Masz rację Gosia!
My tak byliśmy Miśkiem zaaferowani, że o wilkach nikt nie pomyślał 🙂
A szkoda, bo teraz kojarząc fakty tzn.resztki kości (prawdopodobnie jelenia) , odchody z niestrawionymi różnymi rzeczami i świeże ślady pozostawione w błocie to by dopiero była sensacja jakby tak nam Wilk zagrodził drogę a nie poczciwy Misiek :laugh:
Foto Piotr Lewandowski

Taka ciekawostka ze strony http://www.grupabieszczady.pl 🙂

Znacznie trudniej zobaczyć samego niedźwiedzia. Te drapieżniki poruszają się bardzo cicho, kolor ich futra zlewa się z otoczeniem, są bardzo ostrożne i obawiają się kontaktu z człowiekiem. Mają doskonały węch, dobry słuch, więc schodzą nam z drogi. Można przejść obok niedźwiedzia i go nie zauważyć. Czasami jednak zwierzak jest nieostrożny, wiatr wieje od niego, nie może nas więc wyczuć i dochodzi do spotkania oko w oko.

Jednym słowem mieliśmy szczęście!!!

A tu ślady różnych zwierząt

I jeszcze jedna ciekawostka Miśkowa ! 🙂

Czuję ten charakterystyczny zapach. Z duszą na ramieniu wyciągam telefon i dzwonię do Kolegi, wtedy Parkowca z pytaniem jak mamy zachować się, gdy zobaczmy miśka. Grzesiek z właściwą sobie flegmą odpowiada: żyjecie? jeżeli tak to nic wam nie grozi, niedźwiedzie zjadają tylko padlinę. Dwa dni później byłam znowu w tym samym miejscu, znajdowałyśmy się wtedy kilkanaście metrów od gawry. Multum śladów miśki i jej podrośniętych młodych.

http://www.grupabieszczady.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=60&Itemid=270

O kurcze! To na pewno nie „NASZ” misiek 🙂
Nasz nie jeździł quadem!
A tak na poważnie to my naprawdę mieliśmy dużo szczęścia z tym spotkaniem :laugh:

Czytając relacje różnych ludzi ze środowiska bieszczadzkiego to to wcale nie jest takie proste żeby spotkać niedźwiedzia! Nawet leśnicy pracujący w bieszczadach od dawna nie wszyscy mieli tą przyjemność.

Cały czas się zastanawiam co by było gdybyśmy tam na chwilę usiedli? Bo padła taka propozycja żeby usiąść na ściętych drzewach ale jakoś nikt nie skorzystał! To była kwestia kilku minut i może to o Nas by gazety pisały 😉

Za Adamem Wajrakiem w tym samym temacie:

„Rzeczywiście, na znalezionych zwłokach 60-letniego mężczyzny znajdują się ślady kłów lub pazurów. Nie wiemy jednak, czy niedźwiedź zabił, czy może przyszedł do jego ciała. Nie ma na nim śladów pożerania. Ciało nie było wleczone, obok leżała należąca do mężczyzny siekiera. Jeżeli zwierzę zabiło, to pozostaje pytanie dlaczego?

Z relacji ratowników wynika, że niedźwiedź się dziwnie poruszał i był rozwścieczony już przed atakiem na quada. Tropy i ślady niedźwiedzia wskazują, że zwierzę krwawiło na długo przed miejscem, w którym mogło spotkać się z człowiekiem, i gdzie znajdują się zwłoki. Bardzo możliwe, że niedźwiedź został wcześniej potrącony przez samochód, mógł też zostać postrzelony przez myśliwego przez przypadek, np. został pomylony z dzikiem. I już ranny trafił na człowieka, a raczej ten człowiek miał wyjątkowego pecha, bo wszedł w gęsty las na rannego niedźwiedzia. Takie ranne zwierzę jest nieobliczalne i bardzo agresywne. Możliwe, choć mało prawdopodobne, że atak nastąpił wcześniej, mężczyzna bronił się siekierą, zranił gdzieś w innym miejscu niedźwiedzia, a ten po prostu zrobił kółko i dopadł go w innym miejscu. To jednak najmniej prawdopodobne i ślady na to nie wskazują”.

Cały tekst: http://wyborcza.pl/1,75968,16834365,Wajrak__Niedzwiedz_zabil_czlowieka__Ostrzegam_przed.html#ixzz3Gh3LuTpT

Jest decyzja na odstrzał bieszczadzkiego niedźwiedzia!

W poniedziałek 20 października 2014 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wydał decyzję pozwalającą na odstrzał niedźwiedzia, który zaatakował w olszanickim lesie w województwie podkarpackim.

„Pozwolenie na odstrzał niedźwiedzia nie jest tożsame z odstrzeleniem zwierzęcia – tłumaczy Anna Ronikier-Dolańska, Dyrektor Departamentu Zarządzania Zasobami Przyrody w Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. Zwierzę zostanie odstrzelone tylko wówczas, jeśli sztab fachowców, po odnalezieniu zwierzęcia, oceni, że jest to konieczne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzi” – wyjaśnia.

Dziś rano u Wojewody Podkarpackiego spotkał się sztab, w skład którego weszli przedstawiciele wszystkich jednostek zaangażowanych w sprawę odnalezienia podkarpackiego niedźwiedzia. W spotkaniu i dyskusji wzięli udział przedstawiciele: Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Rzeszowie, Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie, policji, bieszczadzkich samorządów, Bieszczadzkiego Parku Narodowego, Tatrzańskiego Parku Narodowego, GOPR, a także Podkarpacki Wojewódzki Lekarz Weterynarii.

Zdecydowano, że szefem grupy tropiącej niedźwiedzia będzie Regionalny Dyrektor Lasów Państwowych w Krośnie. Grupa specjalistów po odnalezieniu zwierzęcia oceni czy stanowi on zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi i konieczny będzie jego odstrzał, czy takiego zagrożenia nie ma i niedźwiedzia należy puścić wolno.

Niedźwiedź to zwierzę chronione – jest to gatunek z załącznika II i IV Dyrektywy Siedliskowej, zgodnie z prawem krajowym jest również gatunkiem objętym ochroną ścisłą, wymagającym ochrony czynnej. Trzeba podkreślić, że przypadki agresji zwykle są spowodowane przez ludzi lekceważących podstawowe zasady postępowania przy spotkaniu z niedźwiedziem, a niezwykle rzadkie wypadki atakowania ludzi są często wynikiem nieumyślnego zaskoczenia zwierzęcia przez człowieka.

Jednym z największych zagrożeń dla gatunku jest postępująca fragmentacja jego siedlisk, m.in. poprzez budowę nowych dróg, infrastruktury turystycznej czy ekspansję zabudowy mieszkaniowej. W Polsce niedźwiedź brunatny występuje obecnie wyłącznie w obrębie zalesionych obszarów Karpat i stanowi niewielki fragment populacji karpackiej, obejmującej swym zasięgiem Czechy, Polskę, Słowację, Ukrainę, Rumunię i Serbię. Szacuje się, że jego populacja w kraju nie przekracza 100 osobników. Główne ostoje gatunku objęte są siecią Natura 2000.

Stanowisko Wojewody Podkarpackiego w związku z incydentem w Bieszczadach

http://www.gdos.gov.pl/jest-decyzja-na-odstrzal-bieszczadzkiego-niedzwiedzia

Hmm, robi się teraz z tego kryminalna zagadka :unsure: , dobrze, że „miśka” oczyścili z zarzutów 😉

A teraz poważnie!

Z opowiadań mieszkańców Olszanicy jasno wynika,że Miśka spotykali często i nikt nikomu w drogę nie wchodził.

Piszę to z pozycji mieszkańca Olszanicy, znam tutejsze klimaciki. Pragnę jeszcze zwrócić uwagę na jedno. Nasz niedźwiedź, wielu mieszkańców tak go nazywało, często pokazywał się ludziom, żerował obok domów. Gdyby był agresywnym z natury osobnikiem to nie żyłabym, podobnie mój pies Kretyn. Misiek nigdy, ale to nigdy nami nie interesował się, mówiąc wprost traktował ludzi i zwierzęta jako tło. Nie czuł się zagrożony i i nikomu nie zagrażał. Człowiek zginął obok wysypiska śmieci na które mieszkańcy Olszanicy wyrzucali śmieci. Nie jakieś plastiki, czy gruz, ale resztki jedzenia np. pozostałości po kapuście. Zwierzaki od dawna tam żerują. Jest jeszcze problem nęcisk i ambon rozłożonych wokół bieszczadzkich wsi. Na nęciskach pojawia się roślinna karma ale i padłe zwierzaki. Oczywiście, na tym żerują i niedźwiedzie. Myśliwi tak naprawdę oswajają drapieżniki z człowiekiem, miśki, które są bardzo inteligentne szybko uczą się, że człowiek = pokarm. Wczoraj rozmawiałam z kolegami łazikami. Jedno zdanie przewijało się w dyskusji, do tej tragedii musiało dojść prędzej, czy później. Już wcześniej, tak raz czy dwa razy do roku niedźwiedzie jak my to określamy popieściły człowieka. Nie chciały zabić ale przypędzić. Może ta tragedia która tu wydarzyła się zmusi wszystkich do myślenia> Jaki jest sens instalacji koszy przeciwniedźwiedzich (miśki ich nie otworzą) skoro w całym regionie mamy na obrzeżach wsi, w tym tak dużych jak Olszanica stołówki dla drapieżników?

Całość jest do przeczytania tu
http://www.grupabieszczady.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=239&Itemid=302

Niezależnie od tego jak się sprawa zakończy wychodzi na to, że zawinił człowiek! Śmieci, quady, enduro – wszystko to jest znakiem działalności człowieka a te tereny póki co! są jeszcze ostoją dla zwierzyny.