Przejdź do treści
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
poniedziałek, 10 sierpnia, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia turystyczne w Polsce
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Copyright 2025 - All Right Reserved
Materiał zewnętrzny

Wybór sali konferencyjnej w Poznaniu

przez Redakcja 2022-03-02
Napisane przez Redakcja
poznan rynek

poznan rynek

Wybór sali konferencyjnej w Poznaniu

 

  Poznań jest bardzo interesującym miastem pod względem turystycznym, jak również cechującym się dużą atrakcyjnością wśród klientów biznesowych. Szczególnie centrum Poznania jest wyjątkowe do zorganizowania konferencji. Na co przede wszystkim warto zwrócić uwagę organizując wydarzenia firmowe?

 

 poznan rynek

 

Złoty środek dla sal konferencyjnych

 

Duża konkurencja powoduje, że ofert na rynku jest mnóstwo. Jak więc połączyć atrakcyjność miejsca, z założonymi celami eventu, tak żeby wykorzystany czas był jak najbardziej owocny, a otoczenie sprzyjało działaniu? Można tu z pewnością powiedzieć o połączeniu nowoczesnych rozwiązań i funkcjonalności, a także ogólny komfort uczestników. Miejsce, w którym standardowe wyposażenie zawiera wszystkie udogodnienia do przeprowadzonych szkoleń, czy konferencji.

Centrum Poznania z swoim bogactwem i dostępnością różnego rodzaju sal konferencyjnych, jest przede wszystkim wybierane przez klientów. Podstawą każdej sali konferencyjnej jest oczywiście dostęp do stabilnego łącza internetowego, czy nagłośnienia. Ilość miejsc również ma znaczenie. Bardzo dobrym przykładem będzie tu IBB Andersia Hotel, który oferuje Państwu dziesięć jasnych (z możliwością wyciemnienia) sal konferencyjnych, otwierając się na działalność małych i średnich firm, a także korporacji. Rozpiętość ta również ma znaczenie, jeżeli jedna firma potrzebuje w tym samym czasie zorganizować kilka spotkań o różnym charakterze. Również indywidualne wsparcie naszych konsultantów wychodzi naprzeciw najbardziej wymagającym klientom biznesowym. Warto dodać, że wszystkie sale konferencyjne wyposażone są w wysokiej jakości system audiowizualny z możliwością tłumaczeń symultanicznych. Pod linkiem https://andersiahotel.pl/konferencje/sale-konferencyjne można dokładnie zapoznać się z ofertą. Dzięki nowoczesnemu podejściu do potencjału wykorzystania powierzchni hotelowych, poza możliwością zorganizowania konferencji, można jej uczestnikom zapewnić nocleg, czy umilić czas w restauracji.

 

Dlaczego centrum Poznania to najlepszy wybór?

 

Po pierwsze, centrum jest najlepszym rozwiązaniem na wybór sali konferencyjnej, ponieważ dojazd zaproszonym osobom nie będzie sprawiał problemów, dzięki dobremu skomunikowaniu i łatwemu odnalezieniu wybranego adresu przez uczestników.

Poza tym centra dużych miast słyną z atrakcji, dzięki którym możemy zrelaksować się po zakończonym szkoleniu, czy konferencji. Tak jak już wspominałem na początku artykułu, dzięki dużej konkurencji szczególnie w dużych miastach, właściciele próbują wyjść do klientów z jak najlepszą ofertą. Klienci oczywiście mają możliwość skomentowania swojego pobytu, co nierzadko okazuje się cenną informacją dla właściciela, ale także dla ewentualnych nowych klientów. Dzieje się tak w szczególności, skupisk miejsc, w których klienci biznesowi będą usatysfakcjonowani. I znów muszę podkreślić, że największą konkurencją oraz dzięki temu licznymi udogodnieniami, funkcjonalnością, cieszą się ośrodki w centrum Poznania, gdzie atrakcyjność położenia przekłada się bezpośrednio na atrakcyjność wynajmowanych powierzchni.

2022-03-02 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Materiał zewnętrzny

Wspinaczka w góry – co zabrać?

przez Redakcja 2022-03-02
Napisane przez Redakcja
Wspinaczka w góry co zabrać

Wspinaczka w góry co zabrać

Wspinaczka w góry – co zabrać?

 

  Góry uczą pokory. Przekonało się o tym wielu słabo przygotowanych turystów. Dlatego przed wyruszeniem na szlak należy się odpowiednio przygotować. Dotyczy to zarówno bardziej wymagających tras, jak i szlaków, które uchodzą za stosunkowo łatwe. O czym trzeba pamiętać?

 

W górach nie ma całkowicie bezpiecznych i łatwych szlaków. Nagła zmiana pogody, lawiny czy burze mogą zaskoczyć nawet na najpopularniejszych trasach. Mimo że zagrożenie bywa niespodziewane, to części niebezpiecznych sytuacji można uniknąć poprzez odpowiednie przygotowanie do wyprawy. Należy też pamiętać, że niezbędny ekwipunek zależy też od specyfiki konkretnego szlaku i warunków pogodowych. Jednak istnieje kilka rzeczy, które są absolutną podstawą zaopatrzenia na górskie wędrówki. Co należy koniecznie zabrać na szlak?

 

 

wycieczka w góry

 

 

Odpowiednia odzież

Warunki pogodowe, które panują w górach, mogą się dynamicznie zmieniać. Dlatego należy przygotować się na różne temperatury. Wartą uwagi propozycją są np. ubrania polskiej marki Milo. Kolekcja Milo of climbing zawiera odzież dedykowaną dla wspinaczki górskiej i outdooru. Maksymalna funkcjonalność oraz komfort noszenia to cechy wyróżniające ubrania wykonane przez Milo. Odzież dostępna w ofercie to kurtki, bluzy oraz spodnie marki Milo, sklep posiada także inne akcesoria – np. poręczne saszetki. Wędrówki górskie w zimie wymagają odzieży, która sprawdzi się w trudnych warunkach. Jednak nawet latem, warto zabrać ze sobą cieplejsze ubrania. W niektórych partiach gór może wciąż zalegać śnieg, dynamiczne zmiany pogody czasami przynoszą także deszcz i zimny wiatr.

Plecak

Cały asortyment trzeba mieć przy sobie, spakowany w wygodny do noszenia i poręczny sposób. Plecak Milo zapewnia ergonomiczny kształt, wielokierunkową możliwość regulacji oraz pojemne wnętrze, z dużą ilością kieszeni ułatwiających utrzymanie porządku. Usztywniony system nośny i wytrzymały materiał to również bardzo ważne elementy w produktach Milo. Plecaki wyposażone są także w pokrowce przeciwdeszczowe.

Obuwie

Kwestią często poruszaną w materiałach dotyczących górskich wędrówek są odpowiednie buty. Oczywiście nie wszystkie szlaki wymagają specjalistycznego obuwia trekkingowego i raków. Taki sprzęt będzie niezbędny np. w zimie, czy trudniejszych i wyższych partiach gór. W okresie letnim, na stosunkowo łatwe spacery po dolinach sprawdzi się także lżejsze obuwie, jednak nadal musi być zabudowane, wygodne i wyposażone w odpowiednio twardą podeszwę chroniącą stopy.

Niezbędne akcesoria

Do niezbędnego ekwipunku zalicza się także naładowany telefon komórkowy z zapisanym numerem alarmowym i aplikacją umożliwiającą szybkie przekazanie swojej lokalizacji w razie zagrożenia. Koniecznie trzeba mieć też papierową mapę, latarkę i zapas baterii, apteczkę oraz prowiant. Przed wyruszeniem na szlak należy sprawdzić pogodę i na bieżąco obserwować ewentualne zmiany warunków. W razie niebezpieczeństwa rozsądniejszą opcją jest rezygnacja z wyprawy i zrealizowanie jej w innym terminie.

2022-03-02 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Materiał zewnętrzny

Zobacz pięć najlepszych muzeów, które ożywią pasję do lotnictwa

przez Redakcja 2022-03-01
Napisane przez Redakcja
5 najlepszych muzeów lotnictwa

5 najlepszych muzeów lotnictwa

5 najlepszych muzeów, które ożywią pasję do lotnictwa

 

   Przemysł lotniczy to jedna z najbardziej ekscytujących i szybko zmieniających się branż na świecie. Niezwykle ważne jest, abyśmy nadążali za tą zmianą i uczyli się, jak możemy uczynić ją bardziej dostępną dla wszystkich.

Jak zmieniała się branża lotnicza na przestrzeni lat?

Przemysł lotniczy zmienił się diametralnie na przestrzeni lat. Zastosowanie nowoczesnych technologii poprawiło bezpieczeństwo i wydajność, a także sprawiło, że podróże lotnicze są znacznie tańsze. Oprócz tego postęp technologiczny zmienił sposób, w jaki ludzie wchodzą w interakcje z samymi lotniskami. Warto pamiętać o historii lotnictwa. Pozwoliła ludziom z całego świata podróżować w sposób, który kiedyś uważano za niemożliwy. Zmienił się również sposób, w jaki się ze sobą komunikujemy, a także sposób, w jaki pracujemy. Dziś dzięki postępowi lotnictwa mamy dostęp do tak wielu nowych technologii i o tym postępie warto pamiętać.

 

 5 najlepszych muzeów lotnictwa

 

 

 

Najlepsze muzea lotnictwa na świecie

Na świecie jest wiele muzeów lotniczych. Niektóre z najpopularniejszych to:

 

1. Nieustraszone Morskie Muzeum Lotnictwa i Kosmosu


Nieustraszone Morskie Muzeum Lotnictwa i Kosmosu to muzeum, które celebruje osiągnięcia lotnictwa morskiego i eksploracji kosmosu. Znajduje się w Nowym Yorku. W muzeum znajduje się największa na świecie kolekcja samolotów z okresu II wojny światowej i wojny koreańskiej.
Muzeum Lotnictwa Morskiego zostało założone w 1982 roku. Muzeum jest aktywnym uczestnikiem historii lotnictwa morskiego od samego początku, z ciągłym strumieniem nowych eksponatów dodawanych do jego galerii w miarę ich tworzenia lub nabywania przez muzeum. W 2006 roku zostało zamknięte na okres półtora roku oraz otwarte ponownie w 2008 roku.

 

2. Muzeum okrętów podwodnych Royal Navy

Muzeum okrętów podwodnych Royal Navy w Gosport w hrabstwie Hampshire w Anglii jest jednym z najpopularniejszych miejsc turystycznych w kraju. Zostało otwarte 24 października 2017 roku i jest jedynym tego typu muzeum w Europie.
Muzeum zostało otwarte przez JKP Księcia Karola i JKW Księżniczkę Annę 24 października 2017 r. Od tego czasu rosło w siłę i od tego czasu jest popularnym celem turystów. Pomimo tego, że jest to muzeum okrętów, to znajdują się tam również eksponaty związane z lotnictwem. Można też zobaczyć jak działa radar lotów i jak się go obsługuje.

 

3. Royal Air Force Museum w Cosford

Royal Air Force Museum to muzeum poświęcone historii lotnictwa. Muzeum posiada w swojej kolekcji ponad 100 000 obiektów, w tym samoloty i przedmioty związane z lotnictwem.
Muzeum zostało założone w 1920 roku jako Muzeum RAF w Hendon i zostało otwarte dla publiczności 15 lipca 1924 roku. Pierwotnie zostało założone z kolekcją samolotów wojskowych, które były używane przez Królewski Korpus Lotniczy podczas I wojny światowej.

 

4. Muzeum Narodowe Sił Powietrznych USA

Amerykańskie Narodowe Muzeum Sił Powietrznych to muzeum znajdujące się w Dayton w stanie Ohio. Muzeum zajmuje się ochroną i prezentacją historii lotnictwa i lotów kosmicznych.
Amerykańskie Narodowe Muzeum Sił Powietrznych zostało założone w 1954 roku, a jego pierwsza lokalizacja znajdowała się w bazie sił powietrznych Wright-Patterson. Pierwsza lokalizacja muzeum została otwarta dla zwiedzających w 1961 roku, podczas ceremonii inauguracyjnej, w której uczestniczył prezydent John F. Kennedy 17 września tego roku.

 

5. Narodowe Muzeum Lotnictwa Marynarki Wojennej

Narodowe Muzeum Lotnictwa Marynarki Wojennej to muzeum w Pensacola na Florydzie.
Kolekcja muzeum obejmuje ponad 100 samolotów i pocisków z historii lotnictwa Marynarki Wojennej, w tym rzadkie i jedyne w swoim rodzaju samoloty. W muzeum znajdują się również interaktywne eksponaty, symulatory lotu i programy edukacyjne.
Narodowe Muzeum Lotnictwa Marynarki Wojennej zostało założone w 1961 roku przez Marynarkę Wojenną Stanów Zjednoczonych. Znajduje się w zachodniej części zatoki Pensacola, w pobliżu NAS Pensacola na Florydzie.
Kolekcja muzeum obejmuje ponad 100 samolotów i pocisków z historii lotnictwa Marynarki Wojennej, w tym rzadkie i jedyne w swoim rodzaju samoloty. W muzeum znajdują się również interaktywne eksponaty, symulatory lotu i programy edukacyjne.

 

 

2022-03-01 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Świętokrzyskie

Rezerwat przyrody Kadzielnia w Kielcach

przez Redakcja 2022-02-25
Napisane przez Redakcja
Rezerwat przyrody Kadzielnia w Kielcach

Rezerwat przyrody Kadzielnia w Kielcach

Rezerwat przyrody Kadzielnia w Kielcach

Park krajobrazowy z formacjami geologicznymi, podziemną ścieżką jaskiń, amfiteatrem i pomnikami.

Odwiedzając Kielce, nie sposób pominąć wizyty w tym miejscu. Od 2015 roku miejsce jakże przyjazne i przystosowane dla wszystkich spacerowiczów.

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce 1

 

Kadzielnia (295 m n.p.m.) wchodzi w skład położonego w południowej i zachodniej części Kielc wapiennego Pasma Kadzielniańskiego. Najwyższe wzniesienie zwane tzw. Skałką Geologów to relikt dawnej Góry Kadzielnia. Ze szczytu Skałki rozciąga się piękny widok na Karczówkę, Pasmo Zgórskie i Posłowickie oraz masyw góry Telegraf. Sięgając do historii dowiadujemy się, że kamieniołom na Kadzielni istniejący od XVII w. dostarczał surowca m. in. do wypalania wapna. Około 1770 r. powstał pierwszy piec do wypalania wapna, zbudowany z inicjatywy biskupa Kajetana Sołtyka. Wydobycie surowca skalnego stało się przyczyną powstania głębokiego wyrobiska, na najniższym poziomie zalewanego wodami podziemnymi. Dziś Kadzielnia jako efekt trwającej 200 lat działalności górniczej jest terenem niezwykle atrakcyjnym pod względem naukowym, dydaktycznym i krajobrazowym.

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce 18

 

W 1962 roku, w części kamieniołomu obejmującej reliktowy ostaniec skalny nazywany Skałką Geologów (o powierzchni 0,6 ha), powstał ścisły rezerwat przyrody nieożywionej. Wzgórze zbudowane jest głównie z górnodewońskiego wapienia skalistego związanego z dawną płycizną węglanową i zawierającego szczątki fauny morskiej (stromatoporoidy, gąbki, koralowce, ramienionogi, mszywioły). Poza stanowiskiem paleontologicznym, ważnym aspektem geologii rezerwatu są również zjawiska krasowe, przejawiające się w występowaniu różnorodnych form krasu powierzchniowego (zagłębienia, żłobki i kawerny krasowe) i wgłębnego (jaskinie, leje i kominy krasowe). Wapienne podłoże rezerwatu Kadzielnia jest także stanowiskiem występowania wielu rzadkich i chronionych gatunków roślinności wapiennolubnej, natomiast w jaskiniach występują cenne gatunki nietoperzy i pająków. U stóp ściany skalnej powstał park rekreacyjny z oddanym w 1971 r. do użytku amfiteatrem, zmodernizowany w 2010 r.

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Amfiteatr Kielce 1

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce Jaskinia 7

 

Teren Kadzielni jest jednym z najbardziej znanych obszarów jaskiniowych, czyli krasowych w Górach Świętokrzyskich, występuję tu 25 jaskiń i schronisk skalnych. Od 2004 prowadzono prace nad udostępnieniem dla turystów kilku tutejszych jaskiń. W wyniku wspominanych działań połączono trzy jaskinie: Jaskinie Odkrywców, Prochownię i Szczelinę na Kadzielni. Od 6 listopada 2012 można zwiedzać mającą ok. 160 metrów Podziemną Trasę Turystyczną na Kadzielni.

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce Skalka Geologow 4

 

W 1962 roku, w części kamieniołomu obejmującej reliktowy ostaniec skalny nazywany Skałką Geologów (o powierzchni 0,6 ha), powstał ścisły rezerwat przyrody nieożywionej. Wzgórze zbudowane jest głównie z górnodewońskiego wapienia skalistego związanego z dawną płycizną węglanową i zawierającego szczątki fauny morskiej (stromatoporoidy, gąbki, koralowce, ramienionogi, mszywioły). Poza stanowiskiem paleontologicznym, ważnym aspektem geologii rezerwatu są również zjawiska krasowe, przejawiające się w występowaniu różnorodnych form krasu powierzchniowego (zagłębienia, żłobki i kawerny krasowe) i wgłębnego (jaskinie, leje i kominy krasowe). Wapienne podłoże rezerwatu Kadzielnia jest także stanowiskiem występowania wielu rzadkich i chronionych gatunków roślinności wapiennolubnej, natomiast w jaskiniach występują cenne gatunki nietoperzy i pająków. U stóp ściany skalnej powstał park rekreacyjny z oddanym w 1971 r. do użytku amfiteatrem, zmodernizowany w 2010 r.

Przez Skałkę Geologów czyli część rezerwatową kamieniołomu Kadzielnia nie przebiega znakowany szlak turystyczny, ale można ją podziwiać z otaczających rezerwat ścieżek spacerowych. W części wschodniej kamieniołomu zlokalizowane są również punkty widokowe z których oprócz rezerwatu Kadzielnia oraz amfiteatru można podziwiać piękne widoki na pasma Gór Świętokrzyskich.

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Pomnik Bojownikow o Wyzwolenie Narodowe i Spoleczne w Kielcach 2

 

Pomnik Bojowników o Wyzwolenie Narodowe i Społeczne w Kielcach

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce Kamienny Krag Pamieci 4

 

Kamienny Krąg Pamięci w Kielcach

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce 15

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce 2

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce 5

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce 8

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce 9

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce 12

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce Jaskinia 4

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia Kielce Skalka Geologow 3

2022-02-25 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Świętokrzyskie

Sandomierz

przez Karolina Zięba-Kulawik 2022-02-25
Napisane przez Karolina Zięba-Kulawik
 
 
Sandomierz
 
nazywany małym Rzymem

    Miasto i gmina miejska w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, położona nad rzeką Wisłą, na siedmiu wzgórzach (stąd miasto nazywane jest czasem „małym Rzymem”), na granicy Wyżyny Sandomierskiej. Przemysłowa część miasta, zwana Nadbrzeziem leży na prawym brzegu Wisły, w Kotlinie Sandomierskiej, graniczy z Tarnobrzegiem. Istnieje kilka teorii na temat pochodzenia nazwy miasta, według jednej z nich nazwa związana jest z położeniem miasta – w okolicach Sandomierza, rzeka San domierza (dochodzi) do Wisły. Najbardziej prawdopodobna teoria głosi jednak, że nazwa miasta pochodzi od staropolskiego imienia Sędomir, rozpowszechnionego w całej Słowiańszczyźnie.
 
 
 
 
SANDOMIERZ należy do najstarszych i ważnych historycznie ośrodków miejskich w Polsce. Pierwsza pisana wzmianka o Sandomierzu zawarta jest w Kronice Galla Anonima. Sandomierz swoje powstanie i rozwój zawdzięcza przede wszystkim położeniu na granicy dwóch krain geograficznych: Wyżyny Kielecko – Sandomierskiej i Kotliny Sandomierskiej.
Rozdzielająca je Wisła stanowiła doskonały szlak komunikacyjny, a pokrywające krawędź wyżyny żyzne gleby sprzyjały rozwojowi rolnictwa. Najwcześniejsza osada powstała na tzw. Wzgórzu Staromiejskim w okolicy kościoła św. Jakuba) ok. X wieku. Centrum administracyjne osady stanowiło Wzgórze Zamkowe z grodem.Na mocy testamentu Bolesława Krzywoustego (1138r.) Sandomierz stał się stolicą jednego z księstw dzielnicowych. Dzielnicą sandomierską władali książęta: Henryk Sandomierski, Bolesław Kędzierzawy (który przyłączył dzielnicę sandomierską do dzielnicy senioralnej), Kazimierz Sprawiedliwy, Leszek Biały, Bolesław Wstydliwy. Okres rozbicia dzielnicowego nie powstrzymał rozwoju miasta. W tym czasie Sandomierz przekształcił się w osadę miejskiego typu. Najazdy tatarskie w XIII w. zniszczyły miasto. Wymordowano wtedy znaczną część jego mieszkańców. Postanowiono wtedy przenieść miasto na tereny trudniej dostępne, czyli ziemie dzisiejszego Starego Miasta. Prawa miejskie nadał Sandomierzowi książę Leszek Czarny. Dynamiczny rozwój miasta przypadł na XIV, XV oraz XVI wiek i dopiero potop szwedzki spowodował całkowity upadek Sandomierza. Czasy zaborów pogłębiły zacofanie gospodarcze i kulturowe miasta. Próbę przywrócenia rangi Sandomierzowi podjęto w II Rzeczypospolitej, jednak przerwała w tym II wojna światowa. Od 1 stycznia 1999r. Sandomierz jest stolicą powiatu w woj. świętokrzyskim i liczy ok. 27 tys. mieszkańców.
 
 
 
 
 
 
Ratusz
Historia tej budowli sięga XIII wieku. Pierwotny budynek był drewniany i prawdopodobnie spłonął podczas napadu litewskiego w 1349 r. Wzniesiony na nowo z cegły w drugiej połowie XIV wieku miał formę wieży w podstawie kwadratowej, wyżej ośmiokątnej. Pod koniec XV w. ośmiobok wieży rozebrano, a budynek rozbudowano w kierunku północnym nadając mu plan wydłużonego prostokąta. W drugiej połowie XVI w. ratuszowi sandomierskiemu nadano formę renesansową poprzez dobudowanie ozdobnej attyki, która miała również zadania konstrukcyjne. Na przełomie XVI i XVII w. przy zachodniej ścianie ratusza dobudowano wieżę u dołu kwadratową, powyżej głównego korpusu – ośmioboczną. Podczas pożaru w roku 1623 ratusz został poważnie zniszczony zaś wieża ratuszowa runęła. Za czasów Władysława IV ratusz i wieżę odbudowano. W kilkadziesiąt lat później, podczas potopu szwedzkiego w 1656 roku siedzibę władz miejskich strawił pożar. Odnowiono go dopiero za panowania Jana III Sobieskiego. Kolejny wielki pożar miasta w 1757 roku nie oszczędził także ratusza. Przez długi czas brak środków w kasie miejskiej wstrzymywał kapitalny remont, do którego przestąpiono dopiero w roku 1873. Od tamtego czasu ratusz sandomierski przetrwał do dnia dzisiejszego. Obecnie parter budynku przeznaczono na cele muzealne, na piętrze umieszczono salę ślubów oraz reprezentacyjne sale władz miejskich. W piwnicach ratusza znajduje się sala klubu „Lapidarium” oraz wyjście z podziemnej trasy turystycznej.

 
Brama Opatowska
Za czasów Kazimierza Wielkiego wybudowane zostały wraz z murami obronnymi cztery bramy. Najbliżej zamku od południa znajdowała się brama Krakowska zburzona około 1770 roku, od wschodu brama Rybacka zwana również Lubelską zniszczona jeszcze w wieku siedemnastym zaś od północy u wylotu obecnej ulicy Sokolnickiego brama Zawichojska i jedyna istniejąca do dziś Brama Opatowska. Wzniesiona z cegły na rzucie zbliżonym do kwadratu, z przejazdem o typowo gotyckim, ostrołukowym wykroju z obramieniem kamiennym. W połowie XVI wieku, w epoce renesansu bramę podwyższono i zwieńczono attyką. Na wyższych kondygnacjach bramy zachowały się przejścia prowadzące niegdyś na mury obronne oraz wąskie okienka strzelnicze, a po obu stronach bramy – największe zachowane fragmenty murów obronnych. Od strony północnej zachowały się prowadnice służące niegdyś do opuszczania brony (zapewne drewnianej) i boczne ściany przedbramia. W latach 1925-26 wykonano żelbetowy strop który do dziś stanowi taras widokowy z którego roztacza się wspaniały widok na miasto i okolice.

 
Zamek Królewski
Wzniesiony nad Wisłą na wysokim wzgórzu. Pierwotny gród, wzmiankowany w XI wieku przez Galla Anonima jako jedna z siedzib książęcych stał się w XII wieku siedzibą książąt sandomierskich. Początkowo zapewne był drewniany jak i inne ówczesne zamki i otoczony wałem drewniano -ziemnym, oraz przedwałem z palisadą i fosą. Zamek murowany został zbudowany w poł. XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego. Przebudowa zamku średniowiecznego na rezydencję renesansową miała miejsce za rządów króla Zygmunta Starego w latach 1520-1526 według projektu mistrza Benedykta, budowniczego Zamku Królewskiego na Wawelu. W roku 1656 Szwedzi wysadzili zamek w powietrze. Ocalało tylko skrzydło zachodnie z wieżami, które w latach osiemdziesiątych XVII wieku na zlecenie Jana III Sobieskiego przekształcono w główny korpus zamkowy typu pałacowego. Po ostatnim rozbiorze Polski zamek został zamieniony przez władze austriackie na sąd i więzienie, które mieściło się tam aż do roku 1959. Na początku XIX wieku wyburzono pozostałości dawnej zabudowy na dziedzińcu zamkowym i otoczono go nowym, półkoliście biegnącym murem. Większe zmiany zarówno w korpusie, jak i w jego otoczeniu przyniósł dopiero schyłek wieku XIX. Do muru południowego i wschodniego dobudowano nowe skrzydła więzienne, tzw. rogala austriackiego a w mur północny wstawiono budynek mieszkalny dla służby więziennej. Po zlikwidowaniu więzienia, na początku lat 60-ych, przeprowadzony został gruntowny remont zamku z przeznaczeniem na cele muzealne. Wyburzono wówczas elementy więziennej zabudowy z 2 poł. XIX wieku, pozostawiając jedynie główne skrzydło zachodnie dawnego zamku. Obecny zamek to budowla czterokondygnacyjna założona na planie wydłużonego prostokąta, pokryta wysokim ceramicznym dachem z przylegającymi doń dwiema narożnymi wieżami od strony zachodniej. Na dziedzińcu zamkowym zachowała się stara studnia, a pod powierzchnią fundamenty kazimierzowskiego zamku. Z dziedzińca zamkowego roztacza się wspaniały widok na Stary Port, Wisłę i miasto. W zamku mieści się m.in. oddział Muzeum Okręgowego.
 

 
Katedra
Na skraju wzgórza Kolegiackiego dziś zwanego Katedralnym za czasów Mieszka I wznosiła się drewniana świątynia (962-992). Pierwszą wzmiankę o kościele Najświętszej Maryi Panny znajdziemy w bulli papieża Eugeniusza III z r. 1148 która dotyczy świątyni romańskiej z roku ok. 1120 wybudowanej z polecenia Bolesława Krzywoustego. W roku 1184 za panowania Kazimierza Sprawiedliwego dokonano uroczystej konsekracji kościoła i wyniesienia go do stopnia kolegiaty. Romańska kolegiata wybudowana była z białych ciosów kamiennych i posiadała drewniany strop. W czasie napadów miasta przez Tatarów w 1241 roku została ograbiona, zaś w czasie drugiego najazdu w 1260 r. Tatarzy zdobyli miasto i wymordowali mieszkańców, chroniących się w murach kolegiaty. Zburzona świątynia została odbudowana. Gotycka świątynia wybudowana została z cegły i zdobiona kamiennymi detalami. Dzięki opiece monarchów i dostojników kościelnych świątynia przeżywała swój rozkwit i otrzymywała przywileje. Wielokrotnie gościł tu król Władysław Jagiełło. W początku XV w. Od strony południowej dobudowano kaplicę mansjonarzy z zakrystią. Do połowy XVII wieku układ przestrzenny kościoła nie zmienił się. W czasie działań wojennych w 1656 roku pożar zniszczył nie tylko znaczną ilość domów, lecz także dach kościoła, zachodnie szczyty oraz znaczną część sklepienia prezbiterium. Przystąpiono do remontu kolegiaty. Wówczas zmieniono dach na dwuspadowy, którego budowę zakończono w 1663 roku. W latach 1670 – 74 dobudowano kruchtę z kolumnowym portalem i wzniesiono pilastrowy szczyt z niskimi wieżyczkami. W roku 1712 zmieniono dach ceramiczny na miedziany. Działania wojenne w 1809 roku w pobliżu Sandomierza, częściowo uszkodziły kolegiatę. W 1818r. kolegiatę NMP bullą Piusa VII, podniesiono do godności katedry, zaś kapituła kolegiacka została przekształcona w katedralną. W roku 1828 kościół otynkowano. W latach 1886 – 1889 tynki zdjęto odsłaniając gotycki wątek ceglany. W roku 1960 papież Jan XXIII wyniósł świątynię do godności bazyliki mniejszej. Freski sandomierskie znajdujące się w Katedrze ufundowane prze Władysława Jagiełłę ok. roku 1420 wyróżniają się bogactwem ikonograficznym i są jednym z najcenniejszych przykładów monumentalnego malarstwa średniowiecznego. Za głównego twórcę fresków należy uznać popa Hayala, osiadłego po 1426 roku w Przemyślu.
 

 
Dzwonnica
Naprzeciw Katedry stoi wybudowana w latach 1737-1743, w miejscu gotyckiej, barokowa dzwonnica. Budowla jest trzykondygnacyjna ujęta w narożach w ramy pilastrów. Każda kondygnacja zwieńczona jest kamiennym profilowanym gzymsem. Wejście do dzwonnicy znajdujące się w ścianie południowej zdobi późnobarokowy portal wykonany w 1741 roku przez Bartłomieja Jahowicza. Drugą kondygnację portalu stanowi owalny otwór okienny. Dzwonnica nakryta jest blaszanym hełmem pochodzącym z 1759 roku na którym stoi ośmioboczna latarnia. Trzy dzwony: wielki im. Św. Michała Archanioła z datą 1667 r., mniejszy im. Najświętszej Maryi Panny z datą 1750 r. i mały niedatowany.
 
 


 
Kamienice mieszczańskie wokół Rynku Starego Miasta wznoszone od XV w. zachowały w swoich murach wiele cennych detali architektonicznych, świadczących o bogatej przeszłości historycznej tych budynków.

 
 
Podziemna Trasa Turystyczna — system dawnych 14 i 15 wiecznych piwnic, w których kupcy sandomierscy składowali swoje towary handlowe. Utworzona została przez połączenie dawnych piwnic i podziemnych składów (w części z nich udało się zachować pierwotne wątki obmurowań). Trasa prowadzi pod ośmioma kamienicami. Najgłębsze wyrobiska sięgają 12 m pod płytę Rynku, a długość chodników wynosi 470 m. Sandomierskie lochy owiane są legendami. Drążone przez wieki pod miastem korytarze i komory z racji ich obronnego i gospodarczego charakteru, otoczone były tajemnicami. Najsłynniejsza legenda mówi o Halinie Krępiance, która została zasypana wraz z Tatarami w tajemnych korytarzach. Pełnej wersji legendy można posłuchać podczas zwiedzania podziemi.

Lokalizacja: ulica Oleśnickich, blisko Rynku, czas zwiedzania z przewodnikiem: 45 minut

Podziemna Trasa Turystyczna w Sandomierzu

 
 
Szlaki turystyczne piesze:

Szlak czerwony, Gołoszyce – Piotrowice, 99,0 km.

Gołoszyce PKS – Modliborzyce (3,5 km.) – Rudniki (5,0) – Planta (8,0) – Ujazd PKS (12,5) – Kujawy PKS (15,5) – Konary (20,0) – Górki Klimontowskie PKS (25,5) -Klimontów (28,0) [skrzyżowanie ze szlakiem zielonym] – Pęchów (29,0) – Ossolin (35,0) – Węgrce Szlacheckie(38,0) – Janowice PKS (41,0) – Chobrzany PKS (42,0) – Koprzywnica PKS (50,0) – Sandomierz (67,0) – Góry Pieprzowe (70,0) – Dwikozy PKS (80,0) [połączenie ze szlakiem niebieskim] – Zawichost PKS (93,0) – Piotrowice (99,0).

Szlak zielony, Chańcza – Pielaszów, 110 km.
Chańcza PKS – Korytnica PKS (5,0) – Kurozwęki PKS (10,0) – Staszów PKS (17,0) – Golejów (21,0) PKS – Rytwiany (24,0) – Połaniec (40,0) PKS – Ossala (53,0) -Niekrasów (55,0) – Osiek PKS (62,0) – Sulisławice PKS (71,0) – Klimontów PKS (81,0) [skrzyżowanie ze szlakiem czerwonym] – Góry Pęchowskie (86,0) – Goźlice ( 91,0) – Kleczanów (101,0) – Międzygórz (104,0) – Pielaszów PKS (110,0) skrzyżowanie ze szlakiem niebieskim.

Szlak niebieski, Gołoszyce – Dwikozy, 50 km
Gołoszyce PKS – Opatów PKS (14,0) – Karwów (21,0) -Malice Kościelne (25,0) – Pielaszów (29,0) [skrzyżowanieze szlakiem zielonym] – Dacharzów (36,0) – Kichary Nowe (46,0) – Dwikozy PKS (50,0) [połączenie ze szlakiem czerwonym].
Szlak żółty, szlak doliny Sanu: Sandomierz-Leżajsk 107km
Sandomierz – Trześń – Wrzawy – Czekaj Pniowski -Radomyśl n. Sanem – Rozwadów, Stalowa Wola – Nisko – Ulanów – Krzeszów – Leżajsk
Szlak zielony, Sandomierz – Baranów Sandomierski – Nowa Dęba – Majdan Królewski 66,5km
Na Starym Mieście w Sandomierzu działają w sezonie letnim dwa punkty serwisowe rowerów. W 2003 roku został wydany także przewodnik „Szlaki Rowerowe „Sandomierz i Ziemia Sandomierska”.

Szlaki turystyczne rowerowe:

Szlak rowerowy zielony:
Sandomierz – Zawisełcze – Koćmierzów – Ostrołęka – Bogoria – Skotnicka – Skotniki – Błonie – Koprzywnica – Beszyce – Skwirzowa – Sulisławice – Bazów – Rybnica – Nawodzice – Szymanowice – Klimontów 40km -Górki Klimontowskie – Ujazd (53km); prowadzi dolinami dwóch rzek Wisły i Koprzywianki, na trasie wspaniałe zabytki: kościół gotycki i dwór z XVIIIw Skotnikach, zespół kościoła i klasztoru cystersów z XII/XIIIw. w Koprzynicy, kościół z XIII w. w Sulisławicach, kościoły z XVII w. w Klimontowie, Pałac w Górkach Klimontowskich, Zamek Krzyżtopór w Ujeździe.

Szlaki rowerowe żółte:
Sandomierz – Chwałki – Radoszki- Dacharzów – Zagrody – Pęczyny – Dobrocice – Pielaszów -Męczenice – Malice Kościelne – Nikisiałka Mała – Karwów -Wąworków – Opatów(34,1km); na szlaku liczne zabytki, ruiny zamku w Międzygórzui Tudorowie, kolegiata z XIIw. oraz trasa podziemnaw Opatowie. Szlak prowadzi urokliwą doliną Opatówki.
Sandomierz (osiedle przy hucie) – Koćmierzów – Wielowieś -Furmany – Trześń – Sandomierz ul. Flisaków. Szlak udostępnia walory krajobrazowe i widokowe panoramy Starego Miasta Sandomierzi doliny Wisły. Szlak prowadzi drogami o małym natężeniu ruchu.

Szlaki rowerowe niebieskie:

Sandomierz – Rynek, ul. Mickiewicza (0,3km), ul. Żeromskiego, ul. Sienkiewicza, ul. Okrzei, ul. Energetyczna, ul. Kwiatkowskiego (2,55km), ul. Milberta, Rzeczyca Sucha (5,50km) Kichary Nowe, skrzyżowanie polnych dróg – Kapliczka z XVIIw. (6,50km), ruiny baszty dawnego folwarku p.p. Benedyktynek z XVIIw. (7,60km),most na rzece Opatówce, Kichary Nowez kapliczką po środku (8,04km), doliną Opatówki do Dwikóz, Doraz-Mściów (15,1km),Kamień Nowy (17,9km), Stacja PKP Metan (18,4km), Kamień Łukawski (19,5km) z tego miejsca możemy podjechać na najwyższe wzniesienie w Górach Pieprzowych – 201m n.p.m. urzekające widoki, z Kamienia Łukawskiego wąwozem do ul .Błonie ul. Przemysłowa (22,3km), ul. Browarna (22,9km), ul. Sokolnickiego, Sandomierz Rynek (23,5km). Szlak piękny krajobrazowo, prowadzi drogami o małym natężeniu ruchu. Góry Pieprzowe, rezerwat stepowy. Wychodnie skał kambryjskich (łupki ze środkowego kambru), pozostałości Gór Sandomierskich, które wypiętrzyły się w tym samym okresie co Sudety najstarsze góryw Polsce, Pieprzówki to również największe skupisko dzikich róż w Polsce pod względem występujących gatunków.

Sandomierz Rynek- ul. Browarna, most na Wiśle, ul. Mostowa Koćmierzów, Wielowieś, pl. M. Kolumby Białeckiej przed kościołami (7,5 km) zespół klasztoru i kościoła sióstr Dominikanek w Wielowsi, Most na Trześniówce (10,44km), Zabrody, Trześń, most na rzece Trześniówce (17,9km) ul. Flisaków (20,03km) most na Wiśle, ul. Browarna, Stare Miasto(22,20km). Szlak udostępnia walory krajobrazowe i widokowe panoramy Starego Miasta Sandomierzi doliny Wisły. Szlak prowadzi drogami o małym natężeniu ruchu.
Sandomierz Rynek, ul. Sokolnickiego, ul. Żeromskiego, ul. Wojska Polskiego, ul. Różana, ul. Sucharzowska ul. Chwałecka, Sucharzów(4,3km), Ocinek, Wysiadłów, Kolnia Lenarczyce (11,5km), Milczany, Kobierniki, Andruszkowie (18km),mostna rzece Koprzywiańce (18,8km), Zawisełcze, ul. Krakowskaw Sandomierzu (22km), ul. Podwale, ul. Mickiewicza, Brama Opatowska (24km). Szlak piękny krajobrazowo, prowadzi drogami o małym natężeniu ruchu.

Sandomierz – Solec n. Wisłą. Sandomierz, Ocinek (8km), Kichary, Góry Wysokie, Garbów (rodzinna miejscowość Zawszy Czarnego), Zawichost (21,5km), Zawichost-Trójca (25km), Piotrowice (28km), Linów, Maruszów, Dębno, Biedrzychów, Nowe (40km), Słupia Nadbrzeżna, Mieczysławów, Julianów, Wólka Tarłowska (53km), Tarłów (54,7km), Janów, Zemborzyn, Pawłowice, Sadkowice, Raj, Solec n. Wisłą (74,3km). Szlak piękny krajobrazowo, liczne zabytki: ruiny folwarku benedyktynek w kucharach Nowych, zabytki Zawichostu – kościoły z XII i XIII w., kościół w Tarłowie – najwyższej klasy wystrój sztukatorski, w Solcu kościoły renesansowe i ruiny zamku

Sandomierski Szlak Jabłkowy ma długość ok. 200 km i wiedzie przez wszystkie gminy powiatu sandomierskiego łącząc ciekawe miejsca i pokazując unikalne zasoby historyczne i przyrodnicze ziemi sandomierskiej. Z racji dużych odległości szlak jest przeznaczony głównie dla turystów zmotoryzowanych. Można jednak wybrać tyko jeden niewielki fragment trasy i przemierzyć go rowerem lub pieszo. Główną nić tego szlaku stanowi 30 gospodarstw sadowniczych z dwu-trzypokoleniową tradycją ogrodniczą w dziedzinie produkcji jabłek, grusz, owoców pestkowych i jagodowych, ale też orzechów laskowych. Bogactwo regionu obfitującego w sady, to nasza duma, którą pielęgnujemy i rozsławiamy.
W profesjonalnych i stojących na wysokim poziomie gospodarstwach sadowniczych istnieje możliwość uzyskania fachowej wiedzy ogrodniczej, porad technologicznych oraz zapoznania się z nowoczesnymi procesami produkcyjnymi. Można też degustować bądź zakupić najwyborniejsze owoce, zarówno starych, zapomnianych jak i nowoczesnych odmian. Istnieje również możliwość spróbowania i kupna przetworów owocowych domowej roboty: konfitur, kompotów, nalewek czy wypieków. Na szlaku można spotkać się też z odradzającymi się w ostatnich latach tradycjami winiarskimi w regionie sandomierskim. Dwa gospodarstwa sadownicze w Pęchowie i Faliszowicach udostępniają do zwiedzania turystom winnice. We profesjonalnie prowadzonych winnicach rośnie około 10 odmian winorośli. W sezonie zbiorów owoców istnieje możliwość degustacji i zakupu świeżych winogron.
Na turystów planujących dłuższy pobyt na szlaku czekają gospodarstwa agroturystyczne oferujące noclegi, tradycyjne posiłki oraz liczne atrakcję np: jazdę konną, przejazdy bryczką, wędkowanie, grillowanie, gry i zabawy na świeżym powietrzu.

 
2022-02-25 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Świat

Co warto wiedzieć przed wyprawą na Zanzibar?

przez Redakcja 2022-02-23
Napisane przez Redakcja
zanzibar

zanzibar

Co warto wiedzieć przed wyprawą na Zanzibar?

 

   Zanzibar, największa wyspa Tanzanii, cieszy się coraz większym zainteresowaniem turystów. Pogoda na Zanzibarze oraz piękno Oceanu Indyjskiego sprawiają, że wyspa coraz częściej staje się celem wypraw. Co warto wiedzieć przed wycieczką do dalekiego Zanzibaru?

 

zanzibar

 

Jeszcze jakiś czas temu Zanzibar zdawał się być odległą i niemalże nieosiągalną wyspą. Dziś jest częstym celem podróży zarówno w celach wypoczynkowych, jak i w celach poznawczych. Niezależnie od oczekiwań wobec wycieczki, przed wyjazdem warto znać parę faktów, które ułatwią i uprzyjemnią pobyt na tanzańskiej wyspie, a może nawet pomogą uniknąć nieprzyjemności.

 

Pogoda na Zanzibarze

Pogoda na Zanzibarze (https://travelers.pl/pogoda-zanzibar) jest idealna dla osób, które lubią podróżować poza okresem polskich wakacji. Klimat Zanzibaru może okazać się dla polskich turystów zaskakujący, ponieważ czerwiec, lipiec i sierpień to miesiące… najzimniejsze na wyspie. Dlatego jeśli preferujesz wysokie temperatury, zaleca się wybrać najcieplejsze miesiące, czyli: luty, marzec i grudzień. Ciepłej wody można oczekiwać dopiero w marcu. Jak widać, pogoda na Zanzibarze jest wręcz stworzona dla osób, które preferują urlopy poza okresem letnim, ale lubią na wczasach wygrzewać się w słońcu.

 

Wymogi formalne przed wyjazdem

Wyjazd na Zanzibar nie wymaga żadnych szczepień, jednak warto zaszczepić się na żółtaczkę i tężec, a także skonsultować się z lekarzem. By wyprawa na Zanzibar doszła do skutku, konieczne jest posiadanie paszportu ważnego przez co najmniej 6 miesięcy od czasu wyjazdu z Tanzanii oraz wizy. Wizę można uzyskać przez Internet lub na przejściu granicznym (na lotnisku). W przypadku wizy uzyskanej na lotnisku jest ona ważna przez 90 dni i kosztuje 50 USD.

 

Transport na Zanzibarze

Transport na Zanzibarze obejmuje busy, taksówki, można też wynająć samochód. Przy ostatniej opcji warto pamiętać, że w Tanzanii obowiązuje ruch lewostronny, a w mieście można jeździć najszybciej 40 km/h. Wielu osobom opcja samodzielnego podróżowania wynajętym samochodem może wydawać się atrakcyjna, jednak minusem takiego wyboru na Zanzibarze jest policja. Kontrole są bardzo częste, a policja często oczekuje po prostu „łapówki”. Taksówki są wygodne, choć drogie. Rozpoznaje się je dzięki czerwonym tablicom rejestracyjnym.

Zdecydowanie najciekawszym i najbardziej związanym z zanzibarską kulturą środkiem transportu są publiczne autobusy zwane „dala-dala”. Nie wszystkim się podobają. Nie mają przystanków, rozkładów jazdy, czasami nie wiadomo nawet komu i ile zapłacić. Na szybie zawsze widnieje nazwa miejscowości, w której kierunku bus się udaje. Może nie jest to najwygodniejsza forma transportu, z pewnością jednak jest to niezapomniana atrakcja dająca poznać Zanzibar od środka.

 

Historia i ludność

Pierwszymi Europejczykami na Zanzibarze byli Portugalczycy, którzy znaleźli się tam, szukając drogi morskiej do Indii. Jednak już wcześniej, w XVI wieku, na Zanzibar przybyli Arabowie. Pierwotnie wyspa była zamieszkiwana przez plemiona afrykańskie. Aktualnie Zanzibar jest częścią Tanzanii, ale cieszy się sporą autonomią. Ze względu na swoja historię zanzibarskie społeczeństwo jest bardzo zróżnicowane etnicznie. Językiem urzędowym pozostają języki: suahili i angielski. Lokalna ludność na co dzień używa dialektu zwanego Unguja.

 

Ważne informacje dla turystów

  1. Walutą Zanzibaru jest szyling tanzański, ale dolary są powszechnie akceptowane. 43 dolary to równowartość 100000 szylingów
  2. Należy pamiętać, że Zanzibar jest krajem muzułmańskim i trzeba uszanować kulturę tamtejszej ludności. Plażowe stroje są dopuszczalne jedynie na plażach lub na terenie hotelu. Zwiedzając wyspę w takim stroju można spodziewać się kary finansowej
  3. Zanzibarskie gniazdka elektryczne wyglądają inaczej niż polskie. Warto mieć przejściówkę z 3 bolcami
  4. Mieszkańcy wyspy są bardzo mili i uprzejmi, jednak lepiej nie zostawiać cennych rzeczy bez opieki
  5. Pamiętaj, by kupując coś, najpierw ustalić cenę
  6. Przydatne przy kąpielach morskich będzie obuwie ochronne – jeżowce są bardzo często spotykane
  7. Często spotykane są też jaszczurki. Nie warto się ich bać. Są niegroźne, a nawet pożyteczne.
2022-02-23 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrze

Połączenie linii lotniczej SAS z Krakowa do Kopenhagi

przez Redakcja 2022-02-22
Napisane przez Redakcja
Kopenhaga

Kopenhaga

Połączenie linii lotniczej SAS z Krakowa do Kopenhagi

 

Od 14 lutego 2022 roku SAS wznowił połączenie #PROSTOzKRAKOWA do Kopenhagi. Do stolicy Danii możemy polecieć dwa razy w tygodniu w piątek i poniedziałek.

 

„Cieszy nas wznowienie połączenia Kraków -Kopenhaga, to znak, że przewoźnicy powracają do Kraków Airport z bogatą ofertą siatki połączeń.” – powiedział Radosław Włoszek, prezes zarządu Kraków Airport.
„Kopenhaga to wspaniałe miasto na kilkudniową podróż, to także port lotniczy z ciekawą bazą przesiadkową , dzięki któremu można polecieć do wielu krajów na całym świecie. Połączenie ze stolicą Danii ma ogromne znaczenie dla ruchu biznesowego Krakowa I Małopolski.” – dodał Radosław Włoszek, prezes zarządu Kraków Airport.

 

Kopenhaga, wielokrotnie okrzyknięta jednym z najlepszych do życia miejsc na świecie, różni się znacznie od pozostałych europejskich stolic. Zaskakuje bezpretensjonalnością, ciepłą atmosferą i niezawodnym poczuciem stylu – widocznym zarówno w designie, architekturze, jak i w modzie ulicznej. Z pewnością warto do stolicy Danii wybrać się w poszukiwaniu artystycznych inspiracji oraz wyjątkowych zakupów.

Zasady podróżowania do Danii: https://www.gov.pl/web/dyplomacja/dania

 

Międzynarodowy Port Lotniczy im. Jana Pawła II Kraków-Balice sp. z o.o.

 

kraków kopenhaga

2022-02-22 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
WĘGRY

Muzeum Marcepanu w Szentendre na Węgrzech

przez Redakcja 2022-02-21
Napisane przez Redakcja
Muzeum Marcepanu w Szentendre

 Muzeum Marcepanu w Szentendre

 Muzeum produkcji i zdobienia marcepanu, zlokalizowane przy Dumtsa Jenő utca 12 w Szentendre na Węgrzech.
SZENTENDRE
Kilkanaście kilometrów jazdy samochodem, na północ od Budapesztu leży urokliwe miasteczko Szentendre. Pierwsze wzmianki o tym miasteczku pochodzą z I w p.n.e, i znajdowało się tu rzymskie miasteczko legionowe. Z tych czasów nie pozostało jednak wiele. Ogromny wpływ na rozwój tej miejscowości wywarła okupacja turecka, a następnie Serbowie, którzy zasiedlili miasteczko po wycofaniu się Turków w XVII w. Niestety i po Serbach do naszych czasów nie pozostało wiele, ponieważ zostali wypędzeni stąd pod koniec XIX w. Do dzisiaj corocznie 19 sierpnia odbywa się tutaj festiwal serbski. Dzisiaj Szentendre jest mekką artystów.
Szentendre to przede wszystkim niezapomniana atmosfera urokliwych uliczek, licznych kawiarenek, sklepików, winiarni. Centralnym punktem historycznej części miasta jest Fo Ter. Charakterystycznym elementem placu jest Krzyż Morowy postawiony na pamiątkę wielkiej zarazy w 1763r. Stąd we wszystkich kierunkach rozchodzą się uliczki, w których znajdziemy liczne galerie i muzea. Najważniejsze z nich to: Galeria Malarstwa Szentendre, Muzeum Kmetty, Muzeum Margit Kovacs, Muzeum Ferenczyego, Muzeum Dzieciństwa, Muzeum Czobela, Muzeum Ortodoksyjnej Sztuki Sakralnej, galeria w Kolonii Artystów z Szentendre Muzeum Marcepanu.

 

Z zabytków na szczególną uwagę zasługują zabytki sakralne: grecka ortodoksyjna cerkiew Zwiastowania (Blagovesztenszka Templom), plac Kościelny (Templom Ter), cerkiew Belgradzka (Belgradi Templom), cerkiew Breobrazenska oraz Bogdanyi Utca.

 

Niepowtarzalną atrakcją Szentendre oddalone 4km od miasta jest Muzeum Wsi Szentendre. Jest to skansen, muzeum architektury wiejskiej obejmujący 270 budowli ludowych z 10 regionów Węgier. Koniecznie trzeba obejrzeć
Mieszkańcy Budapesztu często przyjeżdżają tutaj podczas weekendu, żeby odpocząć od zgiełku stolicy. Tak, jak i Budapeszt, tak i Szentendre leży nad pieknym modrym Dunajem: można stąd popłynąć stateczkiem np. do Esztergomu, czyli pierwszej stolicy Węgier.
Wiosną odbywają się tu liczne festiwale, muzyczne, teatralne i ogólnie artystyczne. Miasteczko ma swój niepodważalny urok-mnóstwo w nim małych krętych uliczek typowych dla Śródziemnomorza. Romantykom polecam pieszą włóczęgę – mimo plątaniny uliczek nie można się tam zgubić, choć może warto by było ….

Marcepanowy świat dla łasuchów

Urokliwe miasteczko Szentendre

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2022-02-21 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Portugalia

Muzea Lizbony na weekend 

przez Redakcja 2022-02-20
Napisane przez Redakcja
01 Lisbon Story Center
 

Muzea Lizbony na weekend 

 
 
   Jak zwiedzać Muzea Lizbony ? Jest ich sporo i na poznanie wszystkich trzeba poświęcić wiele czasu. Gdy mamy do dyspozycji zaledwie weekend, skoncentrujmy się na odwiedzeniu kilku z nich, niedużych, położonych przy głównych trasach turystycznych, gdzie można wpaść pomiędzy spacerami, wspinaniem się po schodach i licznych windach, podziwianiem panoramy z miejsc widokowych i degustacją miejscowych przysmaków.
Zwiedzanie stolicy Portugalii najlepiej rozpocząć od Lisboa Story Center. To ekspozycja ulokowana w siedzibie miejskiego centrum informacji turystycznej, przy Terreiro do Paco, na placu Praca do Comercio, centralnym miejscu Lizbony. W krótkim czasie (około godziny) poznajemy historię Lizbony. Z audio przewodnikiem na uszach, we własnym tempie śledzimy dzieje miasta od czasów Fenicjan, przez Wielkie Odkrycia Geograficzne, Reformację i czasy współczesne, a nawet przeżyjemy spektakularne trzęsienie ziemi, które w XIX wieku wpłynęło na losy Lizbony w znaczący sposób.
 
 
01 Lisbon Story Center
 
 
 
 
02 Lisbon Story Center
 
 
 
 
03 Lisbon Story Center
 
 
Będąc na placu Praca do Comercio nie sposób nie wspiąć się windą na z platformę łuku triumfalnego Arco da Rua Augusta, zbudowanego w 1875 roku, podobnie jak jego otoczenie, po wielkim trzęsieniu ziemi. Stad otwiera się widok na całe miasto i na deltę rzeki Tag, na którą spogląda z pomnika centralnie ulokowanego na placu król Józef I.
 
04 Praca do Comercio
 
 
 
 
05 Widok z Łuku Triumfalnego
 
 
W starej klimatycznej dzielnicy Chiado odwiedzamy muzeum sztuki współczesnej Museu do Chiado, które gromadzi sztukę z przełomu XIX i XX wieku, z dziełami czołowych portugalskich artystów tego okresu, a także niektórych artystów zagranicznych. Posiada najlepszą kolekcję malarstwa i rzeźby portugalskiej z okresu romantyzmu, naturalizmu i sztuki nowoczesnej.
 
 
06 Obraz Candido Portinari w Muzeum Chiado
 
 
Podążając w stronę Alfamy, napotkamy dwa ciekawe muzea, usytuowane w niewielkiej odległości od siebie. Pierwsze z nich to muzeum Teatru Rzymskiego Teatro Romano . Zbiory muzealne i odsłonięte pozostałości starożytnych murów przybliżają nam dawny kompleks teatru, czyli jedno z najważniejszych miejsc Lizbony w czasach, kiedy miasto pod nazwą Olisipo było częścią Cesarstwa Rzymskiego.
 
 
07 Muzeum Teatru Rzymskiego
 
 
 
 
08 W Muzeum Teatru Rzymskiego
 
 
 
 
09 W Muzeum Teatru Rzymskiego
 
 
Nieopodal, w pobliżu Katedry, usytuowane obok kościoła pod wezwaniem św Antoniego , muzeum Santo António przybliża nam postać świętego, który, znano jako Antoni Padewski, w istocie był Lizbończykiem, urodził się w miejscu obecnego kościoła I mieszkał tu przez 20 lat swojego życia. Coroczna procesja i festiwal św Antoniego w czerwcu to jedno z największych wydarzeń w Lizbonie.
 
 
10 Kościół i Muzeum Św.Antoniego
 
 
 
 
11 W Muzeum św. Antoniego
 
 
 
 
12 w kościele św. Antoniego
 
 
 
 
13 gadżety muzealne św. Antoniego
 
 
Gdy udamy się w stronę Belem, mamy do zwiedzenia klika sąsiadujących ze sobą obiektów muzealnych. Pierwszy z nich to MAAT (Museu de Arte, Arquitetura e Tecnologia) – Muzeum Sztuki, Architektury i Archeologii, nowoczesny futurystyczny budynek w kształcie muszli. W czasie, gdy zwiedzałam ekspozycje, moją uwagę przykuł film Artura Żmijewskego zatytułowany „Democracies” z 2009 roku, przedstawiający polityczne manifestacje na świecie, m.in. rekonstrukcję powstania warszawskiego i pogrzeb Zbigniewa Religi, wydarzenia w Irlandi, Izraelu i Strasburgu, sugerujące pojmowanie demokracji bardziej jako miejsca konfliktu niż pola dla konsensusu.
 
 
 
14 Maat
 
 
 
 
15 sztuka współczesna w Maat
 
 
 
 
16 kadr z filmu Żmijewskiego w Maat
 
 
 
 
Powiązane z nim ( wchodzimy na jeden bilet) jest Museu da Eletricidade, czyli Muzeum Elektryczności, zajmującym dawną elektrownię cieplną – Central Tejo, która oświetlała Lizbonę przez prawie pół wieku. Ogromne maszyny, piętrowe konstrukcje i ruchome urządzenia wytwarzające prąd to prawdziwa industrialna magia i kawał historii przemysłu energetycznego, podanej w przystępny sposób. Z zewnątrz muzeum położone nad Tagiem jest wyjątkowej urody obiektem architektury postindustrialnej.
 
 
17 Muzeum Elektryczności
 
 
 
18 a W Muzeum Elektryczności
 
 
 
 
19 W muzeum Elektryczności
 
 
 
 
20 W Muzeum elektryczności
 
 
Tuż obok mieści się Narodowe Muzeum Powozów Museu Nacional dos Coches – to największe muzeum powozów i karet na świecie, a jednocześnie jedno z najciekawszych muzeów w Lizbonie. Kolekcja pojazdów, bogato zdobionych i kapiących złotem, jest doprawdy imponująca, Muzeum prezentuje takie eksponaty, jak elementy ubioru woźniców, wyposażenia powozów oraz szereg obrazów przedstawiających sceny rodzajowe.
 
 
21 Muzeum Powozów
 
 
 
 
22 Muzeum Powozów
 
 
Trochę z dala od utartych tras, ale łatwo osiągalne autobusem miejskim, warte odwiedzenia jest Narodowe Muzeum Azulejos, Museu Nacional do Azulejo. Azulejos, czyli kolorowe kafelki czy płytki ceramiczne to symbol nie tylko Lizbony, ale całej Hiszpanii. Sam budynek muzealny to dawny Klasztor Madre Deus (Matki Boskiej), zachwycający swoją architekturą oraz zdobieniami.
 
 
23 Muzeum kafelków azulejos
 
 
 
 
24 muzeum kafelków azulejos
 
 
 
 
25 muzeum kafelków azulejos
 
 
 
 
26 muzeum kafelkow azulejos
 
 
 
Informacje: https://www.visitlisboa.com
Podziękowanie dla Turismo de Portugal za pomoc w zrealizowaniu materiału
Elżbieta Tomczyk-Miczka
 
 
2022-02-20 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Najwyższe szczyty w Polsce

przez Redakcja 2022-02-20
Napisane przez Redakcja
Szczyty Tatr Polskich alfabetycznie

Najwyższe szczyty w Polsce

Najwyższe szczyty pasm górskich w Polsce, alfabetycznie i z namiarem GPS dla lepszej orientacji w terenie.

 

 

Beskid Żywiecki

Babia Góra (Diablak) 1725 m n.p.m.
GPS – 49.573333, 19.529444

Masyw górski w Paśmie Babiogórskim należącym do Beskidu Żywieckiego w Beskidach Zachodnich (według słowackiej terminologii są to Oravské Beskydy).
Najwyższym szczytem jest Diablak (1725 m, niem. Teufelspitze, czyli Diabelski Szczyt), często nazywany również Babią Górą, jak cały masyw. Jest najwyższym szczytem Beskidów Zachodnich i poza Tatrami najwyższym szczytem w Polsce, drugim co do wybitności (po Śnieżce). Zaliczany jest do Korony Gór Polski

 

 

Gówniak 1617 m n.p.m.
GPS – 49.575556, 19.539167

(również Główniak, Głowniak, Wołowe Skałki, 1617 m) – szczyt w Beskidzie Żywieckim, we wschodniej grani masywu Babiej Góry. Jest on jednym z tzw. pięciu szczytów grzbietowych Babiej Góry i jest często mylnie brany przez turystów za właściwy szczyt Babiej Góry (zwłaszcza podczas mgły, kiedy ten ostatni jest niewidoczny)

 

 

Pilsko 1542 m n.p.m.
GPS – 49.527222, 19.318333

Szczyt w Beskidzie Żywieckim. Znajduje się w Grupie Pilska. Często nazwą Pilsko obejmuje się nie tylko jego główną kulminację (1557 m), w całości leżącą po stronie słowackiej, ale również cały masyw. Według słowackiej regionalizacji są to Beskidy Orawskie (Oravské Beskydy).
Jest drugim po Babiej Górze co do wysokości szczytem w Beskidzie Żywieckim.
 
 

Kępa 1521 m n.p.m.
GPS – 49.576389, 19.546944

Jedna z kulminacji masywu Babiej Góry w Beskidzie Żywieckim. Znajduje się we wschodniej grani Diablaka, pomiędzy Gówniakiem (1617 m) a Sokolicą (1367 m). Północne stoki są w górnej części znacznie bardziej strome niż południowo-wschodnie. Za Kępą w (kierunku Diablaka) znajduje się 300 m długości wypłaszczenie zwane Zarubanym

 

 

Mała Babia Góra (Cyl) 1517 m n.p.m.
GPS – 49.581222, 19.499694

Jeden z wierzchołków w masywie Babiej Góry. Według polskich geografów masyw ten należy do Beskidu Żywieckiego, według słowackich geografów są to Oravské Beskydy.

 

 

Polica 1369 m n.p.m.
GPS – 49.623722, 19.61925

Szczyt w Paśmie Policy, położonym po północno-wschodniej stronie przełęczy Krowiarki. Według opracowanej przez Jerzego Kondrackiego regionalizacji fizycznogeograficznej Polski pasmo to wchodzi w skład Pasma Babiogórskiego w Beskidzie Żywieckim. Dawniej szczyt nosił nazwę Police, co w języku wołoskim oznaczało półkę, na której w bacówce trzymano sery.

 

 

Sokolica 1367 m n.p.m.
GPS – 49.584583, 19.563333

Najniższy i położony najdalej na wschód wierzchołek w północno-wschodniej grani masywu Babiej Góry w Beskidzie Żywieckim. Wschodnie stoki opadają bezpośrednio do przełęczy Krowiarki, natomiast na południowy zachód od szczytu biegnie główny grzbiet babiogórski w kierunku następnej kulminacji, jaką jest Kępa.

 

 

Romanka 1366 m n.p.m.
GPS – 49.560833, 19.241944

Szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim.

 

 

Munczolik (Szczawina) 1356 m n.p.m.
GPS – 49.533500, 19.296944

Nazywany także Sypurzeń (1356 m) – szczyt w Grupie Pilska w Beskidzie Żywieckim (na Słowacji są Oravské Beskydy). Znajduje się w głównym grzbiecie Beskidu Żywieckiego pomiędzy Kopcem (1391 m) a Przełęczą Cudzichową (ok. 1300 m) oddzielającą go od Palenicy (1343 m). Przez Munczolik przebiega granica polsko-słowacka oraz Wielki Europejski Dział Wodny.

 

 

Palenica 1338 m n.p.m.
GPS – 49.535361, 19.281500

Szczyt w Grupie Pilska w Beskidzie Żywieckim (na Słowacji są Oravské Beskydy). Znajduje się w głównym grzbiecie Beskidu Żywieckiego pomiędzy Trzema Kopcami| (1216 m) a Przełęczą Cudzichową (ok. 1300 m) oddzielającą Palenicę od Munczolika zwanego też Sypurzeniem(1356 m).

 

 

Lipowski Wierch 1324 m n.p.m.
GPS – 49.531667, 19.217778

Szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Nazwa pochodzi od lip, które dawniej zapewne na jego stokach rosły. Znajduje się w grzbiecie, który od Rysianki ciągnie się w północno-zachodnim kierunku do Redykalnego Wierchu i jest najwyższym szczytem tego grzbietu.

 

 

Rysianka 1322 m n.p.m.
GPS – 49.533564, 19.236889

Szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Rysianka jest zwornikiem dla trzech grzbietów. Grzbietem południowo-wschodnim, poprzez nienazwaną przełęcz łączy się z Trzema Kopcami w Grupie Pilska, w północnym kierunku poprzez przełęcz Pawlusia odbiega od niej grzbiet Romanki, a w południowo-zachodnim biegnie grzbiet do Redykalnego Wierchu.

 

 

Czyrniec 1318 m n.p.m.
GPS – 49.613806, 19.565278

Szczyt górski w Paśmie Policy należącym do Beskidu Żywieckiego. Znajduje się w jego bocznym grzbiecie odbiegającym od Policy na południowy wschód, do Przełęczy Zubrzyckiej. Od Policy oddzielony jest przełęczą (ok. 1250 m).

 

 

Cyl Hali Śmietanowej (Kiczorka) 1298 m n.p.m.
GPS – 49.622656, 19.589799

Szczyt w Beskidzie Żywieckim, w zachodniej części Pasma Polic, położony na zachód od Policy. Jest to szczyt zwornikowy, gdyż od głównego grzbietu odchodzą dwa boczne – jeden na północ, w kierunku Kiczorki (1012 m), drugi na zachód, w stronę Mosornego Gronia (1047 m).

 

 

Boraczy Wierch 1244 m n.p.m.
GPS – 49.527278, 19.199139

Szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Znajduje się w grzbiecie, który od Rysianki (1322 m) biegnie w północno-zachodnim kierunku poprzez Lipowski Wierch (1324 m) i Boraczy Wierch do Redykalnego Wierchu (1144 m).

 

 

Złota Grapa 1247 m n.p.m.
GPS – 49.625389, 19.633944

Szczyt w Paśmie Policy w Beskidzie Żywieckim, położony między Policą (1369 m) a Kucałową Przełęczą (1170 m). Na mapie Geoportalu ma wysokość 1243 m i nazwę Jasna Góra, od Policy oddzielony jest przełęczą (ok. 1200 m)

 

 

Okrąglica 1239 m n.p.m.
GPS – 49.6275, 19.654917

Szczyt w Paśmie Policy w Beskidzie Żywieckim. Znajduje się w głównym grzbiecie tego pasma pomiędzy Kucałową Przełęczą (1148 m) a bezimiennym wierzchołkiem 1137 m

 

 

Wielka Racza 1236 m n.p.m.
GPS – 49.413306, 18.968806

Najwyższy szczyt grupy Wielkiej Raczy w Beskidzie Żywieckim (na Słowacji są to Beskidy Kysuckie)

 

 

Wielka Rycerzowa 1226 m n.p.m.
GPS – 49.415833, 19.091722

Szczyt należący do Grupy Wielkiej Raczy, położony w Beskidzie Żywieckim (po słowackiej stronie są to Kysucké Beskydy). Przez szczyt przebiega Wielki Europejski Dział Wodny (między zlewiskiem Bałtyku i Morza Czarnego) oraz granica polsko-słowacka

 

 

 

 

Karkonosze

Śnieżka 1603 m n.p.m.
GPS – 50.735833, 15.739167

Najwyższy szczyt Karkonoszy oraz Sudetów, jak również Czech, województwa dolnośląskiego, a także całego Śląska. Najwybitniejszy szczyt Polski i Czech (MDW 1203 m).

 

Wielki Szyszak 1509 m n.p.m.
GPS – 50.776942, 15.567814

Czwarty pod względem wysokości szczyt Karkonoszy i całych Sudetów, a drugi szczyt polskich Karkonoszy, położony w zachodniej części Śląskiego Grzbietu.

 

Smogornia 1489 m n.p.m.
GPS – 50.755836, 15.675547

Szczyt na głównej grani Karkonoszy (Śląski Grzbiet) w Polsce.

 

Łabski Szczyt 1471 m n.p.m.
GPS – 50.780506, 15.5457

Szczyt na Głównym Grzbiecie Karkonoszy (wierzchowinie), w zachodniej części Śląskiego Grzbietu, pomiędzy Szrenicą na zachodzie a Śnieżnymi Kotłami na wschodzie.

 

Mały Szyszak 1439 m n.p.m.
GPS – 50.759447, 15.648617

Szczyt na głównej wierzchowinie Karkonoszy (Śląskim Grzbiecie). Położony pomiędzy Przełęczą Karkonoską a Tępym Szczytem.

 

Śmielec 1424 m n.p.m.
GPS – 50.780278, 15.578333

Szczyt leżący w głównej grani Karkonoszy – Śląskim Grzbiecie.

 

Czeskie Kamienie 1416 m n.p.m.
GPS – 50.776978, 15.591244

Szczyt w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy (Śląski Grzbiet) oraz grupa skał o tej samej nazwie. Wraz z leżącymi na wschodzie Śląskimi Kamieniami tworzą rozległą kulminację grzbietu.

 

Śląskie Kamienie 1413 m n.p.m.
GPS – 50.776667, 15.601667

Szczyt w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy (Śląski Grzbiet). Wraz z leżącymi na zachód Czeskimi Kamieniami tworzą rozległą kulminację grzbietu.

 

Czarna Kopa 1407 m n.p.m.
GPS – 50.742922, 15.769000

Szczyt w głównej grani Karkonoszy. Znajduje się w Czarnym Grzbiecie odchodzącym na wschód od szczytu Śnieżki.

 

Tępy Szczyt 1387 m n.p.m.
GPS – 50.761667, 15.658333

Szczyt na głównej grani Karkonoszy. Położony we wschodniej części Śląskiego Grzbietu, pomiędzy Małym Szyszakiem a Smogornią.

 

Kopa 1377 m n.p.m.
GPS – 50.746642, 15.730317

Kopa położona jest na wschodnim krańcu Śląskiego Grzbietu. Jest niewielką wyniosłością na Równi pod Śnieżką.

 

Szrenica 1362 m n.p.m.
GPS – 50.792925, 15.512867

Szczyt górski położony w zachodniej części Karkonoszy, w pobliżu granicy państwowej z Czechami, na południe od Szklarskiej Poręby. Doskonały punkt widokowy na Kotlinę Jeleniogórską oraz Góry Izerskie, a także Karkonosze czeskie. 

 

 

Masyw Śnieżnika

Śnieżnik 1425 m n.p.m.
GPS – 50.207004, 16.849226

Zwany też Śnieżnikiem Kłodzkim dawniej Kładską Śnieżką. Najwyższy, graniczny szczyt po polskiej stronie w Sudetach Wschodnich i w Masywie Śnieżnika.

 

Mały Śnieżnik 1318 m n.p.m.
GPS – 50.1925, 16.814444

Drugi co do wielkości szczyt w polskiej części Masywu Śnieżnika, w Sudetach Wschodnich. Bliźniaczym wierzchołkiem Małego Śnieżnika jest Goworek (1320 m n.p.m.).

 

Czarna Góra 1205 m n.p.m.
GPS – 50.251864, 16.804889

Szczyt w ramieniu Żmijowca w Masywie Śnieżnika, którego przedłużeniem jest pasmo Krowiarek (sama Czarna Góra do nich jednak nie należy.

 

Trójmorski Wierch 1145 m n.p.m.
GPS – 50.157503, 16.790833

Szczyt w Masywie Śnieżnika w Sudetach Wschodnich.

 

 

Bieszczady

Tarnica 1346 m n.p.m.
GPS – 49.074717, 22.730556

Najwyższy szczyt polskich Bieszczadów i województwa podkarpackiego, wznoszący się na krańcu pasma połonin, w grupie tzw. gniazda Tarnicy i Halicza. Należy do Korony Gór Polski.

 

Krzemień 1335 m n.p.m.
GPS – 49.085833, 22.738889

Drugi pod względem wysokości szczyt polskich Bieszczadów i całych Bieszczadów Zachodnich. Krzemień znajduje się w środkowej części grupy Tarnicy (1346 m n.p.m.) i Halicza (1333 m n.p.m.), w paśmie połonin.

 

Halicz 1333 m n.p.m.
GPS – 49.071944, 22.768611

Trzeci pod względem wysokości szczyt w polskiej części Bieszczadów i całych Bieszczadach Zachodnich. Położony jest we wschodniej części grupy Tarnicy, pomiędzy Kopą Bukowską a Rozsypańcem.

 

Kopa Bukowska 1320 m n.p.m.
GPS – 49.082222, 22.759167

Szczyt w Bieszczadach Zachodnich, należący do najwyższych w tym regionie. Znajduje się w paśmie połonin, w grzbiecie ciągnącym się od Krzemienia do Halicza.

 

Szeroki Wierch 1315 m n.p.m.
GPS – 49.083333, 22.711111

Masyw górski w paśmie połonin w Bieszczadach Zachodnich. Szeroki Wierch stanowi zachodni skraj grupy Tarnicy, od jej najwyższego szczytu jest oddzielony niewielką przełęczą (1275 m n.p.m.).

 

Bukowe Berdo 1311 m n.p.m.
GPS – 49.093056, 22.740556

Masyw górski w polskich Bieszczadach w postaci podłużnego pasma o trzech kulminacjach: 1201, 1238 oraz 1311 m n.p.m.

 

Wielka Rawka 1307 m n.p.m.
GPS – 49.099444, 22.576389

Najwyższy szczyt pasma granicznego w Bieszczadach Zachodnich. Masyw Wielkiej Rawki leży w środkowej części pasma granicznego; południowym stokiem biegnie granica polsko-ukraińska.

 

Połonina Caryńska 1297 m n.p.m.
GPS – 49.138628, 22.602611

Jedna z połonin w Bieszczadach, masyw górski położony między dolinami Prowczy i Wołosatego, w których leżą miejscowości Brzegi Górne i Ustrzyki Górne.

 

Rozsypaniec 1280 m n.p.m.
GPS – 49.061667, 22.770556

Szczyt w Bieszczadach Zachodnich. Znajduje się w paśmie połonin. Należy do grzbietu przebiegającego z Krzemienia (1335 m n.p.m.) na Przełęcz Bukowską, w pobliżu której łączy się z głównym, wododziałowym grzbietem Karpat (grzbiet graniczny).

 

Mała Rawka 1272 m n.p.m.
GPS – 49.109167, 22.573611

Góra będąca kulminacją grzbietu Dział. Znajduje się niedaleko wsi Ustrzyki Górne w Bieszczadach Zachodnich.

 

Połonina Wetlińska (Roh) 1255 m n.p.m.
GPS – 49.166215, 22.530508

Masyw górski i połonina w Bieszczadach Zachodnich. Jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Bieszczadach.

 

Osadzki Wierch 1253 m n.p.m.
GPS – 49.165759, 22.525337

 Drugi co do wysokości i najwyższy dostępny szlakiem turystycznym szczyt w paśmie Połoniny Wetlińskiej w Bieszczadach Zachodnich.

 

 

Gorce

Turbacz 1310 m n.p.m.
GPS – 49.542883, 20.111368

Najwyższy szczyt Gorców, znajdujący się w centralnym punkcie pasma i tworzący potężny rozróg. Z Turbacza odbiega siedem górskich grzbietów

 

Jaworzyna Kamienicka 1288 m n.p.m.
GPS – 49.549639, 20.15875

Drugi pod względem wysokości po Turbaczu i najwyższy szczyt Gorczańskiego Parku Narodowego. Jest jednym z wielu ramion Turbacza.

 

Kiczora 1282 m n.p.m.
GPS – 49.539444, 20.148889

Trzeci co do wysokości szczyt w Gorcach, położony na wschód od Turbacza, oddzielony od niego Przełęczą Długą oraz kotłami źródliskowymi potoków Łopuszanka i Kamienica. Wchodzi w skład długiego Pasma Gorca.

 

Kudłoń 1274 m n.p.m.
GPS – 49.5725, 20.176167

Szczyt w Gorcach położony na północny wschód od Turbacza, w grzbiecie łączącym Turbacz z Beskidem Wyspowym (poprzez przełęcz Przysłop). Jest najwybitniejszym szczytem Gorczańskiego Parku Narodowego.

 

Czoło Turbacza 1259 m n.p.m.
GPS – 49.552278, 20.115250

Szczyt w Gorcach leżący w masywie Turbacza. Jest jedną z wyższych kulminacji w otoczeniu Turbacza.

 

Mostownica 1251 m n.p.m.
GPS – 49.5553, 20.130931

Szczyt w Gorcach na północny wschód od Turbacza, od masywu Kudłonia oddzielony przełęczą Borek. Znajduje się na terenie Gorczańskiego Parku Narodowego.

 

Gorc Troszacki 1235 m n.p.m.
GPS – 49.573556, 20.189639

Jest to mało wybitne wzniesienie w grzbiecie ciągnącym się od Kudłonia po Jaworzynkę. Gorc Troszacki jest siódmym co do wysokości szczytem Gorców.

 

Gorc 1228 m n.p.m.
GPS – 49.565167, 20.253000

Szczyt we wschodniej części grzbietu głównego Gorców. Jego charakterystyczna sylwetka z kilkoma polanami jest dobrze rozpoznawalna z dużych odległości.

 

Lubań 1225 m n.p.m.
GPS – 49.489333, 20.338972

Najwyższy szczyt Pasma Lubania w południowo-wschodniej części Gorców. Lubań ma 2 wierzchołki, według mapy Geoportalu obydwa tej samej wysokości – 1211 m. Tablica informacyjna na szczycie Lubania podaje wysokość 1225 m, podobnie przewodnik Gorce podaje wysokość wyższego (wschodniego) szczytu na 1225 m, a niższego na 1211 m

 

Beskid Sądecki

Radziejowa 1262 m n.p.m.
GPS – 49.449444, 20.604444

Najwyższy szczyt Beskidu Sądeckiego. Nazwa szczytu pochodzi od osoby o nazwisku lub przydomku Radziej. Radziejowa należy do Korony Gór Polski.

 

Złomisty Wierch 1224 i 1215 m n.p.m.
GPS – 49.459648, 20.577556

Dwuwierzchołkowy masyw górski położony w głównym grzbiecie Pasma Radziejowej w Beskidzie Sądeckim, między Wielką Przehybą (1191 m) a Bukowiną (1206 m).

 

Mała Radziejowa 1207 m n.p.m.
GPS – 49.452639, 20.595333

Szczyt górski o wysokości 1207 m w Beskidzie Sądeckim. Znajduje się w głównym grzbiecie Pasma Radziejowej, pomiędzy Przełęczą Długą (1161 m) i Radziejową (1266 m)

 

Wielka Przehyba 1191 m n.p.m.
GPS – 49.467167, 20.571028

Szczyt w Beskidzie Sądeckim. Znajduje się w głównej grani Pasma Radziejowej pomiędzy Przehybą (1175 m) a Złomistym Wierchem Północnym (1226 m)

 

Wielki Rogacz 1182 m n.p.m.
GPS – 49.439917, 20.61025

Szczyt w Beskidzie Sądeckim, w głównym grzbiecie Pasma Radziejowej. Położony jest między Radziejową (1266 m), od której oddzielony jest przełęczą Żłobki (1106 m), a Małym Rogaczem (1162 m).

 

Przehyba 1175 m n.p.m.
GPS – 49.465583, 20.560000

Szczyt górski w zachodniej części Pasma Radziejowej w Beskidzie Sądeckim. Położony jest w głównym grzbiecie Pasma Radziejowej, na zachód od Wielkiej Przehyby. Z samego wierzchołka odchodzi na południe boczny grzbiet Pieniążnej, Kiczory i Starego Wierchu.

 

Skałka 1163 m n.p.m.
GPS – 49.472722, 20.539250

Masyw Skałki wznosi się w głównym grzbiecie Pasma Radziejowej, pomiędzy Rokitą (898 m) a Przehybą (1175 m). Szczytowe partie stanowi zalesiony grzbiet przebiegający równoleżnikowo, kulminujący w trzech wierzchołkach.

 

Mały Rogacz 1162 m n.p.m.
GPS – 49.436278, 20.609389

Mało wybitny wierzchołek w głównym grzbiecie Pasma Radziejowej w Beskidzie Sądeckim. Znajduje się na południe od Wielkiego Rogacza (1182 m), od którego oddziela go płytka przełęcz Obrazek (1140 m).

 

Jasiennik 1128 m n.p.m.
GPS – 49.477139, 20.540194

Szczyt w Beskidzie Sądeckim. W nazewnictwie tego szczytu istnieje zamieszanie. Na niektórych mapach oznaczony jest on nazwą Spadzie, a przewodnik „Beskid Sądecki i Małe Pieniny” wymienia nazwę Gruby Brzost.

 

Czeremcha 1124 m n.p.m.
GPS – 49.460167, 20.534667

Zalesiony, niewybitny szczyt w Beskidzie Sądeckim, w Paśmie Radziejowej. Znajduje się w bocznym grzbiecie opadającym z Przehyby.

 

Zgrzypy 1120 m n.p.m.
GPS – 49.475278, 20.564722

Niewybitny szczyt w Beskidzie Sądeckim. Jest kulminacją bocznego grzbietu Pasma Radziejowej, odbiegającego na północ z Wielkiej Przehyby.

 

Jaworzyna Krynicka 1114 m n.p.m.
GPS – 49.417944, 20.895500

Szczyt w Beskidzie Sądeckim, znajdujący się na obszarze gminy Muszyna w pobliżu Krynicy-Zdroju, najwyższy w Paśmie Jaworzyny. Jaworzyna Krynicka znajduje się w grani głównej wschodniej części Pasma Jaworzyny.

 

Wielka Bukowa 1104 m n.p.m.
GPS – 49.418917, 20.869278

Szczyt w Beskidzie Sądeckim w bocznym grzbiecie Pasma Jaworzyny. Cały grzbiet Wielkiej Bukowej znajduje się poza szlakami turystycznymi.

 

 

Beskid Śląski

Skrzyczne 1257 m n.p.m.
GPS – 49.684444, 19.030278

Najwyższy szczyt w grupie górskiej Beskidu Śląskiego w Zewnętrznych Karpatach Zachodnich w Polsce. Jako najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego Skrzyczne należy do Korony Gór Polski.

 

Barania Góra 1220 m n.p.m.
GPS – 49.611389, 19.010278

Kopulasty szczyt o wysokości 1220 m w południowo-wschodniej części Beskidu Śląskiego, drugi (po Skrzycznem) pod względem wysokości szczyt tego pasma. Jednocześnie jest najwyższym szczytem polskiej części Śląska Cieszyńskiego i polskiego Górnego Śląska.

 

Małe Skrzyczne 1211 m n.p.m.
GPS – 49.676778, 19.012417

Niewybitne wypiętrzenie grzbietu łączącego Skrzyczne z Malinowską Skałą w Paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, a zarazem trzeci co do wysokości nazwany szczyt tej grupy górskiej.

 

Kopa Skrzyczeńska 1189 m n.p.m.
GPS – 49.670242, 19.004147

 

Zielony Kopiec 1152 m n.p.m.
GPS – 49.643056, 19.002222

  Wzniesienie w kształcie wyraźnego stożka lub kopca, w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, pomiędzy Magurką Wiślańską na południu a Malinowską Skałą na północy.

 

Malinowska Skała 1152 m n.p.m.
GPS – 49.655833, 19.000833

 Zwornikowy szczyt w głównym grzbiecie pasma Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Ku północnemu zachodowi biegnie od tej kulminacji grzbiet przez Malinów ku Przełęczy Salmopolskiej, ku południu – grzbiet ku Baraniej Górze.

 

Magurka Wiślańska 1140 m n.p.m.
GPS – 49.628208, 19.017065

Szczyt w głównym grzbiecie pasma Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, pierwszy na północ od szczytu Baraniej Góry. W kierunku wschodnim odgałęzia się tu potężny rozróg grzbietów górskich, sięgających na północ po dolinę Leśnej.

 

Klimczok 1117 m n.p.m.
GPS – 49.738412, 19.006949

 Szczyt górski w północno-wschodniej części Pasma Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Przebiega przezeń granica administracyjna Bielska-Białej i stąd szczyt Klimczoka jest najwyższym punktem tego miasta. Przez szczyt biegnie też historyczna granica pomiędzy Śląskiem i Małopolską.

 

Malinów 1114 m n.p.m.
GPS – 49.659667, 18.978222

 Rozległe wzniesienie w paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, w grzbiecie biegnącym od Malinowskiej Skały ku Przełęczy Salmopolskiej. Na stokach liczne wychodnie skalne w formie m.in. baszt i ambon, dochodzących do 9 m wysokości i 120 m długości. W zboczach góry znajduje się szereg jaskiń.

 

Magura 1109 m n.p.m.
GPS – 49.737472, 19.015917

 Góra w Beskidzie Śląskim, 20 minut od szczytu Klimczoka. Magura to wydłużona i spłaszczona kulminacja, całkowicie porośnięta lasem.

 

Magurka Radziechowska 1091 m n.p.m.
GPS – 49.631303, 19.044512

 Niewybitny szczyt w Beskidzie Śląskim, w ramieniu górskim odchodzącym od Magurki Wiślańskiej w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry.

 

Trzy Kopce 1081 m n.p.m.
GPS – 49.736806, 18.986361

 Szczyt położony ok. 750 m na południowy zachód od Klimczoka. Jest zwornikiem dla odgałęziającego się tu w kierunku północno-zachodnim pasemka Błotnego.

 

Stołów 1035 m n.p.m.
GPS – 49.745180, 18.965467

 Rozległe, spłaszczone wypiętrzenie grzbietu między Trzema Kopcami a Błatnią w Beskidzie Śląskim. Kiedyś całkowicie zalesiony, głównie lasami bukowymi, dziś w wielu miejscach pokryty obszernymi zrębami. Nazwa zapewne związana z „płaskim jak stół” wierzchołkiem.

 

Glinne 1034 m n.p.m.
GPS – 49.618972, 19.068361

Potężna, mocno rozczłonkowana góra w Paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Wznosi się od strony zachodniej nad odcinkiem doliny Soły zajętym przez wieś Węgierską Górkę.

 

Szyndzielnia 1028 m n.p.m.
GPS – 49.753111, 18.999667

 Szczyt w Beskidzie Śląskim, wznoszący się tuż na północ od Klimczoka, usytuowany pomiędzy dolinami Olszówki, Wapienicy i Białki w granicach administracyjnych miasta Bielska-Białej.

 

Przysłop 1028 m n.p.m.
GPS – 49.6075, 18.973889

Niewybitne, wydłużone wzniesienie w masywie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Stanowi wyraźny stopień w bocznym grzbiecie Baraniej Góry.

 

Kościelec 1022 m n.p.m.
GPS – 49.653299, 19.020107

 Szczyt wieńczący krótki grzbiet górski w Beskidzie Śląskim, odchodzący w kierunku wsch. od Malinowskiej Skały.

 

Skałka 1020 m n.p.m.
GPS – 49.598333, 19.018056

 Niewybitne wzniesienie w masywie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, w niezbyt wyraźnym w tej części grzbiecie, opadającym od zwornikowego Wierchu Wisełki w kierunku południowo-wschodnim, nad dolinę Kamesznickiego Potoku.

 

Murońka 1021 m n.p.m.
GPS – 49.644202, 19.052178

 Szczyt w Paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, w grzbiecie odchodzącym ku północy i północnemu wschodowi od Magurki Radziechowskiej i rozdzielającym doliny potoków: Leśnej na zachodzie i Twardorzeczki na wschodzie.

 

 

Beskid Wyspowy

Mogielica 1170 m n.p.m.
GPS – 49.655194, 20.276694

Najwyższy szczyt Beskidu Wyspowego. Z punktów widokowych, na szczycie i na polanach, rozpościerają się szerokie widoki na Beskid Wyspowy, Beskid Sądecki, Pieniny, Gorce, Tatry.

 

Ćwilin 1072 m n.p.m.
GPS – 49.688615, 20.190817

 Drugi co do wysokości szczyt górski Beskidu Wyspowego. Nazwa góry pochodzi od niemieckiego słowa Zwilling, tzn. bliźniak sąsiedniej Śnieżnicy.

 

Jasień 1062 m n.p.m.
GPS – 49.630333, 20.224333

 Trzeci co do wysokości szczyt w Beskidzie Wyspowym (po Mogielicy i po Ćwilinie). Wznosi się ponad miejscowościami: Półrzeczki, Szczawa, Lubomierz i Łętowe.

 

Modyń 1029 m n.p.m.
GPS – 49.621194, 20.376028

 Jeden z najwyższych szczytów Beskidu Wyspowego. Nie jest górą typową dla Beskidu Wyspowego, gdyż tworzy trzy grzbiety

 

Luboń Wielki 1022 m n.p.m.
GPS – 49.653556, 19.991778

 Najwybitniejszy szczyt górski w Beskidzie Wyspowym, nazywany przez miejscowych Biernatką.

 

Krzystonów 1012 m n.p.m.
GPS – 49.640194, 20.241111

 Mało wyróżniający się szczyt Beskidu Wyspowego w grzbiecie łączącym Mogielicę z Jasieniem. W odległości ok. 700 m w kierunku Mogielicy (na północ) w grzbiecie tym wyróżnia się jeszcze drugi niższy szczyt zwany Małym Krzystonowem (984 m n.p.m.).

 

Śnieżnica 1006 m n.p.m.
GPS – 49.716667, 20.178056

 Zalesiony szczyt górski w Beskidzie Wyspowym. Od pobliskiego Ćwilina oddzielona jest głęboką przełęczą Gruszowiec. Śnieżnica ma trzy niemal równej wysokości, niezbyt wyróżniające się szczyty

 

Szczebel 977 m n.p.m.
GPS – 49.688472, 20.010444

 Wybitny szczyt w Beskidzie Wyspowym. Znajdujący się tuż obok Zakopianki. Ponad Tenczyn wznosi się na 616 m.

 

Lubogoszcz 967 m n.p.m.
GPS – 49.712611, 20.098778

 Znajduje się pomiędzy Szczeblem, Śnieżnicą, Wierzbanowską Górą i grzbietem Czarnego Działu, oddzielony od nich głębokimi dolinami rzek Raby, Mszanki i potoków Kasinianka i Słomka.

 

Łopień 951 m n.p.m.
GPS – 49.692222, 20.266667

 Łopień ma rozległy i długi grzbiet przebiegający z południowego zachodu na północny wschód. W grzbiecie tym wyróżnia się trzy mało wybitne szczyty.

 

Cichoń 929 m n.p.m.
GPS – 49.642722, 20.374917

 Szczyt górski w Beskidzie Wyspowym, położony w tzw. paśmie Ostrej. Ze szlaku rozpościerają się rozległe widoki na Gorc, Turbacz, Jasień, Krzystonów, pobliską Mogielicę i Łopień, a z tyłu za nimi Śnieżnicę.

 

Ostra 928 m n.p.m.
GPS – 49.643333, 20.392333

 Szczyt w Beskidzie Wyspowym, znajdujący się w paśmie górskie o przebiegu równoleżnikowym, zwanym Pasmem Ostrej. Ma zalesiony wierzchołek i większą część stoków.

 

Jaworz 921 m n.p.m.
GPS – 49.720733, 20.521167

 Zwany też Kretówką (921 m) – najwyższy szczyt Pasma Łososińskiego w Beskidzie Wyspowym, położony na granicy między wsiami Kobyłczyna i Pisarzowa,

 

 

Góry Izerskie

Wysoka Kopa 1126 m n.p.m.
GPS – 50.850278, 15.420000

 Wzniesienie położone jest w Sudetach Zachodnich, w środkowo-wschodniej części Gór Izerskich, w najwyższej centralnej części Wysokiego Grzbietu Gór Izerskich, między wzniesieniem Złote Jamy po południowo-zachodniej stronie a Izerskimi Garbami.

 

Smrek 1123 m n.p.m.
GPS – 50.889167, 15.273056

 Szczyt na zachodnim krańcu Wysokiego Grzbietu Gór Izerskich. Ma dwa wierzchołki oddzielone ledwo zauważalną przełączką. Jest najwyższym szczytem czeskiej części Gór Izerskich.

 

Stóg Izerski 1107 m n.p.m.
GPS – 50.891111, 15.305833

 Stóg (stosowana jest także nazwa Stóg Izerski, która formalnie dotyczy jednak osady Stóg Izerski, zlokalizowanej dawniej w miejscu obecnego schroniska. Jeden z najwyższych szczytów Gór Izerskich, położony na zachodnim krańcu Wysokiego Grzbietu, w pobliżu granicy polsko-czeskiej,

 

Wysoki Kamień 1058 m n.p.m.
GPS – 50.845556, 15.491389

 Szczyt w Sudetach Zachodnich, położony w Wysokim Grzbiecie (Góry Izerskie), tuż nad Szklarską Porębą. Ze szczytu rozciąga się panorama na Karkonosze, Góry Izerskie, Góry Kaczawskie oraz Rudawy Janowickie.

 

Zwalisko 1047 m n.p.m.
GPS – 50.849764, 15.451792

 Wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w Górach Izerskich, w Grzbiecie Wysokim.

 

 

Góry Bialskie

Postawna 1124 m n.p.m.
GPS – 50.223333, 17.011667

 Szczyt w Sudetach Wschodnich zaliczany według różnych podziałów do Gór Złotych lub Bialskich jeden z najwyższych wierzchołków w tym rejonie i z tego powodu niekiedy traktowany jako najwyższy szczyt Gór Bialskich,

 

Rudawiec 1112 m n.p.m.
GPS – 50.244056, 16.975889

 Drugi co do wysokości szczyt Gór Bialskich. Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski J. Kondrackiego znajduje się w Górach Złotych.

 

Iwinka 1076 m n.p.m.
GPS – 50.241367, 16.980678

 Szczyt w Górach Bialskich w Sudetach Wschodnich, leżący na granicznym grzbiecie, oddzielającym Polskę od Czech.

 

 

Góry Złote

Kowadło 989 m n.p.m.
GPS – 50.264433, 17.013219

 Graniczny szczyt w południowej części Gór Złotych (Sudety Wschodnie), położony ponad wsią Bielice. Ze szczytu można podziwiać widoki na Góry Złote i północną część Wysokiego Jesionika oraz pogórze sudeckie aż po Nysę a nawet Opole.

 

 

Beskid Makowski

Mędralowa 1169 m n.p.m.
GPS – 49.612417, 19.460333

Szczyt znajdujący się w tzw. Grupie Mędralowej (lub Paśmie Mędralowej), na mapach i w przewodnikach turystycznych często zaliczanej do Beskidu Żywieckiego. Jednak według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski, należy do Pasma Przedbabiogórskiego w Beskidzie Makowskim.

 

Jałowiec 1111 m n.p.m.
GPS – 49.661806, 19.477472

 Szczyt Pasma Przedbabiogórskiego, które według regionalizacji Polski, należy do Beskidu Makowskiego. Na mapach i w przewodnikach turystycznych często Pasmo Przedbabiogórskie dzieli się na Grupę Mędralowej, Pasmo Solnisk i Pasmo Jałowieckie, wszystkie zaliczając do Beskidu Żywieckiego

 

Czerniawa Sucha 1062 m n.p.m.
GPS – 49.644139, 19.468889

 Także Suchy Groń albo Sucha Góra. Sszczyt o wysokości 1062 m położony w Paśmie Jałowieckim, które według regionalizacji Polski, znajduje się w Paśmie Przedbabiogórskim należącym do Beskidu Makowskiego. Na mapach i w przewodnikach turystycznych Pasmo Jałowieckie zaliczane jest zazwyczaj do Beskidu Żywieckiego.

 

Lachów Groń 1045 m n.p.m.
GPS – 49.655514, 19.437146

 Także Buciorysz – szczyt Pasma Przedbabiogórskiego, które według regionalizacji Polski, należy do Beskidu Makowskiego. Na mapach i w przewodnikach turystycznych czasami zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego. Lachów Groń znajduje się w zakończeniu grzbietu odbiegającego od Czerniawej Suchej,

 

Mała Mędralowa 1042 m n.p.m.
GPS – 49.616417, 19.440778

 Zalesiony szczyt w Grupie Mędralowej, która wchodzi w skład Pasma Przedbabiogórskiego i wraz z nim według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski należy do Beskidu Makowskiego.

 

Mędralowa Zachodnia 1024 m n.p.m.
GPS – 49.614056, 19.447944

 Szczyt Grupy Mędralowej, która według regionalizacji Polski, należy do Pasma Przedbabiogórskiego w Beskidzie Makowskim. Znajduje się pomiędzy Przełęczą Głuchaczki (830 m) a Mędralową (1169 m)

 

 

Góry Orlickie

Orlica 1084 m n.p.m.
GPS – 50.353186, 16.360719

 Najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich i Sudetów Środkowych. Leży na europejskim dziale wodnym pomiędzy zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Północnego. Jest szczytem granicznym

 

Pieniny

Wysoka 1050 m n.p.m.
GPS – 49.380278, 20.555556

Szczyt w Małych Pieninach, położony na granicy polsko-słowackiej; jednocześnie najwyższy szczyt całych Pienin i Pienińskiego Pasa Skałkowego.

 

Smerekowa 1013 m n.p.m.
GPS – 49.375694, 20.577083

Drugi co do wysokości szczyt Pienin (1013 m n.p.m.), znajdujący się w grzbiecie głównym Małych Pienin pomiędzy Wysoką a Watriskiem. Mimo znacznej (jak na Pieniny) wysokości, jest to mało wybitny, słabo wyróżniający się szczyt. Przebiega przez niego granica polsko-słowacka, jednak szczyt leży po stronie słowackiej (w Polsce osiąga 997 m n.p.m.).

 

Trzy Korony 982 m n.p.m.
GPS – 49.413806, 20.414167

Najwyższy szczyt Pienin Środkowych należący do Masywu Trzech Koron. Góra wznosi się około 500 metrów ponad otaczający ją teren. Partię szczytową stanowi pięć turni: Okrąglica – 982 m. Najwyższa, na niej znajduje się platforma widokowa z barierkami, Płaska (Plaska) Skała – 950 m, Nad Ogródki – 940 m. , Pańska Skała (Bryłowa) – 920 m., Niżnia Okrąglica (Ganek, Siodło) – wysunięta ku południu pod Okrąglicą i niższa o 80 m. Z niej dawniej, przed udostępnieniem wierzchołka, oglądano panoramę.

 

Wierchliczka 964 m n.p.m.
GPS – 49.382917, 20.592222

Szczyt w grzbiecie głównym Małych Pienin, położony pomiędzy Przełęczą Rozdziela a Watriskiem. Ma wysokość 964 m n.p.m. i jest najdalej na wschód wysuniętym szczytem polskich Małych Pienin.

 

Watrisko 960 m n.p.m.
GPS – 49.384444, 20.578833

Skalisty szczyt w Małych Pieninach (według Józefa Nyki wysokość szczytu wynosi 977 m n.p.m.). Znajduje się pomiędzy Smerekową i Wierchliczką.

 

Durbaszka 942 m n.p.m.
GPS – 49.386861, 20.535972

Mało wybitny szczyt górski w Małych Pieninach. Znajduje się w głównym grzbiecie Małych Pienin i przebiega przez niego granica słowacko-polska.

 

Borsuczyny 939 m n.p.m.
GPS – 49.385417, 20.546861

Jest to niewiele wznoszący się ponad grzbiet Małych Pienin, ale stromy i skalisty szczyt porośnięty lasem świerkowym.

 

Nowa Góra 902 m n.p.m.
GPS – 49.414556, 20.396556

drugi co do wysokości szczyt Pienin Właściwych i najwyższy szczyt Pienin Czorsztyńskich. Ma charakterystyczny kształt ostrego stożka i wyraźnie wyróżnia się na tle innych szczytów Pienin.

 

Wysoki Wierch 899 m n.p.m.
GPS – 49.393333, 20.513611

Kopulaste wzniesienie w Małych Pieninach.Położone jest w grzbiecie Małych Pienin, wprost na południe od Jarmuty, ponad doliną Leśnickiego Potoku. Przebiega przez niego granica słowacko-polska.

 

 

Góry Sowie

Wielka Sowa 1015 m n.p.m.
GPS – 50.680158, 16.485497

 

Mała Sowa 972 m n.p.m.
GPS – 50.682514, 16.465278

 

Kalenica 964 m n.p.m.
GPS – 50.642778, 16.546389

 

Słoneczna 960 m n.p.m.
GPS – 50.648681, 16.542936

 

Grabina 943 m n.p.m.
GPS – 50.656667, 16.492775

 

Kozia Równia 930 m n.p.m.
GPS – 50.663689, 16.50995

 

Sokolica 915 m n.p.m.
GPS – 50.669629, 16.476182

 

Rymarz 913 m n.p.m.
GPS – 50.650833, 16.533056

 

 

Beskid Niski

Lackowa 997 m n.p.m.
GPS – 49.426794, 21.096604

 

Ostry Wierch 938 m n.p.m.
GPS – 49.439167, 21.123056

 

Biała Skała 903 m n.p.m.
GPS – 49.444444, 21.114444

 

Jaworzyna Konieczniańska 881 m n.p.m.
GPS – 49.447500, 21.263889

 

Jaworzynka Regietowska 869 m n.p.m.
GPS – 49.440437, 21.197939

 

Kamień nad Jaśliskami 857 m n.p.m.
GPS – 49.395681, 21.820469

 

Wielki Bukowiec (Pasika) 848 m n.p.m.
GPS – 49.349444, 21.957778

 

Kozie Żebro 847 m n.p.m.
GPS – 49.462500, 21.203611

 

Wątkowa 846 m n.p.m.
GPS – 49.576111, 21.366667

 

 

Góry Bystrzyckie

Jagodna 977 m n.p.m.
GPS – 50.252461, 16.564417

 

Sasanka 965 m n.p.m.
GPS – 50.264444, 16.563333

 

Łomnicka Równia 898 m n.p.m.
GPS – 50.345556, 16.522222

 

Czerniec 891 m n.p.m.
GPS – 50.189053, 16.579417

 

Anielska Kopa 871 m n.p.m.
GPS – 50.338892, 16.528339

 

Smolna 869 m n.p.m.
GPS – 50.369006, 16.460533

 

 

Rudawy Janowickie

Skalnik 945 m n.p.m.
GPS – 50.808469, 15.900069

 

Dzicza Góra 891 m n.p.m.
GPS – 50.832303, 15.929069

 

Wołek 878 m n.p.m.
GPS – 50.838189, 15.935374

 

Wielka Kopa 871 m n.p.m.
GPS – 50.813992, 15.957789

 

Bielec 871 m n.p.m.
GPS – 50.824311, 15.928833

 

Rudnik 853 m n.p.m.
GPS – 50.772986, 15.867708

 

Bobrzak 839 m n.p.m.
GPS – 50.789119, 15.886708

 

 

 

 

Góry Kamienne

Waligóra 936 m n.p.m.
GPS – 50.683333, 16.283333

 

Suchawa 928 m n.p.m.
GPS – 50.680556, 16.265556

 

Kostrzyna 906 m n.p.m.
GPS – 50.679722, 16.260278

 

Włostowa 903 m n.p.m.
GPS – 50.679194, 16.255611

 

Jeleniec 902 m n.p.m.
GPS – 50.690278, 16.311389

 

Bukowiec 898 m n.p.m.
GPS – 50.695278, 16.259167

 

Turzyna 895 m n.p.m.
GPS – 50.68825, 16.297167

 

Ruprechticki Szpicak 870 m n.p.m.
GPS – 50.661111, 16.281111

 

Rogowiec 870 m n.p.m.
GPS – 50.693889, 16.322222

 

Czarnek 868 m n.p.m.
GPS – 50.708278, 16.321333

 

Klin 866 m n.p.m.
GPS – 50.691389, 16.284444

 

Lesista Wielka 851 m n.p.m.
GPS – 50.702722, 16.190222

 

 

 

Beskid Mały

Czupel 934 m n.p.m.
GPS – 49.766111, 19.155278

Łamana Skała (błędne: Madohora) 929 m n.p.m.
GPS – 49.763611, 19.396028

Leskowiec 918 m n.p.m.
GPS – 49.788611, 19.443444

Magurka Wilkowicka 909 m n.p.m.
GPS – 49.776944, 19.130556

Wielki Cisownik 853 m n.p.m.
GPS – 49.784777, 19.260855

Groniczki 839 m n.p.m.
GPS – 49.815556, 19.144444

Kiczera 831 m n.p.m.
GPS – 49.791667, 19.249167

Chrobacza Łąka 830 m n.p.m.
GPS – 49.822722, 19.164944

Gaiki 808 m n.p.m.
GPS – 49.809014, 19.125236

Żar 761 m n.p.m.
GPS – 49.787239, 19.224869

Bukowski Groń 729 m n.p.m.
GPS – 49.821444, 19.256667

 

 

 

 

Góry Stołowe

Szczeliniec Wielki 919 m n.p.m.
GPS – 50.485833, 16.339167

Skalniak 915 m n.p.m.
GPS – 50.471944, 16.321111

Szczeliniec Mały 895 m n.p.m.
GPS – 50.483333, 16.316667

Narożnik 851 m n.p.m.
GPS – 50.459111, 16.346667

Błędne Skały 850 m n.p.m.
GPS – 50.479279, 16.286816

 

 

 

Góry Opawskie

Biskupia Kopa 889 m n.p.m.
GPS – 50.256002, 17.422791

Srebrna Kopa 785 m n.p.m.
GPS – 50.256667, 17.455556

Zamkowa Góra 571 m n.p.m.
GPS – 50.272778, 17.458889

Szyndzielowa Kopa 533 m n.p.m.
GPS – 50.278333, 17.460833

 

 

 

 

Góry Wałbrzyskie

Borowa 854 m n.p.m.
GPS – 50.722778, 16.303056

Chełmiec 851 m n.p.m.
GPS – 50.779167, 16.210278

Trójgarb 778 m n.p.m.
GPS – 50.81285, 16.163333

 

 

 

Góry Bardzkie

Kłodzka Góra 765 m n.p.m.
GPS – 50.451653, 16.753211

Ostra Góra 751 m n.p.m.
GPS – 50.46591, 16.74572

Wilczak 637 m n.p.m.
GPS – 50.543617, 16.668878

Bardzka Góra (Kalwaria) 583 m n.p.m.
GPS – 50.495547, 16.748886

 

 

 

 

Góry Kaczawskie

Skopiec 724 m n.p.m.
GPS – 50.946154, 15.883262

Baraniec 723 m n.p.m.
GPS – 50.941444, 15.884733

Okole 721 m n.p.m.
GPS – 50.980833, 15.818056

Maślak 720 m n.p.m.
GPS – 50.943611, 15.872500

Łysa Góra 708 m n.p.m.
GPS – 50.961389, 15.794722

Turzec 690 m n.p.m.
GPS – 50.893056, 15.970833

Poręba 671 m n.p.m.
GPS – 50.892222, 16.037222

Połom 667 m n.p.m.
GPS – 50.939444, 15.910278

 

 

 

 

Masyw Ślęży

Ślęża 718 m n.p.m.
GPS – 50.865000, 16.708611

Radunia 573 m n.p.m.
GPS – 50.837369, 16.710386

Wieżyca 415 m n.p.m.
GPS – 50.886714, 16.729119

 

 

 

Góry Świętokrzyskie

 

Góra Agata – 613,96 m n.p.m.
GPS – 50.890833, 20.900833

Łysica – 613,31 m n.p.m.
GPS – 50.891557, 20.896638

Łysa Góra 595 m n.p.m.
GPS – 50.860278, 21.046944

Szczytniak 554 m n.p.m.
GPS – 50.826111, 21.160556

Księża Skała 550 m n.p.m.
GPS – 50.874722, 20.980556

Góra Jeleniowska 533 m n.p.m.
GPS – 50.826930, 21.110987

 

 

 

Pogórze Ciężkowickie

Liwocz 562 m n.p.m.
GPS – 49.813222, 21.351389

Brzanka 534 m n.p.m.
GPS – 49.850643, 21.091041

 

 

 

Wyżyna Krakowsko-Częstochowska

Góra Janowskiego (Zamkowa) 516 m n.p.m.
GPS – 50.451111, 19.553611

Skałka 502, Grodzisko 513 m n.p.m.
GPS – 50.20025, 19.778111

Wielka Skała 513 m n.p.m.
GPS – 50.203056, 19.775167

Ostry Kamień 502 m n.p.m.
GPS – 50.200328, 19.770119

Łysa 492 m n.p.m.
GPS – 50.202861, 19.76425

 

 

 

Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie

Wacławka 472 m n.p.m.
GPS – 50.649247, 16.677449

Wrona 458 m n.p.m.
GPS – 50.661925, 16.642569

Orzeł 458 m n.p.m.
GPS – 50.661429, 16.647440

 

 

Wyżyna Śląska – Pasmo Chełmu

Góra Świętej Anny 408 m n.p.m.
GPS – 50.459167, 18.168333

 

 

 kopiowanie jakiejkolwiek części zabronione 

 

 

 

polecamy kolejne zestawienia

 

 
Szczyty Tatr Polskich alfabetycznie

 
 

szczyty pasm górskich w Polsce

 
 
 
schroniska górskie w Polsce
 

 

 
 
2022-02-20 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zabytki sakralne

Bazylika kolegiacka Grobu Bożego w Miechowie

przez Redakcja 2022-02-20
Napisane przez Redakcja
Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 56

Bazylika kolegiacka Grobu Bożego w Miechowie

 

   W sanktuarium Grobu Bożego w Miechowie znajduje się najstarsza w świecie replika Grobu Chrystusa w Jerozolimie. Kościół miechowski z został zbudowany na złożonej przez pobożnego rycerza Jaksę autentycznej ziemi z góry Golgoty, przywiezionej w workach w 1163 r. do Miechowa. W 1099 r. Gotfryd de Bouillon osadził grupę 20 kanoników świeckich przy Bazylice Grobu Bożego w Jerozolimie. W 1114 r. powstało zgromadzenie bożogrobców, aby stróżować przy najświętszym miejscu chrześcijaństwa – Grobie Chrystusa.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 56

 

 Kolegiata Grobu Bożego w Miechowie – miechowska kolegiata jest trzynawową trójprzęsłową bazyliką gotycką z XIV/XV wieku z fragmentami romańskimi z pierwszego trzydziestolecia XIII wieku, przebudowaną w stylu późnobarokowym w drugiej połowie XVIII wieku. Jest siedzibą Miechowskiej Kapituły Kolegiackiej. W 1996 roku uzyskała od Jana Pawła II tytuł Bazyliki mniejszej.

 Pierwszy kościół pw. Grobu Pańskiego był zbyt mały, dlatego w latach 1235-1293 podjęto budowę nowego romańskiego kościoła, poświęconego przez bpa Prokopa. Miechowska świątynia znaczenia nabrała po opanowaniu Jerozolimy przez muzułmanów – Miechów był wówczas celem pielgrzymek całej ówczesnej Europy. W 1379 r. kościół spłonął w pożarze miasta. Gruntownie odbudowany w stylu gotyckim w latach 1394-1410, ulegał jeszcze kilkakrotnym pożarom (m.in. w 1506 r. i 1745 r.). Dzisiejszy wygląd pochodzi z przebudowy dokonanej w XVIII wieku w stylu barokowym.

Kaplica Grobu Chrystusa na dziedzińcu wewnętrznym klasztoru znajduje się – gotycko-renesansowa kopia kaplicy w Jerozolimie, w niej Grób Pański oraz kopia Całunu Turyńskiego. Miechowska kopia Grobu Pańskiego została zbudowana około 1530 roku w linii wschód-zachód, tak jak grób w Jerozolimie. Odpowiada opisowi biblijnemu: łoże grobowe znajduje się po prawej stronie (pomieścić może pięć osób), posiada małe wejście, (by zajrzeć do środka trzeba się przed nim mocno schylić), zasunąć go można dużym kamieniem. Wymiary wewnętrzne są bardzo zbliżone lub identyczne w stosunku do pierwowzoru jerozolimskiego. Z okresu budowy grobu pochodzą prawdopodobnie renesansowe malowidła zdobiące jego kopułę, odkryte na przełomie lat 2008-2009.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 54

 

Bazylika Grobu Bożego w Miechowie
ul. Warszawska 1
32-200 Miechów

https://www.bazylikamiechow.pl/

 

Do kościoła przylega klasztor, pierwotny z 2. poł. XII w., odbudowywany i rozbudowywany w XIX, XV, XVI oraz w XVII w. Na parterze dookoła wirydarza – krużganki gotycko – renesansowe. W pobliżu kościoła – dawny dom generała zakonu zwany „zamkiem”, piętrowy, późnobarokowy, z 2.poł. XVIII w.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 6

 

Czy wiesz, że…

Osiedlając się w XII w. w Polsce – w Miechowie, bożogrobcy wprowadzili tu swoją specyficzną liturgię i nabożeństwa, wcześniej nieznane, m.in. rozpowszechnili zwyczaj urządzania grobu Chrystusa w kościołach w Wielki Piątek.

Po kasacie zakonu w Miechowie władze carskie wywiozły z biblioteki zakonnej 17 skrzyń starodruków zawierających 4 644 tomy. Skrzynie wieziono barkami Wisłą do Warszawy, a potem wozami do Petersburga. Flisacy część ksiąg spalili dla… rozgrzewki.

Do kaplicy Grobu Bożego w Miechowie pielgrzymowała królowa Jadwiga w podzięce za oczyszczenie jej z zarzutu wiarołomstwa.

Bożogrobcy Miechowscy zarządzali konwentami i posiadłościami w całej Europie, gdy domy i klasztory angielskie i niemieckie ogarnęła fala reformacji. Dokumenty zatwierdzane w Miechowie istnieją do dnia dzisiejszego m.in. w konwencie Kanoniczek Grobu Bożego w Saragossie w Hiszpanii.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 45

 

15 lipca 1099 r. Jerozolima, miejsce męki i śmierci Chrystusa, zdobyta została przez krzyżowców, dowodzonych przez Gotfryda z Bouillon. Jako pierwszy władca Królestwa Jerozolimskiego, przyjął On tytuł „obrońcy Świętego Grobu” i odnowił sanktuarium Grobu Chrystusa. Obok niego uformowała się grupa zakonników, strażników, do opiekowania się Grobem, odprawiania modlitw i nabożeństw. Władca Królestwa Jerozolimskiego ustanowił dwudziestu kanoników Grobu Świętego, a ich celem głównym była służba Boża w bazylice wznoszonej na Golgocie, stworzenie więzi duchowej miedzy ówczesnymi krzyżowcami oraz propagowanie cnotliwego stylu życia. Zadaniem duchowym kanoników było spełnianie posług duszpasterskich wobec pielgrzymów i modlitwa przy Grobie. Tak oto w 1099 r. powstał Zakon Stróżów Świętego Grobu Bożego zwany potocznie Bożogrobcami.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 30

 

Na początku drugiej dekady XII w. zakon otrzymał regułę Św. Augustyna, a kilkanaście lat później zatwierdzony został przez kolejnych papieży.

W 1162 r., jak podaje rocznik miechowski na pielgrzymkę do ziemi świętej udał się książę Jaksa herbu Gryf, właściciel Miechowa i ziem okolicznych. Przyjmuje się, że w 1163 r. w drogę powrotną zabrał ze sobą zakonnika – bożogrobcę. Prawdopodobnie miał na imię Marcin i był z pochodzenia Francuzem, dlatego zwano go Gallem. Według legendy wracający z pielgrzymki Jaksa wiózł również kilka worków z ziemią z miejsca, gdzie znajdował się Grób Pański w Jerozolimie. Miała ona zostać wysypana pod fundamenty pierwszego kościółka ufundowanego przez Jaksę. Zakon otrzymał od fundatora w posiadanie trzy miejscowości: Miechów, Zagorzyce i Komorów. W niedługim czasie przystąpiono do budowy kościoła
i klasztoru w Miechowie.

Ważnym etapem w rozwoju kongregacji miechowskich bożogrobców było wystawienie w 1198 r. dokumentu przez Monachusa, patriarchę kościoła Zmartwychwstania w Jerozolimie. Dyplom ten poświadczał dotychczasowe nadania i samodzielność klasztoru miechowskiego od wpływu patriarchy, i jak tłumaczą to znawcy tematu zezwalał na przyjmowanie darowizn i kierowanie się „własną polityką” gospodarczą i duchowną, zgodnie z miejscowymi realiami.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 19

 

Historia miechowskiej parafii jest nierozerwalnie związana z Zakonem Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego (Ordo Canonicorum Regularium Custodum Sacrosancti Sepulchri Domini Hierosolymitani), popularnie zwanych bożogrobcami bądź miechowitami.

 Chociaż prowadzenie parafii nie należało do zasadniczych zadań wspólnot zakonnych, to jednak placówki zakonne sprawowały opiekę duszpasterską, a także obejmowały parafie, w wyniku zgody władz kościelnych. Taką zgodę uzyskali bożogrobcy na mocy bulli papieża Urbana IV z 26 IX 1262 r. Tam, gdzie zakon posiadał prawo patronatu mogli oni obsadzać stanowiska kościelne, dodatkowo w 1262 r. zgodnie z wolą papieża bożogrobcy uzyskali egzempcję w szerokim zakresie spraw, co można najprościej wytłumaczyć, jako uzyskanie kompetencji władz zakonnych do czuwania nad pracą duszpasterską w parafiach przez nich kierowanych.

Można, zatem przyjąć, że bożogrobcy prowadzili parafię, co najmniej od II poł. XIII w. a niektórzy przesuwają jej powstanie na koniec XII w. Jej najstarszy okręg tworzyły niewątpliwie Miechów, Zagorzyce i Komorów, oraz miejscowość o tajemniczej nazwie Coccha – dziś łączona z miejscowością w okolicach Szczepanowic nad Parkoszówką. W I poł. XIII w. parafia powiększyła się o Jaksice, które w 1230 r. stały się w całości własnością miechowitów.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 24

 

Istotną rolę w życiu miechowskiej parafii odgrywała szkoła i szpital. Szkoła parafialna, posiadająca własny budynek, funkcjonowała przynajmniej od XIV w., miała ona wysoki poziom nauczania, o czym świadczy kadra naukowa, choćby przykład późniejszego świętego Jana Kantego, będącego wykładowcą w latach 1421-1429. W końcu XVIII w. pobierało naukę w niej 31 uczniów.

Szpital jak również kaplica szpitalna św. Barbary usytuowane były przy drodze krakowskiej. Kaplica ta była drewniana i wzniesiono ją w XVI w. Na potrzeby szpitala były przewidziane odpowiednie dochody z dóbr zakonnych. W 1783 r. przebywało w nim ok. 4 osoby.

W parafii miechowskiej istotnym elementem życia religijnego były nabożeństwa odprawiane w kościele parafialnym, szczególnie uroczystą oprawę miały nabożeństwa w dni odpustowe. Inną forma aktywności religijnej były pielgrzymki, istniało tez kilka bractw. Najwcześniej poświadczonym jest bractwo św. Anny, zawiązane ok. 1602 r., istniało również Bractwo Różańcowe – od 1638 r., Bractwo Grobu Chrystusa od 1653 r. oraz Bractwo Szkaplerza (1792 r.)

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 28

 

 XIX w. charakteryzował się poważnymi zmianami w strukturze organizacyjnej parafii Miechów. Po kasacie zakonu w 1819 r. kościół klasztorny stał się ośrodkiem duszpasterskim w ramach diecezjalnej organizacji parafialnej. Od 1818 r. Miechów ustanowiono siedzibą dekanatu, który w I poł. XIX w. liczył 11 parafii. W II poł. XIX w. dekanat obejmował swym zasięgiem 40 parafii, na co miała wpływ sytuacja po Powstaniu Styczniowym, kiedy to władze państwowe uznały, że granice dekanatów będą się pokrywały z granicami powiatów.

XIX wiek był okresem, kiedy na terenie miechowskiej parafii funkcjonowały trzy kościoły. Świątynią parafialną był dawny kościół klasztorny pod wezwaniem Grobu Bożego, na cmentarzu istniał kościół św. Barbary, zaś w Siedliskach znajdował się kościółek pod wezwaniem Świętego Krzyża, wzniesiony w XV-XVI w. Szpital funkcjonujący już od kilku wieków, a o którym była już mowa – był instytucją parafialną i istniał przy kościele św. Barbary. W 1874 r. rozpoczęto budowę nowego szpitala w Miechowie pod wezwaniem św. Anny. Od 1902 r. obsługiwały go siostry miłosierdzia – szarytki, w 1905 r. urządzono przy nim kaplicę, a w 1910 r. utworzono przy miechowskim szpitalu kapelanię.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 60

 

 Okres II wojny światowej kaplicę szkolną (dawną cerkiew), Niemcy zajęli na magazyn zbożowy.

 Okres powojenny – lata 1945- 1989 – to czas wielkich zmian w Polsce, a zarazem czas walki systemu politycznego z Kościołem Katolickim, co również nie ominęło i parafii
w Miechowie. To tylko dzięki wytrwałości i stanowczej postawie ówczesnych proboszczów miechowskich – ks. Jana Widłaka i ks. Stanisława Wesołowskiego, lokalna wspólnota kościelna przetrwała ten trudny czas.

W dniu 3 listopada 1996 roku papież Jan Paweł II nadał parafialnej świątyni miechowskiej miano Bazyliki Mniejszej. Akt ten zwieńczył wieloletnie dzieło proboszczów miechowskiego kościoła starających się o uzyskanie tego tytułu dla tak ważnego dla chrześcijaństwa polskiego obiektu kultu.

Ordynariusz diecezji kieleckiej ks. bp. Kazimierz Ryczan, dla dalszego podniesienia rangi miechowskiej bazyliki, erygował na mocy dekretu z dnia 24 grudnia 1997 roku Miechowską Kapitułę Kolegiacką.

W latach 2007-2011 po uzyskaniu funduszy z projektu unijnego przeprowadzono remont południowego skrzydła klasztoru oraz zamku generałów z przeznaczeniem na organizację Muzeum Ziemi Miechowskiej, które powstało w 2012 r.

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 31

 

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 58

 

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozego w Miechowie Malopolska 62

 

 

Bazylika kolegiacka Grobu Bozgo w Miechowie w Malopolsce obraz Matki Boskiej 1

2022-02-20 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Błyszcz – szczyt graniczny w Tatrach Zachodnich

przez Redakcja 2022-02-20
Napisane przez Redakcja
Blyszcz i Bystra Tatry Zachodnie TPN góry 3

 Błyszcz – szczyt graniczny w Tatrach Zachodnich

2159 m n.p.m.

    Słabo odgraniczone zakończenie północnej grani Bystrej, najwyższego szczytu w Tatrach Zachodnich. Z formalnego punktu widzenia sam nie jest szczytem, ponieważ ma zerową minimalną deniwelację względną, czyli nie istnieje żadne obniżenie grani pomiędzy nim a Bystrą. Ma wysokość 2159 m n.p.m. i zbudowany jest z granitów i gnejsów. Wznosi się ponad dolinami: Pyszniańską, Kamienistą i Gaborową.

Na szczyt prowadzi szlak turystyczny a najlepszy widok na szczyt i zbocza jest z Pyszniańskiej Doliny i z Siwego Wierchu. Panorama ze szczytu jest imponująca.

 

Blyszcz i Bystra Tatry Zachodnie TPN góry 3

 

Błyszcz leży w głównym grzbiecie Tatr, którym biegnie tu polsko-słowacka granica; pomiędzy dwoma wybitnymi szczytami: Kamienistą i Starorobociańskim Wierchem. Od położonej na wschód Kamienistej oddzielony jest Pyszniańską Przełęczą. Ze Starorobociańskim Wierchem łączy go niska, poszarpana grań, w której wyróżnia się jeszcze jeden niewybitny szczyt – Siwy Zwornik i grań Liliowych Turni, ograniczona dwoma niewielkimi przełęczami: Liliowym Karbem i Banistą Przełęczą. Od północnej, polskiej strony jego stroma, 400-metrowa ściana opada do Doliny Pyszniańskiej, tworząc w niższych partiach skalne żebra, tzw. Grzędy. Błyszcz i Bystra widoczne są z wielu miejsc w Dolinie Kościeliskiej, doskonale widać je ze schroniska PTTK na Hali Ornak i znad Smreczyńskiego Stawu. Skaliste zbocze Błyszcza często błyszczy się w promieniach światła, stąd jego nazwa. Nazwę tę upowszechnił Walery Eljasz-Radzikowski – twórca jednego z pierwszych przewodników po Tatrach. Szczyt wcześniej nazywany był Pyszną z racji swojego położenia nad halą o tej nazwie.

 

Blyszcz Tatry Zachodnie 4

 

Błyszcz i Bystra były pod koniec XIX i w pierwszej połowie XX w. popularnym obiektem turystycznych wypraw. Pierwsi turyści korzystali z gospody na polanie Stare Kościeliska, później z nieistniejącego już schroniska na Hali Pysznej. Po utworzeniu w 1947 r. rezerwatu przyrody Tomanowa-Smreczyny Błyszcz przez długi czas był nieosiągalny dla turystów polskich. Obecnie jest dostępny z Banistej Przełęczy.

 

Blyszcz i Bystra Tatry Zachodnie TPN góry 2

Szlaki turystyczne

 – czerwony szlak biegnący główną granią przez Liliowy Karb, Liliowe Turnie, Banistą Przełęcz i Błyszcz do Pyszniańskiej Przełęczy. Jest nieczynny od 1 XI do 15 VI.

  • Czas przejścia z Liliowego Karbu na Błyszcz: 55 min, ↓ 35 min
  • Czas przejścia z Błyszcza na Pyszniańską Przełęcz: 40 min, ↑ 55 min
 – niebieski szlak (tylko po słowackiej stronie) od zielonego szlaku (Pod Klinem – Liliowy Karb) w Dolinie Gaborowej na Banistą Przełęcz, od której biegnie na Bystrą zachodnimi zboczami Błyszcza tuż pod jego grzbietem, inną ścieżką niż graniczny szlak czerwony (można to zobaczyć na zdjęciu). Jest nieczynny od 1 XI do 15 VI.

  • Czas przejścia od rozdroża ze szlakiem zielonym na przełęcz: 1 h, ↓ 40 min
  • Czas przejścia z przełęczy na Bystrą: 40 min, ↓ 25 min

Blyszcz i Bystra Tatry Zachodnie TPN góry 1

 

Blyszcz Tatry Zachodnie 2

 

Blyszcz i Bystra Tatry Zachodnie TPN góry 5

 

Blyszcz Tatry Zachodnie 1

 

Blyszcz i Bystra Tatry Zachodnie TPN góry 4

 

Szczyty Tatr Polskich alfabetycznie
Najpiekniejsze Miejsca w Tatrach baner
SCHRONISKA GÓRSKIE W POLSCE wykaz

 

2022-02-20 0 komentarze/y
1 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 126
  • 127
  • 128
  • 129
  • 130
  • …
  • 288

Archiwa

  • sierpień 2026
  • lipiec 2026
  • czerwiec 2026
  • maj 2026
  • kwiecień 2026
  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Polska jest jednym z najważniejszych krajów świata pod względem muzeów plenerowych i skansenów etnograficznych.

    2026-08-07
  • Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju

    2026-08-07
  • Park Marii Luizy w Sewilli – pamiątka po wielkiej Wystawie Iberoamerykańskiej w 1929 roku

    2026-08-07
  • Jak wybierać ubezpieczenia turystyczne? Kluczowe cechy bezpiecznej opcji

    2026-08-07
  • Czyste Góry Czyste Szlaki, Beskid Sądecki

    2026-08-06
  • Najpiękniejsze miejsca UNESCO w Tunezji

    2026-08-05

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Kopalnia złota Rosia Montana w Rumunii

2024-08-17

Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

2024-08-17

FIND US

[icon_bar icon="icon-facebook" link="https://www.facebook.com/groups/betheme" target="" size="small" social="facebook"][icon_bar icon="icon-gplus" link="#" target="" size="small" social="google"][icon_bar icon="icon-x-twitter" link="#" target="" size="small" social="twitter"][icon_bar icon="icon-vimeo" link="#" target="" size="small" social="vimeo"][icon_bar icon="icon-play" link="https://www.youtube.com/@MuffinGroup" target="" size="small" social="youtube"]

Najnowsze komentarze

  1. KlubowiczAdmin - Najpiękniejsze zamki i obiekty obronne w Polsce polecane do zwiedzania
  2. KlubowiczAdmin - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  3. Maciej - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  4. krzysiek - Jak spać spokojnie w krainie niedźwiedzi – sprawdzony sposób z Via Adriatica
  5. KlubowiczAdmin - Największe zabytkowe amfiteatry na świecie – TOP 10

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • alejapodroznikow
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Kolej
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • noclegi
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Podziemia turystyczne w Polsce
  • Podziemia w Europie i na świecie
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska górskie w Polsce
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Nasz magazyn

Vitae adipiscing turpis. Aenean ligula nibh in, molestie id viverra a, dapibus at dolor. Aenean ligula nibh in molestie id.

Reklama

SIGN UP FOR
NEWSLETTER

Aenean ligula nibh, mole stie id viverra a, dapibus ante lobortis

[button title="Subscribe" link="#"]

Tagi

afryka Albin Marciniak Albin Marciniak podróżnik azja Chorwacja Czyste Góry Czyste Szlaki Czyste Tatry foto: Albin Marciniak góry jaskinie katakumby Klub Podróżników Klub Podróżników Śródziemie konkurs Konkurs fotograficzny kopalnie Kościoły i obiekty sakralne Kraków Kraków Airport mapa zamków maroko military mine muzeum najpiękniejsze podziemia w Europie do zwiedzania Orla Perć Piwnica pod Baranami podziemia w Polsce podziemia świata polska polska na weekend RYANAIR schronisko skansen slajdowisko słowacja tatry The most beautiful underground in Europe to explore Underground cave w Krakowie w Polsce wyprawa zamek Zamki Polskie Zamki w Polsce

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie

Polecane

Polska jest jednym z najważniejszych krajów świata pod względem muzeów plenerowych i skansenów...
Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju
Park Marii Luizy w Sewilli – pamiątka po wielkiej Wystawie Iberoamerykańskiej w 1929...
Jak wybierać ubezpieczenia turystyczne? Kluczowe cechy bezpiecznej opcji

Ostatnio dodane

Polska jest jednym z najważniejszych krajów świata pod względem muzeów plenerowych i skansenów etnograficznych.
Karaiby dla koneserów. Trzy wyspy, które pokazują zupełnie inne oblicze tropikalnego raju
Park Marii Luizy w Sewilli – pamiątka po wielkiej Wystawie Iberoamerykańskiej w 1929 roku
Jak wybierać ubezpieczenia turystyczne? Kluczowe cechy bezpiecznej opcji
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt Klub Podróżników Śródziemie
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2026-06-22
  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-06-18
  • Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

    2026-05-29
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-04-10
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign