Wraz z Fundacją 4 Kontynenty zapraszamy do malowniczej Grecji. Kilka jachtów pokona trasę:
Ateny – Poros – Hydra- Milos (sylwester z Grekami w nowo otwartej tawernie) – następnie Naxos – Kytnos ( gorące źródła w zimowy wieczór ) – Ateny.
Samoloty obecnie są w cenie 305 zł w obie strony.
Na dzień dzisiejszy są pewne już 3 jachty kolejne dołączą w najbliższych dniach ma być ich 6.
27.12 Lądujemy w Atenach, które planujemy zwiedzić. 29.12 ruszamy razem w morze.

Oto opis planowanych miejsc:

Poros (gr. Πόρος) – grecka wyspa położona 48 km od portu w Pireusie, należy do archipelagu Wysp Sarońskich. Wyspa jest oddzielona od Peloponezu 200-metrowej szerokości kanałem. Jej powierzchnia wynosi 31 km². Na wyspie żyje ponad 4 tys. mieszkańców w tym większość mieszkających w stolicy wyspy – Poros. Poros składa się z dwóch wysp: Sphairi oraz Sferia. Obie są połączone ze sobą mostem. Leży w administracji zdecentralizowanej Attyka, w regionie Attyka, w jednostce regionalnej Wyspy, w gminie Poros. Poros jest wyspą o bogatej i bujnej roślinności. Północne i zachodnie krańce wyspy są pokryte głównie krzewami oraz drzewami o niedużej wysokości. W centrum wyspy znajduje się las pokryty drzewami iglastymi, głównie starymi sosnami. Wyspa posiada dobrą sieć dróg i infrastrukturę turystyczną, co czyni Poros bardzo popularnym kurortem turystycznym. Brak lotniska powoduje, że dostęp na wyspę gwarantują promy oraz wodoloty, które odpływają regularnie z Aten.

Hydra (gr. Υδρα, Idra) – wyspa grecka należąca do archipelagu Wysp Sarońskich. Położona jest na południe od Półwyspu Argolidzkiego, który jest częścią Peloponezu. Charakterystyczna dla wyspy jest doskonale zachowana XIX wieczna i wcześniejsza zabudowa. Na wyspie jest niewiele dróg, gdyż obowiązuje ściśle przestrzegany zakaz używania pojazdów mechanicznych, a nawet rowerów. Jedyne samochody jakie są używane to karetki pogotowia i nieliczne pojazdy gospodarcze, np. służb komunalnych. Do transportu towarów i ludzi mieszkańcy używają jucznych zwierząt – koni, mułów i osłów. Wyspa jest licznie odwiedzana przez miłośników sztuki i historii. Po części wiąże się to z funkcjonowaniem filii ateńskiej Akademii Sztuk Pięknych. Poza niewielkimi pensjonatami brak jest większych hoteli, a co za tym idzie masowej turystyki zorganizowanej. Co roku na Hydrze odbywa się festiwal upamiętniający wyzwolenie wysp greckich z osmańskiej niewoli. Leży w administracji zdecentralizowanej Attyka, w regionie Attyka, w jednostce regionalnej Wyspy, w gminie Hydra.

Milos (gr. Μήλος) – wyspa w archipelagu Cyklady na Morzu Egejskim. W starożytności zamieszkiwana przez Dorów. Głównym portem Milos jest Adamas. Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Milos, w gminie Milos. W środku wyspy powstała na skutek wybuchu wulkanu zatoka Ormos Milu.
Największą atrakcją turystyczną jest wioska Tripiti z katakumbami i amfiteatrem z okresu hellenistycznego. W 1820 r. odnaleziono na wyspie posąg Afrodyty, znany jako Wenus z Milo.
Na wyspie odbyć się miał dialog melijski, opisany przez Tukidydesa w jego Wojnie peloponeskiej

Naos- Naksos (gr. Νάξος, też : Náxia lub Áxia) to wyspa na Morzu Egejskim, największa wyspa archipelagu Cyklady, pow. 448 km², 12089 mieszkańców (2001), choć ich liczba zmienia się silnie w zależności od pory roku. Wschodnie wybrzeże Náxos jest strome, zachodnie płaskie. w kierunku pn. – pd. przebiega przez nią granitowy łańcuch górski (z najwyższym szczytem Oxia 1001 m.). Klimat i roślinność śródziemnomorskie. Słynna ze złóż marmuru, eksploatowanych już w III tysiącleciu p.n.e. (kamienne figurki bóstw – idole). Osadnictwo protocykladzkie i mykeńskie.
Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Naksos, w gminie Naksos i Mikres Kiklades.
Ludność zajmuje się głównie uprawą (zboża, winna latorośl, cytrusy, oliwki), hodowlą (owce, kozy), rybołówstwem oraz obsługą ruchu turystycznego. Główne miejscowości: Naxos, Koronis. Naksos stanowi część greckiego okręgu administracyjnego Cyklady. Zabytki: resztki osady protocykladzkiej i późnominojskiej. Obwarowania weneckie z XIII w. Katedra i kościół św. Antoniego. W okolicach Sangri archaiczna świątynia Demeter i Kory (zamieniona w VI wieku na bazylikę chrześcijańską).
Główną miejscowością (tzw. chora (gr. χώρα)) na wyspie jest miasteczko portowe Naksos, które mimo swej wielkości jest siedzibą rzymskokatolickiego arcybiskupstwa i grecko-ortodoksyjnego biskupstwa.
Wyspa zasiedlona przez Karów, Kreteńczyków i Jonów z Attyki. Centrum kultu Dionizosa i uprawy wina. W 499 roku p.n.e. nastąpiło Oblężenie Naksos przez Persów, które zostało odparte. Wyspa została zdobyta i spustoszona przez Persów (490 p.n.e.); po wyparciu Persów, członek Ateńskiego Związku Morskiego. Od końca I wieku p.n.e. pod rządami Rzymu. Od roku 1207 centrum weneckiego księstwa Naksos. W 1566 zdobyta przez Turków. Od 1830 roku w granicach Grecji.
Według mitologii greckiej to właśnie na Naksos Tezeusz porzucił Ariadnę; motyw ten w sztuce został utrwalony m.in. w operze Ariadna na Naksos Porpory.
Kythnos – Wyspa spalona przez słońce i mało chroniona od wiatru pozwala poczuć się blisko natury, liczy prawie 100 km. kw. powierzchni (i tyleż długą linię brzegową!), a zamieszkuje ją 1500 mieszkańców. Oprócz plaż (średnie) osobliwością wyspy są nadbrzeżne groty. Swą drugą nazwę wyspa zawdzięcza gorącym źródłom (gr. loutro). Stolica wyspy – Chora (zwana czasami Messaria) leży w centralnej części wyspy i jest przykładem tradycyjnej architektury cykladzkiej. Biało tu i niebiesko…. Najwspanialsze zabytki chory to kościoły: Aghias Savvas (z 1613 r.) i Aghia Triada z pięknymi płaskorzeźbami. Głównym ośrodkiem turystyki jest port Merchias leżacy na zachodnim brzegu wyspy. To tutaj koncentruje się ruch turystyczny (połączenia promowe z Pireusem i wyspami). Obok Merichas leżą najpiękniejsze plaże Kithnos np. Martinaki z najpiękniejszą – ławicą (łączącą ląd z wysepką) – Koloną. Najciekawszym zabytkiem Merichas jest kościół Panagia Flambouriani. Innym miasteczkiem, które warto odwiedzić jest jest Loutra uzdrowisko leżące na północy wyspy 4 km od Chory. Ciągle funkcjonują tu dwa źródła Kakavos i Aghia Anargyri. Nieliczni kuracjusze leczą tu m.in. reumatyzm i choroby kobiece. Mieszkańcy Kithnos czerpią dochody głównie z turystyki, rybołówstwa oraz rolnictwa (choć gleby kiepskie). do 1940 roku wydobywano tu rudę żelaza. Większą miejscowością leząca na południu wyspy jest porcik Kanala.
Historia osadnictwa na Kithnos rozpoczęła się ponad 7000 p.n.e. Wyspa była ważnym centrum handlowym minoanczyków. W czasie trwania kultury myceńskiem osiedlili się tu na wpół legendarni Driopidzi (do dziś jest tu miejscowość o nazwie Driopida – w centrum wyspy). W historii nowożytnej bardzo długo władał wyspą wenecki ród Cozzadinich. Opłacając się Turkom sprawowali władzę aż do 1617 roku. Na Kithnos wygnany został król Grecji Otton I.

Jacht pierwszy prowadzi kpt Zbyszek Marek
Jacht drugi prowadzi kpt Maciej Kurowski
Jacht trzeci prowadzi kpt Mariusz Noworól
w razie dużego zainteresowania dołączymy kolejne jachty które poprowadzą kpt z Fundacji 4 Kontynenty.
Wsparcie sylwestrowego rejsu : 175 euro plus kasa jachtowa i kaucja

zgłoszenia i pytania na adres fundacji:
[email protected]