„Baza gotowa. Mamy tu 3 metry śniegu ale udało się” – donosi Jerzy Natkański – kierownik wyprawy unifikacyjnej Polskiego Związku Alpinizmu na Manaslu – piąty szczyt świata.

Himalaiści wyruszyli do Nepalu 13 kwietnia. Z Katmandu udali się samolotami Samagaon
a następnie, po kilkudniowej aklimatyzacji, przeszli w karawanie, w kierunku bace camp.

Wyprawa w składzie: Jerzy Natkański – kierownik wyprawy, Rafał Fronia, Andrzej Bargiel, Grzegorz Borkowski, Jarosław Gawrysiak, Kamil Grudzień i Piotr Snopczyński prowadzona jest w ramach programu „Polski Himalaizm Zimowy 2010-2015”, którego honorowym patronem jest Bronisław Komorowski – Prezydent RP. Wyprawę finansuje Ministerstwo Sportu i Turystyki, Fundacja Wspierania Alpinizmu Polskiego im. Jerzego Kukuczki. Sprzęt uczestnikom ekspedycji zapewnia Hi Mountain.

Polscy himalaiści będą wspinać się drogą klasyczną czyli północno wschodnią ścianą. Baza wyprawy znajdzie się na lodowcu na wysokości ok 4 800 m npm. Powyżej bazy, himalaiści planują założyć 3 obozy pośrednie: C1 – 5600 m npm, C2 – 6800 m npm, C3 – 7200 (7400) m npm.

„Wspinaczka będzie odbywać się w zespołach 3, a w ostateczności 2. osobowych. Celem ubezpieczenia drogi wspinaczkowej i powrotu zamierzamy zaporęczować najtrudniejsze miejsca linami 6 i 7 mm o łącznej długości 600 m, a także będziemy przygotowani na ubezpieczenie grani szczytowej (lina 5 mm).” – mówił przed wyjazdem Jerzy Natkański. „W związku z przewidywanymi dużymi opadami śniegu, jesteśmy przygotowani na odnawianie zaporęczowania drogi, a także na ewentualność przysypania obozów, czy ich zniszczenia.” – dodał kierownik wyprawy.

Każdy zespół działający powyżej bazy będzie zaopatrzony w łączność radiową i pozycjoner GPS (cała droga będzie zapisana w postaci śladu a miejsca obozów i punktów newralgicznych w postaci waypointów). Zespół będący najwyżej będzie posiadał łączność satelitarną (na wypadek utraty łączności radiowej), stałą łączność satelitarną z krajem posiadać będzie baza (telefony satelitarne i łączność mailowa).

W niższych partiach góry himalaiści zamierzają wykorzystywać rakiety śnieżne i narty ski-tourowe. Program wyprawy nie przewiduje zjazdu ze szczytu Manaslu na nartach przez któregokolwiek z uczestników.

Całość drogi będzie otrasowana traserami odblaskowymi na wypadek poruszania się nocą, a miejsca obozów (umiejscowienie namiotów) będą otrasowane wysokimi traserami. Akcja górska będzie koordynowana z bazy a w celu jej poprawnego przeprowadzania himalaiści będą codziennie otrzymywać meldunki pogodowe, które pozwolą zaplanować działania na 3-4 dni do przodu.

Uczestnicy wyprawy nie będą używali tlenu z butli. Do ewentualnych celów ratunkowych wyprawa będzie wyposażona w worek Gamova, oraz tlen ratunkowy wynoszony do najwyższego obozu.

Manaslu jest ósmym co do wysokości ośmiotysięcznikiem, według pomiarów ma on 8156 m n.p.m., chociaż w niektórych źródłach pojawia się również wysokość 8 163 m. Tak jak Everest od zawsze uważany był za górę Brytyjczyków, tak Manaslu nosi miano góry Japończyków, którzy zdobyli ją 9 maja 1956 roku, po dwóch wcześniejszych nieudanych próbach (1953, 1954)
i rekonesansie w 1952 r.

Pierwszego zimowego wejścia na szczyt Manaslu dokonali 12 stycznia 1984 r. Maciej Berbeka i Ryszard Gajewski.

Pozostałe polskie wejścia:

19 października 1984 – Aleksander Lwow, Krzysztof Wielicki dokonali wejścia nową drogą od południa (z lodowca Pungen) w ramach wyprawy wrocławskiej – kierownik Janusz Kuliś,
10 listopada 1986 – Artur Hajzer i Jerzy Kukuczka weszli na szczyt nową drogą, stylem alpejskim, bez dodatkowego tlenu,
1992 – Krzysztof Wielicki po raz drugi,
17 maja 2003 – Piotr Pustelnik, Krzysztof Tarasewicz, dla Pustelnika był to dwunasty szczyt Korony Himalajów i Karakorum,
5 października 2008 – Kinga Baranowska – pierwsza Polka na szczycie Manaslu.