnie niesłusznie. Chociaż ryzyko opóźnienia, zgubienia lub zniszczenia bagażu jest relatywnie niskie, miewa naprawdę nieprzyjemne skutki. Dobre ubezpieczenie ochroni Cię przed utratą wartościowych przedmiotów często zabieranych na wyjazdy, na przykład sprzętu sportowego czy aparatu fotograficznego. Jednocześnie w ramach takiej polisy możesz liczyć na rekompensatę zakupu artykułów pierwszej potrzeby, niezbędnych w trakcie podróży.

Planując podróż z dużym wyprzedzeniem, oceń każde możliwe ryzyko, które jest w stanie zrujnować Twoje urlopowe plany. W trakcie wakacji szczególnie zasługujesz na brak stresu i dodatkowych zmartwień!

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Pierwszy tydzień wyprawy Mateusza Waligóry na Mount Everest z poziomu morza

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Asekol Everest Expedition

Tydzień 1. – rowerem od brzegu oceanu do wnętrza Indii

  Minął pierwszy tydzień wyprawy Mateusza Waligóry na Mount Everest z poziomu morza.

 

 

  Minął pierwszy tydzień wyprawy Mateusza Waligóry na Mount Everest z poziomu morza. Rozpoczął się 19 marca od dotarcia do Bakkhali nad brzegiem Oceanu Indyjskiego, skąd dzień później podróżnik w towarzystwie partnerującego mu na rowerowym etapie wyprawy Jakuba Rybickiego, wyruszyli na północ w kierunku oddalonych o ponad 1000 km Himalajów. Dzień później przejechali przez Kolkatę (dawniej: Kalkutę), 15-milionową aglomerację i zarazem największe miasto na trasie pod Everest.

 



W niedzielę, niedługo po tym jak opuścili Bengal Zachodni i wjechali do prowincji Jharkhand, zdarzył się wypadek. Waligóra wjechał w stojącego na poboczu indyjskiej trzypasmowej „autostrady” motocyklistę. Sam nie pamiętał, jak doszło do wypadku, którego świadkiem był Rybicki: – Mgła opadła, słońce wychodzi, przygrzewa, 38 st. C, patrzę… a Mateusz wylatuje w powietrze na dwa metry, wywija fikołka. Po chwili dopiero zaczął się ruszać i mówić. Najniebezpieczniejsze sytuacje są wtedy, gdy jest najprościej. A to był moment, gdy byliśmy rozluźnieni. 

 

 

Na szczęście wypadek nie skutkował poważniejszymi obrażeniami niż potłuczenia. Ucierpiał jednak rower, w którym pękła opona i skrzywiła się rura sterowa. Dzięki pomocy napotkanych na miejscu ludzi, udało się dokonać niezbędnych napraw i kontynuować jazdę przez Indie, w których następnego dnia akurat odbywało się święto Holi – słynny festiwal kolorów. Rzadko odwiedzany przez turystów Jharkhand, który budził obawy ze względu na działającą w tej prowincji partyzantkę maoistyczną Naxal, zdarzające się napady, a nawet porwania, mimo że pechowy, okazał się życzliwy i pomocny.

 

 

Za podróżnikami już ponad 500 km jazdy na rowerach, przed nimi ciesząca się także nienajlepszą renomą w samych Indiach prowincja Bihar. Doskwiera 40-stopniowy upał, moskity, przed którymi trudno się schronić w pozbawionych nawet haka do moskitiery przydrożnych hotelikach oraz ruch uliczny i nieustanna ciekawość tłumu, który w najbardziej zaludnionym kraju świata jest zjawiskiem praktycznie nieustannym.

 

 

Celem wyprawy Mateusza Waligóry jest dotarcie na Mount Everest z poziomu morza z wykorzystaniem jedynie siły własnych mięśni, bez emisji zbędnych zanieczyszczeń, w myśl zasady „leave no trace”. Jeśli wyprawa się powiedzie, będzie pierwszym Polakiem, który osiągnie Mount Everest w taki sposób. Wyprawa odbywa się w formie himalajskiego triathlonu, na który składają się etap rowerowy prowadzący przez północny wschód Indii do Nepalu, etap pieszy, czyli trekking do bazy pod Everestem i wspinaczkę na najwyższy szczyt Ziemi.

 

 

Patronat Honorowy wyprawą objęło Ministerstwo Sportu i Turystyki oraz Polski Oddział The Explorers Club.

 

Wszystko o wyprawie 

Asekol Everest Expedition

 
Mateusz Waligóra 2
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Litwa – oferta specjalna dla profesjonalistów z branży turystycznej

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Oferta specjalna dla profesjonalistów z branży turystycznej

  Staje się coraz bardziej oczywiste, że niezapomniane wrażenia są tak samo ważne dla podróżnych, jak miejsca, które wybierają do odwiedzenia. Dlatego profesjonaliści z branży turystycznej muszą poszerzać swoje horyzonty, aby nadążyć za rosnącymi wymaganiami. Wilno, jako jedna z wschodzących europejskich destynacji, oferuje wszelkiego rodzaju autentyczne doświadczenia w mieście, które już teraz warto odwiedzić ze względu na jego historyczne skarby, miejsca wpisane na listę UNESCO oraz kwitnącą współczesną scenę artystyczną i kulturalną. Dlatego też przygotowana została specjalna oferta przeznaczona specjalnie dla zagranicznych profesjonalistów z branży turystycznej, którzy są zainteresowani promowaniem Wilna.
 
 
 
Zestaw obejmuje kartę Vilnius Pass, która zapewnia użytkownikom dostęp do ponad 30 muzeów i atrakcji, a także bezpłatną wycieczkę; bezpłatne menu degustacyjne dla dwóch osób w uznanej litewskiej restauracji na Starym Mieście; oraz możliwość zakwaterowania w hotelu w centrum miasta w specjalnej cenie agenta.
 
 
 Bazylika archikatedralna w Wilnie na Litwie 13
 
 

Oferta Go Vilnius Travel Trade obejmuje następujące elementy:

 

  • Vilnius Pass: ważny przez 72 godziny, zapewnia użytkownikowi i osobie towarzyszącej bezpłatny wstęp do ponad 30 muzeów i atrakcji, a także bezpłatne wycieczki.

Dowiedz się więcej

  • Bezpłatne menu degustacyjne dla dwóch osób w uznanej litewskiej restauracji na Starym Mieście.

Dowiedz się więcej

  • Możliwość pobytu w hotelu miejskim (ze śniadaniem) w specjalnej cenie dla agentów. Pamiętaj, że nie musisz korzystać z oferowanego hotelu, aby zakwalifikować się do zestawu.

 

Zamek w Trokach na Litwie 8

 

Ważne – jak otrzymać zestaw:

Prosimy o zapoznanie się z poniższymi krokami i ukończenie procesu rejestracji w celu otrzymania oferty Travel Trade – dziękujemy za zrozumienie.

 

Aby otrzymać zestaw, wykonaj następujące kroki:

  • Zarejestruj się za pomocą oficjalnego służbowego adresu e-mail co najmniej 7 dni przed przyjazdem, a otrzymasz wiadomość e-mail z zestawem oferty Travel Trade.
  • Jeśli masz prawo do specjalnej oferty Travel Trade, zespół Działu Turystyki Go Vilnius skontaktuje się z Tobą w ciągu 3-5 dni roboczych.
  • Uwaga: zastrzegamy sobie prawo do odrzucenia wniosku na podstawie naszych warunków.
 

 

Kto się kwalifikuje:

Oferta Travel Trade jest zarezerwowana dla międzynarodowych specjalistów ds. podróży mieszkających poza Litwą, którzy są zainteresowani promowaniem Wilna jako celu podróży i ukończyli wszystkie kroki rejestracji i otrzymali potwierdzenie.

 

Kto nie jest uprawniony:

  • Członkowie rodzin i przyjaciele specjalistów branży turystycznej.
  • Profesjonaliści z branży turystycznej, którzy skorzystali już z tej oferty w tym samym roku kalendarzowym.
  • Profesjonaliści z branży turystycznej, którzy nie otrzymali vouchera od Działu turystyki Go Vilnius.

 

Zamek w Trokach na Litwie 17

 

Zarejestruj się teraz

Skorzystanie z tej specjalnej oferty bez wątpienia da profesjonalistom z branży turystycznej bliższe poznanie nowoczesnego Wilna.

 
Formularz rejestracyjny oferty Travel trade

Aby się zarejestrować należy wypełnić ankietę:

https://www.govilnius.lt/join-travel-trade

 

https://www.govilnius.lt

 

LITWA

https://klubpodroznikow.com/relacje/europa/247-litwa

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Miejsca wyjątkowe

Kręgi Kamienne w Odrach – tajemnicze dziedzictwo przeszłości

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

  Kamienne Kręgi, znane także jako kromlechy, to starożytne konstrukcje składające się z ustawionych pionowo kamieni, często otaczających grobowce. Sama nazwa pochodzi od celtyckich słów: crom – wygięty oraz lech – kamień.

Jeśli planujesz wędrówkę po Borach Tucholskich, warto odwiedzić jedno z najbardziej niezwykłych miejsc tego regionu – Kręgi Kamienne w Odrach. To nie tylko unikalny pomnik archeologiczny, ale także miejsce owiane aurą tajemnicy i pełne historycznego znaczenia.

Położone w malowniczej scenerii rezerwatu przyrody, kamienne kręgi od wieków intrygują badaczy i turystów. Można tu poczuć magię przeszłości, spacerując wśród starożytnych struktur, które mogły pełnić funkcje sakralne, astronomiczne lub być miejscem pochówku dawnych kultur.

Podczas wizyty w Borach Tucholskich, niezależnie od tego, czy wybierasz piesze wędrówki, trasy rowerowe, czy szlaki kajakowe, Kręgi Kamienne w Odrach to punkt, którego nie można pominąć. To niezwykłe miejsce pozwala przenieść się w czasie i poczuć ducha dawnych epok.

 

ODRY – wieś w powiecie chojnickim znana przede wszystkim z leżącego nad Wdą (Czarną Wodą) rezerwatu „Kręgi kamienne”. Na terenie rezerwatu znajdują się pozostałości cmentarzyska plemienia Gotów, które użytkowało ten obiekt w latach ok. 70/80 n.e. do ok. 230/250 n.e. Na cmentarzysko składa się 10 kręgów i 30 kurhanów oraz obszar tzw. cmentarzyska płaskiego. Ogółem (do 2002) odkryto 616 grobów ciałopalnych i szkieletowych. Ich wyposażenie, szczególnie pochówków kobiecych, jest bardzo bogate. Spotykamy tutaj przedmioty codziennego użytku i elementy stroju wykonane z brązu i srebra wykonanych przez miejscowych rzemieślników. Część wyrobów to tzw. importy pochodzące z Cesarstwa Rzymskiego i jego prowincji. Zmarłych chowano przede wszystkim pod kurhanami i na części płaskiej cmentarzyska natomiast kręgi służyły – jak się wydaje – do spotkań starszyzny plemiennej, podczas których zapadały najważniejsze decyzje dotyczące grupy. Tam zapewne zdecydowano o opuszczeniu tej części Kaszub i rozpoczęciu wędrówki w kierunku południowo-wschodnim. Zabytki można oglądać w Muzeum w Odrach oraz w Muzeum w Chojnicach.
Rezerwat zawdzięcza swoje istnienie także występowaniu unikalnych gatunków porostów, które znajdują się na głazach otaczających kręgi.
prof.dr hab. Tadeusz Grabarczyk, Zakład Archeologii Pomorza Uniwersytetu Łódzkiego

 

Od 15 września 1958 teren ten stanowi prawnie chroniony rezerwat przyrody. Stworzono go nie tylko dla zachowania obiektu archeologicznego, ale również w celu ochrony ponad 86 gatunków porostów (zwykle obserwowanych wyłącznie na terenach wysokogórskich), które odkryto na 300 głazach.

Teren rezerwatu liczy ok. 17 hektarów.

 

 

Kamienne kręgi znajdują się także w Węsiorach, Grzybnicy i Leśnie
Kamienny krąg położony jest też w środku puszczy w Białowieży
 
 
Kolejne miejsce to piramidy grobowe sprzed 5000 lat w Wietrzychowicach k. Brześcia Kujawskiego. Z Wietrzychowic do Brześcia jest ok 30 km i łatwiej tam trafić z Izbicy Kujawskiej skąd do Wietrzychowic, Sarnowa i Gaju jest od ok. 7 do 10 km. W każdej z tej miejscowości są grobowce megalityczne.
 
 
 
 
Polska  kryje wiele tajemnic …

 

Kręgi Kamienne w Odrach

 
alt

alt
 

alt
 

alt
 

alt
alt
 
 
alt
alt
 

alt

 
foto 2010 i 2011 : Albin Marciniak

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Cypr i Nekera – współpraca w ramach zrównoważonej turystyki i dbałości o ekosystem.

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Cypr i Nekera – współpraca w ramach zrównoważonej turystyki i dbałości o ekosystem.

   Biuro Podróży Nekera obiera nowy kierunek rozwoju – to destynacje szczególnie dbające o ekologię. O zrównoważonym rozwoju, globalnym ociepleniu, w tym wzroście temperatur mórz i oceanów oraz skutkach tych procesów napisano już bardzo wiele, ale nasuwa się pytanie jak w praktyce branża turystyczna, a w szczególności wiodący touroperatorzy mogą reagować lub wręcz wpływać na poprawę jakości życia przyszłych pokoleń?

 

 

Nekera, jedno z najdynamiczniej rozwijających się biur podróży w Polsce ma jasny plan na wdrożenie ESG.  „Od sezonu zima 2024 i w następnych latach inwestujemy w rozwój oferty na wyjazdy wakacyjne w miejsca, które w pierwszej kolejności stawiają na szeroko pojętą dbałość o ekologię, zarówno tę na lądzie, jak i w morzach i oceanach. Nie jest to pierwsza, ale już kolejna inicjatywa firmy, wychodząca naprzeciw jednej z naszych najważniejszych zasad korporacyjnych: odpowiedzialności za ludzi i środowisko naturalne” – podkreśla prezes Nekera Maciej Nykiel. 

 

 

Wśród destynacji najbardziej wspieranych przez Nekerę znalazł się Cypr, który zdecydowanie wychodzi na prowadzenie wśród konkurencji w dbałości o ekologię, czystość wód i zrównoważoną środowiskowo politykę prowadzenia działalności przez hotele i lokalne firmy turystyczne. Dodatkowo jest to coraz częściej odwiedzany przez Polaków kierunek wakacyjny. Co roku przybywa samolotów czarterowych i rejsowych z Polski do Larnaki i Pafos. Przykładem jest nowe połączenie do Larnaki bezpośrednio z kolejnego lokalnego portu lotniczego, Radomia. Nekera jako pierwsza rozpoczęła sprzedaż pakietów wakacyjnych z tego lotniska i już w inauguracyjnym rejsie 13 grudnia 2023 znalazło się kilkunastu pierwszych klientów.

 


„Od tego czasu wycieczki na Cypr z Radomia sprzedają się świetnie, także dzięki doskonałej współpracy z władzami lotniska PPL Warszawa – Radom. Dzieje się tak również w wyniku aktywnego zaangażowania rządu cypryjskiego, który chce wspierać partnerów zauważających ich ekologiczne starania.” – podkreśla Nykiel.

 

 

Jedną z flagowych ofert Nekery dla klientów poszukujących ekologicznych wycieczek fakultatywnych na Cyprze jest MUSAN czyli Museum of Underwater Sculpture Aiya Napa, zlokalizowanego pod wodą, nieopodal znanej plaży Pernera. Przyjmujące różne formy figury, znajdują są na głębokości około 10 m. Można je oglądać nurkując lub snorklując z rurką i maską. Ich autorem jest zakochany w podwodnym świecie brytyjski artysta, były instruktor nurkowania Jason de Caires Taylor. To właśnie nurkowanie uświadomiło mu, jak zniszczony jest i podatny na dalszą, postępującą degradację morski świat. 

 

 

Prace nad cypryjskim podwodnym muzeum rozpoczęto w 2017 roku, trwały one cztery lata i pochłonęły milion euro. Pomimo że otwarto je w gronie naukowców, oficjeli i dziennikarzy z wielu krajów świata– to praca nad nim wcale nie jest ukończona – teraz bowiem czekamy na to, aż swego dzieła dokończy sama natura. A założeniem tego ciekawego eksperymentu jest harmonijna współpraca między człowiekiem i naturą zgodnie z twierdzeniem artysty, że „powinniśmy dbać o edukację i ochronę wszystkiego tego, co kochamy i tak samo powinniśmy traktować oceany”.

 

 

Ta ciekawa i całkiem nowa na polskim rynku inicjatywa, oparta o wycieczkę do MUSAN, zwanego też często „Świętym, podwodnym światem”, uzupełniona jest w biurze Nekera o bardzo szeroki wachlarz innych fascynujących eko-ofert cypryjskich, np. wyprawy do Parków Narodowych Gór Troodos i Cape Greco czy Rezerwatów Przyrody Akamas, Salt Lake czy Gór Madari.
„Nasza firma wciąż poszukuje dla swoich klientów nowych destynacji, które tak jak Cypr szczególnie dbają o ekologię i stawiają na eko-edukację odwiedzających ich turystów.” – podkreśla prezes Nekery.

 

 

informacja prasowa NEKERA Sp. z o.o.

 

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Litwa– Polacy na pierwszym miejscu wśród odwiedzających

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Litwa– Polacy na pierwszym miejscu wśród odwiedzających

  W 2023  r. Litwę odwiedziło ponad 1,3 miliona zagranicznych turystów, w tym ponad 173  tysiące gości z Polski. Polska osiągnęła ponad 47% wzrost względem 2022 r. i znajduje się obecnie na pierwszym miejscu wśród rynków źródłowych.

 

kauno pilis andrius aleksandravicius daugkartiniam naudojimui

 

Według danych Narodowej Agencji Rozwoju Turystyki Lithuania Travel, w 2023 r. na Litwę przyjechało 1,3 miliona turystów, co daje wynik o 19,1% więcej niż rok temu.  W zeszłym roku Litwę odwiedziło 173 497 turystów z Polski, co stanowi ponad 47% wzrost w porównaniu z 2022 r. Polska znalazła się też na pierwszym miejscu wśród wszystkich rynków źródłowych odwiedzających Litwę. Obecny wynik Polaków jest wciąż o 9% niższy niż w rekordowym przed pandemicznym 2019 roku.

 

Bliskość Litwy oraz dostępność komunikacyjna sprawiają, że jest ona dogodnym krajem nawet na krótkie weekendowe wyjazdy. Bezpośrednie połączenia lotnicze oferowane są z  Warszawy (LOT), a od maja także bezpośrednio z Krakowa, dzięki nowej ofercie AirBaltic. Funkcjonują również połączenia autobusowe oferowane przez Flixbus, Ecolines i Lux Express oraz połączenie kolejowe. 

 

 

Litwa posiada bogatą ofertę turystyczną dla podróżnych w różnym wieku i z różnymi potrzebami. Wilno wraz ze starówką wpisaną na Światową Listę UNESCO oraz Kowno uznane za Europejską Stolicę Kultury w 2022 roku są świetnymi pomysłami na wiosenny lub letni city break. Kraj dzięki ogromnym połaciom lasów, zajmującym 1/3 kraju, 5 Parkom Narodowym oraz ponad 6 tysiącom jezior oferuje idealne warunki  dla miłośników przyrody oraz entuzjastów aktywnego wypoczynku. Litwa słynie również z turystyki SPA & Wellness w światowej klasy ośrodkach zlokalizowanych w najpopularniejszych uzdrowiskach np. Druskiennikach lub Birsztanach. Oferty obejmują szereg różnych zabiegów z wykorzystaniem zasobów naturalnych, m.in. złóż borowinowych czy wód mineralnych. Z kolei spokojne i pozbawione tłumów wybrzeże Bałtyku to idealna alternatywa dla Polskich miejscowości nadmorskich.

 

Co warto zobaczyć na Litwie:

https://klubpodroznikow.com/relacje/europa/247-litwa

 
 

 

O Lithuania Travel 

Lithuania Travel jest narodową agencją rozwoju turystyki odpowiedzialną za marketing i promocję turystyki Litwy, działającą przy Ministerstwie Gospodarki i Innowacji. Jej strategicznym celem jest podnoszenie świadomości Litwy jako atrakcyjnego miejsca turystycznego oraz zachęcanie do podróży zagranicznych i krajowych. Agencja ściśle współpracuje z firmami i organizacjami turystycznymi, prezentuje litewskie produkty turystyczne, usługi i doświadczenia w mediach społecznościowych i cyfrowych, podróżach prasowych, na międzynarodowych wystawach turystycznych i wydarzeniach B2B.

 

 Zamek w Trokach na Litwie

 

Zamek w Trokach na Litwie 10

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia

Muzeum Sztolni Walimskich Kompleks Rzeczka

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak
Sztolnie Walimskie Kompleks RIESE Dolny Slask 115 Fotor
Sztolnie Walimskie to jeden z najważniejszych obiektów kompleksu RIESE
 
   Odwiedzając Góry Sowie na Dolnym Śląsku nie trzeba długo się zastanawiać aby zaplanować bardzo ciekawą wycieczkę. Wybierając się na jeden dzień, na weekend czy nawet na dłuższy pobyt, nie sposób tutaj się nudzić. Wciśnięta w dolinie mała miejscowość Walim, niegdyś potęga w produkcji dywanów i wielkie zaplecze Łódzkich potentatów, to świetna baza wypadowa do pobliskich atrakcji. Jedną z największych jest oczywiście kompleks RIESE i tutejsze Sztolnie Walimskie. W promieniu kilkunastu kilometrów góry skrywają kolejne obiekty tego kompleksu: Włodarz, Osówka, Głuszyca, Soboń, Pałac Jedlinka. Dla miłośników zabytków ciekawą propozycją jest także pobliski Zamek Grodno położony nad Jeziorem Bystrzyckim. Jednak zaczynając zwiedzanie warto zacząć od Sztolni Walimskich.
 
 
Sztolnie Walimskie Kompleks RIESE Dolny Slask 115 Fotor
 
 
Od 1943 roku w rejonie Gór Sowich Niemcy prowadzili zakrojone na szeroką skalę i z ogromnym rozmachem prace budowlane pod wspólnym kryptonimem „Riese” („Olbrzym”). Budowa nie została nigdy ukończona, a jej pozostałością jest szereg podziemnych kompleksów i budowli naziemnych do dziś owianych mgłą tajemnicy co do ich przeznaczenia. Niezwykłość tych obiektów od lat przyciąga w rejon Dolnego Śląska rzesze badaczy i poszukiwaczy przygód. Przez dziesięciolecia możliwość podziwiania ogromu pracy, jaką włożono w drążenie kilometrów tuneli w litej skale kosztem tysięcy istnień ludzkich była dostępna tylko nielicznym śmiałkom. Dziś jednak udało się stworzyć możliwości, aby wszyscy mogli w sposób bezpieczny poznać choć część projektu „Riese”.
 
 
 

 
Sztolnie Walimskie Kompleks RIESE Dolny Slask 4 Fotor
 
 
 
Podziemny Kompleks Rzeczka
 

Podziemna trasa turystyczna w kompleksie „Rzeczka” jest pozostałością po jednym z najbardziej tajemniczych przedsięwzięć górniczych i budowlanych, prowadzonych w czasie II wojny światowej przez III Rzeszę w Górach Sowich. Kompleks ten położony jest na wschodnim zboczu góry Ostrej (653,3 m) między Walimiem a Rzeczką. Wewnątrz panuje stała temperatura w ciągu roku 5 – 7 °C.
Część podziemną kompleksu wytyczono na planie zbliżonym do litery „E”. Składają się na nią 3 równoległe, nie obudowane sztolnie, oddalone od siebie o 40 i 50 m oraz system łączących je pod kątem prostym wyrobisk komorowych, tzw. hal. W celu usprawnienia metody sztolnie drążono również 2 poziomami. Tylko część z nich zyskała obudowę żelbetową.
Całkowita długość wyrobisk podziemnych wynosi ok. 500 m, powierzchnia 2 500 m2, a objętość 14 000 m3.
W kompleksie można zwiedzić prawie wykończoną wartownię, w której zgromadzone zostały eksponaty i nieliczne dokumenty związane z wszystkimi kompleksami. W pomieszczeniu tym zainstalowano kamerę, która umożliwia zapoznanie się z bardzo niejasnym i ciekawym rozwiązaniem technicznym. Dzięki drugiej, drążonej z dwóch stron można poznać proces powstawania tego stanowiska. Są to dwie nie wykończone i nie połączone jeszcze ze sobą komory.

