Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
czwartek, 26 marca, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Copyright 2025 - All Right Reserved
Cykliczne Spotkania Podróżników

L.Cichy & M.Kamiński Nr 126

przez Albin Marciniak 2011-06-09
Napisane przez Albin Marciniak
27.06.2011 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Premiera filmu z wyprawy na Grenlandię i spotkanie z
Markiem Kamińskim i Leszkiem Cichym
HIT tego lata !!!
premiera filmu z udziałem członków wyprawy, Cichy i Kamiński w naszym klubie !!!

realizacja filmu (montaż i udźwiękowienie)
Andrzej Dziedzic
zdjecia filmowe
Tomasz Walkiewicz
fotografie:
czlonkowie wyprawy
Muzyka
Krzysztof Chochłow

 

Film z pierwszej polskiej wyprawy na najwyzszy szczyt arktyki

 

uczesnitcy:
Leszek Cichy
Marek Kaminski
Mioslaw Polowiec
RYszard Rusinek
Tomasz Walkiewicz

W sobotę, 7 czerwca 2008 roku o godzinie 21.42 czasu polskiego, uczestnicy HiFlyer Polar Ice Expedition 2008 zdobyli najwyższy szczyt Arktyki, Gunnbjorns Fjeld (3694 m n.p.m.), zapisując się tym samym w historii alpinistyki jako członkowie pierwszej polskiej wyprawy, która dokonała tego wyczynu.

http://www.eventmapa.pl/images/art/291/max/0.jpg

Na szczyt weszli: letni Leszek Cichy – kierownik wyprawy, zdobywca Korony Ziemi, w 1980 r. wraz z Krzysztofem Wielickim dokonał pierwszego w historii zimowego wejścia na Mount Everest; -letni Marek Kamiński, zdobywca obu biegunów w jednym sezonie, członek The Explorers Club;  Tomasz Walkiewicz, student Uniwersytetu Jagiellońskiego;  Mirosław Polowiec(podróżnik, globtroter – przemierzył ponad 65 krajów na większości kontynentów) oraz Ryszard Rusinek (podróżnik, uczestnik wypraw na Cho-Oyu, Kilimanjaro, Chimborazo, Douforspitze).
Gunnbjorns Fjeld udało się zdobyć za drugim podejściem, drogą inną niż trzy dni wcześniej, kiedy próba ataku zakończyła się dramatycznym odwrotem, opisanym przez Marka Kamińskiego trzema słowami: „Dobrze, że żyjemy”.

Gunnbjorns Fjeld wznosi się na wysokość 3694 m n.p.m. Po raz pierwszy została zdobyta 16 sierpnia 1936 r. przez Wagera i Coultardsa, członków brytyjsko – duńskiej ekspedycji. Wraz z Cone i Dome tworzy najwyższy łańcuch górski Gór Watkinsa, ciągnących się wzdłuż wschodniego wybrzeża Grenlandii. Teren ten został dokładnie przebadany dopiero w 2004 r. przez norweską ekspedycję, której uczestnicy dokonali pomiarów pozostałych 10 szczytów znajdujących się w paśmie Gór Watkinsa. Gunnbjorns Fjeld ma postać nunataku: szczytu wznoszącego się nad powierzchnię lodowca. Do tej pory zdobyło ją około 40 osób.
W maju 2004 roku na szczycie stanęła Polka, uczestniczka norweskiej ekspedycji – dr Marzena Kaczmarska, glacjolog, sekretarz naukowy SCAR – Komitetu Naukowego Badań Antarktyki, absolwentka Uniwersytetu Śląskiego, obecnie związana z Norweskim Instytutem Polarnym w Tromso.

HiFlyer Polar Ice Expedition została podzielona na cztery etapy: transport rejsowymi liniami na Islandię, przelot na Grenlandię wynajętym samolotem przystosowanym do lądowania na polu lodowym, kilkudniowa wędrówka do podnóża góry oraz atak szczytowy.

Nakładem Wydawnictwa Pascal – partnera ekspedycji, został wydany album dokumentujący zarówno piękno Grenlandii jak i samą wyprawę.

Grenlandia Wyprawy marzeń


Klub Podróżników Śródziemie zaprasza na premierę filmu z wyprawy oraz spotkanie ze zdobywcami Gunnbjorns Fjeld.
Gośćmi wieczoru będą:
Marek Kamiński, Leszek Cichy, Mirosław Polowiec i Tomasz Walkiewicz.

UWAGA !!!

Po premierze filmu z Grenlandii Marek Kamiński zaprezentuje swoją najnowszą książkę WYPRAWA !!!
Spotkanie z Panem Markiem  poprowadzi Kuba Niziński (Radio Kraków)

http://www.klubpodroznikow.com/ksiazka/1016-marek-kaminski-wyprawa .

Tej książki jeszcze nie ma nigdzie w sprzedaży a Klub Podróżników Śródziemie będzie pierwszym miejscem gdzie Marek Kamiński ją zaprezentuje.

WYPRAWA to kolejna książka Marka Kamińskiego, w której próbuje on ukazać drogę do własnego wnętrza, opisując podróże do najbardziej odludnych miejsc naszego globu.
Wyprawa jest drogowskazem – jak nie czuć się samotnie wśród ludzi, którzy nas otaczają, i jak nadać sens życiu, które czasami ten sens traci.
Wyprawa jest książką o podróżowaniu przez życie. Warto się na tę wyprawę zabrać razem z Markiem Kamińskim.

Instytut Marka Kamińskiego Sp. z o.o.
80-266 Gdańsk, ul. Grunwaldzka 212
www.instytutkaminski.pl

Z uwagi na duże zainteresowanie publiczności  i ograniczoną ilością miejsc, pierwszeństwo dla klubowiczów zarejestrowanych na naszym portalu.
Media zainteresowane wywiadami z naszymi gośćmi  prosimy o wcześniejsze zgłoszenia tak aby można było odpowiednio zorganizować miejsce i czas.
Zgłoszenia mediów i wszelkie pytania prosimy wysyłać na [email protected]

nagrody fundują

http://www.foto-festiwal.org/2007/images/pascal.gif

http://www.kalejdoskoppodrozniczy.pl/upload/sponsorzy/logo.jpg

w trakcie wieczoru będzie można nabyć albumy wydawnictwa Pascal
a szczególnie polecamy album zdokumentujący pobyt ekipy na  Grenlandii jak i samą wyprawę.
http://ksiegarnia.pascal.pl/ksiazka.php?id=1884

Grenlandia Wyprawy marzeń

a naszych gosci poprosić o autografy.


Foto: Uczestnicy Ekspedycji na Grenlandii.

http://www.rival.pl/zdjecia_dzial/image/hiflyer/HiFlyer_Polar_Ice_Expedition_foto_David_%20Smari_%20Johannsson.JPG

http://wspinanie.pl/serwis/200806/04hiflyer_polar_ice_expedition_2008_01.jpg

http://www.wloczykij.com/foto/2008-12-29_hiflyer/1.jpg

http://www.wloczykij.com/foto/2008-12-29_hiflyer/3.jpg


polecamy także książkę „Dotykanie świata Marka Kamińskiego”
Marek Kamiński był już naszym gościem
http://www.klubpodroznikow.com/ksiazka/397-dotykanie-wiata-marka-kamiskiego

alt
2011-06-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Iran – nie taki diabeł straszny

przez Albin Marciniak 2011-06-09
Napisane przez Albin Marciniak
20.06.2011 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Iran – nie taki diabeł straszny…
Kaśka Rodacka i Kaśka Zajic

Iran – nie taki diabeł straszny…

Iran ma swoje dwa oblicza. Jedno to terroryzm, skrajny islamski konserwatyzm, hasło: śmierć Ameryce, chusty, burki i nie wiadomo co tam jeszcze oraz odwieczne pytanie:
Nie boicie się, że wezmą was tam za szpiegów?
Drugie to gościnność, piękna przyroda, mozaika kulturowa, nieodkryte lub odkryte i zapomniane zabytki, otwartość ludzi, świetna kuchnia, magiczna muzyka, poezja języka.
Po 6 tygodniach spędzonych na rozmowach z Irańczykami, uczeniu się języka, na wędrówce po północnej części kraju odkryłyśmy, która z twarzy Iranu jest prawdziwa i ile stereotypów i mitów można obalić podczas półtora miesiąca spędzonego w Islamskiej Republice Iranu.
Zapraszamy na wędrówkę po północnym Iranie: od najbardziej konserwatywnego ośrodka teologicznego, przez najbardziej liberalne spośród irańskich miast, dalej przez niesamowite ośrodki narciarskie, podziemne miasta, wytwórnie wody różanej po turkmeńskie wioski we
wschodnio – północnym Iranie i aż nad zapomniane wybrzeże Morza Kaspijskiego.

Wyprawa naukowa zrealizowana przy wsparciu Fundacji Bratniak

2011-06-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Przewodnik po Polsce

przez Albin Marciniak 2011-06-09
Napisane przez Albin Marciniak
14.06.2011 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
„Przewodnik po Polsce – Podziemne trasy turystyczne”
Jerzy Roszkiewicz

Prezentacja książki pt. „Przewodnik po Polsce – Podziemne trasy turystyczne” oraz spotkanie autorskie z autorem Panem Jerzym Roszkiewiczem.

 

Serdecznie zapraszamy do „Świata podziemi” poprzez promocję książki autorstwa Pana Jerzego Roszkiewicza, który jest wybitnym znawcą polskich podziemi. Jest opiekunem jednej z najdłuższych jaskiń na Jurze Krakowsko-Wieluńskiej – Jaskini Wierzchowskiej Górnej, która wchodzi w skład Stowarzyszenia Podziemne Trasy Turystyczne Polski zrzeszającej obiekty podziemne w całej Polsce. Jest to już druga edycja przewodnika wzbogacona o kolejne obiekty. Przewodnik zawiera opisy ok. 100 obiektów podziemnych dostosowanych do zwiedzania przez turystów, który prowadzi czytelników prze tajemnicze jaskinie, groty, kopalnie i sztolnie oraz obiekty pomilitarne, piwnice i składy. Prezentowane są również warte zobaczenia krypty i grobowce oraz dostępne podziemne obiekty elektrowni. Do każdego obiektu jest załączona mapa lokalizacji.

Książkę mogą Państwo zakupić w następujących miejscach: recepcja Jaskini Wierzchowskiej, w B.U.T. Gacek w Krakowie, w salonach Empik, w Ogólnopolskim Systemie Dystrybucji Wydawnictwa Azymut oraz poprzez wydawcę książki Wydawnictwo DAUNPOL z Warszawy.

Po spotkaniu będzie można nabyć książkę także u nas wraz z autografem autora.
W trakcie wieczoru będzie można wygrać egzemplarze książki !!!

http://www.gacek.pl/doc/grafika/jerzy.jpg
Jerzy Roszkiewicz

Stowarzyszenie
Podziemne Trasy Turystyczne Polski
Sekretariat: 31-515 Kraków, ul. Bandurskiego 16/11
http://podziemia.pl/
http://ksiazka48.pl/image/przewodnik-po-polsce-podziemne-trasy-turystyczne-jerzy-roszkiewicz-191385.jpg
2011-06-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Zamieszkać w dżungli

przez Albin Marciniak 2011-06-09
Napisane przez Albin Marciniak
13.06.2011 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
„Zamieszkać w dżungli”
Tomasz Walkiewicz


„Zamieszkać w dżungli”…relacja z wyprawy na Sumatrę i do plemienia Mentawai w Indonezji.

Plemię Mentawai – żyją jak ich przodkowie sprzed 4 tysięcy lat. Zbierają owoce w dżungli, polują na małpy, łowią ryby. Ubrania robią z kory drzew. Mentawai to jedno z ostatnich takich plemię na świecie. Od 1945 r., kiedy Indonezja, odzyskała niepodległość, rząd w Dżakarcie zaczął cywilizować „zacofane” plemię. Na wyspach zaczęto budować szkoły i kościoły, zabroniono odbywania szamańskich praktyk, zakazano robienia tatuaży i piłowania zębów, z którego znane jest plemię. Część Mentawai przyjęła
nowy sposób życia, inni ukryli się głębiej w dżungli. Żyją tam  do dziś, stanowiąc atrakcję turystyczną, choć niełatwo do nich dotrzeć. Noszą ozdoby i ubrania, którymi obdarowują ich przybysze z zachodniego świata. Wiele rodzin ma łodzie z motorem, kiedyś musieli cały dzień wiosłować, by dotrzeć na inną wyspę, a nawet do sąsiedniej wioski. Chcą żyć wygodniej,  choć starszyzna kultywuje dawne obyczaje. Nikt już w tym nie przeszkadza, obszar, na którym żyją Mentawai, został uznany przez UNESCO

Mentawai – (marzec 2011) – fot. Tomasz Walkiewicz

http://mktramping.pl/images/Galerie/big_th_mentawai_mktramping26.jpg

http://mktramping.pl/images/Galerie/big_th_mentawai_mktramping03.jpg

http://mktramping.pl/images/Galerie/big_th_mentawai_mktramping11.jpg

2011-06-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Spotkania, zloty, imprezy podróżników

Turniej Rycerski w Gniewie

przez Albin Marciniak 2011-06-06
Napisane przez Albin Marciniak

http://www.zamek-gniew.pl/user_files/p_img/61_img/062.jpg

25-26 czerwca
XX Międzynarodowy Konny Turniej Rycerski Króla Jana III

Klub Podróżników Śródziemie ma przyjemność ponownie patronować w tym fantastycznym widowisku.

http://www.klubpodroznikow.com/https://www.klubpodroznikow.com/wp-content/uploads/2011/06/1149DSC_8772-a90.JPG

XX Międzynarodowy Konny Turniej Rycerski Króla Jana III

SOBOTA 25 czerwca  2011 ROKU

12.00  OTWARCIE XX MIĘDZYNARODOWEGO TURNIEJU RYCERSKIEGO KRÓLA JANA III afiliowanego przez INTERNATIONAL JOUSTING LEAGUE

12.15   GONITWY TURNIEJOWE – JOUST – starcie rycerzy na kopie, których celem jest ich skruszenie i wysadzenie przeciwnika z siodła

13.00    TURNIEJ MIECZA DŁUGIEGO – pojedynki parami rycerzy pieszych

14.00   GONITWY TURNIEJOWE – JOUST – starcie rycerzy na kopie, których celem jest ich skruszenie i wysadzenie przeciwnika z siodła

15.00   TURNIEJ BOJOWY PIESZY- ELIMINACJE – pojedynki parami rycerzy pieszych

16.00   GONITWY TURNIEJOWE – JOUST – starcie rycerzy na kopie, których celem jest ich skruszenie i wysadzenie przeciwnika z siodła

17.00    ZAMCZYSKO – wielka bitwa drużyn i kompanii rycerskich oraz

BUHURT zwany GACIUHURTEM – gra turniejowa rycerzy konnych z maczugami

19.00  GONITWY SPRAWNOŚCIOWE – ćwiczenia z kopią w gonitwie do pierścienia
i Saracena, władanie włócznią i mieczem z konia

20.00    KONCERT ZESPOŁU „OPEN FOLK – DANCERYE”

22.00  WIDOWISKO „TURNIEJ ZŁOTEJ RÓŻY” – nocne pojedynki rycerzy konnych
i pieszych w niepowtarzalnej oprawie światła, laserów, ognia i dźwięku

http://www.klubpodroznikow.com/https://www.klubpodroznikow.com/wp-content/uploads/2011/06/1139DSC01289-84e.JPG

