poniedziałek, 30 marca, 2026
Góry

Suchy Wierch (Giewont)

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
104 Suchy Wierch Giewont
 
104 Suchy Wierch Giewont
 

Suchy Wierch – rejon Giewontu
1539 m n.p.m.

Szczyt reglowy w polskich Tatrach Zachodnich. Wznosi się na wysokość 1539 m n.p.m. w grzbiecie oddzielającym Dolinę Strążyską na zachodzie od Doliny Białego na wschodzie. Od masywu Długiego Giewontu (1867 m) odgraniczony jest Niżnią Suchą Przełęczą (1508 m), a od Sarniej Skały (1377 m) – Czerwoną Przełęczą (1301 m). Partie szczytowe to bezleśny, miejscami porośnięty kosodrzewiną, postrzępiony grzebień skalny z wyraźną przełęczą pośrodku. Na południe opada on stromo ku Niżniej Suchej Przełęczy. Grzbiet biegnący od wierzchołka na północ, ku Czerwonej Przełęczy, jest w przeważającej części szeroki i zalesiony. Na północny zachód odchodzi ze szczytu długie ramię, uwiecznione licznymi skałkami w swej górnej części. Oddziela ono od siebie dwa odgałęzienia Doliny Strążyskiej – Koński Żleb na północy od Wielkiej Równi i Żlebu Banie na południu. Na Suchy Wierch nie prowadzą żadne szlaki turystyczne, nie znajduje się on również na obszarze udostępnionym dla uprawiania taternictwa.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia

Grota Łokietka – Jaskinia Łokietka

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

Grota Łokietka – Jaskinia Łokietka

 
 
Jaskinia Łokietka, nazywana też Jaskinią Królewską bądź Czajowską.
 

Jest to jedna z najbardziej znanych polskich jaskiń, co związane jest z legendą według której w niej to miał ukrywać się przyszły król Polski Władysław Łokietek. Jaskinia ta leży na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego i jest stałym celem wędrówek i spacerów rzeszy turystów odwiedzających przepiękną Dolinę Prądnika.

 
DŁUGOŚĆ: 320 m
ROZCIĄGŁOŚĆ POZIOMA: 115 m
GŁĘBOKOŚĆ: 7 m
WYSOKOŚĆ OTWORU: 453 m npm
POŁOŻENIE OTWORU: dol. Sąspowska, Ojców, gmina Skała, Ojcowski Park Narodowy
Jaskinia ma długość 320 m, składa się z dwóch głównych sal – Rycerskiej i Sypialni, jednej mniejszej – Kuchni oraz licznych korytarzy.

 
 
jaskinia czynna codziennie od godz. 9.00 – od dnia 20 kwietnia do 27 października oraz 2, 3, 9-11. listopada:
do 18.30 (kwiecień-sierpień, ostatnie wejście),
do 17.30 (wrzesień),
do 16.30 (październik)
do 15.30 (listopad)

 

 
 

– Nie rezerwuje się godzin wejścia do jaskini.
– Po jaskini oprowadza przewodnik dyżurujący.
– Jaskinia oświetlona elektrycznie.
– Obowiązuje zakaz robienia fotografii z flashem.

Jaskinia Łokietka udostępniona jest dla turystów jednak można ją zwiedzać wyłącznie w grupach z dyżurującym Przewodnikiem Ojcowskiego Parku Narodowego będącym cały czas przy kasie biletowej w trakcie jej otwarcia.

– Jaskinia łatwa do zwiedzania.
– Aktualne informacje dotyczące otwarcia i cen jaskini dostępne na
www.ojcowskiparknarodowy.pl

 

HISTORIA :

   Jaskinia Łokietka jest po Smoczej Jamie najpopularniejszą jaskinią Polski znaną od bardzo dawna. Najstarsza wzmianka o jaskini, S. Piskorskiego pochodzi z roku 1691. W roku 1783 został sporządzony opis tej jaskini przez miejscowego plebana, na zlecenie prymasa Polski M. J. Poniatowskiego, prezesa Komisji Edukacji Narodowej. Zamysłem Prymasa było, by opisy parafii były pomocne „dla ułożenia mapy kraju”. I tak w Dolinie Prądnika – informuje opis jednej z parafii – „Jaskinie nadspodziewanie naturalne dwie: (…) Druga jaskinia pod nazwiskiem – Jama Królewska – znajduje się nad tymże Promnikiem w lesie do Czajowic należącym z prawej strony rzeki Promnika. Ta zamyka w sobie wielką miejsca obszerność i manowców wiele na różne strony skłaniających, atoli nie jest tak szykowna jak pierwsza (Jaskinia Ciemna). Obiedwie te jamy i inne mniej znaczne miały być schronieniem i ocaleniem ludzi tam się przechowujących podczas panującego w tym kraju powietrza i rozmaitych niegdyś nieprzyjacielskich najazdów”. Już z końcem XVIII wieku, kiedy Ojców stał się popularny, jaskinia ta stanowiła miejscową atrakcję, choć wtedy zwiedzano raczej pobliską Jaskinię Ciemną (również dostępną obecnie dla turystów). W XIX wieku powstało wiele literackich opisów Jaskini Łokietka, lub jak wtedy ją nazywano Jaskini Królewskiej. Jednym z nich jest szczegółowy opis z przewodnika A. Grabowskiego z 1866 roku. Pierwsze badania przeprowadził w jaskini J. Zawisza w roku 1872. Następne w latach 1896 i 1899 przeprowadził S. Czarnowski, który wykonał wykopy w Przedsionku i Sypialni. Jaskinia uznana została za zabytek w roku 1924. Oświetlenie elektryczne założono w jaskini dopiero w 1987 roku.

 
http://www.grotalokietka.pl

Temperatura: ok. 7-8 stopni Celcjusza
Czas zwiedzania: ok. 30 minut

 
 
Jest to jedna z najbardziej znanych polskich jaskiń, co związane jest z legendą o jaskini. Według niej ukrywał się w niej przyszły król Polski Władysław Łokietek przed pościgiem króla czeskiego Wacława II. Łokietek miał przebywać w niej około sześciu tygodni, a życie uratował mu pająk, który zasłonił otwór pajęczyną, czym zmylił pościg.

 
Do jaskini doprowadza otwarta u góry szczelina o długości 20 m, będąca niegdyś zapewne fragmentem korytarza, którego strop uległ zawaleniu. Wstępny korytarz zakręca w lewo i po drewnianych schodach schodzimy do obszernego Głównego Korytarza.



 
Już w 1866 roku A. Grabowski pisał: „… sklepienie jej okrywały niegdyś nacieki (stalactites) w kształcie soplów: lecz gdy każdy pamiątkę bytności swej stąd zabrać lubi, przeto nacieki te, zbyt powolnem tworzące się działaniem, które natura w tajnikach środkami sobie wiadomymi kształtuje, odtrącone od sklepienia coraz rzadszemi stają się”, co świadczy o długich korzeniach wandalizmu i głupoty, (warto zwrócić przy okazji uwagę, że stalaktyty są o tyle marnymi pamiątkami, że bez jaskini stają się nieatrakcyjne i lądują na śmietniku).
 


Jaskinia ta leży na terenie przepięknego Ojcowskiego Parku Narodowego i jest doskonałym uzupełnieniem spaceru po Dolinie Prądnika.

Dojazd samochodem

 

Z Krakowa najlepiej kierować się drogą w stronę Olkusza, w miejscowości Czajowice skręcić w prawo i jechać do samego końca gdzie znajduje się parking – stąd już około 250 metrów pieszo do jaskini

Dla chętnych do pieszych wycieczek i spacerów polecam dojazd do Ojcowa – na parkingu pod Ruinami Zamku trzeba zostawić samochód – w pieszą wędrówkę najlepiej wybrać się w stronę Bramy Krakowskiej by dalej przez Wąwóz Ciasne Skałki wejść na Chełmową Górę do jaskini (szlak niebieski) – dość wyczerpująca trasa ale jest przy okazji wiele do zobaczenia. Powrót proponuję już czarnym szlakiem – krótszym i z górki idącym w stronę Ojcowa.

źródło
http://www.grotalokietka.pl

Dla lepszego poznania podziemi w Polsce polecamy najnowszą mapę

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Suche Czuby Kondrackie

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
103 Suche Czuby Kondrackie
 
103 Suche Czuby Kondrackie
 

Suche Czuby 

ok. 1840, 1850, 1870 m n.p.m.

(prawidłowo Suche Czuby Kondrackie dla odróżnienia od innych o tej samej nazwie)
Trzy turnie w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Suchym Wierchem Kondrackim a Goryczkową Czubą. Biegnie po nich granica polsko-słowacka. Ich południowe zbocza opadają do Doliny Cichej, północne bardzo strome i przepaściste do Doliny Suchej Kondrackiej. W kierunku od zachodu na wschód są to:
  • Mała Sucha Czuba – od Suchego Wierchu Kondrackiego oddzielona przełęczą Gładki Przechód. Ma wysokość ok. 1840 m n.p.m.
  • Pośrednia Sucha Czuba – ma wysokość ok. 1850 m n.p.m. Od Małej Suchej Czuby oddzielona przełęczą Skryte Wrótka.
  • Wysoka Sucha Czuba – ma wysokość ok. 1870 m n.p.m. Od Pośredniej Suchej Czuby oddzielona jest przełęczą Niskie Wrótka. W kierunku wschodnim od niej grań zaczyna się wznosić, a przed Goryczkową Czubą występuje w niej jeszcze przełęcz Wysokie Wrótka (1870 m).

Szlaki turystyczne

 – atrakcyjny widokowo szlak czerwony z Doliny Kościeliskiej przez Czerwone Wierchy i dalej główną granią Tatr przez Kasprowy Wierch, Liliowe i Świnicką Przełęcz na szczyt Świnicy i dalej w kierunku Orlej Perci. W rejonie Suchych Czub prowadzi samą granią, lub tuż poniżej grani, po słowackiej stronie. Czas przejścia z Kopy Kondrackiej na Kasprowy Wierch: 1:55 h, z powrotem 1:40 h

Goryczkowa Czuba Suche Czuby 7

Wędrując z Kasprowego Wierchu do Przełęczy pod Kondracką Kopą, mamy do pokonania Pośredni Wierch Goryczkowy, Goryczkową Czubę, Suche Czuby i Suchy Wierch Kondracki. Całość nie powinna nam zająć więcej niż 1,5 h. Po drodze mijamy także malownicze doliny. Po prawej stronie będzie to Dolina pod Zakosy, Świńska Dolina będąca górną częścią Goryczkowej Doliny i Sucha Dolina Kondracka. 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Sucha Czuba

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
102 Sucha Czuba
 
102 Sucha Czuba
 

Sucha Czuba

(1696 m n.p.m.)

Nie wybitne wzniesienie w północno-zachodniej grani Kasprowego Wierchu, tej samej, w której znajdują się Myślenickie Turnie. Nieopodal wierzchołka przebiega zielony szlak prowadzący z Kuźnic na Kasprowy Wierch.

Szlaki turystyczne

 – zielony szlak z Kuźnic przez Myślenickie Turnie i Suchą Czubę na Kasprowy Wierch. Czas przejścia: 3 h, ↓ 2:15 h
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Stoły

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
101 Stoły
 
101 Stoły
 

Stoły

Nieduży masyw górski w Tatrach Zachodnich, położony nad Doliną Kościeliską, do której obrywa się stromymi skałami (m.in. Kazalnica i Skała Sowa). Od południowej strony zbocza Stołów opadają do Żlebu Żeleźniak i Niżniej Polany Pisanej, ku północy do przełęczy Przysłop Kominiarski (1128 m). Nazwa pochodzi od dawnych kopalni rud żelaza, tzw. sztolni znajdujących się w zboczach Stołów. W sztolniach południowo-wschodnich zboczy wydobywano bardzo dobrą rudę żelaza hematyt, zawierającą od 40 do 70% czystego żelaza. Zbudowany jest z wapieni triasowych, jego szczyt Suchy Wierch ma wysokość 1429 m n.p.m. Jest nieudostępniony turystycznie. Od masywu Kominiarskiego Wierchu oddziela go Przełęcz ku Stawku.

Na Stołach znajduje się Polana na Stołach z szałasami (czasami również określana nazwą Stoły). Wchodziła w skład dawnej Hali Stoły. Ładne widoki na Giewont, Czerwone Wierchy, Hruby Regiel. W Stołach znajduje się też wiele jaskiń, m.in. Wielka Szczelina.

Szlak turystyczny

 – niebieski szlak turystyczny z Doliny Kościeliskiej. Wejście na niego znajduje się tuż obok Bramy Kraszewskiego, naprzeciwko Lodowego Źródła. Odległość 2 km, różnica wzniesień 460 m. Po drodze mijamy niewielką polanę Niżnie Stoły. Jest to pierwszy znakowany szlak turystyczny w Tatrach Zachodnich, wyznaczony jeszcze w 1892 r. przez Mieczysława Karłowicza. Czas przejścia: 1:10 h, ↓ 55 min
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Starorobociański Wierch

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
100 Starorobociański Wierch
 
100 Starorobociański Wierch
 

Starorobociański Wierch

2176 m n.p.m.

    Najwyższy szczyt w polskiej części Tatr Zachodnich i jeden z najwyższych szczytów Tatr Zachodnich. Starorobociański Wierch leży w grani głównej Tatr, po której biegnie granica słowacko-polska. Od sąsiedniego w tej grani na zachód szczytu Kończystego Wierchu oddzielony jest Starorobociańską Przełęczą. W kierunku na wschód sąsiaduje z niewybitnym szczytem zwanym Siwym Zwornikiem, oddzielony od niego Gaborową Przełęczą. Starorobociański Wierch góruje ponad dolinami: Starorobociańską, Zadnią Raczkową i Gaborową. Jego wierzchołek to krótka grań o przebiegu południkowym, która jak klin wciska się pomiędzy Dolinę Gaborową i Raczkową (stąd też pochodzi słowacka nazwa tej góry – Klin).
W grani głównej pomiędzy Starorobociańskim Wierchem a Starorobociańską Przełęczą znajduje się niewysoki, nienazwany wierzchołek. Pomiędzy nim a Kończystym Wierchem grań rozcięta jest długim na kilkaset metrów rowem grzbietowym kilkumetrowej głębokości. Ze stromych i trawiastych zboczy Starorobociańskiego Wierchu schodzą w zimie potężne lawiny.

Szlaki turystyczne

czerwony – biegnący główną granią Tatr odcinek szlaku czerwonego od Kończystego Wierchu poprzez Starorobociański Wierch na Liliowy Karb.

  • Czas przejścia z Kończystego Wierchu na Starorobociański Wierch: 40 min, z powrotem 30 min
  • Czas przejścia ze Starorobociańskiego Wierchu na Liliowy Karb: 25 min, z powrotem 35 min

Na Starorobociański Wierch wejść można różnymi trasami. Najbardziej popularne od polskiej strony to:

żółty – zielony – czerwony – od schroniska PTTK na Hali Ornak przez Iwaniacką Przełęcz, Ornak i Siwą Przełęcz. 4:30 h (↓ 3:40 h)
czarny – zielony – czerwony – z Doliny Chochołowskiej przez Dolinę Starorobociańską i Siwą Przełęcz. 3:45 h (↓ 2:50 h)
żółty – zielony – czerwony– z Doliny Chochołowskiej przez Iwaniacką Przełęcz, Ornak i Siwą Przełęcz. 4:45 h (↓ 3:50 h)
czerwony – zielony – czerwony– z Doliny Chochołowskiej przez Trzydniowiański Wierch i Kończysty Wierch. 4 h (↓ 3:10 h)
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Spadowa Kopa

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
99 Spadowa Kopa
 
99 Spadowa Kopa

Spadowa Kopa

2252 m n.p.m.

    Najbardziej na północ wysunięta kulminacja w grani Niżnich Rysów, górująca bezpośrednio nad Ciężką Przełączką. Spadowa Kopa położona jest na granicy polsko-słowackiej, w grani oddzielającej Dolinę Rybiego Potoku od Doliny Białej Wody.
W kierunku kotła Czarnego Stawu (Czarnostawiański Kocioł) schodzi od Spadowej Kopy filar (zachodni filar Spadowej Kopy), który oddziela od siebie północno-zachodnie ściany Niżnich Rysów i Spadowej Kopy. Wschodnie ściany schodzą do Doliny Spadowej , od której pochodzi nazwa szczytu.
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Smreczyński Wierch

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
98 Smreczyński Wierch
 
98 Smreczyński Wierch
 

Smreczyński Wierch

 2068 i 2066 m n.p.m.

    Szczyt górski o dwu wierzchołkach znajdujący się w grani głównej Tatr Zachodnich, na granicy polsko-słowackiej. Od położonej na wschód Tomanowej Kopy oddzielony jest Smreczyńską Przełęczą (1799 m), od położonej na zachód Kamienistej – Hlińską Przełęczą (1907 m). Po polskiej stronie z jego wierzchołków i grani pomiędzy wierzchołkami a Smreczyńską Przełęczą opadają na północny zachód dwa grzbiety o długości ok. 1,5 km. Z wyższego, zachodniego wierzchołka opada Skrajny Smreczyński Grzbiet oddzielający Dolinkę (odgałęzienie Doliny Pyszniańskiej) od Skrajnej Suchej Doliny Smreczyńskiej (odgałęzienie Doliny Tomanowej), z grani po wschodniej stronie Smreczyńskiego Wierchu Pośredni Smreczyński Grzbiet. Z grani tej, ale w przeciwnym, południowo-wschodnim kierunku (na słowacką stronę) opada jeszcze jeden krótki grzbiet oddzielający Dolinę Hlina od jej odgałęzienia Zawratu Kokawskiego. Jest nieudostępniony turystycznie, nie przebiega przez niego żaden szlak. Szczególnie okazale prezentuje się znad Smreczyńskiego Stawu.
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Skrajny Wołoszyn

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
97 Skrajny Wołoszyn
 
97 Skrajny Wołoszyn
 

Skrajny Wołoszyn

2092 m n.p.m.

    Szczyt w Tatrach Wysokich, położony w środkowej części grzbietu Wołoszyna, oddzielającym Dolinę Waksmundzką od Doliny Roztoki. Szczyt jest ostatnim na wschód z czterech wierzchołków noszących nazwę Wołoszyn. Skrajny Wołoszyn od strony zachodniej od Pośredniego Wołoszyna oddzielony jest Niżnią Wołoszyńską Przełęczą, natomiast na wschodzie graniczy z Wierchem nad Zagonnym Żlebem, od którego oddziela go płytka, nienazwana przełęcz. Spod Niżniej Wołoszyńskiej Przełęczy do Doliny Roztoki opada Skalnisty Żleb, natomiast w dolnych partiach zboczy Skrajnego Wołoszyna znajdują się Ciemnisty Żleb i Gaisty Żleb, przedzielone tzw. Nowym Spaleniskiem. Strome zbocza powyżej wymienionych żlebów noszą nazwę Półturnie. Od strony Doliny Waksmundzkiej położone są w okolicach Skrajnego Wołoszyna Pośrednia Waksmundzka Równica z małymi stawkami (Waksmundzkimi Okami) i Waksmundzka Równica. Przez masyw Wołoszyna przeprowadzona została na początku XX wieku przez ks. Walentego Gadowskiego trasa Orlej Perci. Odcinek od Polany pod Wołoszynem do Krzyżnego od wielu lat jest jednak zamknięty, cały masyw Wołoszyna został natomiast objęty ścisłą ochroną i wyłączony z ruchu turystycznego i taternickiego.
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Skrajny Granat

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
96 Skrajny Granat
 
96 Skrajny Granat
 

Skrajny Granat


2225 m n.p.m.

Najniższy z trzech wierzchołków masywu Granatów w bocznym łańcuchu Tatr Wysokich, położony na trasie Orlej Perci.

Skrajny Granat jest szczytem zwornikowym – od grani łączącej Kozi Wierch z Buczynowymi Turniami (zmieniającej tu kierunek na wschodni) w jego wierzchołku odchodzi na północ krótsza grań Żółtej Turni. Szczyt graniczy od południa z Pośrednim Granatem (2234 m), od którego oddzielony jest Skrajną Sieczkową Przełączką (2197 m). Trzeci, najwyższy z Granatów to Zadni Granat (2240 m), położony na południe od Pośredniego Granatu. W kierunku wschodnim grań opada z wierzchołka Skrajnego Granata na Granacką Przełęcz, oddzielającą go od Orlej Baszty. W grani północnej położone są niewybitne Pańszczyckie Czuby (Zadnia i Skrajna) oraz Pańszczycka Przełęcz, oddzielające Skrajny Granat od Wierchu pod Fajki.

Z racji zwornikowego położenia Skrajny Granat góruje nad trzema dolinami:

  • Doliną Gąsienicową z Czarnym Stawem Gąsienicowym od zachodu,
  • Doliną Pańszczycą od północnego wschodu,
  • Buczynową Dolinką (odgałęzieniem Doliny Roztoki) od południowego wschodu.

Przez Skrajny Granat prowadzi trasa Orlej Perci, pokonywana najczęściej w kierunku od Zawratu na Krzyżne (odcinek Zawrat – Kozi Wierch jest jednokierunkowy). Część szlaku od Skrajnego Granatu do przełęczy Krzyżne jest długim i trudnym odcinkiem, z którego nie ma po drodze żadnych szlaków zejściowych. Należy się z tym liczyć, kontynuując wędrówkę Orlą Percią po przejściu Granatów. Alternatywą jest zejście do Doliny Gąsienicowej szlakiem żółtym.

Szlaki turystyczne

 – czerwony (Orla Perć) przebiegający granią główną z Zawratu przez Kozi Wierch, Granaty i Buczynowe Turnie na Krzyżne.

  • Czas przejścia z Zawratu na Krzyżne: 6:40 h
  • Czas przejścia z Krzyżnego na Kozi Wierch (część Zawrat – Kozi Wierch jest jednokierunkowa!): 3:35 h
 – żółty szlak znad Czarnego Stawu Gąsienicowego na Skrajny Granat. Czas przejścia: 1:45 h, ↓ 1:20 h
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Skrajna Turnia

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
95 Skrajna Turnia
 
95 Skrajna Turnia
 

Skrajna Turnia
2097 m n.p.m.


     Pierwszy od zachodu szczyt Tatr Wysokich pomiędzy przełęczą Liliowe, a Skrajną Przełęczą, znajdujący się w głównej grani Tatr. Następnym szczytem w tym grzbiecie w kierunku na wschód jest Pośrednia Turnia, a potem Świnica. Przez szczyty te i przełęcze przebiega granica słowacko-polska. Skrajna Turnia zbudowana jest z granitoidów. Ludwik Zejszner w 1850 r. pisał o niej: „…leży w środku pasma tatrowego i stanowi granicę petrograficzna dla granitu.” Po stronie słowackiej zbocza Skrajnej Turni opadają do Doliny Walentkowej, po stronie polskiej do Doliny Gąsienicowej. Od strony Doliny Gąsienicowej zbocza części wierzchołkowej są strome, przecięte żlebem tworzącym u podstawy duży stożek piargowy.

Szlaki turystyczne

 – czerwony szlak turystyczny z Doliny Kościeliskiej przez Czerwone Wierchy i dalej główną granią Tatr przez Kasprowy Wierch, Liliowe i Świnicką Przełęcz na szczyt Świnicy i dalej w kierunku Orlej Perci. Nie prowadzi przez szczyt Skrajnej Turni, lecz jej południowymi zboczami po słowackiej stronie. Czas przejścia z Kasprowego Wierchu na Świnicę: 1:40 h, ↓ 1:20 h
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Siwy Zwornik

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
94 Siwy Zwornik
 
94 Siwy Zwornik

Siwy Zwornik

1965 m n.p.m.

    Szczyt w Tatrach Zachodnich leżący w grani głównej Tatr Zachodnich, przez którą przebiega granica słowacko-polska. Zbudowany jest ze skał krystalicznych. Na zachód od niego znajduje się Gaborowa Przełęcz (na niektórych mapach nazywana Gaborową Przełęczą Niżnią) i wznosi wyniosła piramida Starorobociańskiego Wierchu, na południowy wschód zaś przełęcz Liliowy Karb i niska, postrzępiona grań Liliowych Turni. Siwy Zwornik wznosi się nad trzema dolinami: Starorobociańską, Pyszniańską (górna część Doliny Kościeliskiej) i Gaborową. Od północnej i zachodniej strony jego zbocza są skaliste i dość stromo podcięte. Pozostałe zbocza porośnięte są niską murawą z sitem skuciną o czerwieniejących pędach.
Jest to niewybitny szczyt w niskiej w tym miejscu grani, ale o dużym znaczeniu topograficznym i orientacyjnym. Jest mianowicie szczytem zwornikowym trzech grani. Oprócz odchodzących na dwie strony ramion grani głównej odchodzi w tym miejscu trzecia, Północna grań Siwego Zwornika, która poprzez Siwe Turnie i Siwą Przełęcz przechodzi w grzbiet Ornaku

Szlaki turystyczne

Tuż obok szczytu Siwego Zwornika, po jego południowo-wschodniej stronie znajduje się skrzyżowanie szlaków turystycznych:

 – czerwony szlak prowadzący główną granią ze Starorobociańskiego Wierchu przez Gaborową Przełęcz Niżnią na Liliowy Karb, a stąd przez Liliowe Turnie, Banistą Przełęcz i Błyszcz do Pyszniańskiej Przełęczy. Odcinek od skrzyżowania udostępniony dla turystów tylko w okresie od 15 VI do 1 XI.

  • Czas przejścia ze Starorobociańskiego Wierchu na Liliowy Karb: 25 min, ↑ 35 min
  • Czas przejścia z Liliowego Karbu na Błyszcz: 45 min, ↓ 30 min
 – zielony szlak z Iwaniackiej Przełęczy grzbietem Ornaku przez Siwą Przełęcz i Siwe Turnie na Liliowy Karb, stąd dalej po stronie słowackiej (ten odcinek udostępniony dla turystów tylko w okresie od 15 VI do 1 XI) do Doliny Gaborowej.

  • Czas przejścia z Siwej Przełęczy na Liliowy Karb: 20 min, ↓ 15 min 
  • Czas przejścia z Liliowego Karbu na Polanę pod Klinem: 1:10 h, ↑ 1:40 h
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign