Majówka!

Pojechałyśmy w ciemno w „obce” góry i do „obcego” schroniska o śmiesznie brzmiącej nazwie Chatka Robaczka 🙂 nie wiedziałyśmy czego się spodziewać, Pan przez telefon powiedział,że potrzebne są tylko kapcie i śpiwór. Dom oddalony jest od centrum Szklarskiej jakieś 3 km i żeby się tam dostać to trzeba się trochę pomęczyć pod górę, położony jest na 800m :cheer: ale warto…dlaczego? Bo Robaczek czyli Andrzej Kohyt jest genialny :laugh: na pierwszy rzut oka spokojny starszy Pan 🙂 no właśnie…na pierwszy rzut oka! jak już się oswoiłyśmy z miejscem zaczęłyśmy oglądać Robaczkowe puchary,dyplomy i medale!!! Te najbliżej kuchni były za genialne wypieki które znają wszyscy w Szklarskiej Porębie i okolicach inne za udział w Biegu Piastów czyli narty biegowe i te moim zdaniem najważniejsze i najbardziej cenne były ukryte w najdalszym kącie jadalni!!! B) Za bieganie maratonów, biegi górskie i długodystansowe czyli coś czego od jakiegoś czasu sama próbuję więc mam jakie takie pojęcie o czasach 😉 Robaczek biegał jak w Polsce o bieganiu w zawodach mało kto słyszał… do tej pory jakoś nie miałam autorytetów! Znane nazwiska nigdy nie robiły na mnie wrażenia ! Aktorzy,piosenkarze, ludzie sportu czy telewizji ok byli ale za specjalnie się nimi nie jarałam :whistle: a tu wystarczyło pojechać do Szklarskiej Poręby żeby znaleźć autorytet! który zadał mi tylko jedno pytanie dotyczące mojego biegania! Masz wyniki? Nie 😉 No to ciesz się bieganiem i podziwiaj widoki :laugh:

To tyle o Robaczku!

A co do samego wyjazdu. Dostać się tam z dwoma rowerami to było wyzwanie…przesiadka we Wrocławiu skończyła się przymusowym 2 godzinnym postojem na dworcu bo pociąg do Szklarskiej był tak załadowany,że nawet szpilki nie można było wcisnąć a co dopiero dwa rowery …Następny był luzniejszy ale i tak 3h podróż odbyłyśmy stojąc. W samej Szklarskiej niewiele zobaczyłyśmy bo skupiłyśmy się na górach (rowery 3 dni stały w komórce) :whistle: Góry ładne, ciekawe było to ,że co chwilę można było podziwiać olbrzymie formacje skalne ale albo pora roku nie ta albo ja tych gór nie czuję…niby podobne do Bieszczadów ale jednak inaczej się po nich chodzi. Wrócę tam na pewno bo byłam tylko na Szrenicy i na najwyższym szczycie Gór Izerskich czyli Wysokiej Kopie ale może o innej porze roku. Dzień pierwszy czyli szlak przez Wodospad Kamieńczyka na Szrenicę był mocno oblegany przez turystów (no w końcu długi weekend) ale dzień drugi wszystko wynagrodził 🙂 puste szlaki,zwiedzanie kopalni kwarcu i zdobycie pierwszego szczytu do Korony Gór Polski. Momentami żałowałam ,że nie posiadam roweru MTB bo ilość i różnorodność szlaków rowerowych przyprawiała o zawrót głowy. Łatwe, trudne,strome, płaskie, kamieniste, błotniste,szutrowe, asfaltowe… itp itd jednym słowem wypas 😆 w okolicy samej Szklarskiej Poręby jest ok 53 dobrze oznaczonych szlaków.

Aha i jeszce nigdy nie spotkałam się z taką ilością schronisk górskich na tam małym obszarze… :cheer:

Dzień 1