Kilka fotek przed pełnymi fotorelacjami
.
ekipa

kilka takich tam
.
ogromna szczelina przy zejściu z lodowca i wejściu na grań

Z uwagi na dłuższe wyjazdy i koncentrację akcji w Pieninach, oraz na pewne uzgodnienia z TPN, akcję w Tatrach przenosimy na działania w nieco innej formie. Od drugiej połowy września będziemy się spotykać w różnych schroniskach na terenie Tatr, a działania będą wielowątkowe i skoncentrowane dla rejonu danego schroniska.
Za zmianę przepraszamy

Widoki zachęcają a w kamerkach magia Alpejska
http://www.bergfex.pl/skiheiligenblut/webcams/c6509/
i kilka dni wcześniej

Tunel już jest :laugh:
https://www.facebook.com/PZNOO?fref=photo
.

takie coś z kwietnia czyli ze śniegiem, a my w sierpniu gdzie śnieg wytopiło jak nigdy. Pogoda cały czas na ostro. Jak nie dosypie sierpniowego śniegu, to będzie całkiem na sucho. II , III a z plusem to po wiśniówce :laugh:

Artykuły i relacje z podróży Globtroterów

tytuł:
Wejście na Grossglockner > AUSTRIA
autor: Asiatica.pl
typ: relacje z podróży

Zdjęcie AUSTRIA / Wysokie Taury / Glockner / Grossglockner 3789 mnpm
Opis juz starej wyprawy na najwyższy szczyt Austrii Grossglockner 3798 mnpm

Grossglockner (Wielki Dzwonnik) najwyższy szczyt Austrii – 3798 mnpm. Nie to jednak było powodem, że zdecydowałem się pojechać w Wysokie Taury. Widziałem go wcześniej przejazdem. Przepiękna góra, choć jak później wyczytałem, oblegana przez tłumy ze względu na nimb najwyższej w kraju i stosunkowo niewielkie trudności wejścia ( PD – Średnio trudna). Kwiecień się zbliża, więc trzeba było podjąć decyzję i pomimo beznadziejnej kondycji …jadę. W ekspresowym tempie zmówiłem się z PKA i w drogę. Dojechaliśmy naszym busem już w nocy pod Lucknerhaus i po rozlokowaniu się na parkingu powyżej rozpoczęliśmy senną wegetację do rana.
Jak tylko wstało na dobre słońce szybkie pakowanko i w górę. Pierwszy odcinek do schroniska Studl to właściwie banalne podejście w malowniczym otoczeniu śniegu i skałek, ale po męczącej podróży to była katorga, która zmogła dwóch zawodników z grupy. Po finałowym męczącym podejściu do schroniska już luz…. Zupy z torebki i inne atrakcje. Rozlokowaliśmy się w domku służb ratowniczych obok właściwego budynku i…spanko… do 1 w nocy. Znowu zbiórka i w drogę na szczyt. Wyruszając ze schroniska Studl trawersujemy na wschód, obniżając się trochę i wchodzimy na lodowczyk leżący pod południową ścianą Grossglocknera. Szlak na lodowcu jest dobrze widoczny w świetle czołówek i raczej bezpieczny, ale wiążemy się liną, bo przekracza on dwie strefy szczelin, które nie zawsze są rozpoznawalne. Tym razem warunki śniegowe są takie, że brnąc po kolana w wysysającym siły śniegu, nie widać nawet kawałka szczeliny. Ścieżka przecina po przekątnej kocioł z lodowcem i wchodzi na grań ograniczającą go od wschodu. Grań ta prowadzi na plateau Adlersruhe, gdzie znajduje się schronisko Erzherzog-Johann.Jest ona trochę podobna do trudnych szlaków tatrzańskich i na niektórych odcinkach ubezpieczona jest stalowymi linami, które i tak przykrywał śnieg. Tu zastają nas pierwsze oznaki wschodu słońca. Nad schroniskiem Erzherzog-Johann droga prowadzi stokami śnieżno-lodowymi – z początku łagodnymi, a potem stopniowo nabierającymi nastromienia i wprowadzającymi na skalną grań spadającą z Kleinglocknera. Grań jest mocno eksponowana i powietrzna, taka, jaka lubię, ale łatwa (II max III) i zaopatrzona w stalowe sztangi do asekuracji (fajny patent). Idzie się rewelacyjnie, bo zmęczenie nocną przeprawą przez śnieg znika wraz z przepięknym słońcem i błękitnym niebem. Widoki, że….. Najbardziej emocjonujący i fajny odcinek to zejście z wierzchołka Kleinglockner na przełączkę między wierzchołkami, z której na północ spada słynna Rynna Pallaviciniego. Tu ekspozycja naprawdę jest super. Ideał psują tabuny Austriaków, którzy bez ładu i składu, wpinając się w byle, co i byle jak, prą do przodu. Przy wejściu było jeszcze ok., ale przy schodzeniu to już horror. Ta głupota może być przyczyną tragedii….i jest, bo choć wydaje się to nieprawdopodobne, to ginie tam sporo ludzi. Po wyjściu z przełączki już tylko do góry…i szczyt. Zdjęcia, smsy do znajomych (działa sieć), czekolada i powrót. Szybkie, choć nie łatwe schodzenie granią i mozolny powrót na parking.
No, udało się!

Fajna prosta wspinaczkowo ale bardzo efektowna góra. Problem polega na bardzo dużym obłożeniu góry i tłoku w niektórych okresach.

i filmik z innego wejścia:

fajny ale długi (szczegółowy) opis wyprawy
http://wyprawy.net/d1506_grossglockner_-_nie_tylko_dla_orlow.html