 
 
Sztolnie Walimskie RIESE 26


Imponują wymiary hal, np. „komora techniczna”, łącząca sztolnie I i II, ma 32 m długości i 6 m wysokości. Została ona wydrążona na całej długości z nadanym kształtem ścian i stropu. W 1994 r. natrafiono na wypełniony wodą szyb, który prawdopodobnie miał łączyć się z niższym poziomem sztolni. Ciekawostką jest też nietypowy punkt mierniczy (w osłonie stalowej, na sposób trwały w zaprawie betonowej), ponieważ rozwiązanie to nie jest spotykane w innych kompleksach.
Widoczny jest również zawał o wysokości około 30 m i średnicy 5 m. Na temat tego miejsca powstały dwie hipotezy. Pierwsza, że jest to szyb wentylacyjny, zasypany przed zakończeniem wojny w celu zamaskowania obiektu, jest mało prawdopodobna. Bliższa prawdy jest natomiast teoria o naturalnym obsuwaniu się materiału skalnego w miejscu uskoku tektonicznego.
Największe rozmiary ma hala łącząca sztolnie I i III (80 m długości, 10 m wysokości i 8 m. szerokości). Pozostawiono ją w środkowej części na etapie prac związanych z jej drążeniem. Całość połączona jest niewielkim przejściem pod stropem. W miejscu tym jest tzw. „gilotyna” gdzie w 1978 roku zginął student, który wszedł do niezabezpieczonej sztolni.
Specyficzny klimat sztolni sprawia, że zimą stają się one doskonałym matecznikiem dla nietoperzy, które przy odrobinie szczęścia można obserwować.
Nadziemna część kompleksu jest słabo rozwinięta. Usypano tzw. platformę, służącą do transportu urobku i organizacji placu budowy. Widoczne są również ślady torowiska kolejki wąskotorowej, biegnącej od wlotów sztolni w kierunku wsi Rzeczka. Łączyła ona plac budowy z placem składowym urobku, magazynami jak i z tartakiem wodnym, dostarczającym drewno na potrzeby budowy. Na wysokości dolnego mostu ceglanego pozostały do dzisiaj betonowe ławy fundamentowe, prawdopodobnie przygotowane pod kładkę lub estakadę transportową materiału budowlanego do sztolni z szosy Walim – Rzeczka. Współcześnie nad doliną rz. Walimki przerzucono metalowy most Bailey’a. Między wejściami nr II i III zlokalizowano kilka fundamentów, być może miały one stanowić podstawę pod maszyny wyciągowe wózków lub kompresory i fundament pod słup linii energetycznej. Na prawym brzegu rzeki pozostały ślady po fundamentach dużych zabudowań gospodarczych. W czasie wojny w jednym z tych budynków mieściło się biuro budowy. Powyżej placu budowy funkcjonowała kuźnia (obecnie dom rekreacyjny). W Rzeczce znajdowała się także duża centrala telefoniczna, zachowana do dziś.
 
 

Sztolnie Walimskie RIESE 21

 
 

W czasie II wojny światowej w pn. – zach. części Gór Sowich (Eulengebirge) oraz w okolicach zamku Książ w Górach Wałbrzyskich, rozpoczęto prace górnicze i budowlane na niespotykaną dotąd skalę.
Budowę kompleksów „Rzeczka”, „Jugowice Górne – Jawornik”, „Włodarz”, „Osówka”, „Soboń”, „Sokolec – Gontowa” i „Książ” rozpoczęto w 1943 roku, chociaż prace projektowe mogły być prowadzone już wcześniej, przynajmniej od końca lat 30. XX w. Generalnym wykonawcą była specjalnie utworzona w tym celu Śląska Wspólnota Przemysłowa SA we Wrocławiu (Schlesische Industriegemeinschaft AG), z generalną dyrekcją w Jedlinie Zdroju (12 km od Walimia ). Siłę roboczą stanowili zagraniczni robotnicy przymusowi, dla których zorganizowano cztery obozy w miejscowościach: Walim, Kolce, Głuszyca i Głuszyca Górna.
Od kwietnia 1944 roku nadzór nad projektem przejęła Organizacja Todt, nadając mu kryptonim „Olbrzym” (Oberbauleitung „Riese”). Siedzibę OT umieszczono w Jedlinie Zdroju, a dostawcą siły roboczej stał się obóz koncentracyjny Gross-Rosen z Rogoźnicy. Dla potrzeb budowy w Górach Sowich i zamku Książ utworzono obóz pracy (Arbeitslager) o nazwie „Riese”, który podporządkowany był obozowi Gross-Rosen. Powstało wtedy 5 obozów oraz 13 komand roboczych. Obóz nr 1 w Walimiu założono dla potrzeb kompleksu „Rzeczka”. Mieścił się on w budynku przędzalni spółki akcyjnej „Websky, Hartmann & Mau” (w latach 1945 – 1992 Zakłady Przemysłu Lniarskiego „Walim”).

 
 
Sztolnie Walimskie RIESE 25

Z interwencji głównego inspektora Luftwaffe, feldmarszałka Erharda Milcha w kwaterze Hitlera z 06.04.1944 r. dowiadujemy się o zbyt małym przydziale cementu dla planowanej nowej kwatery głównej, której budowa pochłonąć miała 28 tys. ton betonu i stali. Powstać miała ona koło Wałbrzycha na Śląsku. Najprawdopodobniej informacje te dotyczą podziemi i zamku Książ.
Albert Speer, od roku 1942 hitlerowski minister uzbrojenia, wspomina m.in. o bunkrach dla Hitlera w Górach Sowich. 20.06.1944 r. poinformował on Hitlera, że przy rozbudowie kwater głównych pracuje około 28 tys. robotników. Natomiast w piśmie do adiutanta Hitlera ds. Wehrmachtu z 22.09.1944 stwierdza, że do tego czasu na budowę programu „Riese” koło Jedliny Zdroju wydano 150 mln RM (5 razy więcej niż na schrony w Kętrzynie i 12 razy więcej niż na schrony w Pullach koło Monachium).
Biorąc pod uwagę powyższe dane, możemy przypuszczać, że zużycie materiałów budowlanych, wielkość podziemi, jak i liczba robotników uległy zwiększeniu. Dotychczas poznaliśmy ok. 45% stanu z września 1944 roku. Wiadomo tylko, że projekt „Olbrzym” pochłonął w tym czasie więcej betonu niż, przyznano go ludności cywilnej.
Kompleksy zlokalizowano w promieniu do 2,5 km od szczytu Włodarza, poza „Książem” jedynie „Sokolec” oddalony jest o około 5 km. W zboczach gór drążono sztolnie i komory typowymi metodami górniczymi – wiercono otwory w skałach i rozsadzano je materiałami wybuchowymi. Urobek wywożono na powierzchnię kolejkami wąskotorowymi, a gotowe komory wzmacniano obudowami żelbetowymi.
 
 
Sztolnie Walimskie RIESE 17
 
 
Wokół części podziemnych przygotowywano budowle naziemne dla różnych celów: obozy, warsztaty, magazyny cementu, piasku i kruszyw, fundamenty kruszarek i betoniarek, urządzeń rozładunkowych i kompresorów wtłaczających powietrze do sztolni. Budowano sieci infrastruktur drogowych, kolejowych, wodociągowych, kanalizacyjnych, telefonicznych, energetycznych itp. Fragmenty tych budowli są nadal widoczne w terenie.
Projektu „Riese” nie ukończono do końca wojny. Stopień zniszczenia kompleksów po 1945 roku i brak dokumentacji projektowej czy wykonawczej, nie pozwalają jednoznacznie określić ich przeznaczenia. Badania terenowe, archiwalne i zeznania świadków umożliwiają postawienie dwóch hipotez. Mogłyby to być podziemne zakłady przemysłowe i doświadczalne, jednak naukowcy skłaniają się w stronę podziemnych stanowisk dowodzenia Kwatery Głównej.
 
 

 Sztolnie Walimskie RIESE 16

 
 
 
Wejście tylko z przewodnikiem.
 
Z uwagi na niską temperaturę (ok 7oC) i dużą wilgotność wewnątrz obiektu zaleca się zabranie ciepłej odzieży. Czas zwiedzania ok. 1 h
 
Sztolnie Walimskie ul. 3 Maja 26 Walim
Kontakt Sztolnie Walimskie

Tel.: 74 84 57 300
 

 

 
 Sztolnie Walimskie RIESE 11
 
 
 
Sztolnie Walimskie Kompleks RIESE Dolny Slask 7 Fotor
 
 
 
Sztolnie Walimskie Kompleks RIESE Dolny Slask 23 Fotor
 
 
 
Sztolnie Walimskie Kompleks RIESE Dolny Slask 41 Fotor
 
 
 
 
Sztolnie Walimskie RIESE 4
 
 
 
Sztolnie Walimskie RIESE 7
 
 
 
Sztolnie Walimskie RIESE 10
 
 
 
 
 

NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA W POLSCE I EUROPIE
 
 

 NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

 
 
 
 
 
 

 

 
Tak wyglądały sztolnie w 2009 roku. Na przestrzeni ostatnich lat zaszły tutaj spore zmiany.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

opracowanie i foto: Albin Marciniak

 
 
NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA TURYSTYCZNE W POLSCE
 
 

 NAJPIĘKNIEJSZE PODZIEMIA

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Portugalia

Porto na weekend – Portugalia

przez Karolina Zięba
Napisane przez Karolina Zięba
Porto na weekend – Portugalia

 
Porto (znane również jako Oporto ) to drugie co do wielkości miasto w Portugalii. Leży u ujścia rzeki Douro (hisz. Duero), nad Oceanem Atlantyckim, w północnej Portugalii. Najstarsze informacje o mieście pochodzą z V wieku. Od ówczesnej nazwy miasta wywodzi się nazwa całego kraju: po łacinie Portus Cale (czyli „Port Cale”) wkrótce przeniosło się na całe wówczas hrabstwo, zaś miasto straciło drugi człon i od tej pory jest to Porto.

 
Porto jest niezwykle atrakcyjnym miastem pod względem turystycznym. Najważniejszym miejscem jest stare miasto wpisane na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

 

Centrum miasta położone jest na granitowym wzgórzu Penaventosa, opadając ku północnemu brzegowi rzeki Duero, której brzegi łączy 6 mostów, kończąc się na nabrzeżu Ribeira. Najstarsze budynki pochodzą ze średniowiecza, jednakże znajdują się tu również budowle z XX wieku.

 

Należy również wspomnieć o wytwórniach win w sąsiednim Vila Nova de Gaia, produkujących sławne Porto w których organizowane są wycieczki z przewodnikiem, połączone z degustacją.

 
 

 

 

Spacer po Porto to nieustanna wędrówka w dół i w górę, spoglądanie z wysoka na rzekę oraz podziwianie z dołu imponujących fasad kościołów i pałaców. Niemniej jednak wędrówka pośród plątaniny ciemnych uliczek Ribeiry to obowiązek każdego odwiedzającego Porto, tak jak kieliszek wina na nadbrzeżu.

Główne atrakcje:

Cais da Ribeira – nabrzeże Ribeira

 

 

Ta robotnicza dzielnica wpisana na listę UNESCO, niegdyś traktowana jako miejsce zamieszkania i pracy ludzi znajdujących się na niższym szczeblu drabiny społecznej, stanowi obecnie żywy i barwny, a przede wszystkim popularny turystycznie rejon. Trudno się zresztą temu dziwić, ponieważ kryje w swoim obrębie niezwykłe wąskie uliczki, ciemne przejścia oraz wysokie kamienice, nie raz pomalowane na różne kolory albo wyłożone barwnymi azulejos.

 
 

Idąc Cais da Ribeira, kierujemy się w stronę Ponte Dom Luis I, jednego z sześciu mostów łączących stare dzielnice Porto z Vila Nova de Gaia. Ten piękny, dwupoziomowy most jest idealnym miejscem do podziwiania okolicy.

 
 

Ponte Luís I to dwukonygnacyjny most stalowy, znak rozpoznawczy miasta, został tak nazwany na cześć króla Ludwika I. Łączy brzegi rzeki Douro o całkowitej długości 385,25 metrów (w momencie budowy był to najdłuższy most na świecie w swojej kategorii). Budowa została rozpoczęta w roku 1881, a inauguracja nastąpiła 31 października 1886 roku. Projektantem mostu był inżynier Teófilo Seyrig z grupyGustave Eiffel, która go zbudowała, który wcześniej już zaprojektował podobny most w Portugalii – Most Maria Pia. Masa mostu wynosi 3045 ton.

 
 

Monumentalny budynek Palácio da Bolsa to jeden z najbardziej znanych i symbolicznych w Porto. Obecnie pałac służy jako miejsce ważnych wydarzeń kulturalnych, społecznych i politycznych. Jest też prawdziwym skarbem XIX-wiecznej architektury i sztuki, o czym świadczy choćby liczba turystów – 200 tys. odwiedzin rocznie. Wnętrze jest bardzo bogate i zawiera wiele pięknych, zdobionych sal oraz imponującą klatkę schodową. Na szczególną uwagę zasługuje Sala Arabska (1862-1880) uważana za najładniejszą w całym pałacu, z wystrojem nawiązującym do sztuki arabskiej.


Igreja de São Francisco – kościół świętego Franciszka

 
 

Usytuowany w historycznym centrum Porto Kościół Świętego Franciszka (Igreja de São Francisco) to najwspanialszy gotycki zabytek i jedyny prezentujący ten styl kościół w mieście. Został również doceniony za niezwykłe, barokowe wnętrze. W 1910 roku został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.
Dzisiejszy budynek kościoła de São Francisco jest częścią dawnego klasztoru Zakonu Franciszkanów, wybudowanego w tym miejscu z inicjatywy papieża Innocenta IV ok. 1244 roku. W 1383 roku król Ferdynand I postanowił wznieść tu większą świątynię. Budowa zakończyła się w początkach XV wieku.

 
 

Główna fasada kościoła wyróżnia się wspaniałym gotyckim rozetowym oknem, poniżej którego, w niewielkiej niszy pomiędzy kolumnami znajduje się figurka patrona świątyni – Świętego Franciszka. Prowadzący do środka, pięknie rzeźbiony barokowy portal pochodzi z XVII – XVIII wieku. Wnętrze świątyni pokryte jest bogatymi, pięknymi złoceniami, również w barokowym stylu.

Igreja e Torre dos Clérigos (Kościół i wieża Clérigos) – barokowy, jeden z symboli miasta.
Kościół został zbudowany w XVIII wieku, przez włoskiego architekta i malarza Nicolau Nasoniego. Budowa kościoła rozpoczęła się w 1732, a zakończona około 1750. Front świątyni jest bogato zdobiony przez barokowe motywy, jak wieńce czy muszle. Centralny fryz znajdujący się powyżej okien prezentuje symbole kultu oraz kadzidło. Igreja dos Clérigos był jednym z pierwszych kościołów barokowych w Portugalii, które zaadoptowały barokowy, eliptyczny rozkład budynku.
Torre dos Clérigos (wieża), położona na tyłach kościoła, została zbudowana pomiędzy 1754 a 1763. Budowla była wzorowana na toskańskichKampanilach. Wieża jest wysoka na 75,6 metra. Aby wejść na szczyt 6-piętrowej wieży, należy pokonać 225 stopni.

 

 
Widok ze szczytu wieży na centrum Porto

 

Sé Catedral, znana takze jako Sé do Porto – katedra rzymskokatolicka pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Porto, wPortugalii. Jest to świątynia obronna o potężnych i wysokich murach. Pierwotnie budowla romańska, przebudowana została w XVIII wieku w stylubarokowym. We wnętrzu świątyni znajduje się srebrny ołtarz. Renesansowe schody prowadzą do sali kapitulnej. Katedra znajduje sie na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

 

Mury miejskie
Idąc od strony głównej ulicy (Avenida de Vimara Peres), po lewej stronie zobaczymy pozostałości najstarszych murów miejskich, zwanych Cerca Primitiva, Muralha Primitiva lub Muralha Romanica. Fragment murów zachowanych do naszych czasów jest częścią pierwotnej linii fortyfikacji opasujących Sé i najbliższe jej okolice. Powstały one już w okresie rzymskim w III w., a w wieku XII zostały odbudowane, licząc wówczas 750 m długości i obejmując obszar 4 ha. W takiej formie przetrwały do rozbiórki w XIV w. mającej umożliwić rozwój przestrzenny Porto. W tym czasie wyznaczono również nowe miejskie mury obejmujące o wiele większy obszar (Muralhas Fernandinas).

Porto rozpoczęło starania o wpis na Listę światowego dziedzictwa UNESCO w roku 1993, a uzyskało go 3 lata później.Obszar zakwalifikowany obejmuje średniowieczną dzielnicę znajdującą się w obrębie XIV-wiecznego muru, którego pozostałości istnieją do dziś. Swym zasięgiem pokrywa obszar na południe od Praça da Liberdade, przekraczając rzekę Douro, aż po Vila Nova de Gaia. Większość z najciekawszych miejsc w mieście znajduje się właśnie tutaj.

 

 

Mieszkańcy Porto nie bardzo chcą uznać dzielnicę Vila Nova de Gaia za jedną z dzielnic Porto. Bowiem w Porto prawy i lewy brzeg Douro, mimo niewielkiej odległości (0,5 km), to administracyjnie dwie odrębne miejscowości. Aby dostać się do Vila Nova de Gaia , wystarczy przespacerować się Ponte Dom Luís I. Porto często nazywane jest Cidade Das Pontes – Miastem Mostów. Nie ma w tym nic dziwnego, bowiem jest to miasto o największej na świecie liczbie mostów. Najsłynniejszy z mostów Porto to rekordowy Arrábida. Osiąga on długość 615 metrów, a łuk, który go wspiera ma wysokość 52 i rozpiętość 270 metrów. W chwili ukończenia budowy – w 1963 roku – był on najdłuższą betonową konstrukcją tego typu na świecie.

 

Most Infante D. Henrique to kolejny rekordzista. Jego łuk o rozpiętości 280 metrów ustanowił rekord w tej kategorii mostów:


 

Centrum miasta jest również jego centrum handlowym. Znajdują się tu siedziby wielu banków. Oprócz tego jest tu kilka interesujących placów oraz ulic (niektóre tylko dla ruchu pieszego) z mieszanką budynków w różnych stylach. Warto udać się na spacer by poznać wszystkie klimatyczne zakątki

 
 
Azulejos (arabskie az-zulayj – mały kamień), hiszpańskie i portugalskie płytki ceramiczne do wykładania fasad i ścian
 

 
Porto to miasto mostów
 

Atrakcją są gondole, z których można podziwiać panoramę miasta. Koszt 5 euro
 

Niemal na każdej drodze kościół, kapliczka
 

Wzdłuż rzeki toczy się główne życie miasta

 
Hołd dla „Duque da Ribeira.” Deocleciano Monteiro, znany jako książę Riverside , był wioślarzem i charyzmatyczną postacią w mieście
 

Deptak wzdłuż rzeki
 

Wiele opuszczonych budynków w centrum miasta
 

 
Wieczorem miasto staje się jeszcze bardziej klimatyczne

 

 
Wiele knajpek i restauracji oferujących miejscowe specjały.
 

Głównymi daniami są te oparte na rybach i owocach morza, a podobnie jak w całym kraju króluje tu bacalhau (suszony i solony dorsz). Haczykiem, na który złapią się przede wszystkim głodni klienci, są przystawki w postaci chleba, oliwek czy sera, które kelnerzy przynoszą niekiedy przed podaniem głównego dania. Wszystko jest bardzo smaczne, ale należy liczyć się z tym, że potem trzeba będzie za to zapłacić. Nie zmienia to jednak faktu, że warto się na taką serię przystawek skusić.

