piątek, 6 listopada, 2026
Copyright 2025 - All Right Reserved
Cykliczne Spotkania Podróżników

Bhutan. Ostatnie wolne królestwo buddyjskie

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
09.03.2015 godz. 19.00
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica pod Baranami
Bhutan. Ostatnie wolne królestwo buddyjskie
Artur Urbański
Bhutan. Ostatnie wolne królestwo buddyjskie

Bhutan to zamknięta himalajska monarchia, której król wprowadził restrykcyjne prawa, chcąc ocalić unikalną kulturę swojego kraju. Wspaniale położony w Himalajach pierwszego turystę wpuścił w 1974 roku. 5 0lat temu nie było w nim dróg, szpitali, ba – nawet pieniądza, a pierwszy samochód transportowano przez tydzień na mułach do Thimpu, a jeżdżący nim później minister spraw wewnętrznych kazał szoferowi jeździć nim tylko na pierwszym biegu, aby się nie zmęczył…, ! 
Bhutan to kraj w którym:
* celem polityki króla jest nie zwiększanie produktu narodowego brutto, ale „Narodowego Szczęścia Brutto” (miarą rozwoju kraju jest szczęście duchowe i dobre samopoczucie obywateli – wg króla)
* 90% mieszkańców chodzi na co dzień w pięknych narodowych strojach
* ulubioną rozrywką mężczyzn jest strzelanie z łuku, które wygląda tak, że dwie drużyny najpierw konsumują alkohol, a następnie stają naprzeciwko siebie i z odległości 140m strzelają do tarczy stojącej wśród zawodników drużyny przeciwnej…

Views: 301
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

dookoła Islandii

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
02.03.2015 godz. 19.00
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica pod Baranami
Pępek świata jest na północy
Tomasz Kosiński
Dookoła Islandii

Islandia nie jest tak zimnym krajem jak by się wydawało, dzięki oceanicznemu klimatowi zimy są łagodne. Ogień wulkanów i zamrożona woda lodowców równoważą swoje siły. Ludziom żyje się tu dobrze, zwierzętom też.

Zapraszamy na pokaz zdjęć z podróży dookoła Islandii, która odbyliśmy we wrześniu 2014 roku. Zobaczyliśmy najpiękniejsze miejsca tej niesamowitej wyspy m.in. gejzery, pola termalne, Błękitną Lagunę- najlepsze SPA na świecie. Przebyliśmy drogę wzdłuż rzeki Skogar do pola lawowego. W naszej tygodniowej wyprawie znalazło się miejsce na trekking po lodowcu Svinafelljokull, penetracje jaskiń.
To kraj ogromnych przestrzeni, w takim miejscu można się przekonać, że to właśnie przyroda jest największym skarbem wyspy. Jeśli ktoś myśli, że widział już wszystko i nic go nie zaskoczy, na Islandii zmieni zdanie.
.

.

.

.

.

.

.

.

Views: 318
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Kolumbia

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
23.02.2015 godz. 19.00
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica pod Baranami
Paweł Grzegorczyk
Kolumbia

Paweł Grzegorczyk
Wyprawa ogólna po Centralnej i Polnocnej czesci Kolumbii

Kolumbia promuje się na całym świecie hasłem „Colombia, el riesgo es que te quieras quedar” (przet: Kolumbia, ryzyko jest takie, że będziesz chciał tu zostać). Kto był, wie, że to prawda!

Kolumbia to niesamowity kraj przyjaznych i otwartych ludzi. Pełna bogatej historii, kultury. Do dnia dzisiejszego przetrwały tu tradycje Indian z czasów przed kolonialnych, hiszpańskich kolonizatorów i afrykańskich niewolników sprowadzonych tu przez Europejczyków.

Kolumbia fascynuje pięknem różnorodnej przyrody. Należy do krajów z największą bioróżnorodnością na świecie. Słynie z pysznej kawy i najpiękniejszych szmaragdów na świecie. Jest legendarną kolebką El Dorado choć przedstawiany w mediach głównie od negatywnej strony – pokaże Wam ze prawda jest całkiem inna!

https://www.pawelgrzegorczyk.com

.

.

.

.

.

Views: 242
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Spotkania autorskie

Smutku nie cenią w Neapolu

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica Pod Baranami
01.03 godzina 17:00 niedziela
Spotkanie z Dorotą Ceran autorką książki
Smutku nie cenią w Neapolu

„Smutku nie cenią w Neapolu” autorstwa Doroty Ceran.

 

Jest to reportaż literacki prezentujący Neapol jako miasto o zdumiewającej historii, niepoliczalnej ilości zabytków i wspaniałych, pogodnych, życzliwych ludzi. To miasto, które jednych przeraża, innych uwodzi, ale na pewno nie pozwoli zapomnieć o sobie nikomu, kto choć raz zagłębił się w plątaninę neapolitańskich uliczek. Spotkanie poprowadzi Agata Stachura Ścieszko.

Autorka wciąga odbiorcę w fascynujący świat monumentalnych kościołów, światowej sławy muzeów i średniowiecznych zamczysk. Oprowadza po czarujących uliczkach, tętniących życiem placach, stylowych kawiarniach, rodzinnych restauracjach, nie stroniąc od zaśmieconych zakątków czy… szemranych dzielnic uchodzących za zamieszkane przez członków camorry. Obala przy tym wiele stereotypów narosłych wokół Włochów jako nacji czy Włoszech jako państwa. Cała ta fascynująca opowieść o Neapolu opatrzona została przepięknymi fotografiami udowadniającymi ponad wszelką miarę twierdzenie: „Zobaczyć Neapol i umrzeć”…

Dorota Ceran
Dorota Ceran wychowała się, mieszka i pracuje w Łodzi, gdzie ukończyła studia filologiczne na Uniwersytecie Łódzkim. Z uczelnią jest nadal związana jako wykładowca na kierunku „dziennikarstwo i komunikacja społeczna”. Od wielu lat współpracuje z Łódzkim Ośrodkiem Telewizji Polskiej jako dziennikarz.

Pracuje w Łódzkim Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego. Za tę pracę została uhonorowana Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
zaczytani.pl/ksiazka/smutku_nie_cenia_w_neapolu,druk
.

Views: 322
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Spotkania autorskie

Halina Kunicka

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
22.02.2015 godz. 19.00 niedziela
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica pod Baranami
spotkanie autorskie z Panią Haliną Kunicką
Świat nie jest taki zły

Serdecznie zapraszamy na spotkanie autorskie z Panią Haliną Kunicką.
Piwnica Pod Baranami,
godzina 19:00. 22.02.2015 – niedziela

Świat nie jest taki zły to rozmowa pełna poruszającej szczerości,
z ogromnym ładunkiem emocjonalnym
Zaśpiewała setki niezapomnianych piosenek. Występowała na scenach, na których lśniły
Edith Piaf i Marlena Dietrich. Przyjaźniła się z wielkimi twórcami polskiej piosenki. Została
uwieczniona w wierszu Zbigniewa Herberta. Spotkała nadzwyczajną miłość.

Halina Kunicka

Niezwykle elegancka i piękna dama polskiej piosenki. A zarazem zwyczajna kobieta,
borykająca się z troskami i niełatwymi wyborami, grająca role czasem trudne do pogodzenia:
artystki, żony, matki. Świat nie jest taki zły dla wielu będzie powrotem do frapujących lat
młodości, którym towarzyszyły piosenki śpiewane przez Halinę Kunicką.

Views: 406
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Spotkania autorskie

Spotkanie z Bogną Ziembicką

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica Pod Baranami
15.02 godzina 19:00
Spotkanie z Bogną Ziembicką autorką książki
Bądź przy mnie

 

Spotkanie z Bogną Ziembicką autorką książki Bądź przy mnie
Piwnica Pod Baranami, 15.02 godzina 19:00

Dalsze – wojenne i powojenne – losy Zuzanny i Joachima, bohaterów powieści

Tylko dzięki miłości

Gdy wybucha wojna, Joachim musi uciekać z faktorii w brytyjskiej Tanganice. W Polsce została jego ukochana Zuzanna – a on nade wszystko pragnie z nią być i ją chronić. Nie wie, że śmiertelnie niebezpieczna droga przez Afrykę będzie niczym w porównaniu z okrucieństwem wojny i dramatycznymi wyborami, przed którymi stanie po jej zakończeniu. Dla niego liczy się jedno: kocha Zuzannę i oddałby za nią życie.

TAKA MIŁOŚĆ JUŻ SIĘ NIE ZDARZA…

Kilka słów o autorce:

Jestem krakowianką. Tu się urodziłam, tu w Boże Ciało sypałam kwiatki w stroju krakowskim, stad wyjeżdżałam na obozy harcerskie, tu skończyłam studia filologiczne.
Pracowałam w kilku krakowskich wydawnictwach, potem w dwóch korporacjach – holenderskiej i polskiej (trochę mnie to zraziło do pracy na etacie). Zawsze marzyłam, by pisać. A właściwie snuć opowieści. Gdy miałam jakieś pięć lat, byłam z rodzicami w zoo.
Ogłoszono tam konkurs dla dzieci na opowiedzenie bajki. Nie pamiętam, co opowiedziałam, ale wygrałam (moja mama to potwierdza). Zadatki na opowiadacza miałam więc od małego.
Jestem jak bajarz na rynku. Staram się opowiadać tak, żeby przechodnie musieli przystanąć i słuchać. Żeby moja opowieść złapała ich za rękaw i nie pozwoliła im odejść. Żeby zapomnieli
o całym świecie.
.

Views: 230
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Zamek w Ratnie Dolnym

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Zamek w Ratnie Dolnym

  Zamek rycerski na wzgórzu, zbudowany na początku XVI wieku na planie nieregularnym jako siedziba rodowa Panowniców. Pierwsza wzmianka historyczna pochodzi z 1377 roku. W drugiej połowie XVI wieku, kiedy właścicielem zamku był Ulrich von Hardegg, rozbudowany i otoczony wałami.

 

 

Po zniszczeniach z czasów wojny trzydziestoletniej zamek przeszedł w ręce Daniela von Osterberga, który go odbudował. Przebudowany ponownie w XVIII wieku. Podczas tej odbudowy stracił swoją formę, a z renesansowych detali pozostała tylko attyka z XVI wieku wieńcząca dach. Zachowany jest także portal przy głównym wejściu z 1677 roku. Po 1945 roku był użytkowany przez PGR, a następnie został domem wczasowym ZNP.  Obecnie jest własnością prywatną, bardzo zaniedbaną. Właściciel zaniechał jakichkolwiek prac ratujących czy zabezpieczających obiekt. Nie reaguje także na żadne ponaglenia urzędowe.

 

 
 
Fundacja Ratowania Zabytków i Pomników Przyrody

 
 

Śladem naszych interwencji:
Edward P. właściciel zamku w Ratnie Dolnym (gm. Radków, pow. kłodzki) skazany został na karę pozbawienia wolności za doprowadzenie zamku do ruiny
30 kwietnia br. przed SR w Trzebnicy zapadł wyrok [sygn. akt II K 436/17] na Edwarda P. Doprowadzony przed oblicze temidy przez naszą fundację został oskarżony o to, że mimo dysponowania środkami zaniechał obowiązków prowadzenia prac zabezpieczających i doprowadził do degradacji technicznej zabytku oraz stanu, w którym obiektowi grozi katastrofa budowlana.
Akt oskarżenie mówił także, że „w okresie po 1.01.2008 do 7.04.2016 przewidując dalej postępującą degradację i uszkodzenie obiektu i godząc się z tym skutkiem zaniechał wymaganych i koniecznych prac pomimo ciążącego na nim obowiązku prawnego i zaleceń usunięcia samosiewów z wnętrza i murów pałacu, wykonania zadaszenia pałacu w celu jego zabezpieczenia przed przenikaniem wód opadowych i dalszą degradacją substancji zabytkowych, zabezpieczenia zachowanych świadków sklepień i stropów przed samoczynnym zawaleniem, zabezpieczenia i wzmocnienia konstrukcji murów [], a także mając świadomość prawomocności rozstrzygnięcia w sprawie VI W-459/14 (również z zawiadomienia naszej fundacji – przyp. red.) uznającej ww. za winnego wykroczenia z art. 110 ust. 1 Ustawy [] w konsekwencji doprowadzając do postępującej jego degradacji grożącej całkowitą degradacją i zniszczeniem tj. o czyn z art. 108 ust. 1 Ustawy z dnia 23.07.2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami”
W sentencji Sąd uznał, że oskarżony dokonał przestępstwa polegającego na świadomym doprowadzeniu do uszkodzenia zespołu zamkowego w Ratnie Dolnym i wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Kara została zawieszona na 2 letni okres próby. Dodatkowo Sąd orzekł od oskarżonego nawiązkę w wysokości 10 000 zł na rzecz Fundacji Ratowania Zabytków i Pomników Przyrody.
Przypominamy, że poprzedni wyrok z 2014 roku (SR w Kłodzku) orzekał karę grzywny w wysokości 2 000 zł.
————————
Znasz obiekt wymagający działań? – http://zabytki.org/program_interwencje

 

 

 
Akcja ratowania zamku na stronie Fundacji Ratowania Zabytków i Pomników Przyrody
http://zabytki.org/

„Nie mamy milionów, aby kupować niechciane zabytki i wspaniale je restaurować. Prawdopodobnie jeszcze przez lata chęć dbałości o nie, nie będzie wyznaczała życzliwych trendów w decyzjach o dotacjach osób, firm i instytucji. Budżety podobnych nam organizacji i stowarzyszeń długo jeszcze będą bardziej pojęciem księgowym, niż realnym narzędziem wspierającym kulturę.

Nie chcemy jednak stać zupełnie bezradni. Od 2013 roku prowadzimy interwencję w sprawie zamku w Ratnie Dolnym na Ziemi Kłodzkiej. Jest ona już dość zaawansowana, a w roku bieżącym podejmiemy kolejne istotne kroki. Przypadek Ratna to dość typowe podejście właściciela, które sprowadza się do całkowitej obojętności wobec zabytku. Wszyscy znający Ratno, jego piękne położenie, bryłę, kaskadowe ogrody wiedzą jaki żal i jaką złość budzi taka postawa. Będziemy konsekwentnie dążyć do zabezpieczenia i uratowania zamku i ukarania winnych doprowadzenia do obecnego stanu. Chcielibyśmy naszą akcją objąć także inne obiekty. Podjęliśmy już pierwsze działania wobec pałacu w Otoku i dworu w Dargosławiu, oba na Zachodnim Pomorzu. Zapraszamy do zapoznania się z informacją o przebiegu naszych dotychczasowych działań, a posiadających istotne informacje lub wiedzę mogące nam pomóc w tym postępowaniu prosimy o kontakt.”
Informacja o przebiegu interwencji w sprawie zamku w Ratnie Dolnym prowadzonej w okresie październik 2013 i grudzień 2014 przez Fundację Ratowania Zabytków i Pomników Przyrody

 
https://www.facebook.com/pages/Zamek-Ratno-Dolne/532429546826413

 
Stan zamku i otoczenia – jesień 2014r.

 
 
 
Zamki i Pałace w Polsce polecane do zwiedzania
 
 
 ZAMKI W POLSCE baner
 
 
 
Views: 374
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Europa

starym busem dookoła Islandii

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

wyprawybusem.pl


Wakacje w krainie żywiołów – starym busem dookoła Islandii!
Islandia: kraj – wyspa, najdalej na zachód wysunięte państwo Europy z najbardziej na północ
wysuniętą stolicą świata – Reykjavikiem. Ten właśnie skrawek Starego obraliśmy za cel naszego
czwartego wyjazdu w ramach projektu podróżniczego wyprawybusem.pl.


Uczestnicy wyprawy ICYtrip2014, od lewej: Paweł Wiśniewski, Agnieszka Zakonek,
Klaudia Rejman, Monika Korbecka, Maciej Piotrowski, Adrianna Lampart, Magdalena Sitarz, Bartosz Kud

Jak postanowiliśmy tak i zrobiliśmy – 11 lipca 2014 roku wyruszyliśmy na spotkanie z długo
oczekiwaną przygodą. Najpierw czekała nas trasa do Danii, później dwudniowa przeprawa promowa
na Islandię. W planach  mieliśmy objechanie wyspy dookoła, jednak nie tylko główną drogą nr 1, ale i
szutrowymi trasami Fiordów Wschodnich i Zachodnich.

Przybijając do portu w Seydisfjordur wiedzieliśmy już, że będzie to przygoda naszego życia – widoki
od samego początku zapierały dech w piersiach. Podróż po kraju rozpoczęliśmy od wschodniego
krańca, gdzie byliśmy nastawieni głównie na piesze górskie wycieczki. Mogliśmy tam podziwiać
cudowne fiordy malowniczo wcinające się w ląd, turkusowe jeziorka Storurd, kilkunastometrowe
wodospady i ośnieżone wzgórza ponad miasteczkami, przez które wiodła nasza trasa.

Przemieszczając się dalej w kierunku Fiordów Zachodnich mieliśmy okazję zobaczyć najpotężniejszy z

europejskich wodospadów – Dettifoss, a także piekielny krajobraz okolic Hverarond. W pobliżu
wulkanu Krafla po raz pierwszy kąpaliśmy się w słynnych islandzkich gorących źródłach, które są
jedną z największych atrakcji tego pięknego kraju. Odszukaliśmy też Hvítserkur, czyli ciekawą
formację skalną do złudzenia przypominającą mamuta.

Dziki rejon Fiordów Zachodnich zachwycił swym urokiem niejednego z nas. Malownicze plaże
poutykane między piękne góry, wyczekiwane od dawna spotkanie z uroczymi maskonurami i
grubiutkimi fokami, trekking na górę Kirkfjufell – to wszystko tylko utwierdziło nas w przekonaniu, że
Islandia to naprawdę magiczny kraj. W tej części wyspy zawitaliśmy także do paru malowniczo
położonych miasteczek: Ísafjörður, Flateyri czy Patreksfjörður, gdzie mogliśmy przyjrzeć się bliżej
islandzkiej kulturze.

Będąc już bardziej w południowej części wyspy zwiedziliśmy oczywiście Reykjavik, choć nie zrobił on
na nas wielkiego wrażenia.  Za to szczególnie utkwiła nam w pamięci wędrówka po  jaskini Surtshellir.
Jej obszerne korytarze niekiedy mogłyby zmieścić w sobie całkiem spory budynek, zaś miejscami
zwężały się tak bardzo, że trzeba było iść w stałym pochyleniu i uważać żeby nie zahaczyć o lodowe
nacieki.  Nieoczekiwanie zaliczyliśmy też wizytę na interiorze, czyli środkowej, dzikiej części Islandii.
Pobytu w tym osobliwym rejonie nie planowaliśmy ze względu na możliwości naszego 26-letniego
busa, jednak jak się okazało – dał radę 🙂

Na trasie podróży nie mogło oczywiście zabraknąć też tzw. Golden Ring, czyli najpopularniejszych
atrakcji turystycznych wyspy: wodospadu Gulfoss, gejzeru Strokkur oraz styku płyt kontynentalnych
w Þingvellir. Zaraz po nich przyszedł czas na spacer czarnymi plażami w okolicach Viku, gdzie znajduje
się kultowy wrak samolotu Dakota. Zwieńczeniem naszej wyprawy był trekking w Parku Narodowym
Skaftafel oraz podziwianie laguny lodowcowej Jokulsarlon.

14 sierpnia znowu wjeżdżamy busem na prom, tym razem na Wyspy Owcze. Tygodniowa wizyta w
tym kraju – choć odbyta w średnio sprzyjających warunkach atmosferycznych – zrobiła na nas
również duże wrażenie. Odwiedziliśmy m.in. biskupstwo Kirkjubour, stare wioski w wikingów w
Kviviku i Saksun, oraz widzieliśmy styk jeziora Sorvagsvatn z oceanem. Nie obeszło się również bez
wizyty w stolicy, która urzekła nas swym małomiasteczkowym spokojem. Klaudia z Adą miały też
okazję przeleć się helikopterem nad tymi przepięknymi terenami.

Końcem sierpnia cało i zdrowo, bogatsi o nowe doświadczenia wróciliśmy do swoich domów.
Możliwość obcowania z przepięknymi krajobrazami była czymś naprawdę wyjątkowym. Gejzery,
wulkany, lodowce, wodospady, białe noce, czarne plaże, fiordy, lodowcowe laguny, przepiękne klify,
gorące źródła wywarły na wszystkich ogromnie wrażenie i z pewnością pozostaną w naszej pamięci
na długie lata. Lista spełnionych marzeń znowu poszerzyła się o kilkanaście pozycji, a nowo zdobytych
doświadczeń już nikt nam nie odbierze!
Views: 384
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Parowozownie

Skansen Kolejowy Bachórz

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Skansen Kolejowy Bachórz stacja Dynów
Skansen Kolejowy Bachórz
 
Przeworska Kolej Dojazdowa-Bachórz k.Dynowa
(restauracja Pod semaforem)
 
Skansen Kolejowy Bachórz stacja Dynów

 
 Kolej słynie z tunelu w Szklarach o długości 602 m – jedynego na kolejach wąskotorowych w Polsce. Są też 2 długie mosty stalowe nad rzeką Mleczka, jest też dużo mostów 10 – 15 m które są na jednym prześle, jest również przepiękny most kamienny. Kolejną atrakcją są przepiękne widoki z wagonów 'letniaków’, które mają dach, lecz nie mają szyb, przez co podróż w ciepłe dni spędza się bardzo miło, podczas przejazdu, jest czynny bar, przechodzenie z wagonu do wagonu też jest taką mała atrakcją, gdy przejścia między wagonami się ruszają. Karczma w Bachórzu, oferuje przepyszne zestawy obiadowe, dzięki czemu można dobrze zjeść. Oczywiście dla wycieczkowiczów jest opcja grillowania – drzewo zapewnia kolejka. Jest też możliwość kąpieli w rzece San, podczas 2 godzinnego postoju w Dynowie. Cała trasa przejazdu kolejki to aż 92 km.

 
 

Właścicielem Przeworskiej Kolei Dojazdowej jest powiat przeworski a zarządcą Powiatowy Zarząd Dróg w Przeworsku. Przeworska Kolej Dojazdowa dysponuje 5 lokomotywami Lxd2, w tym 3 są czynne.

Zestawienie: Przeworsk:

  • Lxd2 – 257 (sprawna)
  • Lxd2 – 268 (sprawna)
  • Lxd2 – 282 (nie sprawna)
  • Lxd2 – 334 (sprawna)
  • Lxd2 – 335 (nie sprawna)

Bachórz (karczma)

  • Lxd2 – 251 (odstawiona, jako pomnik)
 

 
 
 
Bachórz 16 a, 36-065 Bachórz
 
http://pogorzanin.powiatprzeworsk.pl/
 

 

Trasa jest uznawana za najpiękniejszą, jeśli chodzi o koleje wąskotorowe, ponieważ występuje tutaj każdy typ krajobrazu, podróż zaczynamy w wielkiej dolinie rzeki Wisłok, następnie kolejka pokonuje, długie i proste odcinki miedzy polami uprawnymi, mijamy również dwa, długie i stalowe mosty, za stacją tak zwaną 'środkową’, Kańczugą, potem w Łopuszce Małej, mijamy sztuczny zbiornik, gdzie latem można się wykąpać a następnie tory biegną wzdłuż drogi łączącej Przeworsk z Dynowem, kolejnym ciekawym otoczeniem jaki spotykamy na trasie są tory, które są położone przed domami mieszkalnymi, czasem są to bardzo bliskie odległości, więc wydaje się, że przejeżdżamy przez czyjś ogród, zaczynają się też ostre łuki, i wysokie podjazdy, gdy mijamy Jawornik Polski, zaczyna się las i las kończy się przejazdem przez tunel, gdzie po wyjeździe widać przepiękny krajobrazy Pogórza Dynowskiego, powoli kolejka zjeżdża w dół, doliny rzeki San, gdzie są spore łuki, most kamienny i pola uprawne. Po całej 46-kilometrowej linii kursuje turystyczny pociąg Pogórzanin.

W Dynowie stoi jako pomnik parowóz Px48-1734.

 

Stacje na trasie przejazdu kolejki

  • Przeworsk Wąskotorowy (gmina miejska Przeworsk)
  • Urzejowice (gmina Przeworsk)
  • Krzeczowice (gmina Kańczuga)
  • Kańczuga (gmina Kańczuga)
  • Łopuszka Wielka (gmina Kańczuga)
  • Manasterz (gmina Jawornik Polski)
  • Zagórze (gmina Jawornik Polski)
  • Hadle Szklarskie (gmina Jawornik Polski)
  • Jawornik Polski (gmina Jawornik Polski)
  • Szklary Tunel (gmina Hyżne)
  • Szklary (gmina Hyżne)
  • Bachórz (gmina Dynów)
  • Dynów (gmina miejska Dynów)

 

 
 

Przed I wojną światową

Koncepcja budowy i eksploatacji kolei przeworskiej powstała w okresie cesarstwa austro-węgierskiego, a staranie o rozpoczęcie budowy kolei zapoczątkowali w 1894 r. ówcześni właściciele ziemscy hrabiowie Roman Scypio del Campo z Łopuszki Wielkiej i Skrzyński z Bachórza, po zbudowaniu przez księcia Andrzeja Lubomirskiego cukrowni „Przeworsk”. Zasadniczym celem funkcjonowania kolei było dostarczanie buraków do cukrowni oraz przewóz z ziemi brzozowskiej płodów rolnych, drewna, żwiru i kamienia. Rozpoczęcie budowy kolei nastąpiło w 1900. W pierwszej kolejności oddano do użytku 44 km linii oraz 6 budynków stacyjnych i mieszkalnych, a także warsztaty w Przeworsku. Całkowite oddanie do eksploatacji i oficjalne otwarcie całej 46,2 km linii wraz z budynkami i parowozownią zwrotną w Dynowie nastąpiło 8 września 1904.

Początkowo tabor kolei przeworsko-dynowskiej stanowiło: 3 lokomotywy, 7 wagonów osobowych i 45 towarowych. Po 3 latach przybyło 6 wagonów towarowych. W 1910 kolej dysponowała 4 lokomotywami, 7 wagonami osobowymi i 55 towarowymi. Po kolejnych 3 latach tabor uzupełniono o kolejne 10 wagonów towarowych. W pierwszym, pełnym roku eksploatacji kolei (1905), z możliwości przejazdu skorzystało 45 tys. pasażerów. Rok później na podróż koleją zdecydowało się 62 tys. osób, a w 1908 ich liczba przekroczyła 85 tys. Tuż przed wybuchem wojny, w 1913, z usług kolei wąskotorowej skorzystało 110 tys. pasażerów. Mieli oni możliwość podróżowania wagonami 2 i 3 klasy (dopiero w 1913 wprowadzono do użytku jeden wagon 1 klasy). W latach 1904-1913 z wygodniejszych wagonów korzystało tylko 2,3-6,1% podróżnych. Gros wszystkich klientów kolei (90-96%) decydowało się na podróż wagonami 3 klasy. Pozostałe 0,3-3,8% pasażerów stanowiły osoby podróżujące wg taryfy wojskowej.

W pierwszym, pełnym roku eksploatacji kolei (1905), przewieziono ładunki i towary o łącznej masie 25,8 tys. t. Kolejne lata przyniosły stopniowy wzrost przewozów towarowych koleją przeworsko-dynowską. W 1909 klienci kolei zlecili przewóz ładunków o masie 32,3 tys. t. Rok później osiągnięto 44,1 tys. t, a rok 1911 zamknięto jeszcze lepszym wynikiem – 48,9 tys. t.

 
 

Po II wojnie światowej

W latach 50. XX w. nastąpiła zmiana rozstawu z 760 mm na 750 mm. W latach 70. PKP wprowadziło transportery dla wagonów normalnotorowych. W 1986 wycofano trakcję parową. Wkrótce zawieszono regularny ruch pasażerski.

30 września 1991 kolejka wąskotorowa Przeworsk-Dynów z lat 1890-1904 została wpisana do rejestru zabytków pod numerem A-463, a w ramach tego tunel (niedaleko stacji Szklary) z lat 1890-1904 i drewniane schronisko kolejowe.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Views: 540
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Mjanma

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
16 lutego 2015 godz. 19.00
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica pod Baranami
Mjanma
Jakub Szczęśniak
Jakub Szczęśniak Aleksandra Stodółka

Specyfika podróżowania po Birmie w kilka lat po szerokim otworzeniu granic.
Pojawi się rys historyczny, bieżąca sytuacja polityczna i obecne perspektywy turystyczne. Spróbujemy
również wyjaśnić o co chodzi z tymi nazwami: czyli jak się ma Birma do Mjanmy.
Opowiemy jak się podróżuje po kraju, co mieszkańcy jedzą na co dzień, czym się zajmują, w co wierzą
i jacy są w bezpośredniej relacji. Podczas naszego spotkania odwiedzimy między innymi jezioro Inle,
dawne centrum władzy Mandalaj czy wpisane na listę UNESCO starożytne miasto Bagan, w którym
znajduje się ponad 4000 budynków sakralnych.
Przed wizytą w Piwnicy pod Baranami i Klubie Podróżników Śródziemie serdecznie zapraszamy do
galerii fotografii z wycieczki:
https://www.totem.gallery

Losowanie finałowe nagród od Polar Sport !

Klub Podróżników Śródziemie i Polar Sport
zapraszają do udziału w konkursie z super nagrodami!
Wygraj zestaw sprzętu od Polar Sport o wartości 1280 zł.
 NAGRODY
https://www.klubpodroznikow.com/forum/21-quizy-i-konkursy/12330-wygraj-worek-sprztu-od-polar-sport#12330

.

.

.

.

W ramach obchodów Roku Jana Potockiego 2015,
na slajdowiskach podążamy śladem jego podróży

.

Views: 241
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Spotkania autorskie

Z parasolem Przez Irlandię

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
15.02.2015 godz. 16.00 niedziela
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica pod Baranami
Z parasolem Przez Irlandię
Tsanko Ivanov

Z parasolem Przez Irlandię

Dlaczego nie rozumiemy Irlandczyków? Dlaczego oni nas nie rozumieją?
Czy Irlandia to obca planeta, a Irlandczycy obcy z kosmosu?
Mamy nadzieję, że przynajmniej częściowo znajdziecie odpowiedzi na te pytania w tej książce.
 
​
Tsanko Hristov Ivanov pisze o sobie, że mieszka „gdzieś pomiędzy Morzem Czarnym a Morzem Irlandzkim”. Irlandię zna bardzo dobrze.
Książka nie jest jednak ani klasycznym przewodnikiem, ani rozmówkami polsko-irlandzkimi.
Ta pełna humoru i pasji opowieść pozwoli Ci zrozumieć nie tylko Irlandię, która, wbrew pozorom jest dla Polaków krajem egzotycznym, lecz przede wszystkim Irlandczyków. A przy okazji poznasz mnóstwo praktycznych wskazówek językowych, dzięki którym zjednasz sobie sympatię wśród wyspiarzy i wybrniesz z niejednej kłopotliwej sytuacji.
https://www.tsanyonet.wix.com/tsanko

 

Views: 254
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Spitsbergen

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
9.02. 2015 godz. 19.00
Klub Podróżników Śródziemie
Piwnica pod Baranami
Spitsbergen
Piotr Dolnicki

Piękno Arktyki o okolicach Polskiej Stacji Polarnej
im. Stanisława Siedleckiego na Spitsbergenie

Na slajdowisko szczególnie zapraszam miłośników obszarów Arktycznych, chciałbym
opowiedzieć o pięknie krajobrazu, który łączy w sobie góry, morze i lodowce. Szata roślinna
oraz świat zwierzęcy w doskonały sposób przystosowały się do warunków surowego klimatu,
zapraszam na opowieść o kilkucentymetrowych drzewach, leniwych i agresywnych
niedźwiedziach, małych reniferach. W ten surowy, ale zarazem fascynujący krajobraz
wkomponowana jest od 1957 roku Polska Stacja Polana, która jest nie tylko placówką
naukową, ale również wizytówką Polski. Podczas spotkania zapoznam słuchaczy z
funkcjonowaniem Stacji, jej zwyczajami i podstawowymi zadaniami. Zapraszam na opowieść
o Polskim Domu pod Biegunem oraz o jego pięknym towarzystwie w postaci arktycznej
przyrody.

Klub Podróżników Śródziemie i Polar Sport
zapraszają do udziału w konkursie z super nagrodami!
Wygraj zestaw sprzętu od Polar Sport o wartości 1280 zł.
 NAGRODY
https://www.klubpodroznikow.com/forum/21-quizy-i-konkursy/12330-wygraj-worek-sprztu-od-polar-sport#12330

.

.

.

.

.

Views: 195
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign