Było super to fakt! 😉

Początek był ciężki, jak zobaczyłam znak w Rabce to trochę mi się odechciało :ohmy: .

Na szlaku prowadzącym do schroniska na Maciejowej spotkałam przemiłego dziadka który sprzedał mi kilka „mądrości życiowych” dotyczących damsko-męskiej strony życia ale…nie będę o tym pisać :blush: Dziadek wracał ze spaceru ze swoim małym stadem kóz .
i był bardzo zdziwiony że chce śmieci nieść na Turbacz cyt. Eee Pani a walnij że tu gdzie w krzokach ten worek toż to daleko jest :laugh:

Śmieci na odcinku Rabka – Maciejowa było najwięcej (plastik i puszki) .
W schronisku kilkuminutowy przystanek i dalsza trasa w kierunku Starych Wierchów ( tu śmieci było zdecydowanie mniej) za to momentami błoto po kolana 🙂 ale za to dziwne grzyby mogłam oglądać (są pod ochroną) .

Na tym odcinku poznałam Anię z Warszawy która bardzo ubolewała nad tym,że ma daleko w góry! (jakiekolwiek) 😉 jeśli to czytasz to pozdrowienia z Krakowa – oczywiście wizytówka klubowa poszła w ruch! Potem zaczęło lać więc przystanek na Starych Wierchach troszkę się przedłużył tzn. tyle ile się pije piwo 😛

Od Starych Wierchów po Turbacz śmieci było kilka a potem już była tęcza i ognisko