 

Smacznie przyrządzone ryby, oliwki, krewetki – wszystko to popijane sangrią albo kieliszkiem porto. W tle słony zapach bliskiego oceanu…

 

 
Plaże kamienisto piaszczyste z dużo ilością dużych muszli

 
Estetyczne ścieżki rowerowe i spacerowe przy Oceanie, które aż prowokują do spacerów wzdłuż brzegu.

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Odkryj piękno południowej Dalmacji – Riwiery Makarskiej i Riwiery Omiš

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

  Co roku wielu turystów z całego świata przyjeżdża do Chorwacji, aby cieszyć się pięknem przyrody i aktywnym wypoczynkiem w sercu Morza Śródziemnego. Na południu Dalmacji znajdują się dwie magiczne riwiery, które od lat zapierają dech w piersiach turystom – Riwiera Makarska i Riwiera Omiš.

 

 

Wraz z Riwierą Opatija, Riwiera Makarska jest najsłynniejszą riwierą na Adriatyku. Riwiera Makarska ma długość ponad 50 km i rozciąga się od Vrulje do Baćina. Tym, co wyróżnia ją na tle innych chorwackich riwier, jest Biokovo, imponująca góra, która nadaje jej niepowtarzalny wygląd. Biokovo z jednej strony i błękitne Morze Adriatyckie z drugiej przyciągają turystów od dziesięcioleci. Niektóre z najpiękniejszych plaż w Chorwacji znajdują się na Riwierze Makarskiej. Od kamienistej plaży Nugal, plaży Punta Rata, plaży Podrače w Breli, plaży miejskiej Nikolina w Baška Voda aż po plażę miejską w Makarskiej. Trudno wyróżnić, który z nich jest najpiękniejszy, ale niemal wszystkie symbolizują naturalny żwir, krystalicznie błękitne morze i głęboki cień pod sosnowym lasem. Wszystkie miejsca na Riwierze Makarskiej są wyjątkowe i oferują niezapomniane wakacje – od Breli, Tučepi, Baška Voda, Podgora, Igrane aż po miasto Makarska.

 

 

Na północ od Riwiery Makarskiej znajduje się kolejna perła Dalmacji – Riwiera Omiš. Riwiera Omiš położona jest poniżej miasta Split, centrum Dalmacji i rozciąga się od Podstrany do Pisaku. Centrum riwiery stanowi Omiš, miasto znane ze słynnych piratów, którzy rządzili Adriatykiem w XII i XIII wieku. Co roku w sierpniu organizowane są zabawy pirackie na cześć słynnych wspomnień miasta Omiš. Gry pirackie przedstawiają historyczne bitwy pomiędzy piratami z Omiš a Wenecjanami. Ujście rzeki Cetina kończy się w Omišu, natomiast kanion Cetiny jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej imponujących kanionów w Europie. Kanion rzeki Cetina jest idealnym miejscem dla gości lubiących aktywny wypoczynek, tyrolkę, rafting, spływy kajakowe, jazdę na rowerze lub długie spacery. Podobnie jak na Riwierze Makarskiej, Riwiera Omiš oferuje również liczne plaże żwirowe i piaszczyste dla tych, którzy chcą cieszyć się morzem i słońcem. Gorąco polecamy odwiedzenie plaży Ruskamen, plaży Dugi rat i plaży miejskiej w Omišu.

 

 

Obie riwiery znajdują się w doskonałej lokalizacji do wycieczek na pobliskie wyspy, a także do wycieczek do atrakcji przyrodniczych i kulturalnych. W ciągu dwóch godzin jazdy samochodem znajduje się Split z Pałacem Dioklecjana, stare miasto w Trogirze, miasto Zadar z niezapomnianymi zachodami słońca i najsłynniejsza turystyczna perła Chorwacji na świecie – miasto Dubrownik ze starymi murami . W pobliżu znajduje się Park Narodowy Krka z atrakcyjnymi wodospadami i zachowanym Parkiem Narodowym Mljet. Nowszą atrakcją jest Punkt widokowy Nebeska šetnica – Skywalk Biokovo, punkt widokowy położony na terenie Parku Przyrody Biokovo, z którego roztaczają się niepowtarzalne widoki na Riwierę Makarską i pobliskie wyspy. Możliwości jednodniowych wycieczek łodzią są niezliczone – od słonecznej wyspy Hvar, wyspy Korčula, półwyspu Pelješac i wyspy Brač aż po najbardziej odległą zamieszkaną chorwacką wyspę, wyspę Vis i imponujący Błękitny jaskinia znajdująca się na pobliskiej wyspie Biševo.

 

 

Idealnym punktem wyjścia do planowania wakacji w Chorwacji jest Laganini.com. Laganini.com to strona o Chorwacji w 13 językach. Możesz znaleźć następujące informacje:

  • Atrakcyjna oferta kwater prywatnych w Chorwacji na każdy gust i budżet, z bezpośrednim kontaktem z gospodarzami. Od komfortowych apartamentów, luksusowych willi, domów wakacyjnych z basenem po pokoje i domki mobilne zlokalizowane na wybrzeżu.
  • Prezentacja i informacje dla ponad 300 miejsc w Chorwacji, 33 atrakcyjnych wysp i 3 riwier – Makarska, Omiška i Opatija.
  • Przewodnik turystyczny po najważniejszych zabytkach kultury, atrakcjach turystycznych i pięknościach przyrody, w tym parkach przyrody i parkach narodowych, takich jak wyspa Mljet, Jeziora Plitwickie, wyspy Brijuni, Krka i inne zasoby naturalne.
  • Historie z Chorwacji w formie bloga z licznymi wskazówkami, co warto odwiedzić, co kupić i co robić w Chorwacji.

 

 

Lato zbliża się wielkimi krokami i teraz jest idealny czas na zaplanowanie wakacji marzeń nad Adriatykiem. Jeśli wybierasz Chorwację, zapoznaj się z bogatą ofertą na Laganini.com i znajdź idealny apartament w Makarskiej, dom wakacyjny z basenem w Brela, luksusową willę w Baška Voda, domek mobilny w Tučepi lub pokój w Drveniku. Poznaj styl życia i zwyczaje swoich gospodarzy, poczuj atmosferę dalmatyńskich miasteczek i spędź niezapomniane wakacje w Chorwacji w najlepszych cenach.

 

[reklama]

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign