Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
sobota, 28 marca, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Copyright 2025 - All Right Reserved
Lotniska i powietrze

Centralny Port Komunikacyjny – terminal pasażerski, koncepcja architektoniczna lotniska CPK

przez Redakcja 2023-08-01
Napisane przez Redakcja

Centralny Port Komunikacyjny

terminal pasażerski, koncepcja architektoniczna lotniska czyli „serce CPK”

 

   Spółka Centralny Port Komunikacyjny zaprezentowała koncepcję architektoniczną nowego lotniska przesiadkowego. Wiadomo, jak będzie wyglądał terminal pasażerski, czyli „serce CPK”, a także ściśle zintegrowana z nim główna stacja kolejowa i węzeł przesiadkowy.

 

 

aktualizacja 01.08.2023 :

 

Jest decyzja środowiskowa dla CPK.
Zielone światło dla budowy

 

W lipcu Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie wydał decyzję środowiskową dla budowy lotniska i węzła kolejowego CPK. Teraz spółka ma otwartą drogę do wnioskowania o decyzję lokalizacyjną, a w dalszej kolejności pozwolenia na budowę.

 

– Badania środowiskowe rozpoczęliśmy w styczniu 2021 r. Ich wyniki były na bieżąco uwzględniane w pracach nad master planem lotniska. Dziękuję zespołowi, który przygotował obszerny raport środowiskowy oraz zapewnił, że oddziaływanie naszej inwestycji na środowisko zostało skutecznie ograniczone. Dzisiejsza decyzja dowodzi, że nawet w przypadku tak skomplikowanych inwestycji jak CPK można utrzymać bardzo wysokie tempo pracy, nie idąc na kompromisy co do jakości – mówił prezes CPK Mikołaj Wild.

 

 

 

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie wydał decyzję środowiskową dla budowy lotniska i węzła kolejowego Centralnego Portu Komunikacyjnego. Teraz spółka ma otwartą drogę do wnioskowania o decyzję lokalizacyjną, a w dalszej kolejności pozwolenia na budowę. – Nasza inwestycja spełnia krajowe i europejskie standardy środowiskowe. Cieszymy się, że nasza praca została pozytywnie oceniona przez RDOŚ – mówi prezes CPK Mikołaj Wild.

Otrzymanie decyzji z Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (RDOŚ) w Warszawie w połowie 2023 r.  umożliwia spółce utrzymanie ambitnego harmonogramu. W czerwcu Minister Infrastruktury zatwierdził Plan Generalny dla CPK, a spółka przyjęła projekt koncepcyjny lotniska i dworca kolejowego.

 

 

Decyzja środowiskowa wydana przez RDOŚ w Warszawie oznacza zielone światło dla budowy CPK w poszanowaniu dla ludzi i środowiska naturalnego. Naszym celem jest prowadzenie projektu w sposób optymalny dla regionu. Jeszcze w lipcu możliwe jest uzyskanie promesy zezwolenia na budowę z Urzędu Lotnictwa Cywilnego. To otworzy drzwi do złożenia wniosku do wojewody o wydanie decyzji lokalizacyjnej. Kolejnym krokiem będzie wniosek o pozwolenie na budowę
zaznacza wiceminister funduszy i polityki regionalnej Marcin Horała, pełnomocnik rządu ds. CPK

Decyzja środowiskowa obejmuje m.in. terminal pasażerski, budynki i obiekty wspierające funkcjonowanie lotniska, wieżę kontroli ruchu lotniczego, drogi startowe i kołowania, płyty postojowe, węzeł kolejowy i drogowy, a także infrastrukturę towarzyszącą, np. hotele, budynki komercyjne oraz parkingi. Jej otrzymanie umożliwia inwestorowi dodatkowo m.in. usuwanie drzew i krzewów, prowadzenie prac geologicznych oraz wymaganych badań archeologicznych i konserwatorskich.

 

 

 

Lotnisko plus kolej, czyli pasażer w centrum uwagi.
Projekt koncepcyjny CPK gotowy

 

Przyjęcie przez CPK koncepcji architektonicznej lotniska, przygotowanej przez brytyjskie konsorcjum Foster + Partners i Buro Happold, oznacza przejście do kolejnego etapu, czyli opracowania projektu budowlanego. Spółka dotrzymała zobowiązań z listopada ubiegłego roku, kiedy zawarła umowę z Master Architektem.

 

 

Centralnym elementem multimodalnego węzła CPK będzie atrium, które pod jednym dachem w kształcie „diamentu” połączy przestrzeń przesiadkową dla pasażerów lotniska, dworca kolejowego i autobusowego. Atrium to swoisty przestronny „przedpokój portu lotniczego”. Spotka się tu większość pasażerów niezależnie od środka transportu, którym dotrą na lotnisko.

 

 

Atrium znajduje się przed kontrolą bezpieczeństwa, co oznacza, że będzie dostępne dla wszystkich. Może być również atrakcyjnym miejscem do spędzania czasu dla pracowników i gości pobliskiego Airport City, czyli części hotelowej, biurowej i handlowej. Często terminale lotniskowe „odpychają” pieszych, ponieważ bardzo trudno do nich dotrzeć. W przypadku CPK będzie inaczej: projektowane rozwiązanie zachęci przechodnia i gościa Airport City do wejścia do części komercyjnej.

 

 

Terminal pasażerski lotniska, który zajmie powierzchnię ok. 400 tys. mkw. będzie zlokalizowany na dwóch poziomach. Przyloty i kontrola bezpieczeństwa znajdą się zarówno w strefie Schengen, jak też Non-Schengen. Dalej pasażerowie Non-Schengen przemieszczą się na poziom, na którym znajdzie się osobna część terminala, restauracje, sklepy itd.

Terminal będzie połączony bezpośrednio z czterema modułowymi pirsami, czyli przedłużoną częścią terminala pasażerskiego (z możliwością rozbudowy w przyszłości, kiedy pojawi się takie zapotrzebowanie rynkowe). We wszystkich strefach terminala pasażerowie będą mieli do dyspozycji dwukierunkowe ruchome chodniki, co pozwoli zminimalizować czas przesiadek i podwyższy standard obsługi.

 

 

Oprócz tradycyjnych punktów do odprawy (check-in) terminal będzie wyposażony w samoobsługowe stanowiska tzw. self-bag drop i kioski z możliwością obsługi biometrycznej. Kontrola bezpieczeństwa i dokumentów ma być prowadzona m.in. przy pomocy skanerów CT, które odwzorowują trójwymiarowy obraz bagażu, i automatycznych bramek. Projektant przewiduje zastosowanie najnowszych rozwiązań w ramach systemu transportu i skanowania bagażu, w tym na potrzeby szybkiej obsługi bagażu transferowego.

Dworzec kolejowy obsłuży lotnisko, ale będzie też pełnić rolę ogólnokrajowego węzła transportowego, integrując połączenia kolejowe z głównych miast w Polsce. Dworzec kolejowy CPK to 6 podziemnych peronów (12 torów) obsługujących pociągi regionalne i dalekobieżne. Perony będą zadaszone w taki sposób, że da się wygodnie dotrzeć suchą stopą do dworca, który znajdzie się w atrium po północnej stronie terminalu i będzie z nim połączony.

 

Z dworca kolejowego pasażerowie otrzymają dogodne przejście do dworca autobusowego i Airport City. Węzeł zostanie wyposażony w zatoki autobusowe, poczekalnie z kasami biletowymi, a także obiekty handlowe. W pobliżu dworca autobusowego inwestor przewiduje hotele, które będą pierwszymi zabudowaniami Airport City.

Pierwszy etap lotniska, czyli dwie równoległe drogi startowe i infrastruktura do obsługi 40 mln pasażerów, ma zostać uruchomiony w 2028 r. Plan Generalny CPK zakłada, że następnie port będzie w sposób modułowy rozbudowywany. Jak wynika z prognoz Międzynarodowego Zrzeszenia Przewoźników Lotniczych (IATA), w 2060 r. lotnisko może obsługiwać do 65 mln pasażerów.

 

informacja prasowa Centralny Port Komunikacyjny

https://www.cpk.pl/pl/

 

 

 

 

 

 

 

2023-08-01 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Skanseny w Polsce

Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu

przez Redakcja 2023-07-31
Napisane przez Redakcja

Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu

Jeden z największych skansenów w Polsce na terenie obejmującym 60,5 ha

 

 

  Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu należy do jednych z największych tego typu placówek w Polsce. Mając w planach zwiedzanie skansenów w naszym kraju, ten obiekt należy umieścić wysoko na liście miejsc do odwiedzenia. Poza zwiedzaniem obiektów architektury drewnianej, na dosyć rozległym terenie urządzone jest także arboretum, park a także hotel i szkółka jeździecka.  

 

Karczma z Sochocina 

Skansen założony 24 marca 1971 w Sierpcu, jako regionalne muzeum etnograficzne. Park Etnograficzny powołano w 1975 na terenie resztówki dworskiej Bojanowo. Pierwsze obiekty sprowadzono w latach 1977-1978. 

 

Dwór z Bojanowa

 

Na terenie obejmującym 60,5 ha na styku rzek Sierpienicy i Skrwy, zgromadzono ponad 80 obiektów małej i dużej architektury. W skład ekspozycji wchodzi: 11 zagród chłopskich z przełomu XIX i XX wieku; zrekonstruowany dworek szlachecki; XVIII-wieczny kościół drewniany z miejscowości Drążdżewo; drewniany wiatrak reprezentujący najstarszy i najpopularniejszy na terenach Europy typ młynów wiatrowych, koźlak; wystawy stałe w Galerii rzeźby ludowej i Powozowni. Obecnie w Muzeum zgromadzonych jest ponad 13 000 eksponatów. 

 

Kościół z Drążdżewa 

 

Układ przestrzenny zrekonstruowanej na terenie skansenu wsi rzędowej nawiązuje do najczęściej występującego na ziemiach polskich typu osad rolniczych. Wygląd zagród wiernie odpowiada ich stanowi sprzed translokacji w czasach ich świetności. Sierpecki skansen ulega ciągłej rozbudowie, niebawem zwiedzający będą mieli okazję podziwiać kolejny rodzaj wsi – wieś przydrożną, w skład której wejdzie 38 obiektów, m.in. karczma, kuźnia, budynki plebańskie i kilka zagród. 

 

 

 

Zbiory
Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu tworzy grupa 72 obiektów mieszkalnych, gospodarczych,  przemysłowych i sakralnych, które uzupełniają elementy tzw. małej architektury jak kapliczki, piwnice i studnie. Zestawione w zespoły i zagrody o różnorodnym układzie i wielkości ukazują jeden z typów XIX-wiecznej wsi, tzw. rzędówkę.

 

Wiatrak z Zalesia 

 

HISTORIA MUZEUM WSI MAZOWIECKIEJ W SIERPCU

Historia Muzeum sięga 1971 r. Stało się ono ukoronowaniem inicjatywy rzeźbiarzy ludowych z Sierpca i okolic, od dłuższego czasu poszukujących miejsca, gdzie mogliby się spotykać i wystawiać swoje prace. Naczelnik Miasta w porozumieniu z Ministrem Kultury i Sztuki powołał z dniem 24 marca 1971 r. Muzeum Etnograficzne w Sierpcu. 

W 1972 r. wytypowano do przeniesienia 2 pierwsze obiekty drewniane: karczmę z Sochocina i kuźnię z Żuromina.

W 1974 r. do Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie został złożony wniosek w sprawie organizacji Parku Etnograficznego w Sierpcu. W 1975 r. po zabezpieczeniu środków finansowych z budżetu centralnego i wojewódzkiego, na mocy Zarządzenia Naczelnika Powiatu Sierpeckiego z dnia 21 maja rozszerzono działalność Muzeum o oddział „Park Etnograficzny” i zmieniono nazwę na Muzeum i Park Etnograficzny w Sierpcu. 

 

Dwór z Bojanowa – w parku dworskim

 

W 1976 r. obszar gruntów przeznaczonych pod budowę skansenu objął 1/3 dawnego podmiejskiego majątku Bojanowo. 

W 1978 r. doc. Marian Pokropek z Katedry Etnografii Uniwersytetu Warszawskiego opracował program zagospodarowania tego terenu zakładający odtworzenie trzech zespołów wiejskich występujących na Mazowszu północno – zachodnim (rzędówki, ulicówki, przysiółka oraz zespołu dworskiego). W latach 1976-84 pozyskano 25 obiektów budownictwa wiejskiego w tym karczmę, kuźnię, budynki mieszkalne (chałupy) i gospodarcze.

Pierwsze ekspozycje stałe wykonano w 1984 r. w chałupach z Rempina, Izdebna, Rzeszotar Zawad, Dzierzążni, Jonnego i Chwał, w spichrzu i stolarni z Dzierzążni oraz stodole w zagrodzie z Chwał. W 1985 r. nastąpiło oficjalne otwarcie Parku Etnograficznego w Sierpcu. Początkowo Park Etnograficzny funkcjonował jako oddział Muzeum Etnograficznego w Sierpcu. Dopiero w 1987 r. doszło do zespolenia obu placówek – Muzeum Etnograficznego oraz Parku Etnograficznego – i przemianowania ich na Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu. Od 1999 r. organizatorem Muzeum jest Zarząd Województwa Mazowieckiego a ogólny nadzór sprawuje Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Dotychczas na terenie skansenu odtworzono wieś rzędową składającą się z 9 zagród włościańskich, zagrodę młynarską z wiatrakiem, zespół dworski z murowanym dworem otoczonym parkiem, zespół karczemny z karczmą, kuźnią i chałupą kowala, drewniany kościół wraz z dzwonnicą oraz XVIII- wieczny drewniany dwór.

23 stycznia 2009 r., na mocy umowy zawartej pomiędzy Burmistrzem Miasta Bieżunia i Marszałkiem Województwa Mazowieckiego, Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu przeszło pod zarząd Samorządu Województwa Mazowieckiego jako oddział zamiejscowy Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu. Od 1990 r. funkcję dyrektora placówki pełni Jan Rzeszotarski.

https://mwmskansen.pl/muzeum-historia/

 

 

 

SKANSEN –  siedziba główna Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu
ul. Gabriela Narutowicza 64, 09-200 Sierpc
 Bilet wstępu normalny     20,00
 Bilet wstępu ulgowy     16,00

 

 

Polecamy także

Park Etnograficzny Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej

 

 

 

opracowanie & foto

Albin Marciniak
https://podroze.onet.pl/autorzy/albin-marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 
 
 

Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2023-07-31 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Skanseny w Polsce

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej

przez Albin Marciniak 2023-07-29
Napisane przez Albin Marciniak
Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 1

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej

Muzeum Archeologiczne w Biskupinie

stanowisko archeologiczne

 
W poszukiwaniu kolejnych zamków i budowli obronnych jakie chcemy zwiedzić, nie może zabraknąć także Biskupina. Wszak większość zamków swoje początki miała w takiej formie.


Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 1
 
 

Osada w Biskupinie

   Na skutek prowadzonych prac melioracyjno-irygacyjnych poziom wody w jeziorze Biskupińskim w 1933 r. obniżył się na tyle, że z wody zaczęły wystawać fragmenty umocnień starożytnej osady. Miejscowi chłopi zaczęli odnajdywać różne zabytkowe przedmioty, nie zdając sobie jednak sprawy z ich archeologicznej wartości. Dopiero dzieci uczęszczające do miejscowej wiejskiej szkoły poinformowały o dziwnych znaleziskach swojego nauczyciela Walentego Szwajcera a ten nagłośnił sprawę. O odkryciu wystających z wody drewnianych bali, powiadomił on prof. Józefa Kostrzewskiego z Poznania. Badania wykopaliskowe zostały zainicjowane w roku 1934 i kontynuowane były do wybuchu II wojny światowej. W czasie wojny, w latach 1939-1942, specjalny niemiecki oddział SS-Ausgrabung Urstätt, pod dowództwem Hauptsturmführera Prof. Dr Hansa Schleifa prowadził wykopaliska na terenie osady biskupińskiej, w celu wykazania jej pragermańskości. Ponieważ niemieckie badania nie przyniosły oczekiwanych rezultatów, okupant postanowił zlikwidować stanowisko archeologiczne, poprzez zasypanie go piaskiem. Efektem tych działań było to, że część odsłoniętych przed wojną znalezisk nie nadawała się do ponownej ekspozycji. Po wojnie polscy archeolodzy, pod kierunkiem Zdzisława Rajewskiego, wznowili badania i kontynuowali je do roku 1974. Ogółem przebadano ok. 3/4 powierzchni osady.

 
Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 15
 
 
    Badania w Biskupinie – zarówno w okresie międzywojennym, jak i po wojnie – były przykładem najwyższego możliwego wówczas poziomu metodycznego prowadzenia wykopalisk, stanowiąc wzór do naśladowania nie tylko w Polsce, ale i za granicą. Zainicjowano w Biskupinie w okresie międzywojennym interdyscyplinarne badania paleoekologiczne, dokonywano eksperymentów archeologicznych, inicjując w ten sposób archeologię eksperymentalną. Wojciech Kóčka w czasie tych badań po raz pierwszy w Polsce zastosował fotografię dokumentacyjną wykonywaną przy pomocy wypełnionego wodorem balonu z zainstalowanym aparatem fotograficznym.
Gród w Biskupinie jest jedynym w Polsce stanowiskiem archeologicznym, dla którego opracowano program długoterminowej konserwacji. Konserwacja polega na utrzymywaniu wysokiego poziomu wody w jeziorze otaczającym stanowisko oraz wdrożeniu systemu monitorowania parametrów środowiska dla zapewnienia optymalnych warunków przetrwania autentycznej substancji zabytkowej.
 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 15

 

 
Osada w Biskupinie wiąże się z kręgiem kulturowym kultury łużyckiej, trwającym od środkowej epoki brązu, od ok. XIV w. p.n.e., po wczesną epokę żelaza, czyli do ok. V w. p.n.e. Kultura łużycka to pojęcie archeologiczne, pod którym różni badacze widzieli różne etnosy – Pragermanów lub Illirów. Sprawa przynależności etnicznej Biskupina była wykorzystywana dla celów ideologicznych w sporach dotyczących praw różnych narodów do ziem dzisiejszej Polski. Obecnie powszechnie przyjmuje się za fakt, że przynależności etnicznej kultury łużyckiej, podobnie jak i większości innych pradziejowych kultur archeologicznych, bezdyskusyjnie nie da się ustalić .
 
 
Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 14
 
 
Na podstawie badań elementów konstrukcyjnych osiedla (drewnianych bali, zob. dendrochronologia) stwierdzono, że powstało ono najprawdopodobniej zimą 738 roku p.n.e. Założono je na podmokłej wyspie na Jeziorze Biskupińskim (obecnie półwysep), o kształcie w przybliżeniu owalnym i powierzchni ok. 2 ha (w obrębie wałów mieściło się ok. 1,3 ha powierzchni). Wyspa wznosiła się 0,8 – 1,2 m ponad wody otaczającego jeziora. Gród biskupiński był zasiedlony przez 150 lat.
Na terenie osady znajdowało się ok. 106 domostw, o wymiarach przeciętnie ok. 8 × 10 m, usytuowanych rzędowo wzdłuż moszczonych drewnem 11 ulic, o szerokości ok. 2,5 m każda. Ocenia się, że w osadzie mieszkać mogło od 800 do 1000 osób. Osada otoczona była skrzynkowym wałem drewniano-ziemnym o długości 740 m, szerokości 3 m i domniemanej wysokości do 6 m, w którym znajdowała się brama wjazdowa. Gród otoczony był falochronem o szerokości od 2 do 9 m, zbudowanym z ukośnie wbitych pali.

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 2

 
    Regularny schemat zabudowy grodu biskupińskiego powtarza się również w przypadku innych grodów kultury łużyckiej z wczesnej epoki żelaza (np. Sobiejuchy, Izdebno na Pałukach, Jankowo na Kujawach czy Biehla w Saksonii).
Przyczyny budowy grodów obronnych o regularnej wewnętrznej zabudowie szeregowej przez ludność kultury łużyckiej są przedmiotem niezakończonej konkluzywnymi wnioskami dyskusji naukowców. Z punktu widzenia ekonomicznego zamieszkiwanie ludności rolniczej w zamkniętej przestrzeni grodu otoczonego wodą lub podmokłymi obszarami, nie jest racjonalne. W literaturze przedmiotu pojawiły się zatem co najmniej trzy próby wyjaśnienia tego fenomenu:
-zagrożenie ze strony ludów koczowniczych – Kimmerów i Scytów;
-walki wewnątrzplemienne;
-chęć naśladownictwa miast greckich, z którymi społeczności kultury łużyckiej zapoznać się mogły dzięki dalekosiężnej wymianie handlowej organizowanej przez kolonie greckie.
Podobnie nieznana jest przyczyna upadku Biskupina i innych grodów tego typu. W tej kwestii przedstawiono również kilka konkurencyjnych hipotez:

– zniszczenie grodów przez Scytów (rzeczywiście, niektóre grody zostały spalone, w niektórych znaleziono też grociki od strzał scytyjskich);

– podniesienie się poziomu wód w jeziorach w związku z pogorszeniem klimatu;

– wyeksploatowanie środowiska naturalnego wokół grodu i konieczność przeniesienia się na inne tereny.

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 3

 

 

   Najstarszymi pozostałościami na terenie Biskupina są obozowiska łowców reniferów sprzed 10 tysięcy lat (górny paleolit), a także neolityczny dom pierwszych rolników oraz położone w pobliżu miejsca pochówku. Ciekawym obiektem jest tzw. kraal z wczesnej epoki brązu, otoczony systemem rowów.
Pierwotna osada obronna została opuszczona w VI wieku p.n.e. z powodu podniesienia się poziomu wody w jeziorze wskutek zmian klimatycznych i wyeksploatowania środowiska naturalnego (drewno, erozja gleb). W V i IV wieku p.n.e. powstała na jej miejscu osada otwarta. Ludność Biskupina zajmowała się rolnictwem, rybołówstwem , zbieractwem i rzemiosłem (garncarstwo, tkactwo).
 
 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 7

 
 
We wczesnym średniowieczu na obszarze tym funkcjonowały grody i osady, a ostateczny upadek Biskupina wiąże się ze wzrostem znaczenia Piastów. W XI wieku obszary te należały do biskupstwa gnieźnieńskiego, o czym mówi bulla papieża Innocentego II (1136).
Gród w Biskupinie jest jednym z nielicznych stanowisk archeologicznych w Polsce zawierających pełnowymiarowe rekonstrukcje wału obronnego, falochronu, bramy, ulic i budynków mieszkalnych. Rekonstrukcje te są cyklicznie wymieniane na nowe w związku z potrzebą ich aktualizacji w wyniku dokonania nowych ustaleń naukowych.
Oprócz rekonstrukcji w Biskupinie znajduje się muzeum, a w każdym trzecim tygodniu września odbywa się tam festyn biskupiński, obejmujący prezentacje eksperymentalne i pokazy odtwórcze. Biskupin jest też jednym z dwóch istniejących w Polsce laboratoriów konserwacji drewna mokrego wydobytego ze stanowisk archeologicznych oraz ośrodkiem archeologii eksperymentalnej.

http://www.biskupin.pl/

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 4

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 5

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 6

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 8

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 9

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 10

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 11

 

 

Biskupin osada obronna kultury łużyckiej 12

 

 

opracowanie & foto:

Albin Marciniak
https://podroze.onet.pl/autorzy/albin-marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 
2023-07-29 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Zamki i pałace

Zamek w Łańcucie – obecnie zespół pałacowo – parkowy w stylu angielskim

przez Albin Marciniak 2023-07-23
Napisane przez Albin Marciniak

Zamek w Łańcucie 

obecnie zespół pałacowo – parkowy w stylu angielskim

 

  Zamek w Łańcucie jest jedną z najpiękniejszych rezydencji arystokratycznych w Polsce. Słynie ze znakomitych wnętrz mieszkalnych oraz niezwykle interesującej kolekcji pojazdów konnych. Zespół pałacowy otacza stary, malowniczy park w stylu angielskim, w którym wznoszą się liczne pawilony i zabudowania gospodarcze, ściśle niegdyś związane z codziennym życiem łańcuckiej rezydencji.
 
 
 
 
Obecna rezydencja w Łańcucie może być nazywana zarówno zamkiem jak i pałacem, gdyż pierwotnie był to zamek a obecnie zespól  pałacowy ufortyfikowany, otoczony fosą.
 
 
 
Historia Łańcuta sięga wczesnego średniowiecza. Za datę lokacji miasta przyjmuje się rok 1349 i wiąże się ją z królem Kazimierzem Wielkim. Łańcut należał kolejno do Pileckich, Stadnickich, Lubomirskich i Potockich.

 
 
Pierwsza siedziba „panów na Łańcucie” usytuowana była na wzgórzu w północnej części miasta. Obecny Zamek wzniesiony został na polecenie Stanisława Lubomirskiego w latach 1629 – 1642. Była to wówczas nowoczesna rezydencja typu „palazzo in fortezza”, składająca się z budynku mieszkalnego z wieżami w narożach otoczonego  fortyfikacjami bastionowymi. Przy jej budowie zatrudnieni byli m.in. Maciej Trapola, Krzysztof Mieroszewski, Tylman z Gameren i Giovanni Battista Falconi.

 
 
W 2 poł. XVIII w. ówczesna właścicielka Łańcuta Izabella z Czartoryskich Lubomirska przekształciła fortecę w zespół pałacowo – parkowy. W Łańcucie pracowało wówczas wielu wybitnych artystów m.in. Szymon Bogumił Zug, Jan Christian Kamsetzer, Christian Piotr Aigner, Fryderyk Bauman i Vincenzo Brenna.
Najważniejsze zmiany wprowadzono w układzie i wyposażeniu zamku, dostosowując je do potrzeb i podporządkowując aktualnie panującej modzie. Pałac wypełnił się znakomitymi dziełami sztuki. W latach siedemdziesiątych XVIII w. rozpoczęto kształtowanie parku otaczającego Zamek Po zniwelowaniu przedwałów, usytuowanych wzdłuż drogi krytej obiegającej fosę, zasadzono lipy i w ten sposób utworzono aleję spacerową.

 
 
 
Pod koniec XVIII w. Łańcut należał do najwspanialszych rezydencji w Polsce. Kwitło tutaj życie muzyczne i teatralne, bywało wielu znakomitych gości. W 1816 r. po śmierci księżnej Lubomirskiej, cała posiadłość stała się własnością jej wnuka Alfreda I Potockiego, który utworzył tutaj w 1830 r. ordynację. Jego syn Alfred II Józef był ściśle związany z dworem habsburskim. W Łańcucie bywał rzadko, toteż zamek a wraz z nim park popadły w zaniedbanie.

 

 
 
 
Po śmierci Alfreda II Łańcut przeszedł w ręce Romana Potockiego, który wraz z żoną Elżbietą z Radziwiłłów przywrócił mu dawną świetność.  W latach 1889 – 1911 przeprowadzono w Zamku generalny remont połączony z przebudową. Pracami kierowali : Armand Beauque francuski architekt i Albert Pio włoski rysownik. Przebudowa objęła wszystkie kondygnacje. Założono m.in. instalację wodociągową i kanalizację oraz zelektryfikowano cały Zamek. Powstała wtedy większość istniejących do dnia dzisiejszego wnętrz. Elewacje przekształcono w stylu neobaroku francuskiego.

 
 
 
 
Prace w parku rozpoczęto w 1890 r. i prowadzono je przez czternaście lat. Został on wówczas dwukrotnie powiększony i otoczony ogrodzeniem. W najbliższym sąsiedztwie Zamku, wzdłuż elewacji wschodniej, założono Ogród Włoski. Od strony południowej Oranżerii urządzono Ogród Różany.

 

 

Po tej gruntownej przebudowie i modernizacji, łańcucki zespół pałacowo – parkowy stał się jedną z najbardziej luksusowych rezydencji w Europie kontynentalnej. Często przyjeżdżali tutaj arcyksiążęta Rudolf oraz Franciszek Ferdynand. Bywało tu wielu przedstawicieli znakomitych rodów arystokratycznych oraz znanych dyplomatów. Na początku XX w. ordynacja łańcucka zajmowała piąte pod względem obszaru miejsce w Polsce.

Kolejnym ordynatem na Łańcucie był od 1915 r. Alfred III Potocki. W latach dwudziestych XX w. przeprowadzono w Zamku modernizację centralnego ogrzewania a w pomieszczeniach podziemi urządzono Łaźnię.

 
Zamek łańcucki stał się miejscem spotkań towarzyskich. Bywali tu przedstawiciele rodów królewskich, arystokracja polska i zagraniczna oraz politycy. Podejmowano tutaj m.in. króla rumuńskiego Ferdynanda z małżonką oraz Jerzego księcia Kentu z żoną i przyjaciółmi. W 1944 r. Potocki musiał opuścić Łańcut. Osiadł na emigracji w Szwajcarii gdzie zmarł w 1958 r.
 
 
 Muzeum-Zamek w Łańcucie
ul. Zamkowa 1
37–100 Łańcut
http://www.zamek-lancut.pl/
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

opracowanie & foto:

Albin Marciniak
https://podroze.onet.pl/autorzy/albin-marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 
 
 
 

 

Zamek w Łańcucie 2009

 
 
Zamek w Łańcucie
 
 
 
Zamek w Łańcucie
 
 
Zamek w Łańcucie 1
 
 
 
https://klubpodroznikow.com/https://www.klubpodroznikow.com/wp-content/uploads/2023/07/5267DSC_5442-5c8.JPG
 
 
 
Zamek w Łańcucie 2
 
 
 
Zamek w Łańcucie 3
 
 
 
Zamek w Łańcucie 6
 
 
 
Zamek w Łańcucie
 
 
 
Zamek w Łańcucie
 
 
 
Zamek w Łańcucie 5
 
 
 
 
 
 
Zamki w Polsce
 
164 zamki polecane do zwiedzania 
 
 
 
ZAMKI W POLSCE baner
 
 
 
 
2023-07-23 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Świętokrzyskie

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski

przez Redakcja 2023-07-20
Napisane przez Redakcja
Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 4

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski

 

Geopark Świętokrzyski, „Geonatura Kielce” wraz z gminami Chęciny, Morawica, Nowiny i Piekoszów, zostały wpisane na listę Światowego Geoparku UNESCO.

 

Od 22 kwietnia 2021 Polska wzbogaciła się o kolejny wpis na liście UNESCO. Kilka lat wcześniej tatus „Światowy Geopark UNESCO” otrzymał niemiecko-polski Geopark Łuk Mużakowa

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 4

 

 

Geopark Świętokrzyski to obszar gmin: Kielc, Chęcin, Morawicy, Nowin i Piekoszowa. Na ich terenie występują m.in. unikatowe rezerwaty przyrody nieożywionej: Jaskinia Raj, Kadzielnia, Wietrznia czy Góra Miedzianka. Dziedzictwo geologiczne powiązane jest z wartościami historycznymi i kulturowymi w tym tradycjami górniczymi – liczne pozostałości historycznego górnictwa kruszcowego i skalnego. W 1996 roku znaczna część tego obszaru została objęta ochroną jako Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy. Obecnie w Światowej Sieci Geoparków UNESCO jest 147 placówek z 41 krajów. Jedynym geoparkiem z Polski należącym do sieci jest Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa w województwie lubuskim.

 

Nadanie statusu Ṥwiatowego Geoparku UNESCO było możliwe dzięki przyjęciu w listopadzie 2015 r na 38 sesji Konferencji Generalnej UNESCO w Paryżu nowego programu UNESCO, International Geosciences and Geoparks Programme (IGGP). Konferencja Generalna uchwaliła również zasady dotyczące uzyskania i zachowania statusu światowego geoparku UNESCO.

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 2

 

Rezerwat Wietrznia znajduje się na obszarze dawnego wyrobiska skał wapiennych i dolomitu. Współcześnie teren ten  jest doskonałym  miejscem spacerowym – przebiega tu specjalnie przygotowana ścieżka edukacyjna. Wzdłuż ścieżki znajdują się tablice informacyjne, przybliżające walory przyrodnicze rezerwatu oraz przeszłość geologiczną terenu obecnych Kielc. W górnej części rezerwatu  znajdują się  także punkty, z których rozpościera się piękny widok na panoramę  Gór Świętokrzyskich.

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 17

 

REZERWAT PRZYRODY NIEOŻYWIONEJ “WIETRZNIA” IM. ZBIGNIEWA RUBINOWSKIEGO

Pawilon Centrum Geoedukacji.

http://centrum-geoedukacji.pl/rezerwat-przyrody-wietrznia/

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 3

 

Zwiedzając dobrze wszystkim znany rezerwat Kadzielnia znajdujący się w Kielcach, niewiele osób ma świadomość, że w odległości ok 2 km znajduje się znacznie większe, surowe wyrobisko pokopalniane, przekształcone w Rezerwat Wietrznia. Zdecydowanie warto dołożyć taki spacer, by zobaczyć bardzo ciekawy obiekt i przejść się wyznaczonymi ścieżkami dnem oraz koroną wyrobiska.

 

 

Rezerwat przyrody Kadzielnia w Kielcach

 

Rezerwat Wietrznia ma poprowadzone ścieżki dnem wyrobiska jak i górą i są one dobrze oznaczone, z kilkoma tablicami dydaktycznymi na trasie. Niestety ale brakuje jakiegokolwiek oznakowania dojścia do tegogeoparku z centrum Kielc czy choćby z Kadzielni. Kolejnym minusem są duże ilości śmieci, zalegające na zboczach porośniętych krzewami. Można mieć nadzieję, że po otrzymaniu nobilitującego tytułu, gospodarze tego miejsca wezmą to pod uwagę.

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 4

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 5

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 6

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 7

 

 

opracowanie & foto
Albin Marciniak
https://podroze.onet.pl/autorzy/albin-marciniak
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 

 

Polskie obiekty na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO
 

Obiekty UNESCO w Polsce

 

Polskie obiekty na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO mapa

 

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 9

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 10

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 11

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 12

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 13

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 14

 

 

Rezerwat przyrody Wietrznia Geopark Świętokrzyski 16

 

 

 

 

 Polecamy na kolejny weekend, wyjątkową trasę z kolorowymi jeziorkami.

 

Trasa Geoturystyczna Dawna Kopalnia Babina

 

 

 

Geopark Łuk Mużakowa
 
 „Światowy Geopark UNESCO”

 

 
2023-07-20 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lotniska i powietrze

Nowy kierunek w ofercie Air France: Abu Dhabi

przez Redakcja 2023-07-18
Napisane przez Redakcja

Nowy kierunek w ofercie Air France: Abu Dhabi

 

Piąta destynacja Air France na Bliskim Wschodzie. Codzienne loty przez Paryż rozpoczną się 29 października 2023 r.

 

 

Od 29 października 2023 roku francuska linia Air France rozpocznie loty na nowej trasie – między Paryżem (lotnisko Charles de Gaulle) a stolicą Zjednoczonych Emiratów Arabskich – Abu Dhabi. Połączenie będzie realizowane codziennie, samolotem Airbus A350-900, z 324 miejscami na pokładzie w trzech klasach: Klasa Biznes (34 miejsca), Premium Economy (24 miejsca) i Klasa Ekonomiczna (266 miejsc). Abu Dhabi będzie piątą destynacją Air France na Bliskim Wschodzie, po Bejrucie, Tel Awiwie, Dubaju i Kairze.

 

Rozkład połączeń do/z Abu Dhabi (wg. czasu lokalnego):

AF638: Wylot z Paryża (CDG) o 21:15, przylot do Abu Dhabi o 06:45 następnego dnia AF639: Wylot z Abu Dhabi o 08:45, przylot do Paryża (CDG) o 13:15

 

 

Abu Dhabi –  gdzie nowoczesność spotyka się z tradycją 

Abu Dhabi to stolica i drugie co do wielkości miasto Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ZEA), położone na wschodnim wybrzeżu Półwyspu Arabskiego, jest głównym centrum politycznym, gospodarczym i kulturalnym kraju. Znane ze swojego bogactwa i luksusu, Abu Dhabi jest nie tylko ważnym ośrodkiem naftowym i gazowym, ale też ciekawym kierunkiem turystycznym, który oferuje liczne atrakcje, jak malownicze piaszczyste plaże, interesujące muzea, sklepy z luksusowymi markami czy spektakularne projekty architektoniczne. Jeden z największych na świecie meczetów – Wielki Meczet Szejka Zayeda, fort Qasr Al Hosn, czy zaprojektowany przez Jeana Nouvela Luwr, to sztandarowe przykłady artystycznego i architektonicznego dziedzictwa tej niezwykle pięknej metropolii. Abu Dhabi to tętniące życiem miasto, w którym nowoczesność spotyka się z tradycją. Miasto dba o swoje dziedzictwo kulturowe i organizuje różnorodne festiwale i wydarzenia, w których mieszkańcy i turyści mogą poznać tradycyjną kulturę i obyczaje ZEA. Dzięki inwestycjom w infrastrukturę, edukację i turystykę, Abu Dhabi stało się istotnym ośrodkiem na arenie międzynarodowej, przyciągającym przedsiębiorców, inwestorów i turystów z różnych zakątków świata.

 

W najbliższym sezonie lotów Air France zaoferuje łącznie do 49 lotów tygodniowo do następujących miast na Bliskim Wschodzie: Abu Dhabi i Dubaj (ZEA), Bejrut (Liban), Kair (Egipt) oraz Tel Awiw (Izrael).

 

Szczegóły rozkładu i sprzedaż biletów na airfrance.pl 

Powyższa oferta lotów może ulec zmianie i jest uzależniona od pozwoleń rządowych. 

Air France zaleca swoim klientom, aby przed podróżą sprawdzali aktualnie obowiązujące zasady wjazdowe i wymagania co do dokumentów. Szczegółowe informacje na ten temat są dostępne na stronie airfrance.traveldoc.aero.

 

 

2023-07-18 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Małopolskie

Wieża Widokowa, Krynica Zdrój, Słotwiny

przez Redakcja 2023-07-18
Napisane przez Redakcja
Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 1

Wieża Widokowa, Krynica Zdrój, Słotwiny

 

   Będąc w Krynicy-Zdrój nie sposób pominąć wizyty na wieży widokowej, widocznej już z odległości z wielu kilometrów. Drewniana konstrukcja dominuje ponad koronami drzew. Na szczyt stacji narciarskiej Słotwiny Arena gdzie znajduje się wieża, można się dostać 6 osobową kolejką krzesełkową lub wejść spacerem utwardzoną, drogą widokową. Ze szczytu rozciąga się imponująca panorama a poranne mgły potęgują doznania i podkreślają wierzchołki wielu gór. Spektakularne są także wschody i zachody słońca, nad tak urozmaiconym terenem.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 1

 

Z wieży można kontynuować wędrówkę szlakiem turystycznym prowadzącym, przez las i łąki do Czarnego Potoku – dolnej stacji kolejki na Jaworzynę Krynicką, skąd można podejść na pieszo lub wyjechać kolejką gondolową na szczyt Jaworzyny.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 20

 

Wysokość wieży wido­kowej  wynosi aż 49,5 metra. To wysokość 17 piętrowego wieżowca. Łączna długość ścieżki wynosi 1030 metrów. Na trasie zwiedzający mogą bliżej poznać okoliczną przyrodę oraz historię regionu, dzięki specjalnym instalacjom edukacyjnym.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 44

 

Drewniana konstrukcja Wieży o wysokości 49,5 metra znajduje się na szczycie stacji narciarskiej Słotwiny Arena (896 m n.p.m) wśród lasów pasma Jaworzyny Krynickiej. Do Wieży prowadzi specjalnie skonstruowana „drewniana ścieżka” wznosząca się stopniowo do góry, podpierana przez 18 wież wsporczych i 87 słupów. Przy projektowaniu ścieżki pierwszy raz w Europie zastosowano w dwóch miejscach system piętrowej ścieżki.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 23

 

Wejście na wieżę jest płatne. Bilet kupuje się w kasie a przy wejściu jest bramka automatyczna.

https://wiezawidokowa.pl/

 

 

Wyciag narciarski i Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 5

 

Ciewakostka dla rowerzystów. Z góry poprowadzono kilka szlaków rowerowych. Aby dostać się na górę, można wraz z rowerem wjechać wyciągiem. Z boku każdej kanapy jest wieszak na rowery. Obok dolnej stacji kolejki znajduje się bezpłatny parking z możliwością podłączenia do prądu.

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 2

 

Warto zwrócić uwagę także na plenerowe przedsięwzięcie muzyczne, które z powodzeniem odbywa się co roku latem pod Wieżą widokową w Krynicy-Zdrój.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 3

 

Na miejscu nie brakuje oczywiście sklepu z pamiątkami, przekąskami i napojami.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 6

 

Osoby które nie chcą wchodzić na wieżę, mogą odpocząć w cieniu drzew. Dużym udogodnieniem jest także możliwość pozostawienia psa w boksie/hotelu. To świetnie przygotowane konstrukcje wewnątrz ogrodzenia, indywidualnie dla każdego psa.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 11

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 12

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 14

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 16

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 17

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 24

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 25

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 26

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 29

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 31

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 35

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 36

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 41

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 48

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 49

 

 

Wyciag narciarski i Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 2

 

opracowanie & foto:

Albin Marciniak
https://podroze.onet.pl/autorzy/albin-marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 
2023-07-18 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Małopolskie

Wieża Widokowa, Krynica Zdrój, Słotwiny

przez Redakcja 2023-07-18
Napisane przez Redakcja
Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 1

Wieża Widokowa, Krynica Zdrój, Słotwiny

 

   Będąc w Krynicy-Zdrój nie sposób pominąć wizyty na wieży widokowej, widocznej już z odległości z wielu kilometrów. Drewniana konstrukcja dominuje ponad koronami drzew. Na szczyt stacji narciarskiej Słotwiny Arena gdzie znajduje się wieża, można się dostać 6 osobową kolejką krzesełkową lub wejść spacerem utwardzoną, drogą widokową. Ze szczytu rozciąga się imponująca panorama a poranne mgły potęgują doznania i podkreślają wierzchołki wielu gór. Spektakularne są także wschody i zachody słońca, nad tak urozmaiconym terenem.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 1

 

Z wieży można kontynuować wędrówkę szlakiem turystycznym prowadzącym, przez las i łąki do Czarnego Potoku – dolnej stacji kolejki na Jaworzynę Krynicką, skąd można podejść na pieszo lub wyjechać kolejką gondolową na szczyt Jaworzyny.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 20

 

Wysokość wieży wido­kowej  wynosi aż 49,5 metra. To wysokość 17 piętrowego wieżowca. Łączna długość ścieżki wynosi 1030 metrów. Na trasie zwiedzający mogą bliżej poznać okoliczną przyrodę oraz historię regionu, dzięki specjalnym instalacjom edukacyjnym.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 44

 

Drewniana konstrukcja Wieży o wysokości 49,5 metra znajduje się na szczycie stacji narciarskiej Słotwiny Arena (896 m n.p.m) wśród lasów pasma Jaworzyny Krynickiej. Do Wieży prowadzi specjalnie skonstruowana „drewniana ścieżka” wznosząca się stopniowo do góry, podpierana przez 18 wież wsporczych i 87 słupów. Przy projektowaniu ścieżki pierwszy raz w Europie zastosowano w dwóch miejscach system piętrowej ścieżki.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 23

 

Wejście na wieżę jest płatne. Bilet kupuje się w kasie a przy wejściu jest bramka automatyczna.

https://wiezawidokowa.pl/

 

 

Wyciag narciarski i Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 5

 

Ciewakostka dla rowerzystów. Z góry poprowadzono kilka szlaków rowerowych. Aby dostać się na górę, można wraz z rowerem wjechać wyciągiem. Z boku każdej kanapy jest wieszak na rowery. Obok dolnej stacji kolejki znajduje się bezpłatny parking z możliwością podłączenia do prądu.

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 2

 

Warto zwrócić uwagę także na plenerowe przedsięwzięcie muzyczne, które z powodzeniem odbywa się co roku latem pod Wieżą widokową w Krynicy-Zdrój.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 3

 

Na miejscu nie brakuje oczywiście sklepu z pamiątkami, przekąskami i napojami.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 6

 

Osoby które nie chcą wchodzić na wieżę, mogą odpocząć w cieniu drzew. Dużym udogodnieniem jest także możliwość pozostawienia psa w boksie/hotelu. To świetnie przygotowane konstrukcje wewnątrz ogrodzenia, indywidualnie dla każdego psa.

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 11

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 12

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 14

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 16

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 17

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 24

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 25

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 26

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 29

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 31

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 35

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 36

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 41

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 48

 

 

Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 49

 

 

Wyciag narciarski i Wieza Widokowa Krynica Zdroj Slotwiny 2

 

opracowanie & foto:

Albin Marciniak
https://podroze.onet.pl/autorzy/albin-marciniak
 
https://www.facebook.com/marciniak.albin
 
2023-07-18 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Austria

Trasy rowerowe w Karyntii w Austrii

przez Redakcja 2023-07-17
Napisane przez Redakcja

Trasy rowerowe w Karyntii w Austrii

 

Karyntia to najbardziej na południe położony region Austrii. Graniczy z Włochami i Słowenią i tutejsi mieszkańcy z dumą podkreślają, że emocjonalnie im blisko do południowych sąsiadów; czasami czują się i zachowują jakby byli już nad Morzem Śródziemnym. Obszar turystyki rowerowej w Karyntii obejmuje okolice wielkich jezior tego landu, a także rzek Drawy oraz Gail, rozciągając się na pagórkowatych południowych terenach granicznych. 

 

 

Trasy prowadzą oznaczonymi szlakami, głównie asfaltowymi lub inaczej utwardzonymi. Niektóre odcinki wiodą lokalnymi lub bocznymi drogami o niskim natężeniu ruchu drogowego. Trasy biegnące wzdłuż brzegów rzek i jezior są zwykle płaskie lub lekko pagórkowate z występującymi, od czasu do czasu, stromymi odcinkami.

 

 

Położenie Karyntii na słonecznym południu Austrii sprawia, że sezon rowerowy rozpoczyna się już w kwietniu i trwa do października. Najlepsze warunki do jazdy na rowerze panują poza szczytem sezonu turystycznego, czyli poza lipcem i sierpniem. 

 

 

Wybór szlaków rowerowych w Karyntii jest duży. Pełna ich lista znajduje się na stronie http://www.touren.kaerten.at/, gdzie do każdej strasy można pobrać mapy, zdjęcia, współrzędne GPS i inne dane. Godną rozważenia jest trasa nazwana „Wielka Pętla Jezior Karynckich”, podczas której miniemy 5 karynckich jezior. Innymi słowy 50% trasy będzie wiodło wzdłuż wody; wokół jezior lub wzdłuż rzek. Szlak – 340km – przypomina leżącą 8mkę, a start i meta jest w Villach. Na jego pokonanie należy przeznaczyć od 4ch dni do tygodnia.

 

 

Karyntia ma rozbudowaną ofertą turystyczną, dzięki czemu można znaleźć w niej różne miejsca noclegowe. Tym, którzy wybierają się na rowery szlakiem wzdłuż Drawy (Drau – radweg) można polecić odwiedzenie strony www.drauradwegwirte.at. To serwis zrzeszenia założonego przez ok. 50 gospodarzy, którzy pragną zapewnić jak najlepsze usługi rowerzystom przemierzających te trasę. 

 

 

Na terenie całej Karyntii znajduje się ok. 50 wypożyczalni umożliwiających wynajęcie roweru elektrycznego. Bardzo często wypożyczony rower można oddać w dowolnej stacji. Informacje i rezerwacje online są możliwe poprzez stronę www.kaernten-rent-ebike.at

 

 

Przykładową trasą – jedną z najkrótszych – jest trasa wokół jeziora Faaker See. Ma tylko 10 km i idealnie nadaje się na „rozgrzewkę” lub rodzinną przejażdżkę przed podjęciem kolejnych rowerowych wyzwań. Mimo, że trasa jest tak krótka to jej zróżnicowanie zaskakuje. Jedziemy po asfalcie, po leśnych ścieżkach lub przez łąki, raz po raz, zbliżając się lub oddalając od jeziora. Czasami trafiamy na dzikie plaże, a innym razem na gwarne kąpieliska z pełną infrastrukturą. 

 

 

Karyntia ze swoją rozbudowaną ofertą, czystymi jeziorami, zamkami i górami jest godną rozważenia destynacją dla miłośników dwóch kółek. Rowery można przywieść ze sobą lub pożyczyć w jednej z licznych wypożyczalni, a wzdłuż szlaków znajdziemy wiele miejsc noclegowych. W czasie lata jeziora, ze względu na swoje południowe położenie, mają bardzo ciepłą wodę. Liczne trasy, o różnym stopniu trudności, będą ciekawą propozycją zarówno dla ambitnych kolarzy, jak i tych mniej doświadczonych oraz rodzin z dziećmi.

 

Tekst i zdjęcia otrzymaliśmy od Krzysztofa Kowalskiego, autora bloga https://justkowalski.pl

 

 

 

 

 

2023-07-17 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Czechy

Szlakiem zamków nad Orlicą w Czechach

przez Redakcja 2023-07-17
Napisane przez Redakcja

Szlakiem zamków nad Orlicą w Czechach

 

  Region turystyczny we wschodniej części Czech, który biegnie wzdłuż pasma Gór Orlickich, jest jeszcze ciągle nieodkrytym rajem dla miłośników przyrody, sportów zimowych, turystyki rowerowej, a także zabytków i atrakcji kulturalnych. Fenomenem regionu Pogórza Orlickiego są zamki i pałace. W promieniu dziewięciu kilometrów można tu znaleźć sześć historycznych siedzib, nic więc dziwnego, że rzeka Dzika Orlica ma tutaj podobny urok jak francuska Loara. Niektóre zamki do dziś znajdują się w rękach dawnych rodów szlacheckich. Spotkanie w tym miejscu ich właścicieli – szlachciców – nie należy więc do rzadkości. Zamki nad Orlicą pod koniec 2017 roku zdobyły tytuł Najlepszej Europejskiej Destynacji Turystycznej w konkursie EDEN, organizowanym przez Komisję Europejską. 

 

Pałac Častolovice_fot. Gerald Blondy

 

Zwiedzanie z właścicielem         

Sześć zabytkowych budowli – pałace Častolovice, Doudleby, Potštejn i Nowy Zamek v Kostelcu nad Orlicą, zamki Potštejn i Litice – to właśnie zamki nad Orlicą. Po restytucji rezydencje zostały gruntownie odnowione i udostępnione zwiedzającym. Wszystkie zamki są w dużej mierze w rękach starych szlacheckich rodów lub pod opieką prywatnych właścicieli, którzy tam mieszkają. Po pałacu w stylu empire w Kostelcu nad Orlicą kilka razy w roku oprowadza gości sam jego właściciel, František Kinský. Renesansowy pałac Častolovice jest domem Diany Phipps Sternberg, pałac barokowy Potštejn znajduje się w prywatnych rękach rodziny Nováčków, a pałac w Doudlebach nad Orlicą już od wieków należy do rodu Bubnów.

 

Pałac Doudleby

 

Pomysł na rodzinną wycieczkę

Wycieczki po tamtejszych zamkach są idealne dla rodzin z dziećmi.  Zrewitalizowany pałac Potštejn oferuje oryginalne zwiedzanie w kostiumach barokowych, podczas którego można poznać ciekawostki z życia miejscowej szlachty w pierwszej połowie XVIII wieku. Po zamkowych komnatach oprowadza hrabina Anna Marie Harbuval Chamaré. Wyjątkowe emocje czekają na gości także podczas zwiedzania podziemi zamku Potštejn, pełne tajemniczych duchów postaci historycznych. Na zabawy dla dzieci wyznaczono w parku zamkowym Labirynt Karola IV, w którym nie brakuje elementów scenografii i miejsc  związanych z życiem czeskiego króla. Na zamku Potštejn znajduje się kuźnia z miejscem do wybijania monet, w pałacu Doudleby – Babcine Podwórko ze  zwierzętami gospodarskimi. Atrakcją parku pałacowego w Častolovicach jest zwierzyniec i zagroda z białymi danielami. Pałace w Kostelcu nad Orlicą i Častolovicach łączy trasa rowerowa, wiodąca przez parki. Jest ona także miejscem przyjemnych spacerów dla rodzin z dziećmi.

Amatorzy noclegu na zamku mogą wybrać się do pałaców w Potštejnie i Doudlebach nad Orlicą, a po wcześniejszym uzgodnieniu również do Častolovic.

 

Pałac Kostelec n.O. fot. Gerald Blondy

 

Co jeszcze warto zwiedzić?

Polecamy wycieczkę do pobliskiego pałacu Rychnov nad Kněžnou, do historycznej siedziby rodu Colloredo-Mansfeldów w Opočnie i do Twierdzy Orlica i Muzeum Rzemiosła w Letohradzie. Warto także odwiedzić Muzeum Koronki w Vamberku czy Browar Rzemieślniczy Clock w Potštejnie.

 

 

Więcej informacji o regionie turystycznym Góry Orlickie i Pogórze Orlickie: www.goryorlickie.cz  

 

Pałac Doudleby_fot. Gerald Blondy

 

Pałac Potštejn, fot. Destinační společnost Orlické hory a Podorlicko

 

Pałac Kostelec, biblioteka

 

Pałac Potstejn_wnętrza, fot. Destinační společnost Orlické hory a Podorlicko

 

Zamek Potstejn, fot. Eva Vanickova

 

 

 

informacja prasowa

Czeska Centrala Ruchu Turystycznego – CzechTourism

2023-07-17 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Czechy

Najciekawsze kolejki linowe w Czechach

przez Redakcja 2023-07-14
Napisane przez Redakcja

Najciekawsze kolejki linowe w Czechach

 

   Kolejki linowe można znaleźć nie tylko w górach, ale także w miejscach, w których się ich nie spodziewamy. Przykładem jest wyciąg krzesełkowy w zoo w Pradze, który słynie z kilku rekordów: jest najkrótszym wyciągiem krzesełkowym w Czechach (mierzy 110 metrów) i najwolniejszym. Został zbudowany w 1970 roku. Łączy pawilon goryli nizinnych i koni Przewalskiego. Przepustowość wyciągu wynosi 720 osób na godzinę, przejazd trwa dwie minuty. 

 

Tomáš Adamec, Zoo Praha

 

Ciekawa jest również praska kolej linowo-terenowa na Petřín, najstarsza naziemna kolej linowa w Czechach. Została uruchomiona w 1891 roku i działała do I wojny światowej. Kolej  odrestaurowano dopiero w 1932 roku, wówczas przebudowano ją na napęd elektryczny. W 1965 roku na Petřínie doszło do rozległych osuwisk, które zniszczyły tory kolejki linowej. Została ona ponownie uruchomiona po dwudziestoletniej przerwie w 1985 roku i włączona do systemu transportu publicznego. Od kilku lat utrzymuje tytuł najczęściej odwiedzanej atrakcji  w Czechach: w 2022 roku skorzystało z niej 1,7 miliona osób.

 

Větruše (3)_foto od miasta Ústí nad Labem

 

Najdłuższą kabinową kolejką linową bez słupów wsporczych w Czechach jest kolejka w Ústí nad Labem. Łączy centrum handlowe z pałacykiem Větruše. Dwulinowa kolej o ruchu wahadłowym mierzy 330 metrów. Dwie kabiny mieszczące 15 osób pokonują tę odległość w dwie minuty. 

Najdłuższą kolejką krzesełkową bez stacji pośredniej w Czechach jest dwuosobowa kolejka wiodąca z centrum Krupki na szczyt Komáří vížka we wschodnich Rudawach. W pobliżu górnej stacji znajduje się schronisko z panoramiczną restauracją. Kolejka linowa została oddana do użytku w 1952 roku, co czyni ją drugą najstarszą działającą napowietrzną kolejką linową w Czechach, po kolejce linowej na Śnieżkę. Jej długość wynosi 2348 m, a przewyższenie 480 m. Przejazd w jedną stronę trwa 15,5 minuty, kolejką można przewozić także rowery. Przy dobrej pogodzie z tarasu widokowego na szczycie rozciąga się widok na Karkonosze i piękną krainę wygasłych wulkanów – Średniogórze Czeskie. 

 

Lanovka na Sněžku (Ondřej Littera), Královéhradecká krajská centrála cestovního ruchu

 

Najdłuższą kolejką kabinową w Czechach jest Černohorský expres na Černą horę w Karkonoszach (2303 m), a najkrótszą – kolejka wiodąca od wejścia do jaskiń Punkvy do mostów widokowych nad przepaścią Macocha. Mierzy 249 metrów, jej przewyższenie wynosi 140 metrów, co czyni ją najbardziej stromą kolejką w Czechach.

W popularnym karkonoskim ośrodku turystycznym, Szpindlerowym Młynie, znajduje się największe skupisko kolejek linowych w Czechach. Działają tu trzy czteroosobowe kolejki linowe, jedna dwuosobowa i najnowsza trzyosobowa, oddana do użytku w 2005 roku. Latem do dyspozycji turystów są dwie kolejki.  

 

https://www.kudyznudy.cz/aktuality/seznamte-se-znate-rekordy-nasich-lanovek 

 

Lanovka s Komáří vížkou na šířku, foto Klaus Thuma

 

LD_Petrín Fot. Petr Hejna (DPP)

 

 

informacja prasowa

Czech Turism

 

2023-07-14 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Slowacja

Szlaki i doliny Słowackiego regionu Liptov

przez Redakcja 2023-07-13
Napisane przez Redakcja

Szlaki i doliny Słowackiego regionu Liptov

 

   Słowacki region Liptov położony jest niedaleko granic Polski i oferuje wiele atrakcji przez cały rok. Dzięki funkcjonującym w lecie kolejkom gondolowym Chopok – zimą uznany kurort narciarski – jest bardzo dobrym miejscem startu pieszych, górskich wędrówek. Bliżej Tatr Wysokich położone są dwie doliny, do których łatwo dojechać zarówno z Polski, jak i z miejsc po słowackiej stronie, takich jak Liptowski Mikulasz. Obie znane są na razie fascynatom górskich wędrówek, ale powinny zainteresować szerszą grupę miłośników górskich krajobrazów i przyrody.

 

 

Kierując się dobrze oznaczonym zjazdem z głównej drogi łączącej dwa centra wód termalnych, czyli Tatralandię i Bešeňovą, trafimy na duży parking w miejscowości Prosiek. On będzie punktem startu wycieczki. Przy parkingu, w sezonie, otwarte są punkty gastronomiczne.

 

 

Naszą wędrówkę rozpoczniemy od Doliny Prosieckiej (Prosiecka dolina), a w drugiej części trasy wracać będziemy Doliną Kwaczańską (Kvačianska dolina).

Dolina Prosiecka ciągnie się na długości prawie 4 km, między masywami Lomna i Prosecznego (1 372 m). Prowadzi nią niebieski szlak turystyczny, będący równocześnie trasą edukacyjną z wieloma drewnianymi panelami, informującymi o warunkach geologicznych, geomorfologicznych oraz florze i faunie regionu. 

Wejście do doliny tworzą skalne pionowe ściany, zwane Wrotami. Tutaj ma swój początek duże źródło, nazwane Proseczanka (Prosiečanka). Ponad taflą wody zbudowano drewniane pomosty, którymi wkraczamy w dziką przyrodę.

 

 

W środkowej części dolina przemienia się w rozległą polanę Polhora, którą otaczają formacje turniowe o nazwach: Niedźwiedź, Sowa, Wielbłąd i Janosik. W okolicy są też wodospady i jaskinie. Na początku górnego odcinka dolina rozgałęzia się na Dolinę Czerwone Piaski, z imponującym, mierzącym 15 m wodospadem i część Niżny i Wyżny Straz – to najbardziej atrakcyjne odcinki. Tutaj znowu wędrówce towarzyszy dzika przyroda oraz strome, skalne ściany i duże głazy. By bezpiecznie przejść dalej w kilku miejscach zamontowano metalowe drabinki i łańcuchy. 

 

 

Za górnym odcinkiem doliny rozciąga się porośnięta trawą i polnymi kwiatami równina Svorad. Stąd rozpościerają się piękne widoki na dalekie szczyty i pasące się gdzieniegdzie owce. W centralnym miejscu równiny, w cieniu drewnianego krzyża postawiono masywną drewnianą ławę. Na niej wymalowano godło Słowacji i życzenia „miłego dnia”. To zachęta do dalszego wysiłku i zapewnienie, że turyści tutaj są mile widziani. 

Łąkę należy przeciąć, idąc dalej niebieskim szlakiem, aż do wsi Veľké Borové. Dochodząc do wsi możemy skręcić w jej kierunku albo skorzystać ze skrótu, który omija wioskę i zaoszczędza 1 km marszu.

 

 

Za wiejskim cmentarzem rozpoczyna się trasa prowadząca do północnej bramy Doliny Kwaczańskiej. Ta dolina o charakterze kanionu, położona wśród dolomitów i skał wapiennych, między masywami Czarnej Góry (1 098 m) i Ostrym (1 128 m). Przebiega ona równolegle do Doliny Prosieckiej. 

Najważniejszym punktem w górnej części doliny są Oblazy, gdzie nad potokiem Kvačianka stoi zrekonstruowany unikalny stary drewniany młyn wodny. Warto zatrzymać się tu na dłuższą chwilę i zrobić piknik. Wokół zabudowań kręci się kilka oswojonych kóz i kotów, a dowodem na pracę młyna jest kręcące się omszałe koło młyńskie (wnętrza młyna zwiedza się za „co łaska”) 

 

 

Dalszym, atrakcyjnym pod względem turystycznym miejscem jest Rohacz (Roháč) – występ skalny w dolnej części doliny i najwyższy punkt starej drogi. W 1860 roku postawiono tu kamienny krzyż, a dzięki zbudowanemu „zawieszonemu” pomostowi przed nami otwiera się przepiękny widok na cały kanion.

 

 

Doliny Prosiecka i Kwaczańska (słow. Prosiecka dolina, Kvačianska dolina) są jednymi z najczęściej odwiedzanych letnich lokalizacji turystycznych w Liptowie, a wciąż wydają się być niedoceniane przez gości z Polski. Ze względu na nietrudny dostęp są polecane także dla rodzin z dziećmi. Wędrówka jest urozmaicana wieloma przystankami. Warto „odbić” do dwóch wodospadów, do których prowadzą znaki. To kilka dodatkowych minut marszu, a ciekawe urozmaicenie trasy. Trzeba zatrzymać przy młynie Oblazy i spojrzeć na doliny z pomostów widokowych oraz zapoznać się z opisami na 13 tablicach informacyjnych. Spokojne przejście trasy zajmuje 6 godzin (20km).

 

tekst i zdjęcia: Krzysztof Kowalski, https://justkowalski.pl

 

 

 

 

 

 

 

2023-07-13 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 87
  • 88
  • 89
  • 90
  • 91
  • …
  • 299

Archiwa

  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach

    2026-03-25
  • Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata

    2026-03-24
  • Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim

    2026-03-22
  • Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji

    2026-03-22
  • krokusy w Tatrach – gdzie można podziwiać szafrany spiskie?

    2026-03-22
  • Park Gródek Polskie Malediwy w Jaworznie

    2026-03-21

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek – Twierdza Rupea w Rumunii

2022-08-09

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

2024-01-23

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie
dhosting

Polecane

Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach
Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata
Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim
Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji

Ostatnio dodane

Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach
Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata
Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim
Jeziora Plitwickie – fenomen przyrodniczy w Chorwacji
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-02-02
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-02-01
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2024-08-20
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
  • Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

    2024-08-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign
Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania serwisu oraz analiz ruchu. Zobacz politykę prywatności .