NIEDZIELA 26 czerwca 2011 ROKU

12.00   GONITWY TURNIEJOWE – JOUST – starcie rycerzy na kopie, których celem jest ich skruszenie i wysadzenie przeciwnika z siodła

13.00    TURNIEJ BOJOWY PIESZY – FINAŁ pojedynki parami rycerzy pieszych

14.00   GONITWY TURNIEJOWE – JOUST – starcie rycerzy na kopie, których celem jest ich skruszenie i wysadzenie przeciwnika z siodła

16.00    WRĘCZENIE NAGRÓD ZWYCIĘZCOM ZMAGAŃ TURNIEJOWYCH

16.30  MSZA  ŚWIĘTA W KAPLICY ZAMKOWEJ z udziałem chóru SCHOLA CANTORUM GYMEVENSIS


http://www.klubpodroznikow.com/https://www.klubpodroznikow.com/wp-content/uploads/2011/06/DSC01411-262.jpg

 

alt

Bilet wstępu na Turniej Rycerski:

  • normalny 15  zł
  • ulgowy 10 zł ( za okazaniem legitymacji szkolnej lub studenckiej )
  • dla mieszkańców miasta i gminy Gniew 5 zł ( za okazaniem dowodu )
  • rodzinny 35 zł ( bilet upoważniający do jednorazowego wstępu na imprezę dla 4 osób – 2 dorosłych+ 2 dzieci )

http://www.klubpodroznikow.com/https://www.klubpodroznikow.com/wp-content/uploads/2011/06/1078DSC_8961-1-78b.JPG

Zamek w Gniewie to najpotężniejsza twierdza Zakonu Krzyżackiego na lewym brzegu Wisły. Zbudowana na przełomie XIII i XIV wieku była domem komturów krzyżackich, a w czasach polskich siedzibą starostów. W wieku XIX, wielokrotnie przebudowywany (spichlerz, więzienie), ostatecznie spłonął w Wielkim Pożarze w 1921 roku.

Fundacja Zamek w Gniewie
Adres
ul. Zamkowa 3
83-140 Gniew
Telefon: (058) 535 25 37
Fax: (058) 535 21 62
http://www.zamek-gniew.pl/

2011-06-06 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Książka

premiera

przez Albin Marciniak 2011-06-06
Napisane przez Albin Marciniak

http://www.360stopni.org/wp-content/uploads/2011/06/dajcie_im_poplywac.jpg

Pan Patagonii w Polsce

 

20 czerwca (poniedziałek) na Uniwersytecie Warszawskim Marek Kamiński i Krzysztof Wielicki poprowadzą spotkanie z jednym z największych według magazynu Fortune przedsiębiorców branży outdoorowej, z zamiłowania alpinistą, surferem i działaczem na rzecz środowiska – Yvonem Chouinardem. Chouinard przyjeżdża na premierę swojej książki „Dajcie im popływać” oraz filmu inspirowanego jego podróżą „180 stopni na południe”. Spotkanie na Uniwersytecie rozpocznie się o godz. 17.00, po spotkaniu odbędzie się konferencja prasowa. O godz. 20.00 zapraszamy wszystkich gości na otwarte bezpłatne kino pod żaglami, organizowane na nadwiślańskiej barce RiverClub (400 m od mostu Śląsko-Dąbrowskiego, na wysokości Starówki) – pokażemy przedpremierowo film „180 stopni na południe”, będzie to także doskonała okazja aby zdobyć autograf od Chouinarda i zamienić z nim kilka słów. Do tańca przygrywać będzie kolektyw Ugly Casanova założony przez członka zespołu Modest Mouse – niestety z płyty a nie na żywo, ale za to głośno i z Waszym przytupem. Wstęp wolny.

 

Czy Bill Gates, Lee Iacocca i Donald Trump chcieli zostać miliarderami? Yvon Chouinard, właściciel firmy odzieżowej Patagonia, marzył jako dziecko o zawodzie trapera. Jego życie potoczyło się jednak inną drogą. Pod koniec lat 50. zaczął sprzedawać z bagażnika samochodu własnoręcznie wykute haki do wspinaczki. Siedem lat później wydrukował pierwszy katalog wysyłkowy na kartce A4, a dzisiaj jest właścicielem firmy z ekskluzywną odzieżą sportową i obrotami rzędu 350 mln dolarów rocznie, nazywaną przez złośliwych Patagucci. Z Guccim na pewno ma tyle wspólnego, że jej historyczne kolekcje osiągają zawrotne ceny na aukcjach. Sam Chouinard uważa się przede wszystkim za surfera, alpinistę i działacza na rzecz środowiska, a dopiero później przedsiębiorcę.

 

Film „180 stopni na południe” to niewątpliwie film drogi, odtworzenie epokowej podróży Yvona Chouinarda, założyciela Patagoni i Douga Tompkinsa, twórcy North Face’a w 1968 , której celem był wulkaniczny szczyt Cerro Corcovado w Ameryce Południowej. Tym razem obaj nestorzy są dobrymi duchami wyprawy, a jej właściwym bohaterem jest dwudziestokilkuletni współczesny hippis Jeff Johnson, alpinista, surfer, który wraz z napotkaną na Wyspie Wielkanocnej Makohe wyrusza śladami swoich idoli. Wyprawa do Corcovado szybko przeradza się w poemat dygresyjny; wymuszony postój na Wyspie Wielkanocnej jest pretekstem do spojrzenia na los i historię małych społeczności w zderzeniu z cywilizacją, a napotkani Chouinard i Tompkins pokazują jak godzić potrzeby tejże cywilizacji z ochroną środowiska. „Uczysz nie tego, co udało ci się osiągnąć, ale w jaki sposób” – mówi właściciel Patagonii, który nawiasem mówiąc na szczyt Corcovado się nie wspiął.

 

20.06.2011 (poniedziałek)

17.00 SPOTKANIE NA UNIWERSYTECIE WARSZAWSKIM; Auditorium Maximum, sala A.Mickiewicza, prowadzenie spotkania: Marek Kamiński i Krzysztof Wielicki; po spotkaniu konferencja prasowa http://www.facebook.com/event.php?eid=193600264019297#!/event.php?eid=176509565733460

20.00 KINO POD ŻAGLAMI: Premiera filmu „180 stopni na południe” (2010); RIVER CLUB (ul. Wybrzeże Gdańskie na wysokości Starówki, 400 m. od mostu Śląsko-Dąbrowskiego) http://www.facebook.com/event.php?eid=193600264019297

trailer filmu: http://www.youtube.com/user/360stopniORG#p/a/u/0/UbSpUlvTpts

muzyka: http://www.youtube.com/watch?v=IVHxMn8trOk

szczegóły na:
www.360stopni.org
[email protected]

http://www.360stopni.org/wp-content/uploads/2011/06/chouinard_zaproszenie.png
film
http://www.youtube.com/watch?v=IVHxMn8trOk&feature=player_embedded
2011-06-06 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Miasta

Sucha Beskidzka – przedwiosnie

przez Modny Kraków 2011-06-02
Napisane przez Modny Kraków
banner_sucha
banner_sucha

Sucha Beskidzka 

 

   Wraz z nadejściem ciepłych miesięcy wzrasta chęć podróżowania. Nie zawsze jednak mamy czas na długie, dalekie wyjazdy bądź też odpowiednie fundusze by taką aktywność podjąć. Jednak niech te czynniki nie będą dla nikogo wymówką – niedaleko od Krakowa znajduje się szereg wartych odwiedzenia miejsc, do których można dojechać bez konieczności nadwerężania domowego budżetu, tudzież brania urlopu.

 

 

sucha-b01

 

Sucha Beskidzka, pierwsza z naszych podpowiedzi, nieczęsto staje się miejscem turystycznych rekomendacji, niewielki skutek daje wyszukiwanie informacji o tym miejscu w mediach, przewodniki też dość zdawkowo omawiają tę małopolską miejscowość.

Dociekanie tego stanu rzeczy nie jest naszą intencją, jednak przyczyna może okazać się prozaiczna: w mieście nie ma żadnych dużych atrakcji komercyjnych, które fundowałyby mu ogólnopolską reklamę, jak również rozwiniętej bazy noclegowej podczas gdy – o ironio – w mieście działa z sukcesami ceniona Wyższa Szkoła Turystyki i Ekologii.
Smutny to fakt, bo ukazuje jak w dzisiejszych czasach nawet wartościowe i interesujące miejsca mogą pozostawać mało znane, jeśli nie zapewni się im nowoczesnej promocji. Jednak ów fakt, w naszej dalszej opowieści będzie pełnił rolę pozytywną: Sucha Beskidzka jest cichym, spokojnym i bardzo pięknym miasteczkiem, którym będą urzeczeni wszyscy potrzebujący wypoczynku z historią w tle.  A jest tam co zwiedzić!

Przede wszystkim z pobytu będą zadowoleni rodzice z małymi dziećmi: w Suchej Beskidzkiej jest mnóstwo przestrzeni i wszystkie interesujące obiekty można zwiedzić z wózkiem, który nie utknie na zbyt wąskich chodnikach, za wysokich krawężnikach czy niewygodnych alejkach. Tutaj z dzieckiem można się przemieszczać bez problemu. Rodzic z pociechami nie stanie się też niewolnikiem turystycznych tłumów, bo ich tu po prostu nie ma. Popołudniami miasto jest wyludnione, przyjezdni przechadzają się niespiesznie.
A gdzie się przechadzają? Otóż przede wszystkim w okolicach renesansowego zamku, najpiękniejszego i najbardziej okazałego obiektu w mieście. Zlokalizowany w samym centrum, kilkaset metrów od rynku przyciąga swoim widokiem – nie bez przyczyny nazywany jest „Małym Wawelem”, choć w naszym subiektywnym odczuciu może zwiedzającemu dostarczyć znacznie więcej przyjemności niż okupowany przez wycieczki krakowski zamek.

 

sucha-b02
 

 

Ten w Suchej Beskidzkiej ma prostą, trójskrzydłową konstrukcję, z otwartym na wschód dziedzińcem. Ozdobiony jest czterema wieżami, wysuniętymi na zewnątrz. Skrzydła południowe i zachodnie są dwupiętrowe, a skrzydło północne – parterowe. Od strony dziedzińca, wyższe skrzydła ozdobione są krużgankami. Wieża zegarowa mieści kaplicę, sklepioną żagielkowo, o unikatowej polichromii, przedstawiającej „Tajemnice Mszy Świętej według Żywota Pana Jezusowego”.
Obecnie w zamku prowadzi działalność Miejski Ośrodek Kultury – Zamek, Galeria Sztuki – Zamek gdzie cyklicznie organizowane są wystawy sztuki współczesnej i tradycyjnej.
Jednak największe wrażenie w tym założeniu wywiera przylegający do zamku park założony prawdopodobnie w XVI wieku, a rozbudowany i ukształtowany do wersji dzisiejszej w wieku XIX.

 

 

sucha-b03

 

 

Takiego parku Kraków nie ma, czego od razu ogromnie pożałowaliśmy. Park zdobi ogromna łąka, którą okalają okazy starych drzew i piękny staw z przerzuconym nad nim mostem arkadowym. Na całej powierzchni parku wiją się wśród traw drobne strumyki, są też małe sadzawki pełne kolorowych ryb. Za czasów Branickich wybudowano neogotycką oranżerię, przed którą rozpościerał się ogród kwiatowy z geometrycznym rozplanowaniem ścieżek i basenem na osi oranżerii. Oranżeria ta, zachowana do dziś, jest jedynym przykładem neogotyku angielskiego w Polsce Południowej. Obecnie znajduje się w nienajlepszym stanie, ale pozostaje mieć nadzieję, że kiedyś zostanie odrestaurowana i stosownie zagospodarowana: dziś, przez wybite szyby widać stojące w niej sztalugi i… karawan konny.

W parku można i warto spędzić cały dzień. Można spacerować, można  urządzić sobie piknik na trawie albo zajrzeć do kawiarni czy też podziwiać ustawione na jego przestrzeni rzeźby. Wszystko to za darmo gdyż nie są pobierane żadne opłaty za wstęp.

Również bezpłatnie można zwiedzić inne atrakcje Suchej Beskidzkiej, a mianowicie dwa interesujące kościoły: stary i nowy.

 

 

sucha-b05

 

 

Te piękne pod względem architektonicznym i stylistycznym budowle wraz z budynkiem klasztornym oraz czterema kaplicami tworzą zespół klasztorno – kościelny. Stary kościół o typowo gotyckiej bryle i renesansowych elementach dekoracyjnych wraz z budynkiem klasztornym, który obecnie pełni funkcję plebani, wzniesiony został z fundacji byłego właściciela Suchej – Piotra Komorowskiego, w latach 1613 -1614. Stary kościół połączony został z nowym kościołem za pomocą parterowej przewiązki, która pełni również rolę zakrystii. Zaprojektował go Teodor Talowski i już samo to stanowi gwarancję, że warto pojechać do Suchej Beskidzkiej choćby tylko po to by ów gmach zobaczyć. Został on wzniesiony w latach 1897 – 1908 i do dziś ma się znakomicie. Głównymi fundatorami świątyni byli Braniccy oraz suscy kolejarze. Bryła kościoła łącząca w sobie elementy malowniczego eklektyzmu, zwłaszcza gotyku i stylu romańskiego jest jednym z najwspanialszych dzieł tego polskiego architekta.

Inny wart uwagi obiekt to znajdująca się na rynku Karczma „Rzym” – ta właśnie, którą uwieczniono w legendzie o Panu Twardowskim, który zaprzedał duszę diabłu. Dokonał tego właśnie tu! I nie ma w owym stwierdzeniu ani cienia przesady: karczma jest starsza niż legenda, pochodzi z II poł. XVIII wieku, a więc szlachcic w istocie miał możliwość biesiadować w niej i zawrzeć pakt z diabłem. Jednak to nie z tego powodu budowla stała się centralnym punktem wytyczonego w 2002 roku szlaku architektury drewnianej Małopolski, ale dlatego, że jest unikalnym obiektem drewnianym, budowlą zrębową, pokrytą czterospadowym dachem, z charakterystyczną kalenicą oraz arkadowymi podcieniami od strony frontowej. Z miejscem tym wiążą się również niektóre lokalne podania – jeśli będą mieć Państwo szczęście, to może uda się trafić tutaj na kogoś z miejscowych bajarzy: z pewnością chętnie opowiedzą te prastare historie.

Na koniec słówko o trudnościach: należy do nich przede wszystkim znalezienie noclegu, co może stać się udziałem osób pragnących pozostać w miasteczku nieco dłużej niż jeden dzień.
Na stronie internetowej miasta (www.sucha-beskidzka.pl) w dziale turystyka nie znajdziemy ani jednego hotelu. Inne internetowe poszukiwania dają nieco wyników, ale – uwaga: większość zamieszczonych na stronach turystycznych danych dotyczących noclegów i kwater w mieście i jego okolicach jest nieaktualna.
Wyposażeni w listę adresów sprawdzaliśmy je po kolei – zamknięte na głucho.
–A kiedyś tu, wie pan, synowa wynajmowała pokoje, ale z turystami są kłopoty to już tego nie robi – poinformował rzeczowo pan pod jednym z podanych w Internecie adresów.
Pod innym okazało się, że rezolutna gospodyni za (nieopodatkowany) nocleg u siebie w domu życzy sobie 180 zł od osoby nazywając tą usługę agroturystyką. 360 zł za dwuosobowy nocleg to prawdopodobnie najdroższa kwatera świata.

Nie będzie zatem łatwo, ale jest nadzieja w postaci hotelu Kasper Suski (www.kaspersuski.pl) mieszczącego się w północnym skrzydle Zamku. Dwuosobowy pokój kosztuje 190 zł więc niemało, ale szczęśliwie turystów nie spotykają żadne nieprzyjemne niespodzianki.
Przebywając w mieście dostrzegamy również szyld informujący o hotelu „Monttis” tel: (033) 874 24 55)– szkoda, że nie sposób trafić na informacje o nim jeszcze przed wyjazdem. To nasuwa nam myśl, że być może hoteli w okolicy jest więcej, ale cała atrakcja polega na samodzielnym ich wytropieniu.
Będziemy musieli to sprawdzić.

(Tomasz Orwid, Leon Dudek)
Zdjęcia: Modny Kraków

2011-06-02

 

 

sucha-b04
2011-06-02 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

wyprawa wokół Morza Czarnego

przez Albin Marciniak 2011-05-17
Napisane przez Albin Marciniak
06.06.2011 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Anna i Thomas Alboth
9 krajów, 6 miesięcy, 1 dziecko – czyli wyprawa wokół Morza Czarnego

Anna i Thomas Alboth
9 krajów, 6 miesięcy, 1 dziecko – czyli wyprawa wokół Morza Czarnego

Polska dziennikarka wraz z mężem fotografem i maleńką Hanią po półrocznej przygodzie wrócili do domu. Wcześniej się zastanawiali: Co zrobić z życiem kiedy córeczka skończy pół roku? Postanowili kontynuować życie tak, jak zawsze marzyli. 6-miesięczna podroż, samochodem, przez 9 krajów i 3 „prawie kraje“. Odwiedzanie przyjaciół-dziennikarzy, maleńkich i dużych wiosek, rozmowy z kobietami i mężczyznami o najróżniejszych korzeniach i marzeniach.
Odwiedzili króla Romów w Mołdawii, zaprzyjaźnili się z rodzina z autonomicznego Naddniestrza, zakochali się w Krymie, znienawidzili rosyjską policję, odpoczęli w czeczeńskich wioskach w Gruzji, roztapiali się w 42 stopniach w Azerbejdżanie, mokli w Górskim Karabachu, w Armenii pytali o Turcje, w Turcji o Armenie.
W międzyczasie mała Hania zaczęła mówić, chodzić i tańczyć przy czeczeńskich pieśniach. Nie boi się ani muzułmańskich chust, ani wilków, ani przejść granicznych (przejechali 18 i w zasadzie nigdzie nie było problemu).
A przez cala podroż uzupełniali bloga, po angielsku, któremu kibicują juz ludzie z ponad 130 krajów. Thefamilywithoutborders.com – strona dla tych, którzy tak jak oni wierzą, że chcieć to móc. I że dzieci tylko poszerzają życie, nie ograniczają. Tak jak i podróże!

http://thefamilywithoutborders.com/

2011-05-17 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Książka

Campus Syberia-Mongolia Expedition 2009

przez Albin Marciniak 2011-05-16
Napisane przez Albin Marciniak

Campus Syberia-Mongolia Expedition 2009 w off-roadowej biblii
Chrisa Scotta pt. „Overlanders’ Handbook”

Na rynku ukazał się „Overlanders’ Handbook” Chrisa Scotta –
najnowszy przewodnik legendarnego globtrotera, podróżnika oraz autora przewodników
off-roadowych. Wśród tras opisywanych przez autora znajduje się mocny polski akcent –
wyprawa Michała Reja Campus Syberia-Mongolia Expedition 2009.

„Overlanders’ Handbook” jest książką podobną do poprzednich pozycji tego autora
pt. „Sahara Overland” oraz „Morocco Overland”, ale w odróżnieniu od poprzednich tytułów
obejmuje całą Afrykę, Azję i Amerykę Łacińską.

Na łamy przewodnika trafiła wyprawa Campus Syberia-Mongolia Expedition 2009 –
pionierska wyprawa grupy polskich podróżników, którą kierował doświadczony podróżnik
Michał Rej. W ekspedycji udział wzięli ponadto równie zapaleni miłośnicy off-roadu: Piotr
Stańczak, Paweł Szperliński i Szymon Stec.

W ciągu sześciotygodniowej podróży Polacy pokonali ponad 22 tysiące kilometrów w tym
m.in. liczący prawie 1500 km odcinek wzdłuż Bajkalsko-Amurskiej Magistrali Kolejowej
(BAM) z Siewierobajkalska do Tyndy – trasę nazwaną Mont Everestem off-roadu –
oraz mongolską część Pustyni Gobi. Ekipa Campusa jako pierwsza na świecie oficjalnie
udokumentowała ów przejazd. Była to też pierwsza polska wyprawa, która za jednym
podejściem zmierzyła się z BAM-em i bezdrożami Mongolii.

„Overlanders’ Handbook” jest niezbędną pozycja w biblioteczce każdego miłośnika off-
roadu oraz wszystkich moto-podróżników. Na 752 stronach opisuje ona wszystko, co tylko
może się przydać zarówno tym bardziej, jak i mniej doświadczonym, amatorom wypraw off-
roadowych – począwszy od planowania trasy i przygotowania odpowiednich dokumentów,
poprzez wybór pojazdu oraz jego adaptację do trudnych warunków drogowych i organizację
życia ‘w drodze’, a skończywszy na poradach i wskazówkach oraz relacjach i opisach
popularnych oraz mniej znanych tras prowadzących przez trzy, powyżej wskazane
kontynenty.

Więcej o wyprawie Syberia-Mongolia Expedition 2009:
http://www.syberia-mongolia.pl/

www.campus.com.pl

2011-05-16 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Muzea

Muzeum Auschwitz-Birkenau KL Birkenau (Auschwitz II) w Oświęcimiu

przez Albin Marciniak 2011-05-16
Napisane przez Albin Marciniak

Muzeum Auschwitz-Birkenau KL Birkenau (Auschwitz II) w Oświęcimiu

  Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau – muzeum utworzone staraniem byłych więźniów Auschwitz-Birkenau, na mocy ustawy z 1947 roku, celem zachowania „po wsze czasy” pozostałości po byłym niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz-Birkenau.
 
 
 
 
Na Muzeum składają się głównie dwie wielkie części byłego kompleksu obozowego: Auschwitz I Stammlager i Auschwitz II Birkenau, wraz z ponad 150 obiektami budowlanymi, ok. 300 ruinami, autentycznymi drogami, rampą, ogrodzeniami, a także archiwalia, które przetrwały ewakuację obozu oraz zbiór ponad stu tysięcy obiektów ruchomych (m.in. walizki buty i przedmioty codziennego użytku, pasiaki i przedmioty więźniarskie, a także przedmioty pochodzenia esesmańskiego).
 
 
 
 
Muzeum jest jednostką bezpośrednio podporządkowaną Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, jednakże jego działalność jest wynikiem szeroko zakrojonego konsensusu międzynarodowego. W tym celu, w roku 1990 powołano Międzynarodową Radę Muzeum przy Ministrze Kultury, która została zastąpiona w roku 2000 przez Międzynarodową Radę Oświęcimską przy Premierze RP. Obydwu Radom przewodniczył Władysław Bartoszewski. Rady te powołano dla opiniowania różnych zagadnień związanych z pracami Muzeum i zachowaniem Miejsca Pamięci, a także – w miarę potrzeby – z innymi obozami, pozostałymi po wojnie na terenach Polski.
 
 
 
 
 
 
Konzentrationslager Auschwitz, KL Auschwitz (Stammlager), w tym KL Birkenau (Auschwitz II) – zespół niemieckich obozów koncentracyjnych, w tym obozu zagłady na terenie Oświęcimia i pobliskich miejscowości istniejący w latach 1940-1945, symbol Holocaustu. Nazwy Auschwitz i Birkenau są niemieckimi odpowiednikami polskich nazw Oświęcim i Brzezinka, stosowanymi po agresji Niemiec na Polskę w 1939 i aneksji tych ziem przez III Rzeszę, gdy Oświęcim znalazł się administracyjnie w rejencji katowickiej (Regierungsbezirk Kattowitz) prowincji Górnego Śląska (Provinz Oberschlesien). W 1940 na tych terenach władze niemieckie utworzyły obóz przeznaczony początkowo do osadzania więźniów politycznych i opozycji, głównie Polaków. Rozbudowywany był potem stopniowo w główne miejsce masowej eksterminacji około miliona Żydów z całej Europy, a także wielu Polaków, Romów, jeńców radzieckich oraz ofiar innych narodowości. Jest to jedyny obóz koncentracyjny znajdujący się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, figuruje tam pod oficjalną nazwą Auschwitz-Birkenau. Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady (1940-45)
 
 
 
 
 
 Głównymi obozami zespołu były:
 Auschwitz I (Oświęcim I), pierwszy obóz, głównie pracy przymusowej, pełniący również funkcję centrum zarządzającego dla całego kompleksu;
 Auschwitz II – Birkenau (Brzezinka), początkowo obóz koncentracyjny, potem także obóz śmierci wyposażony w komory gazowe i krematoria;
 Auschwitz III – Monowitz (Monowice), obóz pracy przymusowej w fabryce Buna-Werke koncernu IG Farben.
Auschwitz II (Birkenau)
 
 
 

 
 
Drugi główny obóz zespołu był przede wszystkim obozem śmierci – największym nazistowskim obozem zagłady. To w nim zginęła przeważająca liczba ofiar KL Auschwitz – ponad milion osób, tu były specjalnie zaprojektowane i wzniesione zespoły komór gazowych z krematoriami (zarówno prowizoryczne, w adaptowanych domkach chłopskich, jak i specjalnie wybudowane dla tego celu).
 
 
 
Budowę obozu rozpoczęto w październiku 1941 r., siłami więźniów i jeńców radzieckich osadzonych w Auschwitz, realizując rozkaz Himmlera z czasu jego pierwszej wizytacji obozu Auschwitz, w marcu tego roku. W dokumentach nazistowskich Auschwitz II nosił aż do wiosny 1944 roku nazwę obozu jenieckiego (Kriegsgefangenenlager) i choć funkcji tej nigdy nie pełnił, to plany zakładały wystawienie w nim 174 baraków murowanych dla pomieszczenia 100.000 jeńców radzieckich. Obóz zajmował obszar prostokąta o powierzchni ok. 140 ha, ogrodzonego z zewnątrz drutem kolczastym pod napięciem; tak samo ogrodzone były wewnętrzne sektory (odcinki), na które podzielono obóz. Na tym terenie do końca 1944 roku powstało około 300 różnych budynków – baraków, latryn, wartowni, komór gazowych itp. – tworzyły one kilka większych części:
 
DSC_1303

 
 
Obóz kobiecy (sektory BIa i b) – sektor BIa został oddany do użytku jako pierwsza część obozu w czerwcu 1942 r., umieszczono tu ok. 1000 jeńców radzieckich przeniesionych z Auschwitz, potem była to część męska, a ostatecznie kobieca; sektor BIb utworzono w sierpniu 1942 r.; rejestracja i kwarantanna męska (BIIa) – oddany do użytku w sierpniu 1943 r.; obóz rodzinny (BIIb) dla Żydów z Theresienstadt (Familienlager Theresienstadt) – oddany do użytku we wrześniu 1943 r.; obóz męski (BIIc i d) – odcinek BIId był gotowy w lipcu 1942 r.; obóz cygański (BIIe) – pierwsza część sektora BII powstała w lutym 1943 r., przeznaczona dla rodzin romskich (Zigeunerlager) i zlikwidowana w sierpniu 1944 r.; odcinek szpitalny (BIIf) – oddany do użytku w lipcu 1943 r.; Kanada (BIIg) – odcinek oddany do użytku w grudniu 1943 r. stanowiły baraki obok krematorium IV, służące do gromadzenia zrabowanych ofiarom rzeczy, za Kanadą znajdowała się tzw. nowa sauna, gdzie przyjmowano do obozu więźniów z nowych transportów; Meksyk (BIII) – obszar rozbudowy obozu poza pierwotny teren utworzony w czerwcu 1944 r. – bez wody, światła, kanalizacji ani żadnego wyposażenia, w czasie przyjmowania transportów z Węgier umieszczano tu Żydówki, których nie zdążono poddać selekcjom; Czerwony Domek (Bunkier I) i Biały Domek (bunkier II) – prowizoryczne komory gazowe w zaadaptowanych domach wysiedlonych mieszkańców Brzezinki; krematoria II, III, IV i V (zespół komór gazowych i pieców do spalania zwłok). zespoły oczyszczalni ścieków, budynki SS, olbrzymie hangary dla przetrzymywania ziemniaków i wiele innych zabudowań pomocniczych.
 

 

Latem 1941 Himmler wskazał Auschwitz jako miejsce „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej” Endlösung. Wykonywanie tego zbrodniczego planu rozpoczęło się w tym obozie na wiosnę 1942 roku. Masowa akcja uśmiercania gazem rozpoczęła się najpierw w pierwszej komorze gazowej w obozie macierzystym. Potem, ze względu na łatwość odizolowania, akcję zagłady przeniesiono do dwóch prowizorycznych komór gazowych, które umieszczono w przebudowanych wiejskich chałupach (czerwony domek – od marca, i biały domek – od września – nazwy pochodziły od koloru cegieł i tynku). Ciała najpierw grzebano, później palono w specjalnych dołach spaleniskowych. Po drugiej wizytacji obozów przez Himmlera w połowie lipca 1942 roku i ocenieniu wydajności tych prowizorycznych komór jako niewystarczającej, opracowano plan stworzenia urządzeń unicestwienia na skalę dotychczas niespotykaną. Latem 1942 roku niemiecka firma Hoch und Tiefbau AG z Katowic rozpoczęła budowę czterech potężnych zespołów krematoriów (II, III, IV i V). Krematoria II i III miały podziemne rozbieralnie i komory gazowe. Krematoria IV i V były w całości budynkami naziemnymi. Piece krematoryjne wykonała firma J.A. Topf und Soehne z Erfurtu. Obiekty te oddano do użytku między marcem a czerwcem 1943 roku. Ginący tu ludzie umierali śmiercią bolesną, w cierpieniu i poniżeniu, spotęgowanym widokiem umierających w udręczeniu bliskich: rodziców, małżonków, rodzeństwa, dzieci.
 

 

 

Skazani na zagładę Żydzi byli dowożeni transportami kolejowymi, w wagonach towarowych, zazwyczaj w straszliwych warunkach. Niektóre transporty przywożone z Europy Zachodniej przyjeżdżały do obozu w normalnych wagonach pasażerskich. Do połowy 1944 roku końcowym przystankiem transportów była tak zwana Judenrampe umiejscowiona wzdłuż głównej linii kolejowej pomiędzy Auschwitz I a II. W 1944 roku tory doprowadzono do obozu, aby przyspieszyć akcję zagłady, spodziewano się bowiem ogromnych transportów Żydów z Węgier. Wiele transportów było kierowanych w całości do komór gazowych, w zależności od potrzeb stosowano tzw. selekcję i wydzielano więźniów do pracy przymusowej lub do zbrodniczych eksperymentów medycznych (m.in. na dzieciach bliźniętach i osobach karłowatych), co na jakiś czas pozwalało im zachować życie. Natomiast pozostali – starcy, chorzy oraz dzieci byli uśmiercani gazem bez wyjątku.
 

 

 

Selekcji podlegali tylko więźniowie żydowscy. Więźniowie nie-Żydzi byli włączani do stanu liczbowego obozu. Wszyscy – wyselekcjonowani oraz kierowani do komór gazowych – byli pozbawiani rzeczy osobistych, przekazywanych do specjalnego sektora zwanego Kanada. Rzeczy te były tam segregowane i przechodziły na własność III Rzeszy. Potem specjalnymi transportami wywożono je do Niemiec, gdzie były przekazywane armii, rodzinom ofiar bombardowań, pomocy społecznej itp.
 
 

 

 

Wyselekcjonowani więźniowie byli odprowadzani do obozu, gdzie trafiali do ewidencji w budynku sauny. Sauna i kwarantanna były według relacji ocalałych miejscami kluczowymi w procesie łamania ludzi. Oderwani od rodzin, małżonków, dzieci, poniżani obnażaniem, pełnym strzyżeniem i tatuowaniem, byli w końcu umieszczani w barakach obozowych i ćwiczeni w uległości przez SS, kapo i blokowych. Po jej zakończeniu pracowali przymusowo na miejscu lub byli przenoszeni do podobozów. W Saunie nowo przybyły więzień otrzymywał numer obozowy, który od tej pory zastępował jego nazwisko. Auschwitz-Birkenau był jedynym obozem hitlerowskim, który wprowadził tatuowanie numerów obozowych.
 

 

 

Likwidacja obozów

DSC_1425

Ze względu na sytuację strategiczną na froncie wschodnim naziści już w sierpniu 1944 r. rozpoczęli przygotowania do likwidacji obozów. Systematycznie likwidowali członków Sonderkommand – tylko we wrześniu tego roku zamordowali około 200 z nich. Wywołało to słynny bunt Sonderkommanda w krematorium IV. W sierpniu 1944 r. rozpoczęła się w obozie sukcesywna ewakuacja więźniów w głąb Rzeszy, z końcem roku wstrzymano rozbudowę Auschwitz oraz Birkenau i zaczęto palenie dokumentów oraz zacieranie świadectw zbrodni: zasypywano doły z ludzkimi prochami, rozebrano do fundamentów krematorium IV, przygotowano do wysadzenia pozostałe trzy budynki krematoryjne.
 
 

 

 

17 stycznia 1945 r. odbył się w KL Auschwitz ostatni generalny apel 67 012 więźniarek i więźniów. Bezpośrednio po nim na rozkaz wyższego dowódcy SS i policji we Wrocławiu, Obergruppenfuehrera SS Schmausera, rozpoczęto ostateczną ewakuację więźniów. Rozpoczęły się Marsze Śmierci do obozów w głębi Rzeszy. Główny marsz odbywał się na trasie Oświęcim – Wodzisław Śląski (63km). 22 stycznia transport dotarł do stacji kolejowej Loslau (niemiecka nazwa Wodzisławia Śląskiego), gdzie załadowano więźniów do otwartych węglowych wagonów kolejowych i w warunkach mrozu na zewnątrz i ścisku wewnątrz skierowano dalej. Trasa transportów kolejowych z Wodzisławia prowadziła m.in. przez Ostrawę w kierunku Austrii i Niemiec.
 

 

 

W obozie zostało ponad 9 tysięcy więźniów, w tym około 500 dzieci – wszyscy mieli zostać zgładzeni. Od 18 do 27 stycznia masowo palono obozowe akta, 20 stycznia wysadzono krematoria II i III, a 26 stycznia – krematorium V. 23 stycznia podpalono tak zwaną Kanadę II, czyli kompleks magazynów z mieniem zagrabionym ofiarom. Obóz, w części opuszczony przez esesmanów, 27 stycznia wyzwolili żołnierze Armii Czerwonej, a bezpośrednio 100 Lwowska Dywizja Piechoty, którą dowodził generał-major Fiodor Krasawin. W Auschwitz, Birkenau, Monowitz i podobozach wyzwolenia doczekało łącznie około 7,5 tysiąca więźniów. Część byłych więźniów tuż po wyzwoleniu odeszła do swych domów. Pozostali zostali umieszczeni w prowizorycznych szpitalach zorganizowanych na terenie obozu. Większość z nich umarła z wycieńczenia.
 
 

 
 
Obecnie historycy, za wyczerpującymi badaniami Franciszka Pipera, oceniają, że ogółem do obozu trafiło co najmniej 1,3 miliona osób, w tym:
1,1 mln Żydów
do 150 tysięcy Polaków
23 tysiące Romów
  i ponad 30 tysięcy osób innych narodowości.
Liczba zabitych sięgnęła prawie 1,1 mln osób, w tym:
960 tysięcy Żydów, czyli prawie 90% – w tym:
438 tysięcy z Węgier
około 300 tysięcy z Polski
prawie 70 tysięcy z Francji
60 tysięcy z Holandii
55 tysięcy z Grecji
ponad 46 tysięcy z Czech i Moraw
ponad 26 tysięcy ze Słowacji
ponad 24 tysiące z Belgii
23 tysiące z Niemiec i Austrii
10 tysięcy z Jugosławii
do 75 tysięcy Polaków
21 tysięcy Romów
15 tysięcy jeńców radzieckich różnych narodowości
oraz do 15 tysięcy ludzi innych narodowości.

Istnieją jednak nadal poglądy podtrzymujące ocenę liczby ofiar w wysokości 4 lub więcej milionów osób. Wielkości te wyprowadzane są estymacją pewnych danych cząstkowych według zasad, którymi posłużyła się wspomniana komisja radziecka. Nie znajduje to uznania u większości współczesnych badaczy.

http://pl.auschwitz.org.pl

 

 

opracowanie &foto: Albin Marciniak

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 


Auschwitz II Birkenau, Birkenau, Oświęcim, Obóz Zagłady, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, the Auschwitz Death Camp, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, bu Auschwitz ölüm düşərgəsi, Auschwitz
أوشفيتز بيركيناو الثاني، بيركيناو، معسكر الموت في اوشفيتز، أوشفيتز
奥斯威辛第二至比克瑙,比克瑙的奥斯威辛死亡集中营,奥斯威辛
奧斯威辛第二至比克瑙,比克瑙的奧斯威辛死亡集中營,奧斯威辛
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, Auschwitz logor smrti, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, Osvětim tábor smrti, Osvětimi
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, le camp d’extermination d’Auschwitz, Auschwitz
Άουσβιτς ΙΙ-Μπίρκεναου, Μπίρκεναου, στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς, του Άουσβιτς
אושוויץ בירקנאו II, בירקנאו, מחנה ההשמדה אושוויץ, אושוויץ
Auschwitz-Birkenau द्वितीय, Birkenau, Auschwitz मौत शिविर, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, el campo de exterminio de Auschwitz, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, het vernietigingskamp Auschwitz, Auschwitz
Auschwitz-Birkenau II, Birkenau, Campa an Bás Auschwitz, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, Death Auschwitz Camp, Auschwitz
アウシュヴィッツⅡ-ビルケナウ、ビルケナウ、アウシュビッツの死のキャンプ、アウシュビッツ
אַושוויץ צווייטער-בירקענאַו, בירקענאַו, די אַושוויץ טויט לאַגער, אַושוויץ
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, el camp d’extermini d’Auschwitz, Auschwitz
아우 슈비츠 II에 – Birkenau, Birkenau, 아우 슈비츠 죽음의 캠프, 아우 슈비츠
II Auschwitz-Birkenau, Birkenau koncentracijos stovyklos, Aušvico mirties stovykla, Osvencimas
Auschwitz Birkenau II-, Birkenau et mors Auschwitz castrorum Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, das Vernichtungslager Auschwitz, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, Auschwitz Death Camp, Auschwitz
آشویتس برکناو دوم -، برکناو، اردوگاه مرگ آشویتس، اردوگاه آشویتس
Auschwitz Birkenau-II, Birkenau, o campo de extermínio de Auschwitz, Auschwitz
Аушвиц II-Биркенау, Биркенау, Освенцим смерти, Освенцим
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, în lagărul morţii de la Auschwitz, Auschwitz
Аушвиц ИИ-Биркенау, Биркенау логор Аушвиц, Аушвиц
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, Kifo Auschwitz Camp, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, Auschwitz dödsläger, Auschwitz
Аушвіц II-Біркенау, Біркенау, Освенцим смерті, Освенцім
آشوٹز دوم – Birkenau، Birkenau، آشوٹز موت کیمپ، آشوٹز
Auschwitz-Birkenau II, Birkenau, mae’r Gwersyll Auschwitz Marwolaeth, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, birkenaui, az auschwitzi tábor Halál, Auschwitz
Auschwitz-Birkenau II, Birkenau, Trại Auschwitz cái chết, Auschwitz
Auschwitz II-Birkenau, Birkenau, Auschwitz Death Camp, Auschwitz

 

2011-05-16 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

ETIOPIA – GÓRY SIMEN

przez Albin Marciniak 2011-05-14
Napisane przez Albin Marciniak
30.05.2011 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
ETIOPIA – GÓRY SIMEN
Elżbieta Wiejaczka

30.05.2011 godz. 19:00

ETIOPIA – GÓRY SIMEN, LALIBELA, PLEMIONA POŁUDNIA

Elżbieta Wiejaczka

Co zapamiętałam z Etiopii?

Czwarta rano. Pijemy kawę, niektórzy jedzą owsiankę. Na głowach czołówki, w rękach kijki –
ruszamy. Żeby zdobyć szczyt przed południem, trzeba wyruszyć przed świtem. Nie jest zimno
– już na pierwszym postoju ściągamy kurtki, polary. Po kilku godzinach, kiedy zaczyna świtać,
wynurza się przed nami świat jak z bajki – łagodne, porośnięte trawą stoki, złocące się w
porannym blasku.

4543 m n.p.m. – Ras Dashen, czy raczej, jak mówią miejscowi, Ras Dejen. Ze skalnego szczytu,
najwyższego w Etiopii, rozciąga się niezapomniany widok. 150 kilometrów stąd, w Lalibeli, też
stoją skały. Kilka wieków temu wykuto w nich dwanaście klasztorów, dziś jest to święte miejsce
ortodoksyjnego kościoła etiopskiego.

Ysykysta & Indżera

Energiczne potrząsanie ramionami i ruch głową jak u Michaela Jacksona – oto taniec ysykysta.
Próbuję naśladować wibracje tancerki, ale szybko rezygnuję i wracam do stołu. Przede mną
leży tradycyjne danie – indżera, o tej porze roku bezmięsna. Jest Wielki Post, więc poszczą
wszyscy, nawet przyjezdni.

Do doliny Omo lecimy kilka godzin, kilka kolejnych spędzamy w jeepie. Na targ w Key
Afer docieramy późnym popołudniem, więc kierowca mówi: macie godzinę. W pośpiechu
podziwiamy fryzury kobiet Hamerskich, fotografujemy chłopaków z plemienia Tsamaj. A potem
– już powoli, bo przez długą część trasy nie ma asfaltu – wracamy „wesołym autobusem” do
stolicy.

Jak najszybciej, może kiedy trawa w górach się zazieleni. Zanim zapomnę amharskie
podziękowanie „amesegenallo”. Zanim serdeczni ludzie, których tam spotkałam, zapomną
mnie.

2011-05-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

OPOWIEŚCI Z DOLINY LANGTANG

przez Albin Marciniak 2011-05-14
Napisane przez Albin Marciniak
23.05.2011 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
OPOWIEŚCI Z DOLINY LANGTANG
Zuzanna Wójcińska- Michał Plichta

PIEKARNIA W NEPALU – OPOWIEŚCI Z DOLINY LANGTANG

Zuzanna Wójcińska
Michał Plichta
Paweł Skawiński

Opowiemy o tym, jak los zatrzymał nas w tybetańsko-nepalskiej wiosce Syabru Bensi w Himalajach.

 

O tybetańskim Nowym Roku, o spaniu z kurą, o leczeniu tęsknoty witaminą C, o niecodziennych sposobach rozprawiania się z włamywaczami, o lutowym trekkingu na 5000 m., o samogonie, który przed wypiciem podgrzewa się na patelni… O ludziach, którzy przyjęli nas jak rodzinę i dzielili się z nami wszystkim co mieli, mimo że mieli niewiele.

 

Teraz chcemy my chcemy pomóc im. Pomagamy zbudować Piekarnię, która będzie zarabiać na turystach i z której dochód szedł będzie na potrzeby mieszkańców całej wioski (lekarstwa, opieka medyczna, pomoc w nagłych wypadkach itp). Oprócz tego placówka ta będzie pełniła też funkcje edukacyjno-kulturalną, będziemy tam prowadzić m.in. szkolenia zawodowe. Chcemy dać im wędkę zamiast ryby!

 

Dlatego podczas spotkania przeprowadzimy zbiórkę na rzecz naszej akcji. Pomóżmy im zbudować tę Piekarnię. Niech im się w końcu coś upiecze!

www.piekarniawnepalu.pl
www.facebook.com/#!/pages/Piekarnia-w-Nepalu/107142979345655

Pomóżmy Tybetańczykom zbudować tę piekarnię!
Niech im się w końcu coś upiecze!

Można już wesprzeć Piekarnię poprzez specjalne konto Stowarzyszenia Praktyków Kultury.
Nr Konta: 60 2130 0004 2001 0400 0857 0008 (Volkswagen Bank Polska)
Tytuł wpłaty: „darowizna”

 

ORGANIZATORZY:

Zuzanna Wójcińska
Absolwentka psychologii, pracuje z dziećmi uchodźców, jako wychowawca w szkole integracyjnej. Kocha podróże, a w sercu szczególne utkwił jej Nepal.

Michał Plichta
Także zapalony podróżnik. Absolwent psychologii, copywriter-freelancer, a po pracy wolontariusz w warszawskim zoo (gdzie czyści klatki pawianów i tuczy lemury rodzynkami).

Paweł Skawiński
Ekonomista, dziennikarz specjalizujący się w tematach związanych z Azją. Publikuje reportaże w prasie, w Nepalu nakręcił dokument filmowy o największej na świecie rytualnej ofierze ze zwierząt (www.gadhimai.mandragon.pl).

[email protected]

 

2011-05-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 264
  • 265
  • 266
  • 267
  • 268
  • …
  • 299

Archiwa

  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach

    2026-03-25
  • Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata

    2026-03-24
  • Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim

    2026-03-22
  • Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji

    2026-03-22
  • krokusy w Tatrach – gdzie można podziwiać szafrany spiskie?

    2026-03-22
  • Park Gródek Polskie Malediwy w Jaworznie

    2026-03-21

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek – Twierdza Rupea w Rumunii

2022-08-09

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

2024-01-23

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie
dhosting

Polecane

Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach
Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata
Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim
Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji

Ostatnio dodane

Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach
Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata
Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim
Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-02-02
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-02-01
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2024-08-20
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
  • Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

    2024-08-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign
Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania serwisu oraz analiz ruchu. Zobacz politykę prywatności .