- Ten temat ma 3 odpowiedzi, 2 głosy, a ostatnio został zaktualizowany 13 lat, 9 miesięcy temu przez
.
-
Wpisy
-
Kinga Baranowska z ataku szczytowego
A więc nastąpiła godzina 0. Tej nocy wychodzimy w stronę szczytu.
Okno pogodowe nie jest najlepsze, ale obawiamy się, że lepszego już nie będzie. Cieszę się, że te dni, kiedy trzeba było czekać, spędziłam bardzo fajnie. A musicie wiedzieć, że czekanie generalnie nie jest mocną stroną wielu tutaj osób. Na szczęście nie dłużyło mi się ani przez moment, każda minuta była dla mnie tu cenna. A pamiętam swoje początki, kiedy czekanie było czymś bardzo trudnym.
(…..).
Data: 18.05.2012
Dotarłam do obozu IV na 7800m. Mówiąc delikatnie – niezła wyrypa. Nie ma tu w ogóle miejsca na platformy by rozbić namiot. Bardzo, bardzo ciężki dzień …
Tu już żarty się skończyły, czujemy wysokość, poruszamy się jak muchy w smole.. Jesteśmy w obozie IV na 7800 m, gotujemy mimo, że wcale nie chce nam się pić. Dziś w nocy wychodzimy do szczytu. Nie ma nas zbyt wiele osób na Lhotse. Pare godzin drzemki i ruszamy. Mamy w namiocie temperaturę na minusie, tylko widać nasze oddechy. Mam nadzieje ze pogoda i Lhotse dziś w nocy i jutro będą łaskawe dla nas..
19/05, 13:50 wiadomość od Kingi :
„Niestety nie weszliśmy, musieliśmy zawrócić (niedaleko szczytu nota bene), gdyż zrobiło się późno i rozpętał się bardzo silny wiatr. Musieliśmy schodzić po nocy, a to już niebezpieczne, tym bardziej że wspinamy się bez tlenu. Na Lhotse nie ma też poręczy, a kuluar dość wylodzony co zabiera dużo czasu. Nie zdecydowaliśmy co dalej, damy znać”.Kinga
- Musisz się zalogować by odpowiedzieć w tym temacie.
