sobota, 28 marca, 2026
Różne media

Konkurs Turystyczny Dziennikarz Roku 2022 – znamy laureatów

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Konkurs Turystyczny Dziennikarz Roku 2022 – laureaci

Tytuł został przyznany w 4 kategoriach. Zwycięzcami zostali:

    wideo – Radosław Bugajski,

    fotoreportaż – Michał Reicher,

    audycja radiowa – Sława Bieńczycka,

    artykuł – Mieczysław Pawłowicz.

 

Laureatom serdecznie gratulujemy wrażliwości, kreatywności i odwagi w przedstawianiu swojej perspektywy na piękno Polski.

Zwycięzcy otrzymają nagrody w wysokości 4000 zł!

 

info o konkursie:

IV edycja konkursu Turystyczny Dziennikarz Roku skierowana była do dziennikarzy i fotoreporterów promujących walory turystyczne Polski. Jego celem było docenienie twórców popularyzujących turystykę krajową oraz jednocześnie wyróżnienie najlepszych materiałów, które opublikowali w 2021 roku.

 

Organizatorem akcji jest Polska Organizacja Turystyczna. W konkursie mogą wziąć udział dziennikarze z całego kraju, którzy swoimi publikacjami w prasie, Internecie, radiu lub telewizji przyczynili się do zwiększenia popularności polskiej turystyki. O nagrody mogą walczyć również fotografowie współpracujący z redakcjami. Z akcji wyłączone są natomiast blogi i zawarte w nich wpisy.

– Tekstem, słowem, obrazem – jest wiele sposobów na zaprezentowanie walorów naszej Ojczyzny. Poprzez konkurs Turystyczny Dziennikarz Roku pragniemy docenić najlepsze prace przedstawicieli mediów, którzy, szczególnie w trudnym dla turystyki okresie, inspirowali turystów do odkrywania najrozmaitszych zakątków Polski. Zachęcam do nadsyłania swoich zgłoszeń i prezentacji wyjątkowych materiałów – mówił Prezes POT Rafał Szmytke.

Zasady konkursu

W konkursie wyróżniono 4 główne kategorie publikacji: wideo, fotoreportaż, audycja radiowa i artykuł. W każdej z nich na zwycięzcę czeka nagroda pieniężna o wartości 4 000 zł oraz symboliczna statuetka o wartości 200 zł.

Zgłoszone prace konkursowe mogą obejmować:

  • opublikowany artykuł prasowy;
  • artykuł opublikowany na portalu internetowym;
  • materiał wideo opublikowany na portalu internetowym (w tym na portalach streamingowych i pay per view) lub w telewizji;
  • wyemitowaną audycję radiową lub telewizyjną;
  • opublikowany/wyemitowany jednostkowy artykuł/audycję, zrealizowane w ramach cykli redakcyjnych;
  • fotografie zrealizowane w ramach fotoreportaży.

Jak wziąć udział w konkursie?

Udział w konkursie jest bezpłatny, a szanse na zwycięstwo będą mieć materiały, które w sposób oryginalny zaprezentowały ciekawe i piękne zakątki Polski. Aby wziąć w nim udział, należy wypełnić formularz zgłoszeniowy udostępniony na stronie Organizatora pod adresem dziennikarzroku.polska.travel/edycja4.html.

 

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Schroniska

Schronisko PTTK Szwajcarka w Sudetach Zachodnich w Górach Sokolich

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Schronisko PTTK Szwajcarka 3

Schronisko PTTK „Szwajcarka” pod Krzyżną Górą

Górskie schronisko w Sudetach Zachodnich, w Górach Sokolich (Rudawy Janowickie), w woj. dolnośląskim.
 
 
Schronisko położone jest na wysokości 520 m n.p.m., na południowo-wschodnim stoku Krzyżnej Góry (654 m n.p.m.), na terenie Rudawskiego Parku Krajobrazowego. Mieści się w drewnianym zabytkowym budynku, wybudowanym w 1823 roku, w stylu tyrolskim. Położone jest przy węźle pięciu szlaków turystycznych. „Szwajcarka” jest jedynym całkowicie drewnianym schroniskiem w Sudetach.

 

Schronisko PTTK Szwajcarka 3

 

Pierwowzorem był domek myśliwski na wzór budowli z Wyżyny Berneńskiej w Szwajcarii.
Obiekt stojący na zboczu Krzyżnej Góry, nakazał zbudować właściciel pobliskiego zamku w Karpnikach Wilhelm von Hohenzollern.
Tak oto w 1823 roku powstała „Szwajcarka”. Budynek zbudowany jest w stylu tyrolskim w całości z drewna. Nietypowo dla wszystkich domów tyrolskich balkon okala budynek z wszystkich stron. Na dachu umieszczono kamienie w celu jego dociążenia.
Na piętrze znajduje się biesiadna sala z kominkiem i dwa pokoje. Na dole sprawiano i przygotowywano upolowaną zwierzynę. Gotowe jadło wędrowało windą na stoły jaśnie państwa.

Szwajcarka stała się miejscem bardzo popularnym, chętnie odwiedzanym przez gości z zamku. W kolejnych latach urządzono i prowadzono tutaj gospodę z której korzystać mogli wszyscy turyści.

Po II wojnie światowej Szwajcarka należała do Lasów Państwowych a 1950 roku obiekt przejęło PTTK i uruchomiło w nim schronisko turystyczne. Tak oto powstała ogólnodostępna baza noclegowa i gastronomiczna.

W 1990 roku gospodyni schroniska zamordowała swojego męża i ukryła zwłoki w szambie. Makabrycznego odkrycia dokonała pani z SANEPID-u.
Wiele zdarzeń i wspomnień powodują w ludziach opowieści o duchach które tu mieszkają, przez co czynią to miejsce wyjątkowym.

W schronisku mieszkało wielu sławnych alpinistów, którzy w Sokolikach stawiali pierwsze kroki w skałach. Między innymi na strychu Szwajcarki sypiała Wanda Rutkiewicz.

Obok schroniska znajduje się węzeł pięciu szlaków turystycznych. Jest tu bufet i sala w której można odpocząć.
Można przysiąść na ławeczce przy schronisku albo pod wiekową lipą i podziwiać piękne widoki.

 

Schronisko PTTK Szwajcarka 2

 

Schronisko „SZWAJCARKA”

ul. Janowicka 7
58-533 Karpniki
tel. 781 482 993,  75 753 52 83

 

Dojście od stacji PKP w Trzcińsku niebieskim szlakiem zajmuje 1h. Miejsce to stanowi doskonały punkt wypadowy w Rudawy Janowickie i Góry Sokole. Najwyższe i najbardziej charakterystyczne w tutejszym krajobrazie są Krzyżna Góra (654 m) oraz Sokolik (642 m). znakowane szlaki turystyczne umożliwiają uprawianie górskiej turystyki pieszej, rowerowej i narciarskiej. Zielony szlak prowadzi do Wojanowa i Jeleniej Góry, niebieski przez Starościńskie Skały, Wołek i Skalnik do Kamiennej Góry, a żółty do Trzcińska.

Schronisko jest także bazą dla uprawiania wspinaczki skałkowej – Góry Sokole są jednym z najlepszych terenów wspinaczkowych w Polsce. Obiekt oferuje noclegi w pokojach 2, 4 i wieloosobowych w standardzie turystycznym, całodzienne wyżywienie oraz organizację imprez.

 

Schronisko PTTK Szwajcarka 4

 

Schronisko PTTK Szwajcarka 5

 

Schronisko PTTK Szwajcarka 6

 

Schronisko PTTK Szwajcarka 7

 

Schronisko PTTK Szwajcarka 8

 

Wykaz schronisk górskich w Polsce

https://klubpodroznikow.com/schroniska-gorskie-203

 

.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

Wielka Korona Tatr – Andrzej Marcisz

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
Andrzej Marcisz taternik 13

Wszedł na 1181 nazwanych szczytów w Tatrach Wysokich

Andrzej Marcisz i jego Wielka Korona Tatr

 

   Andrzej Marcisz – krakowski taternik i alpinista, przez 42 lata swojej przygody z Tatrami wszedł na 1181  nazwanych szczytów w Tatrach Wysokich powyżej 1600 m n.p.m,. Jak sam potwierdza, nie dotyczy to Tatr Zachodnich oraz Bielskich i skupia się wyłącznie na Tatrach Wysokich. Wspinając się od 1978 r. poznał Tatry na tyle dobrze, że występuje także w roli konsultanta przy produkcji wielu filmów górskich. Jego rozległa wiedza jako bardzo doświadczonego wspinacza, zaowocowała także stworzeniem wyjątkowego przewodnika Wielka Korona Tatr zawierający szczegółowe opisy 101 dróg, którymi można się wspiąć na szczyty Wielkiej Korony Tatr.

 

Andrzej Marcisz taternik 13

 

Do szczytów Wielkiej Korony Tatr zaliczane są tzw. tatrzańskie ośmiotysięczniki. Szczyty przekraczające 8 tys. stóp, czyli 2438 metrów:

  • Gerlach (2655 m n.p.m.),
  • Łomnica (2634),
  • Lodowy Szczyt (2630),
  • Durny Szczyt (2625),
  • Wysoka (2565),
  • Kieżmarski Szczyt (2558),
  • Kończysta (2540),
  • Baranie Rogi (2536),
  • Rysy (2503)
  • Krywań (2496),
  • Staroleśny Szczyt (2492),
  • Ganek (2465),
  • Sławkowski Szczyt (2453),
  • Pośrednia Grań (2440)

 

Andrzej Marcisz 3

fot. Michał Kasperczyk

 

W 2019 r w ciągu dwóch miesięcy wakacji razem z żoną Joanną i synem Antkiem, udało im się zdobyć wszystkie czternaście szczytów Wielkiej Korony Tatr. Tym samym syn Andrzeja stał się najmłodszym zdobywcą wszystkich szczytów Wielkiej Korony Tatr. Antek już jako czterolatek zdobył Mnicha. Chyba nikt młodszy nie wspiął na tę górę.

  •  

Andrzej Marcisz 1

Andrzej Marcisz z synem Antkiem – zdobywcy Wielkiej Korony Tatr.  fot. Władysław Vermessy

 

 

Albin Marciniak:
– Wspinaczka jest sportem dosyć niebezpiecznym, a Ty wspinasz się już 42 lata. Miewałeś sytuacje „kryzysowe” czy wręcz niebezpieczne ?

 
Andrzej Marcisz:
Miałem szczęście, że będąc kilkunastoletnim, początkującym wspinaczem trafiłem pod skrzydła świetnych wspinaczy – wręcz ikony ówczesnego alpinizmu i himalaizmu. Przez te wszystkie lata, niemal uniknąłem wypadków. W pierwszy latach wspinania, miałem kilka takich incydentów. Szczęśliwie zakończyły się ze stosunkowo małymi uszczerbkami zdrowia! Najważniejsze, że wyciągnąłem z nich dobre wnioski i … odpukać od tamtych czasów, doskwierają mi jedynie drobne kontuzje, związane z dużym wysiłkiem wytrzymałościowym podczas wielogodzinnych wspinaczek.

– Pozostając przy ryzyku Twojej pasji, jak do tego podchodzi Twoja żona i rodzina ?

Żona, synowie również się wspinają. Rodzina przyzwyczaiła się do schematu, że wychodzę w nocy i melduję się znów w nocy. Teraz są telefony komórkowe, w razie czego łatwo się skontaktować – nie to co w zeszłym stuleciu!

– Syn poszedł w Twoje ślady i ma już duże sukcesy. Czy jako ojciec masz obawy widząc syna na grani ?

Oboje z żoną, mamy duże obawy o syna. Zresztą chodzę z nim stosując wspinaczkową asekurację nawet po łatwiejszych szlakach. Nie mam najmniejszego wstydu, że idę z dzieckiem po szlaku z pełnym sprzętem wspinaczkowym. Oczywiście kask jest tutaj częścią obowiązkowego wyposażenia!

– Jakie masz porady dla rodziców którzy chodzą ze swoimi dziećmi po górach, mowa oczywiście o tych odcinkach graniowych, eksponowanych.

Generalnie apeluję o rozsądek! Moi synowie mają to szczęście, że mam umiejętności, by zadbać o ich bezpieczeństwo w Tatrach. Znam teren, umiem czytać z chmur na niebie – analizować te wszystkie znaki jakie podpowiada natura. Przygotowuje się do każdego wyjścia bardzo skrupulatnie – badam prognozy pogody, obrazy z kamer internetowych w górach, przeglądam zdjęcia z grup społecznościowych. Kiedyś widząc mnie w górach z rodziną, znajomy powiedział mi, że w góry na wspinaczkę mógłby zabrać każdego – nawet angielską Królową – ale nikogo z rodziny! Dzieci są naszym największym skarbem i dlatego nie możemy ich narażać na niepotrzebne niebezpieczeństwo. Jeśli sami nie czujemy, że tam gdzie chcemy pójść jesteśmy w stanie zapanować nad bezpieczeństwem, lepiej zaniechajmy. Obecnie można też zwrócić się do osób, które posiadają odpowiednie kwalifikacje, aby pomogły zrealizować naszą wymarzoną wspinaczkę czy wejście na wyśniony szczyt! 

 
 
–  Jesteś autorem wielu tekstów i opracowań a teraz ukoronowanie czyli przewodnik Wielka Korona Tatr. Przypuszczam że to nie koniec Twojej twórczości i zapewne masz kolejne plany. Zdradzisz co będzie następne ?


Tak, od wielu lat publikuje moje materiały w branżowych czasopismach jak Góry, Taternik, oraz na portalach wspinaczkowych. Tym przewodnikiem, rozpocząłem serię, którą będę kontynuował. W najbliższej przyszłości, ukaże się przewodnik po Mnichu, który tworzymy wspólnie z Mariuszem Biedrzyckim .
 
 

Andrzej Marcisz taternik 14

 

   W tym sezonie, wyjątkowym dla nas wszystkich ze względu na pandemię, mogłem uzupełnić listę o niewielką liczbę pozycji z tej kolekcji. Dziękuje ponownie wszystkim moim partnerom. Wspinałem się głównie solo i rodzinnie z Asią i Antkiem. Władek Vermessy – „jak starszy brat”, wsparł mnie w tych najtrudniejszych chwilach i wspólnie weszliśmy na te najbardziej niedostępne typu „the bad and the ugly” . Ukłony również dla Albina Marciniaka i Tomka Augustynka za wejście na Niżniego Pazdura- „ostatnią nazwaną a nie zdobytą”.

Z taternickim pozdrowieniem

Andrzej Marcisz

https://www.facebook.com/AndrzejMarciszClimber

 

 

Andrzej Marcisz taternik 11

 

Wielka Korona Tatr przypisana jest do 14 ośmiotysięczników tatrzańskich, które spełniają dwa kryteria: ich wysokość przekracza 8000 stóp oraz wypiętrzają się nie mniej niż 100 metrów ponad najbliższą główną przełęcz.
Przewodnik zawierający szczegółowe opisy 101 dróg, którymi można się wspiąć na szczyty Wielkiej Korony Tatr, stanowi autorski wybór Andrzeja Marcisza.
Znajdują się w nim opisy szlaków, tras i dróg wspinaczkowych o stopniu trudności od I do V w skali tatrzańskiej.
Przewodnik skierowany jest do taterników, a także do doświadczonych turystów wysokogórskich, którzy korzystając z usług uprawnionych przewodników i instruktorów wspinaczki górskiej zechcą stanąć na 14 najwyższych szczytach Tatr.
Przewodnik zawiera szczegółowe mapy przygotowane przez zawodowego kartografa i tatrzańskiego hobbystę Rafała Jońcę, w oparciu o technologię Lidar.
Szczegóły dróg rozrysowane zostały na ponad 500 zdjęciach topograficznych! Wszystkie szczyty są znajdują się w słowackiej części Tatr Wysokich,
dlatego 100 dróg z przewodnika jest zlokalizowana na Słowacji i tylko jedna – na otarcie łez – prowadzi od polskiej strony!

Pełna lista zdobytych szczytów, turni i turniczek:

 

Wielka Korona Tatr Andrzej Marcisz

 

Książka do nabycia w sklepie wydawnictwa Bezdroża: https://bezdroza.pl/ksiazki/wielka-korona-tatr

 

 

Andrzej Marcisz – krakowski taternik i alpinista, zawodnik sportu wspinaczkowego. Wielokrotny mistrz Polski we wspinaniu w konkurencjach zarówno szybkościowych, jak i na trudność.
Z powodzeniem startował również w zawodach międzynarodowych, gdzie zwyciężał w Czechosłowacji, Bułgarii czy ZSRR. Wywalczył brązowe medale Pucharu Świata (1989), Mistrzostw Europy (1992)
oraz srebrny Arco Rock Master (1990). Od 43 lat wspina się i wędruje po Tatrach. Posiada na koncie poprowadzenie szeregu nowych, ekstremalnie trudnych dróg w skałkach i Tatrach.
Jest taternikiem, który przeszedł większość dróg na sztandarowych ścianach tatrzańskich – w latach 80. na Raptawickiej Turni, w latach 90. na Kazalnicy Mięguszowieckiej, a w okresie 2003-2008 na Mnichu.
Autor wielu pierwszych przejść klasycznych na największych ścianach tatrzańskich. W 1990 roku wraz z przyjaciółmi założył sekcję wspinaczkową w klubie Korona Kraków.
Przed dziesięciu laty jego uwagę przykuły szczyty i turnie tatrzańskich grani. W 2014 roku skompletował wejście na 169 nazwanych szczytów w Głównej Grani Tatr Wysokich,
rok później dokonał samotnego przejścia non-stop całej grani, stając na wszystkich szczytach i przełęczach, co zajęło mu 57 godzin czystego wspinania. W 2018 roku zakończył realizację przejścia wszystkimi graniami Tatr Wysokich,
a w 2020 roku skompletował wejścia na 1181 szczytów Tatr Wysokich, nazwanych w przewodnikach Witolda H. Paryskiego, Arno Puškáša i Ivana Bohuša. Jednym z jego hobby jest tatrzańska fotografia topograficzna.
W 2019 roku z żoną i 9-letnim synek Antkiem zdobyli Wielką Koronę Tatr. Występował i pomagał w realizacji wielu projektów filmowych, współpracował z takimi reżyserami, jak Marcin Koszałka, Marcin Wrona, Krzysztof Lang, Michał Marczak, Urszula Antoniak i Marcin Polar.

