Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
niedziela, 29 marca, 2026
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Slajdowiska
    • Spotkania autorskie
  • Relacje
    • Europa
      • Albania
      • Austria
      • Bułgaria
      • Chorwacja
      • Czarnogóra
      • Czechy
      • Dania
      • Francja
      • Hiszpania
      • Holandia
      • Kosowo
      • Litwa
      • Luksemburg
      • Macedonia
      • Malta
      • Niemcy
      • Norwegia
      • Portugalia
      • Rosja
      • Rumunia
      • Serbia
      • Slowacja
      • Slowenia
      • Szwajcaria
      • Ukraina
      • Wegry
      • Wielka Brytania
      • Włochy
    • Polska informacje i fotorelacje
      • Forty i twierdze
      • Góry
      • Kolej
        • Parowozownie
      • Miasta
      • Miejsca wyjątkowe
      • Muzea
      • Podziemia
      • Polska na weekend
      • Skanseny w Polsce
      • Woda
      • Województwa
        • Dolny Śląsk
        • Kujawsko-pomorskie
        • Łódzkie
        • Lubelskie
        • Lubuskie
        • Małopolskie
        • Mazowieckie
        • Opolskie
        • Podkarpackie
        • Podlaskie
        • Pomorskie
        • Śląskie
        • Świętokrzyskie
        • Warmińsko-mazurskie
        • Wielkopolskie
        • Zachodniopomorskie
      • Zabytki sakralne
      • Zamki i pałace
    • Świat
      • Afryka
      • Ameryka Południowa
      • Ameryka Północna
      • Ameryka Środkowa i Karaiby
      • Antarktyda
      • Australia i Oceania
      • Azja
    • Schroniska Górskie
  • Filmy
  • Sprzęt
    • Polecamy
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Autorzy
    • Albin Marciniak
    • Karolina Zięba-Kulawik
    • Redakcja
  • Forum
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Copyright 2025 - All Right Reserved
Cykliczne Spotkania Podróżników

Trekking do Base Camp pod Mont Everestem

przez Redakcja 2019-02-10
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
11.03.2019 godzina 19:00
Kornelia Wojna
HIMALAJE DLA KAŻDEGO

 Trekking do Base Camp (5365m) pod Mont Everestem, to jedna z wielu tras trekkingowych w Himalajach, zdecydowanie najpopularniejsza,
przyciągająca magnetycznym towarzystwem najwyższych gór świata – Himalajów. Wielu mówi… iż Himalaje można znienawidzić… albo zakochać się w nich. Ja po tym krótkim pobycie zakochałam się w nich, i wiem że tam wrócę.
O Himalajach słyszał każdy, niejednokrotnie pozostają tylko w sferze marzeń… okazuje się że nie jest to tak do końca. Są w zasięgu każdego. O tym, dlaczego tak uważam i jak to się stało że zostałam uczestnikiem projektu PolskieHimalaje2018, o tym dlaczego Himalaje są Polskie opowiem w czasie spotkania. Opowiem również….że, są dla każdego i to nie tylko w strefie marzeń ale jak najbardziej realizacji, dla każdego kto góry kocha, dla każdego kto ma odwagę przekraczać swoje granice będąc mieszkańcem nizin, dla każdego kto lubi spędzać czas w inny sposób niż all inclusive, dla każdego kto kocha piękno Matki Ziemi.

O mnie:
Z wykształcenia coach, w pracy połączyła ciekawość do ludzi z pomaganiem w znalezieniu swojej ścieżki przez życie. Pracuje zarówno metodami konwencjonalnymi jak również nie konwencjonalnymi technikami kwantowymi oraz robiąc odczyty z Kronik Akaszy.
Mieszkanka nizin i wielbicielka gór od zawsze. Uczestnik projektu PolskieHimalaje2018

Obraz może zawierać: góra, niebo, chmura, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: góra, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: ludzie stoją, góra, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: góra, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: góra, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: góra, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: góra, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: góra, niebo, na zewnątrz i przyroda

2019-02-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Armenia – w krainie wygasłych wulkanów

przez Redakcja 2019-02-10
Napisane przez Redakcja
Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
4.03.2019 godzina 19:00

Tomek i Ela Wróblewscy
Armenia – w krainie wygasłych wulkanów
 

 
Kilka tygodni planowania i organizowania, a mimo wszystko to życie ułożyło nam najlepszy scenariusz naszej wyprawy do Armenii. W jej trakcie odwiedziliśmy Góry Gegamskie, krainę
wygasłych wulkanów z górującym ponad wszystkim stożkiem Ahzdahak, nocowaliśmy w pasterskim namiocie Jazydów, jedliśmy najlepszą baraninę w życiu, tańczyliśmy nad jeziorem Akna, zdobyliśmy wszystkie wierzchołki Aragatsu, najwyższego szczytu Armenii, z którego, jak wszyscy Ormianie, ciężko wzdychaliśmy do mitycznego Araratu, świętowaliśmy wspólnie z mieszkańcami Erywania Dzień Niepodległości Armenii oraz odwiedziliśmy
ormiańskie klasztory. O tym wszystkim oraz o naszych pozostałych przygodach opowiemy w trakcie prezentacji.
Serdecznie zapraszamy.
Ela i Tomek
gorskaprzygoda.pl

Obraz może zawierać: góra, niebo, chmura, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: niebo, chmura, góra, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: niebo, chmura, góra, trawa, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: niebo, chmura, góra, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: góra, niebo, chmura, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: góra, niebo, przyroda i na zewnątrz

2019-02-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Ukraina nie tylko na weekend

przez Redakcja 2019-02-10
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
25.02.2019 godzina 19:00
Ukraina nie tylko na weekend

 Polska graniczy z Ukrainą i wielu z nas coraz chętniej odwiedza naszego wschodniego sąsiada. Wielu z nas swoją przygodę zaczynało od wizyty we Lwowie. Piękne to miasto z wieloma magicznymi miejscami, które każdy chce zobaczyć. Ukraina jednak to nie tylko Lwów. To także nostalgiczne Zakarpacie z wieloma zamkami i pałacami, z leniwie płynącym Dniestrem.
To wielokulturowy Kijów ze słynnym Majdanem i wieloma ważnymi muzeami. To także Dniepropietrowsk z legendarnym Zaporożem o którym wielu słyszało a niewielu z nas widziało.
Ukraina to także wyjątkowa Turystyka Industrialna. Krzywy Róg gdzie od niedawna uruchomiona została najniżej położona trasa turystyczna na świecie, to miasto przemysłowe, gdzie jeszcze pod koniec 2018 roku nie można było zrobić zdjęcia stacji metra, nie mówiąc o legalnym fotografowaniu huty stali, walcowni czy kopalni rudy żelaza i to na głębokości 1,5 kilometra !
Na deser piękna Odessa. Wciągająca każdego, kto dotrze do tego barwnego miasta leżącego nad Morzem Czarnym, a pod nim rozciągające się tysiące kilometrów tuneli. W Odessie czas płynie inaczej.
Dwie godziny opowieści i barwnych fotorelacji, pozwoli Wam lepiej poznać ten kraj, którego mieszkańców spotykamy na każdym kroku w naszym mieście.
Poznaj swoich sąsiadów i ich piękny i różnorodny kraj.
Ukraina nie tylko na weekend – poznaj sąsiada.

 Obraz może zawierać: noc, niebo, tabela i na zewnątrz

Obraz może zawierać: w budynku

Obraz może zawierać: w budynku

Obraz może zawierać: niebo i na zewnątrz

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, ludzie stoją i na zewnątrz

Obraz może zawierać: na zewnątrz

Obraz może zawierać: ocean, niebo, na zewnątrz i woda

Obraz może zawierać: niebo, chmura, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: 1 osoba, na zewnątrz

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, ludzie stoją i na zewnątrz

Obraz może zawierać: 10 osób, uśmiechnięci ludzie, na zewnątrz

Obraz może zawierać: 2 osoby, ludzie stoją

Obraz może zawierać: niebo, chmura i na zewnątrz

2019-02-10 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery

przez Redakcja 2019-02-04
Napisane przez Redakcja
Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 11

Bibione i Lignano: skarby Weneckiej Riwiery

 

Riwiera Wenecka, położona na plażach północnego Adriatyku, pomiędzy Wenecją a Triestem, kryje dwa kurorty mało znane wśród polskich turystów wśród gór, rzek, jezior i wiecznie zielonych sosen. Kurorty nadmorskie w Lignano i Bibione są popularne wśród bogatych Włochów, Niemców i Austriaków, którzy lubią relaksować się w rodzinnym gronie. Wspaniałe plaże z drobnym piaskiem, wyjątkowe źródła termalne, bliskość Wenecji i Alp, golf, nurkowanie i wysokiej klasy hotele na rodzinne i romantyczne wakacje – to wszystko mogą odkryć także polscy turyści.

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 11

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 12

Ośrodki w Bibione i Lignano są podzielone rzeką Tagliamento. Ośrodki te słyną z zielonych terenów i kilometrów piaszczystych, przestronnych plaż o szerokości do 400 metrów. Dno morskie jest tu delikatnie nachylone, woda szybko się nagrzewa, więc sezon pływacki trwa od połowy maja do końca września, a brzeg jest idealny dla rodzin z dziećmi.

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 3

Atrakcje przyrodnicze obejmują rezerwat Laguna, lokalne doliny valgrande, wyspę Della Cona i wiele obszarów chronionych.

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 5

 

Chociaż geograficznie położone bliźniacze miejscowości znajdują się kilka kilometrów od siebie, znajdują się one na granicy dwóch różnych regionów, a każdy z kurortów ma swoje własne cechy charakteru. Bibione słynie z ciszy i przytulnej atmosfery, unikalnych źródeł termalnych, uroczej, pięknie zaaranżowanej plaży i okolic.

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 4

Centralna część Lignano oferuje wiele możliwości rozrywki dla całej rodziny, w tym własne parki wodne, ogrody zoologiczne i parki tematyczne, a także najlepszy park wodny Acqualandia we Włoszech, położony obok kurortów. Bibione i Lignano to jedno z niewielu miejsc turystycznych w Europie, które posiadają certyfikaty Blue Flag i EMAS dla nowoczesnych standardów środowiskowych na całym świecie.

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 7

Niezależnie od tego, który z dwóch kurortów turystycznych jest wybierany, wszędzie istnieją wszystkie warunki niezbędne do wynajmu mieszkań będących przedmiotem zainteresowania. W Lignano i Bibione głównym graczem na rynku nieruchomości turystycznych pozostaje Europa Tourist Group – największa agencja o nienagannej reputacji i 40-letnim doświadczeniu. Firma oferuje wynajem apartamentów i apartamentów o różnych przedziałach cenowych – od standardowych i budżetowych opcji po luksusowe penthousy, luksusowe wille i obiekty handlowe w Bibione i Lignano. Zespół profesjonalistów gwarantuje wykwalifikowaną pomoc, jakość usług i dbałość o szczegóły w zakresie wyboru mieszkań. Pracownicy firmy biegle posługują się kilkoma językami obcymi, w tym polskim.

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 10

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 9

 

W katalogu online agencji ETGgroup.info znajdziesz dobrze wyposażone apartamenty z przestronnymi układami, domami i willami, które zachwycą miłośników komfortu: pokoje są wyposażone w nowoczesne udogodnienia dla rozrywki wysokiej klasy, od basenów z jacuzzi do zarezerwowanego miejsca na molo lokalnego klubu jachtowego.

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 2

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 8

 

 Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 1

 

Bibione i Lignano skarby Weneckiej Riwiery 6

 

Bibione and Lignano Resorts: the treasures of Venetian Riviera

Located on the beaches of North Adriatic between Venice and Trieste, the Venetian Riviera hides two resorts little-known among Polish tourists among mountains, rivers, lakes and evergreen pines. The beach resorts of Lignano and Bibione are popular among wealthy Italians, Germans and Austrians who like to relax in the family circle. Magnificent beaches with fine sand, unique thermal springs, proximity to Venice and the Alps, golf, diving and high-class hotels for family and romantic holidays – all this is to be discovered by Polish tourists.
The resorts of Bibione and Lignano are divided by the Tagliamento River. Resorts are famous for their green areas and kilometers of sandy, spacious beaches up to 400 meters wide. The seabed is gently sloping here, the water warms up quickly, so the swimming season lasts from mid-May to late September, and the shore is perfect for families with children. Natural attractions include the Laguna conservation area, the local valgrande valleys, the island of Della Cona and many protected areas.
Although geographically twin resorts are located a few kilometers from each other, they are located on the border of two different regions and each of the resorts has its own character traits. Bibione is notable for its silence and cozy atmosphere, unique thermal springs, a charming beautifully equipped beach and the surrounding area.
The more crowded Lignano offers many opportunities for family entertainment, including its own water parks, zoos and theme parks, in addition to Italy’s best Acqualandia water park, located next to the resorts.
Bibione and Lignano is one of the few tourist destinations in Europe that have Blue Flag and EMAS certificates for modern environmental standards internationally.
Regardless of which of the two resorts tourists are ready to choose, there are all the necessary conditions for the rental of housing of interest. In Lignano and Bibione, the main player in the tourist property market remains the Europa Tourist Group – the largest agency with an impeccable reputation and 40 years of experience.
The company offers rental apartments and apartments of various price ranges – from standard and budget options to luxury penthouses, luxury villas and commercial facilities in Bibione and Lignano. A team of professionals guarantees qualified assistance, quality service and attention to detail in the choice of housing. Employees of the company are fluent in several foreign languages, including Polish.
In the agency online catalog ETGgroup.info you will find well-equipped apartments with spacious layouts, houses and villas will delight comfort lovers: the rooms are equipped with modern facilities for high-class leisure, ranging from swimming pools with a jacuzzi to a reserved place on the pier of the local yacht club.

 

[reklama]

2019-02-04 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Google+ przestanie być aktywne

przez Redakcja 2019-02-03
Napisane przez Redakcja
konto Googleprzestanie być aktywne

konto Googleprzestanie być aktywne

Konto Google+ przestanie być aktywne 2 kwietnia 2019 r.

Informacja prasowa Google+

W grudniu 2018 roku ogłosiliśmy naszą decyzję o wyłączeniu Google+ dla użytkowników indywidualnych ze względu na spadek popularności tej usługi oraz trudności związane z jej ciągłym udoskonalaniem w sposób zgodny z oczekiwaniami użytkowników. Zmiana nastąpi w kwietniu 2019 roku. W związku z tym chcielibyśmy podziękować, że korzystasz z Google+, i przekazać Ci ważne informacje, w tym instrukcje pobierania zdjęć i innych materiałów z tej usługi.

2 kwietnia wyłączymy Twoje konto Google+ i wszystkie utworzone przez Ciebie strony w tej usłudze. Tego dnia zaczniemy też usuwać zawartość z kont użytkowników indywidualnych w Google+. Zdjęcia i filmy z Google+ znajdujące się w Archiwum albumów i na stronach Google+ także zostaną usunięte. Możesz pobrać i zapisać te materiały, ale pamiętaj, by zrobić to do końca marca. Kopie zapasowe zdjęć i filmów w Zdjęciach Google nie zostaną usunięte.

Proces usuwania zawartości kont Google+ użytkowników indywidualnych, stron Google+ i Archiwum albumów potrwa kilka miesięcy, więc część materiałów może pozostawać w tym czasie dostępna. Użytkownicy indywidualni mogą mieć dostęp do niektórych obszarów swoich kont Google+ w Historii aktywności. Poza tym część ich materiałów znajdujących się w Google+ może być widoczna dla użytkowników G Suite do czasu całkowitego usunięcia osobistych kont Google+.

Od 4 lutego nie będzie już można tworzyć nowych profili, stron, społeczności ani wydarzeń w Google+.

Więcej szczegółów i aktualnych informacji dotyczących wyłączenia tej usługi znajdziesz w Najczęstszych pytaniach.

Jeśli jesteś właścicielem lub moderatorem społeczności Google+, możesz pobrać i zapisać jej dane. Na początku marca 2019 roku umożliwimy pobranie dodatkowych danych, w tym m.in. informacji o autorach poszczególnych wpisów w społeczności publicznej, treści tych wpisów oraz dodanych do nich zdjęć. Więcej informacji

Jeśli na stronach i w aplikacjach logujesz się za pomocą przycisku Logowanie przez Google+, pamiętaj, że w nadchodzących tygodniach przyciski te przestaną działać. W niektórych przypadkach może jednak zastąpić je przycisk Logowanie przez Google. We wszystkich witrynach i aplikacjach, w których dostępny jest przycisk Logowanie przez Google, nadal będzie można logować się za pomocą konta Google. Więcej informacji

Funkcja dodawania za pomocą Google+ komentarzy na stronach własnych i innych osób zostanie wycofana. W Bloggerze wyłączymy ją do 4 lutego, a na pozostałych stronach – do 7 marca. Komentarze dodane za pomocą konta Google+ zaczniemy usuwać ze wszystkich stron 2 kwietnia 2019 roku. Więcej informacji

Jeśli korzystasz z konta G Suite, usługa Google+ powinna pozostać na nim aktywna. Aby dowiedzieć się więcej, skontaktuj się z administratorem G Suite. Wkrótce odświeżymy też wygląd usługi i dodamy do niej nowe funkcje. Więcej informacji

Jeśli jesteś programistą korzystającym z interfejsów API Google+ lub przycisku Logowanie przez Google+, kliknij tutaj, aby sprawdzić, co ta zmiana oznacza dla Ciebie.

W imieniu wszystkich członków zespołu Google+ dziękujemy za Twój wkład w tę usługę. Jesteśmy wdzięczni wszystkim utalentowanym artystom, animatorom społeczności i inspirującym innowatorom, którzy włożyli wiele pracy i czasu w to, by Google+ było tak wspaniałym miejscem. Bez Waszej pasji i poświęcenia to nie byłby tak wyjątkowy serwis.

Google LLC 1600 Amphitheatre Parkway, Mountain View, CA 94043, USA

 

 Można przenieść wszystkie swoje zdjęcia na inne media społecznościowe poprzez integromat:
https://www.integromat.com/en/integrations/google-plus
2019-02-03 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Ratownicy GOPR

przez Redakcja 2019-01-31
Napisane przez Redakcja
Ratownicy GOPR i ich Fundacja

Ratownicy GOPR i ich Fundacja

 Ratownicy GOPR i ich Fundacja

Góry to nierzadko miejsce wielu wypadków. To wynika z ich natury. Są piękne, ale również nieprzewidywalne, wymagające i niebezpieczne. O tym jak bardzo, przekonało się już wielu.
Jedynym ratunkiem jest wówczas wezwanie ratowników GOPR, którzy w skrajnie trudnych warunkach docierają do ludzi potrzebujących pomocy. Tegoroczna zima udowodniła że hasło „Góry tylko dla rozważnych” wciąż nie straciło na swojej aktualności, a niepozorne Beskidy dla nieprzygotowanych turystów okazują się wciąż śmiertelną pułapką. Statystyki nie kłamią. Rocznie „goprowcy” biorą udział w ponad 2000 wyprawach, akcjach oraz różnego rodzaju interwencjach górskich. By Ratować ludzkie życie, niejednokrotnie działają z pokładu śmigłowca, co w minionym roku maiło miejsce ponad sto razy podczas których uratowano 152 osoby. W 36 przypadkach podczas poszukiwań w 2018 roku używano również psów ratowniczych, które okazywały się ostatecznie bohaterami odnajdując zaginionych w terenie otwartym, jak to miało miejsce w przypadku odnalezienia po blisko 3 dobach młodego chłopca w Bieszczadach. Miały też miejsce 4 trudne akcje jaskiniowe. Łącznie w minionym roku Ratownicy GOPR udzielili pomocy, ewakuowali lub ratowali życie 2176 osobom!

Chcąc zapobiegać wszelkim potencjalnie niebezpiecznym sytuacjom w górach i odpowiednio przygotować turystów na wyjście na szlaki, Fundacja GOPR nieprzerwanie prowadzi program profilaktyczny „Akademia GOPR”, w ramach którego organizowane są liczne szkolenia, warsztaty i prezentacje na terenie całego kraju. Fundację tworzą ratownicy GOPR-u, dla których codzienna, niezwykle odpowiedzialna praca jest również pasją. Aby zapewnić najwyższy poziom udzielania pomocy, Fundacja dba o bezpośrednie potrzeby GOPRu, związane z koniecznością rozwoju technicznego, napraw i modernizacji sprzętu ratowniczego oraz rozwoju infrastruktury Górskiego Pogotowia.

Czym jeszcze zajmuje się Fundacja? Zapewnia możliwość stałego podnoszenia poziomu wyszkolenia górskich ratowników i psów ratowniczych. Działają oni często pod presją czasu, nierzadko w wymagającym, surowym terenie oraz skrajnie trudnych warunkach pogodowych. Fundacja dba także, o tych ratowników, którzy wymagają skomplikowanych operacji lub z racji wieku czy chorób wymagają wsparcia, leczenia i rehabilitacji. Wydatków, które nie mogą czekać ani chwili jest sporo. GOPR w około 50 proc. utrzymuje się z dotacji budżetowej MSWiA, natomiast o pozostałe środki muszą zadbać sami ratownicy.

Fundacja GOPR, utworzona na rzecz wspierania i rozwoju ratownictwa górskiego otrzymała status Organizacji Pożytku Publicznego. W praktyce oznacza to możliwość przekazania 1% podatku od osób fizycznych dla GOPR. W ramach kampanii 1%, Ratownicy GOPR gorąco zachęcają wszystkich sympatyków nie tylko do wskazania KRS naszej fundacji w zeznaniu podatkowym, lecz również do wsparcia podczas promocji i informowania społeczeństwa o możliwości wspierania ich potrzeb. Wspierając ratowników spod znaku błękitnego krzyża, wspieramy wysiłek ludzi ratujących zdrowie i życie ludzkie w górach.

 

Ratownicy GOPR na Turbaczu

 

Ratownicy TOPR 1

2019-01-31 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Dookoła Irlandii

przez Redakcja 2019-01-29
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
18.02.2019 godzina 19:00
Dookoła Irlandii
Piotr Kosiarski

 Dookoła Irlandii

Irlandia jest bardzo stara, pełna tajemnic i soczystej zieleni. Prawie każdy jej zakątek przypomina Shire z „Władcy Pierścieni”. Nie brak tam niezbadanych kurhanów, kamiennych kręgów i kilkusetmetrowych klifów, a nadmorska kolejka linowa przewozi w klaustrofobicznym wagoniku przerażonych turystów i… owce, które podobno boją się pływania promem.
Jeśli chcesz poznać tajemnicze zakątki Szmaragdowej Wyspy, odwiedzić pub, w którym króluje czarny „Guinness”, zobaczyć grobowce starsze od piramid i dowiedzieć się czy opanowanie jazdy prawą stroną szosy jest trudne, przyjdź na pokaz zdjęć z niskobudżetowej wyprawy dookoła Irlandii.

Piotr Kosiarski – kiedyś pilot wycieczek, dzisiaj dziennikarz i redaktor portalu DEON.pl. Lubi chodzić po górach, oglądać dobre filmy i przelewać na papier swoje myśli. Prowadzi bloga „Mapa bezdroży”. Jeśli ma urlop, woli jechać na północ, niż na południe.

 

Obraz może zawierać: ludzie stoją, niebo, chmura, drzewo, roślina i na zewnątrz

Obraz może zawierać: ocean, niebo, na zewnątrz, przyroda i woda

Obraz może zawierać: ocean, niebo, na zewnątrz, przyroda i woda

Obraz może zawierać: niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: niebo, trawa, na zewnątrz i przyroda

2019-01-29 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Podziemia

Potencjalne obiekty podziemne do zwiedzania

przez Albin Marciniak 2019-01-09
Napisane przez Albin Marciniak
 

Podziemia sposobem na jesienną nudę

Potencjalne obiekty podziemne do zwiedzania

Co zwiedzać gdy za oknem szaro i ponuro ?

Jesień i zima nie muszą być nudne. Nie musimy czekać do wiosny, aby planować weekendowe zwiedzanie.  Wybrane i proponowane podziemne obiekty w całej Polsce, są dostępne dla zwiedzających nawet w największe śnieżyce czy ulewy . To sposób na zwiedzanie przez cały rok. Bez względu na pogodę, w podziemiach temperatura utrzymuje się na  podobnym poziomie przez cały rok. 

 
Polska, od gór aż po morze, zachęca do odwiedzania i zwiedzania wielu pięknych miejsc. Zaśnieżone tatrzańskie szczyty, zieleń i cisza Borów Tucholski, Mazury, czy bałtyckie plaże. Zamki i pałace, skanseny i wiele miejsc wyjątkowych czekających na turystów. Polska to także magia podziemnego świata. Sztolnie ciągnące się wiele kilometrów, kopalnie złota, srebra, czy uranu, jaskinie, schrony i obiekty militarne. Różnorodność miejsc do których można zejść pod ziemie jest także wielka. Miliony osób każdego roku w sezonie wakacyjnym szuka ciekawych miejsc. Podziemia można zwiedzać także w pochmurne jesienne dni czy zimowe weekendy. 
To sposób na zwiedzanie bez względu na pogodę. W podziemiach temperatura utrzymuje się na  podobnym poziomie przez cały rok. Jesienią czy w zimie nie utkniemy przed kasami w długich kolejkach. Na trasie zwiedzania nie będziemy popędzani przez przewodników w otoczeniu głośnych wycieczek szkolnych.
Nie czekając na wakacje, zejdźmy do magicznego świata podziemi.
 
 
 
 
 
 Podziemna Trasa Turystyczna „Groty Nagórzyckie”
Pod Grotami 2/6,  Tomaszów Mazowiecki
 
 
 
 
 
 
 
Międzyrzecki Rejon Umocniony (niem. Ostwall albo Festungsfront im Oder-Warthe Bogen) to potężny system poniemieckich fortyfikacji, powstałych w latach 30. XX w. na pograniczu niemiecko–polskim. Rozciąga się na odcinku ok. 100 km w łuku Odry i Warty. Najważniejszym elementem fortyfikacji jest system podziemnych tuneli wybudowanych w okolicach Międzyrzecza, o łącznej długości przekraczającej 30 km. Do wybuchu wojny Niemcy na stukilometrowej linii MRU zdążyli wybudować 106 bunkrów, w tym 21 połączono wspólną siecią podziemnych tuneli o łącznej długości ponad 30 kilometrów i głębokości do 40 metrów, co stanowiło zaledwie 30% pierwotnego planu. Fortyfikacje MRU zostały zdobyte przez wojska radzieckie na przełomie stycznia i lutego 1945 roku. MRU jest jedną z największych atrakcji Ziemi Lubuskiej. Dwa główne kompleksy udostępnione do zwiedzania znajdują się w Pniewie oraz koło Boryszyna (Pętla Boryszyńska). Podziemne trasy turystyczne można zwiedzać na trasach o różnej długości.
 
 
 
 
 
 
 
Sztolnia Czarnego Pstrąga – 600-metrowy fragment najdłuższej w rejonie Tarnowskich Gór sztolni odwadniającej zw. Głęboką Sztolnią Fryderyka, należącej do założonej w 1784 r. kopalni Fryderyk, w późniejszym okresie nazwa została zmieniona na Kościuszko.
Sztolnię rozpoczęto drążyć 21 kwietnia 1821 r. Część podziemną o długości 4568 m drążono jednocześnie z 14 przodków, udostępnionych wykopanymi w linii przebiegu sztolni szybikami. Ostatecznie dla celów wentylacji przodków zgłębiono wzdłuż trasy sztolni 25 szybików i dodatkowo 2 szyby odwadniające, na których zamontowano maszyny parowe. Budowę sztolni zakończono w lipcu 1834 r. Ujście części podziemnej ujęto klasycystyczną bramą, murowaną z bloków piaskowca. Wody ze sztolni uchodzą do rzeki Dramy.
 
 
 
 
 
 
 
 
Arado to podziemne sztolnie wydrążone pod Kamienną Górą przez przymusowych robotników na rozkaz Hitlera. Niemcy prowadzili podobno w tutejszych podziemnych kompleksach (znane jest dziesięć), wydrążonych pod malowniczym dolnośląskim miasteczkiem objętym klauzulą „Geheim” (pol. „Tajne”), prace konstrukcyjne nad wytworzeniem samolotu dalekiego zasięgu typu „latające skrzydło” pod nazwą „Arado”. „Projekt Arado – zaginione laboratorium Hitlera” jest najnowocześniejszym podziemnym kompleksem w Polsce. Na turystów czekają nowatorska iluminacja świetlna, efekty audio i przewodnik, który wciela się w rolę agenta polskiego wywiadu i prowadzi grupę by zdobyć niemieckie tajemnice. Podziemia w Kamiennej Górze kryją unikalne w skali Europy eksponaty – części pocisku V-1 i rakiety V-2, niemieckiego radaru, niemieckiej enigmy oraz wiele tajemnic z czasów II wojny światowej.
 
 
 
 
 
 
 
 
Podziemne Miasto Głuszyca – Kompleks Osówka to ostatnia, największa i najbardziej rozbudowana kwatera Hitlera na Dolnym Śląsku. W masywie Osówki udostępnione są do zwiedzania obiekty naziemne oraz podziemne sztolnie nazistowskiego projektu „Riese” z okresu II wojny światowej. Prace rozpoczęte w 1943 r. doprowadziły do powstania ogromnego systemu betonowych korytarzy, umocnień i hal. Dyskusje czy miała to być tajna kwatera Adolfa Hitlera, czy hale dla podziemnych fabryk zbrojeniowych do produkcji tajnej broni, nie ustają do dziś. Największą uwagę przyciągają dwa obiekty umownie nazwane „Kasyno” i „Siłownia”. „Kasyno” ma 50 metrów długości. Posiada otwory okienne, monolityczny stop żelbetonowy, przewody kominkowe, rury instalacyjne oraz wewnętrzne ocieplenie z płyt wiórowo-cementowych. Strop wylany jest w formie niecki, którą docelowo zamierzano wypełnić ziemią i roślinnością. „Siłownia” to blok betonowy, składający się ze zbiorników oraz pomieszczeń do których prowadzą włazy ze stalowymi klamrami.
 
 
 
 
 
 
 
Skansen górniczy „Królowa Luiza” w Zabrzu składa się z dwóch części: naziemnej wokół dawnego szybu Carnall oraz podziemnej wokół nieistniejącego już szybu Wilhelmina. Podziemne chodniki kopalni mają łączną długość 1,5 km i głębokość do 35 m. Przechodząc wyrobiskami z początku XIX wieku i współczesnymi, zlokalizowanymi na różnych poziomach połączonych pochylniami, śledzimy rozwój techniki urabiania węgla na przykładzie filara zabierkowego, ściany wrębiarkowej czy ściany kombajnowej. Niezapomnianych wrażeń dostarcza uczestnictwo w pokazie pracy zabytkowego kombajnu z lat 50-tych XX wieku oraz współczesnego kombajnu chodnikowego, ścianowego i struga. Ponadto można obejrzeć czynną magistralę odstawy urobku, czyli urządzenia dzięki którym węgiel transportowany jest od ściany do wozów, a także zróżnicowany tabor transportu podziemnego.
 
 
 
 
 
 
 
Podziemna trasa turystyczna w kopalni węgla w Nowej Rudzie znajduje się na byłym polu górniczym, gdzie wydobywano najwyższej jakości węgiel koksujący. Największą jej atrakcją jest przejażdżka podziemną kolejką – pierwszą tego typu atrakcją w Polsce, a czwartą w Europie. W podziemnych wyrobiskach górniczych o długości ponad 700 m poznamy dawne metody pracy górników czy maszyny górnicze.
 
 
 
 
 
 
 
Kopalnia w Bochni to najstarsza kopalnia soli w Polsce i najstarszy zakład przemysłowy w Europie. Początki kopalni sięgają roku 1248, kiedy to odkryto pokłady soli kamiennej. Największy rozkwit przeżywa w XV-XVI wieku. Najcenniejsze zabytki bocheńskiej saliny można zobaczyć spacerując podziemną trasą turystyczną. Na trasie można zobaczyć: zabytkowe kaplice, unikalne komory solne, oryginalne narzędzia i urządzenia górnicze. Komora Ważyn, największe podziemne pomieszczenie w Europie wykonane przez człowieka, przyczynia się do pełnienia funkcji turystycznych, jak i leczniczych ze względu na specyficzny mikroklimat. 120-metrowy fragment trasy zwiedza się łodzią 230 metrów pod ziemią.
 
 
 
 
 
 
 
Kopalnia soli w Kłodawie to największa czynna kopalnia soli kamiennej w kraju oraz najgłębsza na świecie podziemna trasa turystyczna na poziomie 600 metrów pod ziemią. Program zwiedzania obejmuje historię powstania złóż kłodawskich oraz zastosowania soli, zjazd windą 600 m pod powierzchnię ziemi, przejście wyrobiskami korytarzowymi do podziemnej kaplicy św. Kingi, obejrzenie wyeksploatowanych komór solnych i możliwość zobaczenia maszyn używanych w podziemnym górnictwie solnym. Sól wydobywana w Kłodawie znajduje zastosowanie jako sól kuchenna, sól dla przemysłu chemicznego, dla rolnictwa, w drogownictwie do zimowego utrzymania dróg.
 
 
 
 
 
 
 
Zabytkowa Kopalnia Rud Srebronośnych – w Tarnowskich Górach to podziemna trasa turystyczna umożliwiająca zwiedzanie podziemi dawnej kopalni kruszców srebronośnych, założonej w triasowych dolomitach i wapieniach. Na głębokości 40 m powstał szlak turystyczny o długości 1700 m i kształcie trójkąta, łączący trzy szyby: „Anioł”, „Żmija” i „Szczęść Boże”. Ze szlakiem sąsiadują trzy komory o wielkości od 500 do 2000 m2. Blisko 300 metrowy fragment trasy trzeba pokonać łodzią. Przed zejściem pod ziemię zwiedzający mogą obejrzeć wystawę minerałów, narzędzi używanych w górnictwie oraz Skansen Maszyn Parowych.
 
 
 
 
 
 
 
Podziemia Rynku w Krakowie to podróż w przeszłość, ożywioną po wiekach przez archeologów. To rezerwat z nienaruszonymi w wielu miejscach reliktami konstrukcji, obiektów i architektury, to kamienne drogi z koleinami wyżłobionymi przez koła wozów transportujących towary w czasach króla Władysława Łokietka; to najstarsze murowane budowle handlowe Krakowa; ozdoby, monety i różnorakie przedmioty zagubione lub celowo pozostawione przez odwiedzających to miejsce w dawnych czasach. to zarazem miejsce, którego klimat buduje także współczesna technika, proponująca nową, inną płaszczyznę spotkań z historią i zabytkami.
 
 
 
 
 
 
 
Kopalnia Złota Złoty Stok
Szacuje się, że podczas tysiącletniej eksploatacji kopalni istniało 320 km chodników. W chwili obecnej można spenetrować jedynie 20 km tych chodników.

Trasa turystyczna „Kopalnia Złota” to około 1,5 km korytarzy, wiodąca dwoma chodnikami starej kopalni; sztolnia „GERTRUDA” i sztolnia „CZARNA” z unikatowym, podziemnym wodospadem.
Udostępniona dla ruchu turystycznego w 1996 roku.
 
 
 
 
 
 
 
Sztolnie Kowary w kopalni uranu „Liczyrzepa”
Podziemna trasa turystyczna o długości ok. 1200 m znajduje się w nieczynnej kopalni rudy uranu w Kowarach. Kopalnia eksploatowana była w czasie II wojny światowej przez Niemców. Następnie wydobywano w niej uran z przeznaczeniem do wyprodukowania bomby atomowej na potrzeby ZSRR. Prace wydobywcze zakończono w 1973 roku. Powstało tu trzecie w Europie Podziemne Inhalatorium Radonowe, gdzie w latach 1974-1989 skutecznie leczono m.in. schorzenia układu krążenia i oddychania.
 
 
 
 
 
 
 
Lubelskie Podziemia
Około 300-metrowa trasa turystyczna biegnąca pod zabudową Starego Miasta w Lublinie.
Lubelskie Podziemia to trasa turystyczna biegnąca pod Rynkiem i kamienicami Starego Miasta. Trasa powstała w wyniku połączenia kilkunastu z licznych staromiejskich piwnic, których historia sięga początku XVI w., czyli stulecia największej świetności Lublina. Zostały one częściowo połączone korytarzami i w ten sposób pod miastem powstał podziemny labirynt.
 
 
 
 
 
 
 
 
Walim – Podziemny Kompleks Rzeczka
Podziemna trasa turystyczna w kompleksie „Rzeczka” jest pozostałością po jednym z najbardziej tajemniczych przedsięwzięć górniczych i budowlanych, prowadzonych w czasie II wojny światowej przez III Rzeszę w Górach Sowich. Kompleks ten położony jest na wschodnim zboczu góry Ostrej (653,3 m) między Walimiem a Rzeczką. Wewnątrz panuje stała temperatura w ciągu roku 5 – 7 °C.
Część podziemną kompleksu wytyczono na planie zbliżonym do litery „E”. Składają się na nią 3 równoległe, nie obudowane sztolnie, oddalone od siebie o 40 i 50 m oraz system łączących je pod kątem prostym wyrobisk komorowych, tzw. hal. W celu usprawnienia metody sztolnie drążono również 2 poziomami.
 
 
 
 
 
 
 
Podziemia w Sandomierzu
Długość wynosi około 450m, najniżej położona komora ma głębokość prawie 12m. Wejście do podziemi prowadzi z dziedzińca Kamienicy Oleśnickich, a wyjście przy Ratuszu, na Rynku. Trasa powstała poprzez połączenie piwnic budynków przy ulicy Opatowskiej 1,2, przy zachodniej ścianie Rynku od 10 do 5, oraz pod ulicami Oleśnickich, Opatowską, Bartolona i Rynku. Zachowane piwnice zabezpieczono przez tzw. wtórne obudowy, a tam, gdzie było to możliwe, zachowano pierwotne wątki obmurowań. Trasa obejmuje 34 komory na różnych poziomach. Współczesne nazwy komór nawiązują do historii, legend, architektury, itp.
 
 
 
 
 
 
 
Podziemia zamku Książ W roku 1941 pojawiła się propozycja wykorzystania obiektu przez Luftwaffe w celu stworzenia tu szkoły dla podoficerów. W 1943 roku zamek był rezerwową siedzibą dyrekcji wrocławskiego oddziału niemieckich kolei państwowych. W 1944 roku zamek Książ przejęła paramilitarna organizacja „Todt”. Od tego czasu prowadzono tu już roboty budowlane i adaptacyjne zakrojone na szeroką skalę. Wysiedlono wszystkich mieszkańców, również Daisy – ostatnią księżną na zamku. Sale zaadaptowano na potrzeby wojska, dewastując je i zmieniając ich wygląd. Kilkadziesiąt metrów pod Dziedzińcem Honorowym i budynkami podzamcza wykuwano i betonowano potężne tunele.
 
 
 
 
 
 
 
Muzeum Kanału – „Dętka”
Wystawa Muzeum Miasta Łodzi umiejscowiona we fragmencie łódzkich kanałów pod placem Wolności w Łodzi.

Udostępniona zwiedzającym Dętka to zbliżony do torusa zbiornik na wodę znajdujący się pod placem Wolności. Zbiornik został wybudowany w 1926 roku wg projektu Williama Heerleina Lindleya, a prace nadzorował Stefan Skrzywan. Gromadząca się w nim woda służyła do okresowego oczyszczania kanałów w centrum miasta. Zbiornik może pomieścić 300 m³ wody, ma 142 metry długości, 187 centymetrów wysokości i ok. 1,5 metra szerokości. Uroczyste otwarcie „Dętki” nastąpiło 28 kwietnia 2008 roku, a dla zwiedzających udostępniono dwa dni później.
Wewnątrz zbiornika można obejrzeć wystawę przedmiotów, dokumentów i archiwalnych zdjęć ukazujących powstawanie łódzkiej sieci kanalizacyjnej i wodociągowej.
Projekt aranżacji przestrzeni i oświetlenia wystawy przygotowany przez arch. Macieja Słowińskiego. Wystawa przygotowana przez Roberta Kuśmirowskiego.
 
 
 
 
 
 
Rezerwat przyrody Krzemionki Opatowskie
Rezerwat przyrody nieożywionej na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Kamiennej.
Sudół 135 a   Ostrowiec Świętokrzyski
 
 
 
 
 
 
 
Schron (bunkier) kolejowy w Konewce – jeden z czterech schronów kolejowych na terenie Polski. Główny obiekt kompleksu – żelbetowy bunkier – ma długość 380 m oraz przekrój ostrołuku mającego przy podstawie szerokość 15 m i wysokość 9 m, w którym między betonowymi peronami biegnie tor umożliwiający wjazd całego składu pociągu. Schron miał służyć zabezpieczeniu przed atakiem lotniczym pociągów specjalnych, pełniących funkcje ruchomych ośrodków dowodzenia oraz ich personelu dla sztabu grupy armii Środek (Mitte). Schrony nigdy nie zostały wykorzystane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem.
 
 
 
 
 
 
 
Naziemny schron kolejowy we wsi Stępina wchodzący w skład kwatery głównej Hitlera „Anlage Süd” z okresu II wojny światowej. Tunel w Stępinie, nazywany schronem nr 1, ma 393 metry długości i ściany o grubości przekraczającej 2 metry; jego cechą charakterystyczną jest lekko łukowaty kształt, utrudniający bezpośrednie trafienie bombą lotniczą. Kompleks w Stępinie został zbudowany w latach 1940-1941 przez Organizację Todt. W jego skład wchodziło kilkadziesiąt obiektów o różnym przeznaczeniu (schrony, bunkry strażnicze, kwatery, budynki zaplecza technicznego itp.), z których zachowało się siedem budowli o konstrukcji żelbetowej, w tym największa z nich, naziemny tunel schronowy dla pociągów sztabowych Hitlera.
 
 
 
 
 
 
 
Sztolnie Włodarz kompleksu Riese to największy podziemny kompleks niemieckiego projektu „Riese” (Olbrzym). Minęło blisko 70 lat, a wiele pytań nadal pozostaje bez odpowiedzi. Czy miały to być schrony dla Hitlera i jego najbliższych współpracowników, podziemne fabryki produkujące rakiety V2 czy laboratoria chemiczne lub atomowe? Czy ukryto tam wartościowe depozyty muzealne? W masywie Góry Włodarz kryje się wciąż wiele tajemnic III Rzeszy…
 
 
 
 
 
 
 
Kopalnia Soli w Wieliczce działa nieprzerwanie od połowy XIII wieku. W 1978 roku została wpisana na I Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. Trasa turystyczna liczy 2,5 km i obejmuje ponad 20 komór. W ubiegłym roku odwiedziło ją ponad 1 mln 100 tys. turystów. Kopalnia ma w swej turystycznej ofercie kilkanaście różnorodnych form zwiedzania: trasę turystyczną, trasę górniczą, szlak pielgrzymkowy, oferty tematyczne dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Jest to także miejsce międzynarodowych spotkań i konferencji, podziemne uzdrowisko, a równocześnie czynny zakład górniczy, choć od 1996 roku nie wydobywa się w nim już soli na skalę przemysłową.
 
 
 
 
 
 
 
Podziemia Będzińskie – podziemna trasa turystyczna
Będzin – Pod Wzgórzem Zamkowym
 
 
 
 
 
Podziemia w Polsce
mapa – informator 64 podziemi do zwiedzania
 
Mapa zawiera 64 wyselekcjonowane i opisane obiekty dostępne dla zwiedzajacych, o róznym stopniu trudności.
To sposób na zwiedzanie przez cały rok. Bez względu na pogodę, w podziemiach temperatura utrzymuje się na  podobnym poziomie przez cały rok.
 
 
 
 
 
 
 
Kolejne, potencjalne obiekty podziemne do zwiedzania w Polsce
 

Kopalnia Soli w Wieliczce, Jaskinia Raj czy Sztolnie w Walimiu to obiekty dobrze znane i chętnie odwiedzane przez turystów.
Atrakcji podziemnych w naszym kraju jest zdecydowanie więcej a wiele z nich jest mało a nawet zupełnie nie znanych dla większości Polaków.
W oczekiwaniu na wiosnę i lepsze warunki do zwiedzania atrakcji naziemnych, proponujemy miejsca mało znane.
Oczywiście to także cześć z tych o jakich wiemy że istnieją a takich obiektów jest zapewne znacznie wiecej.

 
 

Potencjalne zasoby obiektów do zwiedzania przy sztucznym świetle:


PUŁAWY – groty w parku
Wczasie ostatniej wojny wejścia i okienko były obetonowane a wnętrze
przeznaczono na schron. Obecnie około 150 metrowy ciąg korytarzy i komór
jest zamknięty kratami. Zachowany w dobrym stanie, można podobno
zwiedzać po uprzednim zgłoszeniu w miejscowym kole PTTK. Założoną
instalację oświetleniową po dokonaniu włamania skradziono. Trzeba posiadać
własne źródło światła.

WARSZAWA – Elizeum
Teren na skarpie i poniżej, położony na północ od
ulicy Książęcej nazywany jest „Na Książencem”.
Obiekt przez szereg lat dewastowany, służył jako magazyn, lodownia a nawet
schron przeciwlotniczy. Około 1960 odtworzono zasypany niegdyś staw a
pozostałości ogrodów szpitalnych i parku podkomorskiego włączono do
Centalnego Parku Kultury (obecnie Park Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza).
Dawną lożę masońską, pod koniec lat trzydziestych, prof. Bohdan Pniewski
wkomponował w swój dom (obecnie część Muzeum Ziemi PAN) a groty i
Elizeum pozostawione bez opieki niszczały i mimo zdarzeń, które unicestwiły
znakomitą część Warszawy przetrwały do dziś, choć zapomniane.

WARSZAWA – katakumby „groby masonów”
W stosunkowo niskiej tu skarpie, około 6 m poniżej powierzchni, na której stoi
kościół i znajduje się obecnie cmentarz grzebalny wydrążono podziemia,
będące elementem urządzenia parku. Budowla ta, to coś w rodzaju katakumb,
zwana przez miejscową ludność „grobami masonów”.
Jest to ceglana krypta – korytarz, z kolebkowym sklepieniem, około 60 metrów
długości. Po jej obu stronach zachowanych jest 47 wnęk na trumny lub urny.
Zarówno Ignacy jak i Stanisław Kostka Potoccy byli znakomitymi polskimi
wolnomularzami końca XVIII i początku XIX wieku. Nie wszyscy wolnomularze
byli w zgodzie z kościołem i ostatnim miejscem ich spoczynku mogły być te katakumby.

SOSNOWIEC – grota w parku Mieroszewskich
Zagórze to dawna wieś z pałacykiem i parkiem Mieroszewskich, byłych
właścicieli Pieskowej Skały. Na terenie szpitala, w dawnym parku, poniżej
skarpy wzgórza, jest sztuczna skała zbudowana z miejscowego wapienia. W
sztucznej skale są korytarze, komory i schody. Łączna długość pomieszczeń na
różnych poziomach 25 m. Obiekt solidnie zbudowany. Drzewa rozsadzają
zaniedbaną i opuszczoną budowlę.

 



piwnice na terenie starych miast

ELBLĄG
Eksploracja części starych piwnic w Elblągu, zapełniła miejscowe muzeum
grupami eksponatów związanych z mieszczaństwem.

KOSTRZYN
Odgruzowany Kostrzyn jest zespołem piwnic do zagospodarowania.

PASŁĘK
W Pasłęku, gdzie najstarsze części podziemnych budowli związane z zamkiem i miastem
pochodzą z XIV wieku. Liczne piwnice z XIX / XX wieku są zachowane pod
gruzami południowego Muranowa w Warszawie.

WARSZAWA – Muranów, piwnice XIX / XX wiek
Liczne piwnice z XIX / XX wieku są zachowane pod
gruzami południowego Muranowa w Warszawie.

WARSZAWA – dawna stalownia przy ul. Szwedzkiej
Na wykonanych w 1935 zdjęciach aerofotogrametrycznych obraz zakładu jest zafałszowany.
Obecnie obiekty są częściowo opuszczone. Cały teren stalowni a potem
elektrowni i zbrojowni ma sieć kanałów instalacyjnych i transportowych
pochodzących z czasów budowy oraz późniejszych. W stalowni transport
produktów i przesyłanie pary odbywało się kanałami podziemnymi. Potem
instalacje te wykorzystywano do montowania kabli energetycznych dodając
szereg nowych kanałów. Najdłuższe odcinki podziemi używane były do
przestrzeliwania naprawianej i produkowanej broni, głównie prototypów.
Przebadane dotychczas obiekty mają łączną długość około 2000 m. Szereg
kanałów jest zasypanych gruzem lub zawalonych. Pozostaje prawdopodobnie
drugie tyle do przebadania po odgruzowaniu zawalonych odcinków.

WARSZAWA – piwnice browaru przy ul. Książęcej
Jesienią 1999 wykop pod nowe budownictwo
odsłonił w skarpie wejście do podziemnych magazynów z połowy XIX wieku.
Były to składy należące do browaru Naimskiego potem Boenischa, Yunga i
Haberbuscha. Zakład rozbudowywany od lat dwudziestych XIX wieku. Piwnice
miały kilka kondygnacji. Po likwidacji browaru były tu składy książek. Potem o
nich zapomniano. Ponowne odkrycie było zaskoczeniem kolidującym z nowym
planem zagospodarowania. Piwnice zamurowano bez przeprowadzania badań.



BYDGOSZCZ – Kapuściska, teren dawnej fabryki zbrojeniowej
Wybudowana po 1939 niemiecka fabryka
chemiczno- zbrojeniowa, późniejszy Zachem, posiada szereg podziemnych
składów i zbiorników. Część po 1945 była niezagospodarowana. W połowie lat
osiemdziesiątych przeprowadzano jakieś inwentaryzacje i ekspertyzy.


wyrobiska poeksploatacyjne

 BOCHOTNICA


Komory poeksploatacyjne wykute w opokach dla pozyskania kamienia budowlanego. Eksploatację zaniechano w latach pięćdziesiątych.

 

 



STAROŚCICE – NATALIN


W 1998 pod pracującym na polu kombajnem zapadła się ziemia. Jama głębokości około 3 m przechodziła w grotę długości ponad 10 m skierowaną w stronę pobliskiego lasu. Las
zasadzono na terenie zrekultywowanego kamieniołomu. Dawna granica własności nie pozwalała na dalszą, odkrywkową eksploatację kamienia budowlanego. Zaczęto kamień eksploatować komorowo. Eksploatację przerwano przed 1940, a o podziemnych komorach zapomniano. Takie sytuacje mogą być w szeregu miejsc na obszarach występowania opok kredowych, eksploatowanych odkrywkowo.

 


GÓRA MIEDZIANKA koło Chęcin.

Sztolnia, szyb ślepy, wyrobisko szczelinowe. Szereg podziemnych komór po eksploatacji kruszców miedzi. Teren Miedzianki jest rezerwatem.

 

SIENIAWA – kopalnia węgla brunatnego w likwidacji
http://www.sieniawa.com/

 

INOWROCLAW – kopalnia soli
http://www.solino.pl

RUTKI – kopalnia pirytu
http://www.nowaslupia.pl


ŁĘCZYCA – zlikwidowana kopalnia rud żelaza
http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81%C4%99czyca

 


GRUDZIĄDZ – Twierdza Courbiera


Istnieje około 10 km chodników minerskich i kontrminowach na 2 -3 poziomach pod dziełami obronnymi i w obrębie stoku bojowego. Część systemu chodników minerskich i tak zwanych pieców minerskich (większych komór) po 1945 zostało oczyszczone przez wojsko i adaptowane na schrony przeciwlotnicze z oświetleniem elektrycznym. Najbardziej rozbudowany system chodników posiada Rawelin III. Rozmiary chodników są zróżnicowane od około 1 do 2,25 m wysokości i od 0,8 do 2,15 szerokości, przy czyn komory piecowe bywają wyższe. Część systemu chodników adaptowaną na schron plot., można zwiedzać w zorganizowanych grupach z przewodnikiem, po uprzednim uzyskaniu zgody władz wojskowych.

 

TORUŃ – forty VII i bateria pancerna nr 2
Rozbudowana przez Niemcy po 1872. Wybudowano szereg
standardowych fortów i baterii pancernych, z których dla celów turystycznych
adaptowano dotychczas fort IV. Na uwagę zasługują obiekty opuszczone: fort
VIII mający 4 kondygnacje kazamat i bateria pancerna nr 2 z poterną o
długości 70 m i magazynami pocisków.



OSOWIEC – twierdza Fort Centralny
Wybudowana po 1882 na terenie o wysokim poziomie
wód gruntowych nie posiada chodników minerskich i kontrminowych. Rozległy
fort centralny ma około 1000 m obszernych potern i podwalni w kilku
odcinkach. Około 25 % to zimowisko nietoperzy i nie jest udostępniane do
zwiedzania. Obiekt administrowany przez wojsko. Zwiedzanie możliwe w
grupach zorganizowanych z przewodnikiem po uprzednim otrzymaniu
zezwolenia i uzgodnieniu terminu.

RÓŻAN – fort I
Trzy małe forty przedmościa na Narwi wybudowanego po 1901.
Łączną długość podziemnych komunikacji oceniam na 250 m. Dostępny tylko
Fort I z poterną długości 50 m. Fort III o największych podziemiach jest
zabetonowanym „mogielnikiem” Centralnej Składnicy Odpadów
Promieniotwórczych.

 ŁOMŻA – Piątnica fortyfikacje
Trzy forty przedmościa na Narwi wybudowane po 1902 i
obiekty pośrednie. Łączna długość potern i galerii przeciwskarpowych około
600 m. Wszystkie dostępne. W ostatnich latach rozpoczęto
zagospodarowywanie fortu II. Fort I leży na obrzeżu Łomżyńskiego Parku
Krajobrazowego Doliny Narwi.

WARSZAWA – Fort Władimira (Legionów)
Trzykondygnacyjna baszta artyleryjska z fosą. Posiada system chodników kontrminowych, połączony
poternami i galeriami skarpowymi, przeciwskarpowymi i kaponierami
grodzowymi, podziemną (zasypaną) skazamatowaną działobitnię, takąż
wartownię oraz tunel wejściowy z bocznym, dwukomorowym magazynem
amunicyjnym i szybem windy amunicyjnej. W 1920, po zasypaniu ujścia tunelu
na powierzchnię terenu, tunel i magazyn częściowo zalane wodą. Całość
budowli podziemnych rozmieszczona na 2 poziomach. Obiekt położony bardzo
atrakcyjnie, w parku, w pobliżu zabytkowego Starego i Nowego Miasta. Obiekt
ostatnio sprywatyzowany. Za zgodą właściciela dostępny do zwiedzania.

 

 WARSZAWA – Fort Aleksieja (Traugutta)
WARSZAWA – Fort Siergieja (Sokolnickiego)

Żoliborz, forty Traugutta (Aleksieja) i Sokolnickiego (Siergieja). Położone równie atrakcyjnie jak Fort Legionów. Według planów posiadały one skromniejsze urządzenia podziemne, później częściowo rozebrane i zamurowane. W pobliżu na ul. Czarnieckiego w segmencie mieszkalnym, zakonspirowana rusznikarnia batalionu AK „Parasol” i zamaskowany schron radiostacji AK nazywanej „Łodzią Podwodną”. Obecni użytkownicy tych obiektów nie są zainteresowani ich udostępnianiem.

 

 

WARSZAWA – Tunel do Fortu Gieorgija; Międzyrzecki Rejon Umocniony


Po 1865, na zachód od cytadeli, wzniesiono Fort Gieorgija. Później fosę cytadeli połączono z fortem tunelem sklepionym kolebkowo, długości około 350 m. W stropie tunelu 6 kominów
wentylacyjnych. Szerokość i wysokość tunelu po 3 m. W ścianach tunelu kilkadziesiąt wnęk dla rozpoczynania chodników kontrminowych. Środkiem tunelu biegnie kanał odwadniający ze studzienkami – osadnikami. Przed 1939 w części tunelu założono pieczarkarnię korzystającą z nawozu pochodzącego z pobliskiej, małej, stajni oficerskiej. W czasie II wojny światowej pieczarkarnia maskowała konspiracyjną, strzelnicę Narodowej Organizacji Wojskowej, urządzoną w dalszej części. W Powstaniu Warszawskim był schronem dla okolicznych mieszkańców. Dziś w pobliżu wejścia tunel zasypany ziemią i śmieciami, które zatkały system odwadniający. Za zasypem utrzymuje się 10 – 15 cm wody. Wejście wiosną 2001 zamurowano.

 

 


Grupa Warowna SCHILL


FRONT UFORTYFIKOWANY ŁUKU ODRY – WARTY (MRU), powszechnie znana linia fortyfikacji niemieckich z ponad 30 km komunikacji podziemnych na odcinku Boryszyn – Kęszyca, ma dwa dodatkowe, oddzielne elementy podziemne. Są to grupy warowne: „SCHILL” i „LUDENDORFF”. Grupa warowna „Schill”, położona 8 km na zachód od Międzyrzecza koło miejscowości Nowe Kursko. Dwa obiekty bojowe połączono systemem podziemnych komunikacji z dwupiętrowym blokiem koszarowo-technicznym. Łączna długość części podziemnej bez szybów zejściowych wynosi 350 m. Położona 7 km na południowy zachód od Skwierzyny, koło Oberskiego Młyna, grupa warowna „Ludendorff” ma podobny, nieco dłuższy, system podziemny, łączący 6 bloków bojowych. Ciekawostką tego systemu jest zastosowanie prefabrykowanych elementów w części podziemnych chodników.

 

Grupa Warowna LUDENDORFF; Wał Pomorski


WAŁ POMORSKI stanowiący przedłużenie MRU na Pomorzu ma kilka małych systemów komunikacji podziemnych. Największy, łączący 8 bloków bojowych grupy warownej

 Grupa warowna GÓRA WISIELCZA


Liczy około 800 m korytarzy. Znajduje się koło miejscowości Strzaliny na wschód od Tuczna.  Około 250 m komunikacji podziemnych łączy 6 bloków bojowych grupy warownej

 

Grupa Warowna GÓRA ŚMIADOWSKA

Położona koło Łączna, przy szosie Czaplinek – Szczecinek. W Cegielni i Marianowie koło Wałcza są korytarze podziemne łączące sąsiednie bloki bojowe.

 

 


 BABIE DOŁY – schrony byłego niemieckiego poligonu torpedowego 22.
Babie Doły. Korytarzowy schron przeciwlotniczy

BABIE DOŁY koło Gdyni – Oksywie. Teren niemieckiego poligonu torpedowego, obecnie w administracji wojska. Obiekty lądowe to podziemna montownia torped , magazyny i kilka korytarzowych schronów przeciwlotniczych dla ludzi. Jeden z nich ma około 160 m korytarzy.

 

Fotorelacje z klubowych wyjazdów do podziemi Polski
sztolnie, kopalnie, jaskinie, schrony
wiele zdjeć i opisów:
http://www.klubpodroznikow.com/relacje/podziemia

Opracowanie Albin Marciniak
na podstawie materiałów własnych oraz  www.podziemia.pl

https://ocdn.eu/pulscms-transforms/1/b9dktkqTURBXy8zMDhmNzY2OGE1ZGFkMGQxY2RjNjJlYzEzODk3NWFjZi5qcGVnk5UDZDnNAfbNAfaVAgBLw8OTBUtL

https://www.facebook.com/marciniak.albin
https://podroze.onet.pl/autorzy/albin-marciniak

https://www.eastnews.pl/

google

 

2019-01-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Różne media

Smartwool skarpety z wełny merino

przez Redakcja 2019-01-09
Napisane przez Redakcja
Smartwool skarpety z wełny merino

Smartwool skarpety z wełny merino

 

Modnie i praktycznie – Smartwool prezentuje nowe linie skarpet miejskich z wełny merino

Jednym z corocznych elementów jesienno – zimowej kolekcji odzieży w sklepach outdoorowych jest linia technicznych skarpet, dedykowanych aktywnościom w górach, na stokach czy na podróżniczym szlaku. W przypadku Smartwoola – czołowego amerykańskiego producenta bielizny i skarpet z wełny merino – jej rdzeń od lat stanowią linie Classic oraz Phd®. W zależności od przeznaczenia dostępne są one w różnych konfiguracjach – zarówno pod względem składowych materiału, kroju, długości, wzorów i kolorów. Łączącym je spoiwem zawsze jednak pozostawał techniczny charakter oraz wełna merino jako materiał bazowy. W kontekście bieżącego sezonu Smartwool wyszedł jednak również naprzeciw oczekiwaniom miłośników skarpet o nieco bardziej uniwersalnym, wręcz miejskim charakterze. Zachowując techniczne cechy, w czołowych polskich sklepach outdoorowych pojawiły się modele o mocno nieszablonowych, drukowanych wzorach, komponowanych z oryginalnymi kolorami. Co warto wiedzieć o liniach Curated Socks oraz CHUP Socks…?

 

F18 LifestyleSocks Curated Davies 2017

 

Nowy design podkreśla indywidualność oraz odzwierciedla nieszablonowe podejście do kolejnych projektów realizowanych przez amerykańskiego producenta. Dostrzegając konieczność rozwoju swojej oferty, związanej ze wzrostem oczekiwań finalnych odbiorców i coraz większą tendencją do łączenia cech produktów miejskich z technicznymi, Smartwool zaproponował linie Curated oraz CHUP. Druga z nich zaliczana jest do większej kategorii, definiowanej – i opisywanej w katalogach – jako Signature Socks, obejmującej modele znane już w poprzednich latach, m.in. Diamond Jim, Sulawesi, Margarita czy Saturnsphere. Inspiracją do powstania obu linii na poziomie designu były wzory zaczerpnięte z tradycji świątecznych (CHUP) oraz kulturowych, związanych z motywami plemiennymi Indian (Curated). Co istotne, obie serie w 100% wykonane zostały na terenie Stanów Zjednoczonych. W nowych modelach bazę ponownie stanowi wełna merino, pozyskiwana od nowozelandzkich owiec rasy merynosów. Na jej fenomen składa się wiele czynników. Świetna oddychalność, wzorowe odprowadzanie wilgoci, sprężystość i wytrzymałość włókien, ochrona przed bakteriami czy nawet większa od tradycyjnej wełny przyjemność w dotyku – zalety merino można mnożyć. Przekłada się to na wyniki sprzedażowe bazujących na wełnie merynosów produktów. W segmencie sklepów outdoorowych udział Smartwoola na olbrzymim rynku Stanów Zjednoczonych szacowany jest na poziomie ok. 80% ogólnej wartości sprzedaży!

 

Smartwool CURATED Socks
Znakiem rozpoznawczym casualowej serii Curated jest wysokiej jakości nadruk, bazujący na oryginalnych wzorach i barwnych kolorach. Inspiracją do jego powstania była kultura rdzennych ludów obu kontynentów amerykańskich. Wykonany został on metodą 360 stopni, pozwalającej na osiągnięcie wyjątkowego efektu i trwałości widocznej nawet przy naciągniętym materiale. Wszystkie modele dostępne są lekkiej wersji Ultra Light. Dodatkowo wygodę poprawia płaska technika zakończenia splotu włókiem w okolicy palców. Seria Curated Socks to połączenie unikatowego stylu z wszelkimi zaletami wynikającymi z użycia wełny merino. Przeznaczona jest ona zwłaszcza do użytku w mieście, ale – przy odpowiednio dobranym obuwiu – sprawdzi się również w mniej wymagającym terenie pozamiejskim, także w warunkach łagodnej zimy. Skład materiałowy: 53% – wełna merino, 43% – nylon, 3% – elastan, 1% poliester.

SMARTWOOL Curated Socks model Ms Jaguar Print Crew kolor Tibetan Red

 

 

Smartwool CHUP Socks

Linia CHUP to klasycznie tkane skarpety, wzbogacone o wzory inspirowane tradycją świąteczną. Gęsty splot włókien pozwolił tu na zastosowanie wysokiej ilości wełny merino, sięgającej niemal 80% ogólnego składu materiałowego. Dla zapewniania wygody w skarpetach zastosowano płaską konstrukcję w okolicy ścięgna Achillesa. Posiadają one też większy poziom amortyzacji w stosunku do serii Curated, co wiąże się z optymalną absorpcją wstrząsów, a tym samym mniejszym zmęczeniem stóp podczas dłuższego marszu. Skład materiałowy: 79% – wełna merino, 19% – nylon, 2% – elastan.

Wartym wspomnienia jest fakt, iż kolorystyczne wersje skarpet nie ograniczają się tylko do kolekcji lifestylowej. Z roku na rok obejmują coraz większą partię skarpet specjalistycznych – przeznaczonych do trekkingu, biegania, narciarstwa czy aktywnej turystyki.

SMARTWOOL Chup Socks model Ms Reindeer Crew kolor Black

O producencie
SMARTWOOL jest amerykańskim brandem, specjalizującym się w produkcji skarpet i bielizny bazujących na wysokiej jakości wełnie z nowozelandzkich owiec rasy merynosów. Brand należy do globalnego koncernu VF Corporation i razem z marką Icebreaker odpowiada za ok 60% światowej produkcji wyrobów z merino. Ponadto, w samym tylko segmencie skarpet Smartwool posiada ok. 80% udział w amerykańskich, specjalistycznych sklepach outdoorowych. W czerwcu 2014 roku producent znalazł się na prestiżowej liście 50 najbardziej rozpoznawalnych marek sportowych na świecie według organizacji Brand Strength Index. Marka wciąż jest przy tym intensywnie rozwijana, o czym świadczą sukcesywnie wprowadzane, nowe rozwiązania w obszarach takich jak nowe linie produktowe, technologia produkcji czy modny design.
Więcej informacji na http://www.smartwool.com.

 

F18 LifestyleSocks Curated Davies 2083

F18 LifestyleSocks Curated Davies 2187

SMARTWOOL Chup Socks model Ws Genser Crew kolor Moonbeam Heather

SMARTWOOL Curated Socks model Ws Totem Valley Print Crew kolor Black

2019-01-09 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Senegal

przez Redakcja 2018-12-27
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
11.02.2019 godzina 19:00
Senegal
Ola Stodółka, Kuba Szczęśniak

 Senegal, państwo w Zachodniej Afryce, stara destynacja rajdu Paryż – Dakar, była francuska kolonia.
Odwiedziliśmy go w listopadzie, tuż po zakończeniu pory deszczowej, kiedy sezon turystyczny jeszcze się w pełni nie rozpoczął. W krótkim czasie objechaliśmy kraj dookoła odwiedzając Dakar, ładne kolonialne miasteczko Saint Louis na północy, gęsto porośnięty park narodowy Niokolo-Koba w południowo-wschodnim rogu kraju oraz południowe dzielnice na pograniczu z Gwineą Bissau. Do Dakaru udało nam się powrócić promem, który od ujścia rzeki Casamance całą noc płynął po Atlantyku na północ. Ominęliśmy w ten sposób Gambię, która w całości otoczona jest Senegalem. Podróżowaliśmy lokalnym transportem publicznym korzystając głównie z minibusów lub współdzielonych samochodów osobowych zwanych sept-place.
Podczas spotkania opowiemy o ludziach, zwyczajach, religii; podzielimy się przemyśleniami jak się po kraju podróżuje i kiedy najlepiej się wybrać oraz jak zorganizować taką wycieczkę samodzielnie.

 

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, samochód, noc i na zewnątrz

Obraz może zawierać: niebo, na zewnątrz i woda

Obraz może zawierać: 1 osoba, uśmiecha się, zbliżenie

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, ludzie stoją, ocean, niebo, chmura, zmierzch, na zewnątrz, woda i przyroda

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba i w budynku

 

2018-12-27 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Kazbek i Elbrus

przez Redakcja 2018-12-27
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
04.02.2019 godzina 19:00
Kazbek i Elbrus – cała prawda o Kaukaskich Gigantach
Ewa Stachura & Nika Gomiashvili

 Kazbek (5047 m) to trzecia co do wysokości, ale zdecydowanie najpopularniejsza, góra Gruzji. Elbrus (5642 m) to najwyższy szczyt Rosji i Kaukazu, a dla większości również – najwyższy szczyt
Europy i jeden ze szczytów Korony Ziemi. Obie góry są wulkanami. O obu mówi się, że nie są trudne. Obie za cel swoich wypraw obierają w ostatnich latach w szczególności Polacy. Obie zabrały
życie wielu naszym rodakom. Kazbek przyciąga niezwykłą magią i tajemniczością, a Elbrus … no kto nie chciałby stanąć na dachu Europy?
Podczas tego spotkania dowiecie się jak zorganizować wyprawę na Kazbek i Elbrus tak, aby pozostała ona na zawsze najlepszą przygodą w waszym życiu. Dostaniecie konkretne rady: kiedy
pojechać, jaki sprzęt zabrać, gdzie spać, jak wybrać dobre ubezpieczenie? Dowiecie się która droga jest najłatwiejsza, w których butach odmrozicie sobie nogi, gdzie można kupić gaz do kuchenek turystycznych i jak przekroczyć granicę Gruzji z Rosją. Współprowadzącym mojego pokazu będzie Nika Gomiashvili – jeden z najbardziej znanych gruzińskich przewodników wysokogórskich. Nika zdradzi Wam czy można wciąż zachwycać się widokami ze szczytu Kazbeku jeśli było się tam już sto
razy, a także doradzi Wam co zrobić, aby podczas wyprawy wysokogórskiej nie dostać choroby wysokościowej i poleci najlepsze gruzińskie lekarstwo na tą dolegliwość. Ale opowiemy Wam dużo więcej. Opowiemy Wam historie zabawne i również takie, które nie pozwolą Wam spokojnie spać w nocy. A wszystkie z Kazbekiem i Elbrusem w tle oczywiście.
O mnie:
Z wykształcenia jestem prawnikiem i menadżerem. Będąc na życiowym zakręcie, zdecydowałam się wyjechać w podróż dookoła świata. Kiedy przyjechałam do Gruzji i spojrzałam na Kazbek to
poczułam to „coś”. Poczułam, że znalazłam swoje miejsce na świecie. Od razu wiedziała, że to tutaj chcę mieć swój dom. Oczywiście dom z widokiem na Kazbek. Wiedziałam, że nic nie stanie mi na drodze, żeby spełnić to pragnienie. Musiałam tylko przekonać do tego pomysłu całą wioskę gruzińskich górali. Wszyscy mówili mi, że się nie uda. Udało się! Aktualnie mieszkam i pracuje w Kazbegi – gruzińskiej wiosce położonej u stóp Kazbeku. Połączyłam pracę z pasją i wraz z gruzińskimi przyjaciółmi otworzyłam pierwszą profesjonalną agencję górską w Gruzji – Mountain Freaks – Mountain Travel & Adventure Agency, która specjalizuje się w wyprawach na Kazbek i Elbrus. Przez ostatnie lata zorganizowałam na Kazbek i Elbrus ponad sto wypraw zakończonych sukcesem, a sama stanęłam do tej pory 14 razy na szczycie Kazbeku i 5 razy na szczycie Elbrusa.

Obraz może zawierać: góra, chmura, niebo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: góra, niebo, chmura, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: niebo, chmura, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: góra, niebo, chmura, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: niebo, góra, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, góra, niebo, przyroda i na zewnątrz

Obraz może zawierać: góra, chmura, niebo, ocean, na zewnątrz i przyroda

 

2018-12-27 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Cykliczne Spotkania Podróżników

Janapar – Górski Karabach

przez Redakcja 2018-12-27
Napisane przez Redakcja

Fundacja Klubu Podróżników Śródziemie Aleja Podróżników
Arteteka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie
ul. Rajska 12 I piętro (wejście od ulicy Szujskiego)
(budynek Małopolski Ogród Sztuki)
28.01.2019 godzina 19:00
Janapar, znaczy droga
Konrad Tulej, Beata Rudnik-Tulej, Mikołaj Tulej

 Janapar to opowieść o Republice Arcach znanej również jako Górski Karabach. Beata, Konrad i ich syn Mikołaj od lat „górsko” i kulturowo, pieszo i autostopem eksplorują Kaukaz; Arcach odwiedzili pięciokrotnie w latach 2012-2018. Podróżnicy z Krakowa przeszli prawie 300-kilometrowy szlak Janapar Trail z Hadrutu w Arcachu/Górskim Karabachu do Vardenis w Armenii, jako pierwsi Polacy, pierwsza rodzina na świecie, a Mikołaj jest najmłodszym wędrowcem na świecie, który tego dokonał.

Opowieść drogi jest jedynie tłem dla historii ludzkich losów o miejscu naznaczonym ormiańsko-azerską waśnią. Podróżnicy przybliżają labirynt niejednokrotnie trudnych spraw, takich jak: życie codzienne w państwie nieuznawany przez żaden kraj na świecie, struktura rodziny, samobójstwa wśród poborowych czy stosunek Ormian z Armenii do ich „braci” z Arcachu/Górskiego Karabachu i vice versa. W opowieściach o świecie natury i kultury prelegenci odważnie wplatają własne spostrzeżenia na temat wojennych ran ludzkich dusz. W bezpośredni sposób dzielą się własnymi doświadczeniami wielokrotnych aktów szczodrobliwości Ormian, ale nie kryją traumatycznych przeżyć, takich jak próba oszustwa czy złamanie świętego prawa gościnności. W Arcach dzikość przyrody idzie w parze z ludzkimi uczynkami. Idzie drogą, którą opisują w sposób bezpośredni. Janapar, po ormiańsku znaczy droga.

http://5kierunek.pl/na-zywo/

 

Obraz może zawierać: 3 osoby, uśmiechnięci ludzie, góra, niebo, chmura, ocean, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: kwiat i na zewnątrz

Obraz może zawierać: 2 osoby, ludzie siedzą

Obraz może zawierać: niebo, chmura, góra, drzewo, na zewnątrz i przyroda

Obraz może zawierać: chmura, niebo, góra, drzewo, na zewnątrz i przyroda

2018-12-27 0 komentarze/y
0 FacebookTwitterPinterestEmail
  • 1
  • …
  • 184
  • 185
  • 186
  • 187
  • 188
  • …
  • 299

Archiwa

  • marzec 2026
  • luty 2026
  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • październik 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • lipiec 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • kwiecień 2025
  • marzec 2025
  • luty 2025
  • styczeń 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • sierpień 2021
  • lipiec 2021
  • czerwiec 2021
  • maj 2021
  • kwiecień 2021
  • marzec 2021
  • luty 2021
  • styczeń 2021
  • grudzień 2020
  • listopad 2020
  • październik 2020
  • wrzesień 2020
  • sierpień 2020
  • lipiec 2020
  • czerwiec 2020
  • maj 2020
  • kwiecień 2020
  • marzec 2020
  • luty 2020
  • styczeń 2020
  • grudzień 2019
  • listopad 2019
  • październik 2019
  • wrzesień 2019
  • sierpień 2019
  • lipiec 2019
  • czerwiec 2019
  • maj 2019
  • kwiecień 2019
  • marzec 2019
  • luty 2019
  • styczeń 2019
  • grudzień 2018
  • listopad 2018
  • październik 2018
  • wrzesień 2018
  • sierpień 2018
  • lipiec 2018
  • czerwiec 2018
  • maj 2018
  • kwiecień 2018
  • marzec 2018
  • luty 2018
  • styczeń 2018
  • grudzień 2017
  • listopad 2017
  • październik 2017
  • wrzesień 2017
  • sierpień 2017
  • lipiec 2017
  • czerwiec 2017
  • maj 2017
  • kwiecień 2017
  • marzec 2017
  • luty 2017
  • styczeń 2017
  • grudzień 2016
  • listopad 2016
  • październik 2016
  • wrzesień 2016
  • sierpień 2016
  • lipiec 2016
  • czerwiec 2016
  • maj 2016
  • kwiecień 2016
  • marzec 2016
  • luty 2016
  • styczeń 2016
  • grudzień 2015
  • listopad 2015
  • październik 2015
  • wrzesień 2015
  • sierpień 2015
  • lipiec 2015
  • czerwiec 2015
  • maj 2015
  • kwiecień 2015
  • marzec 2015
  • luty 2015
  • styczeń 2015
  • grudzień 2014
  • listopad 2014
  • październik 2014
  • wrzesień 2014
  • sierpień 2014
  • lipiec 2014
  • czerwiec 2014
  • maj 2014
  • kwiecień 2014
  • marzec 2014
  • luty 2014
  • styczeń 2014
  • grudzień 2013
  • listopad 2013
  • październik 2013
  • wrzesień 2013
  • sierpień 2013
  • lipiec 2013
  • czerwiec 2013
  • maj 2013
  • kwiecień 2013
  • marzec 2013
  • luty 2013
  • styczeń 2013
  • grudzień 2012
  • listopad 2012
  • październik 2012
  • wrzesień 2012
  • sierpień 2012
  • lipiec 2012
  • czerwiec 2012
  • maj 2012
  • kwiecień 2012
  • marzec 2012
  • luty 2012
  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • styczeń 2009
  • listopad 2008
  • październik 2008

Kategorie

  • Administracyjna
  • Afryka
  • Akcje eko
  • Aktualności
  • Aktualności inne
  • Albania
  • Aleja Podróżników
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Środkowa i Karaiby
  • Artykuły testowe
  • Australia i Oceania
  • Austria
  • Azja
  • Bez kategorii
  • Biegi
  • BUŁGARIA
  • Chorwacja
  • Ciekawostki
  • Cykliczne Spotkania Podróżników
  • CZARNOGÓRA
  • Czechy
  • Czyste Góry Czyste Szlaki
  • Czyste Tatry
  • Czyste Tatry
  • Dania
  • Dolny Śląsk
  • Europa
  • Festiwale
  • Filmy
  • Francja
  • Góry
  • HISZPANIA
  • HOLANDIA
  • Konkurs Fotograficzny
  • Konkursy
  • Konkursy inne
  • Korona
  • Kościoły i obiekty sakralne
  • KOSOWO
  • Książka
  • Kuchnia
  • Kuchnie świata
  • Kujawsko-pomorskie
  • LITWA
  • Łódzkie
  • Lotniska i powietrze
  • Lubelskie
  • Lubuskie
  • LUKSEMBURG
  • MACEDONIA
  • Małopolskie
  • Malta
  • Materiał zewnętrzny
  • Miasta
  • Miejsca wyjątkowe
  • Muzea
  • Najciekawsze szlaki piesze i rowerowe w Europie
  • Newsy
  • NIEMCY
  • NORWEGIA
  • Opolskie
  • Parowozownie
  • Podkarpackie
  • Podlaskie
  • Podziemia
  • Podziemia
  • Podziemia turystyczne w Europie Underground in Europe
  • Polecamy
  • Polska
  • Pomorskie
  • Portugalia
  • PRACE KONKURSOWE POLSKA
  • PRACE KONKURSOWE ŚWIAT
  • Projekt 4 Pory Roku
  • Projekt Mali Melomani
  • Projekt Mali Melomani II
  • Recenzje sprzętu
  • Reklama
  • Robocze inne
  • ROSJA
  • Rower
  • Różne media
  • Rumunia
  • Schroniska
  • SERBIA
  • Skanseny w Polsce
  • Śląskie
  • Slowacja
  • Slowenia
  • Spływy kajakowe
  • Spotkania autorskie
  • Spotkania, zloty, imprezy podróżników
  • Sprzęt
  • Świat
  • Świętokrzyskie
  • SZWAJCARIA
  • Tanie loty
  • Tatromaniak
  • Testy sprzętu
  • Twierdze i Forty
  • Ukraina
  • unesco
  • Via Adriatica Trail
  • Warmińsko-mazurskie
  • Warsztaty i plenery fotograficzne
  • WĘGRY
  • WIELKA BRYTANIA
  • Wielkopolskie
  • WŁOCHY
  • Woda
  • Wspomnienia z podróży
  • Wystawy
  • Wywiady
  • Zabytki sakralne
  • Zachodniopomorskie
  • Zamki i pałace
  • Zostań w domu nie odwołuj

Obserwuj nas

Top Selling Multipurpose WP Theme

Ostatnie posty

  • Bezpieczne (prawie) szlaki zimowe w Tatrach- propozycje (prawie) dla każdego

    2026-03-28
  • Via Bulgarica – Bułgarski Szlak Przygody

    2026-03-28
  • Schrony i schroniska górskie w Chorwacji

    2026-03-27
  • Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach

    2026-03-25
  • Skansen Józefa Chełmowskiego w Brusach – artysta z innego świata

    2026-03-24
  • Grota Mechowska – największa osobliwość przyrody na Niżu Europejskim

    2026-03-22

Kanał społecznościowy

Kanał społecznościowy

Wybór redaktorów

zamek Drakuli w Poenari

2016-01-25

Rezerwat Groapa Ruginoasa, Góry Bihor w Rumunii

2022-08-06

Zamek – Twierdza Rupea w Rumunii

2022-08-09

Rezerwat Cheile Turzii – wąwóz Turda

2024-01-23

Zamek Drakuli w Hunedoarze w Rumunii

2024-03-03

Klub Podróżników Śródziemie

Ogólnopolski portal podróżniczy poświęcony odkrywaniu Polski i świata. Od znanych miast i zabytków, przez górskie szlaki i podziemia, po miejsca nieoczywiste i zapomniane.

Rzetelne relacje, autorskie przewodniki oraz praktyczne wskazówki dla turystów, pasjonatów historii i miłośników aktywnego podróżowania.

Odkrywaj świat z nami – świadomie, krok po kroku i z pasją.

Ciekawe w województwach

    • Dolnośląskie
    • Kujawsko-pomorskie
    • Lubelskie
    • Lubuskie
    • Łódzkie
    • Małopolskie
    • Mazowieckie
    • Opolskie
    • Podkarpackie
    • Podlaskie
    • Pomorskie
    • Śląskie
    • Świętokrzyskie
    • Warmińsko-mazurskie
    • Wielkopolskie
    • Zachodniopomorskie
dhosting

Polecane

Bezpieczne (prawie) szlaki zimowe w Tatrach- propozycje (prawie) dla każdego
Via Bulgarica – Bułgarski Szlak Przygody
Schrony i schroniska górskie w Chorwacji
Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach

Ostatnio dodane

Bezpieczne (prawie) szlaki zimowe w Tatrach- propozycje (prawie) dla każdego
Via Bulgarica – Bułgarski Szlak Przygody
Schrony i schroniska górskie w Chorwacji
Skansen Przemysłu Naftowego Magdalena w Gorlicach
Facebook Twitter Youtube Linkedin Envelope Rss

klubpodroznikow.com – Copyright & Copy 2025/26

Created by Konfig.Info

  • Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Fundacja Aleja Podróżników
  • Forum
  • Relacje
    • Europa
    • Polska
    • Świat
  • Sprzęt
    • Recenzje sprzętu
    • Testy sprzętu
  • Książka
  • Kontakt
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat
  • Home
Klub Podróżników – Śródziemie – portal podróżniczy | Polska, Europa, Świat

Wybór redaktorów

  • Sighișoara miasto w środkowej Rumunii w Siedmiogrodzie

    2026-02-02
  • Góry solne w Rumunii – Muntele de sare

    2026-02-01
  • Droga Transfogaraska w Rumunii

    2025-09-17
  • Wulkany błotne w Rumunii, wyjątkowy rezerwat przyrody

    2024-08-20
  • Jaskinia Meziad, Peşteră

    2024-08-20
  • Kopalnia soli Salina Turda w Rumunii

    2024-08-17
@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign
Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania serwisu oraz analiz ruchu. Zobacz politykę prywatności .