Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
piątek, 27 marca, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Copyright 2025 - All Right Reserved
Chorwacja

Kupari- chorwackie wymarłe miasto

przez Karolina Zięba-Kulawik 2013-09-12
Napisane przez Karolina Zięba-Kulawik

CHORWACJA

Kupari

 
…zatoka umarłych hoteli

   Wylądowaliśmy w dziwnym miejscu, ok. 10km na południowy wschód od Dubrownika, jakby coś podświadomie nas tu ściągnęło, może bliskość wieczoru, zmęczenie, albo zupełnie coś innego. To miejsce jest takie ciche, w powietrzu unosi się smuga tajemnicy, zapach betonowych płyt i rześki powiew…

 
 

Po podwieczorku skonsumowanym na parkingu przy zatoce postanowiliśmy poszukać noclegu, zainteresował się nami pan w taksówce, który twierdził że ma pokoje do wynajęcia i może nas tam zabrać, cena wydawała się nawet przyjazna. Część grupy nie wykazywała entuzjazmu do tego pomysłu, ale część pojechała, aby zobaczyć o co chodzi i wtedy pan pokazał nam to miejsce… Opuszczony kurort, dookoła panująca zatrważająca cisza, nie ma okien i drzwi, sprzęty zostały wykradzione a to wszystko w otoczeniu gęstych zarośli… Nie chce sobie przypominać o czy wtedy pomyślałam i jak miękkie zrobiły mi się nogi, gdy wjechaliśmy tam z nieznajomym panem taksówkarzem…

 
 

On jednak chciał tylko pokazać co ma do zaoferowania okolica i opowiedział historię tego miejsca, z czego zrozumieliśmy może 1/3, co jeszcze bardziej spotęgowało nasz strach. Dom z pokojami okazał się zbyt odlegle usytuowany od morza, więc grzecznie podziewaliśmy panu i podążyliśmy rozbić namiot na wybrzeżu, jednak w bezpiecznej odległości od opuszczonych hoteli. Temperatura i ukształtowanie powierzchni zachęciło nas jednak by spać pod gołym niebem

 
a w oddali widok na zatokę opuszczonych hoteli

 

Ogólnie otoczenie niczym nie różni się od słynnych chorwackich kurortów. Bujna, adriatycka roślinność i zaciszne zatoki z niezwykle przejrzystą wodą zachęcają do spędzenia tu wakacji.

 

 
Takie miejsca trudno utrzymać w tajemnicy – w drugiej połowie XX wieku o miejscowości usłyszał świat. Powstał tu wówczas ogromny wojskowy kompleks wypoczynkowy, który został uznany najlepszym i najbardziej luksusowym w Jugosławii. Zainwestowano w niego pond miliard dolarów, a w tutejszych hotelach mogło spędzać wakacje ok. 2 tys. osób. Swoją prywatną willę posiadał tu nawet Josip Broz Tito, przywódca Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii. Ośrodek tętnił życiem przez kilkadziesiąt lat, jednak wszystko skończyło się na początku lat 90. XX wieku. Wojna domowa tocząca się w latach 1991–95 pomiędzy armią chorwacką i Republiką Serbskiej Krajiny, która była wspierana przez Jugosłowianską Armię Ludową, nie oszczędziła kompleksu.

 

 
 
 

 
 

 

 

 

 

 
 

 

 

 

 
 

Choć kurort się sypie i powoli znika z powierzchni Ziemi, jedno w Kupari się nie zmieniło. Wciąż są tu jedne z najpiękniejszych plaż południowej Dalmacji. Turyści o tym doskonale wiedzą i często przyjeżdżają plażować w okolicy chorwackiego miasta duchów…

 
 
 
 

 
 
 
 

 

 
 

 

2013-09-12 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Parowozownie

Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie

przez Albin Marciniak 2013-09-10
Napisane przez Albin Marciniak
Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie zwiedzanie

Jedno z kilku w Polsce o tak bogatych zbiorach.

   W dniu 30 listopada 1984 roku, o godzinie 15.35 odjechał ze stacji Sochaczew Wąsk. ostatni rozkładowy pociąg do Wyszogrodu. Przejazd pociągiem był bezpłatny, nikt nie sprawdzał biletów, część pasażerów jechała specjalnie przygotowaną na pożegnalny przejazd – „ostatnią ciuchcią”.  Od 1986 roku rozpoczęło się funkcjonowanie Oddziału Muzeum Kolejnictwa w Warszawie Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie, ale to już całkiem inna historia. Poza zwiedzaniem muzeum, jedna z atrakcji jest możliwość przejażdżki pociągiem retro na trasie Sochaczew Wąskotorowy – Wilcze Tułowskie – Tułowice – Sochaczew Wąskotorowy.

 
 
 
Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie zwiedzanie

 
Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie – Oddział Muzeum Kolejnictwa w Warszawie

ul. Towarowa 7
96-500 Sochaczew
woj. mazowieckie

MUZEUM Czynne:

PON. i dni poświąteczne – Muzeum nieczynne

WT. – NIEDZ. w godz. 10-15

ŚRODY – wstęp wolny

wtorek – niedziela w godzinach 8-15


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
opracowanie & foto
 
Albin Marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 
 
 
2013-09-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Newsy

rocznica ataku na WTC

przez Albin Marciniak 2013-09-10
Napisane przez Albin Marciniak
Zdjęcie

9.11.2001 – 9.11.2013
12 rocznica ataku terrorystycznego na WTC

Photo of The Statue of Liberty with the World Trade Center in the Background

9.11.2001 jeden z symboli USA, bliźniacze wieże World Trade Center, legły w gruzach.
W ataku terrorystycznym na World Trade Center, zostało zabitych 2752 mężczyzn, kobiet i dzieci, w tym sześciu Polaków, nie licząc 19 porywaczy i 26 osób nadal oficjalnie uznawanych za zaginione.
Seria czterech ataków terrorystycznych, przeprowadzonych we wtorek rano  11 września 2001 roku na terytorium Stanów Zjednoczonych za pomocą uprowadzonych samolotów pasażerskich. Sprawcami byli przedstawiciele organizacji Al-Kaida, którzy po opanowaniu samolotów skierowali je na dwie wieże World Trade Center oraz budynku Pentagonu. W czwartym przypadku usiłowanie ataku nie powiodło się z uwagi na obronne zachowanie pasażerów na jego pokładzie, wskutek czego samolot rozbił się.

Dokonało go 19 porywaczy, którzy kupili bilety na 4 loty krajowe amerykańskich linii lotniczych. Po przejęciu kontroli nad samolotami skierowali je na znane obiekty na terenie USA. Oficjalnie przyjmuje się, iż wieże uległy zawaleniu na skutek naruszenia stalowej konstrukcji nośnej budynków, częściowo wskutek uderzenia samolotów, a następnie w wyniku intensywnych pożarów zainicjowanych przez eksplodujące paliwo lotnicze.
Dwa spośród porwanych samolotów rozbiły się o bliźniacze wieże World Trade Center w Nowym Jorku, trzeci zniszczył część Pentagonu. Ostatni (opóźniony) samolot United Airlines 93 nie dotarł do celu – rozbił się na polach Pensylwanii ok. 15 min. lotu od Waszyngtonu. Przypuszcza się, że miał uderzyć w Biały Dom lub Kapitol. Maszyna nie doleciała do celu, gdyż pasażerowie, którzy dowiedzieli się o losie innych samolotów, zaatakowali porywaczy i doprowadzili do katastrofy samolotu na bezludnym terenie – szczątkowe informacje o ostatnich minutach tego wydarzenia pochodzą z rozmów telefonicznych pasażerów i odtworzenia danych zarejestrowanych w czarnej skrzynce samolotu. Na podstawie zapisów rozmów telefonicznych i zeznań świadków (rodzin i rozmówców) dokonano rekonstrukcji wydarzeń sfilmowanej w dramacie dokumentalnym „Lot 93”.

Plik:Aerial view of the Pentagon during rescue operations post-September 11 attack.JPEG
Pentagon po uderzeniu samolotem lotu AA 77

Plik:World Trade Center 9-11 Attacks Illustration with Vertical Impact Locations.svg

Przebieg wydarzeń

07:59
Z Logan International Airport w Bostonie w Los Angeles startuje American Airlines Flight 11.

08:14
Z Logan International Airport w Bostonie w Los Angeles startuje United Airlines Flight 175.

08:20
Z Washington, DC w Dulles International Airport w Los Angeles startuje American Airlines Flight 77.

08:42
United Airlines Flight 93 z lotniska Newark do San Francisco odlatuje z 42 minutowym opóźnieniem .

08:46
Centrum kontroli  przekazuje do Boston Federal Aviation Administration, że Lot 11 został porwany.Northeast Air sektor obronny ( NEADS ) wysyła dwa wojskowe odrzutowce w rejon Nowego Jorku z Otis Air National Guard Base, Cape Cod.

08:46
Porywacze kierują American Airlines Flight 11 a ten wbija się na piętrach od 94 do 98 z 1 World Trade Center,North Tower .

08:46
Straż Pożarna Nowego Jorku ( FDNY ) odbiera pierwszy raport o katastrofie lotniczej w North Tower . Rozpoczyna się ewakuacja na obu wieżach WTC.

09:03
Drugi samolot United Airlines Flight 175 wbija się pomiędzy piętrami od 78 do 84 w 2 Wieży Południowej World Trade Center, .

09:15
Zapada decyzja o zamknieciu wszystkich dróg ,mostów i tuneli dla wszystkich, by ułatwić ruch pojazdów ratowniczych i pieszych .

09:25
Federalna Administracja Lotnictwa wydaje pierwszy w historii kraju zakaz startu i lotów .

09:30
New York Stock Exchange nie zostaje otwarte w zaplanowanym czasie a wszyscy pracownicy zostają ewakuowani .

09:37
Porywany samolot American Airlines Flight 77 uderza w Pentagon .

09:40
Federalna Administracja Lotnictwa wydaje rozkaz aby wszystkie  4,546 samolotów będące w przestrzeni powietrznej Ameryki Północnej natychmiast lądowały  na najbliższym lotnisku.

By 09:45
Trwają ewakuacje Kapitolu , Białego Domu , Empire State Building , Organizacji Narodów Zjednoczonych , Kennedy Space Center, Disney World i najważniejszych miejsc w Stanach Zjednoczonych .

09:59
WTC ,Wieża Południowa nr 2, zapada się w 9 sekund .

10:03
Porywany samolot United Airlines Flight 93 w Shanksville w Pensylwanii.  Część pasażerów organizuje kontratak i przejmują kontrolę nad samolotem .

10:28
WTC ,North Tower  nr 1 zapada się w 11 sekund . Cały teren World Trade Center jest w ruinie .  Natychmiast rozpoczyna się akcja ratunkowa na ruinach  WTC .

10:30
Gubernator New York George E. Pataki ogłosił stan wyjątkowy w stanie Nowy Jork .

11:02
Burmistrz Nowego Jorku Rudolph Giuliani nakazuje ewakuację wszystkim z Dolnego Manhattanu poniżej Canal Street , w tym pracowników , mieszkańców i turystów.

13:27
W Waszyngtonie wprowadzony zostaje stan wyjątkowy.

14:35
Burmistrz Giuliani na konferencji prasowej w Nowym Jorku w Akademii Policyjnej informuje, że „liczba ofiar będzie większa niż ktokolwiek z nas może sobie wyobrazić. „

17:20
Zapada sie 7 World Trade Center.

Szczegółowy przebieg wydarzeń:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Przebieg_zamachu_z_11_wrze%C5%9Bnia_2001


Słup dymu widoczny był nawet ze stacji kosmicznej

10 lat po ataku na WTC

W miejscu WTC powstało muzeum a miejsce pamięci to dwie fontanny otoczone zielenią

http://en.zlota44blog.pl/wp-content/uploads/2011/09/dbox_wtc_west-side-skyline_revised_May-2011c-Silverstein-Properties.jpg
Panorama na Manhattan


One World Trade Center (Freedom Tower)


Tribute in Light widoczny w rocznicę ataku

opracowanie: Albin Marciniak

2013-09-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Himalaje na 4 łapach

przez Albin Marciniak 2013-09-10
Napisane przez Albin Marciniak
30.09.2013 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Agata Włodarczyk, Przemek Bucharowski
Himalaje na 4 łapach – 500 km przez Himalaje Garhwalu z psem

Polska na weekend

Wyjątkowa mapa 
Miejsca niezwykłe, szczególne, wyjątkowe, rekordowe i mało znane
.

Przechodzimy obok, nie mając świadomości co kryje się za wysokim murem, za ścianą gęstego lasu czy za wzniesieniem. Przemierzamy nasz kraj autostradami, oddzieleni ekranami akustycznymi od tego co piękne i tajemnicze. Zachwycamy się tym co zobaczymy w trakcie wakacyjnych wyjazdów poza granice naszego kraju. Nie mając świadomości o tym co nas otacza, nie doceniamy i pomijamy wszytko to, co ma do zaoferowania nasz kraj. Polska jest wyjątkowa pod wieloma względami. Nie tylko na wakacyjne wojaże ale i na weekendowe wycieczki, warto poznawać uroki kraju leżącego pomiędzy morzem a górami. Na którego terenie są prawdziwe tysiącletnie bory i niezliczona ilość zabytków. Cudze chwalicie, swego nie znacie. Powiedzenie jakże trafne w przypadku naszego kraju.
W mapie znalazło się wiele miejsc, obiektów i przedmiotów które warto i należy zobaczyć. Tysiące przebytych kilometrów, dziesiątki tysięcy wykonanych zdjęć, by powstała ta wyjątkowa mapa-informator.

Polska na weekend – Miejsca niezwykłe, szczególne, wyjątkowe, rekordowe i mało znane:
Wydawnictwo PTTK „Kraj”  ISBN 978-83-7005-564-6
Projekt wspierany jest przez:
Polskie Towarzystwo Turystyczno Krajoznawcze
oraz Polską Organizację Turystyczną.
autor: Albin Marciniak
Format B1 wymiary 100 x 70 cm

Polska na weekend

.

2013-09-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Wyspy Owcze

przez Albin Marciniak 2013-09-10
Napisane przez Albin Marciniak
23.09.2013 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Wyspy Owcze
Zofia, Michał i Piotr Miedzińscy
Na północy archipelagu, na wyspie Viðoy, leży najdalej na północ położona osada na Wyspach Owczych. Viðareiði. W dolinie, pomiędzy dwoma brązowymi, sklaistymi gigantami, plama zieleni upstrzona kolorowymi plamkami domów, jakby Stwórca rozrzucił konfetti, kościół na skraju skalistego brzegu, zwyczajowo z lekka na uboczu, trochę dalej szkoła, urząd pocztowy i hotel o wymownej nazwie Norð.
Dźwięk budzika wyrwał mnie ze snu, 5.00. Z trudem, ale jednak opuszczam nogi na podłogę, wsuwam stopy w zimne klapki, wstaję i rozchylam zasłony okna, wpuszczając do środka poranne słońce, kolejny dzień pięknej pogody na Farojach wydaje się być cudem –  przez 280 dni w roku z nieba coś leci, albo woda leje się strumieniami – za nic mając powłoki goretexu, zapewniając zbłąkanemu w Tórshavn turyście wielkomiejski prysznic lub sączy się w postaci mżawki, skutecznie przenikając za kołnierz zmierzającemu Saksunvegur. Jeśli nie pada akurat deszcz, to na pewno wieje wiatr – mocniej lub słabiej, bawiąc się 18 wyspami na Atlantyku, wyginając drzewa, zaglądając do drewnianych chatek, w których suszy się baranie mięso, bujając zaparkowanym samochodem i nadymając jak balon ubiór każdego śmiałka, który odważył się wyjść na zewnątrz.
O Wyspach Owczych opowiadać będą
Zofia Miedzińska z Projekt Føroyar (www.project-foroyar.pl) i  Nordland Photography (www.nordlandphoto.com), Michał Miedziński Nordland Photography, www.finlandia.org.pl; www.nordlandphoto.com oraz Piotr Miedziński

 

 

2013-09-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Indie i Nepal

przez Albin Marciniak 2013-09-05
Napisane przez Albin Marciniak
09.09.2013 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Patryk Świątek
Indie i Nepal
„O Indiach w monsunie, pustych Himalajach, Sikhach, brudzie, upale i chaosie. O nepalskich krajobrazach, ostrych potrawach, dzikich zwierzętach i kolorowym Kathmandu.”

Byliśmy 60 dni w Indiach i Nepalu. Tylko dwa miesiące. Nie jest to za wiele, aby dobrze poznać dwa mistyczne kraje, ale wystarczająco aby trochę podglądnąć. Wspominając tamten wyjazd ja bardziej czuje się jakbym robił Kogel Mogel i choć cały rajd był bardzo luźny to w przerwach między zabawą a przygodą w głowie cały czas falowało. Opowiem o przygodach zarejestrowanych przez nas podczas tego wyjazdu. Śmiech, pot, kurz, łzy i … pusty śmiech.
Skąd pomysł na wyjazd właśnie tam? Jak to u nas zwykle bywa – z przypadku. Wiadomo było, że szukamy państwa, w którym będzie sześciostysięcznik. Poszukiwania zawęziliśmy do Azji. Przypadkowa oferta, przypadkowy telefon, szybka decyzja i już mogliśmy myśleć o wyjeździe na półwysep indyjski. Do tego dokooptowaliśmy jeszcze Nepal.

Po nawiązaniu współpracy z Kinem Sfinks oraz Ośrodkiem Kultury im. Cypriana Kamila, zapraszamy na niekończący się cykl Kroniki Nowohuckiej.
Kronika filmowa powstająca w Nowej Hucie opowiadająca o obecnym życiu jej mieszkańców, przeplata się z materiałami archiwalnymi o powstawaniu tego miasta.
produkcja:
Ośrodek Kultury im. Cypriana Kamila Norwida Kraków Nowa Huta.
Przed slajdowiskiem emitowane będą 10 minutowe odcinki archiwalne a w przerwie odcinki bieżące.

Wśród widzów slajdowisk rozlosujemy książki i mapy.

Sadhu Kathmandu

Dworzec w Delhi

Amritsar Zlota

Patryk Świątek i Bartek Szaro prowadzą bloga który zdobył nagrodę Bloga Roku 2011 w konkursie Onet.pl

http://www.paragonzpodrozy.pl/
2013-09-05 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Azerbejdżan

przez Albin Marciniak 2013-08-27
Napisane przez Albin Marciniak
02.09.2013 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Magdalena Sawkiewicz
Survival po azerbejdżańsku
Opowieści o codziennym życiu w Azerbejdżanie, o jedzeniu, górach, błotnych wulkanach i „postsowieckim” islamie

O tym, że człowiek podróżujący solowo, nie jest sam, niewątpliwie można się przekonać w Azerbejdżanie. Warto wybrać się tam bez szczegółowych planów i dać się zaskoczyć. Ten niewielki kraj, po którym przemieszczanie się bywa nie lada wyzwaniem, kryje w sobie zapierające dech w piersiach krajobrazy, ale i zniszczone domy na tle szklanych wieżowców czy góry… śmieci w obszarach zamieszkanych przez ludzi.

W kojarzącym się głównie z ropą naftową i „Przedwiośniem” państwie zachwyca ogromna gościnność – zwłaszcza w wioskach Wielkiego Kaukazu, o których zapomniały niektóre mapy. Tam w powietrzu unosi się zapach rozgrzanego samowaru zwiastującego posiłek i herbatę, której picie wymaga instrukcji obsługi. W obrębie kilkudziesięciu kilometrów kwadratowych usłyszeć można kilka języków, którymi posługują się lokalne społeczności.

Po nawiązaniu współpracy z Kinem Sfinks oraz Ośrodkiem Kultury im. Cypriana Kamila, od tego poniedziałku ruszamy z niekończącym się cyklem Kroniki Nowohuckiej.
Kronika filmowa powstająca w Nowej Hucie opowiadająca o obecnym życiu jej mieszkańców, przeplata się z materiałami archiwalnymi o powstawaniu tego miasta.
produkcja:
Ośrodek Kultury im. Cypriana Kamila Norwida Kraków Nowa Huta.
Przed slajdowiskiem emitowane będą 10 minutowe odcinki archiwalne a w przerwie odcinki bieżące.

.

.
.
.
.
.
2013-08-27 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Ostrzyca Śląska Fudżijama nazywana też polskim wulkanem

przez Albin Marciniak 2013-08-23
Napisane przez Albin Marciniak

Ostrzyca 501 m n.p.m. Śląska Fudżijama

 
Wzniesienie  w południowo-zachodniej Polsce, na Pogórzu Zachodniosudeckim, na Pogórzu Kaczawskim

Niegdyś grzmiała i odstraszała jęzorami ognia. Dzisiaj stanowi przyjazną wyspę samotności pośród kotlin i dolin. To jeden z najpiękniejszych obiektów przyrodniczych w Sudetach. Tak jak i inne urocze, a zarazem tajemnicze zakątki Sudetów, tak i Ostrzyca ma swoje legendy. Pierwsza wiąże się z czasami reformacji, kiedy to w rejonie Proboszczowa, Soboty i Twardocic osiedliła się protestancka sekta schenckfeldystów. Legenda ta wyjaśnia dlaczego w rejonie Spitzbergu (dawna nazwa wzgórza) mieszkało tak dużo innowierców. Niewierni mieszkali w Legnicy i okolicznych miejscowościach. Gdy jednak przebrała się miarka  pojawił się diabeł i wszystkich powsadzał do olbrzymiego worka. Zabrał ich na koniec świata, gdzie mieści się piekło. Jednak leciał zbyt nisko. Niechcący zawadził o skalisty szczyt wzgórza. Worek rozdarł się a niewierni rozsypali po okolicy.   Jeszcze z czasów pogańskich ma pochodzić kolejna opowieść o jeźdźcu bez głowy, który na koniu jechał przez gęsty las na skalistą Ostrzycę. Nawiązuje ona do mitu germańskiego o Dzikim Gonie. Niemieccy kronikarze opisują także Ostrzycę w czasach, gdy na ziemi złotoryjskiej przebywała armia Wallensteina. Tylko dzięki pustelnikowi, który mieszkał w gęstym lesie pod szczytem, przeżyli ówcześni właściciele dworu w pobliskim Proboszczowie – von Rodern z żoną oraz dziećmi. Ukrył ich przed niechybną śmiercią z rąk żołnierzy, którzy bezlitośnie łupili okolicę. Kaplica rodowa, zwieńczona herbem z kołem, znajduje się na przykościelnym cmentarzu.
Ze względu na wybitne walory przyrodnicze już w 1926 roku objęto Ostrzycę ochroną. Zakazano tu zakładania kamieniołomów, niszczenia roślinności, płoszenia i zabijania zwierzyny.
Koniec drugiej wojny światowej zapisał się czarną kartą w dziejach wzgórza. Uznano je za punkt strategiczny. W 1944r. na stokach wykopano kilka linii okopów i stanowiska ogniowe. Aby odsłonić pole ostrzału wycięto znaczną część drzew, równierz będącej pod ochroną partii szczytowej. Sprzeczne są informacje co do ich praktycznego wykorzystania. Niewiele lepsze okazały się pierwsze lata powojenne. W lasach wokół Ostrzycy miały swoją siedzibę oddziały partyzancknie „Czarnego Janka”, które walczyły z władzą ludową.
Florystyczno – geologiczny rezerwat przyrody o nazwie Ostrzyca Proboszczowicka został utworzony dopiero w 1962r. Rezerwat o powierzchni 2.16 ha, z czasem powiekszony do 3.81 ha, utworzono w celu zachowania najpiękniejszych w Polsce gołoborzy bazaltowych i ochrony roslinności porastającej szczytową część wzgórza. Ma on wysokie walory dydaktyczne, naukowe i krajobrazowe. Na obszarze rezerwatu zabrania się: wycinania drzew, z wyjątkiem niezbędnych cięć sanitarnych, zbierania roslinności i ich części, ziół i owoców, polowania, chwytania i płoszenia zwierząt, pozyskiwania kopalin, łamania, obrywania i przemieszczania skał, zbierania okazów skalnych i mineralnych, zanieczyszczania terenu, rozpalania ognisk, wznoszenia budowli, umieszczania tablic, napisó i znaków, z wyjątkiem związanych z ochroną przyrody oraz przebywania na terenie rezerwatu poza miejscem do tego przeznaczonym. W rezerwacie dozwolone jest jedynie korzystanie ze ścieżki wiodącej kamiennymi schodkami na szczyt wzgórza.
Stożkowaty kształt Ostrzycy spowodował, że nadano jej dumne miano „ślaskiej Fudżijamy”. Nie należy jednak sądzić że tak właśnie wyglądała ognista góra. Przypuszcza się, ze wulkan ten mógł być nawet o kilkaset metrów wyższy. Bazaltowy komin przebija tu skały osadowe czerwonego spągowca – czerwone zlepieńce, i piaskowce gruboziarniste. Dzisiejsza Ostrzyca to jedynie fragment trzeciorzędowego rdzenia wypełniającego komin. Górna partia rdzenia wraz ze stożkiem wulkanicznym, zbudowanym z mało odpornych, naprzemiennległych warstw utworów piroklastycznych oraz law, zostały usunięte w wyniku działania procesów niszczących. Dokładniejsza analiza pozwoliła stwierdzić, że Ostrzyca zbudowana jest z jednej z odmian bazaltu – bazanitu. Jest to zasadowa skała wulkaniczna, barwy ciemnej, prawie czarnej, o strukturze afanitowej lub porfirowej.
Na podstawie opracowania Kingi i Krzysztofa Maciejaków – „Śląska Fudżijama”.
Tekst z tablicy informacyjne na początku ścieżki wiodącej na szczyt Ostrzycy.

 

Przez teren wzniesienia prowadzą szlaki turystyczne:

 zielony – fragment Szlaku Zamków Piastowskich prowadzący z Wlenia do Zamku Grodziec.
 żółty – fragment Szlaku Wygasłych Wulkanów prowadzący z Myśliborza do Złotoryi.
 czerwony – Dworek na Ostrzycę.
 
 
 
 
Z parkingu prowadzi malownicza dębowa aleja
 

 
jest miejsce by wygodnie odpocząć i dowiedzieć się nieco więcej o okolicy
 

 
w kilku miejscach na szlaku ustawiono ławki
 

 
w tym miejscu zaczyna się jedyna droga prowadząca na wierzchołek wulkanu
 

 
przez skaliste zbocze prowadzą kamienne stopnie
 

 
pod szczytem
 

 
na szczycie Ostrzycy
 

 
 
 


panorama ze szczytu

 
 
 
 
 

opracowanie & foto: Albin Marciniak

.

2013-08-23 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Saksonia

przez Albin Marciniak 2013-08-22
Napisane przez Albin Marciniak
26.08.2013 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Na wschodzie czyli na zachodzie – Dolne Łużyce i Saksonia
Paweł Klimek

Na wschodzie czyli na zachodzie – Dolne Łużyce i Saksonia
Paweł Klimek



Gdzie rosną najlepsze ogórki na świecie? Jak zaczynają i jak kończą królewskie faworyty? Czy spora rzeka może po prostu zniknąć? Gdzie znaleźć najpiękniejsze skały piaskowcowe Europy? Jak wybudować pojezierze? Jeśli kogoś nurtują takie pytanie koniecznie powinien odwiedzić Dolne Łużyce i wschodnią część Saksonii. To jeden z najciekawszych zakątków Europy Środkowej, położony dosłownie za miedzą. Turyści z Polski zaglądają tu rzadko, prawdopodobnie tylko dlatego, że pędząc wygodnymi autostradami na zachód, nie wiedzą co mijają po drodze. A wystarczy czasami zjechać kilka kilometrów w bok, by odkryć fascynujący region pięknych ogrodów, ciekawych miast i dzikiej przyrody. Zapraszam na spotkanie z Pawłem Klimkiem, który opowie o najpiękniejszych zakątkach wschodniej części Niemiec.

Paweł Klimek
Przez kilka lat był redaktorem w Onet.pl Podróże
Obecnie współpracuje z wieloma magazynami podróżniczymi oraz prowadzi bloga:
www.wdobrymkierunku.blog.pl

W trakcie slajdowiska rozdamy przewodniki i mapy.
.

.

.

2013-08-22 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Twierdze i Forty

Twierdza w Nysie – Fort II

przez Albin Marciniak 2013-08-13
Napisane przez Albin Marciniak

Obok twierdzy w Kłodzku i Srebrnej Góry jest jednym z najlepiej zachowanych w Polsce systemów fortyfikacji.

   Dla miłośników historii i entuzjastów batalistyki i militariów niewątpliwą atrakcją są dobrze zachowane fortyfikacje pruskie. Twierdza w Nysie to 18 doskonale zachowanych obiektów fortecznych rozciągających się na 230 ha powierzchni. Nazywany również Fortem Regulickim powstał w tym samym czasie co Fort I i posiada podobny zarys czworobocznej lunety z wklęsłą ścianą szyjową, otoczone przez cztery kaponiery chroniące suchą fosę. Zbudowany w latach 1865 – 1866 jako dzieło prowizoryczne. Przebudowany w latach 1871 – 73 na fort stały, z przeznaczeniem osłony linii kolejowej. Od 1934 r. przeznaczony został na magazyn sprzętu wojskowego. Od 1934 był magazynem sprzętu wojskowego i taką funkcję pełnił także przez wiele lat po wojnie. Położony jest ok. 250 metrów na północny zachód od Fortu I.

 
 

 
Pierwsze nowożytne fortyfikacje w Nysie powstały w 1594 r. wg. projektu Johanesa Schneidera z Lindau za sprawą ówczesnego biskupa Andreasa von Jerin. Umocnienia te już w 1643 r. zaczęto przebudowywać wg. szkoły holenderskiej i nowowłoskiej, kładąc nacisk na system obrony skrzydłowej. Do istniejących fortyfikacji dobudowano nowe, zwiększając ilość bastionów. Miasto zostało otoczone wałem, 10 bastionami, 4 rawelinami oraz fosą wodną. Po całym obwałowaniu biegła ukryta droga. Z tych obiektów do dzisiejszych czasów zachował się – wielokrotnie modernizowany – bastion Św. Jadwigi przy ul. Piastowskiej.

 

 

Nysa była Twierdzą uważaną za jedną z najsilniejszych i najnowocześniejszych w ówczesnej Europie. Opinię tę potwierdza fakt, że wojska napoleońskie w 1807 r. aż 114 dni oblegały Nysę nieustannie ją ostrzeliwując ciężką artylerią. O sile rażenia świadczy fakt, że w mieście ocalało tylko pięć domów.  Dopiero brak odsieczy z amunicją i żywnością zmusił Nysę do kapitulacji. Pamiątką tego oblężenia jest żeliwna kula wmurowana w Dom Wagi Miejskiej. Zmieniające się z upływem czasu techniki wojenne oraz zastosowanie w XIX wieku dział z gwintowanymi lufami, spowodowały utratę militarnego znaczenia fortyfikacji. Od 1871 r. zaczęła się ich stopniowa likwidacja. W 1903 r. Nysa oficjalnie przestała być Twierdzą. Obiekty forteczne pełniły często rolę więzienia i obozu jenieckiego. Przetrzymywany był tu na przykład wybitny polityk rewolucji francuskiej, jeden z twórców Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela, markiz de La Fayette. W 1916 r. w czasie I Wojny Światowej więziony był tu Charles de Gaulle, późniejszy prezydent Francji. Natomiast w nieistniejącym już Forcie Ziemnym na placu Paderewskiego osadzono uczestników III Powstania Śląskiego. Obecnie znajduje się tam obelisk upamiętniający te wydarzenia. Do czasów obecnych zachowało się około 60% dawnych fortyfikacji, rozlokowanych na obszarze ponad 230 hektarów.

 

 
 
Fort II jest wysuniętym na północ dziełem nyskiej twierdzy.
Zlokalizowany jest około 550 m od Bastionu Kaplicznego należącego do Obwałowań Wysokich.

Zbudowany w latach 1865 – 1866 jako dzieło prowizoryczne. Przebudowany w latach 1871 – 73 na fort stały, z przeznaczeniem osłony linii kolejowej. Od 1934 r. przeznaczony został na magazyn sprzętu wojskowego.

Fort II, zwany także Fortem Regulickim, posiada typowy zarys (podobny do Fortu I) czworobocznej lunety z wklęsłą ścianą szyjową. Otaczają go cztery kaponiery chroniące suchą fosę: podwójna czołowa, dwie pojedyncze barkowe i jedna przy ścianie szyjowej (obok bramy wjazdowej).
Jest to fort jednowałowy z trawersami i schronami na wałach dla piechoty i artylerii. Pod wałami znajdują się kazamaty koszarowo – gospodarcze z poterną czołową, prowadzącą do kaponiery czołowej. Po bokach znajdują się schody i dwie pochylnie wiodące na wały. Naprzeciw kaponiery czołowej umieszczono wejście z fosy do czterech chodników przeciwminowych i dwóch symetrycznie usytuowanych magazynów prochowych.
W konstrukcji murów sklepień i kazamatów, oprócz cegły i kamienia użyto również betonu. Wały fortu obłożone są darnią. Mur szyjowy niski z krenelażem, umożliwia wgląd i ostrzał z Obwałowań Wysokich. Brama wjazdowa dostępna przez nasyp (dawniej most) nad fosą.

 


info: http://www.twierdzanysa.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
2013-08-13 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

W stronę świata, w stronę światła

przez Albin Marciniak 2013-08-13
Napisane przez Albin Marciniak
19.08.2013 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Izabela Szalewska
W stronę świata, w stronę światła …

W stronę świata, w stronę światła …

Będzie to opowieść i slajdy o tym że, nie trzeba czekać, na coś)).
Mocne męskie ramię, większe pieniądze, odpowiednie towarzystwo, itp…
Opowieść o tym że mając prawie 50 lat, będąc kobieta samotną, zwyczajną (nie Martyną czy Beatą))) zarabiającą w budżetówce, można podjąć decyzje…jadę!! Poszukać miejsc wymarzonych i do nich zmierzać.
Zapraszam na opowieści o perypetiach samotnej nie młodej wiekiem ale młodej duchem podróżniczki. Moje samotne podróże rozpoczęły się od pozornie nie -pozytywnych wydarzeń.
Poszedł sobie w swoja stronę mężczyzna, kłopoty z wycieczką i wycofała się koleżanka.
Powiedziałam sobie dość. Nie wiem jak czytać te znaki ale, lepiej czytać je na swoją korzyść.
Wzięłam los w swoje ręce i już od 6 lat co roku wyszukuje miejsce które mnie przyciągają, nic nie muszę, nic nie udowadniam. Pozwalam płynąc czasowi i wydarzeniom.

Pokaże zdjęcia (aparat zatrzymuje moje widzenie świata) i opowiem o podróży do Toskanii, Maroka, na Sycylię, na Malte, trochę o Szwecji i ostatnio odwiedzonej Ligurii.

Zapraszam Izabela Szalewska
.

.
.
.
.

2013-08-13 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Złotoryja

przez Albin Marciniak 2013-08-06
Napisane przez Albin Marciniak
12.08.2013 godz. 19:00
Klub Podróżników „Śródziemie”
Kraków Piwnica pod Baranami
Złotoryja – Stolica Polskiego Złota
Paulina Ruta, Sylwia Dudek – Kokot

Złotoryja – Stolica Polskiego Złota

Czy wiecie, gdzie w Polsce płucze się złoto? Czy słyszeliście o Stolicy Polskiego Złota?  12.08.2013r., w Piwnicy Pod Baranami, na temat Złotoryi – Stolicy Polskiego Złota dowiecie się wszystkiego.  
Slajdowisko będzie podzielone na 2 części: teoretyczną i praktyczną.  W części teoretycznej przedstawiciele miasta opowiedzą o nadaniu praw miejskich Złotoryi, jej położeniu, zabytkach, a także o złocie, jako czynniku miastotwórczym. Złotoryja to także miejsce organizacji wielu wyjątkowych i różnorodnych imprez sportowo-rekreacyjnych dla wszystkich, takich jak m.in.  Międzynarodowe Otwarte Mistrzostwa Polski w płukaniu złota, Bieg Szlakiem Wygasłych Wulkanów, Międzynarodowe Mistrzostwa Polski w nordic walking czy Mistrzostwa Polskich Siłaczy w wyciskaniu sztangi leżąc. W części praktycznej Polskie Bractwo Kopaczy Złota zaprezentuje technikę płukania złota wraz z profesjonalnym sprzętem. Co ciekawe, każdy chętny będzie mógł spróbować swoich sił i wypłukać prawdziwe złoto pod okiem instruktora.

Wypłukane złoto uczestnicy zabierają ze sobą!
I Część
O Złotoryi  opowie Sylwia Dudek – Kokot
– położenie Złotoryi
– złoto jako czynnik miastotwórczy
– nadanie praw miejskich
– zabytki – historia i współczesność

W Stolicy Polskiego Złota dzieje się… – Paulina Ruta
– wykorzystanie walorów turystycznych Złotoryi w organizacji imprez sportowo – rekreacyjnych dla wszystkich: Międzynarodowe Otwarte Mistrzostwa Polski w płukaniu złota, Bieg Szlakiem Wygasłych Wulkanów, Międzynarodowe Mistrzostwa Polski w nordic walking, Mistrzostwa Polskich Siłaczy w wyciskaniu sztangi leżąc, Piknik Strong Man.

A po przerwie  część praktyczna:

Prezentacje i warsztaty – Polskie Bractwo Kopaczy Złota
– płukanie złota – prezentacja techniki i sprzętu
– strój historyczny
– warsztaty z zakresu płukania złota dla chętnych

Wstęp bezpłatny !

Atrakcje w Złotoryi

kopalnia-aurelia

http://zlotoryja.pl/

Kopalnia Złota „Aurelia”


Płukanie złota

.

Panorama na Złotoryję

.

2013-08-06 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 238
  • 239
  • 240
  • 241
  • 242
  • …
  • 299

Archiwa

  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach

    2026-03-25
  • Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata

    2026-03-24
  • Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim

    2026-03-22
  • Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji

    2026-03-22
  • krokusy w Tatrach – gdzie można podziwiać szafrany spiskie?

    2026-03-22
  • Park Gródek Polskie Malediwy w Jaworznie

    2026-03-21

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek – Twierdza Rupea w Rumunii

2022-08-09

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

2024-01-23

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie
dhosting

Polecane

Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach
Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata
Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim
Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji

Ostatnio dodane

Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach
Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata
Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim
Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-02-02
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-02-01
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2024-08-20
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
  • Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

    2024-08-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign
Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania serwisu oraz analiz ruchu. Zobacz politykę prywatności .