 

Andrzej Marcisz taternik 16

n/z Albin Marciniak i Andrzej Marcisz

 

Andrzej Marcisz taternik 2

n/z Tomasz Augustynek i Andrzej Marcisz

 

Andrzej Marcisz taternik 8

Niżni Pazdur czyli „dziewicza” turnia i Andrzej Marcisz na szczycie.

 

Andrzej Marcisz taternik 3

Tomek Augustynek asekuruje Andrzeja Marcisza w drodze na Niżni Pazdur

 

Andrzej Marcisz taternik 1

 

Andrzej Marcisz taternik 5

 

Andrzej Marcisz taternik 15

 

Andrzej Marcisz taternik 12

 

Albin Marciniak taternik 3

n/z autor tekstu Albin Marciniak

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Góry

profile szlakow w Tatrach

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Profile szlaków w Tatrach

Najpopularniejsze szlaki w Tatrach. Profile – wysokości – odległości – czasy przejść.

Mierz siły na zamiary

Szlak prowadzący obok Zielonego Stawu na Przełęcz Karb i na Świnicką Przełęcz. W tle Kościelec.

 

   Prezentowane odległości są orientacyjne a suma przebytych kilometrów oraz ilość wejść i zejść może być większa. Do szlaków widocznych na wykresach należy doliczać odcinki dojściowe, uzależnione od punktów startu i zakończenia wędrówki, które będą różne, w zależności od tego czy rozpoczynamy przy wejściu na teren TPN czy też wyruszamy ze schroniska. Pamiętać należy że miejsca gdzie możemy zaopatrzyć się w napoje, są odległe o wiele kilometrów. W plecaku musi znaleźć się ilość płynów adekwatna do planowanej trasy. Tatry to także szybko zmieniająca się pogoda i długie wędrówki należy planować z uwzględnieniem prognozy pogody. W plecaku musi znaleźć się także odpowiednia odzież uzależniona od pory roku i warunków atmosferycznych oraz mapa i naładowany telefon.

 

szlaki w Tatrach 7

szlak z Rusinowej Polany na Palenicę Białczańską

 

 

1 Palenica Morskie Oko

Popularna droga z parkingu na Palenicy Białczańskiej prowadząca  nad Morskie Oko.

 

 Palenica Białczańska – Włosienica – Morskie Oko.

Odcinek prowadzący z parkingu, przez końcowy postój zaprzęgów konnych aż do schroniska nad Morskim Okiem. Sam staw będący dla wielu osób celem wędrówek, leży nieco niżej. Pokonywany odcinek może się różnić, w zależności od tego czy pokonujemy całość drogą, czy też korzystamy z kilku skrótów ścinających malownicze zakręty.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d50915.94183699987!2d20.083006472761884!3d49.22888332382459!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x4715f5243db6b881%3A0xf8250dc14491699e!2sPunkt%20wej%C5%9Bciowy%20do%20TPN%20-%20Palenica%20Bia%C5%82cza%C5%84ska!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593723899001!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

2 Morskie Oko Czarny Staw

Morskie Oko – Czarny Staw pod Rysami – Rysy

Na stosunkowo krótkim dystansie, bo wynoszącym poniżej 5 km mamy aż do pokonania aż 1100 metrów różnicy wysokości. Podejście skalne powyżej Buli pod Rysami na długim odcinku zabezpieczone jest łańcuchami. Pomiędzy wierzchołkami Rysów jest niewielka przełęczka, która prowadzi na wierzchołek Słowacki wynoszący 2503 m n.p.m.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d12738.986819672373!2d20.07382258904531!3d49.1900529108889!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x47158a72b396cebf%3A0xacf301744371f702!2sRysy!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593724072171!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

3 Kuźnice Kasprowy

Kuźnice – Myślenickie Turnie – Kasprowy Wierch

Zdecydowana większość osób wybiera kolejkę linową, w szczytach sezonów stojąc w kolejce do kolejki nawet 4 godziny. Tymczasem na wierzchołek Kasprowego Wierchu prowadzi niewymagający technicznie a bardzo malowniczy szlak.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d25447.0252848951!2d19.9791513396379!3d49.250122002588625!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x47158a72b396cebf%3A0xacf301744371f702!2sRysy!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593724754096!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

4 Kasprowy Ciemniak

Kasprowy Wierch – Ciemniak 

Mimo stosunkowo niewielkie odległości pomiędzy tymi dwoma wierzchołkami oraz „zaledwie” 300 m różnicy wzniesień, pokonanie szlaku potrafi zmęczyć. Odcinek 6.5 km należy zwiększyć o ilość podejść i zejść, co znacznie wydłuża trasę oraz zwiększa sumę pokonanych podejść i zejść.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d25454.494321309747!2d19.924981446585242!3d49.235629975856774!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x47158d0ef2a887a7%3A0xde5f0c7d7d5c1d40!2sKondracka%20Kopa!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593724952626!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

5 Wierch Porońca Murowaniec

Wierch Porońca – Schronisko Murowaniec

Szlak prowadzący przez Gęsią Szyję, wierzchołkiem będącym jedynym eksponowanym punktem na całym odcinku. Szlak mimo że relatywnie długi, to jednak wiedzie łagodnym terenem pośród dużej ilości zieleni.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d25439.17420008931!2d20.03810629394647!3d49.26535190634768!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x4715f35edce18ddf%3A0xabbe029ba598a3ca!2sPsia%20Trawka!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593725458533!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

6 Cyrhla Wodogrzmoty

Toporowa Cyrhla – Wodogrzmoty Mickiewicza.

Łagodny wręcz spacerowy szlak prowadzący z punktu widokowego przy drodze z Zakopanego na Łysą Polanę. Po drodze szlak wiedzie przez Psią Trawkę i Rówień Waksmundzką. Zejście poniżej Wodogrzmotów Mickiewicza, na drogę z Palenicy Białczańskiej do Morskiego Oka.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d25440.845436374813!2d20.043974967074877!3d49.26211025568368!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x4715f36a50a50b29%3A0x1cfe3ec2ae2f37c8!2sPunkt%20sprzeda%C5%BCy%20bilet%C3%B3w%20do%20TPN!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593725649783!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

7 Kuźnice Zawrat Piątka

Kuźnice – Hala Gąsienicowa – Dolina Pięciu Stawów Polskich

Jest to jeden z najbardziej wymagających znakowanych szlaków w Polskiej części Tatr. Poza długim szlakiem musimy się liczyć z dużą ilością podejść, bo mamy do pokonania blisko 1200 m różnicy wysokości. Do tego dochodzi duża ekspozycja i trudne technicznie podejście na Zawrat.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d50908.605972222096!2d19.98367890593647!3d49.2360012592721!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x47158b7395c48af9%3A0x8da1f4bdb8a06246!2sKozi%20Wierch!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593725925830!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

 8 Morskie Oko Piątka

Morskie Oko – Dolina Pięciu Stawów Polskich

Szlak łączący dwie piękne doliny. Poza dwoma niewielkimi fragmentami skalnymi, większość szlaku prowadzi wygodnym niewymagającym traktem. Wejście na przełęcz, zatrzymuje absolutnie każdego. Widoki jakie rozpościerają się ze  Świstówki zadowolą nawet malkontenta. Takich widoków się nie zapomina.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d12733.834243914776!2d20.055154412967692!3d49.21006068963285!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x47158b38ee2a7edd%3A0x45c5c59f73911001!2sPunkt%20widokowy!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593726656207!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

9 Ornak Starorobociański Wierch

 Schronisko Ornak – Starorobociański Wierch 

Szlak w Tatrach Zachodnich o dużym przewyższeniu wynoszącym blisko 1100 metrów. Trasa wymagająca sporej kondycji bo należy brać pod uwagę także powrót o podobnych parametrach.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d25465.76747196518!2d19.85401203493273!3d49.21375091359608!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x0%3A0x65aceadd2a5c7cc2!2sOrnak!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593766743218!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

10 Gąsienicowa Krzyżne Piątka

 Dolina Gąsienicowa – Przełęcz Krzyżne – Dolina Pięciu Stawów Polskich

Szlak wiodący przez aż 5 dolin z ekspozycją na Przełęczy Krzyżne i widokami zapierającymi dech w piersiach. Z Doliny Gąsienicowej szlak prowadzi przez Dolinę Pańszczycy i żmudne podejście na Krzyżne. Z przełęczy szlak wiedzie opadającym żlebem do Doliny Roztoki, by trawersem minąć Buczynową Dolinkę i zejść do Doliny Pięciu Stawów Polskich.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d25459.86530591284!2d20.03275086326594!3d49.22520680496335!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x0%3A0x833af00c022d506f!2zUHJ6ZcWCxJljeiBLcnp5xbxuZQ!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593767446624!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

12 Moko Szpiglasowa Kozia Zmarzły

 Morskie Oko – Szpiglasowa Przełęcz – Zmarzły Staw

Szlak wymagający kondycyjnie oraz z dużą ilością podejść. Do tej trasy należy doliczyć jeszcze odcinki dojściowe i zejściowe, co daje długą wędrówkę. Zejście ze Szpiglasowej Przełęczy zabezpieczone łańcuchami i klamrami, podobnie jak eksponowane podejście na Kozią Przełęcz. Nad Zmarzłym Stawem jest rozwidlenie szlaków. W sumie mamy sporo ponad 1100 metrów podejść i tyle samo zejść, plus kilkanaście kilometrów wędrówki a w kilku miejscach spora ekspozycja z łańcuchami i klamrami.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d25469.483624986005!2d20.032922524542432!3d49.206536980746435!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x47158b70475460f5%3A0x9cf3c4cb5f95dcf5!2sSzpiglasowa%20Prze%C5%82%C4%99cz!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593767919567!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

13 Wołowiec Starorobociański

Wołowiec – Starorobociański Wierch

Szlak widokowy ulubiony pośród miłośników Tatr Zachodnich. Prezentowany odcinek to szlak do którego należy doliczyć dojście na Wołowiec i zejście ze Starorobociańskiego Wierchu, co daje sumę odległości i wysokości całkiem pokaźną. Na chętnych czeka zatem wiele kilometrów wędrówki i spora suma podejść i zejść. Dla osób przygotowanych kondycyjnie, szlak odwdzięczy się pięknymi widokami. Na całym szlaku nie ma trudności technicznych.

{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d25464.804326647918!2d19.788133401007283!3d49.2156204788207!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x4715918f05b26f61%3A0xf2ad6d371486952!2sStarorobocia%C5%84ski%20Wierch!5e1!3m2!1spl!2spl!4v1593768360510!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}

 

 

Prezentowane odległości są orientacyjne a suma przebytych kilometrów oraz ilość wejść i zejść może być większa. Do szlaków widocznych na wykresach należy doliczać odcinki dojściowe, uzależnione od punktów startu i zakończenia wędrówki, które będą różne, w zależności od tego czy rozpoczynamy przy wejściu na teren TPN czy też wyruszamy ze schroniska. Pamiętać należy że miejsca gdzie możemy zaopatrzyć się w napoje, są odległe o wiele kilometrów. W plecaku musi znaleźć się ilość płynów adekwatna do planowanej trasy. Tatry to także szybko zmieniająca się pogoda i długie wędrówki należy planować z uwzględnieniem prognozy pogody. W plecaku musi znaleźć się także odpowiednia odzież uzależniona od pory roku i warunków atmosferycznych oraz mapa i naładowany telefon.

szlaki w Tatrach 3

Tak „wyposażeni” oczywiście nie ruszamy na szlaki … 🙂

Orla Perć
Przebieg szlaków naniesiony z bardzo dużą dokładnością

Szczyty Tatr Polskich alfabetycznie

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Conference & Expo Sądecka Turystyka – Turystyka Przyszłości

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Conference & Expo Sądecka Turystyka – Turystyka Przyszłości

 

   12 grudnia 2022 roku w Krynicy Zdrój odbyła się pierwsza edycja ogólnopolskiej konferencji Conference & Expo Sądecka Turystyka/Turystyka Przyszłości. Wydarzenie było skierowane do osób zawodowo zajmujących się turystyką we wszystkich jej aspektach, zarówno osoby kreujące produkty turystyczne oraz pracownicy odpowiedzialni za budowanie wizerunku jednostek samorządu terytorialnego, hotelarze czy właściciele obiektów turystycznych.

W latach 1992–2019 w Krynicy-Zdroju odbywało się Forum Ekonomiczne. To międzynarodowe spotkanie przedstawicieli kręgów gospodarczych i politycznych regionu Europy Środkowo-Wschodniej przyciągało wiele mediów, lecz zainteresowanie skierowane było głównie na wydarzenia w salach konferencyjnych. Dla samej Krynicy-Zdrój jak i mieszkańców całej gminy było to blokowanie na praktycznie całe wakacje ścisłego centrum miasta. Części z której zarówno mieszkańcy, turyści i lokalni przedsiębiorcy nie mogli w pełni korzystać. Na głównej promenadzie ustawione były wielkie namioty dla organizatorów, lecz niedostępne dla wypoczywających w Krynicy-Zdrój.  W 2020 roku wydarzenie z powodu pandemii  odbyło się w Karpaczu, który stał się miejscem Forum od 2021 roku.To pozwoliło na przeprowadzenie dużej rewitalizacji całej alei wzdłuż zabytkowych uzdrowisk. Centrum odzyskało blask. Można mieć zatem nadzieję że organizatorzy pierwszej edycji Conference & Expo Sądecka Turystyka/Turystyka Przyszłości przywrócą zainteresowanie turystów, zniechęcanych przez wiele lat wielkimi namiotami zasłaniającymi główne atrakcje miasta. Podpisanie wielu listów intencyjnych oraz wielu deklaracji współpracy jakie padły podczas konferencji, pozwala patrzeć już w najbliższą przyszłość z optymizmem. Nowosądecczyzna ma wielki potencjał o czym można było się przekonać podczas wydarzenia.

 

 

 

W tym roku organizatorzy podzielili wydarzenie na 6 bloków tematycznych:BLOK: Igrzyska Europejskie 2023,
BLOK: Uzdrowiska,
BLOK: Podsumowanie roku kobiet w turystyce,
BLOK: Nowe technologie w marketingu miejsc,
BLOK: Turystyka Rowerowa,
BLOK: Świadomy Wellness Przyszłości.

 

Organizatorami I edycji Conference &amp; Expo było Stowarzyszenie Dla Miasta oraz Wydawca Magazynu Odkryj Beskid Sądecki. Zwieńczeniem całego dnia debat, dyskusji, paneli, prezentacji była wieczorna Gala Sadeckiej Turystyki, w której licznie uczestniczyły władze wojewódzkie, powiatowe oraz goście z całej Polski.
Starosta Nowosądecki Marek Kwiatkowski odznaczył Srebrnymi Jabłkami za szczególne zasługi w zakresie promocji powiatu nowosądeckiego jakim są Jabłka Sądeckie.

 

 

 

Współorganizatorem wydarzenia był także Powiat Nowosądecki który przyznał też trzy nagrody finansowe o wartości 2000 złotych dla osób, które w 2022 roku promowały region, a nagrodzeni to:
1.Wiktor Potok – organizator Beskidzkiego Festiwalu Podróżników, założyciel i prezes Fundacji „Miłość do Gór”
2. Magdalena Kucaba członek Oddziału PTTK „Beskid” w Nowym Sącz, nauczycielka w Szkole Podstawowej w Łomnicy Zdroju. Opiekuje się społecznie wraz z młodzieżą Szkolną Izbą Pamięci Narodowej, Pomnikami Pamięci z okresu II wojny światowej. Uczestniczy w wycieczkach, rajdach, festiwalach. Wielokrotnie nagradzana za swoją działalność.
3.Paweł Mucha realizator filmu o Sądecczyźnie pt. ”Odkrywaj Sądeckie”
 
Za szczególne zasługi w zakresie promocji i turystyki na rzecz Województwa Małopolskiego zostały przyznane Złote Krzyże Małopolskie.

 

 

 

 

Organizatorzy wydarzenia Tomasza Michałowskie oraz Konrad Rogoziński przyznali również swoje nagrody i wyróżnienia:

1. Wizjoner TURYSTYKI PRZYSZŁOŚCI – wyróżnienie indywidualne za wkład w rozwój nowych produktów turystycznych oraz nowatorskie podejście do strategii rozwoju turystyki na Sądecczyźnie.
Nagrodzony został Doktor Jan Golba.  Wizjoner, który najpierw na szerokie wody wyprowadził Krynicę Zdrój, później rozkręcił Szczawnicę a od kilku lat tworzy potęgę Muszyny Zdrój.
 
2. Obiekt noclegowy TURYSTYKI PRZYSZŁOŚCI dla TYLICKIE WZGÓRZE Pensjonat dla rodzin z dziećmi. To wyróżnienie indywidualne dla wybranego obiektu noclegowego z Sądecczyzny spełniającego najwyższe standardy jakości obsługi ruchu turystycznego i inwestującego w swój rozwój dla poprawy jakości pobytu dla swoich gości.

3.Promocyjna Inicjatywa Roku, przypada dla Powiatu Nowosądeckiego za kampanie „Sądeckie Góry dla KAŻDEGO”, bilbordy reklamujące sądeckie góry pojawiły się w największych miastach Polski m.in. w Krakowie, Warszawie, Łodzi, Poznaniu, Gdańsku, Szczecinie. To trzecia kampania z rzędu, pierwsza odbyła się w 2020 roku pod hasłem Odkrywaj Sądeckie, druga w 2021 pod hasłem Komu w drogę temu.. .Sądeckie
Nagrodę w imieniu gminy odebrał Marek Kwiatkowski starosta nowosądecki. 

 

Potencjał Turystyczny TURYSTYKI PRZYSZŁOŚCI, w ramach którego wyróżniono:
1. Gmina – nagroda w formie pakietu digitalizacyjnego dla promocji wybranej gminy o wartości 15.000 zł

Gmina z potencjałem turystycznym to najstarsze miasto na Sądecczyźnie czyli Stary Sącz.
2. Miejscowość – nagroda w formie pakietu digitalizacyjnego dla promocji wybranej miejscowości o wartości 15.000 zł

Miejscowość z potencjałem turystycznym. To Tylicz. Zaledwie 5 km od Krynicy znajduje się gmina z prawie 650 letnią historią.
3. Atrakcja turystyczna – nagroda w formie pakietu digitalizacyjnego dla promocji wybranej atrakcji turystycznej o wartości 10.000 zł

Atrakcja Turystyczna- Turystyki Przyszłości! To ZAMEK STARA BAŚŃ w GRYBOWIE . Nagrodę odebrał Krzysztof Broński – pomysłodawca i twórca Zamku Stara Baśń w Grybowie.

 

 

Tomasza Michałowskie i Konrad Rogoziński

 

Konrad Rogoziński
Pomysłodawca i wydawca gazety Odkryj Beskid Sądecki, który co pół roku jest w empikach w całym kraju, prezes firmy Digital Places, która na co dzień zajmuje się tematami z zakresu turystyki.
 
 
Łukasz Smolarski
Ambasador Sądecczyzny, który przy każdej okazji podkreśla jej walory i uroki. Twórca jednego z najpopularniejszych kanałów o tematyce biznesowej w Polsce – Biznes Misja, który śledzi ponad 100 tysięcy osób. 9 lat temu założył kanał na YouTube i w tym czasie przeprowadził 300 wywiadów z czołowymi polskimi przedsiębiorcami, ludźmi sukcesu, aktorami, sportowcami i artystami.

Wojciech Knapik

Dyrektor Centrum Kultury i Sztuki im. Ady Sari w Starym Sączu oraz prezes Starosądeckiej Fundacji Kultury; związany z Sądecczyzną od 30 lat. Wojciech Knapik jest pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym licznych festiwali m. in. Festiwalu kultury bałkańskiej i pannońskiej PANNONICA, organizowanego od 2013 r w Barcicach koło Starego Sącza. Festiwal w 2018 r. otrzymał od European Festivals Association w Brukseli prawo do używania specjalnego znaku „Remarkable Festival” („Niezwykły Festiwal”), przyznawanego za wysoki poziom artystyczny i znaczący wkład w międzynarodowy obieg kultury. Od 2013 r organizuje (jako kontynuator) Starosądecki Festiwal Muzyki Dawnej, umacniając pozycję Starego Sącza jako istotnego ośrodka kulturalnego. Ponadto był pomysłodawcą Festiwalu Podróży i Przygody Bonawentura oraz Sącz Jazz Festiwal.
 
 
Wydarzenie zakończyła Gala Turystyki podczas której wręczono nagrody.
Organizatorzy oraz wydawca magazynu Odkryj Beskid Sądecki- współorganizator wydarzenia zapraszają na kolejną edycję już w czerwcu 2023 r.
 
Wiele informacji promujących Nowosądeckie znaleźć można na stronie www.sadeckaturystyka.pl 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Spotkania, zloty, imprezy podróżników

VI Bieszczadzkie Spotkania z Filmem Górskim i Ludźmi Gór.

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
VI Bieszczadzkie Spotkania z Filmem Górskim i Ludźmi Gór.

VI Bieszczadzkie Spotkania z Filmem Górskim i Ludźmi Gór.

 

(Ustianowa Górna, „Willa Stasia” 13-15 stycznia 2023 r.)

 

Po roku przerwy spowodowanej sytuacją covidową i wojną na Ukrainie wracamy do naszych Spotkań po raz szósty w Ustjanowej Górnej w gościnnej Willi Stasia.
Spotkania są wspólną inicjatywą gospodarzy Willi – Stanisławy i Edwarda Krzączkowskich, Macieja Kałwaka – Prezesa Firmy Alpin Sport Zakopane i Grzegorza Chudzika, który przez dwanaście lat współtworzył Przegląd Filmów Górskich w Ustrzykach Dolnych. Impreza ta (Przegląd), po zmianie gospodarza i podejścia jego organizatorów do idei programowej, pozostawiła pustkę dla wielu jej dotychczasowych sympatyków.
I tak narodziły się Spotkania, które z konieczności – pozbawione sponsorów instytucjonalnych – są imprezą kameralną i komercyjną. Niosą ze sobą „echa wysokich gór” u podnóża bieszczadzkich połonin. Umożliwiają bezpośrednie obcowanie z ludźmi, których dokonania w górach wysokich (Himalaje, Karakorum) zapisały się w historii jako „Złota era polskiego himalaizmu”.
Stałymi bywalcami Spotkań są: Leszek Cichy, Aleksander Lwow, Piotr Snopczyński. Gośćmi specjalnymi bywali Piotr Pustelnik, Krzysztof Wielicki, Dariusz Załuski. W tym roku zaś, po raz trzeci, będzie z nami włoski alpinista i wspinacz lodowy Gilberto Merlante, zaś po raz pierwszy himalaistka i podróżniczka Monika Witkowska.
Filmy górskie ze swojego prywatnego archiwum – tylko i wyłącznie dla potrzeb Spotkań – udostępnia legendarny kierownik wielu wypraw w Himalaje Ryszard Warecki.
Warto też wspomnieć, że Spotkania dla uczestników to także aktywny wypoczynek w postaci mozolnego zdobywania „Korony Ustrzyk Dolnych”, czy też rekreacji na nartach biegowych na trasach w Ustianowej.
Spotkania to także okazja do towarzyskich biesiad, którym towarzyszy doskonała kuchnia i muzyka karpacka bieszczadzkiej kapeli „Bursuki” (Ryszard „Bury” Denisiuk, Paweł Sikora, Marcin Sikora i Roman Ziobro).
O unikalnej, wspanialej atmosferze Spotkań można się przekonać tylko poprzez uczestnictwo w tej imprezie, na którą zapraszają

/Organizatorzy/

 

VI Bieszczadzkie Spotkania z Filmem Górskim i Ludźmi Gór.

 

PROGRAM

 

13.01.2023 r. (piątek)

– do godz. 16.00: przyjazd, zakwaterowanie, poczęstunek (gorąca strawa, bufet kawowy),
– 16.30 – 19.30 projekcje tematyczne:
1. Aleksander Lwow – wieczór autorski: 50 lat w górach/Łojanci.
Dodatkowe filmy:
– „Łojanci” reportaż filmowy Kostka Strzelskiego z udziałem Krzyśka Milera i Pawła Haładasia. (6 min.)
– Lwow, Snopczyński na szczycie Gasherbrum II (1993) (34 min.)
2. Monika Witkowska: od Bieszczadów po Himalaje,
3. . K2 zdobyte zimą (mat. filmowe) – podsumowanie Piotr Snopczyński.
20.00 – Biesiada.

14.01.2023 r. (sobota)

– do południa: rekreacja ruchowa: korona Ustrzyk Dolnych/narty biegowe
– obiad/siesta
16.00 – 19.00 c.d. projekcji:
1. Gilberto Merlante: wspoinaczkalodowa/mat. archiwalne Górskiego Muzeum w Turynie, (dodatkowo mat. filmowe: Canadian Ice – Call of the Frozen Wild, ICE WaterfallIceClimbingExperienceVernel),
2. Ukraińskie Karpaty: Michał Jaworiwski Sławsko (UA),
3. Powrót pod Everest:
– „Nadludzkie wyzwanie” Winter In Everest (2018) Alex Txikon (56 min.)
– Leszek Cichy – komentarz/mat. archiwalny Cichy i Wielicki zdobywają Everest,
– Piotr Snopczyński: wyprawa A. Bargiela – próba zjazdu na nartach z Everestu.
19.30 – Biesiada przy muzyce Kapeli BURSUKI.

15.01.2023 r. (niedziela)

– do południa/czas pożegnań –
 dodatkowe filmy:
– co można robić w górach – sporty ekstremalne,
– z filmoteki Ryszarda Wareckiego.

 

 

Zgłoszenia i informacje o warunkach pobytu proszę bezpośrednio uzgadniać z gospodarzami „Willi Stasia”.

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Schroniska

Schronisko Orzeł w Górach Sowich

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja
schronisko Orzeł 2

 Schronisko Orzeł w Górach Sowich

 

   Schronisko turystyczne położone na wysokości 875 m n.p.m. w Górach Sowich przy drodze z Przełęczy Sokolej do schroniska Sowa i na Wielką Sowę, pod szczytem Sokolicy. Dawniejsza nazwa Eulenkoppenbaude, Bismarckbaude.

Schronisko Górskie „Orzeł” pod Wielką Sową na Dolnym Śląsku to dobra baza wypadowa do pobliskiego kompleksu RIESE. Z Przełęczy Sokolej aż pod schronisko prowadzi kilkusetmetrowa droga. Noclegi w cenie 20 – 30 zł zachęcają do podziwiania rozległej panoramy przy zachodzącym słońcu, z tarasu przed schroniskiem.

 

 

schronisko Orzeł 2

 

Historia Schroniska „Orzeł”, zbudowanego przez mistrza krawieckiego Juliusa Dintera sięga roku 1931.
Pan Dinter i jego synowie często dowozili cegły i materiał budowlany zaprzęgiem wołowym.

Wówczas to Góry Sowie wzbogaciły się o wzorcowy co do założenia i wyposażenia hotel górski, który przyczynił się do rozwoju turystyki górskiej w rejonie Wielkiej Sowy.
Gdy schronisko stało się bardzo popularne, sprzedano obiekt Pani Berger , która wraz z siostrą dojechała tu z Górnego Śląska.

W trakcie wojny w schronisku często nocowali niemieccy oficerowie nadzorujący budowę pobliskiego kompleksu Riese. To tutaj znajdują się Sztolnie Walimskie, ogromny Kompleks – Włodarz czy Kompleks Soboń.

Po wojnie schronisko pozostawało opuszczone i niedozorowane. W 1950r przejęte przez Fundusz Wczasów Pracowniczych.

Od roku 1968, nieprzerwanie, obiekt znajduje się w rękach Państwa Dominiaków. Początkowo jako ajenci a od 1992 roku, jako właściciele prywatni już jako kolejne pokolenie, starannie wypełniają obowiązki gospodarzy.To już 50 lat ! Schronisko posiada 90 miejsc noclegowych w pokojach od 1- do 6-osobowych oraz w dwóch salach zbiorowych. Schronisko prowadzi zarówno bufet jak i całodzienne wyżywienie bardzo chwalone przez wielu odwiedzających.

90 miejsc w pokojach od 1- do 6-osobowych i w salach wieloosobowych.
 

schronisko Orzeł 14

 
Schronisko Turystyczne „Orzeł”
Sokolec 52
57-450 Ludwikowice Kłodzkie
tel. +48 74 845 72 78
tel. +48 603 77 89 77

http://www.orzel.info.pl/

szlak czerwony – z Rzeczki na Wielką Sowę

Dość dobrze oznakowane szlaki turystyczne dają możliwość łatwego dotarcia na miejsce. Koło schroniska przebiega główny szlak Sudetów im. M.Orłowicza, który łączy najważniejsze punkty Gór Sowich. W odległości 40 min. Marszu na szczycie Wielkiej Sowy (1014 m. n.p.m.) znajduje się węzeł głównych szlaków.

 

 

schronisko Orzeł 12

 

gospodarz schroniska Michał Dominiak

 

 

schronisko Orzeł 1

 

schronisko Orzeł 3

 

schronisko Orzeł 4

 

schronisko Orzeł 5

 

schronisko Orzeł 6

 

schronisko Orzeł 7

 

schronisko Orzeł 8

 

schronisko Orzeł 9

 

schronisko Orzeł 13

 

schronisko Orzeł 15

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Materiał zewnętrzny

Ranking 10 najciekawszych kierunków podróży kamperem

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Ranking 10 najciekawszych kierunków podróży kamperem

 

   Dokąd udać się na wakacje kamperem? Z pewnością cała Europa jest warta zobaczenia, ale trzeba sobie ustalić jakiś plan. Wybraliśmy dziesięć krajów, które świetnie nadają się do tego, by je zwiedzać, podróżując kamperem. 

 

Kamperem do Skandynawii? Polacy chętnie wybierają kraje Północy na caravaning

Szwecja, Norwegia i Finlandia to trzy kierunki, które warto wziąć pod uwagę, jeśli planujemy wakacje w kamperze. Wszystkie trzy łączą niezwykłe walory przyrodnicze i… wysokie ceny. Kraje skandynawskie nie należą do najtańszych. Ceny w hotelach i pensjonatach są dość wysokie jak na kieszeń przeciętnego Polaka, także zakupy spożywcze mogą zrujnować niejeden wakacyjny budżet.

Nie oznacza to, że trzeba zrezygnować ze skandynawskich wakacji – wystarczy je zaplanować nieco inaczej. Wystarczy zamienić hotel na kamper, a zapasy spożywcze (żywność sucha, konserwy) zabrać ze sobą.

Co dostaniemy w zamian? Skandynawia to bezmiar przestrzeni, dzikiej przyrody i wolności. Ten region Europy jest stosunkowo słabo zaludniony, co bardzo sprzyja podróży kamperem. Fiordy w Norwegii, lasy w Szwecji, Laponia z dniem polarnym (lub nocą w zimie) w Finlandii – to zaledwie zajawka tego, co czeka na fanów caravaningu w Skandynawii.

 

 

Południe Europy to świetny kierunek na letnie i zimowe wakacje w kamperze

Jeśli zależy ci na słonecznej pogodzie i kempingu z dobrym wyposażeniem, wybierz się kamperem do Hiszpanii lub Włoch. Te kraje znane są z bardzo dobrej infrastruktury (na kampingu znajdzie się nawet pralka) i mnóstwa atrakcji, począwszy od zabytków, które trudno zobaczyć w czasie jednorazowego pobytu, skończywszy na bajecznych plażach i zapierających dech w piersiach widokach. A przecież Hiszpania i Włochy to nie same plaże, to też góry – Alpy i Pireneje – które nie tylko zimą mają dużo do zaoferowania. Wyprawa w góry kamperem naprawdę może być przygodą życia.

 

Kamperem na Bałkany? Jak najbardziej!

Chorwacja i Czarnogóra to dwa kraje położone nad Morzem Adriatyckim, które na pewno warto odwiedzić w czasie wyprawy kamperem w tamte regiony Europy.

Co zyskamy? Plaże Adriatyku uznawane są za jedne z najpiękniejszych w Europie, pogoda dopisuje praktycznie zawsze, a ceny są dość przystępne jak na kieszeń przeciętnego Polaka.

Chorwacja to jeden z topowych kierunków wakacyjnych, jednak podróżując kamperem, można łatwo uniknąć turystycznego tłoku, wystarczy omijać najpopularniejsze miejscowości i celować w te, do których wiodą mało uczęszczane drogi.

Czarnogóra z kolei to kraj pełen zabytków, prawdziwie dziewiczej przyrody, niezdeptanych gór i plaż, na których nawet w sezonie można znaleźć ustronne miejsce. Kraj idealny na niespieszny odpoczynek.

 

 

Kraje nadbałtyckie – Litwa, Łotwa, Estonia

Rzadko wymieniane w zestawieniach krajów, które warto odwiedzić kamperem a szkoda, bo mają naprawdę dużo do zaoferowania.

Na Litwie odkryjemy wiele śladów polskości, nacieszymy oczy zabytkami, odwiedzimy miejsca, o których pisał Mickiewicz. Łotwa zachwyci starą architekturą, czystymi jeziorami, bardzo klimatycznymi wioskami, o jakie w Polsce coraz trudniej. Ten kraj trudno porównać z jakimkolwiek innym – jest pod każdym względem wyjątkowy i wart odwiedzenia.

Estonia natomiast zaskakuje skandynawskimi korzeniami. Tereny dzisiejszej Estonii przechodziły przez wieki z rąk do rąk, długi czas były pod panowaniem Danii, a później Szwecji. Do dziś nazywa się ją południową Skandynawią.

 

 

Źródło: Camprest.com

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Czechy

Czeskie tradycje świąteczne

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Czeskie tradycje świąteczne

 

Świąteczne przysmaki, wróżby wigilijne, mały Jezusek przynoszący prezenty… Jak Czesi obchodzą święta Bożego Narodzenia?

 

Świąteczne ciasteczka

Świętom Bożego Narodzenia w Czechach towarzyszą liczne tradycje i zwyczaje. Należy do nich na przykład pieczenie tradycyjnych ciasteczek. Od dawnych czasów czeskie gospodynie pieką na święta rogaliki waniliowe i inne malutkie ciasteczka o najrozmaitszych kształtach.
Tradycyjne ciasteczka przygotowywane są już od końca listopada i przechowywane w pudełeczkach aż do świąt, odpowiednio zabezpieczone przed domowymi łasuchami.
Ciasteczka, które znamy do dziś zaczęto wypiekać na początku XIX wieku, początkowo w najbogatszych domach. Do popularnych należały na przykład ciasteczka o nazwie przyjaciel domu, przygotowywane z mąki krupczatki, cukru, anyżu, jajek, kandyzowanych owoców i orzechów. Zaraz po upieczeniu ciasto twardniało, więc trzeba je było pokroić na cienkie płatki, które i tak były postrachem zębów starszych członków rodziny.
Podobno, w porównaniu do innych słodkich przysmaków, ciasteczka te znikały ze stołu najwolniej i niektórzy złośliwie twierdzili, że dlatego zasłużyły sobie na nazwę przyjaciela domu: często pozostawały w domu jeszcze po świętach.

 

Ciasteczka świąteczne. Fot. matunka_shutterstock

 

Z podobnych składników przygotowywano tak zwaną wigilijną muzykę: w wodzie namoczono gruszki i jabłka, pokrojone na krążki i suszone śliwki, które następnie gotowano z dodatkiem goździków, cynamonu, rodzynków i migdałów, posłodzone miodem i zagęszczone startym piernikiem. Zależnie od zamożności gospodarstwa domowego, do deseru dodawano sok z cytryny i rum.
Popularne były także domowe karmelki. W rondelku karmelizowano cukier, dodawano kawę, mleko lub śmietanę, masło i wanilię. Masę powoli podgrzewano, stale mieszając, aż zgęstniała, przelano do natłuszczonej formy, pozostawiono do stężenia i następnie krojono na kawałeczki. Powstałe cukierki pakowano w kolorowe papierki i kładziono na stół lub wieszano na choince.

 

Ciasteczka świąteczne. Fot. Madeleine Steinbach_shutterstock

 

Zgodnie z tradycją, na świątecznym stole powinno się znaleźć siedem rodzajów ciasteczek. Jedne gospodynie przestrzegają tego zwyczaju, inne pieką kilka ulubionych smaków, a niektóre szykują nawet dwadzieścia różnych gatunków ciasteczek. Receptury przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Niektórzy wolą eksperymentować z nowymi przepisami, jednak od lat niezmiennie do najpopularniejszych należą rogaliki waniliowe, niedźwiedzie łapki, rogaliki orzechowe, orzeszki nadziewane kremem, koszyczki, gniazda os czy imbirki.
Warto spróbować także ciasteczek Masaryka. Pierwszy prezydent Czechosłowacji, T.G. Masaryk, uwielbiał słodkie, świąteczne przysmaki, szczególnie ciasteczka z orzechami, które piekła jego mama. Przygotowuje się je łatwo i szybko, smakują przepysznie. Potrzebujemy 180 gramów orzechów włoskich (można użyć także laskowych), 300 gramów mąki, 100 gramów cukru pudru, 200 gramów masła, 1 żółtko, cukier puder i cukier waniliowy do posypania. Orzechy wymoczymy przez dwie godziny w letniej wodzie, aby zmiękły. Po tym czasie posiekamy, wymieszamy z pozostałymi składnikami i wyrobimy ciasto. Z ciasta uformujemy kilka wałeczków o średnicy około 4 cm. Owiniemy folią spożywczą i włożymy do lodówki, najlepiej na całą noc, ewentualnie na pół godziny do zamrażalnika. Po tym czasie pokroimy na kółka o szerokości pół centymetra, położymy na blachę i pieczemy w temperaturze 170°C, aż się zarumienią. Jeszcze ciepłe, obtoczymy w cukrze pudrze wymieszanym z cukrem waniliowym.
Jeśli chcecie spróbować najpopularniejszych czeskich ciasteczek świątecznych, polecamy łatwy przepis na kruche rogaliki waniliowe.
Potrzebujemy 100 gramów cukru pudru, 420 gramów mąki, 340 gramów masła, 160 gramów mielonych orzechów włoskich i szczyptę soli. Ze składników wyrobimy gęste ciasto, które pozostawimy na noc w lodówce.
Następnego dnia z ciasta uformujemy rogaliki, upieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 °C i obtoczymy w cukrze pudrze z wanilią.

 

Ciasteczka świąteczne. Fot. matunka_shutterstock

 

Zwyczaje wigilijne

W Wigilię, aż do wieczoru, obowiązuje ścisły post. Dzieciom obiecuje się, że jeśli będą przestrzegać postu zobaczą złote prosiątko. Do wspólnej wieczerzy Czesi zasiadają, gdy na niebie pojawi się pierwsza gwiazda. Na stole wigilijnym nie może zabraknąć zupy rybnej, sałatki ziemniaczanej, smażonego karpia czy grzybowego kuby. Pod talerze kładzie się kilka łusek karpia, które mają zapewnić wszystkim dostatek pieniędzy przez cały nadchodzący rok. Na stole powinno znaleźć się dodatkowe nakrycie dla niespodziewanego gościa. Zgodnie z kolejną tradycją, której przestrzega wiele czeskich rodzin, nie należy odchodzić od stołu wigilijnego podczas wieczerzy. Ten, kto wstanie przed zakończeniem posiłku może bowiem nie doczekać następnych świąt. Ulubionym zwyczajem jest krojenie jabłek.
Jeśli w przekrojonych połówkach zobaczymy pośrodku kształt gwiazdki, będziemy zdrowi przez cały rok, krzyżyk natomiast zwiastuje chorobę.
Prezenty w Czechach przynosi Jezusek. Zostawia je pod choinką 24 grudnia wieczorem.

 

Ciasteczka świąteczne Fot. Madeleine Steinbach_shutterstock

 

Potrawy wigilijne. Fot. Ctibor Pilnaj_shutterstock

 

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zabytki sakralne

Rotunda w Cieszynie

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

 Rotunda w Cieszynie

 
Wyjątkowy zabytek najstarszego miasta w Polsce. Na wzgórzu zamkowym, obok wieży zamkowej, z której roztacza się piękna panorama na Cieszyn Śląski i Czeski, stoi także i ten wyjątkowy zabytek.
 
 
 
    Romańska rotunda w Cieszynie z XI wieku, pełniąca funkcję kaplicy zamkowej i kościoła grodowego. Najstarszy i najcenniejszy zabytek na Ziemi Cieszyńskiej. Rycina Rotundy zdobi banknot 20-to złotowy.  Rotunda pełniła także funkcję obronną.  Nadawała się do tego celu idealnie. skuteczną ochronę można było prowadzić ze względu na grubość murów i wąski prześwit okienny. W drugiej połowie XIII wieku funkcję obronną przejęła wybudowana kilkadziesiąt metrów obok, także na wzgórzu zamkowym, Wieża Ostatecznej Obrony.  Następnie funkcję tę przejęła Wieża Piastowska wzniesiona w  XIV wieku. Przez kilka stuleci Rotunda była kaplicą zamkową i kościołem parafialnym. Obok niej znajdował się najstarszy cmentarz parafialny Cieszyna. Szczątki odnajdywane są do dzisiaj, przy każdorazowych badaniach archeologicznych. 
 
 
 
 
Zbudowana z płaskich ciosów wapiennych, na planie koła z podkowiastą apsydą, orientowana. Kolista nawa jest przykryta kopułą z kamieni układanych koncentrycznie, apsyda półkopułą. W północnej części nawy znajdują się schody prowadzące na emporę, umieszczone w grubości muru. Od zewnątrz w miejscu schodów mur jest pogrubiony i tworzy rodzaj słabo występującego wykusza nadwieszonego na kroksztynach. Klasycystyczna przebudowa w 1839 roku według projektu Josepha Kornhäusla wiązała się z wybiciem dużych, półkolistych okien i otynkowaniem elewacji. W latach 1947-1955 przeprowadzono konserwację, w trakcie której rotundzie przywrócono pierwotny charakter, a na podstawie zachowanych fragmentów zrekonstruowano emporę w części zachodniej. Wikipedia/
 
 
{source}
<iframe src=”https://www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d1288.9277148714502!2d18.62624228504726!3d49.7511639358169!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1i1024!2i768!4f13.1!3m3!1m2!1s0x471403ff76057a59%3A0x27aceb05f09e5d77!2sRotunda%20pw.%20%C5%9Bw.%20Miko%C5%82aja!5e0!3m2!1spl!2spl!4v1590585206562!5m2!1spl!2spl” width=”600″ height=”450″ frameborder=”0″ style=”border:0;” allowfullscreen=”” aria-hidden=”false” tabindex=”0″></iframe>
{/source}
 
 
Klucz do drzwi rotundy znajduje się w kasie w wieży. Po zejściu z wieży warto zobaczyć także i wnętrza rotundy.
 
 
 
 
 
25.08.2016r

Odwierty w trakcie badań archeologicznych przy rotundzie na wzgórzu zamkowym w Cieszynie.

Rozmowa z Kierownikiem działu Archeologii Muzeum Śląska Cieszyńskiego Zofią Jagosz-Zarzycka, w trakcie prowadzonych prac na wzgórzu zamkowym w Cieszynie.

Czy przy w trakcie tych badań, zostały wykopane jakieś przedmioty ?

To jest już czwarty sezon badań archeologicznych i wszystkie te badania są prowadzone przy rotundzie. W tym roku wyjątkowo zaprosiliśmy jeszcze geologów i geomorfologów, którzy nam robią odwierty, które mają na celu stwierdzić, skąd się bierze woda pod Rotundą, i czy ta woda wypływająca spod stopy budowli, może jej w jakiś sposób zaszkodzić.

Poziom rzeki Olzy jest kilkadziesiąt metrów poniżej…

Tak, ale my co roku przy badaniach rotundy mamy ten sam problem, ponieważ kiedy z wykopami schodzimy do stopy zabytku, wtedy spod stopy wypływa nam masa wody. Wręcz sika źródełko, i jest to dla nas dosyć duży problem badawczy, tym bardziej że w ludowych przypowieściach, legenda mówi, że w miejscu gdzie została wybudowana rotunda, wcześniej było źródło Marzanny, co sugeruje że ta woda była tutaj od zawsze.

Czy przy okazji tych odwiertów i wykopów, zostało wydobyte coś ciekawego ?

W ostatnich trzech latach odkopaliśmy sześć przypór wokół budowli. Z przedmiotów natomiast jest masa ceramiki, kości, cmentarzysko, pochówki średniowieczne z małą ilością ozdób, ale jest jedna ciekawa ozdoba a jest to przęśnik z łupków Ołomunckiego czyli ze wschodnich terenów i jest już zdeponowany w Muzeum. Wszystko co cenne wynosimy i przekazujemy do muzeum. Jest jakaś ozdóbka ale już z kultury czechowskiej od Celtów, tak że kilka takich ładnych rzeczy udało się wydobyć.

Czy jest szansa że tutaj pod ziemią mogą się jeszcze znajdować cenne znaleziska ?

Jako że Góra Zamkowa jest stanowiskiem wczesnośredniowiecznym, więc wszędzie tutaj naokoło mamy gród drewniany, ale aktualnie zasypany i jego nie widać. Tak że każde badania przynoszą jakieś ciekawe efekty.

Czy na przyszły rok są planowane kolejne badania ?

Tak, są planowane, ale są uzależnione od funduszy. Te obecne badania są prowadzone przez UJ z Krakowa i Muzeum Śląska Cieszyńskiego.

Rozmawiał Albin Marciniak

 
 
 
 
 
więcej zdjęć z wykopalisk:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Pałac w Biedrusku – od siedziby rodowej po klub garnizonowy

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Pałac w Biedrusku – od siedziby rodowej po klub garnizonowy

 

opracowanie i foto Jakub Czyżowski

  Biedrusko na mapie okolic Poznania to miejsce szczególne, które poza funkcjonującym tam poligonem wojskowym może również się pochwalić niebanalnym oraz urokliwym pałacem, którego losy jeszcze do niedawna były ściśle związane właśnie ze stacjonującym tu wojskiem.
 
 
 
Pałac został wzniesiony w latach 1877-1880 dla Albrechta Ottona von Treskow według projektu utalentowanego architekta, Ludwika Huhna. W efekcie powstał imponujący neorenesansowy pałac, którego świetność potęguje usytuowanie na skarpie. Tym, co w szczególności wyróżnia tę rezydencję na tle innych, jest umiejscowienie reprezentacyjnego wejścia w fasadzie bocznej, co dodatkowo zostało podkreślone kolumnowym gankiem, na którym oparty jest balkon.
 
 
 
 
Pałac znajdował się w rękach rodziny von Treskow tylko do 1904 roku, kiedy Albrecht von Treskow postanowił sprzedać swój majątek w Biedrusku armii niemieckiej, która szukała wówczas dogodnego miejsca na poligon wojskowy. Przyczyny sprzedania pałacu nie są do końca znane, choć przypuszcza się, że za tą decyzją stały kłopoty natury towarzysko – rodzinnej, a więc jakiś skandal. Pewne jest jednak to, że od tego momentu historia tego miejsca jest ściśle powiązana z wojskowością.
 
 
 
Po zakupieniu Biedruska przez armię niemiecką w pałacu umieszczona została siedziba komendanta, którą w 1910 roku wraz z przylegającym poligonem odwiedził sam cesarz Wilhelm II jadący do Poznania na otwarcie Zamku Cesarskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości obiekt wraz całym poligonem służył dalej wojsku, tym razem polskiemu, które urządziło w rezydencji kasyno oficerskie. W tym okresie pałac również gościł wielu znakomitych gości, choćby marszałka Francji, Wielkiej Brytanii i Polski – Ferdinanda Focha w 1923 roku oraz króla Rumunii – Karol II – w 1937 roku. Po II wojnie światowej pałac znalazł zastosowanie jako budynek administracyjny dla potrzeb ludowego Wojska Polskiego, w którym przez wiele lat mieścił się w klub garnizonowy.
 
 
 
 
W 2009 roku, po kilkuletnim braku użytkownika, opuszczony pałac trafił w ręce prywatne. Nowy właściciel gruntownie odrestaurował zespół pałacowo-parkowy, w którym finalnie powstała restauracja oraz hotel z częścią konferencyjną, rekreacyjną, a nawet muzealną, w której eksponowany jest lekki sprzęt wojskowy, zaś ciężkie uzbrojenie umieszczone zostało na placu wystawowym przy drodze wjazdowej, na którym wystawiony jest m.in. samolot AN-2, BWP i „SKOTA”. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zamki i Pałace w Polsce polecane do zwiedzania
 
 
 ZAMKI W POLSCE baner
0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Stara Kopalnia z Wałbrzycha wśród Najlepszych Produktów Turystycznych 2022 roku

przez Redakcja
Napisane przez Redakcja

Stara Kopalnia z Wałbrzycha wśród Najlepszych Produktów Turystycznych 2022 roku

Poznaliśmy zdobywców Certyfikatów Polskiej Organizacji Turystycznej!

 

   Po raz dziewiętnasty przyznane zostały najważniejsze i najbardziej prestiżowe nagrody w branży turystycznej. Polska Organizacja Turystyczna, podczas uroczystej gali w siedzibie Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze” w Otrębusach – dawnym majątku Karolin, wyróżniła 15 produktów turystycznych. Złoty Certyfikat 2022 otrzymała Kopalnia Guido i Sztolnia Królowa Luiza w Zabrzu, natomiast jeden z dziesięciu certyfikatów ogólnopolskich otrzymała Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia w Wałbrzychu.

Konkurs na Najlepszy Produkt Turystyczny – Certyfikat Polskiej Organizacji Turystycznej to wyjątkowy projekt wyłaniający najlepsze produkty turystyczne oraz rekomendujący je turystom z kraju i z zagranicy. Jest stałym elementem promocji atrakcyjnej turystycznie Polski.

Certyfikaty POT są przyznawane przez Kapitułę, którą powołuje Prezes Polskiej Organizacji Turystycznej. W jej skład wchodzą wybitni eksperci z zakresu turystyki, marketingu, budowy i promocji produktów turystycznych, a także przedstawiciele środowisk akademickich oraz mediów.

– Certyfikaty POT od wielu lat wyznaczają drogę turystom, kierując ich do wyjątkowych i niezwykle wartościowych miejsc stanowiących gwarancję udanego wyjazdu. Tegoroczne „Turystyczne Oscary” przyznaliśmy w mateczniku polskiej kultury i sztuki – najważniejszych motywów promocji naszego kraju na świecie. Gratulacje należą się wszystkim nagrodzonym, którzy w istotny sposób przyczyniają się do podnoszenia atrakcyjności i konkurencyjności swoich regionów – powiedział prezes Polskiej Organizacji Turystycznej Rafał Szmytke

Do konkursu, zgodnie z jego Regulaminem, zgłoszono 46 produktów turystycznych w kategorii Certyfikat POT, 11 produktów w kategorii Złotego Certyfikatu i 13 do Certyfikatu Specjalnego. Łącznie odnotowano 70 zgłoszeń do etapu ogólnopolskiego w tym 5 z Dolnego Śląska.

– Podmioty z naszego regionu wyłoniliśmy podczas etapu regionalnego konkursu. Otrzymały one Certyfikat Dolnośląskiej Organizacji Turystycznej, a Samorząd Województwa wsparł każdego z nich kampanią promocyjną o równowartości 5.000,00 zł. – powiedział Adam Zawada Prezes Dolnośląskiej Organizacji Turystycznej.

Laureatów regionalnych poznaliśmy w październiku podczas gali z okazji obchodów Światowego Dnia Turystyki, a byli to: Stara Kopalnia z Wałbrzycha, Muzeum Zabawek w Kudowie Zdrój, organizator warsztatów kreatywnych w Krainie Wygasłych Wulkanów, E26 Skate Park Wałbrzych oraz jako kandydat do Złotego Certyfikatu wrocławskie ZOO, które ostatecznie znalazło się w finale konkursu, jednak w tym roku jeszcze nie otrzymało „złota”.

Wszystkie certyfikowane produkty turystyczne zostaną objęte specjalnym programem promocyjnym Polskiej Organizacji Turystycznej. Dodatkowo nagrodą dla zdobywcy Złotego Certyfikatu będzie dedykowana kampania promocyjna o wartości 200 tys. złotych.

Najważniejszą nagrodę – Złoty Certyfikat POT – zdobyła Kopalnia Guido i Sztolnia Królowa Luiza w Zabrzu. W głosowaniu Kapituła wybrała 10 najlepszych produktów turystycznych, które wyróżniono Certyfikatem POT. Ponadto przyznano 2 wyróżnienia. Certyfikat Internautów powędrował do Festiwalu Górnej Odry, który zyskał uznanie niemal połowy głosujących, a nagrodę Certyfikat Specjalny POT otrzymało Centrum Szyfrów Enigma.

Galę Polskiej Organizacji Turystycznej uświetnił świąteczny koncert Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze”.

Certyfikat Polskiej Organizacji Turystycznej dla Najlepszego Produktu Turystycznego w 2022 roku otrzymały następujące produkty turystyczne:

1. Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia w Wałbrzychu
2. Cukrownia Żnin
3. Energylandia – Rodzinny Park Rozrywki w Zatorze
4. Europejskie Centrum Bajki w Pacanowie
5. Festiwal Górnej Odry
6. Muzeum Miasta Łodzi
7. Rejs statkiem po trawie
8. Rezerwat Pokazowy Żubrów Białowieskiego Parku Narodowego
9. Szlak Kulinarny Opolski Bifyj
10. Szlak Zamków Gotyckich

Wyróżnienia otrzymały:
• Trasa rowerowa VeloDunajec
• ANTIDOTUM Airshow Leszno

Finaliści w kategorii Złoty Certyfikat:
• Kopalnia Guido i Sztolnia Królowa Luiza w Zabrzu
• Kopalnia Soli „Wieliczka”
• ZOO Wrocław

Złoty Certyfikat otrzymała:
• Kopalnia Guido i Sztolnia Królowa Luiza w Zabrzu

 

0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign