Suchy Wierch – rejon Giewontu
1539 m n.p.m.
Szczyt reglowy w polskich Tatrach Zachodnich. Wznosi się na wysokość 1539 m n.p.m. w grzbiecie oddzielającym Dolinę Strążyską na zachodzie od Doliny Białego na wschodzie. Od masywu Długiego Giewontu (1867 m) odgraniczony jest Niżnią Suchą Przełęczą (1508 m), a od Sarniej Skały (1377 m) – Czerwoną Przełęczą (1301 m). Partie szczytowe to bezleśny, miejscami porośnięty kosodrzewiną, postrzępiony grzebień skalny z wyraźną przełęczą pośrodku. Na południe opada on stromo ku Niżniej Suchej Przełęczy. Grzbiet biegnący od wierzchołka na północ, ku Czerwonej Przełęczy, jest w przeważającej części szeroki i zalesiony. Na północny zachód odchodzi ze szczytu długie ramię, uwiecznione licznymi skałkami w swej górnej części. Oddziela ono od siebie dwa odgałęzienia Doliny Strążyskiej – Koński Żleb na północy od Wielkiej Równi i Żlebu Banie na południu. Na Suchy Wierch nie prowadzą żadne szlaki turystyczne, nie znajduje się on również na obszarze udostępnionym dla uprawiania taternictwa.
