- Ten temat ma 3 odpowiedzi, 2 głosy, a ostatnio został zaktualizowany 15 lat, 5 miesięcy temu przez
.
-
Wpisy
-
Jak podaje serwis http://www.meteogroup.pl/
W dniach 27 – 28.09 będą występowały długotrwałe i intensywne opady deszczu, które obejmą przede wszystkim Polskę południową i zachodnią. W poniedziałek najwięcej deszczu w woj. lubuskim (35-60 mm w ciągu doby, lokalnie 70-90 mm), dolnośląskim, wielkopolskim i opolskim, śląskim (20-40 mm, lokalnie 50-70 mm). Obfite opady również w województwie pomorskim, kujawsko-pomorskim, warmińsko-mazurskim, łódzkim i małopolskim – do 20 mm, lokalnie 30 mm w ciągu doby. We wtorek najwięcej opadów w woj. pomorskim, śląskim i małopolskim (10-20 mm, lokalnie do 30 mm w ciągu doby). Możliwe lokalne wezbrania rzek.
Leopoldu Staffu mówmy stanowcze nie. Odpowiedzialnym za jesienną pluchę jest Leopold Staff, który opublikował bluźnierczy wiersz „O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny”.
Dlatego też apeluję do PT Forumowiczów do jesiennego bojkotu twórczości inkryminowanego Staffa za prowokowanie opadów, grożącymi podtopieniami i przeziębieniami!
Ja myślę że to kóryś uprzejmy sąsiad nam te chmurki podsyła…. :laugh:
Zaklinamy dzeszcz. Wystarczy lekka obróbka wordem i gniot Staffa zamienia się w całkiem akuratny utworek na 22 października:
O syby desc dzwoni, desc dzwoni jesienny
I plusce jednaki, miarowy, niezmienny,
Dzdzu krople padają i tłuką w me okno…
Jęk sklany… płac sklany… a syby w mgle mokną
I światła sarego blask sący się senny…
O syby desc dzwoni, desc dzwoni jesienny…
Wiecornych snów mary powiewne, dziewice
Na prósno cekały na słońca oblice…
W dal posły psez chmurną pustynię piascystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal sarą i mglistą…
Odziane w łachmany sat carnej załoby
Sukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich miodem…
Powolnym i długim wśród dzdzu korowodem
W dal idą na smutek i zycie tułace,
A z ocu im lecą łzy… Rozpac tak płacze…
To w syby desc dzwoni, desc dzwoni jesienny
I pluzce jednaki, miarowy, niezmienny,
Dzdzu krople padają i tłuką w me okno…
Jęk sklany… płac sklany… a syby w mgle mokną
I światła sarego blask sący się senny…
O syby desc dzwoni, deszcz dzwoni jesienny…
Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny…
Kto? Nie wiem… Ktoś odsedł i jestem samotny…
Ktoś umarł… Kto? Prósno w pamięci swej gzebię…
Ktoś drogi… wsak byłem na jakimś pogzebie..
Tak… scęście psyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce prósno…
Zmarł nędzas, nim ludzie go wsparli jałmuzną…
Gdzieś pozar spopielił zagrodę wieśniacą…
Spaliły się dzieci… Jak ludzie w krąg płacą…
To w syby desc dzwoni, desc dzwoni jesienny
I plusce jednaki, miarowy, niezmienny,
Dzdzu krople padają i tłuką w me okno…
Jęk sklany… płac sklany… a syby w mgle mokną
I światła sarego blask sący się senny…
O syby desc dzwoni, desc dzwoni jesienny…
Psez ogród mój satan sedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w strasną, okropną pustelnię…
Z ponurym, na piersi zwiesonym sedł cołem
I kwiaty kwitnące psysypał popiołem,
Trawniki zazucił bryłami kamienia
I posiał sał trwogi i śmierć pserazenia…
As, strwozon swym dziełem, bsemieniem ołowiu
Połozył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpace,
I smutków potwornych płomienne łzy płace…
- Musisz się zalogować by odpowiedzieć w tym temacie.
